Skip to main content

Full text of "Anthologia graeca sive poetarvm graecorvm lvsvs ex recensione Brunckii .."

See other formats




Google 


This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 


It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 


Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 


Usage guidelines 


Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 


We also ask that you: 


- Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 


- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 


- Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 


- Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 


About Google Book Search 


Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 


alhttb://books.;coodle.comj 


MEEEÉ- VEU 


ITETTLTHLITTTTT E | 


Da cT TL 


LLL TEETUTIERLTLTTTTETTTLETTTLEEE EHE ETE 


EACLDITPIIIITI: 


Ld ETOUEEUECDDTTEEDPPM LÀ 


LREREEXLERLHRVER DIT RIIHOEISIDEIETT 











- 4 


4r n 











FRIDERECI JACOBS 
ANIMADVERSIONES - 
IN | 
| — EPIGRAMMATA 
ANTHOLOGIAE 
GRAECAE | 
" SECUNDUM ORDINEM ANALECTORUM 


BRUNCKII, 





VOLUMINIS PRIMI 


PARS PRIOR AT Arabs, rpg 





LIPSIAE 
IN BIBLIOPOLIO DYCKIO 


-MDCCXCV!111. 





- 


*. ^ 


-. 


-* 


- ^4 9 


*«h 


n4 


LUDOVICO ERNESTO . 
GOTHANORUM ET ALTENBURGENSIUM 


DUCI SERENISSIMO 


Ld 


PATRI PATRIAE 
MUSARUM PATRONO 
HUNC LIBRUM 

LEVE PIETATIS SUAE DOCUMENTUM 


SACRUM ESSE VOLUJIT 


" AUCTOR, 


UM, 


a £4 
- LIP 2 


»/ 


-** 
* 


P 


, Mi ieeinin fait apáàd veteres, Prise: Swenifimo, 

' ut qui in laboribus [uis praefens Deorum gnis -€ , 
pert eflent, operum iooram particulam; pii animk | 
teftem, in Deorum — M" aris pefitam,: sapin 
faspeníam. comíecrarent. In quo offclo nem tam tau 
meris oblati praeftantia, quam offerente fpeBabatur 
pietas. — Humc morem imitari sufos, quem libram: 
incredibili (TUA beneficentia adjutus, .tanquem fub: 

. Bei eujusdam aufpiciis, ad.umbiliconm perduxi, eum . 
TIBi dico et confecro. — Ut aütem olim ad curas n 


deícendere dignatus es, ita nunc quoque leve hoc. 


s 3 


inéSuua wt ferena T UAque fronte accipias, fOgO gré, 
corque. Qui cum beneficiorum, quibus me cumulafti, 
magnitudinem nulla omnino gratia — :potm, 
&d vota .confegio, Deumque precor, ut TE. din, in 
eirium TUORUM falutem, literarum, quarum pater 
appellari meruifli, prae&dium et incolumitatem, ormni- 
umque benorem. gaudium et obleOationem, falvum fo-- 
ventemque prae(tet, 


" ] pee ER epa 








[ o£. i 
(06 "us d 
x s V.d 
tie. ceu ev dE Lu ' AT t(osÀ 
* » 
y. i 
(mh PRAETATIO 
1 i diosa 2^ ; e . 
arare ec oe SP ESURPRNAD 
^ E. s EM Ca "s m 15$ 


I. priibo:hoe Commentirii in Arthologiat aditu 
duo inprigtis: agonde effe: yideo: , primum; ub . 
fuscepét:opéris datiobem et confilium: aperism; 
alterum, ut, quibus illud, fubfidiis inftru&kus per 
fecernn ,. indicem. 3 
Aciprimum iiim mánime vereor, 09 ia 
hac, que ium fruimur, Áiteramum luoé quaere - 
aliquim;. cajós tandemuülitatie commendatione 
haec Jevifimoruim :hifuum ; afi mrgas: potius. ap- 
d colle&io sserueiit; ut in vea ye édepda, 
five expolisada etexplicamis bonas horas confume- 
re Feu Quamvis enim, fi huic operi pretium 
ex utilitate, five ad vitam; five ad liberas ek dp&ri- 


& 4 


; 





«ow 


vin PXAEFATIO. 

nam inde Fédündante*), ftitaendutm fit, mults 
proferre poffim,. quae vel gravem fententiam 
praeceptumque fajubre, vel rem quandam fcitu 
' et. notatu dignifimam , modo ad hiftoriam, 
modo ad mores veterum, univerfamquea anti- 
quitatem , contineant: non tamen ita de ar- 
. tium, cum Aeteragum, omnium , qute cum hu- 
manitate conjun&ae í funt t, tum inprimis po&- : 
- feos praeftantia exiftimandum cenfeo; barbarorum 
enim haec, et qui inter populos humanitate exe 
eultasbarbaiis firhillimi fane; judicendicefii retio; 
: fed potius ita, ut, quae. puloritudins , -vdiufis^ 
- te et dignitate emineant; - etiirm& nnlla inde. uti- 
litas derivetur, maxime támen àdmiremur et di- 
ligamus et ample&amur. Jam. nemo facile erit, 
ex i$ quidem, qui Anthaldgizm .graecgmopaulo 
propius inffezsrint,-'vel.faltom ex.theotifcis ot 
 dmitátionibus. et verfóhibus; quales Harderur;: Vis 
Sumnts, slüque nonnwil, íed Herderwe : praeci: 
pue, dederunt elegantiffimen, .cogrioverint,: qui 
in ex: imos quipocoud pen, Grae: 


- — *) Vide Grerum in Praefatione Anthologia Tan 
.— eia -Boéchio virg e edite. ' 


^ 


FPnaxPA?T10. ; € |. 


ese elegantiae et venuftatis flores contineri neget. 


Non quidem is fum,. qui fascepti a me et dili - 


genter £ra£isti operis &more occoecstus, ut paren- 


tes, folent in liberorum fuorum ingeniis moribus- . 


que:cernendis , omnis in Anthelogia laudanda, ad 
unguem exa&a, perfe&isque minimum diítentia 
exilimem ;. femper enim rationes meas ab eorum 
vanitate fejungere ffadui, qui, quemcunque fcri« 
ptorem fibi expoliendum fumferint, eum omnibus 
mumetis abíolutum, fummis laudibus, fumma ad: 
misstione dignum. jaBent; multa potius in-copios 
fa illa Colle&ione, ex ferioribus praefertim fempo- 
ribus , confervata effe video, quibus haud aegre ea 
. ruiffemus:: fed quao his fubdu&is relinquuntur, 6$ 
plurima efTe et'quantivis pretii re&e mihi affirmare 
videor. Hisigitur edendis, emendaudis et expli 
eandis qui otium et operam tribuunt, eos de bo» . 
nls-literis omaique adeo huraanifate non —- 
mereri, dubitare noli. a T 

Sed in hoc loco me diutius immorer, effcio 
Wiagous eorum numerus, qui Anthologiam grae« 


cam fummis leudibus vextulerunt. — Hoc eninp | 


———t mum 
(04$. 


Pd 


x. PRnAErATFG 
Lyricis et Elegincis po&tis fecerunt, -quodam- 
raodo refarciri, praeffantiffimi quique Literetore$ 
intellexerunt. : Nam habeb Epigrummatium ge^ 
'mus, conjunGienem sliquamret:qwi( neceffitudi2 
" pem cum. Lyrico et Elegiaco; et.u£ quisque in 
. Epigrammatia: icribendis excelluit, ita fe mauimo - 
sd:;veterum Lyricorum imitatiomem compofaiífe 
videtur. Nec profetto defuerunt, qui ;. «unt 
fommsm Anthologiae graecae prxeftantiam vini 
. telligerent, eam, modo integram; modo diüetkbe 
€arminum habito, typis déforibendam curasent 
' etin lstium fermonem conwertsrent ; .eàndem 
vero qui paulo intentiori ftadio a fordibus purgare 


^ etcriticae artis fabtilitate: adhibita emendure fus- 


eiperent, .inde & renstis literis ufque ad-amwofira 
-empora inventi funt paucifámi. Quid enim? 
cum in prifcis fcriptoribus. reftituendis prise 
fine dubio partés Codicibus tribuendae fint, :qduoc 
tusquisque editorum, fi 2b Aldo discefferis, . us- 
que ad Bennekium anthologiam ad- Codd. manu- 
Ícriptos exegit? Henritum: enims Stephouym. quid« 
quid hujus erat negotii paulo . negligentius ' exfe- 
«utum effe, infra docebimus... Quis porro; prae 


"4 


PRAEFATIO y x*toc 


ter Brodesia & Opfiponm, cojus tati hop is uü 
tra quatuor librorum explicationem fubftitit , .ob- 
fcuris Anthologise locis perpetuae interpretationis 
Jamen adhibuit? Sed'quid ab illis, qui unquam hia 
chartis manus et ingenium admaverunt, praeftis 
tum.fit , in Prolegornenis noftris diferte docebitur4 
. hic; quid ipfi praeffare voluerimus, Ggnificabimuse 

Primum hujus Gommentsrii confilium paulo 
anguflioribus circumferiptum fuit-fmibüs. Bruns 
. ekii enim opus, quamvis multis nominibus lau« 
dandum, quantas tamen üifficultates legentibua 
obfkist, cum mature intellexiffem, fi; quos.la- 
bores ipfe ad inypedimentz illa aut removenda aut 
imm4nuenda exhaufiflem, ne alis denuo fusci- 
piendi effent, efficerem, mé aliquid gratiae apud — 
barum literarum. amantes initurum. effe, .[perac 
bem. Anthologise legendae et explicandae (übfi- 
dis, quae quidem in editis libris exftant, ftudiofs) 
conquifiveram;. ut quedammodo: .iptelligerem, - 
, le&iones Brunckianae. quantam. veritatis partes, 
haberent, quidque i in clariffimi hujus viri textu, 
quem a vulgato innumeris in locis didentire vides . 
bam, ex eodieibus, quidve ex eruditerum boni; 


ox — PRAEFATUHO. 

niin: emendationibus nuanaverit. fioc enim "um 
temporis maxime ífpe&tabam, . Cujus. confilii ut 
.. tinturi efficerem, quantum ejas m fubfidiorum, 

. quibus - utebar, conditione fieri poterat, diverfi: : 
tatem lectionis. Epigrammatum, ex fexcentis li- 
bris conquifitem;, una cum conje&uris erudito: 
sum hominum enotabam ; unde Colle&anes exi 
flebant, five Apparatus crétieus, qualem Berkiu; 
Vir Cl. ad Earipidem dedit, ad Pindarum dare in- 
fütuit, "Intra hujus igitur Apparatus fines emne | 
feum tuin temporis fubfi(lebat .confilium. Dé 
commentario perpetuo notisque tam copiis, 
quim nunc edidi, non cogitaveram.. 

— Sed, ut fieri folet, dum in aliorum animad- 
verüionibüs colligendis verfabar, re accuratius 
perpenía, conflllum, quod mente conceperasm, 
immutandum effe vidi. Corrafis enim omnibus, 
«wie chi ad Anthologiam ilhuftrandam cumícri- 
pferant, 'iMelligebam, "magnum locorum. nunse- 
*im relinqui, quibus nemo unquam facem adhi. 
buiffet, nec feri'poffe, quin, illaps viam fecotus, 
epüs efficsrem, propter partium diverfitetem. et 
innequalitatem;. purum jucundum et fere mon-. 


EIN 


ME |^ PRXFATIO.- , xu 


ftreíum. — Ad hanc autem cogitationem slia acce- 


debat, quae animum, jam fatis commotum, peni- 


tus inclinare. Quum enim Emendstionibus qui- 


busdam in Anthologiam graecam editis meum de 


Anthologia confilium cum eruditis hominibus : 
commuhicaffenr, plurimos efle vidi, qui rem ita - 
ácciperent, ut me juftum in eam cemmentarium 
editurum effe putarent. ' Quod quamvis nunquam 


prae me tuleram, nefcio tamen quomodo, ini- 


"quum effe putsbam, fi hominum qualemcunque 


exfpeflationem penitus. fílerem. Majus itaque - 
. epus et difficilius, quam quod primum animo 
fineram, inftituere coepi, confcribendo eom- 


. mentario, qui omnia Anale&torum Epigrammata, 


cum alis quibusdam carminibus et carminum 
fragmentis , 'comple&eretur. ' 

In hoc autein commentario duo inprimis prae« : 
ftanda erant: primum : ut fontes textus Brunckia- | 
ni fedulo inveftigarem ; alterum , ut,locos obícu- 
xiorés , quantum id quidem a me fieri potefat, - 
Mluftrarem. — Cum utroque conjun&a erat loco- 
rum, unde quodque carmen in Analecta v" 2 
diligens obfervatio.. 


' xiw PRAEFATIO... 


. De T offici] noftri! parte, - quie ad criticaut 


fpeiat, primo loco dicendum eft. In es fi me 
— sliquanto plus.praeítitiffe dixero, quam pollici- 
tüs fim, hoc nemo arrogantiae cuidam et, vani- 


tati tribuet, ubi, quam benignam in hac parte 


' fortunam expertus fim, indicavere. ^ Agebatur, - 


wt dixi, inprimis hoc, ut, quid le&ionum in: 
Brunckii textu ex Codicibus , quid ex' conje- 
Guris, aliisve fontibus manaflet, diligenter et 


accurate diftingueretur. At poftquam multo curn. . 


taedio ex criticis libris et;aliunde magnam ]le- 
Gionum diverfarum copiam congefferam, in fex- 
centis tamen locis leCionis a Brunckio invettae 
gu&oritas latebat, nec ullo modo confici poterat, 
.wtrum genuinam Codicis, an fpuriam interpolati 
apographi le£tionem in illo contextu haberemus, 
Hoc dum ignorabátur, omne ftudium Antholopiae 
tettum ad feveriores Criticae leges exigendi et 
conflituendi vanum erat et irritum. In illa au- 
tem le&ionum ferragine tam multae erant in- 
eptae defcribentium aberrationes, conje&uraeque 
€x illis enatae tsm parum probabiles, ut magno- 
pere verendum effet, ne, fi has omnes repeterem, 





* 
C -— — m o "-—— o —À 


A] 


PRAEFATIO. '" xv 
id quod in illa rerum conditione neceffario facien- 
dum era£, chartis et leforibus periter illufife 
viderer. ! 

Haec res cum animum meum follicitum tenes . — 
ret, contigit, quod mihi omnem illam follicitu- 
dinem eximeret. . Heyniur, in quo viro omnes, 
praeter fummam do&rinam et eruditionem, ad- 
mürentur illam promtem et paratam voluntatem, 
quoscunque bonarum artium amore imbutos vi- 
derit, fummo opere fublevandi, et Heerenius, 
Heguii cum in aliis rebus, tum in hac humani« 
tatis. laude aemulus, mea cauía rogabant Guilisf- 
mn. Uldenum, Regis Borufíorum apud. Romanos . 
negotiorum geítorem, Virum do&rina, ingenio, 
moribus excelleptem, ut, fl fieri poffet, accura» - 
tam Codicis Vaticani notitiam nanciíceretur. Is 
cum fibi opportunitatem videret oblatam, de bo- 
nis literis, quas, ut amicas et familiares, magno 
.2more comple£&itur ,' bene merendi, rem alacriter. 
fuscepit, et intra brevifimum tempus non id fo- 
lum, quod duumviri illi ab eo petiverant, fed 
longe plura praeftitit. Nam praeter deícriptio- 
nem.ilüus Codigis.lenge. accuratifümam multa. 


/ e - 


xvi PRAEFATIO. 
'gobiscum | cominunicavit Epigramniata ; quae ' 
fiunquam 'editu effent, ex eodem Codice exceftpta, 
interque ea Cyzicena illa, quae nuper in fecando 
' Exercitationum  criticarum Volumine iluftravi- 
mus. -Ab eo inde tempore, cum gratum meum 
erga fe animum cognóviffet, nihil eum unquam 
togavi, quod negaverif, nihil unquam rogetus 
fecit, cui non multa sdjecerit, quae ipfum roga- 
. re non aufus efle. Is igitur cum, quod pai- 
, fim a dóBlis viris monitum eft, faa fponte intelli- 
gere£, tum demum de Anale£torum textu recle 
fatui poffe, fi quis eum cum Vat. Cod. compera- 
Verit, hanc comparationem, magnae patientiag 
- incredibilisque taedii opus, ultro fuscepit; idque 
procol dubio abfolviffet, nifi centigiffet aliquid, 
quod t»ediofi illius laboris neceffitstem tolleret, : . 
Decefferat S'oanner Spalletti, Bibliothecae Va- 
ticanae, dum viveret, fcriba, qui Anacreontis-care 
minibus ad Cod. Vat. fidem edendis nornen fuutn »- 
inter Graecarum literarum amantes. profeílus eft. 
Hic vir, homo longe leboriofiffimus, totum il- 
lum Codicem, qui Anthologiam Conftantini Ce- 
phslae cum muitis aliis carminibus eemple&i- - 
| | i 





DL 


PanazrATiO. | ^oxvii 
tar, fumma cum fide et diligebtia ita deferipfarat, 
, utfere fingulos Codicis: du&us imitaretur; idque 
fuum apographum, -diveríis deinde temporibus, 
o bis iterum cum ipfo Codice-contulerat. Hic li- 

ber, cui Vir dociflimus fummum pretium (is 
fuere, quem in finu et oculis gerere, quem ut 
pretiofiffimum xquyuov omnibus fuis commenda, 
, re foerat folitus, poft ejus obitum ad haeredes li» 
texarum expertes pervenerat. Qui cum emtorem 
quaerunt, res ad Uhdemi sures pervenit, qui mé 
ejus per literás certiorem fecit. - Ingens ab illis 
hominibus pofeebatur pretium ; ut, quamsis in» - 
telligebam, ejusmodi apographum quantum mihi 
' praefidii allaturum effet, ab eo tamen einendo pe 
cunise, quae poílulabatur , ! maguitudine facile 
deterrerer. Et periiffet fane oblata illa oppoetu- 
nitas, nifi SchücMrgroliur, collega mihi conjun- 
Giffimus, cum quo ÜAdeni literas communicaves - 
ram, hujus Codicis apud Serenifünmwm "Ducem 
mentionem fecilet. Hic Princeps, quo nemo | 
alins bonas literas majori cum fucceffu coluit; 
nemo vehementiore amore .compleClitue', non 
tam cito, quid cei effet, audivit ,. quam Bibliothe- 
b 


XVI PRAEKFA'T10. 2 | 

cam publicam , »plurimis. pretiofiffumisque libris 
-fümma liberalitate ab eo donatam, . hoc quoque ' 
munere.ma&re (latuit. Rei conficiendae :cura 

- Uhdeno mandata, brevi tempore.&d finem perdu 

citur Emitur Codex longe minori pretio; quaum 
. quod illi ab initio popofcerant. Hic autem Ufdeni 
de Anthologia merendi ftudium non fubftitit. Nam 

cum ei liber Spallettianus traditus effet, .quamvis 
eüm diligenti(lime fcriptum efle. agnofcebat, nub . 
Tum tamen ejus rei dubium paílus eft relinqui 
fed, éum, ut ante dixi, Anale£ta ad Codicem Vati- 
, eanum comparare coepiffet, nunc telam retexui£ 
et illum Codicem cum libro Spallettisno diligen- 
tifime contulit, Ea demum opera effe&tum eft, 
. ut hocApographum velcandem, vel haud multo 
minorem , quam ipfe Codex, au&oritatem habeat. | 
. - Huic igitur apographo, cujus infra in Prole- 
gomeríis uberiorem notitiam dabimus, le&iones. 
debentur Vat. Cod., quas ubique in notis. noflris. 
diligenter commemoratas invenies, — Quae: res. 
| quantum nobis profuerit ad ftabiljendum de Brno: 
. ckiano textu judicium, ad editorum. errores, prae- 
fertim circa auGores carminum, convincendgs:et 


- 





V. 


NY 


CphnAnPATIO  . xix c. 


* 


: semiovendos, àd multos denique locos.re£tius coa- - 
 fltuendos, non.eft'hujas loci ambitiols docere; 
' ex ipfius Commentarii ufu cognófcandam eft. Ut 


autera iis, qui vel fingula carmina, vel totam An» | 
thologiam Brunckianum denuo ad Cod. Vat. exi- | 
gere.volent, laboris:compendium féret, ad quod--  - 
vis carmen, quod quidem ex Conítantini Cephalaé 


. Anthologia manaverit., Codicis paginam , in qua - 
- diligenter notavimus. 


. Praetér hunc libram manuícriptis Codd. aliis 
wfus.fum nullis, qui quidem alicujus momenti ef-- 
fent. Nam nec Schedae Vinarienfes, de quibus. 
infra monebimus, nec Schedae Krohniazae, quas. 
paflim in notis.noflris laudatas- invenies, multum 


"bonae frugis habebant. —Kroheiemar.illae, quas 
dixi, Sásdae fervabantur olim in Bibliotheca am- 


pliffirus Zurikoló Nizalai Kroin, Paíloris ad D. 
Marise Magd. Fiamburgi, fub titulo: . Rolquiat Jeu 
(o&o) foliorum ex-Jfsto. Cad. membrasiacto 'ArSoAs- 
plas AaQieur inrygapuáavus Suam, . Haec fo- 
lia Kroksiur, ex cujus Bibliotheca anno 1796. per- 
venerunt in Bibliethecam Goreni(iml Ducis ie 
bi, fexipta eie cenfebatSeculo XIV. Continent Epi- 
b a 





XX PRAEPAT10;U ! 
4rammate :XLVL, ex omuibus fezePlanudeae libris, 
. nullo ordine fervato. Priora XX Epigrammata nec 
demmsta nec auctorum norhina adícripta. habent; 
zeliquorum plurima utroque inftru&as funt: Paucas | 
xarietates habent, tiec eas admodum memorabiles. 
Ex veteribus Anthologise Planudeae editioni- 
bus.comparavi editionem principem fani Lascaris, 
' &res Aldimas, Juntinam, Afcenfianam et Stepba- - 
nianam. Harum nonnullas mihi fuppeditabat Bi- 
bliotheca noftra publica, cujus cuftodibus, Viris 
clariflimis, pro eorum humanitate promtoque in 
daboribus mneis adjuvándis ftudio gratiss ago quam 
poffum maximas ; aliss ex Bibliothecae Góttingen- 
fis thefauro mecum humaniter communicavit Hey 
«iw. Unam nanciíci non potui, omnium reri(li- 
mam, quae Venetiis prodiit anno 1556. apud Pe- 
trum et Jo. Mariam Nicolinos Sabienfes. — Fa 
:tapto aegrius carui, quagto probabilius erat, eam 
propriis quibusdam dotibus effe oraatam, 
Praeteres autem fubfidia quaedam inedita, ij- 
terque ea nonnulla quantivis pretii, mihi Summo- 
suf) quorundam Virorum benevoléntia obtulit. 
'Brevi poftquam confilium meuta de edendis in Am 


Ld 


PueaEPATrIO! *CX 
thologiam comrnentariis in homines exierat, 
Srhncidtrur, Profeffor Francofurtenfis, Vir erudi- 
tiffmus, qui hutnenitatis difeiplinam cum: natu- 
, ráe cognitione ita'conjunxit et copulavit,. ut diffiz 
. eile. fit flatuere y wWtra Jaude--fmagis ' eminedt ; 
Schneiderus it&que ultro mihi obsdlit, -quaecanque 
et'plim et nuper in Anthologiam doffiffime nota2 
wert. Harum fíotarum longe miáximam partent 
Vir clariffimus AnsteGlorum mirgihi :éó tempore: 
&lleverat, quo Argentorati Brünckti -familiaritate: 
ét confüetudine fruebatur; iisque Bkunrkiar, quod- 
- ex multis locis intellexi, cum'Lettiones.et Emen2 
dationes in Ansle&a. confcriberet, -f&epe magno 
. eim frau ufes efl. His adjarifae erant Schedáe 
quam lürimae, bonis frugis pleniffimae, quibus: 
disquifitiones in' Postiium  Anthologiae vitam. 
ét.fcripta eontinebantuf, wnde quae excerpfi,! - 
fSondum in Schneideri Périculo critico Ansledhis-: 
que' criticis exhibita, ' és ànitia furhita ' cim - 
ad Sonne fuum rethli: - 

. Riirkiànum iri Anffidigfam apparatur ut nan-- 
dícerer, fristuré operam dedi. Cujus ret caufk: 
. chmByldrivm, Virum eraditionis laude rion rpinust 
b 3 





zxit PRASPFA 19. 


quam generis nobilitate excellentem, in cujus Bi- 
bliothecam Schedas Reiskignas pervenifle noveram, — 
per Münterum , Virum clarifmum , sdiiffstn ; 
eriagnus ille lifecarym patrohp$.prdcibus meis, fla« 
tim- annuit ,;es-quidquid iffsum charterum.penes 
eum erat; mihi mittendumontavit. :Continebán- 
tnr illag vdlumine formae: quadruplicatae, inqua 
. Quae priores: Apograplti .Lipfenfis partes (Mafs 
" Sirasonis eun Epigrermmatis yuzie metro confeglo — 
ptis) congipantnr, cum multis Auiskij conjeQinria 
ip margine. - Ia fronte libri jpguatar. hasc ish 
manu fariptac Sed haec ompia cuti fakundit. enus- 
dota ipfi matu ma defripf «£ kie Codex suffit 
ampliur ufut fij, 34 nilim quidguegi 4x co tetquem 
, stum gubliseri. - Alterum illud apogeaphytma ;, cu« 
jus in his, verbis. mentio injiciqur, Aeirkir mifit 
ad Cardinalem Qeirjpum, unde illud nunquam 
recepit. , be igitur opere s. Viro do&liffimn. in, 
hac Anthologise parte, quam ipie noa edidit, col» 
| locata penitus periret, mihi: licere putavi, ex, quae 
honse notae eflent, excerpere, reliqua, quae ipfe 
enBor improbeturus fafís videretur, omttene, n, 


99 » 9 Ld 


ejus Manesirritarem , rés.i» Um cux. axes auépe-, 


* 


Pn ARFATUO., S. | xxi 
y»:*) Cum illo autem volumine EUR erat 
Colle&io Epigrammatum XXXVI. quibus Apogra- 
phum Lipfeníe caret, ex Schedis Lacroiianis et 
recentiorum philologofum írriptis confe&ia. Ea - 


/' eamnins Reiskism Jenfanis.fubjungere woluiffs, 


intelligitur ex verbis huio.Syntegmati praefiiis: 
Pervenimus igitur propitio. numine ad finem Jesfa- 
. fórum quoque .carminum,,. quibut adjungeisus aliqua, 
nullo alio quam fortuito ordine, quae paffim libro-- 
rum fparfa et a: Virir doBlis laudata, et ex /fntholo- 
gia depromia , iu adita tamen juxta.inedilagüe noffra 
et. SJenfata farrogine fruftra quaefivimus, — Cosnti- 
suabimus corplos numeros neque aulTores nofiros diff- 
mulabimur, **) — Tertia pars harum chartarum 
continebatur notarum farragine, quam Aiskius ' 
margini-editionis Stephanianae adferipferat. . Ma- - 
gnam de his:notis fpem conceperam animo ex iis, - 
quae- Reiskiu. commemorat in Praefat. ad- Anth, . 
*) Hoc volumen deícripft Külenkagipius , exjus apogra- 

phum, ampliffima ejus bibliotheca distratta, in Britan- 

nism delerum eft. Ez Reiskisno illo libro verietacem 


le&. apographi Lipfienfis, leCtiones jue et 
Lacrozianas excerpfi. 


^) Hec Syntagmate Brunckium ufum fuiffe fufpicor. 
Vide ejus Lectiones p. 28. XII. et quae netavimus ad . 
Philodemi Ep. XH. ec XXIII. * 


LR ba. 





e Xxive " PnRARFATI!O., . . 
€. C. p. XXXHI. et Bruneldus in fine Praefat, Sed 
hanc fpem ipfa res penitus.deffituit. . Nihil enim 
inillis notis habetur, nifi locorum, ubi carmina 
. et verfus Anthologize laudantur aut ilkuftrantur, à 
. indicium. : Quid igitur alteri illi notarum in Pla- 
nudeam oolleCtioni fatum fit, utrum perierit, an 
— alicubi lateat, cum ignorantiffimis ignoro. 
Quo tempore in concinnando commentario 
eum maxime verfabar, Eiryniur Vir Hl libellum 
ad me mifit, qui praeter alia quaedam in Biblio-- 
theca Bodiejana deícripta notas quasdam in 
Anthologiám continebat. Quem librum cum 
evolviffem : quo me animo fuiíle putas, cum vi-- 
rorum in hoc literarum genere longe principum, 
Ifoáci Cafauboni et SJ'ofephi Scaligeri, nomina ocu-: 
los meos ferirent? 'Et Cafaubeni quidem. natae, 
quae in Sohedis nonnullis indigeftis in Bibl. Bodl. 
afesvadtar, in terti libri fine deficiunt, nec: 
multae funt sumero. Quaedam ex iis vitiofe 
fcriptie funt, its tamen, ut auctoris mentem. per- 
fpicias, aliae nullum omnino fenfum efüciunt ; 
vnde eas in Cafauboni avseyeacpa intricata et dif- 
fili manu kriptas Ein fufpicor. — Staligeri. tutem 


s 


PRAXYATIO. c mxwo 
notae, adícriptae margini edit.: Aldinse reszr.: 
(vide Harlef. sd Fabr. Bibl. Gr. T. IV. p. 4399 - 
fn.) numero.plurimse funt.. Exrum nonnullae - 
in fphabmatis editionis Aldinae corrigendis verían- 
tur; aliae ex.2lis editionibus-ezcerptse videntur 
fed his fubdu£his plurimae reíixnt ipfius Scefgeek: 
cenjeBurae, nec Alwetio, nec allis cognitae. - In» . 
ter has fi. multas. egregie do&las et ingeniofas effe 
dixero, facile fidem inveniam ápud eos, qui &a« 
lieri ingenium ot doBtrinam nofr'ignorant. Cun 
his conjun£tae erant Notae /fuosymi, editioni Sted 
phánianac appi&se, quae in Fabricio commemorans 
tur p. 441; m. Liber fuiffe putatur Fr. Nanffi... 
Sunt in iis perpaucae emendationes, fed noónetz 
lae difficilium locorum verborumque interpreks« 
tiones et vesfiones metricae, — Ex iHis ea, quse 
prudenter.et ingeniofe videbantur — a 
ligenter excerpfi. - mE [m 

Ad haec fubfíidia accefferunt — nga 
fiae, ex quibus num quid utilitstis ad Antholo. 
giam. redundaverit, non noftrum eft flatuere) 
Hoc tantum .pro&teri poffum, me veritati dediffe - 
dperam, non astentationi. In quo ftudío cune 

s bs 


xxvi — PRnAxrFATItS.. 

non fieri poffet, ut ubique, quod quaerebsm, afe- 
querer, facile feram aliter fentientfium judicia. Quin 
ne cum cavillatoribus quidem de hujusmodi.rebns. 


unquam disputabo. — Has enim, literas,. quae 'ab: 


humanitate nomen .dgcunt, ie.eim. ob cau 
amplexum eíle fateor, quod in earum traCistione 


quandam. voluptatem fentieham. .-. At, hujas voe - 
liptatis fru&ts: necéffe eft, pereat,. ubi in Mufe-. 


rum visetis non:tam flores, "quibus. defeQemor, 
decerpimus, quam lapides potibs. colligimus, :qui-. 
: bus bonam aliorum exiflimstonem: petanius; aut 


nosmet ipíos ab aliorum impetu et iniquitate de«; - 


fehdamus. Quodíi. tamen alii Bujusmodi alterca-: 
tionibus delefentür, illi.fuo.fruuptor judicin? 
mihi vd sleimeseyox commifís putabo. — Quare 
 münquam non paratus fii errores nieos con&teri 
ef, ut ajunt, vineta mea caedere. — Idem etiam in 
pofterum fa&turus, feveriffimum me in. pes. 
mess cenforem praeítsbo. : 


Eft autem, ut huc redeam, in Anibologia : 


Graeca fons emendationis longe uberrimus is,. qui, 
ax fimilium locorum comparatione oritur. Quod 


pim Kwiniomiu veriflime monuit (in Praef. ad.. 


* 


Pnagr&iTriIO. — XxVII 


"Tim. p. xx. ) poft heroica illa fnimiorum ingenio- ! 


rum tempór& viz quenquam ad fcribendinn accef- 
fife, rquia fe totanrad aliquem: veterum expri« 
meedunx anitahduimqué:daret, id:im epigiamma« 
tico.qoque genere,.:et had. fcio an-in hullo ma« 
;: giag locunx. habuit. Longe plarimi.enim eorum, 


M 


- qui -poft- Mnaíaltam, ^ Leonidam "Farentinum, | 


Callitisshüm, ingenium converterunt ad (criben« 


ds Xpigrammats, hoe praecipue fpe&laHe vides 
, tur, ut:faperiorum poétsrum évrotz,: verbis va- 


rlatis,. exprimerent fibique vindiearent. —'Quo- 
rum haud pauciit&;in hoc negotio verfati funt; 
ut, quae-eb illis poeffiws di&a effent, dilatarent.et 


amplificarent ; alii vero ita, ut piifcorum carmis 


na quaf in compendium redigerent. ^ Quise igi- 
tur in-hoc literarum genere haud rhinimi momen 
tí;.elb locorum fimilium diligens comparatio, 


. hancim Anthologizlonge fru&uofifana. Ea nebis 


quaque ad :quosdam. locos. re&tius eoriftiXuendos, 


ad. alios se£tius interpsetandos plurinsum' profuit, - 


*-: Senfim ad alterum locum , :de quo nobis mo- 
. mendum ele diecbamus, delapfi füumms!. : Paucis 
defungss.. Ia, interpreisdione igitur hoo inprimis. 





xxvi PRAEFAT£oX 

fpé&avi, ne quid praeterirern, im quo leftores, 

in Anthologia legenda, minus exercitati , hsereré 
: poffent. : Quorum locoruns. explicationem nort 
reperiebam, ea faltem indicavi, ut alii rem ten- 
 Sarent. Perfpicuitati inprimis findui; jfed'ne int 
omnibus tam perfpicuus effem, quam: notinnili 
fortafle defilerabunt, atgumenti vétabat obícowe 
mzitas. ^ Et cum ad ref£tam verborum: intelligén: 
tiath nihil fere magis valest; duam ut antetenegs; 
de qui;re agatur, fingulis fere carminibus/breva 
acgümentum praemifi, quód: ut Ariadnae qubd» 
dam fihim, errori caveaf. : iSimilis argumenti cra 
sina fedulo.comparavi, nee tamen ubique omnib, 
fed es tantum laudavi, quae ad: fenfim illuftesn- 
dum plurimum conferre exiffimsbaum. Sed. fmpu- 
. aj quae ad interpretis officium pertinere eerifené 
tur, enumerare longum: eft. — Quid effecerim, 
aliorum judicium facio; efHicere céste - comtos 
fum; ut Epigrammatum obícuritstes tóllereptur; 
et via ad. eorum intellipentistn, quae ampeiitiffi- 
sia fuit, planior et apertior fieret. Cum mültis 
mihi in hac parte difficultztilus conflitandumy 
fuifle, facile credent, quiin. Anthologia -verfatb 





. PRAETATÀIO: xxix 
funt. : :-Magnus enini e& Epigranmnatum rfumeru, - 
quiae nullus interpres xnte me attigit; in áliis vé: 
tits inveíligari. non. poterat, . nifi diffipatis prio- 
rum interpretum erroribus. Sed has aliasque dif. 
ficultates ambitiofo defcribgre , fepervacaneum 
— fit. Aliter enim has literas non conílaré, probe 
teneo.. Mihi perfuafum habeo, me aditum ad : 
Anthologiee vireta, entibus et rubis obítru&ium, 


expeditiorem feciíle. Rem tamen inchosvi pa»  - 


tius, quam perfeci.  Alü eam ad exitum perdm» . 
cent , quibus plus otii, felicioris ingenii vena, 
Qberioris le&ionis et eruditionis copia contigerit, 
Talem interpretem ut Anthologia quam primum 
nancifícatur, bonarum literarum caufa vehemen, 
ter opto; Hoc dum fat, earum amantes hoe 
Catone contenti fi fint. | ! 

Ceterum primum hoc Commentarii in Antha- 
Jogiam Volumen mox fequetur alterum; quod fe- 
candi Anale&orum Tomi carmina comple&etur; 
tertium reliquorum Epigrammatum interpretatio- 
nem abíolvet. Ei sdjicietur, praeter indicem 


graecitatis,  Hifloria critica Epigrammatis, et - ' 


pottarum, qui Epigrammata conícripferunt, no- 


 x3E PRAEFATIO | 

jtm. Hanc cum Prolegomenia, huic phefationi 
fubjetlis, co&jungere flstuerzm ; fed primi hujus. 

. N'oluminis amplitudo me hoc confilium co&it ab. | 
Acere. o 0! PB j 

Finem pracfandi, faciam, ubi pii gratique 
animi officia peregero. — Si quid aliud laboris a me 
fuscepti onus allevere potuit; fumma fuit fummo: 
rum Virorum benevolentia et humanitas, quam - 
eum in aliis, tum in hoc praecipue opere exper- 
tusíum. Quorum eximiam .ergo me amicitiam 
rerumque mearum f[tudiurn cum apud me reputo, 
its commoveor, ut ne verbs quidem, ad animi 

fenfus, non dicam exprimendos, fed indiczndos, | 
idonea reperire poffim. Nec tamet multis verbis 
opus eft apud. eos, qui officio gaudent, et. bene 
agendo non tam laudem et gratiam, quam. recte 
faQorum tonfcientiam petunt.  "Benefieiorum, 
quae in me contulerunt, memoriam .nulla. un» 
quam oblitersbit oblivio; neque. committam, nt 
eos ftudii erga me íui poeniteat. —Scribebam - 
 Gothae, menfe Aprili 1798. 





PROLEGOMENA 


IN QUIBUS 
HISTORIA ANTHOLOGIAE | 
GRAEC AE 

NARRATUR, 

















PROLEGOMENA. 





dab I 


Ds üt, gd primi Forma nigros. | 


PIER 


A. €o inde tempore, quo fcribendi ars pido: 


ciam frequentari coepit, id quod circa Olympia- 
dum initia fa&tum fuiffe videtur, Epigrammata 


ad rerumi geftarum hominumque illuffrium me- 


moriam conlervandam in ave9s4puaciw et tumulis 
ufürpata funt.  Antiquiffimi hujus Epigramma- 


tum generis utilitas eruditos;.homines primum ad. 


tfninora illa carmina colligenda invitaffe videtur. 
Qui enim hominum in bello et pace clarorum vi- 
tas *), urbium origines, populorum res geítas li- 


teris mandabant, eos faepenumero ad Epigram- - 


matum au&ritatem provocaífe conflat. — Quod 
autem Herodotus fecerat, nec Thucydides a gra- 
vitate fua alienum effe putaverat, id pofteriores 


7) Vide san Gosar de Simonide.p. s. fa 
T: 


[ , 
 XXXIY PROLEGOMENA. 


eó ftudiofius feciffe, quo magis/in hiftoria fcriben- 
da le&torum oble&stioni ftuderent, nullo modo 
dubitari poteft. , Antiquiorum exemplum fecutus 
eft Diodorus, Plutarchus, alii; et ut quisque ele- 
 gantiorum literarum ftudiofior. fuit, ita po&tas 
,cum alios, tum Epigrammaticos in partes vocan- 
" do, perpetuae orationis taedium lenire conabatur. - 

Sed ubi primum intele&um ef, hiftoria 
quantum non ornamenti folum, verum etiam 
praefidii ex Inícriptionibus peterét, iis praefertim, 
quae "publicis monimentis infculptse effent,-exíti- 
terunt viri do&ti et literarum amantes, qui qas 
Ítudiofe defcriberent earumque quafi theGuros 
conderent. Inter hos principem locum tenet, 
propter operum quae. reliquit multitudinem, Po- 
demo, ex cujus libro ase) v3» xava moi Ap iyeap- 
pase» 4fienarur Epigrammata quaedam laudayit 
LL. X. p. 436. D. et p. 442. E. | Scripfit idem 
E praeterea quatuor libros de donariis in Acropoli 
pofitis, quos laudat Strabe L. IX. p. 607. A. alii 
.que fub titulo, «se vic dxeomroMekc. .His eurm, 
.dum donsris enumerabat eorumque quafi hifle- - 
riam condebat, Epigrammata illis appoíita iníe- 
. ,ruifíe, dubitare noli. Simile opus Polemo condi- 
. derat sag) vv dva Snuaásev iv Aaxsdaiuon , lauda- 
^ tum ab ffenaco L. XIII. p. 574. D. et aliud, 
quod rerum ad antiquitatem et hiftoriam (pe&tan- 
tium refertifimum fuifle. opertet, ssp sur i» 


PROLEGOMENA, . XxxV 


AtÀQoit Syraupsr, cujus auGbori do£li et diligen. 
. tis Ícriptoris laudem Pigtarchus tribuit T. IL. p, 
— 6y5.B. Propter interitum hoc Infcriptiones de 
columnis, pilis, ftatuis, donariis defcribendi ftu. 
dium joculari cognomine eT53Aoxésac vocatus eft, 
ut quidem, non fine magna veritatis fpecie, fu« 


 fpicatur Ca/anbonur in Animadv. in Athen, p. 409. 


39. Ex his Polrmonir operibus, quibus fortaffe 
et alia quaedam ejusdem hominis fcripta accen» 
fenda funt, fed ex his praecipue aliorumque fimi- 
libus apftiquifimum  Anthologiae conditorem, 
AMeleagrum, multa in colle&ionem fuam transtu- 
lifle, probabile eft. In fimili argumento verfatus 
eft dictar, cujus librum «sei 9» dv AsAQulic ava- 
^ Owudrer /fihenacur excitat L. XIII. p. $91. C. ubi 
infcriptio ab 7f/ceta commemorata profertur ; Me- 
ncfior by t ate) dyaOqudvie ap. then. p. 594. D. 
: et Zfpellar Pontitur, qui Epigrammata donariis ad- 
dita collegiffe videtur Dorvillio in Mifc. Obi. T^, 
VII p. 28. 

Ut ii, quos hactenus enumersvits, di 
nis donariorum infcriptiones collegerunt, ita alil 
alias, "Thebana 4riffodemi|Epigrammata laudat 
&tholiafler /psilonii Rhodii L. 1I. 966. de quo conf. 
V'alchenar..ad Phoenifl. p. 732.  "Emwygauupmare 
Arsxd. collegit 'Philochorar, ut Suidar teftatur; v, 
*iÀOxoQes; fi quidem vera eft verborum: diftin&io, 
quam Kwfferu; íecutus eft, — In; Codicibus enun 
i E Acoon 


i 


/ 


Xxxvà PaotzcomzmA, 

Mrryedpiptata- drixd. vocibus per punCura d- 
. flin&is, legitur. Peculiarem de Epigrammate Ji- 
brum fcripfit Nroptolemus Pahianur , quem ita lau- 
&st Zfthenarur L.X. p. 454. F. ut appareet, illum 
Épigrammata operi fuo intexuiffe. —Ipfum Epi- 
grammata fcripfiffe, non ftis caute aflerit Grod- 
deck in Bibl. Artium et Liter. Fafc. ll. p« 92. of. 
Bilentio non praetereundus eft, quem et Fabriciur 
laudavit IT. AV. p. 416. ed. nov. nec Reirkiur prae-.. 
termifit in Praef. ad Anthol. p. IX. Zwáemeruj, 
quem e titulis et infcriptionibus facris deorum hi-' ^ 
ftoriam cóntexuiffe narrát La&fantiur Inftit. Div. : 
t. c. 9. cum quo conf. Cieero de Nat. Deor. I. 42. 


| II. 
De Meltagro, | Zfnthologiae conditors. 


Primus sutem Ahthologiam non ex uno Epi- 
grammsatum genere, nec ex iig tantum, quae 
publicis monimentis infcripta fuerunt, íed cum 
ex his, tum ex poétarum operibus colle&tam, 
condidi(fe et' concinnaíle videtur Meírager Gada- 
yenuf, cujus nomen, olim non nifi doGioribus 
"cognitum, poft repertam a Salmafio Conftantini " 
'Cephalae Anthologiam, omnium, qui vel levem 
'cum graecis literis contraxiffent confuetudinem, . 
*ore et laudibus celebrari coepit. Hujus viri me- 
' moriam fetvavit Strabo L. XVI. p. 1101. 'Bx ài qu» 


PaorzGoMENA. . XXxvu 


Tadkteén- ed brpéc ^q£.-0 gar ixoDe uet eyes ^ei 
MsPu'yeop. xa) Mínarqnog d. | a oudeyáA tiec, - xal Ir 
Jogoc d sex. iac kuo. Ex hoc loco -Menippuni 
Gadasemum commetarnat ' Stephanur : Bas. wrdi 
fazit.Diogen. Laért 3V b.99- và 46 (Md auvev (Mex 
tüppi) aroAAei- weorary barco. "yégisi : Wis. vi Jopv-T0lg 


BA y po TOU, x13. às Xv yercasbeow:: Qiu quo los, 


€6 comparandum Epigr. Melragri- GEXVIE. ubi fe 
Weaval Mtvorarsloi atyreoy ca, oodpuiyv Apfe poete 
yloristut; 'et Epigr. inter:.adíc. Db Movc a 
MeMaryeos —. Mayraníauc. 3yAasmapi 2z0aqioi, - ut 
hune- Verfum cért& emendatione .mftituerunt. £, 
"Hojfimiur. et ' Emi: Murtinur.— Now! foperacs:- 
nehskifüerit , hoc loco-mbnere, iiilam:iosrminnma 


Jisieiri'cum Ménippi feiptis fimilitugiogm, five. 


et (rhitwtione five fponté nstam, in Epigeammatis 
. quideis nolle ratiodo:quserendamvefle, fed in aliis 
Suec interciderunt :gperibus, Satyris fortafie Mo- 
hippeis;: Rx. his derivita. videntur , / quae. ^fthe- 
wobur.profere L. Xl.g.502. C. MsMeygoco Ku- 
vuuop i» v8 zo ar qéío.vowwat'ygaQu: — Kdv voreu. 
v8 Seircu aov) agitur. Dane, - xvrgilis. dn- 
Sic dada. et L.3V. p.157. B. ubi Nicrom mere- 


fiis ad.Cynicos epulanbée, oudác, mit, Uyv, d.- — 


Aéic yevsicruMDintdlog, byDur icBíei. 3 xa aae ó 

erebyerot-d isa» MaMeryegoc radaenx à iv vale Xeit E 

Lu WwryraQonésaa Qe, vn" Oungor-Edeor frase. vo 
c 3 


^ 


'a 
Exxvim PRorzaouiwa. 


bros - -; 3 pom drbyvens óryt«uua &Ure0 qd we 
. eibxor Asxí9ov xai Qax9s cUyxeidiy, quem 
. locum refpexit Euffathius ad ll. A. p.914. 40, 
Ex his lócie tres, ni fallor, Sstyrarum, quas Me, — 
lrager. compofuit, titulos láoramur, Yuu-écus, 
AtmkÓcu wj) 4axic Xvyxeiic ét Xderrac, mifi fore 
tafle.totum illud Satyrarum.fyntegma Xapísov tic. 
tulo infcriptum fuit. Qui titulos Setyrarum 
Varronis métinerint, hanc conje&turam probsbi- 
litate nqn .deffitutam effe fatebuntur. . Quod 8i 
 wero Mefiagin ilo, de quo agitur in duohus quao 
fupra laudavimus Epigrammatis, non diveríüs eft 
eb eo, qui "Anthologiam condidit, .hic: Cynieus - 
fuit, neo.loeum habet .cotijedura do&torim quo- 
rundam visorüm ap. JJaríefum in Fabr. Bibl.:Gr. 
T. IVyp. 412: fq. qui. duos-Melesgros fuiffe. exi- 
- fümarunt,. utrumque Gaderenfem , . alterum Gy ni 
cum, alterum Anthologise.patrem et;éonditorens. 
Certe hoc mihi exploratüm widetur, cum,  quewa 
Gadarenfem appellat 4fhrs. L. IV. p. 157.-mibil 
. diverfum effe a Cynico, cujus.mentiondm facit ia 


altero loco L. XI. p. $02. -Epigrammáta: áutem — 


Hia, e quae fopra dixi, Meleagri illius,- qui.Gorom- 
nim contexuit, vitam-enarraré, non efi quod du- 
bitemus; nec certe dubitavit is, qui "Stholion 
"fcripfit ad Prooemium Córanae in Vat. Cod, p. $1, 
OUro; à MtAMaygec Qoíuz de züc aO Iixheurtógc — 
wóMec* ésélyrt d) vov Sauuecis vouya ven "Est. 


: PRornz&QxEya. " | XXXI ; 
Yenupd'tor oríQawos ;et iterum: "Ort ó MeMaygog ] 
P admis, 5 àv. 30 hrec. naci ArsMUstoir. Kp Ko Hc 
vq 


: Quae cum ita T fabu;  Bbleojer. - ferui . 
cum Meüippo, item Gadarego et Cynico., Jam 


vero Meaippi aetas incertiffima eff. .Ad conje&u, -.- 


ram igitur confugere debemus. , Burettur (M&moi-. 
res.de l'Acad. des Infcript. Tom. XIX. p, 4414 


Meleagrum fub primis Alexandri fuecefforibus, vis ^ . 


: xiíffe fufpicatur. ^ Martinus in Epifl, Tom..L p; - 

187. enm fub Seleuco, Antiochi M. fllio, fgruiífe 

ait. Alii aliter. Sed veriffima videtur fententia | 

Scholiaflae: in Vat. Cod. P- 82. radagnris: $ m, og 

éy *dic iumqorn autos éatTod ipuovtucv Mansi : 

isi EsMuXov ToU icy dieou. 
In.hac fententia cur acquiefcendum, siiflimen; : 

paucis . dicam. — Inter .JMrlragri Epigrammata ^ 

unum eft (CXXIIL) in Antipatri Sidonii tumulum, - 

. Quem aefatem wsque ad Ol. CLX. produxiffe, cet- 

tis. indiciis conflat. "T'enemus igitur hoc, .Meleas : 

. grum floruiffe poft Ol. CLX. Jam vero primuns - 
ejus aetatem ab Antipatri Sidonii temporibus non 
valde remotam fuiffe, colligas ex Noftri Prooemio 
v. 42. ubi illius poétae carmina his verbis circum, 
fcripfit: eofucca» vs vá ay xuwqor cm. Aertgpaorgou, 

. Ser .xusreor appellat Antipstrum , .wt recentem 
pottam. Ad hoc argumentum sliud accedit, 
ed quamvis. longius petitum, fatis tamen pon- - 

€ 4 


.£rL PanorzgcoukmA. 


deris et gravitatis habet, Meleagri in Epigram- 
gatis colligendis veftigia primus fecutus eft PAi- 
lippur Tiu [falonicenfi ut ipfe fatetur Ep. I. Tom. 
Il. p. 211. Is.feculo poft Chriftum ratum pri- 
xuit ex po&tis owAorésoic, 1. e. ut contextus docet, 
lis, qui poft Melesgrutm fcripferunt. Inter] hos 
- PPhilodemum recenfet, poétam in hoc Epigramma- 
tico genere longe celeberrimum,  Gadarenfem. 
Hunc floruiffe circa Olymp. CLXXX. fatis conftat. 
jam. hinc intelligitur, ejus in Meleagri Corona 
carmina nulla fuiffe. Num vero Meleagrum hunc 
virum ignoraffe putemus? Non probabile, civem 
nimirum, eumque in illo genere, , cui Meleager 
praecipue ftudebat, nobiliffimum. Nonne hinc 
fequitur, eum Philodemi florem non vidiffe, ut 
hulto junioris? Verut eft igitur, quod Scholis- 
ftes affirmat, Meleagrum fub ultimo Seleucorum 
vixiffe. Is enim regríare coepit Ol. CLXX. 3. quó 
tempore Antipater Sidonius defun&Gus erat , Phi- 
foderhus nondum florebat. 

* "Hic igitur vir, et Cynicus et Gadarenfis, et 
iple Epigrammata confcripfit, de quibus tum di- 
eetur, ubi poltarum Epigrammatariorum vitas 
enarrabimus, et aliorum Epigrammata collegit. 
De hae colle&ione, xvífaros infcripts,. ante €o- 
dicem Palatinum repertum, id eft, ante fuperio- 
ris feculi initia, nihil pline cónfiàbat, In hoc 





PaorzcoxrxA. 20 Xf 


in enim Codice ferrátum eft nobififfimurh ilio 
Prooerniunr, iii qo fingulos pottas; Corónse ia- 
fextos, cum fingulis floribus arbóribusve corripa- 
zstos recenfet. Sunt autem Hi; quos nomiristim 
appellat, numero "KENT ; - quide. fe. haud paucós 
álios, recentióres; (feme mA pióyea Qa. venti 
£5.) wdjünxiffe profitetar. 'Undé de illius operis | 
et amplitudiné ét práeffantia exiftimsre poffotnüus? 
. Nam ex illis póétis;: quorum fà eárrhina in"Cól 

- le&ionem fuarh retuliffe ait, lorigé Blurinii florei-.— ^ 
tiffimis Graecide temporibus vixerent ; interjde - 
&os haud paücf'éanta apud onines füerunt glótis; 
ut, vel nominibus corum auditis, ^fümmam tibl - 
srtis po&ticae perfeBionem ," furhmum: fafligiutt 
animo fingas. ^ Hoc utinam práeclarumí opus ib: 
titem tuliffet! Sed "bene tamen nobiscuni a£tut.— 
eft, quod, in tanta optimorurn et poétarum et cui 
jusvis generis [criptorum jeQdra, tam infignes 
Coronae illius reliquiae ad nos pervenerunt, duaé 
üefiderium , effi non expleregt, lenirerit támén et. 
minuerent. ' Jn hac ColleGione fingula carmina, 
nulla argumenti: ratiohe habita, : fecundum] lite- 
ras initiales foiffe dispofita, diferte docet Sekofial 
fftr in Cod. Vat. p. 81. ubi verbis fupra ^ Taudatie 
adjicit haec: brofics OQ vo) Sauuaéror tovTéVi Yon 
"Prryeapjud vuv adédiayór voirabi B adro xcd 
vrorylow — Pofteriora aec verba tnslé accepit Bak. 
—- in Fxércit&tionibos "plis. ip; $96: D.- - 


e 5 


ErH PROLEGOMENA: 


e9:iàn Loickium in Carm. Sepulcy. p. IV. et ilius : 
Praef. .p. XIII. fecum in.erropem induxit, ut pus - 


,  terent, Melesgrum pp&tarpm : nomina fecundum, 








erdingm elementarem dispoluifle. | Non in his, 
fed in ipfis Epigrammatis - illum ordinem obfervás ? 
tum foiffe, ex lisdem. SrAolia/fae. verbis probe in- 
telloxit Martigur'in Epift. ad Alexandrum Zonda- 
. dantium T'om. I. p. 184. cajus interpretatio Codi» 
cis Vaticani, adfpeQu veriffims,:effe intelligitur: 
Meleagri enim Coronam quamvis diffolvit et diss 
cerpfit Conflsptinus Cephalag,- carminibus fecun, 
dug argumenta. in capita quaedam. defcriptis, inj - 
 pnwa- tamen, dispofitione prigr ille.ordo. nop ita 
pusbari potuit, ut omnia ejus. obliterarentur vedli- 
^ $94 Quin idem elementaris orde vel in Planudea, . 
. in qua tamen longe artificiofior eft distributio, in 
multis.locis. spparet, ubi.Planudes plura fimm] 
Kpigram tuta ex fonts, Anthologia in fuam 
Praeter hang amplam Epigrammatum colle, 
^ OQionem Meleager etiam aliam inflituiffe videtur 
Reiskjo in Notit. Po&t. p. 243. folis puerorum. 
. laudibus deftinátam; Quod ut opinaretur, virum 
do&iffimuumi commovit Epigr. II. Meleagri, quod . 
pro praefatione peculiari; Anthologise habuit, 
At.in hoc carmine nihil aliud egit, nifi ut pueros - 
fibi amatos recenferet, eosque, tanquam in Coro. - 
pAm conteyeret; unde hoc unum. colligere licet, . 


(02 


A^ 


Psorzaoxzxas. / xint 


. Melesgrum pueros illos carminibus fuls celebraffa, 
Idque res ipfa confirmat; nam in plurimos puere4 


rum,. quoruny nomüns in illo Carmine exftant, 


Moleagrá reperiugita Epigrammata. .-Non eft igi« 
tur; cur eum dupliosm-Antbologism condidifTe di« 
camus. *) jj aer-od eA 3 


(Y 


U nd » 


D Anthologia Pili ippi The falonicenfi. 


Per Meleagri veftigia inceffit i$, quem e 


commemoravimus, PhWippur Theffalonirenfr, 


v&àe Anthologie: cenéitor. 1s Miri " 


feni in hoc inffituto difertis verbis profefíus eft 
Epizrimmate illo;'quod praefstioriis loce praemii 
fi Y TI. p. a1 riubi fe recentiorum polterim carmi 
ns," tenquam flotés, contensifle ait, quibus Coros 
siisi^efficeret, : Meltagriese illi fimillinim eique 
epponehdam: a] vilae vues Oseíoae ovoiyerj 
drmiiuDa Tél; Mio yit oq Tatio atipiliuc: 
Jam ex hae imitstionis profeffione merito colligas; 


Pfilipiüm etiam in dieponendis carminibus ordis 


néifi & Meleagró probatum adopiaffe; eamque fa» 
fpicionem confirmat. Vat, Codex, in quo ordinem 
^ aslphabeticum obfervatum videmus: etiam in iillig 


SrtiMd; quae'non aliunde quan "— 


*$ Vile Within in B. Qie T. 1, P.L p M). i 


"um 


^ 
[1 5 *.. 1 
£ 
: TIT. * t ic : d 
4 


"^" *» x rfi. -—a 





xrív |. PrnotzacWÉ SA. 
Anthologia delumta funt. "Malte minor gutem ia 
hsc nova Corona poétarufn"numerue fuit; non 
ehim ultra XIT. excurrit, ^ His-anriumersndus eft 
cum 'ipfe' Philippus, -mwltenm Epigrammatuiá 
su&bor, tur étiam alic; quótWrti nomina reticuit? 
Quo tempore Philippus vixerit,. non fetis-oon- 
fiat. — Ex indiciis quibusdam, in ejus Epigramma- 
tis obviis, re&e fibi colligere videbatur —— 
de Epigr. p. 134. et «Martinus. c.. p. I9p. e 
Auguílo regnante vixiffe. — In hanc ichs 
concefft. Reirbiir; eamque novis quibusdam srgu- 
mentis fumare conatus ef, , Versum enmimyerg 
cum inte? poütasa "Philippé im ardinem: redaGtes 


reperiantur. neRhulli, quos. poft Auguíli temposa 


.foruile cosiftit, .. nt-Antáphilus: et Autemedong 
quorum ille £ircsA; U. C.:866.ihic Nerva regnaue 
te (A. U..C..855-) Roruifle, videtar, bane.dificul- 
tatem win doGiffimus ita. expediri .polTo."pytauik 
(in Notit. Roét. p. apo,3. ut-dugs: Philippos, fuifis 
flatueret; ejfarüm. antiquiorem, Julii Canígrie, et 


Auguíli erqualem, aene. fesquifeculo , fepe. 


juniorem, íaeundae Aothelogike auGorem, "De 
qua fententia: quid. flstuendilan. fit, explicabimus, 
. . Rem peplo:s]tuia repetam. —.In períequendis 

veftigüs, uode-paétéruu. Anthologiae: aetas 0 


gnoícatur, Rmiskius ita plemmque veríafnra -n& - 


fi qua carmina ad hiftoriam aliquam remve geftam 


perfinestity £n ifóre cbdem eeiiporo,: quo illá ete-, 


* 








PROLEGOMENA. | xLY 


nerit, compofita patet; et ex iis adéo'anoris ae 
tatem colligat. .Quae colligendi rmto ut inqui». 
busdam re&teprocedit, ite admodum falinx eff inxiis 
poétis, qui f6 totos ad imitationeni:compofuerunt, 
Quorum 'quam magnus fit numevus, in Praefa- 
tione monuimus.- In ejusmodi igitur po£tis fi quà 
fit fa&i cujusdam, aut rei hominisve illuftris men-. . 
tio, nihil inde aliud colligi poteft, nifi illos poft ejus 
fa&i hominisve fcripfiffe tempora. *) Jam vero 
Philippus is eft, qui pauciffima ex fus penu protu- 
lerit, plurima ex vetultiorum poétarum imitatio- 
ne traxerit. Qui cum Epigrammate LXXIV, mo- 
lem Puteolanam, ab Agrippa A. U. C. 717. ex- 
firu&tam , commemorat, in quo carmitie Kyirkíus 
| P. 270. graviffimutn ad definiendam Philippi aeta- 
tem momentum pofitum cenfet, non rem recens 
fs&&lam et propter novitatem mirabilem celebrat, 
fed exprefüt Epigramma ntiphili XVL quod et 
ipfum fortaffe ex antiquiore carmine du&um eft. 
'Hoc unum étemplum fententiam noftram abunde 
probat. Quare vix dubito, quin reliqua quoque 
carmina, ex quorum au&toritste Philippus ad Au- 
— Xii aetatem referri folet, ex antiquiorum po&ta- 
zur imitstione profluxerint, — Hinc vero fimul 

7) Jofephus Scaliger; idoneus auCor, ad Hieronymi 


Chronicon p, $7. Íq.  4irgsmeniwm, ait, 


fouwet fore gtmpore eorum, quorum meno ab 
Hi oc modo Homerus vimeris Trojana sem 
, perm. 





. xtv PROorkGOoAMENA. 


efficitur, nullam ejus setatis definiendae fatis cer-- - 
tam ratienem eíle, nifi eam, quae ex poétarumy: 
quos Córonae fuae intexuit, aetate ducitur. Haec. 
eum ad exitum feculi primi tevocat. ' Quare for- 
tsfle non valde errabimus, íi eum Anthologiam 
"Trajano regnante concinnavifle flatuerimus ,. : 


: . IV. 
De Diogeniano et Stratone. 


- Brevi poft tempore, Hadriano regnante, flo- 
Tuit Diogenianur Heracleota , Grammaticus fuae 
aetatis doCliffimus, qui et slia quaedam, cum ar- 
te, quam profitebatur, proxime conjun&la, tum 
etiam 'Ay9oAdyuot "Emryeauad som edidit, tefte Sui- 
. «a in Asyerityóc, Tom. L p. 591. fq. Idem effe 
videtur, cujusParoemiae exítant, de quo inprimis 
'confule Zfndr. Sthotiwm in Praef. ad Proverb. p. 
VII Hic autem quid in illa Anthologia fecutus 
fit, quos in eam poütss admiferit, quo ordine 
eos dispofuerit, penitus igaoramus. - 

. Hunc fequutus eft Strato Sardianur , (quem qui 
" Cardiamum, five Cardiani fdiuth vocant,' prava 
--pographorum Vat. Codicis le&ione in errorem 
indu&i funt) et ipfe Anthologiae conditor, quam 
Movcax sraiduoly inicripfiffe videtur. Sic enim ha- 
bet Praefatio a Conftantino Cephala Stratonis An- 
thologise praefixa: Ka] v6 d) sy, 8 wavrws goi 


PRnoLXdOMBNÁA. i XLVIE 

vv nenuévur vij. yrdai inSbusrod, vis (Cod. vis) 
Sreditonoc -qo0 xetharii aíaidpuly Modrar Amtes 

- dut, xg) In assis wai qreoc voUc siAsaíor derb 
- Giberuro , -síépdur oinsften viv. darayytMar rv (mi^ 
Yeapsásur, oV T0? voUY siioóasres* &xoU velruy «av 
: ine . & Xoitíaug "yag v yt ca Dear, avo TOF Tfil^ 
yixóv, oU duadSaeiesra. ^ Retulerat Strato id 
- lianc Anthologiam ea, tantum Epigrammata, qui- 
. bus puerorum celebrantur amores, in quo argu* 
. mento, inde a.Platone, multi poótae Epigram 
: matarii verfati font. In qua ColleGtione Stratonia 
cit legantur riomina antiquiffimorum poétarum, 
. eorum quoque, unde Melesger et Philippus fuam 
quisque Anthologiam locupletaverent, vix dubites, 

Sardianum poétam,. ex prioribus -Colle&tionibus 
sntiqniorum poétarum carminibus delibatis iis, 
quie. ád pueriles amores facerent, pofteriorum 
haud pauca cum fnis in hoc genere lufibus *) addi- 
diffe. Revera itaque novam Anthologiam condidit; 
nec audiendus. eft Reiskius p. 233. qui eum Me-- 
leagri-Moumay waidosv, quam nullam fuiffe fupra 
.docuimus, denuo edidiffe et zuxifle exiítimat. . Ex 
.iis poétis.-autem, ex quorum operibus Melesgrum 
queque flores delibaffe conflat, Strato recepit. 


") Phllirur Harlefius "V. CL cum éarmtins, quae Brancking.- 
T. Il. p. 359. fqq. . fab Straconis nomine dedit, non 
omnia ipéus Stratonis, fed tentem .ex ejus Q 
petia exiftupat , ad Fabrie. l, c. p. 444» 


PRLVEHI PaornkaGoMENA 


£fedecim *); exiis, quibus Philippus ufus fueraq 
&onnifi duo, Tullium Lauream et. Automedon- 
$em; his decem alios addidit, Flaccum, Alpheum 
Mitylenaeun , Julium Leonidam, Scythinum, - 
JNumenium, Dienyfium, Frontonem, Thymo- 
clem, Glaucum, Dioclem. Inter hos poétas 
pauci funt, de quorum aetate fatis conftet. Quod 
fi vero fupra re£e pofuimus, Philippum Theffalo- 
.' a3icenfem feculo primo exeunte vixiffe, Strato autem 
Mufam fuam ex Philippi Corona locupletavit, 
Áponte fequitur, eum non ante fecundum poft 
Chriftum feeulum floruiffe. ^ Stratonem soma 
irryeapqua von laudat Diogenes Lafrtius L. V. 61. 
p.300. Jam.cum Diogenes primis tertii feculi 
ineuntis annis vixiffe videatur, Stratonis aetas in. 
alterum feculum incidit. Hanc fententiam con- 
frmant, quae Schneiderus de Stratonis vita mo- 
, Auitin Peric. crit, p. 130. ,Dubitatum eíl, qua 
paetate vixerit Strato. Credo, me reperiffe argu- 
»mentum fatis validum, quo lis omnis dirimatur- 
s Quod enim perítringit Capitonem medicum (Ep. 
»ult.), rem conficit. Eft is Artemidorus Capito, 
aqui fcripta Hippocratis recenfuerat, fuamque $x- 
dera 


*) Sunt hi: ipíe Meleager, Dioscorides, Pelyfiratus, 
, Aratus, Mneísalees, Euenus, Alcseus Mef- 
fenius, Phaniss, AÍclepiades,, Rhisnus, Callunachus 


«t Pofidippus. 


| YPAROKEGDMEWA, XLI 


sdori Adriano imperatori aliisque. probaverat; 
»fed Galenus eum per:totum; fuum càümnreantarium 
xfub:nopine Capitonis perítringit, ; [nde apparet 
nClariffime aetas Stratonis. Diverfus eft. Capito 
» Alexandrinus poéta, cujus deus, laudat. Athee 
ssnàeus p.427. ejusdem ad Philopappum, commen- 
wtarios p. 350. Ariflides orationem tertiam Pls- 
sstonicaim IT. IL .p..315. ad Cspitgnem aliquem 
nícriplit. Qui omhes diverfi nec, medici. funt.4 
Háec Schneiderus doCte et probabiliter. . E 
"Stratonis Anthologia five puerili Msfa ultie 
mum ,caput eft Colle&ionis a Conflantigo inflitu» 
. Qui num integram Stratogis. opus receperit 

an carminum dileBum. Itabuerit, ordinemque. 
Sardiano peéta inflitutum utrum Íervaverit, a» 
térbaverit, plane incogapertum .habeg. ' Gert 
quidem ordinjs-vefligis in Vat. Cod. nulla funt. 
Jnitip capitis collocats,.funt decem Stratonis Epie 
grammate,, quibus alia aliorum po&tarum Jub. 
joie fant, intermixtis Stratonis carminibus, eujus 
LXXVI. -Kpigr. fere continua ferie pofite, hoc 
caput claudunt. Reliquorum po&tarum carmina, 
. quae in hac Se&ione leguntur, funt ad numerum 
CLXV, Horum, ame Cod. Vat. repertum, nul- 

"- "fuit. editum. | 


Mou 
. 
$5 -. 


£ ^ —— Paot£&EéoMENA, 


De 4fnthologia "Agathías Seholaffici. TE" 

:.— Poft illatempora cum poétarum provéfitus ad« 

modum: effet exiguus, Epigrammatum colligendo» 

Xüm [ítudium- refrixiffe videtur. ^ Quatuor enim 

vel quinque fecula effluxerunt, quibus nejno ejus« 

modi opüs-tentevit, donec Bysantii, nefcio quo» 

modo, acre: verfuüm pangendorum [fludium: itr, 

tenderdtür." In hac enim urbe poftquam impetii . 

fedes collocata fuit, magnus 'poétarum namerüi 

wxítiti," qui; ut-Reiskiur.ait in Notis ad Conffant. 

Cerem. Aulae Byaantinae p. $5. ad orines hilares 

triflesque cafus carminz ín .promtu haberent et 

venderert; ita dt nihil:ab!Augufto, nihil a pro: - 
Géribus áut fusciperetur aut cogitaretur ,' quin id 
ierfibus déferiberent laudarentque. | Inter hos ta 
fneh verfificatores unus et alter fuit, qui, cum fe 

xd meliófis aevi poétasüni iffützitionem dedilfe$, 

"utmiria fcriberét fupr& aetatis-fase capkum"ele: 
gantia ,"qudlià funt nónfullá:ih :Epigrammatis 
Mpathiae, Pauli -Silentiarit, Mazedómi confulit ABo- 
futnque, qui-eadem aetate flóraerunt *). Horn 
'unus, fgathiar Myrinaeur,' qui propter juris pro» 
feffioneiti : Stfióla/ficur vocatiir; fub exitum feculi 

fexti recentiorum, fui nimirumé aevi: pogltaturh 

Epigrammata collegit, eamque Colle&ionem fuam 


*) Vide Rubsken. Epift crit. L p. 75 - 


/ 





PROLEGOMENA; hod 


KUxAoy vonsTiG Suidas v. AyaSíae. Falzafi | 


- 


9$ «aj $r19a [J9AÍa, Spore vs nal naa) eyadm. 
v6 Ti xaAeiptra AaQnena, xa] vÓ» KvxAe vay 
vény Ámryeaudsan, (v avTQ «wide i 54 T9» xaTd 
Xaigüy roma. cuvikpact xaj Hau Aw 79 Zia 
viaeíoh xa] Maxtdovío vy viraro xu] Tei(Sownarg ix 


.S&» TovcruiayoU xeóvav. - Haec partim duCla funt 


ex ipfius 7fgaí&iae Hifloria L. L. p. 2. ed: Pe, — 
ubi, poftquam de ceteris fuis operibus. expofuit, 
8doZs, dí pe, sit, mtértn xexéio aPirenor vt 
sla xa 00x diae, Sys twv imvrytonMaTOY Td 
«ecrym) xa] vasrága. QdaAarSdvorra, dvi ma) yodm 
obrui sog bog Vaopi9epiopsa, eyspeiuí T 


x olóv gs sic vaio xaj ova'ygavjouns Enctrta koc" Hune 


a-oxsueipáva. — Confilium his verbis breviter indi: 
catum, Epigrammata recentiorum po&terum fe- 
cundum ordinem quendam defcribendi et dispo- 
nendi, difertius. /fgatkiar explicuit in Praefatione 
praefixa illi "Ewmiyeajasro KónAg , quam, fimul 
cum JMelszagri et Philippi Prooemiis in Cod. Vat, 
fervatam, cum nemo integram ediderit, hic ad. 
feribam , brevibus notulis iljuftratam, In Cod, 
praefixa funt haec: AyaOíoy EyoÀactTiRo0 "AviayoU 
Moewalou. XuAAcys vbes. émréycapqucoram invaOdivas 
bv KoverrarsiomoAn seo Geedicor Amit O09 — 


orpá eerta, à» «d rgeb(pusn pato suc wonyde 


dxgodci, vdc WaT ixiireU waugoy "ymomévag, Et 


Án margine haeg habentur: AyaGjv v 


dx 








i 


£H 5 PRorEzGOMENA: 


"Amiarod. Mupiaíou. o0 -Erípavog, eA duty 

»xíam éxvyeapiuoivay- iixjsActy dà oUTO, 0 AyaSias 

dari "Ioue rwiavoU soU. datryaÀo9. Fygaxjet 0) naj ivo 

qías xaj «d. imovonaCousra Aa(uaxa. — Fyeaxjs di 

eaüra 'Ewrypapuuata qao. Otódugor Askouplowa., 

Ipfum Agathiae Prooemium hoc eft : 

Que uv Jude, dilesc, BrrwAsepévouc 
"Ex T6 voeuóT4c vüv Mya way)aueíac, 
"Ero sep vh eva wpocnéQec dpoyyávtts *.— 
Kod. 9à- xá9y63s à 70003 eeteypévoi * 
4. Abynv vh sjuiv soAvreMw ue) stomf)uy 
1 JieAaoch spodévrsc .wapprysig sduxíac, 
(00. DFlspiQpouiu wef2ovei vv elSyeuóvos. 
, qvi je] vov wonjsept? Th woolbeeyaeufin — 
. C Obr; Moro evrrerüx9oq xslusva ; 
. $0 "i xa) sté3ner riis kyetio bv 0$ ubto, 
TlaMysamdsiec sÓrtAdic ltipmroMiv; 
Kej víc urraexeity vii» üpliv kvitero,; 

i mie 9 Ày welavre v09 . Meyeoc veqeBéacv, 
El uà Qéger silc Gra je) reresuéva 

. X5 'AAX. devi leric. süpzilo tl» Qpupfwy 
"rkAc HevaAMQsiv, xed xarsiAaxavplvec. 

00 "83oc wie. Suiv mj meeSuuig, uóvy, 

Ty Té» xaMÓvruv ipurreeiy vk eirín, : 

V. 3. Cod. ievyxávev. "D V. 8. Legendum einioui piv 
và we. Agatbias recentiorum more 3a? corripuiffe vi- 
detur. Fortafíe tamen »i» delendum. — V. 13.Fort. 
stay dpoie Abyout.. 





- PROLEGOMRNA, .—— LYft 


Keg spÓc "ya ToUwgG Oéiwyew woaviTubvey 

20 "Hxe mreoDsjauv lu. vv s9vtuárev, 
"Ec? yhe oix Perm d$ luoó uávev 
"Tue ueraAefev, dyes ; iac veoddíe, ; 
TloAMo); ámsiem GvAMaN Mor ToU wbyeV | 
Ko) €vyxaragaAs xa] €vvseridy mM». - 

25 Kw 3 wagéexov k$Sdsuc ol wobei 
'"Rb d» vqvQlei , no) mapa)npev yrqoíuc 
"Ev Teic éxelverv mÉuMasi: QovérToOusm. 
Tosro 0é rie móTÀ» wgecQóguc, Quxvig dud, 
"leuc leei sebo do0av, kerísc dpoU  * 

3O MáóOaxv pu ES Meveunp» Te xoj vén2" 
Ojroc qaugé9uxev L vr ipo usuayuévyy, 
Tavr) pulv oby desi "ic evàà Tlv eeQurávav, 
Téby d omodiv , ev ver jexB uéveg 
Elveq vivitéris sysudv savdmus[ac. 

35 Oajjé» yko abo Xv» oixeJe» uépéc :4 
Kaoric «apéuifa,  veU. Sonsiv uà savteMÉ 
Xévoc Tie. slveq. él ét dpeX evveyubyuv, 
'AAN df dxáevov euixgiy Aiéya uégec 
*"Oeoy kxoysutui" TV 3à Aortlly dd Séxe: 

40 Tox» Ti dxévrey na) usraexs elg uópov, 


id 


V. .32. Fort. lige 7«, oa, viv esQiiv —. Sic, ut mihi 
quidem perfuadeo,, dicet aliquis fapientium illorum 
coquorum, per quos tam lautum convivium folus 
paraviffe videor. — V. 36. rov 3owsiv. Ne nihil omni- 
no 'ad illufv apparatum contuliffe videar, — V. 38. 
Fort. i£a«é uégoc. 

E Ew ug 


- 








OEIWO , PRorExGOoMENA. 


«eru ys TraüUTx xaT kyopkv Oyrwría, 


Kócnev:. 33. xeec96e véic lpos; mayM ati, 
Ex vo) QasiMme TO0c wpoAbycvc smonjeoumuit 
* Amara yág uoi dezig orpoftesro. 
45$ Kal po sey leri meaypuávay Vuveuuéyav, - 
Esgtiv yévorro 2o] Aóyovc brneuévove. 
M TIG dravoedis Aumly Querilea Asmábvou 
BÁe£agoc ie garifla Borpaxov Vuun vravísey. 
MJ! dT: Ilseelo dvxxsie isnevsíouea. xaAómepp 
$o *Oe9sey kDpyesiv ^ bvonuAáQeven 2à val, 
Kw] A6Qov aüxwtvra xar&yvápmrrovem Trbvrw, 
Aósovlod axAyroq- UzaxAfrTO TaAÁvTON., 
*Eewseín 9seámonya , €0 9 lo xpyxida TaMidw. 
Ke waph os9uiv "IBuea xal "Dxsavírióas Oo6Aq, 
45$ VHxioy. kurveóeeag * kuoiBelory 3à rvgáviws 
— Ke&ara usrpieasa ej xevd3érra. wevíg, 
OageaMai maMgue) QD. leyxádes "Polpesve 
Kavxaete 9à révevri xo]. d» jwypivt voxraly 
'OaróS: vavgrloro orodüc Jovnfreei aA 
. 60 Puupà qiiyesíqo DaxiCevo. vira xov/yt, 


V, 56. Cod. ée9ía» et yat. —.— V. 54. Cod. eaía2w, — 
' NV. $ 6. Num psredeaen pofitum pro keiSuscaca ; ut 
apud Theocrit. XVI. 60, an fcribendum xeáar' kaSos- 
«asa? — — V. 57. "Pduyv.. novam fcil. i. e. Conftan- 
tinopolin. — V. £8. Lege ftyui Kvralye, Ad Cau- 

' eafi radices et in Colchidis litore Nympha Pbafidis 
choros eum Adriaticis Nymphis ducat, De Xvraía 
vide Ruhnken. Epift. crit. p. 260. — V. 59. Conf. 
Apollon. Rhod. L. HI. 1331 — 1339. 











- 


75 "Texavíou -xbAcreie xe dc ge9à» AlDum ge. 


PRoOotECGOMEXA |. Ek? 


Zéóvvoes 'Alpddeetio  kvamrhétnuon xeptbo. — 
eueínc slMceerro: Qe €upripari vudw, 
Ke] uayforoue uéApUea moAuexwrrgo» QoeiMeo, 
MéxJov àzej)ypasa TIryavrelou Toxtroise 


65 M39) vào aóxyen TeAxflec épfeaev "Agyon,. 


"Orr; wóvevc quoc deyasenpév Deynentov, 

— Odsérs KoAye Agovgn , vyovy tweSeiea yryóvrem, 
EévroMpoi erayéate: padova. Gütav. kvofyer; 
Kea yàg X puuJ6; Tig kvbrAnesv, 94 O0 vÉgY«e 


7O Ox éciyc riríAmTo, só9uv $e Mesav. dAcpen 


DasSovini JoxSsqen uáyer nivyesy bvéysur. 

!"AAAR 36M $erocfa xe) deQvnloy xuxtivec X. 
Béxregc sWusrígou: Tóyag 3oéwwes fsaépvoic. 
, OixÉr: "usi xlleóc i; lvéugnTrec AAA dà sértg 


"!Irawxeie wvetéem  üpéeeeroq ego» Het 
'AAX. 19: viv kqéouuroc Guy sage. deber, 
Aóebya , «xerxeer, dormróge , Maemytrus 3k 


V. 61. Cod. &3eváJeesi, —-.— V. 62, Fort, eéndo^ niifoit 


éerikc pro eaeiarío, — — V. 63. gari, Jufliniani, —— 


' V. 64. Tryavrelous. Tspytvéary &vógliv vxáxvv vocat Apollon 
. Rh.III. 1339. — V. 65. Fort. veioienusm — "Apysico 


V. 66. ofrs sévec. Heros Pagaíaeus, Jafom — V. 69.. 
víx»w eix óeíy magica ars. | Mox, diea fcripfi pre 
d^oVeav, — V. 73. Béxrgic FEygc. Parthi, -— V. 74. 
Romanum imperium loquitir. — "V. 74 — 76. lau- 
dans Dorvill. in Sicul, T. I. p. 36. sd Charit. p. 425. 
büyxhibet, — ' V. 77. Nihil bis fimilius tpa 
mate inter àMer. CCGLXI. 
d 4 


1 


OXYvI—c PROLEGOXENA. 


 'Augilav kyxüva xe). Ajesa vuvsa Xobem, 
$0 'niéwc éxígs 9: xaropyóloc, dv Bà urMsóDen, 
EÓvové Óejwenao, kesto QovAov "Tüaes»* 
Kej uiv xej xvavexov Üsàg Qéew drpouoc dewem 
Koginec "AAxs(oao pavépysoo — SuoeaMoc 3) e. En 
Ivo. kurasvnac dv vapáSouy JIgsjeer, 
. 85 'Orsé*:, xaAMeét)eoy vzàp QaxQida SuAseewe, 
AlQeyec sxvelesio. evvavrieuea xepxly : 
"Esa, inDpesewi Buriüle sbvyes srogsíse. 
"Eesperijy rid Alvesay asiarilga» Nasauelvoy 
"Eexso un) saph LZógrw, bey vorige: 3v£Xuug 
90 'Ec soda kerízgueoy. kvaxAneDa:en Beeiíloe, 
Kod vapapiv duzerom UVwtp Duymiu dAwAw 
"Asbpáe: Jin 9&Aaeca swópsy wepealow kvolys, 
028) yàe d3veluc es Qoddgera: sSen yafyc, 
"AAA eo$es xreévowiw ópouíesie  Baeidot, 
95 'b9a xn kitea;" br xoxwtare xóeuov 
 Kewavíy* "Távaic 38. pru smugev óeluv 
"Ec Xxv9fuy sAÁQoro xsj à; Mauiriba MjsvYutve 


Lu 


Tobvaxev, ómxórs sávrm QiAg; méxiqSe aive, 


V. 81. Cod. "raex, — V. 83. Kétgusc. Columnas Her- 
culis, — V. 86. xseaíy.. Extrema Europae et Africae 
promontoris —- V. $9. Ubi mare auftralibus ventis 
verfas feptentrionis regionem propulfam mortalibus 
viam per arenoía vada aperit. Conf. Apollon. Rhod. 
IV. 1239. íqq. Seneca de Vita Beat. 14. Deprebenfe 
Mari Syrrico, modo in ficco relinquuntur , snodo sor- 
venie unda fladmantur. — V. 96. Cod. negasig. 'To- 
tum orbem terrarum imperio compleGitur. 





PaohnousgaGoMENA. LVIÉÍ 


'Oseórs na) Eeive xj b3acíos xvJorues 


1300 'fAxüdsc d9paveSwyeav $Q Susríeu "Basin, - 


Asspe, uáxne Ocb)ngs ,. eoqiv émriemvrsc ibyliva 
Tiafyvin sumens hodonénno. xcpefuc. 

fo yàe byd 7)» &i92ev. lpóx sov. clc ed 33. ud 9uy 
"Eeyaeh» dexuen, ug P vxà evQoyi Bífao 


. 80$ "Remeehy J2poua weAvtslvero  uaaaewe, 


Ke] vróecv i£ dAbyse sonvesepic dySoc. iryeloac, 
Eríuua eor süpsJow xa^4eyotn KaAuómnye, 

"fie vy Keovínvs wq. éAxélac "Rvwerynio, 

'nc "Aesi. Queviioa xo) "AmbXum Qupétpyv, 


IIO 'nc xf» '"Eeuáww: xed dpepliae Ascvóten. 


Oa yhe, de lomerov iptic Dgliri pipluvac 
Ebo beeráfus (ravouníq Geaoideoc. 

Ilpéra 3é €o Mimpu , waMuyeviseem leicos, 
"Oecaese. byghyavro. víse "yevetiieso hoibife, 
115 'üe egorígong uaxápeeei hvnpéva" xod yàe Mxn 
TIfKuparoe kexxlow 00i». nipspa QuA&Eo. 

'AAAR sv prtuive siDalrsgoy avxoc hoyvyss 


V. 1064 - 107. protulit Salmaf. ad Solin. p. $96. D. 
Cod. Vrorvévys. — M. 105. peMeene. ni. 

V. 107, KaAuemniiy; re&e Salmaf, — V. PI3. usque 
ad fin, edidit Vavaffor de Epigr. p. I87. fq. — Fabri- 
cios in Bibl. Gr. T. II. p. 692. Reiske in Not, Pot. 
p.178.— V. I 13. evAMfago. exhibet Vavaff. — 
V. 115. weorégor. Diis gentiliutg. Artiquitatis reve- 
tentia fe hunc morem fervaífe profitetur, a Chriftia- 
no homine alienum fcil, — — V. 117. Verbo hepíyes 
— in Cod. byeíes.. Re&e, — Sed reliqua 


4$ 


XUI PRoLEBGOWMENA.. 


"Oera cep 3 ypnólieee: xoquatauton vo vigo, ^ 
!— Eirs xe ePvolyroy dx) figérac, sírs xe) RANG 0n. 
12060 Tépwte feyexóveio  sroveztefeadi | kéS2or;, 
Kei TperáÁrwv. BaABión ve fieg (AARXe GíBnev, 
*Oeen Sá. réufoui* révep Sex iv uiv hog - 
"Exrsaée;y vadesite , 0v lergexig 29. dadixos, 
*Ocez 23à xe«j fióroro reXoestelseos xexiiSec ^ n ( 
125 Tefbauev, keraSéoc và 7/46 e$aAspoiti raMrORn 
Alexó. uos Bífxoio mafh npysrión verÁeTMNv. 
Ne vrÁxR xe mkmwTQO xápc 9éAfes àí9200, 

'Oxwó9. xeeroufovro; ixscBóaov sxov. keidic | 
Tedjapev" évraiay 0à u£Aoc-xMmTOVE& Kv9sey 

130 Ek oápev dAéyor waeezobierm sropeiqv 
Koj yAuxaigoüg lo SgaTao' dv éQlepáry 98 usaleey 
EKóQpotóvac Bányom Quampirosc v1 xopslac 

| Ke uf9o. xe] xpyrüpa- xe] 08g Jusya voueta. 


fenfum non habent. Scribe: và 3esóregoy texoc kyselers, 
altera pars operis mei terminis fuis quafi fepimento 
quodam continet. Cf. Epigramma Artemidori T. I. 

p. 263. — V. 118. Lege xaeátayey 3 7) x. quae 

^ eonfcripfimus in tabulas pi&as (vegagffjees;) , aut ih 
regiones. Jam vide, quomodo Vavaflor hunc locum 
acceperit, — V. 127. Fort. Ségué «' koiic. Theo- 
dorum allequitur.— V. 131. yAvxseei; Cod, Nihil 
.jnmeptius interpretatione, qnam Vavaílor huic loco 
addidit. Senfus e(t: Sextam hujus operis. partem 
Venus fibi vindicans, elegos (lBaéyer seeeíss, dixit ele», 
ganti periphrafi) convertat in fermones amatorios, 

.— 4agor h.l. non funt mulieres, ut ile putavit, fed aman- 
, tium jucundae-confabulationes, 


- 


PronkrGoMENA, 1'x 


Ex pofteriore hujus prooemüi parte apparet; 
xfgathiam illam hovorum Epigrammatum Colb 
Je&ionem in feptem libros deleripfiffe: quorum 
primus comple&ebatur carmina-dedicatoria; fe. 

cundur, regionum, | ftatuarum, tabularum, aliorum- 
. que artis operurh deferiptiones; fertius, fepulcra 
lia; quortur, carmiüa in varios vitae humanae - 
cafus; quintus, "epigrammata fatyrica;  fextur, 
amatoria; /kptimur denique ea, ' quae ad vitae 
fructum et laetitiam exhortantur. . 
. Quae cum ita fe habeat, manifeftum dk 
primum, Agathiam Epigrammatum fecundum ar- 
gumerta disponendorum, Anthologiaeque in ca- 
pita quaedam defcribendae initium feciffe; deinde, 
errafle eos, qui Anthologiam in Vatic. Cod. fer: 
vatam pro Agathiae Sylloge haberent; inter quos 
princeps fuit L."Holfleniut, qui quae Epigramma- 
ta ex illo Codice Jaudat, ea fe ex Anthologia Aga- 
thiae proferre dicit *). At in Vat. Cod. antiquif- 
fimorum poétarum carmina una cum recentiffi- 


*) Hujus erroris fons et origo praeclare patet ex 
iis, quae notavit Brunckius in Praef. p. X4. Cum - 

| ' enim in Indice Codicis Vat. Prooemie Agathiae 
praefixa fint verba: 'Aya9íou exoasrixoP — avAAoyi 

víev iseygauyérav , deinde vero legantur haec: der 

. 98 d otélpc Uxeypapuérnv, wyouy Qiaíigssic obrec , quae 
verba fequitur Index Capitum Anthologiae'Conft. 
€epbalae: faerunt, qui fibi perfaadezent, ipfam 
Agathiae Anthologiam in illo Codice exhiberi. 





PRX. PROLEGOMENA: 


mis leguntur; Agathiam auteni nonifi recentiora 
collegiffe conftat. Vehementer trepidabat Beirbive 
in Notis ad. Anthol. C. C. p. 115. fq. in expedien. 
dis difhcultatibus, quas ei objiciebant verba in - 
Cod. Lipfienfi ad finem vov. evaOnpavixev pofita 
TéAoc Tw dva suave» ixrycauavuv "Aya9Ío 
ExeA«cTxe).: unde apparere ait, Anthologiam 
Apographi Lipfienfis et Vaticani adeo Codicis ab 
Agathiae Anthologia nihil diverfam effe *).. In 
quo egregie fallitur. Illa enim verba, quorum in 
Vat. Cod.:nüllum veíligium eft, temere addita 
funt five eb Jfaaco Grutero, five ab alio, qui An» 
thologiam Vat. Codicis pro ipfa Agathiae haberet 
. Sylloge. Quam opinionem, nullo fundamento 
fubftru&am, proríus abjiciant neeeffe eft, qui de 
Anthologise, quam nunc Rabemus, conditione 
. reOle ftatuere fuscipiunt. ^ Agathise KuxAec non 
magis fupereft, quam Meleagri. Philippique xeé- 
Qavo.. Ne unum quidem ejus librum Vatic. Cod. 
fervavit integrum; fed totum opus paulo poft 
Conftantinum Cephalam interiiffe probabile eft. 


*) A Reiskio fe in errorem abripi paffus eft Harlefius 
ad Fabr. L c. p. 425. cum fcribit, Agathiam An- 
tholegiam, a Philippo Theffalo auctam, proventu 
tum fuo tam aliorum, aut aequalium fibi aut pau- 
lo vetuftiorum, lecupletaffe; ubi mirer, Brunckium 
laudari, qui ab hac fententia longe alieniffimus 
fuit. 


^ 





PaozszdoMEJSAA zx 


UNES "VL $5. oM ME F3 
De afatkologia .Conflantini Gyplabu Codi: 
^ . — WFitüano... 5^ t 


Poft Agsathisrm, quatuor - dios ut iind 
feculis :praeterlapfis , "magnum .opus: "molites, 
— eft Conffantinur-Cephalas, obícurds homo, cujtds 

momen ne erudiníffitmi quidem hbmtnes addi - 
verant, antequam -Salmafius illod e. membrarris 
Heidelbergenfibug/eruiffst. Is.igitur; quicunque 
tandem fuerit, cdm; ^ qui poft^ Malesgrum Bpi: 
' grammatis colligendis: operar -dedwrant; nonmifl 
fapplementa Coronae illius edidiflent; majoris Col-- 
leGionis fpeciem animo complexus, ipfius Melee! 
gri veftigia preflit, et ex omnibus, qui ante illam - 
aetatem Epigrammata fcripferant, po&tis/novad 
Anthologiam cófidere inflituit.' Hsec eít ea, quim 
Salma(ius in Codice Palatino five Vaticano repesit; 
una ex omnibus, quae fingulari quadam fortiülaé 
benignitate .setatem tulit. : Hujus. Antlielogitié 
notitia cum tota ex. Vaticano Cod: petenda fit, es 
ipfa poftulat, ut accuratam hujus Codicis defcri- . 
ptionem huic ipfi capiti inferamus. 

Claudiur Salmafur, cum tenerg adhuc setate, 
2d finem anni 1605. Heidelbergam: yeniflet, incre- 
dibili bonarum literarum incenfus ftudio, Biblio- 
thecam Palatinorum. Ele&orum , cui tüm Janus 
Gruterus praefeQhus erat, perícrutetus, indidit 
in Codicem Epigrammatum graécorumv, quem, 





"4 


LXNH | PeR&oLgdoMENA.i 


eum paulo accuratius: tra£laffet, multa, Quae a 
Planndea colieGiore abeffent,. continere ibtellexit: 
Hunc itaque Codicem diligenter excutere coepit *). 

Quas Epigrammeta i in:Planudea. reperiébantür, ea 


comparavit ad exemplar editionis Wechelianae,- 


Suae paulo ante prodiezat; quaecunque autem 
inedita- e(lent, «a feparatim deforipfit. Ab eo 
, $ade tempore, ota Selmafids Excerpta: fus cum 
eruditis horinibus;: Scaligero; Guieto, aliis, com 


hd 


muhicallet , .adnthologja: ineditaiCodicis Palatini ce- 


lebrari et in.omnium ore effe coepit. .-- 

ipfius Codicisy.imo.illa contisebatur, accurs- 
tam üeferiptionem!Salmafius nusquam dedit. Bre- 
xi. poft tempure,-anno 1623, in In&uofiffimo illo 
bello, qiod Germaniam per triginta annos vaíta- 
wit, pretiofus illa Codex, cum plurimis aliis ejus- 
dein Bibliothecae libris, Romarp. translatus, in 
Bibliothecam Vaticanam venit **)... Ibi cum late 
zat, pauciffimis;ejus cogoofcendi poteftas eft faCtas 
nec quisquam eorum, a quibus poftea tra&tatus 


bd 


9) Salmafium buie Cod, excuffdfe anno 1607. ap» 


"patet ex 'Praef. ad Ecphraf. Pauli Silentiatii int 
'" Seriptot. Hift, Byzant, T. XI. P. 1I, p. 175. et ex 
Epiftola Jofephi Scaligeri anne 1607. ad Salma 
, finm fcripra, | : 


- *^ Anno fuperiore huic Bibliothecae s Franco-Gelli ! 


eoa Vicleribus ereptus et Lutetiam miffug eft, 








e 


PRoLbGoOMENA ^. LXI 


e& *), ejus defcriptiogem prodidit... Índe fa&um 
eft; at dothiffimi viri.de Anthelogia illias Codicis 
falíam animo opinionem imbiberent, et [nut quis 
que Apupraphurr, qoa vis ex Excerptis plus minus 
trunéatis defcriptum,. pro genuina GoAftantini An» 
thtalogia haberet. dn hisautem apographiscum pie | 
rima, effent diverftates, non in-fingulis. locis tat» 
tum , fed. etiam in Carminum ordine et dispofitip- 
fe; "ut:etror erreretti: procreare folet, .exfliterunt, 
qui : ifta Apographa- non ex uno, fed pluribus Auto- 
igriphis: praBuxiffeobi perfuaderent.: ' Quo nihil 
ifsl(imecoErroris tegaliras: primus :discutére caepit 
Brunckius, qui tarien ,. cum nee ipfusu. Codicena 
— trxBmíléti nec plenum ejue.et integrum haberet 
Apogreplyüm, rein egregie inchoatam pbrficere et 
sd finem perducere ndm poterat. 06 5 1 
7 Efbigitur:ille tam multorum Áermonibus nobi 
T in. mernlyesnis — dáliis; — 


EIN 
*a 





à WE Fg A us .1 


^ EN in USE tui sinibus. Ínit;megetinm Codd. 

:..Heidelbezgenfes. Romam transferegdi, ;. , noftrum 

librum non neglexit, ut apparet ex eju Epift. ad 

"Gabr. Naudaeum, inter Liceti Refponfa de Quae- 

'" fitis per Epiffolas Torn. I. p. 3ó9;' ' Idém ejus - 
'4 meminit in.Eibro de Patria Hometi p, 249. — 

Cugiofe eundém tradavit Emm, Mnartinus, cui 

ejus infpiciendi poteftas fa&a erat per Laurentium 

Zaccagnam, Biblioth. Vat. Cuflodem. — Vide Mar- 

Gni Epift, T.I, p. 184. ubi perperam tradit, if. - 

. Bibl. Bazberini Meleagxi Corenam exítare. 


"d At zl i r] 





| znxiv PEork&£aoMETA, 


gliestis, forma longiore quam latiore, confláns 
paginis DCCX. praeter qu&tüor folia in fronte.li- 
bri eggintinsta,: quae et: ipfa Epigrammatis repleta 
funt. .Tetus Codex non una manu fcriptus, fed 
diverfis.. Antiquiore menu fícriptus eft -Index, 
4uqm mox.daturi fumus, et deinceps paginae 453, 
&br recentior amanus incipit, usque ad pag..6444. - 
Quae fequuntur ab hac inde. pagina, iterum, anti- 
quiore manu confcripta. fnnt;- usque ad. p..70g.. 
Iin'reliquis confpieitur. manus  zecentigr,, -divarfa 
kamen a priore, quae in praécedentibus quaedam 
explevit; : Ab. eadem tria .illa £olia, in fzonse libi 
Ngglutinati, et vacuae.quasedámi paginae 488.:8t 
368. Epigramrmatis perícripta funt. Marius: sry- 
Yiquior elegans eft; duQus puri ct. exigui; verba 
crebro conjun&a; diítin£lionis. figna nusquam 
pofita; accentus accurate:additi; caefura penta- 
Tnetri paílim . puné&to notat&, —. Compendis .fcri- 
bendi, in priore Cod. parte admodum frequentia, 
 4eriora funt-in.altera, inde à p.453 — 644. ^Re- 
'centiffi ma manus valde rudis eft, compendiorum 
plena et obfcura. Hinc apparet, Codicemi non 
uno tempore. totum exaratum eífe. Pars antiquior 
feculi XL. effe putatur. Quo tempore reliqua ac-. 
. cefferint, vix certa ratione definiri potetit. ' 


PROLEGOMENA, LXV. 


.— Yndex Codici praefixua e(t bic: | 
TáÀs into i side v3 [AA vov ierytapuátu 
€. Nóneu q.oorroo Lasowalérou (xDeacic qU xevd, 
"Led acyiov Socr yaMov. — | 
f. tiauAsy vwoutov Xiurriasoy Koeoo txQeacic dig 
vay jbydop bxxAugias, Syour vi a'yfax Xopíat 
y. XvAMeya "Ewtypaujad vow Xewvuruxas ei v8 
vaode xg) sixóvág ug) sic da Qopa, ava Waara. 
4. Xgiovodoqou mouro0  Ga[jaícu íxDeaais Thr 
aoyoA [adita vay sic v0 ónjad oiov yunaácut TP C 
&g isa o0uivoo LuLigs op. - ! 
-X- $. Misaryeou somroU IlaAacTÍou asíparog 
dia opor irrytapipisan. 
X oq. QuMETOU somTOU- — ruens 
ópoiue diaQoguv Faeypoqapdi von 
cX* C. "AyaOío XyoAagtucU 'ActauoU Muggaío 
CUAMMyS . víov. :émryeepupeavas instOberu i 
KaperarrwomóA weóc G&olwpoy AsMoUpiowd, — 
»X."gposs. dà sj iid 7e» "pum $ye 
deri, erai 
4. WQuT, uy d vv yeureuiy. «x [. bvdji à 
vd Xguoeodui sou wigibyaura voU On[Jalou.. -x- y. «gk- 
$3 0i agygis it yours tiv v9 ipods imrygaps- 
péisan vxoOqoi. x. 0. à viv dvaDapatixqy. X 8. 
víporem $ v8» bnivrip()iav.. -x- e. vüv iniduxtixdr - 
X c é(3dóny TOY qTeoTQem Tix. X- H. 5 Tay GXOl- 
q TX. X- 6). 8 Toy| XTpd 1 ovrog ToU ZagdiavoU. XX: T. 
apis písour "—— Larryesipuuati -X- TÀ- dei- 
9 


ÉXVX — PuórnEdOMENA. 
Our «gi yenta sUEBIXTO. X» DB gédreg — 
yeapuaiuo0 raácwe ixQeacis ToU Korpuxoü arra» 
xec ToU iv x upelo Aovspd..  -x« Ip. Xoery£ eeoneíeeu 
xg) wvíevysc Xuuuíou. "Aucidda uuoc. Eaarríeu 
aov id víAmUg. -x- 1A. Araxthovioc T»bu cvpuso- 
ciaxa dpiip(s xg) dvaxeióvria. xg) víursta. 

* IE. Teu dsyíou 'eryoeíoo ToO ewoAsyen i éx TY ixar 
ixAcyaj didpagoi ir ak 9) và Agé9a «a Ava Tat- 
ví xaj YTyvatíow xa] Kevrravr. xa. GtoQoiroug 
xdiyray brryeuuunara. 

Ceterum hic index, quem jui cum pau- 
cis varietatibus ex apogr. Buheriano edidit Praef. 
(p. DC et X. cum ipfó Codice non omnino confpi- 
vat. . Primum Nonti E:phrafis non amplius repe- 
" gitur, fed ejus locum tria folia, a rudi manu Fpi- 
"grammatis impleta, occupaverünt. Pauli Sientia- 
ii Ecphrafir, quae olim fecunda psrs Cod. erat, 
nunc prima eft, et in prima pagina incipit *). 
Smplet- quadraginta paginas. Farn fequuntur non, 
ut in Indice eft, Epigrammata. chrifliena, fed - 
Song Gregorii Fxlogae, "quae in Indice ultinro 
loco habentur, usque ad p. 49. Has excipiunt 
Aem "OM 63. VEI em xs 


5 Pigioirim: numeri in Vi & recentiore manu ad- 
diti funt. . 

&*) Chriftianica illa quin Salmafi ius defcrifert du- 
bitare non licet, quae ut fecut communiste: 


agitabat Jof. Scalóper Epift, ad illam feripta- menfe 


. 
. 
- 











, 2, . 
Pnotz4oMENA, ^ LXVIB-. 


cum titulo:«Tà' sv Xe seavé orgovitdy Du sdirt- 
(fy xa 94 byiyedppeata. xocrya, (ndy oi) "EAAIG 
awaeíexevta,, Proximum. locum fibi vindicat 
Chriffodori Exphrofis, eadem, quae quintum librum - 
Plamudese implet, usque ad p. 76. eique con- 
jenBa funt, in Indice. penitus praetermifía, Epi- 
 grammata Cyaicena p. 76 -- £o. quae. edidirfius 
.. jn Exercitt. crit. T. IL. p. 139. fqq. Sequuntur 
Prooemis Meleagri, Philippi, Agathiae, ex eorum 
Anthologiis decerpta p. 81 — 87. Jam Brunckius 
. monuit p. XL: nemini fraudi effe debere elenchos 
titulorum s. s. . qui ipfas illas tam illuftres Epi- 
' grammatum Colle£tiones promittere videntur, fed 
nihil omnino praeter earundem Prooemia pras» —— 
flant. Poít has Praefationes fequuntur fingula - 


-Kpigrammatum capita hoc ordine: W^ m 
 Amatoria — 141. e 
Dedicatorid — 207. ' ) 


. Sepulcralia -—— 326. 


. Epigrammata S. Gregorii —— $55. 
&gnxied —- 48$. 


Decembri anni 1607, »Utinam yputtinsnh, quae 

níuht &x»ra, nobis aliquando mittas, — Mififfe 

Salmaüum, verifimile eft, ut et ex illo habuifíe 

$caligerum Joannis Gazenfis Ecphrafin, quam 

fequente epiftola fe optare fignificat, quamque e 
' Sealigert Bibliotheca volgavit Rutgerf, Var, Le&t, 
(0p 95.. Briachius in Praef. p. XIII 





ExvriDm PROLEGOMENA, 


"qongiortaa --— $07. " gos m my 
. Supr -— 517. , 
Xxe-mrid —. 569. jo 
t. Stratonis Muía puerilis «— 608. e roii 
Epigrammatz variis rsetris conícripta: — 615. 
| Problemata arithmetica et aenigmata 9. 644. 
; fjosmmis Gazae Eophrafis — 665. 
. Syrinx Theocriti etc. 670 — 674. 
: Anacreontis carmina — 692. 
- Carmina quaedam Gregorii et sljoruni ^ 707. 
Epigrammata i in Hippodromum — 719... . 
OE discrepantia Indicis cum. Codice ipfo rele 
éollegeris, Indicem ex antiquiore codice fine mu* 
 tstigne deicriptum, rerum autem in Codice ordis 
xem ab eo, qui Vaticanum librum pops, pef 
fim immutatum effe. P" 
' His praemiffis, unde Anthologia Codicis Vat. 
eriginem duxerit, quo su&ore fe jacet, invefti- 
gandum eft. Quae quod ftudio et diligentiae Con- 
ftantini Cephelae tribui folet, id ipfius Codicis ni- 
titur fide. Nam p. 81. in Schelio sd Melesgri 
Prooemium leguntur haec, quorum particulam 
fupra attulimus: Oótog c MtAÉa'ygoc — &moinos 40» . 
Baundci» Tovro v&v Vrryeapmuuasas XeíQavor. 
Suréradt 0) aíróv xaTd cronyflo. — 'AAAd Kav- 
cTavcTivoc 0 dm ovo Qo uusvoG KeQaAac awtéyéity 
. «Ur» aDegicac sic xiDaAas diaQieac Syow lquni- 
x« idíoc xaj artiruatis xa) Vxetup(Jyn xaj, ime 


PaonaaooMENXÁi.  LXlK 
Deixsenais aic vv daretévquva, by vd aragorriresvvr(ne 
Ad quáe verba duo 'monenda fünt. Primum hoc 
e(l: cusa Scholiaíles Coriftantinnm Meleagri Co- - 
4onárm, Epigrammatis iri capita. defcriptis, folviffe 
dicit, hiec non ita premenda funt; dt illum idern 
in Philippi:et Agathige operibus feciffe gegemus?). 
Carmina enim éx :trjbus.illis Anthologils: pátita 
in:Apthdlogia V&*. Qd. ita confufd füht et tom- 
miifte, -ut quintus aliquis au£tor fingendus fit, qui - 
Cephalae Aathologise,.ex fola Melesetica.concia- 
. natze, Epigrammata ex duabus. setjquis eddiderit. 
At:de ejmmodi homige:nemo ne fande- quidem 
«ydivit,; :Quoqd igitur Schelsaftos de i una Meleagri 
Corana dixit, .id dexPhilippi quoque «et Agothiee 
"Antholegie accipiendum e(t, praecipue, cum cauía 
áonea. ré ddi: nequeat; cur Cephalas operam, a le 
in Epigtammatis colligeridis pofitzm, tam anguis 
*mibui eircumfcripferit: | Alterum, quod obferva- 
tione eet, hoc eíl: -cum in illo Scholio Conftau-. 
titus quatuer Antholopise eapite concinpafie di- 
ferte:coitmlemoyetur, (Amatoria; Dedicxtoria, Se- 
polcralia et ^psidwocount): umm ille nontifi hued, 
*eliqua autem alius xcompofuifíe et defcripfille pu- 
tandus.ef1? . Non puto. .Scholiaftes enim quatuur 
es eapita nominsile; contentus, reliqua nom 


E. Hoc fecit Mártinus. in "Epift ad Zandsdasam, 
'Re&e el obloquitur 'Leichius in Praef. Carm. Se- 
ek p. YN. VOCE Mm . acd zm GE 

e 3 


Lxx PporgagowuENA. 


: appofuit, fed in verbis, ax 197 UsoTíraX TAI ér vel 
saéorei w1uxiíg , intelligi voluit. Optandum ta- 
men fuerit, eum rem difertius explicuiffe, ut li- 
quido conftet, quae Codicis partes ex ipfa Con- 
diantini Anthologia defcriptae, quae a fezioribus 
— librariis appofitae fint. Tum demurn certiüs. quid 
e Conflantini aetate ftatui poflet... :— 5c c 
Singulis hujus Anthologiae Se&ionibus; inde 
:1,Dedicatorüs, brevis:pr&efixa eft praefatiuncula. 
Amatoriis additus eft epilogus his verbis concéptüs 
(p. 140): Moi pán pir, sic Quar, 5 ràk igurtudia 
| émrytauudsn éx sois "yryévyed], cxomót dyouva - 
Shy nn iZaat Devosaw. di moron "yrysiria, rà reo 
ve9iy, ix) ex? vds draOauávotst avdyreco usvd- 
f)29.. ai 3i xaj éx auTüc spe ayucOqvoj «0 osroo- 
jacouerov, Non dubito, quin is, qui his verbis 
loquens inducitur, ipfe fit Conftantinus Cephalas, - 
qvi fe initium ab amatoriis fecifíe ait, ut le&loris 
enimum incenderet, (ad reliqua legenda íciL). 
Hinc apparet, ea, quae in Codiee amatoria car- 
mina praecedunt, a Conftantini Antholegia aliens 
fuifle. ' In fine sav ar Tid? p. 207. idem 
Ícripfit haec: Kaj 0 .sd» dra spa iom sur brt- 
Yytanpelson yaqaxvio aim Aaieurray icri éyan, c 
. éuausor siu. Quae verba declarare videntus, 
Conflantinum ex Anthologiis, quas compilabat, 
multis reli&tis, ea tantum, quae in rem fuam fs- 
cerent, delibaffe. Cum enim fe tantum illorum 





PuoLEGOMENA. OLXXZ 


Epigrammatum defcripfiffe ait, quantum fibi ad 
cogaofcendum eorum chara&erei fufficere vifum 
fit, nonne plura fibi in promtu fuiffe figni&cat? 
Eadetn verba repetuntur proximi capitis initia, 
his additis: usrwváor oUv &Q' &£regov oUX. argurtom, 


eid dyaQeAj, AeMoo di. (nwiizay di fufpicatug - 


Reiskius in Not. p. 115.) xaj vt saxa dyayi 
70€ ioyxdstvtas Jaume écvi di coros Ó vip 
'ESotup[Aan,. pori iow Todd. In margine. Scho-- 
lion habetgr : agxs vOv iituuDluv Ex ryeapu parom, 

dricgglince d gie (Kguag) KerctarTiVog Ó K4- 


Vo» f) 


"ie ó aaXoletoé xa] dsíqumo vog xg) TevxoOrog 


as9eusoc. Hicigitifr fecundus eft locus, ubi Cepha-. 


lae fit mentio. Obfcurum vocabulum $c2adíacen 
- Reiskius e contextu interpretatur in /;hedar depofuif. 
Stbedae autem apud Graecos nunquam vocabantur 
exéda, quo verbo potius extemporalir opera figni- 
ficabatur, ut ap. /Zusam Comnen. in Alex. XV. 48$. 
Quod fi igitur vulgaris verbi exsdiaQt fjgnificatio 


hoc quoque loco retineri debet, Conílantinus Se-- 


.pulcralig carmina fubitanea et extemporali opera 


concintaffe dicitur. Ceterum parum intereft fcire, - 


quid Scholiaftes in mente habuerit. — Sequuntur 
Pxiuustixad cum. Praefatione p. 358. aexs sáp 
bxiderixov ix rygepspedvev. e 6e a Acuóig 
sipiurtas và. bridtocsaciy aldog , AX. &ari Raj. àv v3g 
brrygdpaaiw sign. bs. sque rufo «e 
stoyussmm qnoi órrwg 3 og vaepáénn dqiyt- 

e4, 


1 





TX XII PaRorLnEGOMENA. 


e en». Ínitío Ti) TEOUTPUNTIKAT P. 499. legürmtur ' 


haee: OUdi cvsoc Eévoc ol" Gri vv énOnrop vow 
Awryengopdvov o "gómoc, Fmouto xaj vuv iaa 
émionpanopéros | zr0AA dixic * gereermimé dà ove 
ergaxvóoo tole iroyyirtira Orr c0. véppir. uóvmn, 
wAAd xe OQsAec ou pego T kir ei Tomo 
xaj weuto éQryogtra. Ei capiti, «cvi "ttulus 
Vp vor exorsixa, praefimmtur haec: To top 
"wrerixór- tidoc dx cxsueniísam wéytrta, xe dOjiSov- 
Mec, dU aricANCLOY del apa thv orótoy AA A0 .- 
ebtroc pid orav. "Ive; ev pud. Tovrev upseipie 
(f. Wpsoieot dc), na] IE adt dativo Za 1d: iuymirorrá. 
Quis hic loquitur? Nonne is, qui et prioribus 
libris praefatus eft, Conftantinus Cephalas?: Ergo 
^ hoc quoque caput et fequentia ab eodem homine 
concinnáta fant, Notandum vero eft in hae parte, 
eam ex duobus capitibus 'conflare, quorum prius 
€armins cuori, alterum ea, quae proprie 
vkoarTnmug vocantur, comple&itur. Alteri parti 
praemittuntur haec p. $17. DIoAMI xevd vór (Mov 
4p9v ewosmrixdy bariypaqupeavon 9 yeigic. uM "yag 
4rwc drDousoc 3 auvoc sic veac malQtr 9 dnápco 
spec toUg arcos carorxaptovrog cxsUem, *u0, 
vla, did vdp iic véls araAadic yaópaiós imoife- 
£f. In hoc capite carmina. fecundum argumen- 
totum fimilitudinem dispofits funt; quod licét in 
«eetetis. quoque capitibuf" quodammodo fa&ur fit, 
in nulio:tatibn shagis.apparet, quam in hoc noftro. 





Patorsowzal. Yxx1iR, 


"Quin dnergini «ppica funt lefismiata" quaediti: 
els (iíroeng. siciaveonc. sk a'rAno-toog. sis piod eté. 
"Hanc fe&ioriein excipit deniqne JMu/a. Siratonir, 
'ujüs prefatiónem in Capite dé :Stratonis" Mufa 
vófurmus. ^ Hoc caput Anthologise Comftantidi 


siimom füiffe, fafpicor. Quae eiim feqduntül, - 


$is nihil praemittitur. — Ex alis igitur Bbris corrá- 


fa Codici Anthologiae, ut fieri folebat, a librerie . 
videntur addits; *Non tamen negaverim, illod. | 


'eaiiua , quod carmina variis metris eónferipta coti- 
tinet, veteris illis Anthologiae partem effe. ^: 

. Hiec una ferie continuands erant, .ut interiür 
hujus operis conditio melius eognofceretur, Sed 
fapérfünt alis quaediim loca, in quibus Corifhird- 
thi mentio injicitur; alia, quae 4d Codieis hifie- 
riain faciunt. Haec igitur adfcribenda et "pes: 
dedds fant. 

"Primum tria loca reperio, in quibus Gregotii, 
:Melcio cujus, fit mentio. Primus eft p. 244. «4H 
Epigr. adies. DCLV. quod leims habet in Có- 
"Bice: mi Kéeasbeor 0t egal i br Aapíodn xelptich. 
—— sap Tevyot(oo oU uaxdéÍcou didaend- 

Avo, if aurou v08. Adgraxeg. — Alter p. 355. wd 

Epigr. ddico. DCLI. Bip éeorrevm vir YloAíeryr 

eUgíOy d) dv xudkp-  vày À oromoityra od yosionus. 

^ 'eyedqQurdi vovro ópoleg sued ToU juaxapftou lowya- 

glou vór (100) x&uiju . . 8m adro na] d KeaAic ih 

Pisrytdpparo debe — An hinc celhgi debet, 
e$ 


&£xxiv — PgorscoxExA. 


Gregorium, Conflantini ferte. magillrugm, epu 
Je&ionermi Epigrammatum .feciffe, unde ejus difzi- 
pulus nonnulla deícripferit? Nop puto. Gregg- 
3ius hic illic Epigrammata ex cippis et monimeg-. 
tis defcripferat ; quae Conftantinus, cum Anthe- ^: 
Jogiam conderet, ab eo accipiens in fuum opus 
xetulit, magiflri. nomen commertuorans, ut pium 
gratumque erga eum animum figni&caret.. Ter- 
itiug denique locus eft p. 273. ad Epigr. Alcagi 
Maff. XXI, /vooso. so 'egíygapqae 0 Kscaag seot- 
[jaAuso iv 57 e393 125 Née xx Maas jr oU ua 
auueloo Teryotíoo.soü Maryísvoqoc, — Quis faexit ille 
iGregorius Magifter, fruflra quaefivi. Sed eft in 
poftremis his verbis aevi, quo Conftantinus, vixe- 
rit, quaedam fignificatio; — Nova Exclefia ,. uy cu- 
jus Schola Cephalas illud Alcaei Epigramma pro» 
pofuiffe dicitur , exítru&a eft a Bafilio Macedone 9 
qui imperare coepit a. p. Chr. $67. imperiumque 
;produxit usque ad aun. 376. Hinc (equitug, 
Conítantinum noítrum non ante exitum feculi IX. 
vixiffe. Quid autem verifimilius, quam eum An- 
thologiam concinnafle feculo X. quo tempore füb 
.xegno Conítantini Porphyrogenetae literarum 
amar novum vigorem et incrementum ceperaf, 
ipfo Auguíto maguum undique librorum mumerum 
conguirente, ez quibus, ne tanta mole obrueren- 
iur homines, Excerpt a doGis viris conficerentur. ? 


-' 9). Bagduri Tem. L P. II. p. 34 - o .e6 3 


f 








m Pnaonzaoxzszá. 00 CEXEXY 


— Hoc exemplo invitatum Cephalam, quod in hiíto- 
zicis aliisque feriptoribus vidiffet fieri, imitatum 
die veteresque: Anthologia in capita defcripfiflis 
: "€t quafi in compendium redegifle, omnino probe 
bile eit. "(Vide Heeren V. Cl. in Introd. ia Hift. 
Fhilolopise T.I. p. 152. fqq.) Id sutern, quod nos 
conje&ura du£&i fnfpicamur, Cephalam floruifie íe- 
:auló decimo, id Reiskius in Not. Polit. p. 225. comp Pa 
faci pfe putabat earmine, a Con/fam/ino quedam — 
JKhodio .conci&neto, quem Reiskius pro ipfe An- 
thologiae conditore habebat. Carmen, quodle- 
gitur in Cod. Vat; p. 668. (Anthal. Reisk. nr. 635. 
p.106.) hoceft: .— i 
ToU TavuyOD Keveravrivov ToU *"Pellev ale eiy eh 
$y ind Sere dy 73 Abo. ; 

Keneveavrivog "lnárpn qu) KoJexiqg Ha. J 

.0 *íny. Erectov dryasiurie, $» Alívàeg — ES 
à, royus sporéguc vycvelic empetieeer ds c 

ma) suerdy Sighmevrm exawreixyor Afovroc, 

4 "Auteite kid 4 vlós Kaveruveivq.- 

esters Sntvíestra. evidoyirw faeoniy. 
ui fe Leonis imperatoris miniftruth sppellát, 
eum decimo feculo ineunte vixiffe neceffe eft. No- 
lim t&mén hoc. argumento abuti. Nullum nomea 
illis temporibus frequentius occurrit nomine Con- 
ftantini. Jam vero aliud indicium non exftat, quod 
nobis perfusdeat, au&orem carminis, Conftanti 
num Rhodium , ab au&ore Anthologiae, Cónflam 
tino eph nihil diverfüm wv | 


xxvi Anetcracaow&mwf. 


^ . Superfanb loca nonnulla; a n&mihe, quodíciaki, 
muinmhdverín, quae ad hifferism: Codicis nonnifi 
3üóment habent — Prirmui edt p; 193. ad. acbililbs- 
eun Ep. Sapphus, cui sioripta funk haec: Fk 
A9 dvi 0d néiray v00 xvecii MoyasA, arüDsv pde 
dhyeoipe, ow olla — Ejusdora iMichazlis it rhentio . 
4n lemauite Epidr, DioscoridG XXVL p. 257; vo- 
fcu, 5r Ónrode kilee) vd Vmiypapipa s ndo ban 
— Wábu v3v Vavyeajipadicos noU supieb wry dA ovroke 
whey cunaítr nrrd vo) "IoufJanó. : Gotipstlo 
Jibtine Michaelis non pétersnt mon^cogitare de 
iakalle Sopfllario , penes quem vetuftifimum Ejl- 
grammetum librum, praetextati$: carríinibos 1q- 
fxtiffimum, fuiffe fcribit Jo, Scaliger ad Grute- 
rum Ep. CDXXX.  Haa« $ephienum Anthologiae 
codicem fecum *e. Graeci attuliffe, fofpicwtns eft 
Leichivs in "Praef. ad Septlcr. P: IX. qui codicem 
illum, 2 Scaligero commemoratum , eundeim ,ffe 
/ac Vaticanum libzum ceníebat. — Haec uteugque 
fe habeant, ox: vidi, in ilis Scheliis alitim w&en- 
deiin Máchsileni fignificari; Mialaiíem fcilicet MMp- 
mum, hominem roihi plane incognitum; ::Sic 
seni vocallur p. 274. sac dde qd:zo0 Kugou 24fygst bo 
"60 Madluo "*or€yoy irryednpata, &Twa üieuit- 
eus adtóc bygatw à 6X T76 [S03A5u «7 Tu6 KefaAA. Ek 
'hocigitur loco apparet, eum, quí haec foripferil, 
Thdbwá uóftrum  comparafe cuir cnl Michat- 


TE 


- 








i ' 
 PEno&seomzsuAA | m alain 


Ye Masini, qui enübm.contincbst , » piicie exces 
pti. . Michziülis amíear codex trantfexiptus erab 
ab ipfo ojus pofíefloze ex Cephalas libto; qued die 
ferte dicunt verba: drive, idoexsíemt axiso$ Pycenptn 
ix «94 BiJAoo t3e KeDaAG. — ExaCtani efle Codicid 
Vatic, partem ad illis librum, dicitar etiam p. 274) 
dec 9ds avtiJxs steoc 3 deii sed KugoU Mp 
Xu, 9) dieu On TH, 9v Ovi EM - 
parm sys. — 

Jem Cepbalss. quomodo in veterum Antholo« 
giis compilandis veríatus ft, paucis explicandum 
eft. Quod fi orde. cxzminum Vat. Cadicis it efl - 
quem ille inflitnit, ab una ad alteram traniilfe 
videtur, ita ut nunc cartmim quaedam ez Meleagri 
Corona delibaret, nuuc quaedam ex Plilippi opsre — 
escerperet, nunc fe ad Agathise Syllogen convere 
teret, iisque omnibus paífirn zeceatiprum pott 
fum Epigrammata imrmifceret. Eundem gyrum 
in eodem capite faepius percurrit: Ordinis ele 
mentaris, quo Epigrammata in Melesgri eolle£tio4 
ae dispofita fuifle conftat, in plurimis locis mani 
Setla. reperiri veftigia, fupra monuimus; in cares 
mibus autem ex Agathise Sylloge derivatis.is phe» 
rumque ordo obfervatur, ut poitae quafi in orbem 
eontesti (int *) , raro donbns — settans Car« 


*j Hine fortaffe — fam kun iere 
. ntAgaha. —— —— "EE 


^ed. 


; xxvi PnorLzGOMENA. 


rainibus fefe exoipientibus. Hanc igitur. óeildpnx 
ab ipfo Agsthia, gratae varietatis cauía, inílitu« 
tum. effe acbittor; quin probabile eft, Conftanti- 


gum noíltrum Agsthiae Syllogen pro fundamenta 


Éabuiffe, cui fuam Anthologiam fuperflrueret.. 
Quid enim? . Eadem in utroque opere argumento- 
rum divifio carminumque ad certos titulos de- 
fcriptio; nifi quod, Cephalas fingulos libros alio . 
ordine pofuit, et illud caput, quod ftatuarum alio- 
rumque artis operum deícriptiones continebat, pla- : 


. me omififle videtur. Sed de hac omiffione tum die 


cendi locuserit, ubi Abthologiam Conílantini cum 
Planudea comparabimus. Ceterum monendum 
e(t hoc, Conílantinum non folum Epigrammata 


 poitarum quorundam , qui poft Agathiam vixe- 


zunt, in Colle£ionem fuam admiüífe, verum 


. etiam haud pauca antiquiorum, quorum carmina 


in nulla alia Anthologia fuiffe videntur. Peculiare 

Epigrammatum opus concinnaverat Diogenes Laér- 
tius, infulffüimorum carminum plenum; idem 
Paliadam, idem Lucillium fecifle fufpigor. Hi 
omnes recentiores fuere Pbilippo; antiquiores 
autem, quam qui inter voXc síouc srourrac cenferi 
potuerint, ex quibus Agathias Anthalogiasm cone 


*exuit. Illorum itaque carmins non ex Antholo« - 


giis, fed ex ipforum libris petiüifle Conflantinum, eo 


. wWerifimilius eft, quod horum inprimis poétarum 
Epigrammata longs plerumque ferie, nullis alio- 





PROLEGOMENA! LX 


rum. intermixtis carminibus, in Col. Vat. le» 
guntur. 

Ex his, quae dodi expofui, acd facienda - 
fit illa colle&tio, facile apparet, At, dixerit ali- 
quis , nifi ille antiquiores Anthologias in.compene 
dium redegiíet, nou periiffent Epigrammatum 
Shefauri longe et pretiofiores et uberiores, quas 
prava Conítantini fedulitas in oblivionem adduxit. 
Verum enimvero quis fpondere aufit, illas antis 
quiores Colle&iones absque Conftantino aetatem 
fuiffe laturas, cum tót nobiliffimorum fcriptorum 
ópera, quae nemo.in compendium redegerat, tae 
fnen perierint? Gratias igitür habendas duco ho« 
fnini, quicunque fuerit, quod tam multas opti» 
morum poétarum reliquias fervavit, et, quantum 
in ipfo erat pofitum, ab interitu vindicavit. Ce 
terum hac Epigrammatum colle&ione Brunckius 
(Praef. p. IV.) per quinque fere fecula ufos effe 
literatos homines monuit. . Ex illa tot fragmenta 
decerpta funt, quae Suidas in Lexico fuo pets 
a unde defumta effent, diu latuit. v 


' 94) ExDedicstoriis inprimis (vid. Reisk. Mifc, L. T. TX 
D. 83.. Saepe in depravaus le&ionibus cura Cod, 
Vat. confpirat, ut in Ep. Hegefippi II. 4. &c Aóya wugda, 
Ep. IL. ue pro Jue. — Antip. Sidon. XXII. 7. 
39:2 Indera. XXVII, 4- dggév. etc, — Saepe etiam 

: meliorés ejus leGhienes , qdsf Mannes negleze: 

j Tf. femavit. . i 








J 


b 


AEXÁ PuornzdoMENA. 
-ÉU O01 - 
De. ffnthologia Maximi. Planudir. 

. jamde Planude dicendum eít, ultimo eorum, qui 
NA renatas literas bene de Anthologia meruerupt. 
kic vir, cujus nomen non iagenii judiciique praea 
fÜlantia, fed bonarum literarum ftudium et eruditio, 
pro illis temporibus haud contemnenda, ad poíteri- 
tstem commendavit, floruit Conftantinopoli fub 
diuturno regno Andronici majoris et nepotis ejus. 
pic debemus Anthologiam, illam, inde a feculo 
XV. fub Plagudeae nomine cognitam, in feptem 
 lbtos defcriptum. Singuli libri, quinto et fepti- 
£&o exceptis, in capita, fecundum locos commu- 
wes, divifi. In: quibus capitibus, disponendis Pla- 
Dudes fecutus eft elementarem ordinem, ita ut 
| primum Caput Libri primi fit sic e'yawac, ftcundum 
eic e wareAor, ultimum sic deas. — Primus Liber, ca- 
| gitibus XCL, maximam partem comple&itur Epi- - 
grammata ésodsovricd, i. e. de variis rebus ingenii 
ostentandi caufa conícripta; alter, Epigrammata 
fatyrica five ew, in capita LIII. defcripta; 
fertier, Carmina Sepulcralia, capitibus XXXII; 
quartur inícriptionem habethanc : '£ «4 éZiic vrra- 
v0 TIATMAATI Exryedunara sic 9suv dya Apad Éyorti, 
xgiardeir c'v5Aac, xaj Cao oeDas, xaj 6v sig qémouc, 
sropibesras xe aAcua,. vada &. T. À. Divifus e(tin Ca- 

pita XXXIII. — compleGitur .Chriftodori 
a i ^. Defrri- 


4 


| PROLEGOMENA. ., LXxxI 
éeícriptionem po&ticam flatusrum Zeüxippi, med 
non Epigram Tata in ftatuas aurigarum in Hippo» 
dromo CPolitano. Sextus, capitibus XXVII. carmi- 
na continet dedicatoria; /zptimu denique, quod 
ijj capita non eft divifum, amatoria. Huic libro 
praefixa leguntur haeo: '£y rads «a i9odpsn vp 
7 ueber $tawixd vaa, iri Siynara tà iy, oig 
dyxaMia à à, dc bruretaj: và 0b, dx a» inxcoos 
$TUYJe, 005. ja] Sreoc TO  dirtuvéviqor xal airzgirten 
e»roxAÍnt. Ta "yole otavva voAAd is va arrytape 
ind, satéi^out, Quoi, 0 TlAavoUóxc. 
Ex haoc operis Planudei defcriptione fpante ap: 
piret, illud, quamvis in feptem libros, ficut 
Agathiae Anthologism, deícriptum, argumento- 
rum tamen ordine carminumque dispofitione 
longe ab ea diverfum fuifle. — Quare noli dubitare, 
*quid ftatuendum fit de fententia Jani Laftarir, in 
Praef. Anthologise Planudis p. X1L. Z/lud wsum 
fem praetermittam , hoc. Epigrammatum dvDoASyir 
.&b /fgatlia concinnatum efft, pracffantiffmo et po?ta 
et biflorico fui temporis, non a Plansde, st nonnul- 
lir eff. temere perfoafum. — Planudes enim tonachur, 
«t cor appellant, non. magis dirpofuif , quam matila- 
vit, et, ut ita dicam, caffravit hunc librum, detra- 
dir leftivioribus Epigrammatir, ut ipfe gloriatur; 
quid tomen inde fit meritur, aliorum fft fuduium. — — 
Mi qua vtro Planudes Bir. Epigrammatir interpofwit, 
en curio funt, quae, wt ineptiora, libgnti forno abrite 
; f , 








Exxxli PROLEGOMENA. 

derim. Yà hac igitur fententia nihil veri effe, poft 
63, quae de Agathiae Anthologia dispufavimus, 
pleniffüime apparet. lli fi Planudes in opere fuo 
concinnando ufus eft, quod mihi tamen fecus vi- 
detur, riihil inde depromere potuit, nifi Byzanti- 
morum poétarum carmina, ipfius Agathiae, Pauli 
Silentiarii, Macedonii aliorumque ejusdem aeta- 
tis hominum; plurima autem illa optimorum.et 
wetufliffimorum poétarum Epigrammata, . quibus 
in Agathiae Anthologia locus non fuit; aliunde 
fumferit neceffe eft, Agathiam sutem carmina 
uniuscujusque Libri fecandum rerum ordinem 
4ispofuiffe,. ejus rei nullugi plane exftat veftigium. 
Hinc fequitur, primum, avzéyeacor illud, de. quo 
PPlanudes loquitur in Praefatione Libri VH. plenio- 
tem aliquam fuiffe Anthologiam, quam Agathiae 


fuit Sylloge; deinde, carminum fecundum argus 


menta in minora capita. defícribendorum. qualem- 
cunque laudem Maximo Planudi ism et pe- 

«uliarem effe. | | 
: Aliam, fed non magis veram de — 

fontibus fententiam amplexus eft Reiskius. Hic. 

: enim (in Praef; Anthol. C. C. p. XVIII.) non du- 
bitafle videtur; quin Planudes ex veteribus Melea- 
£n, Philippi, Agathiae, forteffe etiam Stratonis 
Colle&ionibus, Epigrammata a Conftantino Cepha- 
la'praetermifía, deícripferit et quafi fpicas ab illo 
. relidias collegerit.. Quare, ait, Crphalar tam pas- 


PROLEGOMENA. LXXZEYIL 


£a folummodo e vetuflis rfnihologiir saxcerperet, ef 
fantam me[Jom Planudae reliquam | faceret ,- arduum 
eff exputare. - Videtur quidem Planudes id egiffe, ut 
Cephalae .omiffa fublegeret , et in volumen. cogeret ^ 
veterum zfnthologiarum fragmenta. In qua re virum 
do&iffimum opinio egregie fefellit. Quum enim, 
quam amplum opus fit Anthologia Vat. Codicis, 
. ignoraret, et Lipfienfe Apographum, quod nonnifi 
Epigrammata illa, quibus Planudea. caret, com: 
ple&itur, pro integra Conftantini cólle&ione ha. 
beret, non fieri poterat, quin in graviflimos erro: 
res incideret. Minori, quam Reiskius putavit, . 
opera Planudi Anthologiam, ab eo concinnatam, 
conflitiffe, intellezerunt ii, quibus accuratior An- 
thologiae Vat. Codicis netitia contigiffet. Inter 
quos eminet Brunckius, qui re&e judicavit Praef, 
p. IV. nihil aliud egiffe Maximum, nifi ut Cepha-. 
làe volumen ad minorem molem redigeret, et ex 
hoc uno libro Epigrammata excerpta: per locos 
communes in capita digereret. De cujus fententiae 
veritate ne quis in poflerum dubitet, sgedum Pla- 
nudeam cum Anthologia Cephalae comparerus, 

Libri primi igitur pars longe maxima du&la eft 
ex ixiduxriko; Vaticani Codicis. Cum autem ge- 
nus epidi£ticum, cui hic liber deftinatus eft, lon- 
gifüme pateat, neque certis circumícribatur fini- 
bus, factum eft, ut Planudes multa ex seoress ve 
uéig, quaedam ex ea Sapa ioi in hune librum re- 

fa . 








^ 


EX*XZIV PROrLt€GOMEN A. 


ferret. — Duodecim fere five quatuordecim ejus 
Epigrammata non comparent-in Vat. Cod. quae 
tantum non omnia in flatuarum commemoratio- 
ne aut deícriptione verfantur, quod genus a Vat. 
Cod. penitus abefle, fupra monuimus. — — Liber 


fesundur , Satyricis deftinatus carminibus, t6tus 
. Wxcerptus eft ex Cod. Vat. spur 7. ita tamen, ut 
. Cap. XLVII. sic euuxorixa. aosticuasa duftum 


ft ex ruspat: XT. quod revera unüm eft cum 
exertixóg. Hoc igitur Caput, fex fere carmini- — 
bus exceptis, totum ex illa Se£tione Codicis a Pla- 
nede du&um eft; et quidem ita, ut Epitomator 
primum, ordinem carminum in Planudea fecutus, 
quaedam excerperet, quae ei maxime ad rem facere 
viderentur ; deinde, cum ad finem illius SeClionis 
Jsgusr , iterum ad principium reverteretur, 
et, quae in primo dele&u omiferat, iu fecundo 
$eciperet. In duabus his Se&lionibus compilan- 
dis Planudes fe tam ftrenuum geífit, ut, cum illae 
éirciter CDL Epigrammata contineant, vix XC re- 
Bnqueret , quae non in fecundum hunc Antholo- 
giae librum referret. — Liber feriius totus con-- 
einnatus eft ex Sepulcralibus Vat. Codicis. ]Non- 
nifi XIII. Epigrammata reperio, quae in illis non 
exftent, ex Hiftoricis nimjtum, Diogene Laértio 
potiffimum, excerpta. Vix ex alio veteris illius - 
Anthologise libro Planudes tot carmina affumfit ;. 


 €nde fs&um eft, ut in Anthologia Reislii illud 


PROLEGOMENA. i "xxx 


^- 


(nh, quod Sepulcralia continet, ofrintámi bre: 
vilimum fit*). — Liber quartus, qui imaginum, 
ftatuarum, regionum deícriptiones continet, plu 
.rima habet Planudi propria, Nonnulla quidem 


ejus Capita etiam in Vat. Cod. reperiuntur, uf. - 


, Cap. VII. quod Epigrammata in Myronis vaccam , 
habet; Cap. XVIII. in gemmas, ubi lenge maximá 
pars carminum eodem erdine legitur, quo in Vat. 
Cod. pofita funt; Cap. XXII; eic oíxouc , cujus ea-- 
dem eft ratio ; Cap. XXV. in fontes; Cap. XXVII. ii 
" urbes; Cap. XXVIII in ffüvios; Cap. XXIX. in ful - 
urbia ; Cap. XXXI in vaía ; Cap. XXXHI. in horolo- 
gia. In hoc recenfu, nonne miraris, ea tantum Car- 
mina'ex Vat. Cod. ducta effe, quae nihil ad pi&u- 
rim, fculpturam , cognatasque ilfis artes faciant? 
et in tota Vat. Codicis Anthologia , fi a pauciffimis 
carmiribus discefferis, inter va ésmidtmrixa relatis; 
nullum, quod ad illas artes pertineat, reperiri? 
Quid in caufa fuiffe dicamus, ut Conftantinus nihil 
hujus generis in ubérrimam Colle£tionem fuam re: 
ferret, e& in hac tantum parte Planudi, non fpi- 

cilegium, fed meffem relinqueret? Sunt quidem 
. im illis permulta fequioris aevi carmina, quae 
mec orationis bonitas, nec ingenium atque venu. 


. *) In boe praecipue libro carmina multis in locis 
eodem fefe ordine excipiunt, quo in Vat. Cod. 
habentur. Haec quoque re$ non leve momens 

 ""tum habet ad Drumnckii fententiam flabiliendame 


f 3 











LXXXVI PnorLEzGoMENA. 


fias magnopere commendet; fed ne Conftantinum 
bac fola caufa, ut illa omitteret, commotum effe 
dicamus, vetat hoc, quod illum hominem in re-- 
liquis SeRienibus minime tam acerbum dele&um 
 inflituiffe videmus, ut nihil, nifi perfe&tiffimum 
quodque et venuftiffimum, in oxdinem redigeret.. 
Quid,. quod in illis carminibus multa apud Pls- . 
mudem reperiuntur, quae optimae notae funt et . 
ab antiquiffimorum po&tarum ingeniis compofita? 
Cur igitur ille ne haec quidern recepit et ad pofte- 
ritatem propaganda curavit? Nihil video, quod 
apte réfponderi queat. — Non magis intelligitur, 
Planudes, quem ceterss Anthologiae partes ex 
fola Conftantini Sylloge derivaffe conftat, ubi il- 
lam tam largam quantiyis pretii Epigrammatum 
meflem fibi relidam invenerit. Unum relinqui 
tur, quod ad utramque difficultatem expediendam 
. unice facit. Non integram habemus Conflantini 
Anthologiam. Periit in Vat. Cod. caput, quod 
carmina, ad artes fpe£tantja continebat. Pleniore 
' igitur Codice Planudes ufus eft; nofter in hac par- 
te minus integer. In hujus autem jaCturae caufas 
fruflra fuerit inquirere. - 

De quinto Planudeae libro fupra diis Lir 
ber fextur nonnifi quatuor habet carmina, quae 
inter Dedicstoria Vat. Codicis non reperiantur. In 
, hoc quoque libro plurima funt veftigia antiqui car- 
minum ordinis; nec minus ex eo apparet, quam ve- 


PaoLz&oMEX AÍ 'LxxXvi 


runr fit, quod Brunckius dixit, Planbdem. brevite« 
ti$ fludiofifimum fuie, Longe enim plurima ex 
priore parte. saw aya Sapucrinov. excexpfits .deinile, 
ut fieri. folet, ítudio refrigerato, er sera parte 
pauciffma. felegit. —' Ja fepéimo deniqde libre 


longe: maxima pers Epigramunotum; ex Amator — | 


Vat..Codicis. Ndnoifi XXVI. potayj aliunde du- 
a^ -Páfüm íe eodem: ordine excipiunt; quam 
in Codice,.in quo tatuen varietati magis provifuny 
efl. Apud Planudem, enim ejusdem. Le QaI^ 
mina. deinceps leguntur... * 

Quae cum ita (e bebeant, dubitari n dibf poteft, 
quin verugí fit, quod Brunckius, nullis argumdri4 
tis prolatis , pofuit, Plapudem in conainganda An« 
thologia; fi pauca excipias, omnia ex Cephalae li- 
bro, deriva(e eumque in, compendium xedegilfe, . 
Hunc'fecutus eff in digerendis carminibus, quod 
ad. Librorum argumenta attinet; paffim etiam in, 
fingulis Capitibus. Nam Cephalas quoque carmi-, 
na ejusdem argumenti multis in locis conjunxit, 

Jam quid de Planudis opera flatuendum, quaq 
lendis. partes eidem tribuendae eflent, paffim, quae- 
fiverupt Viri doCiffimi, — Ex iis, quae haftenus dis, 
putsvimus, fatis apparere puto, gratias Planudi, 
bhsbendae efle, qui tam infignem Epigrammatum 
npmeram, et quidem eorum , quae ad artis biflo- 
riam —- faciunt, unus ab interitu vindicavo- 


e» 5858 


f4 





LXXXVIII PROLEGOMEHA . 


prehendas, — Laícivioris quidem inimi earmj- 
, $2 quod omiferit, in teprehen(ionem cadere ne- 
quit. "Illius enim feculi. homo, isque menschus, 
quomodo feeda Stratonis aliorumque Epigrammate -. 
eontre&iare aufos fit? et 6i domi in penetralibus 
fais contreBaverit, os faltem denuo edere et fua. 
auctoritate quafi commendare le&oribus non po- 
erat. Sed-&b hoc quorandam crimine Planudem . 


fatis verbofe vindicavit Vavaffor de. Epigrammate — 


p. 190; fqq. merito quérems,. quod ille, cum mal- 
ta fustuliffet obícoenifima , pauca, fublatis non 
. multum honeftiora, reliquerit, Alia funt, quae 
eidam mejore cum jure objicias. — Quum enim 
. diligentiae et fedulitatis laude, ei a Vavaffore, qui 
fontes Planüdeze penitus ignorabat, tributa, ca- 
reat, quippe qui tantum non, omnia ex uno libro 
defcripfetit, merito exípe&tes, eum in deligendis 
earmiünibus acre judicium adhibuiffe, ot optima 
. quaeque eligeret, inepta omitteret, antiquiora re- 
centioribus praeferret, et otnnino nihil reciperet, 
hifi quod pulcrum effet et elegans. . At ejusmodi 
dele&um habere non cujusvis eft hominis; Planu- 
(is certe non fuit. Nec valde miror, multo mi- 
rius cum Brunckio indignor, hominem Conftanti- 
 Tlopolitanum,. feculi XIV., acri illo nativae ve- 
nuftatis fenfu jamdudum exfin&o , fucatis Aga- 
fhize, Mxcedonii aliorumque ejasdem farinae ho- 
münuüm: Gratiis magis quam ineorrupta melions - 


* 


| PaoLEdOMENA. LXXXIEK 


| esvi firaplicitate daleDatuim effe, eumque adéo, ^. 
eptiope. data, ^ ex illis tnulto plurá quam ex anti, 
'quioribus in Colietlionem fusm recepiffe. — Ter, 
tium, quod in Planude reprehenditur, prieribüg 
ilis erimimibus longe. eft gravius. Qui cum fihi 
emm Epigramiemtum graecorum editiónem propos 
fuiffet, in qua bronia lectu effent facilia, primum 
mots carmíns nuliam aliam ob canían omifit, vi. 


fi quod in archetypo fuo depravata legebntor, id. - 


quod , fi aequi efie volumus, non valde vituperan; 
dum eíl; deinde mults exhibuit mutda, refeidis 
iis, quae emendare non poterat*), multa pro fui 
ingenii modulo emendavit st interpolavit.. Inter- 
polandi caufa admodum frequens nafcebatur ex 
ebícoenitate quorundam carminum, quae nec in- 
tegra fervare poffet, nec penitus omittere et refe 
eare vellet. In'his igitur ita plerumque verfatus 
|. eft, ut mutationibus quibusdam fa&is ferupulos 
. . eWimeret, alia demeret, alia adjiceret, inepte 
plerumque et fine veauftstis fenfu. — Sed hac de re 
operae: pretium eft, Brunckium audire querentem 
Praef. p. V. ,;Nonne fatius fuiffet, ubi tninug 
»ca(tum occurrebat carmen, quale illi vifum eff 
, gRufini Ep. II. illud omnino praeterire, quam ulti 
»4um affumere diflichon a praecedentibus feclu- 
^, 1 

- Duo hujus generis exempla laudaffe fufficiat: Th 

lodemi Ep. XVIII Paliadae Ep. V. 
(£5 - 


^ Xo |  PnorEGOMEXA. 


s fum et interpolatum, ita ut nillsm in eo lnmen.— 
,fulgest, nihilque praeter inanefn.fonitum re- 
» manferit? Non deerat prefecto ujateria, cmjus de- 
»le&tu diftichi illius ja&urafn rependeret. Idem 
s flatuendum eft de carminibus nbn paueis, : quala 
,,eft Stratonis Ep. XCVI. in. quibus: arguti fenfus 
sjconcinno et profluenti rhythrào, elegantibus ver- 
'bis expreíh, quos ille ineptie fententiis, elutnbá 
. wconclu(is verfu pernmtavwit. -Hin fani quis. jadi« 
4,Cii omifilet; qui praefertim: non omnia, fede 
' smultis (elecla dare conflituiflet. o .—— e 


De Planudeae. editoribur. et; interpretibus. 
a) De editione principe. 


Breviarium illud Anthologize Cephalae, aMa- 
ximo Planude concinns&tum, plenios illud et praes 
flantius opus, unde du&em e(t, tantum non in 
hominum eblivienem adduziffe videtur. — Hoo 
enim mali'Epitonae habebant ,.ut hominum igna- 
viae fubvenirent, eosque inducerent, ut, fomti 
bus relictis, rivulos, eosque há&ud raro turbidos.et 
lutulentos, fe&erentur.  Amtiquioris certe illins 
Anthologiae nulla, quod fciam, fit mentio, . nifi 
feculo decimo fexto,. quo tempore eam a Fulvio 
Urfino vifam efle, fufpicamur ex nota illi Planudis 
ad L. Vil. praefatiunculae, . in qua fe obícoena 





Pnorseoxz"a- ^ xt 


réfecuiff glorztur, adícripta: aJoub sa) rdPta il 
mucus: mag Kyyéov re XaAwtÓm, ' Plana- 
dese codicem éliquem obícoenis: iilis. extrninibus 
 an&um exflitle, quem Urfinus viderit, parurá 
eft prebabile; probabilius, Angelum .Collotium cvi 
dicem habuiffs:Anthologiae Cephalze, fortsffe il: 
lun ipfitn, quem Salmefiue reperit; ut Fabticius 


fufpicatur, Bibl Gr. T. IV. p. ictus — 


alium. 

Aute feculum XVH igitur doSosviros d unas 
Planudeam adhaefifle conftat. — Edidit eam nur 
Lafkarir, centum. et:quinqéaginta fere:annis poft4 
quam a Planude fuerat confe&ta, hoc titulo: . .^ 


"AxoAayía daQpágun " Exryecjepevas, deyealon 


ewri9suévos capác, ixi. diaqogon. daroDíctrn] 


équmalac iyorron digyiónZes xa) meayuemus d -ytvo 
gtévon, 3 oc ysvopóbtor dprlysco. — Acuto di ig 
évsisidpoata voli [JiJAGu xa vodrem sic xeDdAau 
xatd e voro duurtOspéruy , vadt aaeiy si vo w2d- 
t9". Ec a'yorttiG « .... . Sequantur ipfa Epi- 
grammata; in fine legitur carmen graecum JJanj 
Lafiari, ejusque Epiftola latina ad Petrum de 
Medicis, in feptem foliis, quae in multis exem- 
plaribus defiderantur. Quam ob canfam et La/fta- 
rir Epigramma et ejus Epiftolam, qoae nihil fere 


' habet, quod ad Anthologiam proprie faciat, recu- 


denda curavit Maitfaire in Annal. Typ. Tom. I. 


| p. 272—283. ita nt fingula fingulis paginis. verf- -— 








eM — . — PactzóónEXA. 


 uqueacihetypi reípondeint; et Bondi in Catal: 
Bibl. Laurent. Cod. Graec. T. IL p..105.íqq. in 
fne Epiftelas:Latinàe habentur haec: Jmpreffum 
« Fiorentiae per. Laurentium Froncifci de Alopa Vino. 
fum. ILL. Die ugs. MCCCCLXXXXIV. *) 
Exíciipta eft tiec editio literis uncislibus, paginis 
JV ,. forms :quadruplieats. Nonnulla hujas 
efitionis exemplaria comimémorst G/x in den 
Merkwürdigkeiten: der Kónigl. Bibliothek 4m 
Bsesden, "Tom. I. p. 29. — Cement Bibl. curieufe, 
W.L p. 361r. fq. Heriíefiur ad Fabric; Tem. IV. 
p. 439. inter quae unum mismoratu dignum, quod 
- defcripfit Zeiartà in Catal. Bibl. Matrit. p. 243. fq. 
eni adjetta fant Anecdota quaedam ab /riarfe edita 
] c ipfe ufus fum exemplari Bibliothecse Go-- 
thanse, in.quo prima folia dilSderantur, usque 
ad p. 27. ed. Steph. In fine feptem illa folia, de 

quibus fupra diximns, avulfa funt. ' Quae adilbri. — 
 iotegritatem defunt, addidit, manu fus, ni fal- 
ler, deferipta Vir Cl. De Msrr, ex cujus Biblie- 


9) Haec fubícriptio cum án muli exemplaribus de- 
ft, paífim editio Florentina /fue Joco er atino elfe 
dicitur; alii annum perperam tradunt, Quidam 

. binss ex(tate putarunt editiones Jani Lafearis, al. 
tetam. (ime Epéítola latina, alteram. hac Epiítela. 
inftradem; cui fententiae fidem penitus abre» 
gare non ett aufus Clement dans la Bibliotheque 
curieufe eique et sitoriquey T. l1. p. 39. 
396 694, 7... 

















PROLEGOMENA, x0» 
thées Gotham pervenit.: ;Jdem Vir do8iffimus 
aliud &bi exemplum. efle mihi nuntiavit, qued 
ipfius fani Laftoti: fuerit. Leichéar in Praef. ad 
tum Bepulcr. p. Vlil. fq. exesaplar- hujus editio- 

Mis commemorst, quod fervatur.in Bibliotheca 
' Senatus Lipfienfis, graecis Scholiis inftra£tum, 
editis illis paffim auctoribus. 

Haec -Lafcsrit editio, ut ordine princeps, fie 
emniuto, quae pofiea infecutae fant, longe praes. 
flsntiffuma eft. — Vitia typographica mülto pau 
eiofa, qnam in Aldinis et in Wecheliana; et quod - 
gtaviffimum, Codicem; unde deíeripts eft, cum fi; 
de reddit. Hoc intelligitur ex vitiofis le&ionibus, 
His praefertim, quibus metrum laeditur, typogra- 
phorum errori non tribuendis. - Has cum Lafta- 
sir inta£bas reliquerit, iis quoque in locis, ubi. 
promts fuit et expedita emendatio, re&Le colligas) 
eum operam dediffe, ut ne genuinus Codicis fai 
sextus pro lubidine mutaretur et interpolatetur. 
Codex autem, quo ufus eft, bonae notse fuit, 
— multasque lecliones offert iis, quas pofteziores eda 

, fores receperunt, praeferendas.. Re&le itaque Kei» 
mars in Epiflols ad Reiskium p. $02. »sLaícaa 
srisna editio, ícribit, praeftantior eft, et vicem, 
: apraeílat. optimi Míli Codicis. Miror profe£to, qui 
epotuerit Stephanus, vir graecarum literarum 
spentiffimus et acris judicii, latentes in ea tot 
bonas leones, a fungo, qui Aldinsm euravit, 


LI 





perv " PaorLzg4OoXENA. Pid 
wtemere mutatas, infuper labuiffe, De denisFlo- 
wrentini libri variis lectionibus eFintae penecubi- 
. wque verae fant. —. 
. Ordo caxminum in hac editione b pedi 
discrepat .ab eo, quem fecutus eft Stephanus. Hic 
enim ejusdem argumenti epigrammata, ubi fepa- 
ratim legebantur, ar&kius conjunzit, dum Lafca- 
£is Codici fao et Planudi a&deo morem gerendum 
effe exiftitmaverat. Lemmata raro habet. Gentilis 
poétarum nomina faepe omittit. Carmina dyAa, 
eum piurz deinceps funt pofita, conjungere folet ; 
gec novj carminis initium nifi litera initiali pulo 
ipmajori indicat. : 


,. b) De editione Zldina printips 1503. 
i  Leícarin psucorum annorum intervallo fecu- 
. tus eft Aldus, qui editionem Florentinam repeti- 
wit, hoc titulo praefixo: Florilegium diverforum . 
Epigrammatum in feptem libros. 'AvyOoAnyía QuaQpe- 
qu ixryeapqeoaray etc. Reliqua fic leguntur, ut iv 
edit. pr. praeter verba: duugéita, 9$ ek iere sus- 
pata vO (JuJA/on* 14d vavtva sic xspáAais xasd 
evexyüo Juxr(Osra. 1n fine: Femetir, in asdibusr 
4fiídi, men/e Novembri MDIIL $vo. In eadem .pagi- 
hs legitur Epiftola graeca Seipionir Carteromachi ad; 
aPidum Romanum, ubi Aldum laudat, quod Antho- 
logiam habili forma ediderit, unde futurum fperat, 
Wt. omoes hec apus vehemqnter appetant. Ceberum 


Froracowzm. xev 


fiblla eft praefatio, fed ftatim poft titulum ,.in pa». 
gina verfa, legitur Index capitum primi libri. In fine 
libri VII. collocata funt duo Epigrammata, quo» 
rumiprius fic incipit: v& wcOt si vÍav — ; alterum 
fic: immo rw agouvrs ví dégxouay — Haec excipit 
.. Pauli Silentiarii carmen de Thermie Pythicis, Epi- 
gramma Euclidis (Anal. Tom. L. p. 168.), verfus 
sie vog $*ra sAdmrac (Ans T. Ill. p. 4.), ia 
Ptolemaeum (Anal.l. c.), et'&egoU)400 Te«ueylovou 
«s0) csojev, iv du Oppéoc (Anal. IIL p. rz.) 
Sequuntur XI foliis Corrigenda et Addenda cum - 
infcriptione : 'EgidióeOueic T&v. beyettiadets x9) 
óiaQpoeaí vmc* dua 15 weor qun. «won éarypappad- 
quy xaj av(yam, dva, iv aA Aoc seus dyrrycaQoe. 
In his igitur le&ionibus non folum errores typo« 
graphici emendantur, fed etiam pluritnae ex codi- 
cibus,.quos Aldus confuluit *), varietates exproe 
muntur, nec non Epigrammati quaedam, quibus 
editio Florentina caret. His Addendis Aldus opti- 
me de Antbologia-meruit. Jpfum enim textum 
€x Lafcaris editione exfcriptum efle, nos dubitare 
nn patitur fümma in typographicis quoque vitiis 
cenfpiratio. : Quamquam in contextu etiam non» - 
nula immutata font, cum adjuvante ingenio, 


. P) Riinu: in. Praef. F lorilegii. Graeco - Latini p. 2. 

' fufpicatur, varias le&iones, quas: Aldus editioni 

fuae fabjecerit, a Planude profe&as effe. Non 
fetis video , qnem. fenfam haec babeant, 


- 





"1135 ProrLzeoxx N.À. 


«uod nobis in iis locis deprehendere videmur, ubi 

. quid ex grammaticis rationibus emendatum eft, 
tum ex Codicibus. Prioris generis eft p. 142. ed. 
Bteph. jv éx3 pro ivozsv, quae verior eft le£lio, et 
sb Aldo temere mutata. p. 164. $yg pro fyse 
go 168. QqaZussaj | pro Jea£orray. P. n7 évyis , 
pro Qvyón. p. 178. pász;ua pro pióeysa. p. 179, 
- siexc pro suec. — Alterius generis haec funt: L.II. 
P. 188. in Epigrammate Themifti (Palladae per« 
peram infcribitur) depravata leo, a9; À' byérov 
péya — — ex Themiftü libris emendata e(t: ava(Jac 
i (ybov méya. L. Ilf. p. 220. Epigramma, cui. 
initium Zryac, quod in Flerentina lemma noa ha; 
het, Paulo tribuitur. p. 265. verba oi 0à Asanídou 
primus Aldus addidit. Ejusmodi nominum addi- 
«&menta haud pauca in hac editione reperiuntur, 
«u&e ex Codicibus depromta effe, dubitare non 
- mollumus  Paffim etiam lacunae editionis Floren 
tinae éxplentur. L. III. p. 269. 1. usredc, typo- - 
graphorum fortaffe culpa omiffum, refílituitur, 
L.IV. p. 359. lin. 3. a fine ucwoc poft uryaAm 
fuppletur. p. 396. in carmine Chriftodori verfuum 
ordo, qui in edit, principe turbatus efl, reítituitur. 
Jaec et alia hujus generis haud pauca, quae ia 
comparatione harum editionum *) notavimus, 
 effici- 

. *) Ufos fom. exemplari nitido Bibliothecae Gotha- 

nse, quod ex Bibl Caroli Aprivilli in eam per- 


PaorzdoMENA: xcvy 


ef&ciunt, ut Aldum in corruptis et rgutilis Lafege - 
pianse- editionis locis Codicem unum aut alzerum 
confujuiffe putemus, 


s | €) De editione S'untina, Flor. 1519. 
Ex-editiose Aldina; quee ipfa principis:editios 
pis repetitio e(t paulo.emendátior, plures:velut e 
' fonte proffuxerunt. ' Proxima, quae cermesnore- 
tur, eft Aldins, anni 1517. eujus ft ntentio apud 
dMaittaire'in Ann. Typ. p. 303. Quae editio cum 
podem. meníe (Novembri) finita effe »/dieatut, :que 
prior, nec aliis cognita fuerit,  Fabeisise:p. 439. 
baud inepte. fofpieetur,- talem editionem, autplane 
nom exüare,:ant, nonnifi ultimo folio mutat, 
illius anni notam adjeGam fuiffe. Hanc qonjettue 
xam flatim novo argumento firmabo, unde haud — 
paulo plug.roboris accepturs eft. Prodiit fgdecime . 
 anuis poft Aldinam principem nova Anthologias 
editio Florentiae fuh titulo: Florilegium diver/orum 
Epigrammatum in. feptem. libros. ' asQoAnyía etc. *) 
. Jn fine: JImpreffum Floreptiae per. heredes . Philippi 
duntae Florentini. Inno a. Vigginir nuntio-D. XIX. 
Jupra Mille. Leowe Pont. Max. Chrifiianam remp.— 
fdullssirants. Folio 399. 5. legantur haec: "Exe 
dueSoga vsvsun) ow» bcyqnpquatrus naj Qiapeqaté 
venit. n titulo legitur fiteris fere evanefcentie 
bus: De figli er Eredi di n, Marco Maffsi. 
9). .Reliqpa, ficut in Aldina 1503. 
g 


c Xcvun Pn OLEQDAMENA., 


LL dua vt spon Dx viov in ryeandeu xaj: 
C rmhyev ass (V. era) év dAÀoi suecpar irvryeeQows 
Hae isidioo9doti , quas titulus pollicetur, rullue 
funt aliae, quam variantes le£tiones et emenda- 
tiones Aldinae principis ad verbum expreffae, nifi 

: quod -faliorum numerus : novae 'huie editioni ac- . 
- tomumodetus eft. Jam hinc intelligitur, hane 

| junt&e editionem meram -Aldinse répetitionem 
: bffe; et quidem ejusmodi repetitionem, n qua ne 
' kyposràphorum quidem errores, sb Aldo in fne. 
fibri indic&ti, e contextu. füblati fitt. "Coftipara: 
£io *) daorum librorum eüm Aldinae textu a mé 
- Snftituta: rem ita confirmávit, ut nullus: dübitetio- 
i locus reli&tus fit. Praeterea Anthologiae Pla- 
nudeae in liac quoque editione e&dern' cárinüna ad- 
"dita funt, quae Aldus primus in Appétdicem retu- 
lit. Nonne hinc clariffime apparet, quod me fupra 
demonftraturum 'effe profiteber, inter Aldinarh 
" Mni 1502. et Juntinamanni 1519. nullum ex Aldi 
officina pródiiffe? An, quaefo, verifimile eft, Al- 
'dum in nova editiorie euranda tam megligentek 
veríatum effe, ut erroses, in prima cortiniffos, 
denuo repeteret? aut tam füpine, ut Additamer- 
*a, in Le&tionibus ex €odd. :prodita, non fuis lecis 
infereret? At hoc non prius fa&urtreffe, quam 
poft Juntinam editam, ex hac ipfa. Juntae editio- 


. 5) Ufus fum exemplo Bibliothecae Gottingenfis, 





PROLEGOMENA. xcix 
ne iatelligitur. Si enim Aldina exflitiffet, principe 
en;endatior, quis dubitat, quin Juota emendatio- 
rem illam prae altera repetiturus fuiffet ? Jam 
cum hic ad, principem Aldi editionem, velut ad 
— faxum, adhieferit, fponte fequitur, Aldinam anni 
1517. quam JMaittaire laudat, fidiciam effe, 


d) De editione Zfldina fecunda 1521; 
Vix Juntina prodierat, cum Aldus de nova : 
editione cogitare coepit, quae edita eft fub titulo: 
Florilkgium | diverjorum Epigrammatum, in feptem 
libror. &ojerti nuper repurgatam cura. M. D. XXT. 
(Sequitur titulus graecus, ut in Aldina pr.) Nun; 
exit cafligatiur quam alias unquam, priflinir eluflras 
Jum erroribus tultizque adautfum Epigrommatibur., 
In fine:  Fenetiis in nedibus 4dldi et /dndreae Soceri, 
Menfe Januario. M. D. XXI. Nonne hoc titulo 
Opis de editione anni .1517. dubitatio tollitur ? 
Prifini enim illi errorer, nulli funt alii, quam quos 
Aldus in editione principe commiferat, Junta tol- 
lere neglexerat; Epigrammata autero, quibus hanc 
. colle&ionem adauCtam, effe ait, ea funt, quae in 
 Le&ionibus Edit. Ald. pr. inferta leguntur; ne de 
Appendice forte an&£liore cogites, quae nihil ame 
plius continet, nifi quae editioni anni 1503. ab 
Aldo fuerunt addita. Conflat haec editio, cujus 
exemplum eft in Bibl, Gottingenfi, quo ufi fumus, 
fedis .CCOLXXXIV; Audarium IV folia — 
ga LU. qug eoe 3l 





- 


& PROLEGOMENA. 


Formulae ftarinese. eaedem cum iis, quibus priu- 


ceps Aldina excuía eft. Ceterum. qui hanc editio- 
hem curavit, fatis negligenter in eo negotio ver- 
fatus eft. Non folum multa in textu fphalmista' 

keliquit, interque ea totius verfus omiffionemp. 2 o. — 
Steph. simsv 0 d" sig ..... fed etiam exLeGionibus 
Aldinae pr. vitiofas le&iones arripuit. Hujus ge- 
neris eft p. 31. avAxyà; pro aAsyc. p. 42. lin. r. 
vadcec pro cauce. p. 48. lià. 3. & fin. iSovro- 
etsi pro ijjowo[Javti.. p. 55. in Epigr. Antiphili 
wedovu, quod mire ineptum eft, pro dmaous. 
p. 88. in Epigr. Palladae pro «oig xíexsg Sx uvov 
recepit ex Le&t. veic Kíexse «doc iwyorov, quod 


* gnetrum ita vitiat, ut coecum fuiffe oporteateum, 


qui non viderit, sog partem gloffematis effe: 
Éxyvrov. sldog wAaxowrre. In eadem tamen edi- 
tione nonnulla reperiuntur, quae ex LeClionibus 
Aldinae pr. derivata non videantur, fed ea pi ' 
tiffüima. L. IL. p. 8o. in Epigr. Maecii Editio 
Flor. pr. mov3cajísy exhibet, metro invito. — fn 
LeGt. Aldinae pr. sowsUjstvov corrigitur. Hoc is, 
qui Aldinamn fec. curavit, negligens, srevsuuóvs de- 
dit. Excorre&boris ingenio haec lectio profluxiffe 


. potuit; eadem tamen in Vat. quoque codice repe- 


Fitur. Sunt certe veftigia quaedam, quae eo du 
tunt, ut credas; Aldum poft primam editionem in 
tucem prolatam Codicem unum aut alterum con- 
fuluiffe, &ut le&ionem unam aut alteram in Le&ie- 





-- PROLEKÓOMENA CI 
nibus fuis forte omiffam poftea notaffe, unde fe- 
eundae, edittonis corre&or eas acciperet. Nam  . 
fecundae huic editioni nova fubfidia majoris mo-. ' 
menti adhibita, codicesque conílanti diligentia: 
.comparatos fuifle, non puto. Rariores enim funt 
discrepantiae, interque eas nonnullae, quas non ' 
codicibus, fed corre&ori deberi apparet. .L. II. 
p. 159. in Epigrammate, cui initium «i uiv éz' 
dsTsAa()coc, lacuna eft in verfu penultimo, quae - 
in Aldina fec. repletur, infertis verbis a*gíuag 
$c0o. At haec verba nullus Codicum, quos Brun- 
tkius confuüluit, agnofcit, nec, quod Brunckius 
ignoravit, Codex Vat, qui ZAAo vi "rais legit, Ad 
oram Cod. Jani Lafcaris fuppletum d&reouog i79, 
efán margine exemplaris Aldinae pr. Beati Rhe- 
nani fortafle manu, ereíuac i091, utrumque ex 
conje&ura. Item ex conjeGura eaque infeliciffima 
P. 205. legitur «éic aeysíoic x, npiv icaj xégag, inter- 
* pofito. uir, quo caret ed. Flor. et Ald. pr. Metri 
vitium tollere conatus eft Brunckius, sq fcribens; 
fruflra. Vat. Cod. habet agysi raeOsvra, xéetc — 
in qua le£tione quid lateat, in Commentario noftro 
disputabitur. Idem fufpicor de fupplemento p. 213. 
in Epigr. Crinagorae Ksiga, "lovdaiou, cujus tres 
priores fyllabae in omnibus Codd. defiderantur, 
nifi in Cod. Vat. ubi tamen a recentiore manu -. 
adícriptae funt, fortaffe a Viro do&o, qui fic in. 
Aldina Íec. fcriptum repererat. Quaedàm varieta- 

Z3 x e 





CI. | PROLEGOME YN A. 


tes hujus editionis fluxerunt ex libris editis, ubi - 


eadem Epigrammata laudantur; wt, quod eft 


L. III. p. 206. colc xsivow. ortiSogutvos. vap(pote pro 
le£&ione Florentinae et Aldinae pr. soie xsívov ég- 
pac, miSopsvo, du&tum eft ex Strabone, five Dio 
doro, ubi fic legitur. 


e) De editione "dfienfiana. 1531. 


Ejusdem anni (1521.) commemoratur editio 
jn Catal. Bibl. Bigot. IT. p. $02. tanquam Bafileas 
edita. Ejusmodi editionem integrae Anthologiae 
exílare dubitat Vir do&us in Ephemerid. Jenenf. 
1791. nr. 92. p. 732. qui fufpicatur, fignificari 
in illo Catalogo Sele&fa Epigrammata graeca latine | 
verfa ex VII. Epigrammatum graecorum libris. Ba- 
Jileae. ex: dedibur Bebehi. 1529. 8. In eandem 
fufpicioriem incidit Harlefius ad Fabric. p. 439. 

Proxima igitur ab Aldina fecunda fuit editia 
Badii (iva dfcerfiana, . quae decem poft illam annis 
prodiit, eodem plane titulo inftru&a. — Quae inter 
titulum latinum et graecum interpofita funt ver- 


' ba: Solerti nuper repurgatum cura M. D. XXXI et 


quae poft, titulum graecum leguntur: Nune exit 
eafligatiur, quam aliar unquam , priflinir eluffratum 


erroribus, multirqué. adaufium adjtBlir. Epigramma. 


fibus. 1531. ne quem novarum curarum fpe deci- 
piant, haec quoque verba mera funt repetitio eo- 
rup, quae Aldus in fecunda fua editione promife- 


geo s : : . P 
1 : i: s 
PaorzaonmzExA, O0 CIIM 


yat. Prheterea habétur:: P'aenundatur Badio. -et in f 
fine: Sub prelo Zffienfiano menfe Majo. 1531. Se- 
quuntur Errata nonnulla Deinde folio 324... 
. quod libri-ultimum eft: Epigramma hoc exteptum. 
a Lafcare lib. primo-titulo 5. sig cvdgsíoug reponatur v. 
ddnÀov. d xswcU xajanTog .. . Haec duo ititn lib. 4. 
fif, 4. sig sixevac [3aaiAsaw.: &dgAoy * obToc eria 
cac... . et ddyAor sic dqxorsa, MíZor usum. . 
Jn univerfum hujus editionis textus eft iden, quem : 
Aldus dedit in Editione fecunda, quamvis non . 
ubique nec in omnibus accurate expreflus eft. - 
.Vitiis typographicis ácatet; qüorum alia cum Al- , 
. dina pr. alia cum Aldina fec: habet communia; . 
quod utrum operis tribuendum fit, an corre&oris 
inícitiae, qui textum ad alteram harum editionum . 
exegerit, non dixerim. L.I. p. 52. Epigr. quod — 
' Aldina fec, Crinagorae infcribit, i in nofira adézmo- - 
vor eft, ut in Flor. et Aldina T pr. P. 46. in Epigr. 
 Antiphili sUpJor fervat cum iisdem edd. cum Al- 
dina fec. wor exhibeat, P. 55. item xatÓay . 
pro zeodAa[Jor, et fic paffim. — Quasdam le&iones : 
fibi proprias habet, quas non ex Codice, fed ex - 
emendatoris ingenio profe&as effe puto. Sunt . 
enim eae, quas metrum et fenfus fuadeant; non- 
nullae étiam manifeílo falfae. Hujus generis eft. 
haec p. 46. lin. 1. égzróe rye et AuyyeJogog, pro-ag- - 
enjoTee et Juyyo[2ogos, quas praepofteras emenda- 
tiones, codicumque fideà repugnantes, idis 43 
A &g4 | 








ev PauorxdowENA. 


probare non debebat. Quod idem Stephánus ex 
Afcenfiana dedit p. 48. lin. ult. Qaevyoc pro Qa- 
£vyyos, metri fuadebat ratio, ficut etiam p. 53. 
lin. 5. «isi pro as et ead. pag. linea penult. eríAa 
e) xaT&, ubi vulgo «v deeft, non folum in ceteris 
editionibus, fed etiam in Vat. Cod. Ex ratione 
grammatica pofitum eft p. 54. med. oía aeAíraas 
pro usAcceic: p..69. lin. 22. aicyspev pro 
eicyenpanm. lbid. lin. 7. a fine igirra: pro dewvot. 
Nonnunquam audaciores funt correfliones, ut 
p. 79. in Epigr. Antiphili v. 1. usrescaca» pro 
ps Tehbacav, ubi vulgatam Vat. Codex tuetur. 
P. 436. in Epigr. Agathiae v. 2. àx dira d'yevo 
Sntoróvas ubi vulgo et in Vat. Cod. adig ede 
é-yer d9se. legitur. P. 437. in Epigr. Platonis 
v. 2. fola haec editio habet vÓw eraryów xoUQauc- 
Vulgo lacuna eít inter zv. et xeópaic, quam Vat. 
Cod. fupplet, legendo Jufdzuw. In his omnibus 
exemplis conje&uram facile agnofcimus. Unus - 
tamen locus mele me habet p. 191. ubi Epigr. 
fecundum vulgo aJícwroroy eft," quod in Afcenfiana 
fola ad Niarchum refertur, Hoc unde du&um fit, 
mon exputo equidem ; fed corre&loris errori cui- 
dam, etfi non facile explicando, tribuere malim, 
quam codicis au&toritati, cujus nullum alibi fatis 
certum veftigiuin.  Temere igitur Stephanus hic, 
ut multis aliis in locis, Badium fecutus, Nicarcho 
inferipfit Epigramma, quod ab hujus po&tae in» 











y 
PnorzooMEWÁ ev 


genio et indole mihi quidem longiffime defi 
videtur. 


f) De Vincentio Opfaporo. 

Ex iis, qua&e ha&benus disputavimus, fponte 
apparet, poít ea, quae Aldus ex Codicibus ad cab 
cem Editionis anmi 1503. notaverit, nihil fers 

novi, quod paulo majoris effet momenti, ex meris 
ae prolatum effe. Non deerant quidem per 
illud tempus, qui Anthelogiam íedulo tra&arent; 
fed hi de textus integritate plerumque fecuri, nihil. 
aliud agebant, nifi ut verfus graeeos latinis nu» 
meris redderent, obícurs et corrupta mut plane 
praetermittentes, aut, ficut carbones, fuspenfis 
. veftigiis transcurrentes. — Cujus rei commodita- 
tem dabat ipfa posticae orationis natura et indo» 
les, quae fenfum eleganter reddidiffe contenta, 
fingulas voces lefboribus non curat appendere. 
Jufti interpretis provinci&m primus fuscepit Vine 
tentiur Opfopoeur in libro, cui titdlus: Jn Graeco- 
ram Epigrammatum libror quatuor annotationer longe 
doBliffmae quam primum in Íucrm editae. — Vincentio 
Opfopoto auBlore cum indice. Bafileae in officina Nicol. 


Birylingeri. 1540.4. Continet hoc opus annotatio» 


nes in librum Anthologiae I. II. Ilf. et VIL 'Ufna- 

eft Opfopoeus editione Juntina, cujus vitia, quae 

plurima funt, pafüm corrigit; plerumque tamen 

vitiofa haud aliter interpretatur ac üncéra, .de 
5 





c€vI, Pnorkecowgmwx 

witiis nihil fufpicatus. Viderst Opíopoeus verae 
et juftae interpretationis imagineimn quandam, fed 
obícuram; certe id, quod in bono interprete quae- - 
rimus, iinime affequitur. Quae enim in inter- 
grete requiritur, re£te et eleganter judicandi fa- | 
cultis, ea in Opfopoeo aut nulla erat, aut minime 
exculta, Duplex enim illud critici inunus, et. de 
fcriptorum ingenio re&e flátuendi, et in eorum 
operibus quid re&e fcriptum fit, quid perperam, 
judicandi, ita admiüniftravit, ut illud aut plane 
inegligeret, aut ita attingeret, ut non attigi(le fa- 
tius effet. Nam quod ad prius attinet, venufta- 
| tis fenfu fuit tam hebeti, ut, dum optimae notae 
vármina fileotio praeteriret, inepta faepenumeroe 
Epigrammata fummis laudibus extolleret. Sed 
quid eum jedicando vsluiffe dicamus, qui Palla. 
dam, infulf fiui verfficatorem (ut merito vocatur 
a Caísubono.ad Script. Hift. Aug. T. L p. 842.) 
eum Martiale prae ceteris comparandum &xiftima- 
vet, eumque inter poétas epigrammatarios fscile 
principatum tenere diceret ? De altero, in quo 
Critici munus comtinetur, vix eft quod dicam. 
Rariffime hanc partem attigit, nec fibi folum a 
libratüs, fed etiam a typographis tenebras paffus 
eftobjici. Vitia textus raro perípexit, rarius cor- 
rlgere tentavit. In interpretatione, quae proprie 
.. Wocatur, eam plerumque rationem fequitur, ut. 
piimnum totius carminis argumentum breviter.ex- 


| PROLEGOMENA ^ev 
ponat; deinde, quas difficultates cum in rebus 
tum in verbis animadvertérit, explicet; his deni- 
que latinam verfionem fubjungat. In qua inter- 
pretandi ratione vix quidquam reprehendás.. A 
ubi fingula fpe&tamus, multa reprehendenda ocá 
currunt. Non miraberis, eum, qui vitiofas lectio» 
nes non viderit, etiam in obícuris coecutiiffe,- 
multaque difficilia nec intelle&a pro planis et exe 
peditis habuiffe. Hoc ei faepifffme.contigit. Multa 
igitur Epigrammata , , in quibus graviffimae depra- 
vationes intelleium impediebant, ut facillima 
praetermifit; nec id, ut mihi quidem videtur, ut 
le&ori fucum faceret, quod multi in hoc liters- 
rum genere facere conantur, -fed quod hebetioris 
erat ingenii, quam ut vitia perípiceret.' Nec im 
verborum interpretatione probabilem diligentiam, 
nec in rebus exquifitiorem do&trinam prodebat; 
fenfum plerumque aut craffius indicat, aut graeca 
verba putide latinis exprimit; ita ut, quod in tali 
interpretationé ufu venire folet, in multis locis 
ignores, quid interpres de fenfu exiftimaverit. 
Quae eum ita fe habeant, non tamen propterea 
Opfopoei interpretstionem plane inutilem effe 
contenderim. Nam in haud paucis carminibus 
verum fenfum re&e vidit ; ; praefertim autem argue : 
menta carminibus praefixa ad eorum eque 
tiam prefunt, | 





€yIA PROLKGOMRNMA. 


' — 8) De Pfoanne Brodaro Turonenf. 


Vincentium Opfopoeum in interpretandis Án- 
thologiae graecae carminibus brevi temporis in- 
tervallo fecutus e(t Soanner Brodaeur 'Turonenfis, 
cui Lipfius, judex idoneus, 'scris ingenii, probi 
judicii, le&ionisque diffufae laudem vere et me- 
rito tribuit *. Is itaque textum  Anthologise 
graecae, qualis eft*in Aldiria pr., repetivit, eam- 
, que commentario infílruxit.perpetuo: Epigramma- 
£um graecorum libri VII. aunotationibur Joanne. — 
Jirodaei Turonenfes illufiraii, quibus additur efl is 
^ «ale operis rerum ac votum. explitatarum index dil 
gentifime conferiptur. — 4p. Froben. Bafleat. 1549. 
fol. **). Brodaeus interpretis munere quomodo 
fan&us fit, paucis explicemus. — .Criticam partem 
non ex profeífo tra&avit; íed ubi eam attingit, 
tantam dexteritatem et judicandi fubtilitatem 
prodit, ut doleas, eum non faepius in hanc are- 
nam deícendife. De variis le£tionibus, fi quas 
forte in via offendit, judicium expromit acutum, 
(fubtile, fed paucis verbis indicatum megis quam 
explicatum; de carminum autem venuítate poé- 
' Serumque ingeniis raro aut nunquam judicat. In 


9) In notis ad Tacit. de Mor. Germ. 


$^) Utor exemplo perquam nitido, quod olim Krohr 
nii fuit, nunc in Bibl. Gothana fervatur. 


PaorzGoMENA.. €1X 


interpretatione ipfa vitiofus eft eo, quod raro de 
fenfu univerfi carminis aet loci difficilis et ob- 


fcuri tradit, fed fingula verba, quae quidem ob- : 


Ícuritatem habere viderentur, fingulatim vertit 
et illuflrat; quo fit, ut faepe, fingulis explicatis, 
in contextu tamen haereamus. Brevis plerum: 


que et paucorum - verborum. Sed ubi res ex hifto- . 


2 
pia, ex antiquitate, mythologia praefertim expli» 
canda venit, tum verborum minus parcus efl 


tum diffufse illius le&ionis, qua pollebat, thelini- 


ros recludit et explicet. In his multa funt, quae 
— hodie quidem nimis protrita videantur ; quae non 
Brodaei culpa eft, . fed temporum, quibus com- 
mentarios fuos concinnavit. Nec tamen nega 
verim, eum nonnunquam extra oleas evagatumi 
effe. In notandis. imitationibus, parodiis, aliis- 
que hujus generis allufi onibus ad veterum fcripto« 


rum locos diligentiffi mus fuit. Par erat eruditio» 


ni fagacitas, qua fenfus reconditos odoratus elt, 


et. acute poétarum di&a mira plerumque: felicis 


tate expedivit 2 


|! 


*) Tutpe plagii crimen, quo invidia moltos, i8 - 


Gallia praecipue, viros do&tes et ingeniofos peti: 
vit, in Brodaeum quoque concitatum eft. S 
profédto non opus habebat erudisiffimus juvenis, u 

.. fe alienis ornaret. ooloribus. 


L] "hi P] 


1 


* 


ex "PuorrzcoxENA. 
| M) De Aidinn tertia. five rdiine florun Adi. 
21550, ^ 
I551. 
Anno proxime infequente ex prelo heredum 





. Aldi gova Anthologiae editio Prog: "AvOoAcyia ' 


dia Qdgun ' ET iy gogo pocos aov agx aoc cuvisDapbvay co- 
Quis 6i dtacpoeoi uzroOécsow, tic e" td Tantas 
d Florilegium diverforum Epigrammatum 


"in feptem libros diffinium , diligenti: cafligationé 


| emendatum. cus nonnulla nuper invetita Epigrammata 


in Jine. adje&ia funt. una cum Indite tam rerum quam 


| auBlorum copiofi[himo. ^ Venetis. apud fidi filio. - 


MDL. In fme: pud /4fdi filios. Veneti. MDLL *) 
Hinc vides , quomodo fa&tum fit, ut alii hanc edi- 
tionem referrent ad annum 1550., quo inchoat4 
eft, alii ad 155r., quo ex Aldorum officina pro- 
dit. Textus implet folia CCLXXXIV; audlario 
Iv folia deltinata funt, plane ut in Aldina fec, 
tum qua in fingulis paginis ita  confpirat, ut earii 


appareat ex illa expreffam effe, Habet tamen le- 


&iones quasdam aliunde derivata$, non ex Codice, . 
ut mihi quidem videtur, fed ex ingenio, ejus for- 
£affe, qui hanc editionem curavit, Sic p. 208. 
ed. Steph. verfus lacunofus in Epigrammate Diotimi 


- fic in hac editione fuppletur: e09 adde oU xogoy 


9) Exemplo hujus editionis inftrucfa eft Bibl Ge 
thana. T " 








PROXLRGOMÉENA. Cx 


el. X. quód in nulla alia eft editione néc in Codd: 
P. 242. l..12 a fin. xíyAag fola legit pro yox; 
propter metrum. P. 320. in lermmáte.HeAAwaaód 
pro Aleptyov. ' P. 416, l. 3. afin. fupplet.j js 
&cnic poses, canje&ura parum prohabili.- In. 
his omnibus .maniféfta eít:.corre&üoris manut 

. Pafüirh. meliores Aldinae pr.. leBiones,. ab iis, qui 
Aldinam fec. curatunt, temere. nbeloGss, revbdas 

vit, ut p. 20. verfum omiffum ex illa reftituit; 
p. 35. ex eadem emendavit dravyo pro dor 
P4 cau aug pro cadgeak. Contra notnunquam 
vitiofüs quoqüe Aldinae principis le&iones temere 
in textum revexit; ut p. 86. grürtt'a quévy P. 95 / 
"Ex [inc pro "gpxdÁsc; et aliis in locis. - Ceterum 

Epigrammata flla hipet inventa ; quae titulus dat, 

fiae pr. babeutur. : quibus acceffit Sapphus Oda in 

Verrem et Anacreontis carmen r1dAs Serixíy, aliis, 

quarü reliquuri otis ;' exferipts forrhulis, Propter 

"illias promiffi varitatem' huju$ editionis au&o£ 

Stephano vapulat; nec omnino falfum eft, quod 

lle ait, hanc'editionem nulla alia re, nifi mignó 

mendorum numero, (multa mi/fid Stephanus fctibit, 
etri füprá fidem augens) locupletátaim effe. 

Eodem aríno, quo Aldi filii Anthologiam operis 
recudendam tradiderunt,' prodiit Venetiis Florile- 
gium Epigrammatum grarorum. '"rnetiir op. Pe- 
trym et So. Mariam Nicolinor Subirnfkr, 1550. $v6, 





exi PnornrYGoxzmAa. 


Jà qua quid prasftitum fit, ignoro. equidem, euns 
. gmihi eam videre nunquam contigerit. Ejus exem. 
phum fuit in Bibl. Thottiana, Vide Catalog. Vol; 
IV. P 278. nr. 620. Eadem editione ufus. eft 
Brunckius, qui eam laudat in LeGionibus p.39. 
"Utinam sccurate eam defcripfiffet, :ut conftaret, 
ütPuti, praeter fummam raritatem, Nue; e rà 

: . critica commendationis habeat! | 


* 
& m * 3 NA: * 
* 


i) De NE Stephani. I 566. 


Á Sequitur editio Stephaniana ,- omnium feré 
notiffima: Av9oMeyía JiaQógan "Barygappatan qae 
Acum, sc erra DiAR Jmenpárm. — Florilegium die — 
ur forum. Epigrammatum veterum, : in feptem libres 
divifum , , magno.Kpigrammatum numero et duobut 
jndicibur auum. 44nho MDLXVLI — Excudebat Hen 
ricus Stephanus » illuffriz. viri Huldrichi Fuggeri He 
gugraphur. 4to, . .Haec editio novam familiam du; 
cit, et quidem tertiam. — Ad primam. nimirum 
pertinet editio Jani Lafcaris, Aldina pr. et Jun- 
tina. Ad fecundam , Aldina fecunda et tertia, una 
, 9um.Afcenfiana, quae ipfa pró bafi editionis Ste- 
/'phaniamae habenda eft. Hoc priusquam doceamus, 
quae contineat Stephani liber, indicemus. 

Eft igitur, quod titulus profitetur, magno 
Epigrammatum numero au&lior, et revera prae- 
at, .quod omnes inde sb Aldina pr. promiferant, 

nulls 








PROLEGOMENA ^ CXIIS 


nulla effecerat. Illud Epigrammatum AuCarium, 
quod Stephanus primus Anthologiae addidit, paginis 
XLII. praeter Peplum Ariítotelis, ex Codice Medi-: 
. ceo ab.editoredefcriptum, et fex Epigrammata aeni-. 
gmatica ex Codice Epigrammatum; quem Joannem 
Clementem Anglum Lovanii habuifle ait, nulla ey 
Codicibus carmina continet, fed ea tantum, quae 
Stephanus ex variisfcriptoribus, ut ipfedicit, aliud 
agendo, collegerat. Hac colle£tione, non nimis 
tamen diligenter fa£la, bene de literis et Anthologig 
meruit. Appendicem fequuntur bini indices: alter 
Poétarum, alter Rerum, de quibus in Anthologia 
agitur Scholia ;Maximi (Planudis) in Problemata 
quaedam arithmetica, quibus nec editio princeps 
caret, duabus paginis; denique 7nnotationer Hey. 
rici Stephani in quosdam Zintholopiae Epigrammatum 
locos, et potiffimum eos, qui fecus, quam iu kae ejur 

editione, aut firipti aut interpunPii  invesiun£up. - 

Harum Annotationum brevitatem ita excufat au- 

Gor, ut chartarum ejusdem formae et genetis 

penuriam notas contrahendi neceílitatem bi im» 

pofuiffe dicat. . Hoc fane dolendum eft. Sunt ta- 

men ín his notis nonnulla, quibus facile carueri- 

mus; inque his quinquaginta illae-ejusdem diftichi 

 verfiones latinae, a Stephano, ineptae ostentationig - 
caufa, variatae. *) In fine notarum eft Epilogus, 

*) De his diftichis vide quomodo edu Varaffor de 


Kpigtammate p. 202. 
h 


/—— wxiv, . ' PROLEGOMENA. 5 
in quo Epigrammatum  Au&arü fedes indi- 
cantur. 

jam quod ad textum hujus editionis attinet, 


Stephanus multa novavit, primum carminum or- : 


dinem contra Codicum et veterum editionum fi- 
dem multis in locis immptans. De hac laboris, 
quem fibi impofuerat, parte ipfum loquentem audi- 
amus: ,Quum in ceteris editionibus praefixus uni- 
$cuique libro numerus titulorum alicubi numero, 
s qui in ipfo libro eít, non refpondeat; quum multa 
s Epigrammata fub eodem titulo de iisdem rebus et 
pperfonis in eundem fenfum fcripta divulfa fint ; 
' equum libro tertio, fub titulo incelebrium po&ta- 
»rum, Orpheus, Mufseus aliique multi celeberrimi 
et vetuítiflimi poétae pofiti fint; quum alicubi ad 
wparticularem titulum Epigrammata divería tan- 
y, quam ad generalem referantur; quum ibi carmina 
s» multa , quae feparari debent, conjunGaa fint, con- 


wtrà, quae conjungi unoque tenore continuari de- , 


igbent, interrupta fint; quum interdum pofitum 
v fit nomen vo. barryea/avroc pro ejus nomine, à 
wisrytyenw Taj, et vice vera; quum éyAo aliquo- 
pties ponatur, ubi au&or non ignoratur; quum 
püion pauca etiam qeudemíyea Da fint: quae his ego 
waliisque multis vitiis remedia adhibuerim, ex hu- 
jus editionis cum aliis collatione quam ex meis 
»verbisintelligi malo. At titulis, qui ordine alpha- 


»betico collocati non erant, fedem fuam mutare, 


1 i 
M 


PROLEGOMENA. 2. tx* 


wBüt Epigrammate ex uno tituló iri alium, cui 
»Inagis convenire videbantur, transferre, nequae 
»quam aufus fui. Sed et nomina eorundem 'gz« 
»'Yexpsa om oiv, ut varie fcriptainveni, ita etiam 
»varie fcripta reliqui, dum quid certius de illis com: 
»periffem. Sed nec in illis nominibus, quae modo 
s Cum adjun£tione, modo fine illa fcripta funt, quic» 
»quam immutavi. Sunt et alia fortaffe (imo vero 
. aquin fint non dubito) a me in hac editione prae». 
sÍtita; fed re quam verbis majora effe mea volo. * 
Haec Stephanus. In cujus profeffione, prae» 
fertim in iis, quae de immutato carminum ordine 
Bit, nemo facile erit, quin rationis conftantiata 
defideret. Quod fi enim illa a Planude perverfg: 
ordine pofita funt, eumque errorem editori cat» 
minibus transponendis corrigere fhs eft, cur idem 
fibi vetitum putet, carmina ex utto capite in aliud 
tratisponere? At ejusmodi licentia multis diflicul^ 
tatibus laborat, nec certos fines habet, nec, ubi 
in transponendo fubfiftendum fit, facile dixeris, 
Audio. Sed ob lianc ipfam caufam nonne fíatiug 
érat, Codicum fidem fequi, neque omnino quid. 
Tum .contra Planudis mentem mutare ? 
- Geterum Stephanus in contextu recenferido an 
Codicibus Codicumve collationibus ufus fit, note 
nunquam dubitavi, cum inter ea, quae primus in - 
textu novavit, paucifüma reperirem, quae rion 
Pouut. ingenii fagacitote inventa, quam a Codici» 
ha 





! Cacvt PROLEGOMENA. 1 


"- 


ies fuppeditata viderentur. Ipfe tamen in non- 
nullis Annotationum locis ad veteres libros provo- : 
cat, ubi priores editiones intelligi nequeuut: ut 
ad p. 55. rétmypiOa pro stsgíuusOa. — Ad p. 126, 
wagesAsAU9e pro weommroyer, — Ad p. 135. *yneac 
d$ eov oux ots fe: ex vetere cod. reítituife ait. Ad 
p.150. 9tacwopsvor pro Óacwousvov in Cod." legi 
afirmat. - Ad p. 151. aav pro uday. — Haec fere 
funt loca, ubi Codicum mentionem faciat; nec 
eft. profe&to, cur ei fidem negemus in hujusmodi 

..- le£tionibus, quae nemo facile finxerit. — Accedit, 
quod ad-Stephani fidem flabiliendam maxime fa- 
dt, quod qusedam Epigrammata, quae in prae- 
oedentibus ajíegora íunt, primus vindicavit, 
au&toribus fuis; nonnulla quidem ex impreílorum 
librarum: auGoritate *), alia fine ejusmodi aucto- 
. mitate; ex Codicibus igitur. P. 231. Epigramma, 
cui initium "Terasor é3etos, in Edit. Flor. nul- 
lain omnino lémma habet ; in Aldinis et Afcenf. : 
adferipbtum aízmoroy" Stephanus addidit o: di. 
Budvofoc, plane ut eft in Cod. Vat. In eadem pag.. 
Epigrammati 'Tevatiy exci adícripfit nomen 
Anpudrros, vitiofe pro. Asa'ysrov. — Quod unum 
exemplum ejusmodi eft, ut nullus dubitationi 
lecus relinquatur. 


Ll 


*) Ut p; 2853. Epigr. zeivoc 'Aragvelr y; Callimachi effe 
" .ex Diogene Laértio didicerat; p. 289. Bixac: $e 
xis. eidem, puttae tribuit Cicefene auctore. — ; 





! 


PnRnor£&GOoMENAM CX*3I 


; | t 
Quae cum itta fe habeant, non:tamen putave- 


" rim, multis aut infigniores le&tiones e Codicibus 
manufcptis a Stephano in contextu fuiffe pofitas. 
.Eae enim, in quibus a veteribus editionibus rece- 


dit, maximam partem funt ejusmodi, ut vel a me- 
&iocriter do&o reperiri potuerint; aliae manifeíto 
falfae. Quod autem in Epilogo affirmat, fe nul- 
los locos, nifi ubi manifeftus eífet error, e con- 
je&tura mutaffe, id quantam editori mutandi liceti- 
tiam permittat, nemo non intelligit. Saepe enim 


. error apertus eft, emendatio non item ; faepenu- 


e. ? . LÀ . : id 
mero etiam errorem nobis deprehendiíTe videmur 


manifefliffimum, ubi omnia fana funt et fincere 


Ícripta. Nihil igitur vetat, quominus Stephanum 
Tulta ex conje&ura emendafle putemus; quam 
fufpicionem res ipfa confirmat. Et profe&o, quod 
in Stephano ultro exfpe&tes, praeclare interdum 
et acute inveterata vitia fustulit; interdum ; quid 
legendum fi fit, probabiliter divinavit; 'non minus 
raro tamen et bonas leCliones praepoftera innova- 
tione corrupit, et vitiofas temere emendando an- 
tiquae fcripturae veftigia obliteravit. In fingulis 
locis quomodo verfatus fit, cum in ea operis tro- 


— flri parte indicaverimus , quae le&ionum varieta- 


tem perfequitur, hic paucis exemplis defungar, ut, 
nos non reprehendendi quadam cupiditate, fed vere 
audaciam et feflinationem in Stephano notaffe, 


appareat P. 19. in Epigr. Archiae (Leonidxe - 


h 3 





r4 


CXVvHI - ProLEGOMEXN A. 


Alexandríao membranae tribuunt) v. 4. AopuoU 
Awvoga dedit, pro AqseU , quod veriffimum eft, 
eum Stephani le&io ineptam tautologiam efhciat. 
P. 75. in Epigr. Antiphili v. 3. omnes editiones 
veteres exhibent 3à v £xsweos, quibuscum con- 
fpirat Cod. Vat. LeGio procul dubio vitioía eft, 
non autem in ovxoz mutanda, ut Stephanus fecit, 
fed in qud. os &. quod fen(us unice flagitat, et Gro- 
. "iur expreífit: nec babet. dum. Íumina fomnus, Flexit 
aberranti frena. marina manu. — P. 81. in Epigr. Al- - 
phei probam le&ionem, rod vs0Uc déaarona, (Jose 
daíuswac, perquam inepte in ud Ot«vc mutavit. 
. P. 89. in Luciani Epur. vulgo avsm legitur; vi- 
tiofe; Stephanus avr$ exhibuit; qua correctione 
vitium non tollebatur, via ad verum reperiendurm 
obílruebatur. P. 104. lin. 4. pro £u(eora , in 
quo editt, et Codd. confpirant, Brodaei conje&tu- 
ram deenua recepit, qua turpe ulcus non fana- 
tur, fed tanquam fplendida cute obducitur. P. 240. 
in Epigr. Antipatri Sidonii verfu ult. xvjsa xuAmdo- 
ptroy dedit pro sua, temeraria conje£tura, ut 
apparet ex loce Homerico Il. A. 347. s? xuAÍ - 
tra, 0Doinoc "Exrao. — Sed haec exempla fufficient. 

Ceterum cum Stephanus nec in praefatione 
fabfidiorum , quibus ufus fit, nec in notis emen- . 
dationum fuarum rationem reddiderit , difficile 
eft, de hae editione in univerfum ftatuere. Nove 
etiam diffioultas inde oritur, quod Stephanum in 


PROLEGOMENA. CXIX 


conftituendo textu , cum aliorum fcriptorum, quos 
edidit, tum Anthologiae noftrae non conftanti ra- 
tione , fed defultoria opera ufum effe conftat. 
Maxime tamen probabile mihi fit, fundum textus 
Steplianiani editionem Afcenfianam effe, quam ad. , 
conjecturas cum fuas, tum aliorum, Brodaei in- 
primis, et ad veteres editiones, ad has tamen 
qnen conflanter nec ubique, exegerit et refinxerit, 
Quod ut exiftimem, efficit in primis hoc, quod in 
Stephaniana plurimae le&iones reperiuntur Afcen- 
fianae editioni propriae, interque eas nonnullae 
veteribus Florentinae et Aldinae editionis le£tioni- 
bus longe deteriores. Quaedam hujus generis fu- 
pra protulimus in capite de editione Afcenfiana; 
hic pauca quacdam'addamus, quibus res fiat ma- 
nifeftior. P.:59. lin. penult. omnes editiones ha- - 
bent'Ogsi(Jacíoo, una Afcenfiana 'Oetiacíou, quo 
metrum peffumdatur. Pravam tamen le&ionem 
expreffit Stephanus. P. 74. lin, pen. cum eadem 
edit. vise w pro visse zi» dedit. Quod paulo ante 
: p. 69. inEpigrammate; tui initium 'O sey asl, v.3. 
vitiofum xao, ab Aldo in LeGionibus emenda- 
tum, in textu repofitum eft, idnon confilio fatum 
exiftimo, fed quod prava illa leio etiam in Afcen- 
fiana reperiebatur. P. ror.in Epigr. Bianoris v. 
»". xsx Auc uva pro xx Aou pAéva, et p. 106. in Epigr. 
Philippi v. 4. depravata fcriptura v3eay sve »g) 9». 
preeous emendata in Aldina fec, et tertia, ex 
; h 4 





cxx PnoLEGOMENA. 


Aícenfiana iterum aíIumta eft. ' Ex esdem, quod. 
imprimis notandum, Stephanus lacunarum qua- 

rundam fupplementa recepit, ut c'Ta*fórtv p. 437. 

Idem lacunas hujus editionis ét ipfe habet. "Non 

tamen, quod jam fupra fignificavi, ita fe ei in 

fervitium dedit, ut non plurima ejus vitia tolleret, 

tum typographicos errores corrigendo , tum bonas 
quasdam veterum editionum le&iones,. Florenti- 
mae inprimis, revocando. Ipfe tamen fibi a no- 

.vis vitiis non fatis cavens.turpifhma quaedam re- 

Mquit: ut p. 241. 4c Avyred pro Aryvez.* p. 306. 

Surio ódórra. pro. Sausóv:- p. 327. susAog pro 

MUAOC. ?; 

In Anfiotationibus fpei, nominis fui magnitu- 
dine concitatae, "minime fatisfacit, ^ Utiliffima 
earum pars illa eft, quae in comparandis fcripto- 
. ribus, qui Epigrammata confervarunt , verfatur — 
quamvis in hac quoque opera rem inchoavit po- 
tius, quam perfecit — .nec non ea, ubi conjeCtu- 
 ra$ quasdam fuas et difficilium locorum explica- 
tiones expromit; at hae qiftdem pauciífimae funt. 
Altera pars, quae multo minus utilitatis habet, 
inoratur iu notandis Planudis erroribus circa dis- 
pofitionem carminum; in examinandis latinarum 
verfionum peccatis; in comparandis locis fimili- 
bus; partim etiam in rebus plane futilibus, nec, - 
in tanta praefertim brevitate,  animadverfione 
dignis. | Varietatém le£ionis ex veteribus edi- 





PROLEGOMENA. €xXI 


tionibus paffim laudat, fed. parum conffanter, le- 
ves interdum aberrationes notans, graviores ne» 
gligens.  Suarum emendationum rationem raro 


reddidit. 
| k) De editione Wetheliana. 1600. 


Annis quatuor et triginta praeterlapfis, tex- 
tum Stephani, una cum vitiis fuis, vix graviflimis 


quibusque et turpiffimis fublatis, multisque novis - 


infuper au&tum, repetiverunt Wecheli haeredes: 
Francofurti, apud. 4fndr. Wécheli haeredes Claudium 
Marnium et Jo. /Aubrium. 1600. fol. . Hanc edi- 


tionem nihil nifi meram Stephanianse repetitio- - 


mem effe, vel hinc apparet, quod, cum in illius 


Appendice confufa fint folis, pagina 537. ftatim - 


fequente paginam 508., huic confufioni in Weche- 


lisna nulla medela allata eft; quodqueEpigramma . 


Pantelei a Stephano forte fuo loco omiffum et poft 


Indices collocatum, ab iis quoque, qui Wechelia- 


tiam curarunt, non in juftum locum redu&tum, fed 
item in calce Appendicis pofitum eft. — Continet 
praeter textum et Appendicem Epigrammatum a 
Stephano factam indices tres, duos Stephani, 


tertium Brodaei, annotationes Stephani ad calcem, . 


et integros Brod&ei et Opfopoei commentarios tex- 
fui fubje&os. ' Hi& defcribendis, ficuti toti huic 
operi, perparum diligentiae tributum eft. Quum 


enim in Brodaei editione notae nec fingulis car-. 


h 5 








Cxxtir |» PnorzgGoMENA- 


minibus fubje&ae, nec fecundum Epigrammata 
diflin&ae fint, fic ut v. c. commentarius in L. 
VII. continua ferie legatur ; Wecheliani, . prae 
nimia feftinatione, : non folum commentarios iu, 
diverfa Epigrammata confuderunt, verum etiam 
es, quae ad unum Epigramma pertineasit, -— 
puthero perperam distraxerunt. 

Hiec igitur editio, quae per duo fecula fere 
fola in bominum manibus fuit, quod ad criticam 
attinet, nihil propriae laudis habet. Brodaei au- 
tem commentarium ex ejus autographo, quod 
Wecheliani acceperant a Joanne Vulcopio *) Bello- 
pratenfi , au&iorem et quibusdam in locis emenda- 
tiorem dederunt. Praeterea accefferunt Scholis, 
tum primum ex Bibl. Fr. Pithoei et P. Petavii pro- 
deuntia. .De his Scholiis hoc loco psucis monen- 
dum videtur. 


De Stholiit. /fnthologiae graecae. 


In Codice Vaticano Epigrammatis Scholia ad- 
fcripta funt pauciffima, eaque omnis parvi ma- 
menti et a manu recentiore. In Editionibus Jani 
Laícaris,, Aldinis, Juntins et. Stephaniana nulla 


*) Vulcobius idem Ícribitur in Praef. Plutarchi We- 
cheliani Tom. I. ubi Codd, collationes ex eadem 
Bibl. Lud. Servini, unde etiam Brodaei autogra- 
phum protraxit, fuppeditaffe narratur. —— Vide 
Wyttenbach, Praef. ad Plutarch. p. CXVIII. 


1 & i] 





Pu&orgzaoMENA. OXEIM 


plane habentur Scholia , nifi Solutiones quorundam 
Problematum arithmeticorum , quae JMaximo tri- 
buuntur. Sunt qui dubitent, an hic fit Maximus 
Planudes, Anthologiae au&tor:. fine caufa idones. , 
Leguntur enim in contextu ipfius operis a Planude 
concinnati, et inde a Stephano demum ad calcem 
Anthologiae reje&ia funt. ^ Nec deerat Planudi 
eruditio, ut eum emsmodi problematibus folven- . 
dis imparem fuiffe exiftimes. — Unum praeterea 
'Scholion alius generis ad Epigr. «décorer "nf 
agat Boy 9e - —- jam in Edit. principe reperitur. 
-Hoc igitur ante Janum Lafcarim additum fuit. 

- Longe divería fuit ratio eorum Scholiorum, 
"quae Wecheliani in lucem protulerunt. ^ Haec 
Fabricio *) admodum videbantur recentia, et ex 
vulgaribus libris, Suida, Euftathio , Polluce, Athe- 
:naeo, Paufania, Strabone, aliis corrafa; quorum 
Áeriptorum nomina multis in locis laudantur. Hoc 


^ 


* 


"*) Fabricius p. 454. not. 5b. totam fcribendi indo- 
Jem ,.tatinifmos et fcriptores citandi rationem do- 
cere cxiftimat, haec Scbolia compofita effe nog 
2 Graeco agtiquo, fed Gallo aliquo vel Italo fec. 
XVI. Varias au&or lectiones. commemorat non 
folum ex Codd. quorum duos potiffimum evok 
viffe videtur, unum Agxsiéravos Yiuópoo To Bovxá- 
eov dv TlarnBén p. 4.3. fed etiam ex libris impreffis.- 
P. 426. i» Eoo igo siplexerea udvov. El; Keárgra 

: ixrvre35. — Hoc Scholion fcriptum poft Aldinum - 

pr. editam, ' ; 


4 
N 


exxrv  PmotuEcGowMEMA. 


quidem fatis certum eft, ea poft Planudeim, fór-. 
tafle poft Lafcaris demum editionem , a. doGis- 
Grsecis Anthologiae adícripta efle. — Inter Codi- 
ees quidem Planudeae, quos memoratos inveni, 
-unus praecipue eft ex Bibl. Monacenfi, qui Scho- 
lia habere dicatur (Fabric. T. IV. p. 432:); qualia 
" et quam multa, non cotiftst; Wechelisni autetu - 
anScholia fua ex manufcpto Anthologiae libro pro- 
tulerint, plane non liquet. Ceterum feculo XW. 
en XVI. fcripta fint haec Scholia, certe recentifíte 
$2 effe, res ipfa declarat.  Largem eorum col- 
le&ionem poffidebst, cujus fortaffe ipfe au&tor 
fuit, 4M. Mufurus, homo füse aetatis eruditiffi- 
mus et iri graecis Gloffariis probe verfatus,' Haec 
Scholia reperiuntur in exemplo editionis Florenti- 
nae, cui adítripta funt manu Acciajolii ex Epi-. 

grammalario M. Mufuri. oc exemplum Romae — 
fervatur in Bibliotheca Em. Curdinelis Zeladae, 
ubi illud tra&avit Guil. Uhdenius, qui haecScholia 
^. vulgatis plehiora effe per literas mihi figuificavit. 
Aliud exemplum Editionis pr. quod Jani Lafcaris 
fut, cum.Scholiis graecis, iisdem, quae in We- 
cheliana habentur, usque ad fol. Z3va, poffidet 
cl. de Murr , Patricius Norimbergenfi is. Scholia 
graeca aufHore leguntur etium im Cod. Bibl. Se- 
natus Lipfienfis, quondam Monafterii Ottoburani, : 

suorum fpecimen dedit Leichius in Der sdCarm. | 


Sep 








PROLEGOMENA,  — £XXV 
, Jy.De editione Hieronymi de .Bofc, 4795. | 

Ab eo inde tempore, quo Anthologia Planudis 

in lucem.eft edita, viri: do&kt exítiterunt haud psu- 
€i, qui Epigrammata graeca in latinum fermonens 
converterent. — Integram Anthologiam pedefle? 
oratione vertit Eilhardue Lubimur;. metrieus ejus 
verílones collegerunt AMrgiferur, Cüsbleror-et. K- 
sisu;, opera non inutili, fed his noftris tempori- 
bus fere. defpeBa, — De. horum virorum laudibus 
disputare, noftri inftituti non eft. Inter plurimos 
autem poétàs latinos nullus feliciori vena et acrio- 
re ftudio Anthologiae latiis numeris reddendae 
negotium fusceperat, quam Hugo Grotiur , de cu- 
jus immortalibus in literas meritis fatiue eft tace- 
re, quam pauca dicere. Is igitur, qui graecae 
linguae accurata fcientia et latinae po£feos facul- 
tate fimiles habuit perpaucos; parem fortaffe nemi- 
nem, non folum omnia Antholagise Planudeze car- 
mina elegantibus numeris expretfit , fed. etiam 
maguum eorum numerum, quae tum erant ine- 
dita. Nullum facile negotium, quod quidem ad 
humaniores literas pertineret, tantopere dele- 
&saíle videtur magnum virum, quam quod in 
Amthologia vertenda polueret ftudium ; ut vel 
hinc .conje&uram facias, quantum is, qui pluri- 
.mum. in. hoc genere poterat, in eo effecerit, in 
qyo-plurimum elaboraret. Hujus tamen operis 
editionem , quam totam paraverat, vehementer- 





exxvi PROLEGOMENA. 


que eupiebat fieri *), "quominus videret, fatum 
prohibuit. Quo enim anno ad Voffium fcripfit: 
Velim feflinari negotium, ut, f fieri potefl, vi- 
deam nuam me[/zm; eo ipfo anno morte exftin&tus. 
eft. Verftonis Grotianae codicem habuit jo. Cle-. 
Fiü/, qui eo edendo literas beare conítituerat; 
cujus .conülii. rationem reddidit in Bibl. Sele&. 
T. VII. p. 191. unde defcriptio óperis a Clerico. 
fnente: concepti inferta eít.in Bibliothecam grae» 
cam T'[IV. p. 191. Clerici confilium exitum non 
habuit. Pervenerst áutem ad V. cl. Hieronymum 
de Bofth liber fcriptus verfionis latinae Grotii e Bi- 
bliotheca Petri Burmanni Secundi, eujus manu de, 
Ícriptus eft e Codice Dorvillii, qui idem fuit, cu- 
jus edendi fpem concitaverat Clericus 1l. c. et Dor-. 
vilius in Mifc. Ob(f. 'T. VII. p. 67. Ex hoc co« 
dice jam excudi coeptum eft opus fub titulo: 7fs» 
thologia Grasca cum, verfione latina Hugonir Grotii 
edita ab Hieronymo de Bofch. — Ultrojr&li e Typogr, 
JB. WAld et Jj. liher. 1795. 4to. — Praemiffa eft 
Editoris Elegia ad Grotii Manes, brevis ejusdem 
praefatiuncula, et Grotii Prolegomena ad Antho« - 
logiam, ex quibus apparet, Grotium conftituiíÍe 
dare textum Epigrammatum, cum ex ipfius con- 
je&uris, tum ex Cod. Palatino emendatum, cujus 


*) Quomodo eam adornati cuperet, fignificavit in. 
literis ad If. Voflium, Epift. nr. 1698, P 733 
nr. I721. p. 740. nt. 1733. p» 743. - 





PROLEGOMENA. CEXVIE 


€ollationem a Salmafío.*) acceperat. Hunc tex- 
tum, a Grotio coriftitutum, Bofchius defiderans, 
exeinplar Wechelianum excudendum. curavit, ita 
*«t nihil nifi manifeftiffima quaeque vitia tolleret 


e 


et emendaret. .Hinc factum eft non folum, ut in ' 


novam hancet fplendidam editionem multa ,  jarh- 
dudum fublata, vitia reflituta fint, verum etiam, 
wt Grotii verfio, quamvis in univerfum ad Ste- 
phani textum compofita, in.multis tamen locis, 
quae Vir do&iffimus refinxerat, a graeco textu, 
latinis e regione pofito, vehementer diífideat. 
Huic incommodo fortaffe medebitur ea pars ope- 
ris, quae apparatum criticum continebit, ex iis 
fubfidiis concinnatum, quae dotiffimus Editor re- 
cenfet in Deícriptione Anthologiae a fe edendae 
B.e4s— Eftin his exemplum editionis Stephani, in 
quo notata efl varietas Cod. Palatini, fimul cum 
emendationibus Friederici Sylburgii, quod tamen 
ipfe Editor non magni videtur facere; praeterea 

-luo exemplaria editionis Wechelianae cum notis 


-Burmanni Secundi, Schraderi et aliorum. Ad - 


haec aecedunt duo Apographa,: quae complectun- 


*) ,De Epigrammatis Graecis cum in eo refcifcam 
pte effe, ut otio abundes ad eam rem cnrandam, 
»fübmittam tibi omnes emendationes meas. Sed 


iotio etiam mihi opus eft ad eas colligendas, quo 


snunc careo. — Salmafii verba funt [cripta anno 
1635. in'Epitt. L. I, 75, p. 156. 


CXEXVHI PROLEGOMENA. : 


tur Epigrammata Vat. Codicis cum Lennepii, Schra-- 


deri et aliorum annotationibus; tum Boivini now 
| tae ineditae ad editionem Aldinam et Epigramma- 
ta a Planude mutilata, nunc vero e Codd. in inte- 
$£rum reílituta. Quae inter haec fubfidia e Vat. 


Codice du&a funt, noflri etiam commentarii ex- 
hibent; quae ex ineditis doCtorum virorum notis 


commemorantur, ea. infigne et peculiare Bo- 
Íchianae editionis ornamentum erunt. 


m) De Chraflomathiis quibusdam ex 4Inthologia | 
Planudea fatis. 


Utilifümorum venuftiorumque Epigrammatum 
AeleGtum agere primus fuscepit J'o. Oscolampadius 
in Dragmatis graecae literaturae, Bafil. ap. Andr. 
Cratandrum. 1521. 8. cui operi adje&la funt coro- 
nidis loco 'EzwyeapuuaTas Tu. aoroggóm , Gu'yxopu- 
€9érra, Pofidippi, Metrodori, Arehiae, Luciani, 
Palladae, alioram. — Hujus viri veftigia plures fe- 
cuti funt; interque eos Jo. Soter, qui Epigram- 
mata excerpfit ex L. L II. HII. et IV. Prodiit haec 
colle&tio Coloniae 1525. 12. et 1628. 8. Priorem 
editionem ipfe poffideo. ^ Additae funt verfiones 
diverforum auttorum, veterum et recentiorum, 
interdum etiam Politiani imitationes graecae. 
Textus in plurimis confpirat cum textu Aldinae pr. 
ita tamen, ut meliores le&tiones ex Aldi notis re- 
ceptae fint. Habet etiame nonnulla fibi propria. 

; P. 30. 


* M 





€ 


PROLEGOMENA. OX 


P. 56. ed. Steph. in Epigr. Archiae value pro vopdá. 
P. 60; di£v9fo« et JKKu9or pro difupfoi, et' Jifupo. 
Recufa e(t haec colle&ior Friburgi Bfisgoise, per 
Stephanum Melechum Gravium, 1544. $.: quam 
editionem typographus Soterians mhito: caílige- 


tiorem effe praedicat , e collatione eshendstiorum 


codicum a mendis purgatam et nonnullis Epigram- 
metis er graeco exemplsri adjuntlis aufliórem: 
Secutse funt colle&iones, Luftinii, Catmerurif, ' Bef2 
fuori, Frifü , Neondri, quarum títulos ap. Fabri: 
cium reperias; quae 4; peculiarefi: quaridam & 
critiér parte commendattonem- habéant, : dubito 
equidem; , nec tamen &ffirmare aufinr, quippe qui 
ess non'viderim , neo ufurpaverim.- Maxime de- 
fideravi . Epigrammata graeca fele&ia ex fnthólopia; 
Iutsrpreiata: ad. verbum. et cormine ob Hiósrito Ste; 
phano: queedam. &à. ab-uliir.— Loci aliquot àb eodem 


ennotationibur illufrati, — Fjurdem interpretationes 


4mium st fex unius. diffichi, aliorum item quorum. 
dow Epigrammatum variae; 1$70. ".  Ceterüm 
pluriinae hujus generis. Chreffon&athiae, quae 
praeterea commemoranfur, verfiomum tsnetrica- 
vum caufa inflitutse videntur. Pauciffimas earum 
f^ 
quidquam ad textus hiftoriam, neduin ad emen- 
danda et illuftranda Bpigréminsta -conferte, mihi 
perfusfum babeo. 1a plurimis ea, quaé'ad mores 
fpe&tabant, in aliis argumehta ad. do£tritiam fpe- 


Gentis, in aliis denique ejucder au&loris cürmina 


i 
, 


^ -— 


cxxx PROLEGOMENA. 


collecta funt. Epigrammata gráea in Homerum. 
feparstin collegit Hemr. Stephanus, et cum fuis. — 
' aliorumque verfionibus*wdidit ann, 1573. 8. nnde 
fortafle eadem recufa fant a Federico Morello, Pa- 
rifiis, 1597. 4. Apud eundem prodierunt Epigraimn- 

mata in Imagintr duum, regum, imperatprum, ex 
Anthologia: felecla latinisque verfibus reddita, Lu- 
tetiae, 1607. 4. Simile -opus , . Epigramma 
ejusdem argumenti cormplefhens, duobns sappia 
poft editum eft Parif. e typogr. Jo. Liberti, 1609«4. 
Luciani Epigrammata feparatim edidit Guil. Morel- 
; fius, Parif. 1551. 4. et, eodem anno, Epigrembaata 

xfatipatri. — 4. Litisi, Yfrihiae et. Luciani. Car- 

mina er Aathologia fele. edidit Chrifiónur Sanl- 
bach Gryphiew, 1692. $- — — His ColleGionihas, - 
propter peculiares dotes, addendae funt hae.duae: - 
Novu; graecorum Epigrammatum .dtle&igs «um nova. 
verfioue et motir opera Tüomar Johnfon. Kd. tertia et. 
. énlendatior, Londini. 1206. $, et Etonat. 1777.9. 
AsDoXoy/a. ftu Kpigtanmeium ex. AuSoAoyío cdita, 
Mc. Bodlefono aliisque aüBloribus. delBius, - Oxon. 
1724. 8. e tain 1760. 


n) De Hudti et diii quorundam t totis. 


Supereft, ut de iis dicamus, qui Anthologism 
Planudeam notis illuflrare et emendare consti 
funt.. Sed horum numerus perquam exiguus. . De 
Opfoposi et Brodaei commentaziis fupr& didum 








PnorE&oMENA. CXxxr 


eft; alios, qui data opera Anthologisra illuftrave. 
fint, praeter Zuetium- novi neminem, Huetiur 
- igitur, Praeful longe do&iffimus, notas in Antho- 
logiam miferst circa annum 1688. ad 9o. -:Geor- 
gium Grarium, eo confilio, ut fubneGerentur 
Anthologiae graecorum Epigrammatum, - quam 
typographi Amfítelodamenies cum verfione Hugo- 
Mis Grotii parabant edere. Cujus editionis fpes 
cum et propter.bellaum; quo Batavorum infefta- 
batur respublica, et alias quasdam, quae intervene- 
rant, caufas evanuiffet , Graevius illas Huetii an- 
notationes, Wechelianae textui accommodatas, 


, ejusdem fummi Viri carminibus fubjecit: Pfej 


Danielis Huetii Pofmata. Quarta editio auffior ot. 
emendatior. Ut et ejusdem notae inedifae ad *fntholo- 
giam Epigrammatum praecorum. UltrajeBli, 1700.12. 

kiae notae, quae LXXXII, implent paginas, diver 
funt generis. Quaedam verfantur in interpre. 
' tatione locorum difficilium., in quibus haud pauca 
felieiter expedivit; aliae in efaminanda ledione : 
expromendisque emendationibus cufn ipfius Huetii, 
tum Scaligeri. De his quidem non eft quod re- 
petamus fupra in.Praefatione difta; illae acutae 
plerumque funt, et fagáces, et verae. Breviter eas 
exponit, fine ambitiofo verborum exemplorumque , 
. comitatu, faepe verbo totam rem explicans, nan- 
nunquam nudam emendationem pofuifle conten- 
tus. Nullus alius liber eft ex iis, qui in con p 

|^—.ia 





CXXEBNH PROLEGOMENA. 


ris verfantur, unde plures bonae frugis emenda- 
tiones ad textum Planudeae refingendum proferri 
queant. 

; jam licet paucae i in Planudeam emendationes - 
excuíae proftent, non defuerunt tamen, qui Epi- 
grammatis corrigendis et illuflrandis  navarent 
operam. At eorum labores. maximam partem in 
Bibliothecis latent, e quarum tenebris ut quam- 
primum protrahantur, ii curabunt, quibus illa 
cimelia adeundi poteftas datur. Friederici quidem 
Sylburgii emendationes Anthologise ftudiofis non 
invidebit Bofibiur V. c. Eundem prolaturum efie 
confido notss mícptas duobus Stephanianae exem- 
plaribus adícriptas, quae in" Bibliotheca Leidenfi 
fervantur (Catal. Bibl. Leid. p. 260.). Latet ad- 
huc ejusdem Stephanianae exemplum cum multis. 
annotationibus mícptis, quod fuit in Bibliotheca 
Comitis de Thott (Catalog. T. IV. p. 34.), et exem- 
plum Aldinse principis cum notis Viri do&i feculi 
XVI. Bibliothecae Pinelliae. | Commemorantur. 
praeterea notae Petri Franci, editioni Aldinae 
1551. appi&iae. Habebat autem idem vir do&ií- 
fimus apparatum notarum ineditarum ad Antho- 
logiam, Cinteri, Palmerii, Hugonis Grotii *), 
Salmafii, Vulcanii, Berkelii. Latent etiam notse 


* Notas mícptas Grotii apad Schelium Hamburgen- 
"fem fe vidiffe affirmat Fabr. Bibl, Gr. T. IV, 


P. 449. 


* 








PRorLEGOMENXA. . exxkxih 


JMwnkeri, quarum guftum dedit elegantiffimis non- 
nullis emendationibus proferendis &d Antoninum 
Liber. c. XLI. p. 379. ed. Verheyk. ubi fe aliquan- 
do plura in hoc Florilegium daturum promittit. 
At fi quid ejusmodi fcriptum reliquit, id ne jam- 
dudurh perierit, vereor. Ejus enim Adverfarid, 
magnae et multifariae eruditionis thefaurum, in 
manus hominum ineruditorum veniffe, conqueri- 
tur Perheyk ad. Anton. Lib. p. IV. —  Staligeri et 
Ch/auboni emendationes, curn Anonymi cujusdam 
notis, nos commentariis noftris inferendo ab obli- 
-» vindicavimus. —Avi;ti notae in Planudeam. 





didum eft... ! 
00:-óEO | 
De Claudii Salmafii i& 4fnthologiam curi. — 
Anthologie ftudium, cum poft Stephanum 
fere refrixiffet, invento Codice Palatino denuo ac- 
cendi et vigere coepit, ita tamen, ut maximam 


partem intra privatas curas fubfifteret. Nam eo- 


rum omnium, qui praeclari illius Codicis editio- 


nem moliebantur, usque ad noftrum aevum, con- . 
filia, nefcio quo fato, exitum non habuerunt. . 


Quantum operae ipfe ille Anthologiae repertor, 


Claudiut Salmafiur, in ea emendanda et illuftranda 


collocaverit, quoties idem ejus editionem prómi- 
. ferit, nemo ignorat, qui Exercitationes Plinianas, 
i3 


adhuc alicubi latent, Sed de his in Praefatione - 


N 





exxxiv | PROLEGOMENA. 


Commentarios in Scriptores Hiflorise Auguftae, 
aliaque ejusdem viri doGiffimi opera evolverit; 
quorum vix ullum eft, quod non aliquam arden- 
tifimi illius ftudii et amoris fignificationem ha- 
beat. At quamvis permulta carmina inedita pri- 
mmus protraxit in lucem, multa explicuit, tentavit 
.' et correxit: coepi tamen nonnunquam dubitare, - 
an unquam totius operis editionem ,conftanti dili- 
gentia intentoque ad eam rem animo parare fus- 
ceperit. Sed omnem hanc dubitationem tollunt 
verba Philiberti de [a Mars e Vita Salmafii — 
a Brunckio prolata Praef. p. XV. nec hic omi 

da: sEx omnibus Sslmafii lucubrationibus n i 
" sfnagis illum exercuit, quam veteres illae graeca 
»nicae antiquitatis reliquiae; Epigrammata dico. 
» Thefaurum quippe hunc na&us. femel Salmafius 
' »nunquaim e manibus dimifit: fed perpoliendo et 


c. willuflrando nullum pene vacuum sb ejus. le&ione- 


:diem abire pstiebatur, quo in ea aliquid non ad- 
nnOfaret, certus exítare nullibi vetuflius (an venu- 
Ȓlius?) antiquitatis graecanicae monumentum. 
»AuGor primum Salmafio fuerat Scaliger, ut, fi 
nhaec Epigrammata vulgaret..... Sed Salmafium 
»minime praeverterat Scaliger, et jam uberem 
n»commentandi materiam paraverat, quum a Foe- 
sderstis Belgicae Ordinibus Leydam vocatus eft. 
»Quo tempore Leydénfibus typographis absque 
pVerfione latina opus illud vulgarerenuentibus, et. 


[ ) 
PaorxcGoxENA. !CxxxEv 


»Salmafió circa a]ja occupato, obtulit fe Henricus 
» Valefius, vir graece lstineque do&tus, qui tantam 
»in fe provinciam reciperet. Salmaíius quidem, 
nifi intra menfes aliquot otii fibi fatis effet, ut 
»horum epigrammatum editioni vacare poffet, to« 
stam hujus rei curam fimulet gratiam transmiffu- 
srum fe in Valefium promiferat. Sedut poftea id . 
 peífe Valefio confilii cognovit, ut proprium nomen 
operi praefigeret, Salmafius, qui et Apographum 
sedulo et diligenter recognitum, et uberiores in 
»illud notas obtulerat, tum ad Samuelem Bochar- 
stum converfus eft, qui et graeca latine vertendi, 
,€t editionis curam fibi affumfit. Quod tamen 
»fruílra fuit, few Bocharto arduum illud, quod 
» poftea edidit, Sacrae Geographiae opus meditante, 
»feu quod vertendi, illuftrandi, publicendique illius 
»thefauri gloria JoannemBaptiítam Lantinum, Se- 
,n0atorem Divionenfem, maneret, qui una mecum - 
»fupremae Claudii Salmsfii, Claudii, cujus vitam. 
pícribimus, filii voluntatis curator, et librariae il- 
» lius fupelle£lilis haeres inftitutus, hanc fibi curam 
» impofuit, qua,'ut fpero, brevi et magno rei das 
- statiae bono defunietur; « 

Salmafii notae, de quibus hoc loco agitur, una 
eum Lantini lucubrationibus quo perveniffent, 
Brunekius, cum Anale&orum praefationem fcri- ' 
beret, igriorabat. Eum tamen de illo thefauro 
repesiendo n non planc defperafíe, ex ejus verbis 
: i 4 


ioiiccindimalmiadinlercsa - s t 


A 


exxzvt .PRorxkcoMEN A. 


intelligitur. .Et profe&o repgrit anno 1777. 
paulo poft Anales in lucem emifía, in Bibliotheca 
Buheriana notas Salmafii cum multis carminibus 
ineditis; idque eodem anno literis fignificavit cum 
ad alios, tum ad cl. de Mwrr, qui me hoc, pro 
fumma fua humanitate, ignorare noluit.  ljlae 
autem Salmafii notse cujus fint generis, num ad 
editionem comparatae et erpolitae, an fubitanea 
opera in chartas copje&tae, ex iis quidem, quas 
mihi videre contigit, literis non patebat. Sed 
quidquid ejus fit, nemo facile erit literarum aman- 
"tior, quin has notas tandem aliquando in erudijo- 
rum manus venire cupiat. Dum prodierint, quid 

Salmafius in Anthologia edenda praeftiturus fuif- 
. fet, cum ex fingulis fpeciminibus, quae fatis mul. 
ta exhibuit, tum ex aliis ejusdem viri operibus, 
quae ad humanitatem fpe&Ctant, íufpicari faltem 
poffumus. - 

Erat in Salmafio ftudium acerrimum, inge- 
nium excellens, memoria plane eximia. His ani- 
mi facultatibus, cum indefeffo labore conjunGis, 
incredibilem fibi eruditionis copiam comparave- 
rat, non verborum tantum, fed inprimis rerum. 
Qua copia inflrru&us cum fe ad Plinium fimiles- 
que feriptores conferret, fieri non poterat, quin 
* multa, quae priores editores, rerum ignari, vel 
ton vidiffent, vel perperam accepiffent, ex inte- 
- gioribus literis egregie aut illuftraret aut emanda- 








ProntgGoMEXA.  : CXXEVUA 


get. Sed judicandi facultatem, eam inprimis par- | . 


tem, quae in pulchris venuftisque rete fentiendis 
icernitnr, minus exeoluerat. Quare cim in locum 
paulo intricatiorem, in argumentum nondum fa- 
tis illutratum incidiffet, eruditionis copias, quas 
memoria ipfi fuppeditsbat, fine ullo dile&u, tan. 
quam faceco effundebat; res non eo ordine, quo 
alia ex alia efficitur, disponebat; interdum, quae 
paulo ante pofuerat, eadem contraria disputatio- 
ne evértebat ; ita ut faepe, fententiarum diverfi- 
tate, locorumque, quos affert, multitudine ob- 
zutos, incertiores dimittat leftores, quam vene- 
rint. Luc accedit, quod, disputatione de re ali- 
qua inflituta, facile e via egreditur, alia ex aliis 
- ne&ens, diffufo dicendi genere, crebrisque repe- 
titionibus faepe faítidiofo. In emendationibus 
faepe mire acutus eft et ad invidiam felix, faepe 
. etiam durus et temerarius. Nam criticum acu- 
men minime ad elegantiam expoliverat, non magis Ke 
sac mores; diligentius etiam triverat eos fcripto- 
.res, unde reconditioris eruditionis opes augeret 
et locupletaret, quam eos, quibus fenfus pulchri 
et boni acuitur. lllud inprimis curabat, ut omnes 
&evi fni eruditos homines do&rina et ingenio fu- 
'perare videretur; ingenii elegantiam autem et . 
venuítatis fludium aut negligebat aut contemne- - 
bat. Hoc vitium augebatur incredibili quadam 
arrogantia, qua inflatus, quae vel fubito effudiffet, 


cxxxvir — PROLEGOMENA. 


pró certiffimis habebat, aliisque obtruderé com . 
batur. Qua fuperbia nihil in hoc literarum dudie 
| ^perniciofius eft, nihil, quod magnorum virorum 
laudes tnagis imminuat, eosque in graviores erroe 
res irretiat *). 

Hic talis vir in edendis Anthologiae uiuis 
' bus quin multa divinitus expediturus fuiffet, fi fe 
— £otum ad hoe dediffet negotium, nemo eft, qui 
dubitet. Multa, quae nunc ob/cura funt in locis 
ad antiquitatem, prifcam hiftoriam, naturae eogni- 
tionem artisque opera fpe&antibus, et omnino 
,, Omnia, quae ex interioribus literis explicanda ve- - 

niant, nemo eo meliüs, nemo eruditius et ube- 
rius illuftraffet. At in textu conftituendo, dubite 
an tantum praeftitiffet, quantum Brunckius. Non 
omnibus conceífum eft ingeniis, ut leviorum lu- - 
fuum venuítatenz, quae in fingulis verbis, verbo- 
rumque firu&ura eft pofita, fentiant; nemini for- 
taffe minus quam Salmafio. At hic fenfus cui ne, 
gatus eft, non fieri poteft, quin in corruptis emen- 


*) Sine ira et ftndio, ex rei veritate, de Salmafio 
judicat Octavius Ferrarius, elegantíffimi vir inge- 
nii, in Praef, ad librum pofter. de Re Veftíaria: 
»Salmafius, vir in omni genere literarnm emi. 
s nentiffimus, ac fine controveríia hujus aevi fum. 

' pmus. Sed quaefita. meritis fuperbia immodicus - 
Ȓui aeflimator, aliorumque contemtor, omnis- . 
que fententiae, eujus ipfe au&or non effet, ini- 


smicus. « 











- . 


; L] 
PROLEGOMENA. (xxxix 


' dàndis deligendisque le&ionibus a vero aberret, V 


pottisque obtrudat ea, quae ab eorum ingenio 
totoque hoc leviori genere longifime abfint. Ut 
artifices quidam magnae et flupendae molis opera 
feliciffime exftruunt, parva ne attingere quidem 
, mudent, et facilius coloffum, quam quadrigulas, 
quales "Theodorus et Myrmecides, perficiunt, fic 
in hoc quoque artium genere Salmafius ad Plinium 
emendandum valebat: an eadem felicitate in pu- 
fillis illis carminibus conftituendis verfaturus fuif- 
fet, dubiter licet. . 


X. 
De Luta Langermanno. e 


Iteratis Salmafii promiífis quanta inter eme - 
dítos lilius feculi exfpe&tstio, quanta fpes excitata 
fuerit, ex multis, quae tum prodierunt, operibus, 
Epiílolis praefertim, intelligitur. Quamdiu au- 
-tem haec fpes cum ab ipfo Salmafio, tum ab ejug 


cultoribus fovebatur, nemo facile aufus eft fal- 


cem immittere mefíli viri do&tiffimi, quem alii, ut. 


'deum quendatn inter eruditos, colebant, alii, qui. x 


ejus gloríae et fplendori invidebant, offendere ta- 


men non audebant. "Tandem vero, negotio per ' 


plures annos protra&bo, fpes a Salmafio excitata 
paulatim evanuit. Seculo XVII. cujus ipfo initio 
Codex Palatinus a, Salmafio repertus erat, jam ad 


, 





exu * PRoOoLEGOMENMA, 


üimidium elapfo, exílitit Luca; Langermonnut $e) 
quem ad hoc negotium fuscipiendum ab Ifaaco 
Voffio, Salmafii invidia, ut mihi quidem perfos- 
deo, excitatum eíle fufpicor, qui de Anthologia 
denda cogitaret. Is, hujus confilii exfequendi 
caufa, Romam profectus eft, ut Codicem, jam in 
Vaticanam Bibliothecam relatum , adiret. atque 
defícriberet. Ibi cum initio omnia inveniffet diffi- 
cilia aditu et occlufa (ut Voflius fcribit ad Nicol. 
Heinfium anno 1652. menfe Decembr. in Sylloge 
Epift. Burm. T. IIL p. 655.), jam in eo erat, ut 
.. re infe£ts rediret. Poftea tamen, neício quomo- 
do, id, quod jam defperaverat, feliciter exfecutus . 
eft. Nam notas ejus et collationes Anthologiae 
Planudis Vat. Cod. vidit Fabricius apud Sche- 
liim quendam Hamburgenfem ; apud quem etiam. — 
evolvit Anthologiam ineditam et plurima colle£ta- 
4nea, caíligandis et fupplendis graecis Epigramma- 
tis idonea, (Bibl. Gr. 'T'om. IV. p. 44e.) Langer- 
mannum autem hoc inter alia fpe&taffe, ut Sal- 
mai errores retegeret, famamque minueret, fa- 
. Ípicari poffumus ex verbis Voflii in Epift. fupra 





9) Reinefius in Epift, ad Chrift. Daumium p. 148.: 
x» Anthologiam novam ex Codd. Vaticanis, adje&is : 
»multis ineditis Epigrammatis, propediem dabit 
»L. Langermannus, Hamburgenfi s, qui N, Heinfio 
»in Italia ha&enus adhaefit, nuper inde reverfus, 
sin Sueciam transiit Amitelodamo, 





PaRozxzgdoMEXA:S emu 


landata p. 6$6.: sProdigiofos errorbs, quos in. 
sAnthologia defcribenda commifit (Selmafius), ali 
»quindo videbis, ubi redierimus ego.et Langer 
»mennus. Certe negligi a te nou debet. praecise 
»rufh ejus furtum, ' quo Scholiaftem Palatinum. 
»Ovi Sinmiae miferrime, Cyclopeo more, devo- 
»TAvit totum, inque fuccum et fanguinem cone 
avertit, Diffimula tamen, quaefo, Langermannuny 
sde Anthologia cogitare, ne et ejus fortunis infi- 
sdietur.«. Ceterum Langermannus, quidquid ba- 
jus fuit confilii; poft Sslmaíti mortem (1655.).sb»«; 
fecit totumque fe addixit rebus forenfibus *). — -.: 


De Zfpographis libri Vaticani. | 
2) De ür, quaeso Salmafii codice fluxi[fé videantur, : 

. Ab eo tempore, quo Ifaacus Voffius Salmafii' 
gloriam in hac parte deterere et imminuere coepit, 
binae apographorum Codicis Vaticani claffes exfti-' 
terunt: altera eorum, quae fluxerunt ex  Excerptis: 
Salmafii; altera comple&itur ea, quae ex Codice 
Voffiano originem duxerunt. De utrisque verbo 7 
dicam; poflea Apographa : ez ipfo Cod. Vaticáno- 
fs£a commemorabo. 


P 


*) Heinf. Epift us Diumiom Tent V. sriegn 
p. 218. 


l 


pim | PruorLxGORENA:. 


. In fi srulie quidem apographis, quae Inda: 


tor , definire ek decernere, utri earum claffiurn, 
quss diximus, antumeranda fint, res fuerit diffi-. 
eultatis plenifmma nec operse habitura pretium. 
In univerfum tenendum eft hoc: omnia apogra- 
, pha prioris claffis textum Vaticani Codicis thino?i, 
oum fide repraefentare, quam Volfianum librum, 
se e Vo(liano libro fluxerunt. . Salmafius 
m, praeterea quod i in feulris errare potuit, ot. 

i: et paene puer,. jam intér defcribendum haud 
pauca vitiofa vel mutavit, vel emendavit; alia: 
margini Codicis fui.adevit, quae; ut fieri folet, 

& deícribentibus pro genuinis, vel faltem verifimi- 
libus propagata, novisque cum erroribus tum 


emendationibus aucta funt. Inter eos sutem Co- 


.. dices, quos plurimos veluti rivulos a Salmafii 
fontibus profluxiffe conílat, celebritetem quan- 


dem na&us eft Codex Guieti, cujus defcriptionem - 


| dedit Boivinus junior (dans les Mém. de l'Acad. 


des Inícr. ''om. Ill. p. 374. fqq.). | Hic liber cum. 


tota Bibliotheca Guieti, qui duobus annis poft, 
Salmafium (1655-) morte exflin&us eft, ad ZMena- 
gium pervenit, poft cujus obitum pars faca eft 
Bibliothecae, tum Regiae, nunc Populi Parifienfis. 
Continet hic liber, ipfius Guieti manu exaratus, 
Epigrammata ad numerum DCC, cum multis cor- 
re&ionibus. difficiliumque locorum explicationi- 


bus. Harum quanta pars Guietum au&orem ha: 


QN 


PROLZEGOMENA.  CXXLIXR 


best, ignoro equidem; plurimss ex.Salmafiano. 
lbro.defcriptas effe, mihi perfusdeo.*). — Ex 
Guieti libro alii alis, quae ad rem fuam pertine 
rent,'delibsrunt; nonnulli totum defcripferunt. 
'De quibus arreyeacpos fic judicat Brunckius Praef. 
p. VHL: »Supt ifta omnia minus integra. Namy 
ppraeterquam quod hinc inde carmina defunt ali- , 
ssquot, et in fine plurima, quae in autographum, 
scu copiam Guieto fecit, nondum retulerst Sal-. 
atonfus, illius feflinatione et inconfiderantja fa-. 

ssEram.efi, ut, cum duo.fimul vertiffer folia, primo. 
»diflicho Epigrammatis Straton. LXVIL duo ulti- 
. sm diflicha fübjunxerit Epigr. ejusdem 'po&tae 
sLXX VII. - et quae media interjacent Carmina XII. 

»praeter illorum, alterius firtem, alterius initium. 
nomiferit, Haec eruditiffimo Joanni Boivin, quam 
»in Academicorum confeffu eleganter illam legeret. 
»commentationem, nondum comperta erant. Ey. 
spographis, quae libro Guietiano originem de-. 
bent, fuit Codex Jigotianw, unde L. Kuílerus fe. 
saute Epigrammata Parifiis defcripfiffe ait ad Suid. - 
in egóa£ T. IL'p. 207. et in IIosoide; Tom. III. 
P. 152. ' 

b) De libris Poffianis. 

' . Alterius claffis apographorum ordinem ducit 

— liber Friderici Sylburgii, quem cum alii, tum Bur- 


-.*). Vide ad Epigr. Hadriani L 4. 


N : 
.xXL11vV - PROLEGUMENA. 


inannus: Séc. ad Anthol. Letinám faepiffime Iau- 
ét, Qui liber, Sylburgü mamu exaratus, cunt 
in multis lecis a Salmafianip apographis discrepet, 
fuerunt qui dubitarént, omtiia illa Anthologisd 
iueditse apograplia nufn-ex uno Codice Palatino 
flurerint, ad'ex pluribus. Dorvillius quidéta de 
quibusdam apographis fuis Ítà loquitur, uf 606 éx 
slio forte; quam ex Vat; Cod, derivata fufpices - 
tur *). Geéinerum auteni ,.Harleflus monuit: (ia 
Bibl. Gr. T. IV. p. 434:), Sylburgianum librum ex 
ilo plane Codice, Palatino tamen, deícriptum 
putafle, quam librum Salmafii, Quae fetitentia 
swera fufpieiotfe "nititur. éaque "vánilima.^ Rem 
| paucis cohficiám.. Plürimse le&iónes, qui éx Cod. 
Sylburgiano five Voffiano; hoc enim nortidefite 
éari (olet, próferuntür, in.Cod. Vatic. leguntur; — 
Heó ulum vidi carmen ex illó apographo: préfa- 
fum, quod in Vat, Cod. non exflaret. Hitic efh- 
citur:alterum de duobus, ut aut Salmafius aliunt 
. Godicem defcripferit, quam eum, qui ex Bibl. Pa- 
latina in Vaticanam translatus eft; quod ineptuns 


fit dicere; aut .Sslmafiandm Sylburgistumqué - 


apographum ex uno eodemque fonte profluxerint.: 
| . Sic 

S E ; 3». 

*) Vannus crit p. 142.: »Quinque alia mea vri 

»'ytaQa, inter quaeforte etiam non ex Palatino tra- 

»du&ta,* et p. 153.: sSed liber ille, quem non tra- 
»ducem Cod. Palat. multis ex lecis conjicimás -- « 





PROLEGOMENA. "exXN 


Sic fe rem habere, ii, quibus Voffiani codicis ad- 
eundi potefHas datur, nunc facilius intelligent, 
le&hionibus Vaticani Cod. diligentius et plenius, 
quam utnquam faGiarn fuit, in commentario noftro 
indicatis, ipfiusque Codicis notitia uberiore prolata. 

..J '"Apogrephorum quorundam, ex Voffiano libro ' 

derivatorum, genefin ex Reiskii praefatione p. XIX. 

hic inferam: Poftquam Ifsacus Voffus vitae fedem . 

in Britannia collocaverat, Ed. Bernardus Epigram 

z:ata Codicis Sylburgiani defcribenda curavít. Ex 

. hoc Bernardi codice in Bibl. Bodlejanam delato 

Bentlejus multa Epigrammata protulit. Cires . 

idem tempus Es. Spanhemiur, cui jnveni ipfe SaL 

maftus falivam moverat *), legatus in Britanniam 
miffus, magnam Anthologiae partem ex Cod. Voi. 
defcripfit, cujus fchedae Berolinum translatae, 
fchedas Lacrotianay pepererunt, quae, in Reiskiá 

Anthologia et Schneideri Periculo critico tam cre 

bro laudantur **). - 

" *") Spanhemius Epift. ad Nicafium ann. 1697.: 'K 
l'ape oà j'étais de quinze ou de feize ans Mr. de 
Saumaife voulut me confier l'édition des Epigram- 
mes grecs anecdotes, qu'il avait tiré du Mfcpt et. 
qu'il ne croyait plus de faifon dans fa vieilleffe, 
Un démélé qui furvint par fa faute entre feu mon 
pere. et lui, me priva de l'bonneur que j'en aurais 
tiré à cet ge là et du fecours qu'il m'y aurait 
donné. | 


^ **) Habebat Lacrozius etiam aliud exemplum An- 
thologiae ineditae, "Bermardo tefte in lkeris ad 
' k | 


, 
y 


CXLYZY ^ PROLEGOMENA. 


| €) De 4pographo Lipfienf. 
Hic locus poftulat, ut de Apographo Lipfienfi " 
-moneamus, cujus in Commentariis noftris creber- 
. rima fit mentio, quippe ex quo Reiskius magnum 
| Epigrammatum numerum primus in lucem pro- 
, traxit. Hic liber, qui ex Bibl. Gisberti Cuperi 
ad Uffenbachium, hinc in Bibliothecam Senatus 
Lipfienfis pervenit, fcriptus eft manu Ifaaci Gru- 
teri, quem exeunte feculó XVII., apud Haganos 
decefüfíe narrat Reiskius. Jam duo tum Codd. 
apud Batavos erant, quos Gruterus defcribere po- 
tuit: alter Heinfianus, ex Salmafiano five potius. 
. "Scaligeri libro fa£&us, cum quo Sslmafius copias 
. & fe repertas communicaverat:*); alter Voffianus. 
Utrum eorum fecutus fit, non fatis certum eft; 
malim tamen putare, eum Heinfianum librum de- 
fcripfiffe, quam alterum. — Ordo enim librorum, 
qui in Lipfienfi plane diverfus eft.ab ordine Auto- 
graphi, plane confpirat cum Cod. Guieti ; ni / 
quod carmina varüs metris cónferipta. a Guieti 


Reisk. p 467. quod, Soli Bernardo operam com- 
modante, ex Jordani fuppelle&ile literaria inDor«. - 

^ villianam transiit. Id autem ex quo Cod, dudum 
fit, quaeque Epigrammata contineat, fefe non me- 
miniífe fatetur. 

*&) Exemplum Danielis Heinfii fervatur in Bibl. Lei. 
denfi, eique Heinfii manu nonnulla adícripta effe, 
apparet ex nota N. Heinfi ad Ovid. A. A. IL 660. 
T. I. p. 647. ed, Burm. 





) 
M PROLEGOMENA. 'Cxrvn ! 
fibro plane sbfunt, (Vid. Reisk. Praef. Anthol. 
p. XXI. fq.) Continet hoc Apographum, .unde 
Majus in Catal. Bibl. Uffenbachianae Excerpta de- 
dit, fexcenta et quinquaginta Epigrammata, iri 
quinque capita divifa. Primo loco exhibetur Mu« 
fa Stratonis puerilis, quae in. Cod. Vat. ultimum | 
' locum occupat; fequuntur triginta carmina variis. 
metris confcripta, quae in Vat. C. ante Stratonis 
Muíam leguntur; tertium caput Amatoris con- . 
tinet ad numer. CXVIII; quartum Epigr. "Dedica- 
toria CLVIII; quintum Epigr. Sepulcralis XCIV. 
Ex reliquis Vatic. Codicis capitibus nulla Excerpta 
habet. Vides, quam multa defint in hoc Apogra- 
pho, quod tamen, fi Jenfiana carmina adjiceren- 
'tur, pro genuina et integra Conftantini Anthelo- 
gia habendum cenfebat Reiskius. — Hic error, 
ut fieri folet, peperit alium. Ex eo enim opinio - 
de duobus Anthologiae Codicibus, qui nec ea- : 
dem carmina, nec eodem ordine — 
eft. *) 


*)-Lipfienfe Apographum Loesnerus defcripft in - 
Klotzii gratiam, qui multa Epigr. inedita inde ín 
exhibuit in Nots ad Tyttaeum, nihil, quod 
magnum momentum babeat five ad criticam five 
ad interpretationem, afferens, 





 qxLviz  ^PROLEGOMAENA, 


. 4) De .dpographo Lucae Holffenii fius Codis | 
E ! Barberini, 

Sed haud fcio, an ex omnibus Anthologise Pa- 
linge Apographis nullum fit, quod majorem 
elim au&toritatem habuerit, gravioresque errores 
pepererit, eo, unde Lucar Holfleniur tot Epigram- 
mata primus in lucem edidit. Hic Codex, quem 
ipfe Holítenius faepenumero fub titulo /fnthologiae 
xfgathiae laudat, vulgo BHarberinianur appellatus, 
cum quaedam contineat, nec in Cód. Lipfienfi, 
nec in Jenfianis obvia, non folum carmina, fed 
etiam lemmata carminum, Reiskius (in Mifcell, 
 Fipf. T. IX. p. 89.) eum omnium locupletiffimum, 
atque adeo e Palatino non dedu&tum effe cenfebat. 
&lanc fententiam amplexus eft Leffingius de Epigr. 
: (Tom. I. p. 291. fq. qui futurum effe fperabst, ut 
«x hoc Cod. aliquando integra Agathiae Antholo- 
ia ederetur. Quam fpem vanam effe, primus in- 
eellexit Brunckius in Praefat. p. XII. ,,Equidem 
»fufpicor, (Codicem Barberinianum) ipfiusHolftenii 
»manu exaratum fuiffe, qui, dum Parifiis veríaba- 
ytur , Salmafiani apographi facile copiam habere 

ppotuit, hujusque cimelii dono gratiam illum pa- 
wtroni. fui.iniifle, cujus Bibliothecae curam habuit, 
'»antequam Vaticanae praeficeretur.* — Hanc fu- 
Ípicionem verifimam effe, ipía res docuit. Quum 
enim Nicolaus Schow Vir. cl. bonarum literarum 


caufa Romae verfaretur, hunc Barberinianum Cod. 


P4 


PnótwcGoMENA. , CXxLIX 


feduto: exciflit, in eoque omnia ita effe, &t Brun- 
ckins- fufpicatus fuerat, intellexit. — Titulum in 
fronte gerit bunc: Pas Silenfiarii Exphrafr sa 
- gaat Ectlefiae S. Sophiae et /fmbonis ejusdem Exclofae 

Ex Mf. Codd. Pslatinae Bibl. « £x Cl. iSaímaffi- 
exemplari fransferipfit Lucar Holfleniur clolocxxva.* 
ad IX. Kal. Sept. et revidit Romae ad ipfum Cod. 
Palatinum Fat. Bibi. clolocx xvs. a.d. VIL id./fpril, 
Comple&itur autem praeter illam £x(eavi, quae 
primum in Vat. Cod. locum tenet, Excerpta ex 
omnibus fere Antholegiae capitibus, foliis CLXXXI. 
plurimis carminibus orniffis,. quae tum temporis: 
nondum in lucem erant edits.  Holflenium hoc 
Apographurm ad Cod. Vat. exegiffe, ejus fere nul-'.— 

]um veftigium in ipfo libro effe, Uhdenus mihi fcri-^ 
pt, qui eum diligenter tra&avit, nifi quod Autogra-: 
, phi paginae adícriptae fint. Plurima loca vitiofe" - 
defcripta reliquit. Uberiorem illius libri notitiam - 
Harlefius dedit in Bibl. Gr. p. 435. fq. ex literis: . 
d: Schow , qui eundem in peculiari Differtatione" 
. deferipfit. Ex hoc Codice, ut videtur, excerptae: 
funt Sthedae Gosísianae, quas commemorat Olea: 
rius in Dif. de Po&tr. Gr. p. 13r. et Leichius in. 
, Pese, ad Sepulcr. p. XH. — Eas Hajae Sar. latere: 
ait Reiskius 1 in — IX. p. 97. 


e* 


M d * t 


| kg 





cL. ^, .— PnorzgcGowWzEN A. 


e) D» Apographo. Jofsphà Spalletti fies Gothego. 
Tría igitur fuere Apographa, quae ex ipfo Vat. 
Cod. deícripta fuiffe conftat, Salmafii, Sylburgii 
et Langermanni. His annumerandum Apogrs ., 
phum, omnium longe copiofiffimum et accuratif- . 
fimum, quod Sereniffimus Dux Gothanus a Jofe-. 
phi Spalletti haeredibus emtum, Bibliothecae . 
publicae proprium fecit, Hoc libro totus Vat. 
Codex' continetur duobus voluminibus fatis, fpif- 
fis, chartis quadruplicatis. "Totus fcriptus eft ma. 
nu Abbatis Spalletti, charaflere eleganti et per- 
fpicuo, ad optimorum Codicum chara&Gerem con-: * 
formato. In margine fcripta funt nomina aucto, 
rum cum lemmatibus graecis, omnibusque notis, 
quas antiqui librarii paffim adpinxerunt, Praeter- 
, ea iis. carminibus, quae in Planudea leguntur, ad-- 
- Íctiptae fant pagigse edit. Aldinae 1550. Paginae 
God. Vat. ubique diligenter notatae funt. Teztus 
fumms diligentia defcriptus cum omnibus vitiis ; :: 

| qua in parte tanta cum fide et religione Spallettus . 
veríatus eft, ut, fi quid a vetere librario eraíum,. 
induftum, cancellatum, emendatumve effet, id. 
ipfum imitsretur, appofita vocula fr. Ubi quid 
ipfe peccaverit, id fedulo emendavit, additis ver- : 
bis éco aaApe. — Cum in Cod. Vat. multa.ob-: 
fcurius et difficili du&u fcripta fint, ejusmodi loca 
oculis microfcopio muritisexaminavit.  Ubine fie 


quidem librariorum du&us expediret, adícripfit obfe. 





- 


PRoLEGOMEWA.- eur 


(obfcurum) — Neque fatis habens, Codicem tanta 
cum diligentia defcripfiffe,: defcribendi labore fi- 
nito, eundem cum apographo fuo comparavit; 
. idque bis fecit. Hoc docet index in ultima pagi- 
n&, ubi haec habentur: 'Er£jsé9 iv Tn sinéea A 
. eU puaerioU saed locyD XaaAAeraion h LE 
atjog (1776.). Deinde: Collatum cum ariginali TH. 
Idus Vilbrir anno a. Virginis partu cloloccuxxvr. 
Rurfur accuratiori fludio collatum YII. Idus Blartiar 
anno clolocexc:. Hunc librum, indefeffi laboris 
opus, num quis mirabitur, bono Spalletto tanz 
 empum fuiffe ,, ut eum tanquam in ocnlis ferret, 
omnibus de eo narraret, nihil fe pretiolius habere 
confirmaret, eum denique. fuis, ut praeftantiffi- 
"mum x£fduoy, commendaret? : Nos autem num 
quis immerito tantum huic libro tribuere exifti- 
maverit, quantum fere ipfi Codici, eumque omni- 
bus aliis, quotquot funt, apographis:.longe prae- 
: ferre? Jam vero quanti faciendum putas hoc, 
quod cl. Uhdeni diligentia effe&um eft, ut nobis. 
. in hoc libro recle aeftimando non unius Spalletti,. 
probi quidem et laboriofi hominis, fed hominis : 
tamen, fide fit ftandum? — Is enim, quod inPrae«, 
fatione dixi, cum hunc librum a Spalletti haere- 
dibus emiffet, literarum amore du&vs, mojefüf- 
. fimum ejus ad Cod. Vat, exigendi negotium fponte. 
. fuscepit. Qua comparatione fatum eft, primum, 
ut peccata quaedam, minora: tamen, im priore 
k | 





i 
eut PnorL£GOMENA 


praefertim parte commifía , corrigerentur ; deinde, 
' quod longe graviffimum eft, ut (omma defcriben- 
tis fides et religio ita cognofceretur, ut ineptus 


^. fit oporteat, qui de ea dubitare velit, Uhdenus 


praeterea, quae in illo apographo paulo obfeurius 
exarsta e(fent, five propter rafuras, five defcri- 
: bentis incertitudinem , ea in margine ad Codicis 
fidem explicuit; et ubique fumma cum diligentia, 
notavit, quid antiqua, quid recentiore manu feri, 
ptum effet. Hoc labore igitur quantum et au&o-. 





ritatis. et utilitatis huic libro accefferit, non opus. — 


e(t multis explicare. Res fponte intelligitur. .- 


XII. 


Di iir !; qui pofl Salmafium de Zinthologia bene 
meruerunt. 


i; 3:8) De Dorvillio et 'enfo, 


^ jam de iis dicendum eft, qui poft Salmafii obi- 
tum, hoe noftro feculo, de Anthologia edenda cogi- 
tirunt. ) Inter hos principem locum tenet Vireru- ' 
ditiffimius J'acobur Philippur Dorvillius, quem in An- 
Miles edenda et interpretanda plurimum ftudii 


i, De editione quarundam partium Codicis Vat. ut 
| "V^ ApiSpyrixéy xad yeiQelbuy evpuuíxre a Meziriaco, 
'Senigmatum ín Guionorum vita a Pliliberto de la 
Mare faa, in Commentario dicemus. 


PuontEGOMENA. ctn 


pofaiffe; plürima sd eam rem fübfidia congeffiffe, ex! 
ejus feriptis tantum nen omnibos, Vanno critica. 
iuprimis et Commentario in Charitenem, conílat.: 
In quibus cum haud exiguum Epigrammatum nua. 
merum primus ediderit , multa oorrexerit , plurinmm 
— iBoflraverit, dolendum eft fane, reliquas doGiffimi: 
vizi lucubrationes eruditorum. oculis: fabtra£tas la-7 
tere. Habebat autem Dorvillius ex Qihnibus Bi»; 
.blicthecarum forulis apparatum ad Anthologiam 
^ fummo ftudio colle£tum, quantum nemo ante eum: 
nec poft eum habuit; id quod cum ex ipfis ejus. 
operibus cognofcitur, tum diferte dicitur ab 44i: - 
berto in Praef. ad Heéfychium p. XIX. Burroatnus. 
Sec. autem: in Dedicatibne alteri Siculorum Vo-. 
lumini praemiffa p. VI. hortstur Dorvillii filiutn,- 
patris ex affe haeredem ,' ne Artthologiam graecam, 
metrica Girotii verfione ornatam, multis Epigram — 
. matis anecdotis e variis Europae bibliothecis au 
Gam et notis optimis illuflratam, delitefcere pa-: 
tiatur. íta exhortatio quid effecerit, eventus 
docuit. Dorvilli filius, Bataviae fedibus relictis, 
vitae fuae fpes et confilia in Britanniam transtulit; 
ne cogitans quidem de: edendis patris thefauris, 
quos cum fitü et pulvere luGari conqueritur Bür- 
mannus in Praef. Anth. Lat, p. VITI.— Erat in iie 
copiis collatio Planudeae cum Cod. Vat. cujus card 
mina inedita ipíe fus manu" deferipfit Dorvillius, 
dum Romse agebat. ( Burmann, in Orat. Funebrb 

| k 5 | 





eLrv. PaorxcowEXA. 

p«6$8.); Scholis in Anthologisin inedità ex Bibl. 
Auguft. "Taurinorum (ibid. p. 652.) et notae Sel-. 
Tusfii ab eodem, Divione commoranté ,, in Bibi.. 


Buherii defcripta (ibid. p. 650.). Haec omnia, 


cum .fuis ipfius annótstionibus, Dorvillius, pof 


. fii obitum, in Bibliothecam Leidenfem deferri, , 
- per teítaméntum juflit. (Vide Bernardi Epift. ad. 


Reisk. p. 440.) 
Dorvillius dup» hoc opus moliebatur , pretio- 
fifimarum divitiarum inftar anxie cuftoditum (Reisk, 


Praef. p. XXIV.), dum diem ex die trahebat, donec — 


omnia ad unguem expolita effent, partes nonnul- 
lae Anthologiae iueditae ab alüs fubitanea opera 
in lucem íunt editae. — Dorvillius quidem ipfe, 
praeter es, quae fcriptis fuis intexuit, haud pauca 
potétriarum Carmina, emendationibus fuis a vitiis: 
purgsta, cum Wolfio, Graecarum mulierum frs- 
gmenta edente, communicavit ; Luciani autem 
Epigrammata inedita cum' varietate le&honis ab 
eodem accepit Reizius. (Lucian. T. HI. p. 674.) 
Ab aliis autem ejusmodi generis carmina paffim: 
prolata funt ,.quos hic commemorare nihil attinet." 
Data opera in Dorvillii provinciam invafit , !in- 
fignem Epigrammatum numerum levi negotio 
edens, joanner J'enfur, Re&or quondam fcholae 
Roterodamenfis, qni ad calcem. Lucubrationum He- 
fyehíanarum. exhibuit: Epigrammata vetera pro 
' anscdofir prodruntia. Roterodam, 1742. $vo. Sunt 


Li 
PaotzcowEN A 00 0t 


t2. sumero CLIV. e variis fchedis*) edita. Hae - 
. Reiskius putabat ugnm integrum Anthologiae Con- 
flantinijlibrum, eumque poftremum, conflituere, 
qui. sa éxQeuo vind. ve Pmiduxrixa. complefkere. 

tur. In quo valde érravit Vir doGliffimus, | Ex. - 

cespta funt haec Epigrammata, id quod excom-. 
paretiono cum.Cod. Vat. intellexi, e duobus li-. 
bris, ita ut dimidia fere pars ex fepulcralibus, al- 
tera ex iaiduxtixoi derivata fit. Ea ex variis fpar- 
fisque.fchedis edita efe, inde apparet, quod fine 
' ullo ordine permifta leguntur. In hac ipía tamen 


. ceafufione ordo Codicis Vat. multis inlocis cogno-  : 


ícitur. — Edita funt fine ulla verfionis notarum-- 
que accefione ; nonnifi in paucis cotreQio ten« 
tàtur; multa vitiofiffime, fic tamen plerumque, ut. 
leguntur in Vat. Cod., exhibentur. | Non miran- 
dum, ejusmodi editionem displicuiffe Dorvillio, qui 
jamdudum Anthologiam quafi regnum quoddam 
fuum tuebatur, pro hoftibus habens, fj qui ad 
ejus regni fines eccederent. Invitabant tamen haec. 
carmina ipía novitate fua nonnullos, ut in iis 
emendandis et illuflrandis ingenii vires experiren- - 
.tur. Primus rem tentavit, Mufis et Minerva in- 
ka 2 Qo. Conradus Schwarzius, Gymnafii Coburz- 

— Direcior, qui in Noris Mifc. kipf., 


a Hs Íchedie Guiet five idi proditio eene, 
;j Reisk. Mifc, € AX. p. 89. ! 


s t7 


» Ld 





1 
eLvY PaotxéóSrkira. 


JV. P. Lp. 94—138.. dedit Sxplanatiowmr Ep? 
grovimatum. quorundam. gVercorum. o So. fenfio pro 
eivexdovoig editorum; quibüs fé nihil'par aut fecun- 
dum in his literis 'anqusttr'obvium habuiTe affir? 
mat Dorfíllius ad Charit; p; 82. Hunc íecutud 
. eft, feliciori fucceffü, vir multae le&tiohis et Judi- 
cii elegantiffimi, Zdr.. Heriiga, qui medicam artem 
cum critica difciplina conjunxerat. Hie in Obpr- 
cationibur: Crititis Leowardiae editis 1749. ]en- 
fiana catmina, fi qua edita effent, cum prioribus 
editionibus comparavit, multa eoru vulner 
perite tra£tavit, quaedam feliciter fanavit. Ejus 
veftigia preffit vir eximius, Dav. Rwhnkenius, qui in. 
Epift. Crit. Lp. 116. fgq. edit; fec. quaedani ex iis 
carminibus, quae Hérings fruflra tentaverat, ee 
quo pollet a acumirie correzit et explicuit. 


b De Leihio et. Rrürkio. 

Brevi tempore poftquam Jenfius Anthologiae 
partem edere fusceperat, exítitit Leichiur, qui ex 
e& Apographi-Lipfienfis. parte, quae Sepulcralia 
comple&ifur, XXII. Epigrammata edidit: Sepul- 
- &ralia carmina ex 4futhol. mft. Ciraecorum Epigram- 
enit. delebla cum. verfione latina et. notis, Lipfias. 
ap. Gleditfch. 1745. 4. Melior hujás libelli pars. 
eft praefatio, digna, quae legatur; Epigrammata 
ipfa tec multa funt, nec valde infignia; ipeo 
tatio nes. interdum falfa; conje&urse, 


PROLEGOMENA, —  :CLVIE 


paffim infperüt editár, maximam partem ineptas ' 
fant. Duplex verfio addits: altera ad verbum, 
metris adítrida altera. — Hanc editionem Dorvil- ^ 
lius non minus improbabst quam Jenfianam. Nee 
immerito. Nihil inde ad literas redundabst 
boni. S dio ides BE 
Poft hos duumviros rem aliquanto majorem - 
animo complexus eft Reskiur. Is cum in Biblio- 
theca Senatus Lipfienfis alia quaedam ageret, forte: - 
incidit in Anthologie graecae apographum, quam 
cum multis multorum fermonibus celebratam au- 
Biviflet, nanquam tamen ipfe viderat, quamvis 
Dorvilii amicus, familiaris, amanuenfis. (Vide 
Reiski Lebensbefchreibung, p. 66.) ' Hoc Cod. ; 
. edendo cum fe bene de literis meriturum effe fpe- 
raret —  Dorvillio enim defun&o nulla fpes fuit, 
fore , ut Anthologia ex ejus Bibliotheca ederetur — : 
rem alacriter fuscepit, et primum eam partem, 
quae Amastoris complectitur, edidit in Mifcell. 
Lipf. IX. ann. 1752. Deinde Sepulcralia et De-.— 
Micatoria peculiari volumine exfcribenda curavit, 
isque carmina, a Jenfio olim edita, adjunxit. 
Hic liber titulum gerit in fronte: fnthologiíae 
"graecae a Conflantino  Cephala conditae libri: 1res. 
JDuo nunc primum, tertius pofl 'enfium iterum editi, 
"eum latina interpretatione, tomméntario. et- notitia 
goPHarus.  Lipfae in. Bibliep.. Gleditfih, 1754. 8. 
Divería ratione Reiskius in duobus his operibus 


2) 


SL V1I2 . PnoLkGOMERNA. 


adornandis verfatuseít. 1n Mifcellaneis Lipfieifi- 


-bus compendiarism quodammodo viam perfequi- 


tur. * Notae fünt paucae atque breves. Verfan- 


turin indicandis variis le&tionibus, ex Cod. Lip- — . 


 fienfi, Schedis Lacrozianis et Dorvillianis excer- 


ptis; in expromendis conje&uris, quas quidem in 
contextum recipere non aufus effet; nonnunquam 
in obicurioribus explicandis et illuftrandis. — Cui- 


libet carmini verfio latina ad verbum appofita eft.*€) 


. D-beriore commentandi ratione ufus eftin Notis ad 


Anthologiam C. C., itaut ad nullum alium ícripto- 
rem, fi à Conftantino Porphyrogeneta discefferis, 
Ípiffiores notas fcripfiffe videatur. ^ Et profe&e . 
multum et ftudji et diligentiae ad hoc opus ador- . 
nandum contulit. In fingulis carminibus fedulo laus 


» dat, qui ea priores ediderint; varietatem le&ionum 


inde excerpit; loca Suidae, ubi is Epigrammata et 


2) Sperabat tum, fore , ut, fi Dorvillianos in An- 
thologiam commentarios nancifceretur, eam ore 
natiorem et majore cum cultu ederet. — Mifc. 
Lipi. p. 83. Idem antequam reliquas Cod. Lipf. 
partes ederet, Codicis Vat. collationem petivit 
a Cardinale Quirino, qui, cum eam promififfet, 
fidem datam non exíolvit. Praef. ad Anth. C. 
C. p. XXXIL  Volebat hanc fuam editionem pro 
fundamento haberi, cui aliquando juftum aedifi- 
cium fuperflrueretur, 


^) De his Reiskii aliisque ejusdem farinae verfioni- 
-  "büsvide Bronckiura in Prae. p. XIX, ^—— ^. 











"NES us 


PROLEGOMENA. , CLix 
Epigrammatum fragmenta profert , diligenter exci 
tst; res ad antiquitatem, ad geographiam, 'ad,hi- 

ftoriam.cum civilem tum literariam fpettantes, il 
-Juftrst;: nonnunquam etiam ad salía qusedam diva; 
gatur. Intanta rerum copia multa funt praeclara et 
-Reiskii eruditione ingenioque digniffima. — Quod 
.ad textum attinet, ufus efl, praeter Cod. Lipfienfem, 
| Schedis Lacrozianis, de.quibus fupra dictum eft, 
. aliisque, quas Dorvillianas appellavit, eum aptius 
, nomen non faüccurreret. — De his Reiskius haee 

monet in Miícell. Lipf. T, IX. p. 96: »Dabeat mihi 
»Dorvillius, cum ádhuc Leydae agerem, in man- 
» datis, ut Íchedas, quas ab amico, nefcio quo, nactus 


 ' sfuerat, Íícriptas. ab ignota mihi quidem manu,. 


- 


, get Urfinianis fragmentis poétarum graecorum . . . 


ose» , infütas, in ufüm fuum exícriberem. Parui, 
nÍed fimul ipfe mihi quoque paravi apographum 


. s quinque foliorum in forma quarta, quorum tamen 
pprimum nefcio quo devenerit; cetera adhucferyo. - 


» Continent autem hse [chedae Carmina ferme qua 


s üraginta Noffidis, Anytae, Simonidae et aliorum, 


partim a cl. Wolfio in Fragm. Poétriarum gr., 
partim a Jenfio pone Le&iones Hefychianas edi- 
»ta, partim étiam adhuc inedita/^ His fubfdüs 


inftru&us Reiskius textum, ad conje&uras fuas po- 


tiffinuum, innumeris in locis immutavit; emen» 
davit, vix dicere aufim. lniquus quidem fim et 
' ineptus, fi acutif(imum virum veritatem nunquam 


* a4- 
Li 


EgLx  .. PmnOrxkrdoMERA 


Ardiffe. dixerim ; faepe eam vidit, nec parvus loco- 
. um numerus in Brunckii quoque AnaleGis ad 
Reiskii mentem emendatus eft; verum, fi Reiskii 
. éngenium pufilis his lufibus eleganter tra&tandis 
 sninus aptum fuiffe contendero, me omiiibus iis, 
ijui de his rebus exiftimare poffunt, confentienti- 
bus judicaffe arbitror. Nam fi calculum inieris, 
* haud paulo plura Anthologie loca pravis conje&tu- 
gis in textum immittendis corrupiffe, quam bonis - 
lectionibus receptis emendaffe invenietur ; ut, fi. 
ipfius textum cum Brunckiano compares, tan- 
tum inter utrumque intereffe videas, quantum 
— ánter ftatuam rudi coelo efformatam et horridam, 
' pandemque poftea laevigatam et ad unguem er- 
aam. Quare vix in ulla alia operis mei parte 
patientiam faepius, quam in Reiskii notis excu- 
' tiendis, fatigari fenfi, ubi conje&£turas, aliam alia 
duriorem, oU xti), dAAa oÀ9 Tw OuAaxo, effun- 
dit. Ex his igitur fi nonnullas omififfe repertus - 
ero, id non focordiae tribuendum eft. : Nam quo 
plura hujus generis refecarem , eo me magis et le- 
&orum commodis et Reiskii famae confulere ar- 
bitrabar. : x 
Anthologia Reiskii five Lipfienfis repetita eft 
Oxonii, 1766. Hanc editionem nunquam vidi. . 
Optime autem de Epigrammatis, cum aliis, tum 
lis potiffimum, quae Reiskius in hac colle&tione 
&diderat, meritus eft J'oantus Toup, criticus fuse 
| aetatis 





PnoLrzGoMENA. CLRE 


aetatis inter Britannos facile princeps. Hone vi- 
sum, cujus ingenium et eruditionem Curse in Suida 
emendasdo pofitae, Notae in Longinum atque 
Theocritum ad omnem pofteritatem propagsabunt, 

— $in bis carininibus corrigendis Reiskio longe per- 
épicaciorem fuiffe affirmo, nihil profe&o dixero, 
ifi quod omnes magna. confenfione concedent. 
"Tantum enim Toupius in hoc genere praeffitit, | . 
ut, fi de recentiorum criticorum in Anthologiam ; 
stezitis.-quaerstur, ei, me quidem. judice, proxie 
mus poft Brunckium locus affignandus fit. Quan- 

, tum autém ipfe Brunckius Toupio tribuérit, ind - 
intelligitur, quod plürimas ejus emendationes ig - 
textum recepit, interdum. etiam eas, . án. quibus. 
ille a veritate aberrávit. — Jam vero licet hujug 
viri acumini et eruditioni plurimum:tribuenduda 
elfe exiftimem, indignor tamen, ubi Reiskiuc 
prae fe contemnit, eumque nihil iritellexifle , nihif 
vidiffe, ex loeo fuperiore pronuntiat. ld autem, 
quod indigniffimum 'eft, paflim &ecit iis in lecis, 
ubi Reiskius ei facem prieculecat, : i; 


' Q Di Klotaio rt Schmeidero, m 
: Dess Apographi Lipfiehfis partes Reiskius non 
attigerat: eam, quae Mufam Stratonis, alteram, 
uae cermina vario zietrorum genere confcripta 
comple&itur. Ab'illa ut abstineret, flagitiofum 


iorum earinitum em: fecit, Quod Scálie - 
i 





Li 


7 e 


ALEXII ProrrzGoxwxsx4A. 


gerum' quoque cónmmovit,, : üt Salziaíro au£tor el- 
Set, ifta carmina prorfus refeindere, quad et ani 
110$ caflioros offendere, ct maledicorum in eum 
linguas provoczre poflent, - (Epiítol. L. IH. 245. 
p.526.) Maledicos contemnere quid: effet, . faepe 
cum graviffimo fue damno expertus. erat optimus 
Reiskius. ' Sed hanc provincise ejus partem, ptuv- 
denter ab eo negle&am, fuscepit Klotzius. -Isigi- 
tur Stratonis,. aliorumque quorundam, ^ qui ig 
puerorum amoribus celebrandis ingeniofe lufezunt, 


"^ Epigrammata XLV. ex Codice;Bibliothecae Duca- 


lis Vinarienfis. defcripta, edidit fub titulo: Stra- 


— Wonir aliorumque veteruts pollaram graecorum. Epi- 


graemmata , nunc primum a Chrift. "fdoípha Klotzio | 
wdifa. Ziténburpi, «x offu. Rickteria. 1764. 3. - Co- 
Sex, unde. haec fluxerunt, is eft, quem paffim fub . 


 momine Scbedarum Vimarismfum laudamus, titu- 


lumque gerit.ehunc: Excerpía inedita ex Jfnihole- 
gía grarcorut& Epigrammatum, quas fuis in. Bibl. 
dfaeci Vo(Bi. — Conítat íex folüs forma majore, 
continetque carmina CXXIV. omnia ex Mufa put: 
rii. Hunc librum Nicolai Heinfii manu Ícriptum 
exiftimabat Jo. Matth. Gesnerus; quod non magis 


'Nerum, quam alia ejusdermn Gesrieri fententia: (pro- 


dita in Relat. de Libris novis Fafc. XI. P. 134- ) 
eum a Tryllitíchio exaratum efle, cujus mang. 
monnifi notulae quaedam margini adpi&lae funt. 
Fiae íchedae in plurimis-locis; ut mibi quidem 


, 
4 











PanornLg£GoMENA . er xt 
vifum: eft comparanti carmina a Klotzio edita, 
ipfam Cod, Vat. fcripturam repraefentant; in aliis, 
paucioribus tamen, cum íchedis Tryllitíchianis, 
Dresdae íervstis, confpirant. ^ Klotzius iftius 

Apographi leCliones non ubique fideliter exhibuit, 
— In fine libelli, paginis tribus cum dimidia ,. notà- 
lae leguntur Klotzii, cum pauculis quibusdam aliis 
'" & docbo Viro cum Klotzio communicatis.  1llae 
| perbreves funt et vehementer jejunae.. Nihil igitus 
hic libellus habet, quo fe do&tioribus magaoferé 
commendet, nifi forte praefationem , cujus tamen 
' ipfius pars melior ea eft, quae de rebus ab Antho- 
logia alienis agit. 
jam licet magnus numerus ; Epignsimstum 
eorum ,. quse Codici Vaticano propria funt, .a Vi- 
ris doClis eflet editus, multa tsamen adhuc late- 
bent; et in iis, quae publice proftabant, plurima 
depravata erant. In hunc igitur pstentiffimum 
campum excurrit Qo. Gottlob. Sehneiderur, Vir exi- 
mius, qui in ipfo aetatis flore maturae eruditio 
nis fruCtibus edendis eruditorum hominum ocules 
et mentes iü fe coüvertit, et polles fpem, quam 
píimis ingenii (ui et eruditionis fpeciminibus apud 
ommes excitsverat, non explevit tantum, fed etiam 
multis ex partibus fuperavit. -Ís igitur de Antho- 
jogia egregie meruit edendo Periculo critico in 2fu- 
fhologidm : Conffantini Cephalae , cum editam tum in- 
^ &diam, — — Zftcedunl emendationes in. A driflotelem e£ 
l2 


CLXIV - PROLEGOMENA. 


eftigonum Cary fium. ! Scripfit 5o. Gottl. Sthssiden,— 

..— Abipf. 1772. 8.. In hujus libelli Capite I. et IT. deiis 

,  earminibus, quae Reiskius in Mifcell. Lipf. edi- 

/'. éeret; Cap. Ill. de. Epigrammatis a Klotzto editis 

.— disputat; multa egregie corrigit ;. alis a temerariis 

aliorum corré&tionibus vindicat; fimiles locoscom- - 
parat; varietatem le&ionis ex Cod. Lipfienfi, Voi: 
fano; fchedis Tryllitíchianis aliisque enotat, 
carmina inedita profert. Cap. lV. item in Muía 
- Stratonis veríatur, cujus Schneiderus habebat 
Apographum a Reiskio ex Cod. Lipfienfi fa&bum, 
idem, unde nos quoque ineditas quasdam Reiskii. 
-. motas protnlimus. — Reliquas Anthologiae ineditae 
partes in hoc opuículo nonattigit . | 
- Qu» tempore hic libellus, bonae frugis ple- 
 süflimus, prodibat, Brunckius Anthologiae editio: 
metn urgebat quam maxime. Hic, forte fortuna 
' s€cidit, ut Germaniam itinere peragrans Gót- 

. tingam veniret, ubi tum Schneiderus, fub Heynü 
.-sMÍpicis, bonis literis operam dabat. —Eruditia 
Tiri, in Periculo critico prodita, cum jam antea 
"Brunckii mentem advertiflet , tác ei facile perfua- 
fi, ut fpes fuas et ftudia Góttinga Argentoratum 

"transferret. Ab eo inde tempóre (anno 1772.) 
Brunckius Schüeideri in Anthologia edenda etex« - 
.polienda 'ope, non fine magno ad ilud opus 
emolumento, ufus eíl. Erie ad Analel p. 
XVLÍíqQ) | 





-—^ 








PunotkEGoMEN^M. crLx9 


 XHl II 
8i -o 7 De rditione Brunck. : 
Tandem ad Brunckium pervetimus, qui it«w 
de Anthologia meruit, ut folus dignus fit, qui | 
ejus editor et fofpitator vocetur. Decujusoperéj 
wuod fob Zfnalefforum titulo, tribus volurtiinibus 
comprehenfum, edidit, ut re&te ftatuamus, prime 
de Brünekti'in Anthologia edenda confilio, deinde 
. de fübfidiis, quibus ufus eft, dicemus: Quo fé- 
Go, quid ipfe praeffiterit, quid aliis praeftandumi ^ 
reliquerit, ea:qua par eft Io et feque 
indieabimus. ^ — " ! 
'"Hrünckio igiturin ádórnando diii opes 
re i$ animus fuit (Praef. p. XX, uf'braeca Epi- . | 
| grammata, quantum poffet, oinnia?éf-integra et 
emendata ederet. — Cim Epigra min&tB-ala quao — 
dan diwerfi generis conjanxit, eain ob^ésufath, ut? 
cum vetuftiffimarum colle&ionum:. fhajor: par? 
pétáffet, damnum ey aliqua faltem pérte refarcio 
rét. : Dé his acceffionibus, quae cur Anthélógi^ 
riihil corimuüne habent, non eft quód: hoc loco di 
' eatis. Epigrammata 'autem Brünckius nón é&- 
tintum, quae ia Vaticano habentur Codice, fed dá 
qüoque, quie Platudélie proprix funt, edere fis-' 
tuit. Duplici itaque fübfidiorum genere opus erat! 
Pianüdéné codicibus," et Codicis Vat. apograplii- 
five collationibus. Hlius quideni quituor Codices" 
eccepit ex Bibliotheca Phrifienfi, olim ra; qus 
13 





OLEXYVI ENDURO E NA. 


fe diligenter, fed parvo. com fru&u contuliffe ait, 
(Praef. p. XXVII.) Majoris ad Planudeae textum 


— geftituendum- momenti erat editionis Wechelianae. 


exemplar, ad cujus marginem Salmafius varieta- 
tem le&ionis una cum titulis: et lemmatibus Epi- 
grammetum ex Cod. Palatino alleverat. Ex hoe 
igitur libro plurimae carminum emendationes fln- 
xerunt. Eorum autem carminum, quae inPle- ' 
"nudes non leguntur, Excerpta habuit; iuter quae - 
primum locum tenebant ea; quae fub titulo 7fpo- 

. graphi Bultriani crebro laudantur a Brunckio. 

Acceperat illud ex Bibliotheca Marchionis de 
Bourbonne,  Divionenfis Senatus tum temporis 
praefidis, in quam ex Bibliotheca Bukrrii. perve-, 
gerat. Hujus. apographi, quod tamen minime. 
omnia Epigrammata, Vaticano Codici propria, 
éeitinet, textum Brunckius in plurimis fecutus 
eft. llli adjuntlus erat chartsrum  faíciculus, 
centum psiora Mufae Stratonis carmina praeftans,. 
qim latins verfione. Jo. Baherii, ejusdem et Ber-. 
nardi Monsiqe notis, mutuis denique duorum. ho- 


' rum virorum, de.illis carminibus Epiftolis,, unde, - 


Brunckius quaedam in Addendis delibavit.. Ute-. — 
batur praeterea Codice Guieti, de quo fupra com- . 
memoratum eft, minus quam Buherianus integro ; 
Mufae Stratonig denique peculiari apographo, € 
prieribus Salmafij, fchedis fa&o et paucis quibus» 
dam. notulis, a Sina nni. diverfis, . infiyu&o. 


PxGr6gsoukNA. ^0 vswvm sc 
A«t hadc:omnissccefferunt fchedae viri do£kilflwi 
M.' de-Foncemietie, . quae tamen an Bratckió:ad 
Auwthologiae textuns quidquam profueri&?, meR 
fátis inelligitur exiis, quae dixit Práef. p. XXIV ——. 


. His praefidüs infir&&tus, «uibus &jéeüdie —-. 


fustj emendationes 'do&lilimorum :virorüm paffitw 
itdibris.exiticis proditae,  tüm "ifeditae - dendo oc 
pasuéae, quas Reikiüs cum Brünckio communi? 


Gavefii*), ad Epirashimatà edenda et emendaridii — 


' Soxdeffit. In quo opere ordinem: a prioribus An? 
thelogiae «conditoribus inítitutum - prorfus re- 
h&quendum putavit. Quufn enim illi in Epigrartt2 
mutis deícribendig "urgümentorum fimilitudiner 
plus minus refpexéíint, ipíe füa cuique poétád 
carmina' tribuit, : po&tes ipfos fecundum aetates 
dispofuit ; a quo inílituto nonnifi in' Meleagri;' | 
Philippi et Agathiae" odrminibus disceffit. Quoi 
dutem priftinum illam Cephalae et Planudis ordi? : 
net réliquérit, ejas;caufam 'reddit banc. ( Práe£! 
p. VI), quod taediofum fit**); sura ejutdem ar^ 
 guimenti carinina continua ferie legi; quod po&tae 
, pert omnes.libri pártes. discerpti non cognoftarte ' 
tue; quod denique, novis cum veteribus confufis, 
quid quisque primis excogitaverit, quid slipnde | 
i *) Exemplar editionis: Stephanianae cum inlnitis 
V^ Uebsendationibus. —Praef. p. XXIX. ' 
3*) Brunckius in hac perteReiskii judicium fequitur, 
f rigtQm ade in. Praef, Anthol. Conf G. p. XV.- 
| 4 


h. 
ebxvinm PnRorz G.OM E. K. 


fpiforit, nom appsrest. . Verum conta. bas. ise. 


&ienes, primam praecipue et tertiam, prudenter — 


quaedam mongit V. cl. Wyttegbachius in, Bibl, etit. 
T, L. P. IL. p. 27. reOe exilimans, in 30va hag. 


/. quam Brugckius infütuerit, distributione. tub. 


tum. difficultatis oriri jnde;;qned multoruss polis 
tarum incerta fit setas, ut,.qup quisque loco por 


nendus fit, fadpiffime dubites. ' Ad hane diffigulta-- 
(gn accedit alia; non mingrjs. momenti, qpae ex, 
ay&orum incertitudine proficifcitur. . Multa enim. 
Epigrammata ad pjures au&ores.refezuntur ; ut, 


cyi quidque pofiffimum tribuendum fi$, nulla ne- 
tione flatuere poílis. Brunckius quidem in haa pae- 
te fe Vaticani Cod, auGoritatem fequi paffim prof- 


^ etur; fed praeterquam quod in hoc quoque co-, 


dice eadem in multis incertitudó obtinet, Brun- 
ckius, id quod graviffimum eít, Vat. Codicis ae- 
curata collatione deflitutus, illud confilium.fusum 


npn. conílanter perfequi potuit, Magna inde, 


enata confufio, rhulti errores. Nam haud paucas 


(* viro doCtiffimo inter v«& adíaxera relata funt, - 


' qpae certum au&prem habeant; slis non fois twi- 


. (uts..— Nibil dicam de egmmiftione Epigremma-- 


tajm poétsrum CAN AAIT , quorum nominibus gen 


' filia in Codicibus non femper appofita funt. In 
. his enim Brunckius errores et min nullo , 


ropdo vitare potuit. 
Senfima pezyenimus ad n M, sen 


4 


1 











Kota Kcode BN a. : CLXA 


be Bramdkiani operis eenfara toit fere dice- 
"bene. --Sed hic quoque ut vig ét retione proce 
demus, ita agéndnm erit, ut per fingulas «onfi« 
lá, qued Brunckius, fecutus. eft,. vel corte fequi 
. vüjoit ,:gastes onmas) ot quid in queque prasíbi» 
Su05. - -Poimà igitau- pars oec eft, quod Brunekisat 
emuié Epigrammata .edéro voluit. In btc equi . 
de. profélione vellem virum. do&iffgnum, cer- 
tie fihus cooftituendie, reprehenfanis- opportu- 
nitate: ezclufifie ; tantum enim ebe, ut omnia - 
dederit, at potins multa.confulto omifentt;et ne; 
glexerit. Nühi) dicam de Epigramotssis Diogenis 
Laértii, quorum nonnullis cum in Planudes, multa - 
etiam in Vat. Cod. legentur, dubitari non poteft, 
quin Anthologiae partem conflituerint.; baec igitug 
. eif ad unum omnis. — Quod fi nulla nifi melia- 
. rum cujusvis aetatis poétarum carmins edere YQ- 
Iuit, re&e fecit; nihil enim illis Diogeniani inga- 
mH foetibus ineptius; fi omnia, h&ec: quoque re» 
eipéenda erant. ldem dicendum de- carminilua 
Gregorii Nazianzeni , longe melioris poétae, quaa 
ut fupre vidimus, peculiare caput Anthologiae Cone 
fientiti conflitunnt; idem de Epigremmatie Chri . 
flisnis, quae in Codice proximum locum a (jregosié 
carminibus occupant; idem denique de €ysiennis, 
Quanquam duobus Is. capitibus Brunekii. apogwe 
pha carebant, . Hic autem non poffe, v 
; - l 5 " 


eixz — — PxdiwubwEWal 
] doleamus. cam Wyttenbathio, - Brunekluse:. cum. 
huic. operi. tantum laboris et fumtuumcimpende- 
rit, non id' quoque egiíTs ; vut'Vit. Codicis atture 
tam collationem. Rome: nencifceretur ; 20) quid -— 
dem Chriflianorum illorum Carminum'esufa, quis 
bus facile: carere poffarus, fed aliorum; quibus 
Buherixnum apopraphum.carebat, bine! multo: 
rum. Huné autem defefhum quodanmodo como 
. penfavit colligendis plurimis | Infcriptionibus; 

. quae quidem verfibus efTant:confcriptae; faluber: 
rimo confilio, quod Grattum quoqüe facuturm effe 
conílst ex ejus Praefst, p. XIX. Nec in hac tamen 
parte 'Brunckies. plane fatisfecit. morofioribus: 
Multss enim reliquit, nec pauciores fortaffe, quand 
recepit. Videtur nimirum in Ínferiptionum de- 
le&u primum hoc fpe&ifíe, ut ea deliberet, quae, 
fe et fententiarum elegaántia. et orationis bonitate. 
. commendarent ; deinde, ut, .quae fincere legeren- 
tur, quaeve ipíe emendare poffet. — Normulla vero. - 
ex iis, quibus hicEpigrammatum theíaurus augeri 
potuiflet, et; pro.editoris confllio, debuiffet , non 
tam reliquifle, quant cafu omifile videtur ; eujus 
generis funt Epigraromata. quaedam, | quse apud 
Athenaeum; Paufaniam, Demofthenem, alios tcgam- 


tur. Qüuamvis igitur Branckius, id quod eflicere— . 


voluit, ut omnia Epigrammata ederet, non perfe- — 
cit, plura tamen, quam. ue eut, een — 
Mim : daos o Eel 


' : : 
, PaoL£gGoMENA. "CLXXI 


" Alterum, quod Brunckius fequebatur," erat, ut; 
Epigrammate ederetistagwa: Hioc quar vitv ha. — 
best, ex:comparatione Arthelogine. Brunckianae. E 
cum; Planudes. intelligitur. Planudes, quae dec — 
pravata effent , refecuit ; quae-praetextata , temere, 
— et inepte niutavit. Neutrum fibi licere: arbitra- 

"ems eft Brunckius; nec, .cum obfeneüiora carmine " 
in:;imeer protraheret, apud: cordates et'finceree: — . 
caflitatis viros excufastone fe edere vatüs' eft. Ope '' 

. gae pretium fuerit, quae de hac operis-Iui parte: 
. werillume monuit (Prasf.'p. XIV.); züdire: ,Ab 
. shis prectextatis , ait, nihil publicis:moribus ti- 
mendum eft, quorum corruptelam non augebunt; 
 wüuedecim circiter pathiciffims quidenj, fed graeca: 
»chrmins, de quilius legendis.non cogitabunt ado- 
njsícentes nori, ni& quos forteSslmafio parés hade.— ^ 
»9etas.£ulerit. Flos afBidua (ludis, et cum doCrina: 
^AMiafisque-comniercium tutos a libidine praefta 
»hunt. . Praeterea né. quidquam refecarein, duse 
9e aliae. impulerünt caufae, — Non. hoc quà vivi 
»du5:8evo tany verecundi fummus, nec tam facile! 
»nohis, quam patribus noftris, rubor offunditar- 
sorum eaim á£aybw» quaedam in libris.non it 
. spridem vulgatis paffim jam oocurrunt, et. quin, 
' $59ibsque mes opera, cetera etiam pro nata occáfio-! 
786 depsomenda £fuiflent , nullus dubito.: "Tum, ut: 
»1genue fententiam meam profitear, 3is non ma- 
———— 





otxxu  —— PROLEGOMENA: 

s quam ebífeoenis illis Catuli, Martialis, Aufbnii, 
sApuleji aliorumque, quorut ita contemtae jacent. 
,9ditiones, quas pargatàr vocint, ut eas de. tri! 
,vio tollere, nedum nuuius affis emere, nemo fs. 
,nier et elegantior .yolit." : 

Tertium etat denique, quod cum altero arGif- 
fame conjounflum e(t, ut textum daret qwémr — 
emendatifimum. . Hic locus ejusmodi eft, utinuni-— 
verfum nihil de eo Fines poss. Videmus igi 
tur fingula. 

Veteris fcriptoris contextus tum nonnusquame 
pro emendato habetur, cunt in legendo sat rro 
sut nusquam oéfendss ; cünv oratio re&te dicendi, 
legibus et clegantieri ufui confentanea fuavitér de-- 
currit; com nulli naevi, nuila vulnera jucandae te- 
Gjonis fsuGam impediunt. Pjusmoditextuefi emeá- 
datus dicendus e(t, Anale&a fibi hsoc laudem me« 
 gukexpartevindicant. Quid enim? ubi carinhes. 
Antliologize Codicis, quae Holftenius edidit — ip. 
eaim Codicis foripturam plurimis in locis religiofe. 
fervaXit —- et quse » Jen&p: Reisldove in: lucum. 
prolata.funt, haec, inquass, carmins ubi apud 
Brunaokium. legas, . nonne 4ntor hujus et illorsm: 
textum. tantum -intereffe. (entiag,  quanturr inten. 

' Jiguea Daeali , et eburnexPhidiss figna interfuiffe. 
dicunt? Ita ibriommis borsidw, quafi itu-et fqos-. 
lere obdn£la funt, hic rumeda:et expolite:cuxin,. 
Et: quamvis; inihec quoque. fplendore hicoillie- 


1 
PuoLEGOMENA, — CLXRIB 


eulae quaedam reperiuntur, quae pürum lumet 
paüun ebícurent .et impediant, «eae tamen funt - 
pauciffiinie pro numero carminum, . vitiorumque, 
quibus in Codice .obfita fünt, multitudine, Hoc 
eum cogitamus, nu]lo modo facere pofíutus, quin 
acre Brunckii in .tollendis vitiis ingeniüm lima- 
sáumque ejus in le&ionibus deligendis judicium curi 
exquibta graecae liüpuse ícientia venuílatisque .. 
feníu vividiílimo corin&tum ita miremur, ut eui, 
"hac quidem ex parte, fummis iti hoc genere ho- 
sninibus | parem, nulli facile íecundum exiftimemus. 
"Verum.enimvero non is veteris Ícriptoris cop- 

textus, qui pauoiffimis diffücultatibus laboret, 
emendatiffimus dicendus eíL, fed is potius, qui 
sd. Codicum fidem certasque emendandi leges ita. . 
conítitutus fit ; ut nihil in eo reperiatur, nifi quod - 
: ab ipío ícriptore videstar profe&um effe. — Hinc 
autem fponte fequitur lex longe certiffima, ut, nbi 
ipís fcriptoris manus indagari nequeat, fatius fit 
vitiofam leftionem relinqui, quam incertam du. 
bismque in contextu poni; deinde, quod huic le- 
$i conjinQum eít, ut nibil ab editore! mutetur, 
cujus non reddatur ratio. — Ad hanc legetn et nor- 
mam fi Brunckii Anale&la exploraveris, baud fs- 
eile refragaberis fententiae Wyttenbachiü, Viri 
eeleberrimi, qui hujus operis contextum peimsria 
qujasque editionis Iaude carere judicat , id. eft, fd» 
es: fincaritate, Quam fententiam! lieet in unived- 


CLXEXIV  PROLRGOMEXA. 


fum. ampleGt debeamus, non' tamen defunt, quae 
xd ejus leveritatem leniendam proferri: queant, 
.Quae.qualia fint, fi rette intelligatur, cum ad judi- 
cium de critici in Anthologia veríantis partibus 
ftabiliendum Sinprimis faciat, agedum omnem 
rem paulo difertius explicemus. | 
'. Primo quidem Brunckii textus vitiofus 'eft ea, 
- quod multe pro genuina Codicis fcriptura .exh?- 
. . bet, quae nonnifi in Apographis, . ex Salma£i alio- 
 1umque conje£fturis profe&ia, legüntur. Hoc er- 
roris excufationem habet. (Cum enim Vat. Cod. 
nec collationem, nec apographum fincerime 'fcri- 
ptum. haberet Brunckius, nec fortaíle" naneifc& 
poffet, rivulis contentus effe debuit, cui aditus:ad, ' 
. fontes praeclufus eífet,. Secunda eít reprehenfio, 
eaque priore haud paulo gravior, quod multa cen- 
tra codicum au&toritatem ex conje&ura mutavesit, 
.3nodo fua, inodo aliorum. ' At licere, certis com 
.je&uris admiffis, veterum - fcriptorum textum 
. emendare, in univerfum non negatur. Nec hoe 
.megari poteft, majorem licentiam effe in iis feri - 
ptoribus, qui vel in uno vel in pauciffimis Cod? 
cibus, ex uno forte derivatis, ad nofira tempora 
pervenerint ; ; cum ex altera: parte fatis conftet, 
quo major fit.Codicum numerus, diverfitas, auis 
fitas denique, co ar&hioribus finibus illam liceme- 
fiam coórceri. Jam utri librorum generi Antho- 
logis acoenfends:6t, nemo ignorat. Magnas ejos 


PuoLaaoxENA. :CLxxv 
) 


| gus ib und tentum : Cadice -fervatà eft; altéra; 
quae ín Planudea hábetur, ab ipfo Planude pafíun 
intezpolata et corrupta; item ex uno Codice pro: 
^ fluxiffs videtur, eodem fcilicet, unde Vat. Codex 
| profe&tus: eft. Nonne hinc fequitur, Planudeae | 
€odices et Codicem Vaticanum, in plurimis par» 
tibus; pro uno tefte habendos effe? Qui teftis ubi 
cotruptus.eft, nec veritatem indicat, neceffario 
' ed ingenium eonfugere debemus. Emendationes 
igitur, e felici conje&tura . profe&tas, quae et a 
Godicum le&ione proiime abünt, et fenfum effi 
eiant,:quem ipfa res flagitet; et fermonis generi, 
quo fcriptor, in quo verferis, utatur, . confenta- 
meae fint, aliorum denique imitationibus, quae - 
gyntum in Anthologia ad veram le&ionem pro» 
fint, in praefatione monuimus, : eonfirmentur ; 
' ejusmodi, inquam,. emendationes: in contextum 
EN «um omnibus concedatur, Anthologiae 
' ceste editori nulla ratione 6 negari potet *). Jam 


.0*) Mexime huc pertinent vois Ruhnkenii in Praef. 
ad Velfejum : «Ne orthographiam quidem, quaim- 
— Vis faepe vitiofam, mutare aufus fum, recte, ur 
.'  sepinor, judicans, in (criptore, qui ex uno tan- 
n; sum Codie prodiüiffet, nullam religionem pofle 
. nimiam videri. Nec tamen ita me primae edi- 
 »tioni quafi in fervitutem addixi, ut emendationis 
bus five aliorum five meis, tam liquidis et certis, 
put qui dubitet ftuporià notam fubeat, locum is in 

, ste deneguren.? x» i T 


dc) 











"SLEXXVE PROLEGOMENA. 


buys generis ememdatiohes perrhultas" — 
Ruhnkeaii, Toupii, Pierfoni aliorumque fagaci* 
tas; nec facile fe quisquam in hunc patentiffimom 


eampurm demifit, quin unam aut alteram cone - 


je&uram referret, quae omnes haberet veritatis 
numeros. Has igitur fi Brunckius recepiflet, 

sanum colibens ab iis, quae fine integrioris coi - 
. : dicis ope períanari nequeunt, sut certe, Brunckio 

in illo: negotio. verfante; nondum probabilitee 
emendats erant, nemo prudentior ei vitio ver: 
tiffet id, quod in hac codd. penuria nulli non ve: 
terum fcrip&orum editori, mfi inepte religiofo, 
faciendum effet. At eum illos fines faepiffime 
migraíle, fi negsverimus, ipfi inepti (imus. — Tri | 
plex eft emendationum genus, quibus Brunckits- 
ufus eft: primum earum, quas grammiaticas ap« 
pellaveris, ubi quid ex neceffariis linguae legibug: 
 mutstur;. alterum comple&itur eas, quae cone 
jura nituntur, fed vera, aut faltem maxime 
probsbili; tertium denique mutationes fuperva- 
 caneas aut non fatis probabiles, aut aperte falfss 
"continet. ^ Poftremi hujus generis permulteo 
funt in Anale&is, vel ipfo editore fatente, quiim . 
LeCtonibus paffim monet, fe fcripturam Codicum 
fine caufa idonea follicitaffe, ant niinus re&e 
émendafle. Nec paucae earum emendationum, 
quas diguas putavit, ut in contextu legerentur, 
ita audaces funt, ut vix in margine; nedum iu 
textu 














PROS GOME NACC LX vTE 


textu locum tue&nfbrs Ko boc Brunckii ingenie 
proptimm, uf,.cum in oco. depravato; argumente 
totius" oarminis perpenfo, probabilem. fententiam 
invenerit; ei verba, fcripttoris sccommodet, aihil 
, Puráns, "quantum 3píms. dáméndatio s membrans. - 
fnr lélione discrepet e£- abhorreat. . "Hoe Cur 
. innumieris: exemplis patet, -tum iffe Brunckius - 
plus femel gloriatur, fe non ex iis-effe,/ qui liters. 
ruri: riinentur apices, fed vi ipfius .fententiae fer; 
monisque: proprietate. bene perfpefta,. quod fcn. 
tentia poftulet et intelligi poffit, dare. Lsudan- 

$um hoc, fed ita, ut et fenfus ratia habeatur e& - 
Mterarum; fenfus quidem praecipue; ;. Quit non- 
.hifi literarum inhaezent du&Gibus, faepe i inepta e£ 

; & fenfu: diffidentis. extundunt; qui unius: fenten- 
siae. flum fequuntur, es: faepenuméro proferunt, 
quae ciun vera effe optes, pro veris tamen habe- 
re nequéas. Ejusmodi n a aliis 8d verum 
reperiendum faepe utiliffmse, in.notis ponendae 
fant, ubi, ut nibil profint, certe non nocent; 
Brunckius autém fibi non, temperavit, quin mul- 
tas hujus generis conjefluras in. contextum inves 
heret, aliisque, veterum librórum fcriptura abolj- 
ta, quantum in ipfo. eflet pofitum, viam ad veris - 
tatkm .réperiendam praecluderet. — Paucis defüns-- 
| gar exemplis, fed illuflribus — In. sobiliffima illa 
de Gallo fsbuls, qui tympani fonitn irruentem 
leonem fugabat, quam poft alios otiam Antipster 





. eLXKVER— PROZEWONYNAÀ 

Sid. fatis verbofe enarravit in Ep, XXVI. v. s: 
Gallus vocatur sve, apud Brunckium quidern: 
At in Planudea p. 426.ed:;Steph. et in Cod. Vat. 
fep drj appellatur. Ineptum hoc, fateor, et - 
, depravatum; fed quis fibi perluaferit, libraziurm, 
cum squvae  reperiilet ,* ideic die potuiffe fcri- 
bere?. Nec Brunckio ifta fium emendatio fatis pro- 
babatür.. Qüare in Notis proponit alin; recepta 
non probabifiorem, quamvis, ut fere omnis illius 
virl, eleganteíà et poztu dignanh. Una litera nu- 
tata Ícribendum eft ipi aie, quod fpadonerá 


ügnificat: Hiaec emendstio, quam Hufchkius '- 


Vir cl; mecurn per literas corhfnunicavit, fine du- 
bio jit textu ponenda eft; illae non item. Aliud 
exemplum occurrit in Epigr. Phaniae VI. Tom.Il. 
P $3- quod in tonforem fcriptum eft, qui, artey: 
quam didicerat, omiffía, in hortos Epicuri trans 
jerat. "Ibi/v. $. in Codice habetur: fxrvci 
TraMac Cue xaj 9govor. Italiae mentio ab hoe 
loco alieniffima. Brunckius igitur ex Toupii cor- 
reClione; fed infelici, edidit: $4Tuce 9' sk dA 
xe) £ued. Nec maris commemoratio hic locum 
habet, fed fcribendum certiffima emendatione: 
iw1ucs d) draAdac," Eved xj 95. quam in com. 
mentàrió noftro idoneis argumentis firmsbimus. . 
Cum hae autem textus refingendi ratione, ih 
qua vehemeritius quoddam ejus ab omnibus vitiis. 
purgendi:ftndium cognofcitur, vitium'eonjun(tut 


BhaorzaowzNi. C*dLXxXWM 


eft adiu, faperiore.illo gravius, et multis pro- 
pterea. multorum  reprehenfionibus exceptum. 
Quis enim unquam Anale&ta paulo diligentius 
tralavit, quin inuumetis in locis incertus haere- 
ret, id. quod legeret, utium ex membranis an ex 
conjeura manaverit?  Comparantes enim Ana- 
le&orum contexthm cum eo, quem alii dederunt. 
in tisdem carminibus, fumma inter utrumque ia 
multis locis discrepantia fugere nequit, quae num 
ex cot is, in textum: admiffis, .an ex meliori- 
"bus chartis, quibus Bru&ckiüm ufum effe novimus, 
mangverit, in multis locis fufpicari magis quam 
intelligere poffumuse.: Hoo. ex prioribus veterum 
fcriptorum editoribus nonnulli (bi licere puta- 
runt, ut /membrsnlis corrigerent, nulla corre&ie- 
swift fuarum ratiorte reddita; quae licentia, quam- 
vis errorum foecundiíms, in illis (amen viris ex- 
eufationem habet; in hac autem criticae artis 
luée non tam faciles fünt. homines, quin editori 
jn veterum fcripta licentius graffanti fubiraícan- 
£u. Quid, quod Brunckius membranarum 
ie&iones non in iis tantum carminibus comme- 
morare neglexit, quae ab aliis ante eum edita 
eflent, fed in iis praecipue, quae ad fuum arbi- 
frium emendata, primus ex codice in lucem pre- ' 
traxit? Quod fi quis arroganter fatjum exiftima- — 
verit, non facile video, quid refponderi quest. 
' Jiabet tamen haec quoque res excufationem ali 
mas 





- 


$LxxX ; PRoxadoMEzNA. 


quam eápsque duplicem. . Prior minus petderis 
babe , 'etíi ab ipfo editoré:ufurpata; oum alibi, 


fum in Notis ad Ariftophsnis.Nubes p. 119, ubi 
íe ípatii amgnílüs -conclufum,  membrantrum 
ledionem in Epigrammate quodam non.comme- 


. moraíle ait. Nolebat enimr.hoe opus.ultra ter- - 


tium volumeri- progredi (Praef; p. XXIL). Nonne 
autem fatius erat, aliquot. folia addere, aut e textü 
quaedam, quse cum Anthologia nihi! commune 


^ habent, eircumícribere, quam, nefcio qua char» 


farum parfimonin, in negligentiae et arrogantiab 
geprehenfionem incurneré ? Altera excufatio paulo 
gravior. eft, Brunckius com illud opus fusciperet, 
abundabat. otio, nec dubitabat, quin, quiagnid hu- 
jus effet negotii, intra duorum an&orum fpatium 
abfolutuzus effet. Mox autem iníecuta funt e& - 
tempora, quae clariffimum virum crebergimis in- 


' terpellationibua ab his ítudiis avocarent-aliisque 


gravioribus curie irretitum tenerent (Praef. p.XVI.), 
Ex frequentibus hisce et diuturnieribus operis in- 
termiíhonibus rerum indu&la eft oblivio (p. XXHI.),. 
ut, quo quidque loco notaífet, non femper in sni- 
mum reyocaret, Faciunt huc inprimis ea, quae 


- alia tamen de caufa fcsipfit Vir cl. ad finem Praef, 


p. XXIX.: »Quum emendationem aliquam mox 
»in unum, mox in alterum, ut fors ferebat, eo- 
»rum tam fcriptorum, quam imprefforum exerm- ' 
splarium, quee mihi ad manum erant, transfer- 











PROLEGOMENA. GEXXXS 
: v 


sreim-orseque adícriberem, laboris quadam 
: wimpatientia feílinatioreque veces dpi 
Ps et librum, unde petita effet, sdnotsre omi» 
zxlerim.« ; ; 
Summa ergo totius disputationis eo redit de« 
mique, Brunckiuni in Anthologia adornanda bene 
de literis meruifle, quod majorem Epigramma: 
tum numerum, quam quisquam .ante eum, colle» 
gerit, plurima primus ediderit; eum tamen hanq- 
rem integrieris codicis praefidio deftitutum ad 
finem perducere non potuiffe; textum autem de: 
di(Ie innumeris in loeis egregie emendatum et ex- 
politum, fere ubique elegantem et laevigstum; 
fed minime integrum et genuinum; —— 
denique editoris non praeítitiffe, nec membrana- 
zum le&one diligenter commemorata, nec, qua 
— quidque mutatum fit, rationibus red- 
itis. - $c jd 
. Interpretationem Brunckius omnino nan atti« 
git; Multum tamen minimo labore in hac quo- 
que parte lectores adjuviflet, fi eorum faltem Epi- 
grammatum, quae a veteribus ad biílóriam, ad 
mores, ad antiquitatem illuftrandam laudantur, 
fedes indicaffet. — Hioc enim indicio magna ifto- 
rum carminum pars egregie illuftratur, quae fine 
eo obícuriflima eft. Fecit hoc in quibusdam, noa, 
tamen in omnibus nec ubique. 
: XIV. ; 
Dt iir, qui pofl Brunckium Zinthologiam attigerunt. 
Poft Anale&a edita pauci, quod mireris, ftu- 
dia ad Anthologiam direxerunt; five, ut fieri fo- 
let, fpJendido quodam opere edito, hominibus fibi 
 temete perfuadentibus, nihil ipforum induflrise 
| ^— ^ m3 





L7 
/ 


| gLXxXXx!u PROLEGOMENA. 


sb editore relibum effe, id quod ne Brunckius 
quidem putavit; five quod ipáius operis ratio et 
ennditio eos praefertim, : qui Criticae operarentur, 
sb emendandis vitiis deterrebat, quod pauci iis.- 
 praefidiis inftru&li eflent, quibus et certius quid 
de textus fide fefe allaturos effe fperarent, et viam 
fibi facilem et expeditam ad Epigrammata emen-- 
danda redderent.. T'extui itaque reftttuendo qui 
poít Brunckium infigniorem navaverit operam, 
meminem fcio, praeter M'yttenbachium, qui in Cen- 
fura Brunckiani operis in Bibl. crit. Vol. I. P. II. 
quaedam carmina feliciter tentavit; Hegmium, in 
Commentstionibus de Priícse: Artis Operibus ex 
Epigr. graecis, quae infertee leguntur Commentt. 
Societ. regiae Gotting. Vol.IX. et XI; /S/akeftel- ' 
diuts denique, qui in omnibus fere operibus fuis, 
. quae quidem ad-criticam fpe£tant, praecipue au- 
tem in Sylva critica, Anthologiam crebro ad par- 
tes vacayit, multa eximie correxit, alia ingeniofe 
tra£tavit. Ad interpretationem autem, praeter 
Heyniun, qui in Commentationibus illis multos 
ebícuros locos egregie illuflravit, duo fe, quod 
fciam , dederunt, pari voluntate, fed íucceífu 
impari: JMeimecke, nunc cum maxime Scholze 
spud Sufatenfes Re&or, et Manfo, tum tem- 
poris in. Gymnafio noflro Profefforis munere 
fungens, nunc Vratislavise Magdalenaeum magna 
eum laude moderans, Quorum is, praeter Me- 
. leagri in Ver Fidyllium feorfim editum (Gottin- 

gac 1788. 8.), omnia Meleagri carmina ex Brunckii 
recenfione repetivit et commentario inflruxit, 
Lipfiae 1789. 8. Nihil fere eft in hac editione, 
wnde ad bonas literas, eumque poétam, cujus 
eauía fascepta fuit, quidquam redundet cammodi, 
^ practer unam correctionem, utique felicem, quam 


ui 
9. 


PnorzGoMEXA.  CrLtxxsuM. 


vómmemorsvimus ad Epigr. Meleagri LXVI. 
Criticam raro et leviter tra£lat, omnia ad'inteit 
pretatienis finem dirigens; in qua tamen parbe 
multis in locis a.vero fenfu vehementer abecraviti 
Erroneze ejusmodi interpretsztionis fpecimen exi 
hibui ad Epigr. XXXIII. quod ad cognoícegdani 
hujas -eommentarii indolem fufficere poffe puts» 
Bam.-— — Eodem anno prodiit ejuidem Poéta$ 
. editio, a Manfone adornata (Jenae 1789. $.), vire 
do&iffimo mihique s multis inde.aunis conjun&liés 
Ítmo. Haec vero illam ita fuperat, ut ne compas 
rationi quidem locus reli£tus ft. In conflituendo 
textu Brunckium fecutus eft, ita.tamen, ut car 
mina novo ordine disponeret, .et quaedam ex 
Wyttenbachii mente in contextu córeigeres. Jv 
motis; textui fubjeGhis, varietatem le&hionis.enotás — 
vit. Textum fequitur lstina interpretatio XCIIE 
earminum metro adílri£is,: quam ipfam commen- 
tarius excipit. . Interpretatio eft brevis, perlpicut 
elegens et plerumque vera. Ejusmodi interpree 
tes & plures Anthologiae contigiffent, multo pro- 
fe&bo minus laborum «et difficultatum nobis fupés 
randum fuiffet, . 


Brevi poft tempore. prodierunt: Utriusque 
Leonidas carmina, eum argumentis, varietate [elXioo 
nít, fiholis et. commenturio edidit st. indic& oruaeit | — 
«dlbertur Chriffianur Meinecke. Lipfise 1791. 8. I&à 
his po&tis editori res paulo melius fuoceffit, quam - 
in Meleagro, etfi non omnino, nec in fingulis: — 
Verietatern leclionis enotavit ex libris, quos habes — 
bet, vix tamen fatis diligenter; in interpretatione — 
fenfum plerumque re£ie indicavit. : Maxime ope 
ram dedit, ut carmina fimilis argnmenti diligen- 
Ser compararet. | --- 0 e 





i] . E. 
: ] L 
^ xxziv  Paornzeouuma 


"Fs accenféthdus eít Vie. doGiffimus Chrofw 
Javéd Jgm, Profefíor Jenenfé, qui unum Leo- 
midae Tarentini Epigramma: &mplo commentario 
ihftruxit. in. Differtatione iari; quam 
tendum. curavit in Opwftulit variür phüolngicir, 
fl'omo primo, Ezfordiae 1297. Ftfi interpretandi 
genus, quod vir do&liflimus in: hoc Epigrammate 
$ecutus eft, minime probandum; ut nunc nec ipfi 
eu&tori probatur, quippe quod fe ultra juftos fines 
immoderata quadam luxurie effundat ; multa t9 
pen fant in juvenili hoc epere praeclare animad: 
wería; praecipue de Leonidae aetate, ingenio ícyi« 
bendique ratione: " e LM EL 
.' Haec funt, quae de Anthologiae fatis et hifto- 
fia monends duximus; in qua narratione hocprae- 
cipue operam dedimus, ut perfpicua effet, rebus 
.jüufto ordine dispofitis; ut vera, cum in rebus ad 
' fiftorias fidem tradendis, tum in judicio de libris 
et. hominibus; denique ut nihil omitteretur; 
quod ad rem faceret. In poftrema hac parte fa- 
eile fieri potuit, ut nonnulla diligentiam meam 
effugerent; nec tamen.omnis, quae quis praeter: 
miffa animadverterit, & me ignorata exiftimet; 
Prudens nonnulla neglexi, quae ad rem noftram 
. $ertinere noa viderentur. ..-Ex hoc genere. funt 
omnia, quae ad judicium de textus conditione at- 
2 de eo, quod in interpretatione praeftitum fit, 
iliendum nihil momenti habeant ; ut numero- 
fae illae Epigrammatum Chreftomathise, in Fa- 
bricio Harlefano recenfitae, & nobis autem. maxi- 
fiam psrtem praétermiííae. Hoc ne quis pruderis 
€t aequus judex vitio mihi vertat, non vereorj 
iinpridentes et iniquos non. curo. Ul 
^' Seribebam a, d. XX. Aprilis cI2Ipcexevsiz. ; 
dept HU ERR FEN BR Deae "m 
E ! COMMEN- 





COMMENTARIUS. 


| IN 
CARMINA 
VOLUMINIS PR!MY 


ac— RR RERREÓD OREUREFa tttm 


MELEAGRI EPIGRAMMATA. 





I. 

oc carmen, quod Meleager Epigrammatum a fe 
colledorum corpori praemifit, in uno Codice 
Palatino fervatum p. 8 I. primus in lucem edidit Favaffor 
in libro de Epigrammate cap. XVI. unde ideim repeten- 
dum curavit labriciws in hibl. Gr. L. III, p. 683. in* 


tegrum; particulam eius JPolfws repetivit in Fragm. 


Poétr. p. 106. Accuratius, quam ante fadum fuerat, 
ex Codice edidit Em. Marzinws in Epiít. Lib. IV. 5. 
p. 188. fqq. ed. JV/«fel. paffim emendatum et illuftratum; 
cuius je&tiones, multis tamen ex ingenio immutatis, 
egpredit Reiskius in Notit. Pot. p. 234. fqq. Antho- 
logiae gráecae inferuit, ad Bruncki mentem conítitu- 
tum, Harlefíus p. 252.  Varietatem le&ionis codicis 
Gieffenfis enotavit Vir DoCtus in Biblioth. philol Vol. III, 
p. 4. (Lipfiae 178 1.) E: 

Recenfentur hoc carmine nomina poétarum, e quo» 
rum Lufübus Meleager Syntagma fuum concinnaverat ; 
et quidem ita, ut finguli poétae cum fingulis floribus 
comparentur. Huc ducebat ipfius operis titulus. lam 
. vero paffim apud poétas commemorantur Mufarum Gra- 
fiarumque arva, unde poéíeos flores nafeuntur, quos, 
quibus id curae eft, inde decerpunt et colligant. Pindar. 
Pyth. s. I. 'EAoueriec 'Aesolírag &eevoav x» Xapíruv kvawe- 


AlQeusv. — Olymp. 3. 39. "E£alesroy Xagirov végauet x&sov, - 


viv vero, Schol. — Zfriflopbani: Ranae 1334- fva ud 


viv avrév .Oguylxo Anusva Moved Íegóv ((9sluv opftuvw, — EX, 
bis hortis pratisqne carminum flores, prtogigni, prima - 
: x m 


* 








$. ! MELEAGRI Lr. 


fortaíle Ssppho dixit fr, XI. ap. Mind. ubi de imulieze 
rudis et inculi ingenii, ev yàg seJMzxnc, inquit, joiev 
Tüv ix Tuseíac. — Hinc enata fuavis poctarum cum apibus 
comparstió &phd Plazitieim in.lo. T. 1V. p. 137, ed. Bip. 
^ MWyouer "yhp Oirov9ey spoc siue oi seiprat, órikzà xeuvlv ueuj- 
jérev , ix Moveéiv satu vivis xa) vaxiv Ogemópevo: "tà. uáA. 
duiv Qégousm, éemse al puTTO, xe) abro ore meróusvor. 
. JEx quo loco plates profecerünt; (vide quae diximus in. 
Bxérdtt. erit, T. IL p. 132.íq.) Qvi fibi ali&que ex 
poétita fütruitate ornamenta quaerunt, evíQavor wAdkev 
dicuntu? ex Mufarum floribus, Lscretiut L.1V. 3. juver- 
que notos decerpere floret, Infignemque meo capiti perere 
inde coronam. — [ferar. 1. Carm. XXVI. 7. nelle floret, 
fue meà Lamiae coronam, Phapla dulcis.  Himerius : 
Eclog. X. 13. p. 189. — dez Movailv va kai "AtebAAunrog 
 AnuDvec Beóovei.  &à* &v Ópetióápsvos Adáro madslae Anriv; 
eióy *r& Erlpavoy derby, 3y. davroU juxsv bwsleyaermi, In 
. vulgus iride receptutn, nt poétae dicerentur Zgyove wAfueiv, 
üt Pinders; Ol VL 147. &àvipery alyuuralei stidxov pe 
&lAev Zuvev. — Antipater. Sidon. Epigt. LXX. Jc uéra rie.2d 
[Exisx! hetQwoy Tlapiouy eréQuyty, — Sed vide omnino Palcke. 
"ar. ad Hippol v. 73. p. 170. Íq. Nec hie quidenr 
fubftitit poétarum. fophiftarumque audacia. Nam non 
flores folutn, et carmina, fed quaecunque alia concin- 
náta et e diverfis partibus compofita effent, éum core: 
hi$ cothparabant, Amor quidem apud Mériatium Schul, 
Epigr. I. e quatuor virtutibus, quae cardinales vocan* 
tür, coronam texit -— àx 3. àgerly areQávouc auréger aAbxet: 
Poétarum veftigia perfequutus Zeliangs in. H, A. Epilog: 
p. 973. caufas operis Ínscepti reddens, óérórseos, inquit, 
T9 "oxAu Tüe Ayalyved sin; và ÉQoxy 35,08v, Ra) n ix vi» 
épetuy. BieXeyulay SeoMipehum olev). Ast din vat 94 evéQones 
digaio) da Hc mroAvxpoiac, ac lnSeqépuy tSv Qduy TEY soAMIM, ^ 
&i9wy Q6 nrfvis vQ&ya: Ts xi) QuctME TY eoyyeaqdv: Haec 
panlo fufius, quat pto inftitüto noftro, perfecuti fu. 


- 





Yn --— €ARMINXA $ 
mus, uf ifitelligeretut, vanam effe Reli conje&uram, 
qui. Meregrum, cum. Syntagmati fuo ereéévv nomen — 
impene:xet,, ad Graecorum morem, quo convivantes co» 
' fonari.et- veterum poétarum carmina racitare folebant, 
reípewfe cenfet, — Ceterum, cum  Gadarenus nofter 
fingulos pottas cum fingulis floribus, fruticibus et arbos 
zibus comparat, in nonnullis quidem fimilitudinem ali 
quam ancupatus eít, nec. tamen in omnibus nec ebique; 
ut, qui bas fimilitudines in fingulis rimari et perfcrue 
ari veli, multa epera.infumta, vix tatnen quidquani 
praeter argutias prolaturus fit. ! 

I, 2, Priícorum fcriptorum more Moleoger flatim 
ab initio nomen fuum- et operis fuscepti' cgntilium po» 
nit . retulit hoc Hifikbon Saeíme/iu; ad -Schipt. Hifl 
Aug. T. 1L p.81. —: Cod, Gielf. pro pe exhibet 
iétoy quod .emendatori ingenium prodit — Pxo vsófae 
evégares IMeleager. aeque bene (cripfiffet wMfac, ut vul 
garis fart. ratio ; vide. Fifchertm ad Anact d. XXXIX, - 
I4. p. k$9« Sed vaégie'eviQaen eit. etiam in: Problem, 
prizb, £V. "Tom, 11.439. 478,:— dum trav- enhpeyor ipfg 
e& Gvüicis, leGio. "JjueBEngt. modis. | 9 poSéras! tnra, 
Hafytb.:. Reeurrit. idqne. vocabulum infra. v. 44. Epigt 
CXXÀM, d» Mebemg eite imeSérac, et Ep. CXXIX, 
3v in cwárrom q9eoupdvay elg 8v Suoryuso "Tpve9érav Bófom. ubl 
accen mutáto fcribendum v;os9sray. . Idem noftro quo. 
Aue loco fecit Reiskius... Bnnt tamen, qui fuvoBéray ad» 
je&Bivi- formam induere-et. poszicam. five. ex. carminibus 
sexam colosom intelligendam.effe cenfeemt. Vide Dor- 
villigm, qui in. Vanno aritica p. 155, hoc difticbon affert, 
puaosovéoo» eríQave: Vocat nofter Ep. CXXIX,. Apud Fabri: 
eium dpsSésac legitur, ot ad ví; referatur, — V. 4. Kesé- 
vto xápm. Hoc Diocdi.munut. fiudiofe concinnavie, — Leo 
Philof. Ep. I, T. HI. p. 128. 6íguxc uspiatvixy *. Kupfvoc 0é 
pov Meméwes. — Theocrir. Ep. XIX. yéeove Hrrévaeco viu 
kí3joes. quod. exprefüt. JMacedonim Ep, XXIX, di25oy, b 

A 9 





- 


5  MELEAGCRE?. Y. 1. 


KMrróvues./ ^V, 5$. Moigov;, quee eft le&io Vat. Ced-emerw 
davit Reiskius. - Flores, qui hec difticho commemoran- 
tur, e nobili(limis funt inter eos, qui coronis intexun- 
tur. De «eive Yide Bodaeum a Srapel ad Tbeophr.p. 653; 


. Inde fiebat unguentum praeftaritiffimum, et ipfa xpfvov 


vocatum. - Vid. Salmaf. ad Solin. p. 753. G. :Confun- 
ditur paffim eum Aseloc, — Diorcorides L. IM. 136. xetves 
Bitur, ToUrou TÀ &y9oc eTedevaparrimóy prr, waAoÉuevoy 
Ue dvíév Mleiov. — Elegans eft, quod fequitur de Sepphbo: 
Bai uiv, kAAk Fé3n. paucae quidtm, fed rofac. fines 
Erintta AUPREET Sid. Ep. XLVH.: 

mi Üpeer)c "Rena, wa od. seMiuSoc bei 

" WA fave Moófag TO)Te TD Qum» dmog. ^ 
qui fortaffe profecit ex Afclepibde XXXV. gudipre ds 
vfurpavit Sopbocltt Aj. 292: 8 Yes. cele. or Quf, ir 
Vursus. et Oedip. T. 750. séótecev ixsleei n6: Apad 
Épigrammstérios hic ufus norr irffrequens. V. 5. ope- 
tarum vitio MéiaxmeiJev exhibitüm pro Maxaiertdéu quent 
poétam:dithy ratnbos editos illwftrem fechffe confiet, (vidé 
Xenoph, Mem. Socr. I. 4:3.? c£. 9pidam v» Falhscit: Bibl, 
Cr. T. IH. p. r39: ed. Harb) Ted. Pjs«vo» cut Merríno 


La 


.  &d rumidem. dithyrambortm: orüzionem referri relin. 


Ceterutn Cod. £oed» effert ; née eliter Salmaf: ad' Solin. 
p. 126. D. ubi totum diftichon excitavit. vepg» Reirksi 
fagacitati debetur, Hoc po?tse &itioris fpititur ptaeclare 


' «onvenit.: Suid. oes. peylAopeywe,  AFcfobyl. Agnum. o6, 


"Ayapipnvyovos yuvand  euuavié  Topiic, " AMeipbron, ATE 48. 


|». 38 2. Tope Tivi xa yrynvoréóu Quvinoati xeiodieves; Lw- 


Liangs T, HT. p. 8I. Quwf s Xtpffeh xa). Q9éouu Togby wo 
$tvevua- kryvedy byylvrra: abri, — Attigit hanc vocis fiymife- 
€ationem Ruabnken. Epift, crit. p. 153. Mot Jua ei»év- 
^93 noh eft flos labrufcae a palmite fio dependens, quod 
voluit. Salwaf. ad Solin. p. 126. fed ipía viris, ot ap. 
"Micaehtm Meffet. Ep. XVIIL. gérevv hw. olaÉc Sepe. 
VE cbol.. in eiriflopb, Aves $89. elvái)q 9) meary dkqen 0f 





ELo: ^77 SQARMINA $ 


evagsMdie - Vide Mikel. Ohfi. Vol, 111.-p. 109. Bo. & 
- $sapel ad. "Theophr. LV. p. $44. ..V. 9. ei» 9 loauf. 
An Cod..Àu nec video mutationis caufam fatis gravem. — 
In mesémvevy posta .rtfpexit ad unguentum irinam, quo 
nullum apud veteres illuftrius, docente /4zbenaeo p. 689. 
D. .Saimaf. ad.Selin. p. 3392. E. quibus adde colle&a- ' 
mes Berardi ad Theoph. Nonum Tom. l p.90. — 
Mox Cod. legit 34aro;, quod Marzinus in MXrov mutaxit. 
Longe elegantius Raskiu; Mare, qui tamen emenda- 
4ioni fuae pretium atuere neíciebat, aliam proponens, 
riori longe inferiotem, 4c Jeodc xug euvérutev epos. — Va- 
saffor 34axrét.— Amer tabulas, quibus Noffis verfus in- 
Jeriberes (uos, ipfe cera indnxit, bene — Vide Palcke- 
men. ad. Herodotum L. VIL p. 617. 35. Quae praeci- 
pus qnadam venuítate commendgntur, poétae' erotici 
Amoris manibns fa&a dicont. — Properziw; , de carmini- 
bus "fuis locutus, 1L $8.30. modo Perme[fi flumine lavis 
Amer, M. 22. 17. Afflebunr sibi non. Arabum de growi- 
se odorts, Sed quos ipfe fuis fecis Amor manibus. Contra 
de. tabulis ceras, quae verba ipfi ingrata compleGte- 
bantur, Ovidius | Amor. XXÀI. 9. cera— quam pute 
. de Jongas coliciem jlore cicuzae Melle fub infami Corfica 

. ssifit apis. — Cesernm vix dubito, quin Meleager ex- 
preffert Epigr. Inc DXXIlL. p. 261. AfeBiev "Her: - 
óds.naplov , dé T:, ueugüv, AAA GAoy ix Moysqóqo wpsápsvoy 
géuru, — V. II. £2. s3vxvéose Codex, Fair. Reisk. 
Nec aliter Salma/. qui hoc diftichon laudat de Homon. 
H.L.p,.IO.B. ubi fampfachum et amaracum, quae 
utraque wunpnentis adhibebantur, diverfa fuiffe, ex hoa 
.cammine docet, Conf. ver. 41. Vide tamen, quae fula 
disputavit Bed. « Srspel ad Theophr. p, 588. Sampíu- 
cbum inter flores coronarios fuiffe, ne alios laudem, 
patet ex Epigr. Inc. DCCV. — Seq. veríu xaeSovéxeora |. 
xe6xy accipio de tenellis croci filis, ita tamen, ut poétg 
ad Eritsse virginitatem Telpexeni saedévn.uógra. dizit 

A3 


6 MELNRAGAL [r$ 


uMriflopban. Aves 1099. delicatulas interpretatur Beckias, 
Nec aliebum fuerit, ímraZmm crocum interpretari, ut 
flos ab integritate laudetur, Cypariffos incseduas civsc& 
tumulum Alcmaeonis Arcades saeS4vev; appellabant, tefle 
Paufan, VIiI. p. 646. quero locum Valckhenarius excitat 
- ad Eurip, Hippol. 1604. p. 27£. A. V. 13. I4. Mop 
St» Cod. eít le&io. A4aaSee.. Vevaff. Hyaeinthum Lite- 
ris aj a? infcriptum , AdawSeev appellat poéta, audacius 
quam 7beocrit. Eid. X. 28. ygusvh déxsSo;, fed Mofcbe 
graeéunte IL 6. vo», dénna, Man ck eh yeápuprs, ' Adufo- 
Miu: in Cupid. Cruci Af. v. 12. Er sragico. fcriprar ge- 
mirw Salaminius est. — Quod inter omnia hyscinchi 
£enera nullum hoc fignum habet, nibil intereft, (eJ 
«f. sd Solin. p. $60. Íq.) oum quicquid.eft veterum 
" poétarum in hac fabüla confentiat. Confulendus inpri- 
mis N. Heinf. ad Ovid. Metam. X. 215. et T. Hemflerk, 
ad Lwcias. T. II. p. 291. ed. Bip. —. Mox àéQw« xAdya 
Mewpréraxoy convenit cum ZB5eecris. Epigt. L. uexdpdoXws 
$4Qva.,— Samius is eft, cujus duo Epigrammata, quae 
in Planudea p. $68. et $69. Símmiae tribuuntur, ez- 
hibuit Brusckius T. I. p. 485. V. 16. doréeew ap. 
Vavaff. legitur. In Cod. eft égvrégev, quod tuetur Sal- 
maf. de Homon. p. $3. E. et de pinu interpretatur, in 
excumen procedente, quo a picea differt, cojus rotun- 
dior fpecies. ut óféroec; a meleu, sran:fodio, fic ékéropos & 
vegíu, tertbro, dexivandum, admodum,cognatae fignifica- 
tionis verbis. q. p. 2.] V. 17. Bme sAaráverov de pla- 
fano paesulir ramis diffufa accipio, quae vulgo e(t .&uqe- 
ante. — Vide Rwbuk. ad Tim. p. 27. et, waaráneres 
eJ ess apud Erycium Ep.1. five das2pi, ap. eundem XIV. 
Eodem feníu Simmias Epigr. 1. 8a«:€3c 'Ayeapíéeuc wugaág. —r 
In fine verfus Cod. sac exhibet, quod vitiofum effe 
vidit Marszinus, (yes debetur. Reiskie; commoda lectio; 
an genuina, dubitari poteft. Proprium nomen, quo 
usó; patzia fignicetur, fub vitiofa codicis leGione Ia 


Ex (00 EPERMANA C 7 


Jere ceníebat Jonf)o. — V. 19. elevuten. Intelligitur 
. ferpyllum fylveftre, quod rerenis nnptialibus addi fo» - 
Jebat,. Veneri faetum. — Qwid.: Fat: IV. .869.. Cunqme 
fia dominas dose. grara fif ymbria myrto, Jaxtaque come 
3ofita. juncta vincla rofa. Vid. Bodo Scapel ad Tiepplr. 
.Vl. p. 690. V. 2I. Aepéyurev, Cod. Vat, et fic Salmaf, ^ 
-ad.Seliu, g. 1&6. F.— Reliqui Aaneysdvoy, quod et ipfum 
probum fomet, nifi poéta.orstionis ftru&turam mutere 
woluiffet. — »ers01o0 uéxrrpc.. Monet Marzinus, Callie 
»s4acbo acctbum vel acre mel tribui ob poéma in Ibig 
- editum, Videtur poéta illue refpexife; [ed pote& 
&queque fimul ad copiam vocum rariorum et enunciac: 
atipnum abícurarum orebrasque allufiones ad ignotas 
» vetuftate fabulas refpexille, ob quae dudum eff, quod 
. s Calliacbut grammaticoygum crux  gudiat. «— Rak, 
Mihi Merrísi lententia videtur veripr; ita tamen, ut 
'pesta nen.ad Ibidem folum, Íed etiam ad Iambos et 
Choliambps refpexerit, in quibus eum, Hippatacd 
exemplum feogtum, bilem eg visus evotgniffe, grobabilq 
£ít, Ut autein. poétiz et omnino omyilgs, qui dicendi 
Áacultate pollent, niellis copia tribui folet, (vid, Senecamin — 
Anth, Let. T.b p. 598. CLII, Cuius Cecropio pecjova melig 
anadent ;. quem verfum hine fumfit Merzial. VIL 68.) fic, 
i5qnem poetica facultate ad inimicorum injurjas ulcifcenz 
das abuíum effeconfigt, melle quidem, fed acerbo et odiof9 
xfus effo dicitur. Notum eft mel Ponticum, quod quj 
: quiüaverant, lGiervtav Qvcxstogruec, 6r) qieév igri xq) kéo, 
/^ «quae vestba funt. Dionis Ciryfoff, Or, 1X. T. I p. 299. 
. idem guftantibus furorem injicere putabatur, tefte 4e 
liana kl. A. V. 424 bi vide. quos laudat Sebaeiderus 
,P. 166. qui ig Auélario ad calcem Friderici M, de Vev 
nat. p. 164. remittit ad Doy(fogel. Traitó fur le commerca 
de la, str. ttoiea T, L. p. 285. Hiuc aà sumpiv uu in zQ 
amatoria pafüm. V. 23. 24« Avo, nter, lose. cos 
:fenarios . z deam  Dioscogides Ai. . 3 14.. MS XX. 
. A4 e 





ho 


9 | MELEAGRI- Ls. 


p. 681. F,. — Dor Mobegeo Fires Martin. alii Mobemen, 
Prius eft in ced. nifi quod ibi ' b. Vitium fuboluit 


! Marsitio, nec dubitare licet, in 4gevev latere floris aut 


yami.tenelli nomen.  Reískis tentat kusívasic (vid. Ho. 
Jd.) et Av. utramque male, Unice vera eft emen- 
datio Heynil in Ephemet, Gotting. anni 1789. nr. 88. 
deus corrigentis. De amomo, celeberrimo olim are- - 
mate, hodie ignorato, multa disputat Sebmaf. de Ho- 


. mon. c, XCL p. 135. fqq. Significatur autem verbis 


Be tube ix. tobgerv Iesv. isuvepíyy pocta Diercerider, cujus 
Epigrammata in fine primi Voluminis.leguntur. Simi- 
jem cireumfcriptionem nominis 4polloderi habes Ep. 


.JSncert..CXC.. Bdgor "Asboowvoc Seit» d zav. boíniap, —-.— Pro 


jexw, quod eft in Cod. nonnulli «pe exhibent, V. 29. 
Pro 'Hyderrwev nonnulli 'Hyweiese» habent. — Vide ad 
V. 21. wavála Sere» vocat uvam viso ebriam, quam 
— Diodor. Zos. Ep. IH, usSwsdiaua appellat. — — TMgeeo s 
e$. Cod, Vat. Reliqui 3' e$. Deinde exse» Cod, quod 
etiam Solwefiss habet in Hyle latr. p. 121. C. et 
137. B. .sxiwv eff ex emendatione Reiki. — Codicis 
le&ionem Seimaftus de flóre junci odorati interpretatur, 
de quo junci genere multa collegit Bodoetks e Sr. ad 
Theophr. 1X. p. 1008. Íq. V. $9- neuvpraloot v5.0 ve. 


. wSalmaf. ad Solin. p. 367. G. re&e. licet ipfe Seimaféus 


sfibi non conftans aliter exponat ejusdem operis p.607.F,  : 
set ín Notis ad Simmise Ovum p. 161. Nicaesersm Ss 


. wmitw fuiffe ex ' Ibmato p. 671. conftat" Brauch, 


At in primo quoque loco, quem Br. laudat, Saiwefus 


. fon euvgyatovc, led. uveralov, in codice fcriptum effe ait. 


Jbi 3utem usjppalov; legitar. — Marzin. Mvjjwatev; dedit, 
Fava[for zuvpynios, quod falfum. — Idem eufeva. et péjja, 
Quo arboris lacryma proprie intelligitur, quae usguem- 
tum per fe faciebat. euóeya» Eveiw» inter pretiofa unguen- 
ta numerat Pbilodemss Ep. XXII — Pre fuis Cod. 


'£uiw exbibet. V..313. &ueuiree pro poétae nomine 








&.2. OARMINA 00. 8 


' habebat. Reéirkiur, qui verf. fequ. emendávit fed 33 «a 


sui k. T. Quam amendstionem cum Bresckins in tex 
tum.recepiffet, mox eum. facti poenituit, et in Le&ljo 
Bibus codicis ícriptwram ceníuit resocandam, Verba 
eias fnnt: . » Amomerum, plane incognitum hominem, im 


'poétarum cenfum referre non oportuit. Perrbenidis ot ' 


sícripta, fic inserüffet nomen, ni poéttine memoriam 


. wlervarét hic Melesgri veríus.* — Amemetus tamen paf. 


* 


fm commemogatut ap. veteres, quorum loca collegit 
Sdneidimraus in Peric. Crit. p. 110. quamquam poétam 
huius nominis fuiffe, nemo veterum prodidit, Perzbe. 
Sida commemorat Merzial. VII. Ep. 6$. ubi de pottris . 
aoi, dubitari nequit, quamvis vitiofa fit illius loci fcri 
purs — — 9ax(Qev di&um, ut fapra v. 26. iyaedpren, 
V. 33. Vitiole Marsin.-séxapevevrra. | Becchylidis carmina 
Melesgor ariftis comparat; A«jeva dum dicit, an figni 
eare voluit, jam fuo. tempore multa de Becchbylidis care. 
sinibus intercidiffe? — Aliter haec aecepit Mas/o, qui 
Bacchylidis carmina daicium Mufarnum Mica Jrongt- 


. feres appellari cenfet, ut intelligatur, Mufas ipías pei- 


tae carmina fua di&affe, omnemque' glorismr ex illis pro- - 
fsilcentem , concefüfíe. ^V. 35. Ipíam Codicis lectio- 


' 'npetn Brasckiur repraeíentavit, cum Vave/for et Dorvill, 
. án Vanno erit. p. $70. 'Avaxgsiovrelou vyAvu3 x. i, exhibesnt, 


'"Avexeslovra Tincerum effe apparet ex v. 21. 25. 45; 
ubi non flores, fed ipfi po&tae coronae intexuntur. Mi - 
rati tamen fubit, poétae nomini non florem aliquem, - 


fed uisus visrnges fabjici; ut, fi fincera fit le&io, Mi- 


lesgrim. in hoc loco allegoriae, quam. inftituit, imme- 
morem foiffe dicendum fit, Duriuscalum quoque wf- 


| , Apa vixrape; de carmine neclareo five praedalti; quod 


t&men ex Zfaziparro Sidonio Ep. LXXV. derivatum vide- 
fur, ubi de eodem po&ta: 4 và ueMeluv,: ^ hvrggotey 
véxrap baeuóviv. ubi vide notas, —  Sequ. verfu ipSéues 


M een dixdascade oo ad cod 


A$5- 


*o" | | MEIEXAGII . eal 


-. €is:, qéefh vide Tom. IV, p. 461. Harl. Contra [éni 
cit Reiskius in Notit, Poét. p. 183. Hoc mihi intelligere : 
videor, Meleagrum polliceri, £e cum ex lyricis, tum» - 
. €x elegiacis ^eacreonsis carminibus nonnulla: coronae 
fuae implicitururt effe. Vide tamen,an corrigendum át à 

| dp 2 AAbysuc y ePerogoy hoi: AD 
k. e. iusMélac dà lAéyows... Ceterum riesige non legitug 
— $n Cod, fed Zesepev; ut etiam exhibet Selmaf: in Praef, 
Tiyl Iatr. p..4.— V. 37. Brunck. ix defertie edidit, quod 
etiam Pavaffor habet; in Le&t. autem le&ionem Codi, 
cis ix Qoeftie reftitui jubet; provocans ad Salma. in Plin. 
.'p- 280. D. cuius verba adícribam: ,Propter virule 
etiam et acerbitatem casniiaum, qued fumíit ex opetis 
: s bus Archilochi, affimilat flori herbae hippophei, quam - 
- s Vocat Qerfdw exauéserya, — Nam qeeüà eít herbg. — 
:» Hippophaes flores habet racemofos, ut hedera, ide 
sin corollis locum haud fecus atque hederae corymbi 
pbabuerit. Radix inciía fuccum fundit. . Nam dei eet 
»eam fcribit Dioseorides, — Hino uxeho evekyyac ix^ aiztae 
30 voy Archilochi appellat, paucula excerpta e vaíto ocea- 
asno fcriptorum ejus. . Et fimul alludit ad naturam her- 
»bàe, cui fcripta illius confert, quae óefórr« et onjda 
e Íuccus xarà erpóyya guttatimque fluit. . do9o4 inavDde, 
p) 7à kxay9ilüsc. Male in. membranis àad2yc.. Flos quidens 
e ipfe minime: fpinulentus, fed quia herba ipía tota 
s:fpinis horrida, ideo &x9e; eius kxaySàc vocat. Mordacia 
aporro carmins et dentata, qualis Archilochi er&mnt; 
»tite fulioniae fpinae comparat. — Haec ille; qui cum 
verba uc sreéyyz; ad guttas liquows e radice de(fik 
antes referat, egregie argutatur. Reliqua fortafle prà- 
banda, ut fecit, Bodaeus a Ssapel ad. Theophr. p. 636. 
' ubi hoc diftichon ex Salmafíá commentario profert et in- 
"Serpretatur. .Sed ipíe Susi interpres,: quae looo ]at: 
.dato pronuntiaverat, eadem revocat in Praefat, ad Ho» 
-men. H. I. p. 4- ubi fide antiquiflimi libri legendum ait; 





bn OA RUSINA, - 48 


de BR we) ciQépBuc - ewwrpocor dito -Budsfuo 

« AppAixis epexehc euecyysc kw eusasob. 
ewmque locum accipiendum efle de fpina .euphorbii 
«uamvis coronis mánus apta, re/pondente tamen Jf 
£hiloshi ingenio.  Regetia deinde interpretatione ver 
borum euxeào ergéyyas, quae ad plantae fuccum ftil- 
latim defluenteme zeferemda ceníót,  ie' dues ad. 
$e&um exiftimat, gt intelligeretur, fpinam euphorbfi 
in Atlante prope Ocgannm legi. "Tantopere Salmefctte 
Mbi a do&rinae qua abnndabat copia illudi. paffus efi 
Certum eit, Meleagrim, boo voluifíe indicare, fe e sos 


es sansis drchilochi eperikus pauca er. parva coronae fuss | 


3nferniffo, quae Deroilli verba lant ad Cheritonéwm p. 712. 
Magis tamen ad genus carminum a Moleegro íeloGtoram, 
«uam ad numernm refpici potaverim. — Ex noftro colo- ' 
gem duxifle videtur Leontius kp. XXI, T. Il. P ios 
de geriem quedam: ! 
vhe 6ri sperüpus yaMuv dMbyg. cix lerolid 
E P eibi e NH pu 

Pre waste, quae ipla:eft Cod. leGio, Hemflerbufur ad 
uriflepl, Plut. p. 496. was Íctibendum propofoit;. 
nuper in idem ineidit. Z7skefeeld in Syl. crit. T. Hk 
(P. 131. qui singe evpéyyae opponi putabat yaexe víxtap 
*«eríu 34$« Sed. Cadicis le&ionem íatis tuentur, quae 
JDervilius Ll c. de hoc difticho contra Hemflerbu/ius 
4lisputavit. |. V. 39. 40. Prtaofert Salmaf. ad $olin. p. 93. C. 
-mbi de colore cyaneo et purpureo agit, et p. $579.G. —- - 
Jn fine vezíus Cad. Vat. vitiofe desee bg. Mox Veve/k- 
4» 3à& pro «9i dedit. De Pobreza po£ta. nibil conftat, 
V. 41x42, Exhibet Salwaf- de Homon. H. I. p. 10: B.- 
Abi. 31saeseérey habet, quod etiam Beiskius e Fabricio 
edopsavit. Sed proba eft vulgata, Vide ad v. 21. Cod. 
'Vat. bk'esopaeanos. , Amaracus inter herbas unguentariag 
.preecipaum lecum tenet. Salma. ad Solin. p. 332. R. 
Mals de wngnuenio amgprapine collegit. Benoerd, ad 


- 


? * 


19 —— MELEAGRI ^*^ LkAÀ. 


Theoph. Not. T: L p. $9.—— Pro key, «usé Cod. eft. 

lectio, Martis. koilev, Vava[jof. kedov habet, — Sequ. 
i wería, ubi Ssim. vitiofe »éxy» exhibet, Amrparer Séde» 

wóur Óügni&cetur per $oíwesmy xéwpw, quem florem pro — 
" Bgufiro habere Íolent, imprebante Bodeto a Srepel ad 
Jbeophr. 1. p. 63. In Aícalone. eum et Canebo, Ae 
gypti urbibus, broveoire docet Dioscorid. 1. c. 124. — 
VW. 43. »& uiv xà evel Cod, Vat, et fic hunc verfam .. 

laudat Jeifien. ad Marcum XIV. 3. et Bedarns ad. T5eo- 
phr. p. 662. et 1018. quiSyriam nardum vocari doces, 
t:9n-quod in Syria naícatur, fed: quod ab Indis in Syriee 
'  emporia deferamir; quae eft [ontentia Salmafi ad olim. — 
0p 746.Íqq. qui epitheton exeysérgega explicat p. 748. 
£- D. Aflyriam aardam vocat Horaz, 1I. Od. XL 16. C£ 
! WiésiL IL 6.:9, -— ve) ui» uet evples exhibent Saímajowe 
ad Plin. p. 76. 741. 746. 751. et de Homonym. H. E, 
p. 129. et Marsinus. — Vavaffor autem et Fabricias vh 
pi» xs kelav, de po&ta /iris cogitantes. — In íq. vería 
,'Reuoleigov nomen latere acute perípexit Marrinus, Bodeei 
. ierrorem exsgitans, qui ad Tleephr. IX.-p. 16018. hunc 
veríum fie vertit: Hymmis canasum, celtbrasum Mercurii 
Monum. vide ad v. 24. Quae terra Hermodorum genue- 
. &it, non conftat; ut proindo iguoremus, quid tibuene 
dum fit interpretationi Reiksi, qni Syriá' nardo pobtae 
patriam: fignificari cenfebat,.— — V. 45. Tieeídweacy Cod, 
Vat, et Marz. — Péétis, qui hoc diftiche-commemoras- 
tur, agrefler campi floret tribui, quod e bucolicorum nu- 
mero fuerint, acute ceniecit Reiskius, qui et íq. vesfu. 
XmsMi9en nomen de Afclepíade interpretatur, rectias quam 
Martzinw:, qui de Theocrito cogitabat, —xixeMdes men- - 
4ionem facit Theocrit. VIL 40. ubi Scbol: 'Aewopriéiay 
* Qu) r)v beryeapparoyeáqov, óc viv Zusafja, Qui locus. nom 
fugit Masfonis diligentiam. Nifi perverfam Réiskói omnia 
snutandi- libidinem tot exemplis haberemus cognita, 
mirum profe&o accidefet, quod eum hec l1óco, cujas 





(»$43. € 6 ARMINA " (43 


veram. eníat primos petípexerat, vatam vonjeGuran 
tentantem .videmws.. GCetrigit enims Aegeóeue Zouiény 
évéuec, — flores agri Sicelidarum, i.e Siculorum , "ventis 
fatol. di9eu. viue Qobueva anemonae (nnt ,. qui flos uus 
quam Jfe.eperiz; nifi eénzo fpirante, unde ez nomgn accepiti - 
. wPliniwe XXL. 23..— Vide N. Heinfium ad Owidii Metam. 
li. 97 Brevis efl amem ufüs in illit, Namque male bae 
- VESTIUM et nimia brewisose caducum. Excugiunt iüdew , qui 
proeflene nomine, vete: Quae eft oprima-et unice vera. 
Je&io,: pre:ea, quae olim obtinebat : 4ui perflenz omnis, 
Apríétiones nomen eerto cnidam flori tributum, poftea deg 
plüribos ufurpari coepit, Hefycbits ;. lpeguit — cà» 9vrin 
Vevxfec bei dfuuv QUnéégevev, — Vide. Bodarum ad Theo» 
phr-VL p. 702. eujus ibepta etymalogia ,' ab dveusc 0t 
Kfoxe üwe su, neminer hodie- in etrotem inducet, 
Eeteruin bunc verf..Mudst Solmm/. in Homon. H.E, 
p: 26. B. —. 4:3. V. 47. xtociov. Cod Vat. »xtóteen 
ovn euream ürcdum, fua ipfius virsute syuique fub 
dete. — De -praeflaritia- argomenti. Platonis carmira 
wcoumehüari,. figüm, -mi fallor, liquet, sninvs aatem, 
»qham.plahtam ,..quasnve- arborem. poftgr animo fibX 
ssfimxerit. Refpicere: wemen poterat, ád. chryfocomen | 
 wherbatü, cnjus córymsbos ab auri fulgere laudat Plisivy 
nXXL.8.€. Masfó..— Divings Platonem  figni&care vo» - 
fuiffe Melagrwe Áuípicor; 4oi adeg, ut.Deorum omnia 
aurea fünt, aureum famam ad poctarum coronam atte. 
lerit. Apolline nato, weéesev dnéyues sai S)sev Revec daaíue,— 
i:Colirado. HH. im Dél. 36$. Fortaífo /Meleegtr bunc locum, 
4ertsffe alium, quimos Iatet, refpexit.— — V. 49. Zira» 
— ww propter aítrorem notitiam palmae ptocerae compae es 
' Vit péita j quod probe intellexit Keiskius, qui in reliquig 
Aabputhtar, Optime Man/o: »Humilibus abjettis, altio» 
e?9, tümirum altra ipía, Arstes petierat, Hinc refte 
yycartina ejus corhparat sajmae ad coelum. tendewri feu 
wprecnde, e'qua tina. em, nif Seuteyósotg. Hn prins 


7 


E * 


* ^, 
e N 











ET /— WELÉEAGNRI . . ^L gi 


pYdmoriim - fiégdlà (intelligo leviora tarmina) comenae - 
jsíase intexuérit,*  Sequ. werfum expreífit Philippus: 


Tbe[f: 1. uhvroBévieov Tuselwe usíeac moaredórovo x&Mxag. o 
N51. wric propter odoris faavitatem coronis adhibe» 


batur. Vid. quae collegit !Fiftber ad Anscr. 1V...9, 


p.20; — 1n $^cj!, quod isidis genus eft a:fliammeo 
felgore di&um, (Salmef. Hom. H. Il, p. 29..G.) poétá 
&d etymolopiam nominis ewifuov a verbo qaíreSas ve» 
fpitere videtür, — Verbis 9o» dua flos fipsifcatur, 
vulgo (vé$Saxuo; votatus, recóntiornm faaeanufvs.. Sahmaf. 
Plom. H; E. p. 35. E.— It hoc vetf, *' omittit Fabr. V4.3. 
WoAixorfoy Martin. quae Cod. eft le&io. qaMxeszos Pire 


eeffor. quod de "Tbeodoridae patria explicare eonatus eft. 


Reirkiss irt Notit: poét, p. 2316. — Hie quidem interprer 
titioni prasferenda eràt ejusdem etrendatio querens 
quam Bwuncdéur recepit. Eandém tuetur Cod, Gieffl 
Wt igitur duos in eandem cohietfáram intidiffe appareat; 
Birpyllum érebmvoseriiy effe tradidit Diomorides HE 46. 
Cf. Suid. v. $greiec, et Dodaemm ad Tbeopbr. V. 


(- 692. fq. ——' Cod. Vat. £exviuv habet, — V. 435. »it- 


Wezjs, Codici le&tionem, terere. tentavit Reiskius, fpt» 
mam antiquis- incógnitam vef&tota in textum inducens, 
Haberhüs veiefrrav Deus» in catmine inter. JPeetyifeg 


"IXVI. 8. 3éxx6)e vesheberéve ap, Oppian. Hak «, i99. 


jsoberh sie mid ap. cliam. n. m IV. £10, Mem pim 
deriplacis v» 
dero oÀAR iddd: 

gamor recéns altor, 1, e. recenter Simplititer. . Adje&iVa. a 
webooe compofita palliva fipnificdtiene non minus gaudes 
ye, quam transitiva, fatis conftat. sÓvpeqoc, bens murriome? 
éutrectoc, fint] édacorgs: et alin permulta. iersu viteemra 
funt ap. Apolloni; Rbod. Vl, 14060. — Quod, fi-tames 
hihil mutandum exiftímaveéris, posta hoo quoque loeo, 
tt v. 35. allegorite immemor foiffe videri deliet. — 
Mex pro 79:9 Vaveffór vi; 9, quod Fabr, fequtas ed —» 











EST € CARMINA. | i$ 


Beq. verfa ipuiui Vit. Ced. srwik Mart. Fallitut Maps - 
Mss; quomrMeegriums 705 2' &pa Neéeyc 2. ^. fignificaré 
putat amicoront' füorum et foi temporis po&tarum cate 
ksina. ^ Recentiorum lufus 2prea. funt ve&ypaQk ; [ed Mocs 
exc 6Qeríeue, Mvxóia: vix. aliud quidquam nifi ipfias Me: 
Meyvi-funt ca?máne. — Ceterum ex'hoc difticho apparet; 
Melesgrum non omnium poétarum, quos in coronam 
'j$mtexnerat, nomina receníuiffe, fed tantüm antiquio- 
fum. —— V.47..-bha&.. Moc opus, banc toronam, amicit. 
Wieis offero eb délico. Résvran Moveéuv. qui Mafarmn facris 
, eperumiur, — Virutn, Me[arum artibus paudentem, His 
Weriüs vas Moveliv feluraig bterxierheusta dicit Orat. XVE 
6. p. 689. Frequenter fane artes. erüditae. uverdeui; 
deris , quique ad'eas incambunt, -uéera, vocantur a fos 
phiítis praefertim, et qui fophifticum dicendi penus ges 
banter. Exempla qusedam collegit JPermdorf. mà 
Hámet. Ecl. X, p. 177. Taferieis ad Proper. He 
' E. t. 4. 

'' Ji Vet. Cod. p.607. Edidit Rei, in Netit. PoRt; 
P. 243. e Cod. Lipf; 245. Maso ex Brunckii Arm; 
nr. XLVIL p. 23. 'Primum -diftichon protulit Selmafen) 
ad.Script, Hif, Ang. T. 1L p. 891«  Praefationis loo 
hec carmen, quo pué&Perum coror&m nectit, Melagyé 
. praepofuiíle videtár eí carminum füofbhpni parti, quuo 
Epigrerhmata comple&ebatur «asá. — Hanc vero coros 
' fiam non ab ipfo poéta, fed, ut par erat, ab Amote.con«q 
téxtew , Veneri dedicat. — V. 1. srà Vat.Cod. *evy$9, 
Jowius. colligere, floves. decerpere, — Aacbilles: Tas. L 8 
p» 24. nh vapalge eBnopqev "eoyileio jédov kulQu yilieyss 
Juliss. dinper, Ep. l1L 86e» tevyatis hioéi9iv. — Hint 
wietium bi fümere ex frui Smpliciter. — Vide ad Mace» 
Newi.Ep L T.1l]. p. E11. —- qwguséryc "Ecoc babet, 
Reiskint ex. Cod. Lipf. cum in. Vatic, qvkesérsv legaturi 
Codicis. le&ionem repudiavit Brskigs , quod (exesárut 
Amoris Gt epitheton. Satis hoc qorAmpdqim foser, quinte 





E 


16 : MELEAGRI | L3. 


vis; in Antbplogia quidem, nsllus alios locus fit, uhj 
amor eodem epitheto gaudeat. Sed, ne quid diffimu. 
lem,. nulla fuit a Codicis leGione recedéndi cauís, 
Vyvxeséru is eft, qui blando delinigento animum fallit; 
tum ad quodvis esimi obleGamenrgsm trapsferri potet, 
Jilesdum et jucundum fomnium Meleager éveeov. jjvxnués 
4» Vocat Epigr. CIIL.— Et fic paffim &séry pro es/ede- 
smw»;o ponitur. Pulcra vaía eec hgáruv uóvev. eile dicit 
CJemens Alex. Paedag. IL. p. 18$. Vvxsveylev et irárqe 
junxit Dio Chryfefl. Or. XXXIL p. 362. A. quem le 
cum cum alis laudat Pierfos ad Moerin p. 65.: ksárm, 
$ seu mat Arrmen? d$ TÍobu xag "Rae, — Nibil itaque 


. mutandum ; hiü.forte duplex epitheton, voci erígewv 


sddium, Íatis gravem emendationis caufam exiítimes, 
Verum nihil apud hosce poétas frequentius. — V. 3, 
$eríx^st. Cod, Vat, Rede, — — V. 5. x3 pi» Beisk, 
enutra Cod, fidem. Mox idem cum Vaticano hxésaeset 
és hx k, El; jé3ox, Noítrum dubio procul ex Branckii cons - 
. jeura in textum venit, Sed vereor, ut poétae manus 
fna reflituta fi. j42ov bu kxá3nc, rofa de fpinis decerpie, 
C£ Ep. Inc. XX. — V. 7. xeeeér3s xeéxov, Crocos eo». . 
ma flava, $e3y veix/, conlpicnus,  Mefcbi Europa v. 83. 
ljex9oio sgóxeu oósoeav 49upxv.* Laudat hunc veríum Sel» 
ss4J. ad Solin. p. 76. C. —  Sequ. veríu Cod, Vat, 
OéMéiqv. — V. 9. Hunc veríum refpexit Alberti ad He 
doch. v. dipeuapgs d rà» sho Quilghos ixmv.— Vide Epigte 
XXX.— Omnes, quos nomipatjm recenfuerat poéta, 
comple&itur verbis /psgroog xMdvmg kerrge, paeros es. pul- 
eritadinu er morum. praeffantia coB/picmos; et Tyrgpm, 


patriam, tot pnlcris pueris infignem, felicem praedicat: - | 


éaflers vitu Térec,  Infalam Tyrum. vocat iterum Epigo, 
,CXXIII. Vide Falckenar. ad Phoenif, p. 212. Laudat 
hoc hemiftich. $pené. de Ufa et Pr, Num. T. L. p. 660. 
evpisvory etiam Reikigs habet, idque ex Salmafoi emen» 
dauone in apegrapha qnacdam Suxije [ufpicor.. Cod, 


enim 


^8, 
Li 
. 


L3.1.4. 1 CARMINA — 1 


enim Vat Mopérvewy legit, qua voce Meleager ufus eft 
dee 1.9; V. 1. LX. 2. Ceterum junge 3 9? Zee; Kémer- 


Bec fog, dipole valles, i. e; vallwy &y3» Qíewy. Sic haec | 
explieari.poffent; cum tamen infra Ep.'XXXL pueri 


)uee( Kéwesloc iy9otdon appellentur, fere probo eonjectu- 
ràm Scoseideri, jnSsqégny. legentis. In idem ultro inci- 
derat Manf5, - i ; 


JH "Vat. Cod. p. 581. Inter Stratoni? Epigram- 
matá edidit Klorz. nr. XXIIL- (Man/o nr. Ill. p. 6j) 


Tra&avit Semeider in Peric. crit, p. 24. et 113. Ad 
puerorum atorem, muliebri &more praeftantiorém, potta 
fe convertit: Gomparandum Ep. inter ke». NI. p. L51 
quod bonum poltam au&erem habet :. 
wAsióvr9oy róls S4avoc' dto» JwvaTsiT seoc Éofyy , 
(0c DSyerrépie, tórsóv wó méSoc dtévepec. — - 

Quaedam apographa formas vulgares exhibent pro do 
ricis, quae in Codice leguntur. Cod. Dresd. késpc d 
. 9é4. Venus ighem jaculstur, g4u«, quo pectora mu- 
' liebti amore incendat. — Pafim Venus filii fui armis in- 
ftru&a occurrit. — Z5eocrit. Eid. XI. 15. Ix9verov Pxw 


desíphov Eploc, Kieproc ét uoyáAac, d oi (aav: wige Qioruvos, 


ef. Mofc Eid. II. 16. Praeiverat Pindór. Pyth. 1V, 
. $80. et Euripides in Medea 633. — Ut Venus mulie: 
bri, fic Amor puerili praeeft defiderio, 4wevxsd. Hoc 
verbo primus, ni fallor, in hunc modum ufus eft /ne- 


eseon ," ap. Enflasbium 14. p..1442. 47. 06 f8o dpiie vx ^ 


suoysser, Pinzerchbür de Amore disputans T. 1l. p. 754. D; 
&matorius faror, inquit, eles Rohov iyu; 93v bnvetárqy xh 
$uloxov 9. voVrev, 6 vév depráDopav,  Qeviv dsloyo» Amorem 
vocat Hérmefanax in Elegia v. 85. Deinde quicunque 
glicui rei praeeft, eamque adminiftrrat, ejus 4víexec dici 


tur. Exempla collegi in Animadv. in Euripid. p.308; : 


add, Woertmdorf, ad Himer. Ecl. XXXVI. p. 315. — 

w. p. 4.] V. 3. s jeu; wrri me poriffinmmn. adjungam? 

De animi inclinatione pagum. — Lacie, T, IL p, 40t. 
ic EOM B ! 


- QM 


A 
1$ MET, EASAI JorE«d 


Xof uus urrev Jnagtoc Tusc, doe) uui! sic Prepév en S40. cáSovo 
Résovru 0eB, moríeovc hyusívovac doyg,. ToU Quésmiso 9$ Ted 
wevato heusvidovra. — Plutarcb. T. 1l-.p. 772. A. lweméo 
wtreTe yào jud Tlvy T3; zapSévov elxerüv, &q vebc n6c)v uRAAeT 
exin ene. Alcipbron. 1. Ep. VIH. p. 38. des: wyàe dv. 
Beypó, 9 yévas, xat, buie duneufhieu. — Translatae figni 
ficationis fons et origo apparet in his P/mrarcbi locis 
T.H. p. t1. D. hugíleiéc apr xat Qupdyndgeri, xal erdt 
xdxtige xMinv, óc ri mA&svryyos melo cüléreeov. Mépas Jésmo: 
mm, T. Il. p. 21. D. od zwigév dori» $rfouv. iMEuv keopá: 
eg lerrrrárrovrac, écrse bak Qvyev, Bern voie vb Blirmy.— 
In quibusdam apographis ve£4w legitur, omnino malg.—- 
Mox sor) «ai)a 7$ p. habet Cod. Vat, et Voft: &pocrt. irp 
cujus .ssargine noftra le&io notatur. Seq. verfa in 
apogr. Dresd. contextus igév exbibet; did ye. ledy 
wn )3- Dese. 

JF. Ced. Vat, p. 582. fq. Primus integrum ex. 
apogr. Lip£ edidit Schmeiderus in Peric. crit. p. 83.. 
Duo priora difticha protulit 4Merri ad Hefych. v. xoeeivy, 
Secundum Pierfon ad Moer. p. 472. — Ultimum Bar- 
wannur ad Propert. p. 698. 6 cod. Scalig..(Man/o.nr. V. - 
p. 7-) Posta in oculos invehitur, novi fempite amoris 
novjque cruciatus auCctgres, — Meleager imitatus eft Po- 
lxfirarum. Ep. I. T. Hl. p. Y. Noftrum vero exprefüe 
Panius Si. Ep. XXXVH. T. HL. p.82. — V. 1. axídav 
wweo, pméris infidianter, puerorum ebfervatorer et feila- 
tores.  llftrat Rebnkewm:, hoc difticho prolato, in 
Epift. orit, L. p. 94. — à» & Cod. Vat. abeft, fed re&e 
repofitum. Junge iyxeéusvo quafi oculi, wiféo ilii, 
pulcris pueris ubique adhaereant, fibique ipít visus 
guaeratit, ut Propert, loquitur 1L 18. 7. Sic Epigr, 
Ino Ag. LII. p. 161. 

Ri get 7e bigber, Jar, dro Metpse "Rowrot 
. . Qrmá, S«cevriv Superi jv éxnv. 
Aligs pueri puellaequa emecis vifeo homines allicere dis 





Lha4 ' €. R3 T XA. 19 


cuntàr ; ut ap. Plausátm. in. Bacchid. V. 8.39. Tout 
fiim oebemenser. vifco; soon. jlimulo fodirwr. — Similis eft 


ratio; nbi oenlis tribmuntor.retia er laquei, — fppulejus — 
Meta. L. IL. p. 99. ed. Rhbbuk. Serir- biondisies, inves - 


die; fpiritum ,. amorir. puofündi . pedicis aeternie alligari 
€ Sofipsrium, Ep. 3L et Pbilofizat. Epift. L. p. 9398 
Quen sexriges voit «üv.dpprros Qraydoto.*-^. Ín. pentamee 
tro- Gams perperam d98aauB» conjiciebat.- Haud diffi» 
miülgá ad oquicà apoftropbas collegit Dorw/l.. ad Charit; 
P. 486: .— .V. 3. Neuun moram: rapenifdir et. ecco 
seflie, volaewó ignem. fib. cinere latente, : Semáent. Ovid, 
A. Amor, XIX. 19... Ti. 28oque, guae nofirar. repnifil 
wuper:ecilios, IU. 13. 4. perque cats ocnlos, .qui rapue 
sv.mitor.-. Verba répgy wie:deeDuietjises; psrbediine [pbi 
ciam babentie, sepetit bp. iL V. uà, soa Ade, d QudieoMig 
venite cóóry. s9ó Jenfdpabueve. Collimácb. bp NE: .— 
*— deu; à mv Ribas wisfvuuhvos, deni & TAÓrg, ^ 
xi) uh Aussie. aep vm TQ (ne)j.. 
, dnedis per ignes ,. /apph/faos cineri dolpfo. Horas. 1f. - 
Od. 1. 7. — -Pargemiam safoivu fà» enspvier. Miufirat Fit» 
0 Jin bri rfr. oesegéas oi finflogsós bropogofvren et: iisdest 
verbis tssbins. Gent. 1V./6Q. qui haec addito dtaeerridi) 
€ Mc ulnas yàp v), denade ^ xm yo dewue9s, 6 enop-. 
sríoc, edu SAT TY gore, ipfiasdo 7e sévreg: viv. Kr, Pee 
dxs3s,, Similia funt aM v» uxamav' c9 mdpimp xuxio 
4o .Mewa. vécue Atbyvgm veis, Quibe -«omparat 
JDieges- centur. 1. 521 p. &BI..—-. Pro sfogp Schutide- 
. wur váop, Calu.reQo, babet. Verbum euodPumépaves 


dividit, ut in talibus folet, Vát. Cod. — V. 5..InLe&t. - 


P 312: Besmclhu;, 369 3a jv BokdourDa, corrigertduny 
proponit; quod dMas/e in textu pofuit. Mox idem in 
Cod. réuus efle pro *áxe« nit, idque probat. (At B in fue 
apogrepho eéys reperit, ex emendatione efi; Varicanua 
babet wxoe) Putat igiwr, hunc verfum ex. Bouderil 
conje&ura reftituendum effe fie : 

LJ - 


P 


' 4q 2t NELZAGRS — —  hÀ 
1 .melg .J alpuryy aívopotasbrs tüya c ATIENUT. 
$uos ipfum alleqüi. oculos, quwerum im ocu Enid 
. "et se wpavías incufet;  Ingeniofe vinendatio, et force 
wera; quamvis et.fic aliquid relinquitur, quod palatabá 
paulo .maerofius offendat, .cuns erxegc. in hoc imagh 
pum contextu yix fatis apté mentio fiat, Verum-talià 
i0 noftro pocta non. nimis u?gendi efle; ex foquontias 
ípparebib —— vevrriepéss. Sáneva. Pimider. lunt jacrymer 
wreá' non, ut.BMon/o imterpretmtur, deerjmer inflen 
imbris, quem Notus.concitat,: profluenses. uulaktoi Bangot] 
dixit Add. Perí, $38. — .W p. Dbeewses win 
éiroswóysvo, Natio:et apogr off; in dujus marge Sraliges 
 ésgáe3 correxit, docente JZurmotso sd Proper HE 
kl XXIIL 13. Correpeus fotvo. Veweris..torrebar. gbino; 
quod ex graeco quodam poétk dd&um, efle dabitsriine- - 
quit  JZWeomrit. VII. 55. ^vuüén-óeiredu.tyes M. Ageoliami 
Cui. praeivit .Sopboclas ap. Athgnr XII: p. 5646€ 
voíav .T1dAnb. tvyym Super gh.- wol. 5. 

Sd . ÉKeorroc, rait ei. düuhuy PFeu* Eu 
4 iren d MM NOS Mae TE 
. Movilimuyerba male interpsérafot Daterbemp ur : redliu$, 
Gef aub. in Amitn- p. 864.409 Noticonttentup nofter oculis 
amore uftis» Amorem etiam finxit uéeyusev. jnepte. órtó 
tglis metàphora magis decebat ancillant, rei culinarigs praes 
pofitam; exndemque in amore potentem , qualis Ralae- . 
fira eft apud Lucionsm in Afimo c 6. T. Vk p. 297. 
ed. Bip. quae jocofe etlepide ad Lucium, kw fx£rino, 
inquit, iSesrouéye pes, — Ut Meleager síqesf! Swexnés. 
kse, fic. Pelyffrazsus Egigt..T. item oculos - incufans, 
naíee9s, ait, reiose9e, uavaQqAE wes xor: diu. et-Pdloffras 
:3u5 Epift. LI. p. 939. seérei d6SaAun) neuvieSa: Fálura 
99» jvyiiv clic teuDev. bmijjotic* wolves 93 Mfukéens9e, vit. diuo» 
x&tTaMrev(i, "9e hioron» ltaweib? vovyapovs dryeomvelre, xa) 
salesUe, wy Aoyíder9«- (fort. enia) ; itc " 
sioseOa. svpsiv ur) Ovvíuaven 


b CARNINA ^—. X... 


^ Ki. Cod. Vat. p. 583. : Edidit Schneider: in Periculo 


€i. p.63. ex Cod. Lipf. (Mano nr. VI. p. 7.) Poftre- 
mom diRichen protulerunt Salmaf. ad Tertull. de Pallib 
p:432. — Miberzó ad Hefych. v. aem. T. I), p. 497. 
. Puicorum puerohir recenfum pota. inftitoit, eorum» 
que ufim'amico apprecatmr. —— V. 3. Breanckius in Anak 
pli dederat, cum irt Cod. Jy exítet..— In. Le&t, 630; cot- 


ripi;--Poétae fortfíe ohverísbantur Sepebsr verba: | 


Berio brovriov vei Qe; ap. Longim. rt. v. Se X.— Infra 
Ep. XXIll. a! xáeeraz rbv xaXov "Agurminybian Jedoswas hyvríay, 
&bi vide not, — V. 5. vide y sievoyov ex Brunck vé 
detur effe emendatione; Vat. Cod. «€ siermen undé 
Ícribendum exiftimo:: — .: 
và 9 Heroes c EE 

Apogt. Lipf. «à M «' sjer. qnod item ab emendatore pro- 
fe&um, Verba in arte. fàgittandi ufurpata ad rem 
obfcoenam 'traducuttur, — Facit huc ffefycbims. xtpui 
' .dphuov 3 vevpá ^ -Régrnüye Bv. ASqy.. et soPeAoy aldoiov, xéone., 
Conf. Intrpp. Pérenii c. 134. Partem hujus diftichi 
esicitut. Aerei ad Hefych: v. x£gac et borreov. — Verbum 
vepiexoDisa; illuftrar Selméfts, abi de more Scytharumi 
pellerh- hoftium capitibus detrahendi disputat, ad So/ím, 
f» 581. D. et Leinep, ad Pbalar. p. 73. fqq... Nequi: 
fiae, quae in hoc verbo fatet, fontem Zrcbilocbum puto; 
apée Zebenaeum 1I. 122. B, mévr' diig.. keouxon imam, 
. Quod de muliere libidinofa di&um, non intellexit Ca: 
| J'ttborus.. - Hefych. levoruéouen te? hwoAbriQa wo) bxoyénout! 
Qdwe! ua) Tbv weerreTpuépóv TÀ al2otoy kwsexsAupuévey, — XoQa* 
— «Nic Nalau. — Poft oiié2«c Cod. Vat, ? inferit, — V. 8. 
Eé3/&ev Cod, Vat. vitiofe. »x1au(^ Brunckius án. yaavfs 
mutándnm cenfet, quod verum puto. Jnfra Ep. LXXXIT, 


diiooc be) Anpooo 94x63" 02 xmi. — Idem Ep. CHI. el 7g 


dv) xAalvy GeBAnuivec "HiioDiloac S&xvevoi, Afclepiad. Ep. XX. 


Blrerov 3', étériv xeéiy ula ToU; QuMorrae gAnisa, Jam, vero « 


&Mwvlba et xaivav, ot ejusdem originis verba, parum aut 
' B 3 Ts 


M] 


Pd 


Ui 


a2 | MELYAGXRS E44 
siihil differre pnto. Apud Lucianme temen in Amót. 49. 
"T; V. p. 313. ed. Bip. dez 89à Tf» viov Medo, óc "Aucifinilen 
SoxoáTu4 ; és orà rm qaid suele - Vorveug ixouéldu. ubi 
xMwviUs corrigendum cenfet DersiM,-ad Charit. m $85; 
&ui conje&urae patrocinatur dlcpbren L Ep. 38. p. 176. 
$wà Toéud» xepapiw xao. Conf. Pbilefir. Epis 
XLIV. p. 933. «— | V. 9. "Pauaiui» Aesáé3n (Cod. Vat. ae» 
edu), parinan, mifcellossam. fichieis , variis es uxquiferie -— 
deliciis refertam , snitrat Salimaf. ad Terwll. p.432... ..— 
Vl Vat. Cod. p. 575. (Mato ar. CXIl: p. 473. 
Xt Meleager amoris curas vino largiter ingefto pellezg. . 
faadet, fic. Tisle f. EL Hs — 
(Adde merum, vinoque novos compefce dolor; 
Occuper ut feffü luming vida fopor: 

.. Neu quisquam mulso perfufum. rempora Bede 

* Excitet infelim, dum requicfelt dmor: 
wauei^vxay &yrsv Euripidis in Bacch. 771. cireumícsip(ie 
Varro ap. Nonium v. Coagulwm: Fita etibil jucundius 
quisquam .bibir; Hoc aegrisudinem ad. medeudam. intvesse- 
vus.  flydamas ap. Arbenarym Il. p. 73, B. Swrrolos 
Tv kxeeéoov A7; É$gvsy olveysreg" Apmshov, — V.4. Law 
dat h. v. Aiberri ad. Hefych, v, Zaeexóva.. — In Cod. Vat, 
| witiofe &wygesrórt. —7 szakáeon QMye, compefcrt, legion 
ardorem. — Solis radios ve£. ibuefuwe» Epigr. XXVI, D& 
lenimento flayrantis: doloris $ephech in PhiloG. 64r. 
QANv, d uopli ci) sine. Hand fcio, an obveríatus fit 
Meleagro lacus. Xenopbonris .iu Sympof 2. 24. - sdhg 
(rr: à ec A)ov The ux, The uiv aXeac, deree 6 m 
Qgaybéenac To)c iSpibron:, uppids, Tbe 9i QrAcQeocuvae, euap 
day QAya , htns— — V. 3. eha; Vid. /felan. VI, 
p.35. B. — | Fgoveon. sov. üt. Ponyafís ap. Atben. 1I. 
P. 37- B. sésac 9 in xosólag kvíac hvàgli« kaaváQu..— Paulus 
Silent, Ep. XXXIV. éuxetov. lx &régonv i£seéfuee véor. Pln- 
tarcb. T. M. p. 333. C. vic xgleuc inugovovei ad Qavzagios 
e8y widver iyvàc yrebun . Verba buxqgaden ot éysadctus 





AL 3.5. "OAXRMINA. 50. $3 
$liüftrarünt: Stoiber. et. T. "Henflerb. ad Thontam M; 
4p. 387. (q. Ad (enfam praeclare facit Properzjar 1I. 
XEL XV. 3. Tu, pores infanae Veneris compefcere : faffws, 
Curerzmue s20. st medicina mero. — Per te jungünrun, 
pron fohwssur amastes.: "Tu vitium ex animo lue, 
eis. meo. 

5:] VIL "Vatic. Cod. p.576. Edidit Majur in 
sad. Eod Uffenb. nr. 57. unde Jefu: fumüt in 
Fragm. Pottr. p. 20. fine lectionis varietate, Repertivit 
JVartom ad. Theocrit, 'T. IL. p. 181. de puero. inter 
Tavigandum demerío perperam interpretatus, Quum 
Andragathus, quem poéta in deliciis habebat, Rhodum 

4$rofe&Gus effet, ille in delpbinum mutari optat, ut 
puerum, «umeris fusceptum, in locum deftinatum vehat. 
(Meno nr. XXX. p. 16.) -— V. 1. 2. Expreffi funt ex 
Callimachi Epigr. quod mutilum exítat in Vat. Cod. et 

Anter Fragm, nr..CXIV, p. 485. 4 vac, d 72 uóvov Qfyyoc 
épuly 73 yAuxó TEC $okc "AerafBoc, unde Horariu: profecit I. 
Od. HL 5. — 4 ?vefewre, — Dolorem fuum enarrat 
fimili vulnere laborantibus, mifere amansibur, — Vide 
Brunch. Lectt. ad Tbeocris, p. 62. — dvxàc Cod. Vat. — 
VW. 3. ciepánags; junGtim, et flatini ze; Vat. Cod. — 
radeQoclv Aweuec, VenrUs, qui puerum mibi eripi —m— 
'W. $. Unum hic proferam locum Lscigui.in Navig. I9. 
Tom. VÍII. p. 172. ed. Bip. 94jjsu, 4 Avxive, ol 3sAQivec 
t)he abr) )eedévsgc ijeleousis Ex 0i» ylw^ 9 voulQeic, xiSagae- 
Jiv uév rra-enOuvai «np aPrüy, xa) lproAnphy Tày uie30v kyph 
"fe w249, ne) vaxgóv 7: daAe waibioy el; Tov "leSpàv di Oen 
vec ápuóiu weoxopudDiyar, mày 92 'Aleuávreu eixfroy, Ty ves 
yyrav, lrepietw dsAQivec igerrixog j Seq. verf. Vat. Cod, 
je Dy et yAxósada, — In. edit. Lipf. perpezom excufam 
: se9o09uso9sfe. 

FiH. Vas. Cod. p. $76. Edidit Klors. in Comm. ad- 
"Tyrt. p.113. Prius diftichon laudat //arson ad Theo» 
erit. T.H. p.221: (Masnfo-nr. XIX. p. 12.) Antiechum . 

B 4 


bh 





24^ |^ MELEAGAI 0k. 
puerum Amori parem, immo fuperiorem effeait; quin 
Venus, cenípe&do Antiocho, hunc filium effe putavit, 
non Amorem,  Expreífum carmen ex ffepicde III. 
p. 21I11..— e) uk viv Eeud», e) aüvà) KÓwq«e ywieere, 
dv v£reusy, — — Veri. .3. Cod, Vat. siv sódev». exhibet. 
Cui emendatio debeatur, ignoro, Sed reéle fcribitur 
vov. Mufaeus V. 68. Kómq9los hedtugm, viu. Outnívero 
 Kénps.. Vide, quae collegimus in Animadv. ad Theocrirums 
p. XXVI. fq. — — Ver(. 4. pro elpirac Hynenbach in 
Bibl. crit, Vol. T. P. IL. p. $8. corrigit: sópyres, — Hic 
«nim puer ipfo. Amore. potensior Amor ejfe. reperitur. — 
Mox Klozz. xgéesuv donec, € Íchedis fais edidit. Male. 
IX. Cod. Vat. p. 586. Edidit Klozz. in Muía Strat 
nr. XXXL p. 65... JWWarson ad Tbeocrit. T. M. p. 165. 
Ultimum diftichon Palcken. in Diau. p. 7. Le&Sionis 
varietatem enotavit Schneider. in Per. Crit. p. 63. (Manf* - 
, Wr. XX, p. I2.) In eundem Antiochum, quem ephebi 
' habitu incedentem, Amori fimillimum fore ait. Et hoe 
expreffum ex Zffclepiode Ep. HI. et llL. —- — V. 1. Cod, 
Vat. sl xoxué) "Ege; sixev. Hoc quoque loco Beunckius 
xAxide reponendum ceníet; in quod etiam Ffereliws ine 
ciderat. : Minus re&e, ut apparebit legentibus. notam 
'Scbneideri in Peric, Crit. p. 113. ubi laudat Pollucem - 
X, 164. 70 33 lv lougers Qéeuua mérasoc ua) xAapéc. mqsirws 
. 9$ Qaec xiauó)a cvenáca: Xax4e , bx) roW Egerar sirojeav" 
Qa956vr' i£ 0pavió xopQuelav &xovra xAnpéx.. Quem locum ne- 
mo facile de vitio fufpe&um habebit, —Chlamydem et 
petafum jungit etiam Philemes ab eodem Polluce lauda» 
tus, et Plautus Pfeudol. 1V. 7. 88. Íqq. Amorem agar 
p indutum oftendit. Philoffratus Icon. 1. Vl. p. 772. 
Vide Loceam ad Xenoph. Ephef p.157. — Chlamydes 
nimirum ephebi geítabant a decimo feptimo aetatis 
anno ufque ad vicefimutn, unde cbjamysr epbebica ap. 
ddppuljum in Metam. L, X. p. 737. defi luculensus . 


puer nudus , nifi quod eplubica chlamyde fifirum egeo, 








L4 ,. CARMIKA 23 


betmertpm. ubi vid. Oudesdorpimn. xjaufüsc Eoufixhe Ati- 
fipdemus, Cumarum tyrannus, mulieres geftare juflit; 
tefte Plusarcho T. IL. p. 262. A. Qui hanc rem attigit 
in Differt. de raptit Caflfandrae p. 83. et de Origine. ti» 
rocini p. I3. Bürtigerm:, ephebos Mercurii veítitum 
imitates effe fofpicatur, i$ dem Vafengemáblden.Faíc. 1. 1, 
py. 146. jam Mercurius chlamyde et petaío copfpicie- 
. bam, n pompa Dionyfiaca, a Ptolemaeo celebrata, 
incedebant Sileni i» vetvtai x ^auóées xe) uppmiti Avo 
wei sas 9 à piy.eüriiv wéruee» xa supóuov xeveov», à 
W chhmoyys. ap. deben. V, p. 198. A..— Verum. hic 
«quoque Ca/aubeni codex xxmie: praeftat, p. '200.F. 'ware 
dMeia xyrévac Eyerra dviexiueüc xa) werácsve. — His adde TV. 
desem ap. Srobaeum "Tit. XCV. p. $22. 31. xa) waic uiv 
àv, imSvusi j lovgec ytvóe3eu ' iQufec Jà yíyfpevee, Qurei vé 
1B xpaud)iov ire94s9u., — Haec paulo fufius declaravimus, 
Ut appareret, vanam efle h. 1. Brenckii emendationem; 
fimulque intelligeretur, qnam apta in omnibus (iis locis, 
ubi de puerorum habitu agitur, qauti3sc fit commemo 
satio. Haec feme] notata, ad plures Anthologiae loros 
expediendos valebunt. Ceterum de verborum 4 
" €t xu» permutatione egerunt. Bermard ad Jofephi 
Aneiqu. V. 1. $. 19. T. Hemflerb. in Mifcell. Obff 
Vol IH. p. 414. Dorvill. ad Cleri. p. 385... — 
VW. 8. Pro xe! uj) veoph, quae ipfa eft membranaruns 
leQio, apographa quaedam wíwe exhibent, et wire prá 
wbrev, —-: V. 3. nà om. Cod. Vat. Lipf. Falckes. et Kilos, 
pà- plures inferendum judicaverunt. Homer. ll. «. 2341 
wb uk véle (uüsrga» Epigr. XXVIII, 2. LII. 1. Reír- 
hits, ut metro fuccurreret , in margine Codicis fui no- 
Varat; w0 và» yadeev, —— V. 4. váprsAuv Cod. Vat. quani 
formam paílim in hoc cod. deprehendi *vefioraAn Um 
Xipl. Wars. Pak. 

X. Cod. Vat. p. 589. Edidit Klets in Mufa: Stra 
s da: Werten ad — T. UI. p. 38. (Manfa ne 

! "d 





286  — . mwrLtkAG*Y L5 


XXI.p. t2.) Puerum ofculatue pofta tantam fussita- 
' tem perceperat; ut Jovem non neG&ar, íed oícula de 
Ganymedis ore bibere, et Ganymedem propterea Jovis 

, pocillatorem vocari füfpicetur. — . V. I, 34». Quanta 

cupiditate, qui aeftatis calore fii cruciantur, . aquam; 

tanta equidem pulcri pueri ofeulum apperivi. Huc fs 
eit Pbilofir. Epi(t. LVIL p. 942. brov, yévm, xx) và «esi 

. wéue xa) Onbélvsn seien obeuréoss, bv eb ob» dere kxefaetv, 
Haec fcribenti PPileflrate obveríabantur, ni fallor, verba 

"Ibeocriri Eid. XVI..8. véevev di! evQouvac 42 Qavelc^ eum 

ei 9 deb Qwyby "Hsatoo Qeéerovroe ódermóeo; s3pauov eh Tw. 

^ Narciffum fonti ádftantem, x4xuve 3npévra, nobis ftatuit 

Bbiloflrazu: Sen. in Imag. 1. 23. p.798. quae exícripfé 

"Ariflaen. IL. Ep. X. p. 87. De translata. fignificatiené : 

verbi 3j» exempla collegit Gasacker de Stylo N. T. 
p. I18. fq. — V. 2. Profert h. v..7Miberti ad Hefych. 1. 
p. 478. propter verbum &voreeQséyev, quo Lexica carente 

$eq. verf. Klotz. 4e omifit, — Ad illaftrandum acumen, 

quod in hoc diflicho ineft, facit Lucianus D. D. U. T. I. 
p.214. uhi Juno Jovi Ganymedis amorem exprobrans, e» 

JB sui riy. néXuxux oix. &y. d; MBorc, Bit, map! aireU, 9 Qu 
Jufeac weorasgov aüvàv, dávruv épsirrav , xi) à QiAxua. eX) 
Süvov ToU uéxvasoc. — Qvi labellis ta&a pocula alteri prue-- 

bebat, ut eadem paxte biberet, (vide ad Zgerà Ep. XVL) 

efcula propinare, clvoxodis rk qeu pre, dicebatur. Lucia. 

in Afino c. 8. xe) jv sàQeosóvy Spy vày oley xu. vi Quélpi: 
ve meomióveuy kAMjAen. Ariflaenes. T. Ep. 2$. p. O1. voo- 
vov 93 Tv veéorov dense ix evouásav UmuQíAevs kAAAn, xaTa 
sívovrsc rà QuAdpaTE, xa. vy olv. v6ic xelAmi »expauéveoy xa) 

Méxgi xo) aórüe vie. xagülac waobesusos. — Fortafie ap. Bbi- 

Joftratum Epift. XXIV. p..924. olim le&um foit: der o) 

Móvorc srebirive. vog Quxitpasv, pro duuaew, quam lectionem: 

contextus non patitur. — Nihil eft, quod in hoa diffi- 

oho, re&e intelle&o, le&otem morari poffit. —Tentavit 
t&men nefcio quis, in Cod. .Bodlej dez 4a. $rs, (do 





E56. ,— lewms1 A; . 3* 


centdá H'atien. 1n. Addshd; in Theoce. T. 1E: p. 34) 


fine cafa idones. -e- : V. 4. «si vir dgGtos conjecitin. 


apegr Ttyll —— V. 6. jvyllo sérets ufxi. ofculum, quod. 


ed animhro, non minusdulceac mel, enMPerar, Epigr. 
Jac. Av&. LV. p. 161.: 

/ w$ééu vc w' iQiurn, dptersa, xdund Medi 

- wixrupilue và GUsua^ cb yhp evóun vieragoc dover, 

mà quÓn v) QUspa, ceAOs viv équr& eveoie. 

' 4..6.] XI. Cod. Vat. p. 577. "Edid Dersili. a& 
Qbesit. p, 532. Ultánum diftichon expromím Aer 
sil Hefych. v. Mipores, et Voffeling. ad Diodor. Sic. T. I 
»:373.18 Vasetter.-Codicis Lipf. enotavit Reicke in 
Mic. Lig£ IX. p. .94. (Meu/s nr. XXIV. 13.) In pue- 
fura Praxitglem, cnjus nomen huic lufui, fatis ingenip- 
fo, locum dedit, Netus eft Praxitelis feulpteris Amor 
(vide: Heyse in. Comment. Soc. Reg. IX. p. 91.), quem 


inter praeftantilüms ejns opera habüum fuiffe conftat 


Ut ille Meltager ait; Veneris filium o. marmore feulpfit 
fic Veneris filius l'raxitelem , foi ipfius imaginem vivam. 
fpirenuemque, fipxiz, movoum Amorem, qui ut ipfh 
Anter deos, fc imwer-mortales regnum exerceat, — 
V» X. 4eyiéQec Cod. Vat. et apogr. LipÉ quod etíam 


diveqe (tyran perperam exhibet ivés frequens de artifi-— 


cibus 4rchiat Ep. XlA. Goov 304e0c Fvuss Mdrqov Ó Mera o. — 
X. 3- Aye. puloum, ut ftatuam. - 7fcbille "Eme. V: 
p» 303. Seve dv Hv nire dao Ayaxun, — Vide exempla 
ep. Dorvilh ad Cheris. p. 12. íq. —  Sequ. vorfü mem- 
Mense praebent aésónes* eisevizac, Reponebat Selmaffis,: 
ejr», pgipvicac, unde. Br. fecit aóràb» bw. Suam. ipfius 
Jieciem- exprimens. — Comparat Monfo Simonidem Ep. XC. 
ps 043. Vaxelfoetey "quon, 'E& Viíiyc Vauv kpgéroxov uealfgz, 


Puicherryni deorum Gtmulacrum poéta amafium non- 


fRinos apte appellet, quam Aeifionnmn Latdem Veneris 
fimulacrum vocat. I. Ep. I. p. 2. à qdeeuc Trà. ufAxerey 
quartus, 4 vais siinha , ui D» sbvrum jnpexes vf 





$39. .— XELEUE ^ -E6l 


, "Agpolirue alüdv, | Iinbexos sáxe eR. firrrilia vid, i8 Let; 


Ariflat, E. 1l. p, 246. —: Vr5.feagoéei Vat.dDod. nort 
flecfeós , ut Dir. ait, qui emendattm apographi Boube- 
riani le&ionem pro genuina membranarum [bwipturs 
habuit. Dorvill. Seageín» exhibet. :—— "'Fratdlatàe verbi 
Brafere» fignificationis exemplà collegit Dorvil]; sd €ha- 


, xit. p. 404..et $56.  Letnep; ad Phalar, p.34, 2—— 


V. 6. ie Cod. Vat, Vüiofe Lipienfis vie 3 pass. nu. 


 quimiya Quests m. — — V. 7. Mspéson sbuc- Cor Infula 


Meropum íedes appellatur. jm .a6 au&ore hynmi à 


— Apollinem - inter. Homericos v: 42. ubde Cellómack; 


hymn. ia Del. 160. (ubi vide Spanbom. p. 49:1.) Miges 
«Vila wew. — Confale H/sferad Thucyd, ATTB; 41» et 
Jiges ad Hywin. Hom. p. 204. — xiv "Esero. -. Videad 
Bp. VIH. 3. — . Pro wàv Cod. Vat, véóv. 
. AIl. Vat. Cod. p. 577; : Hoc Epig?. dui ante Brwn-? 
chiem ediderit, ício nemmem. . Primum diftichon dedie 
Jerros ad Theocr. Hl. p. 322. (Manfó nr. XRV. p. 14.) 
Scriptum ef in eundem Praxitelem, íed praecedente 
lenge argutius. . Praxiteles, fculptor, Amoritfitnula- 
crum, muta dei imaginem, fecit; puer éjéveurc adtem 
ipfum deum in rmiftrorum mortiliam animis effiigit. 
Hinc apparet, puerum pro majore artífice habendum 
effe, quippe qui ton lapidem, fed ipfa boiminàm pe&ora 
pro fuo arbitrio fingst, De fcriptura horumi- verfaurn 
disputat. Be, in Le&t. p. 312. —— V. 1. Cod. Vat. ho 


"geerec, led &yaxun habet, utetiam Jarson exhibuit, Id. 


quod in textu legitur, ut etiam v. 3, Verba bà vevede, ex! 
Br. conje&ura (unt, cujusipfum poftea poenituit. Ced. ha» 
béteéreo iv sidedoelv, non ivediégdeey, utin quibasdam apa . 
graphis legitar, Ex Brescksi mentefic confituendi verfus: 
Denkeréxac d edic: QuoyMQéc diri» Pyaiin 7 5. 
kiixry uoptéc, xeQiv (revts Fié2o», 

swéóreev. bvesdeQoeiv — 7 
Praxigelei, tpe fterserim; vomfiuw fnaiurum »— 


kóp251 94 *MEI ^. 89 


axitit formae, fonfu utiaem Cupido iai. iS, 

&fi»ex ethendatiqne, Jrserd? Monaat. | »aíveov ledoqo 
»eliv, lapidi figuram itidganui 5bedegegev vocabulum eft e 
becolitenis »lul, qBae pullibi, nifi in his carius, re- 
npetu LQuod apnd.noliam alium feriptorem.occuzrat. 
alegithha non erat ragio, :eut Codicis Ícriptnra, feurere- 
gott, 6] ri.— V. 30 à Hi Mic.vero nofter'Praxitelea, 
fücmofus pugr. Segni. vesc: Cod. Vat. "Rgec haber; -ut 
fto M yer "Ree. Inepte. Quicunque bane lecám emene 
deperit, -opime de. Kpignansmate noflro. meruit. —- 
Gmermim. junges. ueysén, snagicis drtifioiis nÁut, duyvah 
kexurev 'Sgará, amerein in ptlore fpgit. uayséuv nimirum 
ad-illecebtas pulcritudinis referendum. Fartnoízm puek 
lam yoépev- appellat M. degessar. Ep. X-. Eat, qnae ju» 
. candis. fermonibus placet, Aoyéreps xmte). quii dicit . 
. Bhilodemsy Ep. X. —— — V. 5. * ráxon , Profatio nomine 
qnédeis, eodeóm seunsur er fjatuarius ez puer , fed bis ile 
shbajor aft arsifex. . Perticnlie s véxa fic-utitpr Nofter 
Ep. XIX, 10. Neouse? Dieny[..L. p. 10. idv 3$ w.8.- 
siipe hisp. 1n: fige. verf. Cod, Vat. wíoso lapit; et v, 
fq..-ueriieOuieae. — — V. G2. Marte zMrtan - Cum igitor 
puer. fic. hominum. enimos fingat, plaeide et clementor 
meunt nectus fmgat,.i. e. mihi. faveat, .exwrea9u: paflim 

dé .animo;... Pluzerab. Rl p. 83. D. date stAiTTené nO 
den:Mipes wb. vb c cft, Amor. Hyfm. et ki; XE 
p.547. Bleus — phe sr dMystri)r urrasiávriv ipé. m 
^ Sequ. verf, jungo Tweemr:dxy. mt im vifteribus weis 
afnori rewplus oxfirnas, 'Sünilitez-Ep, KCVE JAvrbc ulla 
meaiiyc T39 state» "Huehigav S usp]s tic: drole dithasev. a2» 
£)e "Epoc..- Mostalium: pe&ora Amoris templa dicuutur 
' sd Plgonicam rationem, quàm attigit Rebsk, ad Tim, 
p. 7. Himerin: Eclog. 3.6. p. 180. : lieu Amori ear 
| éleuo Soc veersalc t6 ni BéfuAt» deri món. Werflein, 
' «ui. h. verfum .excitat, ad N. T. Vol. I.-p. Z E I. compas 
sit «Valer. Men, ÀV. 7. -Kloninmn pellora, .guaf. quadam 


go ; MELWAGAE ^ 16 ex 


fando frin referta templa fases. — ^ Omerim- Ns. 
Cod. legit: i»róc luv denpiv iuit "Egsnec icon ig Lad 
Lipf. et JVetflen. ix». fine fenfu. 

. . All. Vat. Cod. p. 577. íq. Eiidic. Dersilie d 
Charit. p.529. ' Ultimum tlifiehon. Afberri ad. Eiefych. 
*t. «ópera, (Mano nr. XXXIV. p.18.) — . V. n, la 
smarg. Cod. Lipf. qui errtv habet, notatum eft.9e: albi 
mnale. e»yé; ag. Eodem oxgmüre utitur. Eg. XXII, 
«m eni lugats tepmvh aM, — Ovidigr l. Amor. IV. "1g. 
Verba fuperciliis fne verba. loquentia dicam. — .Hypetv 
bolicam. fummi caloris delcriptionem, quae ineft in ver» 
bis xà zw oMEfe re — haud fcio an debeat Noftes 
Mofcbs, qoi Eid. 1. 33. Amoretu và» duev aériv hvéi$us 
dicit. Cf, Ep. LXXVI, wan», 96nget 69 * «vp mropl uachuoo 
w»  Nemsmi Diony XXXIV. p..846. Amuor Qasyspiv 
Qellevrt nkvrépAeys. usíCow wope Ka? naevéee wvpbavesn.. Tas 
les argutiae, ad veram pulehri normam exa&áe,: placere 
nequeunt, — — V. 3. -eréproe 3' 6 qeisu... Vgt. Cod, 
in LipL taménu spogr. nofira le&io reperitur, quar 
proinde Seimefco deberi fafpicor. àv: eripreic. quae ealo- 
zis fedes: — wa sévpos cie. — Epigr. bMew, XAKEH. Jas 
wavéruxs Agfudec Tày Kslyu^ d. wérpa. Dowrvonfvn. BGéprras, 
Pro eise apogr. Tryll. cdusv habet. —- — V. 6. eqeqdpervar 
Cod. Lipf. in.cnj. margine. qespéneves corrigitur-. . S, 
eipbron Wi. Ep. 64. p. 494. gu9uufvy «idy rudésnere 
Phbiledem. Ep. XIV. «99 kridjevo cóéQer! bà senda. . Vtuans 
hujus vetbi poteftatem illuftrarunt Hemflerh. ad Fieíycli 
T.L p.491. fRwbsk. ad Tim. p. 251. De amere in 
pectore glifcente Dorvill, zd Operir, p. $28. íq... 

4.7.) XIF. Vat.Cod.p. 573.íq. Edidit JVerren ad 
Theocrit, T. IL p. 9. Klors ad Tyrt. p. ti4. (Afénfa 
nr. XXXL p. 16.) Charidamum Ganyinedis apud Jorens 
munere dignum exiftimat. —- V. z. Àc yg. Cod. Vat. 
qui íÍq. veríu, verbis transpofitis, dc $« ry 99 vixrap 
. Vbes. exhibet, Mano compara Epigr. &iieu., Vk 








V» s 'OEXRANINA. : | 3T. 


qued. ez ipfum Milesgri effe pato: Xeliev', "Equre;, d 
maie foc &pue, vi ly. hau9lc "Aevi, bpbétu* Zu) yàe od. 
Mégoharn 4— M. y; le V digo Ty Cod. Vat... ^-Haec . 
etnetdata funt ih. apógraphis, quorurh tamen nonnall? 
. Oy Dwosbésnv equ; Ayrafav vits. — Qui puerogf- 
pueltuwe, quas dntamit; eximie Tauddre volunt, "fe deos 
rivales timere fimulant, — Gheriso L; III. 3. p. 45. «fé 
dea . Suiiv, kvrseheviy- páv- yevéusvog , Rapullóny drrsydvoxr $ 
. Idém gp. $9. à sosurbénn. Tibor: cbr wrrafiiseeDo x9 
Bey i£ cien) hersgkeráfs: — V. 5. aio. 5j pevvev, Cod- 
Vat. Lipf. Wart, Klotz. . lidem'in fine pentametri a4: - 
Moc unum fibi:pacifcítur, ut puér, ínter deos receptus, 
iaerymhs poótae accipiat vévrga - wobiw. — Alefchbylus tpe 
Pollc, X. 22. x viwrea 9) xps Ssedéguy veli - dépriv.. 
quem etiam refpexit L. VIT. 40." Hoc officium domi- 
nis fervi, procerihos. minores praéftabant. — Pinrarch, 
Vit, Pompej. T. L p.658. D. Jupitesen den. Qeewbrac-3oUaoc 
Méxei visse sr0989 xe) Qaífsvou mapaensvillc Qieréneesv. Caligu- 
Wk, naürranté Sweronio' c 26.-9ansdam fummis bonovibuf 
funüb: —- ad pedet. flare. fuccinGos linteo paffus efl. — — 
W. 7; eropysie.. Vat. Conf, Epigr. CIX. —  — Pro 3foygev 
Kdorgiws Aypec maluit, Nihil mutandum effe docet 
Mif» ,.comparans Leonid. Tar. XXXWU. Afoirrs in^ 
Bpuaeio Dyph 3eJepalc, et. 7imtip. Sid. LXIIL. 3, — Magis 
etiam haoc facit 4nacrios Od, XXVHE, 21, BAéuuie Pyei 
Bathyllo fao tribaens; ubi vide, quae lurga manu sffu« 
dit Fiftherus p. 109. . Eleganter Láciati, in Arhor, 14.. 
'T.1I. p. 413. d Xagofie a to9 u468pa O&ápgevc OMryov Bell 
berersyse maxsqév vi se. féóv lv toig Üppaei máfoc kvvygaivive 
Interiorem vocis (yexs, etiam de oculis. ufurpatae,. vint 
«eperuit Beck de Interpr, V. S..p. 20, — V. 8, xa à 
eiu. Warton, — V. 9. 4X Dese Vat. Cod. -— 
$n his verbís amphiboliam poéta: quaefiviffe videtur, 
: EX neGar, fic ambrofia, de Amoris fru£u accipi poffunt; 
— et pbéta.dicst, íe, puero bi favente, eje, — 
b. 


33 ' MELEAGBRI 09K 
fertafe et in pofteru früfturam effe; vel ümgliciter, - 


. íÍg inter deos receptum iri. 


XF. Ced, Vat. P. $79. Vojgavit 4lberzi ad Hefych 
y: Sangujjesó, fine le&ionis varietate. (Man/o nr, XXXV. 
p. 18.) Damidegm poéta confolaguc,. quem Herncliti 


' amore'percuffum, .in. pneri liminibus pernoctantem of» 


- 


fendit. — V. 2. &ksoirxui evwpun.. Quod ci fupereft eni- 
s er virae exfpirat. — Sopboc. Aj. 1031. iyvénvec 
«li, der kzéjofs» iow — «) AnQDév. — Mfclepiodes Ep, 
AIL 7092", 8 1 uos Aorsàs vade. —— V. 3. dv avyàv come 


jiciebat $ajeafus (non Gwyerus)) ut Aiberzi monet; 


Cau/a emendationis nulla eft.— $as9s5ic swpéc. Afclepiad, 
Ep XXIV. nisopa: éc xueiq wàg svp) xdoAot ópén,  Ovidiat. 


Metam. Ill, 487.: 


Sed, ur intabefcere flevee - 

Igne leoi cerae, marwrimaeque prasnae. 

Sole zepense foleas, fic atremMasus amore 

Liquitur. ; 
His praeivit Pisdaras ap, . Atben, XII pP. 6or. Gn Chl. 
le&. Fragm. p. 54.) 4 Prey by kuvheae xus ec lavSsle, 
RUuelóv utiieess vixouai —— V, 5. Posta, nec ipfe expers 
vulneris, cum Damide dolet. Epigr. àiew, XLIV. ea 
Battic nay saspoy dovuta vóvuv ;. Apud driffsenerum L. IL) 
P. 84- ancilla dominam ira et zelotypia flagrantem hoá 
argumento placare:conatur, vt dicst, éc iedea» Jíxadiv et 
NéAMY UrtgeNysti o9olext — V. 6. Jaxpoxéov. Vat. 

XPFL Wat. Cod. p. $79. — Edidit Klors in Mult 

$trat nr. XXIL. JFarton. ad Theoorir. p. 26$. et in Ad- 
Qendis p. 359. — Varietatem le&ionis enotavit, paílit 
que hoc carmen illnftravit Schneider in Peric. Crit. p. 53; 
(Man/o nr. XXVI. p. 14.) Posta, puerorum amoribus 
tabeícens et fere.confumtus, quid fibi defun&o fieri ve» . 
lit, Cleobulum docet. —  V.-I. 4$ yép. — Hate, usque 
ad exeiíy, uncinis compeícenda: effe, monet Br. in Let 


Quedam apogr. ví yàe legunt cum intetrogetienis figno 
i in 


! 
. 


E S * 
l ; / 


h75 € GARMIN A. $4 


in-Áoe pentweptti, Sed bena fe ders iM: 
leftio:.Pjor etim mei pars igne wau/itmte- periit. Vide 
"ad Epigr..XV. 2. Gellumach. Ep. IV.: . 
; Jumé mso Vstsic 96 5o «yéev, Hptev 9 uix o 
et c der* Eówc, sit? '"híiy, dereti * wA€M hoavég 
Meocrit. Eid. XXIX. $4. 72 yhe dev t4; &ola; Éxe, Zy Ti 
và IBíav, tà. 3à Aorrby krebaro. — — Verendum erat itaque, - 
ne, qtiod reliquum éffet, mox eodem igne confumere- 
tur. Hinc $» ríe , fi r quid mibi bumatitus acciderit, 
"Afilepiad. Ep. VII. 5$» 5àe bd m fed, ví feme] ZAri- 
flopban. Vefp, 38 4. xa) uav9áver', 49 7: má98 ys. In hune 
inodum' accepti verfus lenfum efficiunt optimum, nee 
vulneris, quod nusquam eft, quaerendum remediurn, 
nifi foite commate poft sAíe» incidendüm exiftimaveris, 
at arctius jungantur fà yit *AÉo» xeiptau et d; muel faA Mua 
vot, üt Epigr. &Mex. IX, b vgl y&e voVc Bffhrrwi. Wartos 
tamen inepte tentavit, LT) *"ro9áye et 9v ys Sáve, quafi 
yulgatà pon idem idque elegantius fignificet. Do&ins, 
pro exquifi tiore fua zd linguae fcientia, VVakefield 
in Sylv. crít T.IL.p.61.: ^ — 
Mj 7. áp, "KAséfevM, (n yk sAfov, ed — taíins . 
n Peiper, xéjue Afpasts dy exohiji) 
. Mégojng ixgyrw pí3ueoy — — —, 
Jbterpretationem nor eddidit ; ; fed videtur fibi fingere 
ipoitam.sogaptem Cleobulum, wt ad reftinguendum ar- 
brem marem fihi affumdau — Sed hanc veram peitae 
mentem non fuiffe, lequentia :desent, —Vino cineres 
. Arrgare folemne fuit, .idque iis, qui viventes vino et 
- Nenezsi litsveranz,. inprimis gratura fingiby. — Unum ex 
3lgribus excitabo /nsipasei Sidunii loaum Epigr. LXXIf. 
jp. 35. tbi dum Anagreontié tumulum vino- rigandum 
jeílp dixiffet, caufatn addit: . 
doen né toi. emoldui es wn cría vipl dem 
ek) Tie 99 geévosc. ridi "twee - 


N 





34 ^ MELDEMAGRI L7. $5; 


N. 3. dedii fu' foedere Klost; quie Salasafii vidérar eter: 
datio, fed praepoftera. Junge, quod nec Perzonam 
. fugit, ué9veov xáXxw. ut Epigr. &Mer. UXXVHL. qvépge» 
9à usDóeiu, ,. Philodem. Ep. XVIL Aéxyos ddemplic inya- 
9ócaca igóeov, —- Vir DoG. in margine Sched. Tryil. 
conjiciebat xax £s: ye&ac, Íruítra. | Totum diftichon : 
Schneiderus fic diftinxit, ut ap. Br. exhibetur; idemque 
comparavit Ep. XXXVI. — Urnae, quae cineres íuos te- 
neret, inícribi vult poeta, hanc Amorem Orco dedica- 
re; quandoquidem fe amoris impotentia ad inferos de- 
.trulum iri putat, Ejusmodi elogium cippo infculpi 
volüit, amator apud Z5eocritum Eid. XXIII. 46. ytéor 
xa) viis vYeáupa, Tó €o evixoui xaeát te' Tovrey "Egeq éxrem, 
'édorzóes, — Propertius II, 1. 88. Taliaque illacrymane su- 
tae jace. verba favillae: Huic wifero farum dura puella 
J'uis. IL 10.35. Ex duo fits verfus: Qui nunc jaces bor- 
. rida pulvis, Unius bic quondam fervus Amoris erar. 

 XVIl. Vat. Cod. p. $80. Integrum edidit Klore 
ad Tyrr. p. r12. — Alterum diflichon — Falckenaer. ad 
Hippol. p. 30r. Vide Scbmeider. Peric. crit. P. 72. 
(Manf» nr. XXIX. p. 15.) Confer Epigr. fX. cul no- 
ftrum fimilimum. — V. 2. sseiiasrove. In aliit apogr. 
»*vAres legitur, quod praeferendum ceníeo.« Br. 
lilud eft in membranis. — Hoc.KJorziut exhibet; non ta- 
men:in hàc le&ione acquielceps, five swecusiveve ei 
Gillimacbi .H. in Del. I4$. Óv6 wep) Bawrosc legendum 
; zexiftimat ex Mofcbi kid. Ll. 29. Hoc mihi quoque ve 
«eret, Putabam olim: 

eveipAésrove eie TiéDuy kxilac, 

-ut Epigr. à3ew. XXIX. 3. eveipdirow: módem) Evripid.. 
Jot. 196. saxi» svelqianrov aloe. — — 4. 8.]. V. 3. dtipve- 
ut Falken. malit. Sed confer Fp. IX. 1n Vat, Cod. 
brouyun vitiofe exhibetur, — V. 4. Pro 4 «i, quod in" 
membranis eft, quaedam ápogr. sf 74 legunt; -Veram 
le&. fua fponte vidit. Falekenerin:, nes 











1. t. ; 5 CARMINA. | | 8f 


KFIIL Vat. Cod. p. $$0. Nemo, quod feiam, ante . 
Br. edidit. (Mes/» nr. XXXVIL p. 19.)- Poéta, eum 
Dionyhum, fosmofum puerum, vidiffet, frigidam fibi, 
ad, amosis. ignem reftingnendum, affuncg rogat. Cor- . 
' Figit hoc Epigr. Br. in LeGt, p. 312. — V. z. »In pri- 

518 voce codicis fcriptura vitiofa eft: ibi enim legitue 
pUivysréres quod, licet & totius fententia alienum, tue- 
»batur tamen Bers, Monera.* Br. Hinc colligo, yjvxeewé- 

Tw Salwafti emendationem effe.  Alloquitur poéta con» 
vivas, qui, pro veterum more, nivem vino miícebant, 
Afclpiades Epigr. XX. 439 3égovc 9npérre sje» moréóv, Hinc 
q;éva xívuy dicebant; cujus rei plurima exempla collegit . 
Arben. L, VL. p. 123. F. fq. Vide Cafaubon. Animadv, 
(R. 236. Burmann. ad Petron. c. XXXL. — Cod. Vat, 
và» Quiévaa legit. — V. 2. Te) suxgos, uéArTec. (Apogr. 
Lipf. »»xev.) Di&um eft per oxymorum, de amoris vo» 
:Joptate, multorum delorum caufa et parente. Longue 

L. I. p. I3. xelos ply iddory dera-iraga za) eréun kuelery yAge 

xéresev*. T0 92 Qna xáévresu usAMrru sinobrspov. —— V. 9. 

»»$e. Verbum hoc et fenfui et conftru&ioni officit, 

s Scribo: Vvxgiv S2uo, Mrouos, vxoiv — fic infra XCIIL 
' pAiroua, Occurrit, * Br. Le&t. p; 2. Idem vero p. 3 13. haec 

fcribit: »Pro corrupto v&j« conjeceram afveua. — A prie 

»ftinae leGionis vefligiis tinus recedit, illamque vere 

»revocat Buherii emendatio eMe, unde palam eft ulcus 

gctiam effe in *&xx, . Idem vir ampli(fimus'Bern. Mo» 
snetae conje&uram probat, exeb» *' dx. Sed hoc ipfa - 

s hive frigidius mihi videtur et valde natuóQarvey, 6 Brea, 

chius itaque corrigendom proponit: 
 Yvxei» TA aja, Vexebv, Qao deri vaxtíewe 


- 3 0 


ix xí6óvo; T My xuTS 9:06 xeadíg. 


Mdque recepit Mas/o, — Mibi fie perfanatum effe beds 
locom uon períuadet; (ed una [yilsbe fagitiva edet 


feribendum pito: 
Cs 


3$ | MELEAGSR» sb: 


Vextio ipe vélos, noeh», vágac, Mri rasdév: 
Su owdvep — — 
Qui conjeéturae merito confido, cusa cnin Gcbasidoré —: 
baverim, qui yraeterea ráase in vésec Fkandem cene 


bat — Egregie! i 
yoxeiv eap, vidá3ot roxoeiv Ts ders Tavslewe 
* it x6 — — c 


Aquam frigidifimam 'fignificans /cbilles Taz. L. L 2. 
p. 10. Sine Vuxpiy, ait, elc» dà xubvog Geri Au9sleue dexs- - 
TM. Leonidas Tar. Ep. XXXIX. vzua Boesiníue vxeérscov 
vido. Jungitur ipa et »$QX ap. Zlcipbr. T. Ep. 23. 
P. 92. xiv. zUXV LS dxÁAA«Ao,; Qseeuévy orpehroy Lad Tobdados 
iA4^uxTSV" isum CÓK bximeM, AAX elc viog perro v$ádoe 
aJhas vüuxon. — Homericum vi$&3ec xióva; illuftrat Enffarb. 
IA, M. p» 904. $8. Ccterum hic vel fimilis locus ob- 

verfabatur Pbioffraro Epift. XLVIIL p. 937. xa «fc $ 
^ mh luvéweuéc ; xmYvvsva alrdy Vou , xouíQs: 9à. oddnYc, dr, 
. TB Uvfecr4guy sl; TaÓTWv Tàó» QAóya kzogeTaTe». — V. 4- 
aire, Vat, Cod. et verfu feq. ei y&g.. Quod Brunckius in 
^ W"yhe mutavit. Idem verfu 6. diftinguit et legit: 

* mi» ase, qw Ay Twp à» duév efíeare. / 
E - XIX... Vat, Cod, p.581. Edidit Dorvill. ad Claris. 
Pe 9$. et ex ep Pier/om. in Veriüm. p.91. — Prius difli- 
chon, inerpunQione labozaus, exeitavit .diberti ad He- 
Jh. v fa9us — Tertium Merton ad Tieecrir. T. Il. 
P» 229. Vertit Reisk, in. Milc, Lipi 1X. p. 93. Íq. 
CMonío n& XLIM. p. A2). Hominum . auxilium 
implorat pocta, qui e longe. mavigatione rediens, vix- 
dam pede in terra pofito, pueri cujusdam amore in 
nova pericula conjicitur, —' V. x. Qw9ei. Bow9alv. fm- 
Séerrec, Bou9osvtsc." Hefycb.. Mox miror, Branckium, qui 
Rpiga- üp. dogicam formam qex&yevc «ontra. codicis au&ka- 
ritatem po[nit,. bic vulgarem ssAéyouc reliquille, — V. 2. - 
der: yo Dorvill. — emrrésiavs 7jyes, pro eo. Sic Plate 


' 
42) 





L4. o. 7 —— OARMINA | p 
Epig. fecundwm leftífonem - Ced; at. vbrxvor wps- 
, vesMo ' Gonflat, petas erebro ufurpare adje&iva cot- - 
pofita, ita nt alter pars cempofitienis n interpretatisme. 
proríus negligenda fit, —  'V. 3. fa«e. ut captivam tr&- 
hit. Callmach. -Ep. V. 4. Philefrat. Epift. XLVUI, 
p» 937. —— QMya cmeopuivav. Videtur imago dmQa a fa 
mulo facem praeferente: ut iu Propers. III. El, X1V. 16. 
Jpfe Amor accenfas praecurie. ante faces. — Plautgs jn. Cur- 
cul, l1. 9. Ture sibi puer es; lamtus Jucer cereson.. ubi 
correxerjm: — puer er falus: luces cereuin. 7 Mem- 
branarum le&io displicebat JPakeffeldio, qui in Silv. crit. 
T. lil. p. I 31. corrigit: Qaéya. 0 cla, wolhtexov ma3óc — 
comparatis verbis Herasii; Urig.Glyctrae nigor, Ex vul- 
rus nimium Iubricus ad/pici. — &raere&wru, quod Dor. 
villio deberi puto, cum membranae kreezfzru legant, 
fi ignificatione transitiva eft pofitum ; qualia nonnulla ap. 
poétas occufrunt, — Vid. Brunck. E Apollon. Rbod, I1, - 
225. et ad "Sopbocl. A jac. X. 40. — 9. $-. » Lertium 
»diftichon elt 3vevógro?, adeoque a quibusdam, ut aliunde 
»tradn&um, prolcriptumn eft. Credo i injuria. Omnia 
»apographa habent róreed: 'aripui ex uno rexaDH, 
»530 90« libri tradüces ; íed Cod. Palat. et edidi. 
»Gujetus $3eglxor. — Fbrtaffe alius. vetitateth: viderit. € 
iDerillió verba fant; qui quod.ait, in membranigiéepas. 
legi, faMum puto; In meo certe apograpiió , quo nihil 
acensatius, 459 (aa exftat. -Scaliger 4309faire corzigebke | 
Pépefon .et Reiske 49 «4ux6. — Mie: fic vertit: Es preme 
ms ejut, et /uavem imapinom, in «ire formarma, do» 
diis abripseye fuaviser cxofculer. | Apad Tipécrit KIC: f. 
évíus u* iydonfe 3fnerrá pev 509 kiiiiew, fant qui'4)upiaib 
me inalint;..contta ap. AM. drgentárism Eys di. m) iéw 
p3v wrkQue fro yibagpic doboaswsas, Reihe 83: quxsbea cot- 
agit. ^ Idem vocabulum :binis verftbws. ropetitarm effent 
dit. JWahdfsidism , .qui t. o: legit: sürievsaBés e Ad 
vaptimmians. dmaginem xe paeri: sis ww — M 
-s C 5 es 





49 Mh MELEAGRÍI L $. 
' facit, ni fallor, Plurercb. 'T. 3T. p» 766. A.: Amantium 
ebroc lemsy. 6 Tob aialevoc Dose obe, na) sides , dv víQees 
atyàv demep exiuttic Sweenésows v) woSeóusvov, — Notum eft hoc 
Petrarchae: ELS 

Ove perge ombra sn pino alto, od un colle: 

Talor m'arrcffto , o pur ncl primo faffo - 

Difegna colla mente il fuo bel vifo. 

Jo l'bo pili vole (or chi fía, cbe sel creda?) 

Nell" aqua cbiara, e fópra l'berba verde — — 

Veduto viva, e uel ?roncon d'un faggio, 

. En bianca nube 5]. fasta. cbe Leda 
Moria ben. detzo ,^ cbe fua figlia perde, 


endis. fi genvina eft lectio, 'de osculo faput. date 
et accepto intelligendum; dicitur enim Jerác«v Quufpara, 
ut Ep. XIV. 8. et oscula rapere ap. Horas. li. Od XII fin. 
De poteftate. verbi 4eráde», qua celeritatem indicat, 
vide Abrefcb. ad AefchyL T.I. p. 122. Achilles Tar. 
Vl. 7. p. 254. 5 3i igaeric — à ui wÁAMC elc «3v vexit 
devrses.— Nefcio tamen quomodo magis mihi arridet; 
i Mt y 439 TomeSày 
ses, MeperóQuy,  xslasar SouquMi, 


ed pakrem ille, im arre expreffarm Jbeciem pedesensíim 
errepetuy, — Plane dt hic gave Upboc ie' iyu —— dj 
 eróQuv , ap. Afpollonium Rhod. 111. 446. Medez Jaionem | 
eculis profequitur x4e dx); euéxeven? vésc M ol, div! üvenot, 
dpródas wenbrqvo not! Iyyun. vieeogéve, — Conf. Spanbem. ad 
Ariftoph. Plut. 674. p. 260. — V. 7. Miror Reiskiwm,. 
qui cum in apocrapho fso le&iomem Deerwikenem v 
heérseev, juae ipfa eft membranarum le&io, probandam 
judicaffet, in Mifcell tamen Lipf. vitiofam apographi 
Lipfenfis fcripturam sveeérsees praetulit. Posta ex maris 
undis fervatus, in.ipía terra fe multo gravioribus iVene- 
is flaGibus .obje&um tee sípa dy xíqon.  Macudiedims 


Lh» : c QARMEIXAS C 7. 


Ey. IIL. animam (bi xáepr:.Kowpiie.-commptaim, feque 
ipfam waewyóv be drsíep dicit; cui .praeivit. Pofidippus 
Kip. WI. xé piv ivavéyal yotec-vi.^ Micipbron L..1, Ep. 18, 
| «70. síyaeey sie vaira Jgmavdpsvec, ud en byai iic 3aAéve 
vc à i sampyly lroQiity, —. Ceterum haec pes interro» 
. gationem elata, aliquid- inepti babent. . Quare probaur 
. dam "puto conje&uram,. JVakefieldii, qui, deleta ihterro- 
gandi nota, s f& y« legit: .. T 


Ld 


- XX. Vat. Cod, p. 581». .(Men/o nr. XLIV. p. 22.) 
Ejusdem .«um praecedente argumenti. — V. I. ws 
yeve. Gad. Vat, —— à» xoi, i8 serra nauftogium f'acitüe 
^! Me mr Y 5. Querioer;.membrange, — - V. 6. s E cév 
ndice editum aéréuares 2 dxa». At contrarias: ung et fihi 
»repugnantia a/réuacoq et. duov. — Re&e Boulutiur repoe 
. anlt e2cóuaroq sixev. * Hr, ia Lectt p. 313. At niliil Boris. 
herians etnendagione frigidios. "Nec video, :quid in rey .' 
pegnantia verborum ajrexoc et. dxav. tagtopere pofi 
- effendere Je&torem in Anthologia non plane hofpitem, 
' Quidni is, quem cupiditas impellit meliare fui parte 
frmfta repugnante et reclamante, fponte íua quidem, 
fed tamen.invitus, ire dicatnr? — Commentagii fit inftag 
^ Prepers. M. El. 39, 54: Ubro. contemeus (Amor) reget 

. er. pscsaffa farerur. Laefis, es, imvigis ip/à redis. pedibut. 
Qvidius Bemed. Amor. 2 18. $ed quam. máyüs ir« qoler, 
 sagis iro, mqueuro;  Perfey.er inuisos currere coge pedes, 
Melsagro - ptaejvit .AMdguvrhs, cnjus eft. Qu , -Abvovri ye 
Snpijl. 13» 3043. —— V Zi». 20A 62sle— Plane, ut. bille 
qj. e 1.6. p. L7, 78v, vic adus wgoeoiros yense224.. Obs 
vetíabatus. foraflc .ngíixo /A4nacredn. Od; XIIL, gw 3à xg 
Api Ka) vod uótrv. sotardalc, Ko) «ida. Apiiq iralqua, GíAP, 
S4 pias, 77 1n. Lipf. apogr; perperam vase legie 
fug, V. 8. Ob(cgrum.eft ip Cod, Vat, gie fi fati 
pom, as 4e. .. Jam. diq.ef, quod propsek taow. ÍeqWe 
seríos [sobendum cire US. ame dud Ie 
- : E 4 





a , MELEAGXI C t $9 . 


BA, 909,7 9o, nis ironia 6T 
. Bdieave, Beo — 050 u 

net Mileegrum: fic fceipfiffe dubito. — $. NITAM 
Mrtóra Nat. Cod. ——: Ut veteres per. joven. hofpitae 
jem : invecsre folebant. bofpites, "fw; peéta eenvivas, et 
- $pfos Amoris telis-faucios, per "Eewrs £éviov imploret.— | 
,*. XXI. Va& Cod. p, $93. Edidit Klosg in Muf Steat: 
p. 63. In apographo Lipf. junctum e(t Epigrámmaud 
XXIX, (Masfa nr. XLV. p. 23.) Ad Theoclem, puerum, 
€£ui fe totatu "deditum fatetur ,. et quem ut deum; fuae 
fottis arbitrum; venerátur,.—» | V. Tr. Qusedart apogr. , 
wé9o.^ TP ane Fmit er Amor, € toprivum er dnérmem, 
fubjerwis. yonsis eft; qui armir privacas in "hoftium 
poteftatem venit: faepe adje&ta vote 4x1. Vid. Hf 
filias. Dilert.! Herod. p.99." Puflim. etiam. ysuric et 
, Sec junguntu& : Vetéruti lecs' collegit. Klorz ad Tyre 
(Atm p. 21, —'V. $. £v. Vàt:. God. In Eipft üpogr. 
eros In Tryllitfehiano, quod puífim ad Sa/maffi men? - 
(em emendwrdr testum lisbére-[ufpitór, fefvic; héroe 
sei Rip Ep. IV. 7. ediPh' sols mies, Móte 3 db 
iedunvrr du. -—— V. 4. Prefert hunc. v. afibersi: ad 
Hefych. v. &ifecó: T. Ll. p. 446. —— V. 6. ed tfc Meqik 
oam enfe doctiménsa modefiise. In: his'Iaerere ene fateor. 
Ad. paérüm commorpnáur nihil fácilé, nifi amantis 
fpecta. vites facere. poteegt: ^ 4)a6 igitur: "Páyie : refe 
rendum P 2: V. 2. Da, Ep hos Vis vetbis deos 
fum numina invocari folebahte MVide-HQp/féln. 4d: N. TA 
Vol E 432. dara pitératà aque, nen ut- domi. 
rum eh; fed ut deam appellat ^ 4 iopi.^ Ate) "85. 
Bit V fepréege! Tonuisec, EDa" 2E Fánbu: Bviteieti- " Buil. 
eb; 9s. Cf. Auflesb. ád ix, ip. p. 16: 34. -- : dni 
fiatim 9? yàg 99s dpire Qafphi; tenti dae appetit 
tuülnqus -própitium nemen'infécafe fa$ eft, - vnm tb 
fetetn equitifdtitdoun, idipuk de fito ileffrivà iih. 
sdHipp. P. 351. — V, 8. b dM ed d; Vti GM s oe 





1.9. (00 UGCARMIW ACC ZEE 


em wdpaca dele. Di&gm fecendui Heiericumr ep —. 
Sirep9qi Nínso eilpar! dymré, d$ hSapéptes 900lyi. 134. FH, 102). 
quod exprefüt Arojochas fr. XXXI. . Similiter By 
XLIV, i» ee) vhpà, Miro, Bie movuvjes indere... Ut v 
rem. ameris [eníum decet, fimpliciter Adtmecus *- Be: 
re Alc. 285. iv en.9' deuev sui Digo sia gei. EL 

XXII. Vat. Cod. p. $73. Edidit br: Ghimvius i in 
Vaxiit Geogr. p. 174. (Mano nr. XKXXVI. 19.) P 
, Mueniden, delicias fuas, Herachti; olim pulcliri, nurié 
exoleífcenis, exemplo prolato, ut tempore utatur, rho) 
net; — .V, 1. Swan apogr. Lipf Pro-&vr' 4» wor 
Grokovikr inepte legtbat; & dv 5. vadb fuir olim. Epig, 
XXVII dv oie br dy Aq ^ iv'oUgsV; — cepróo, Áo 
Ve digantur, qui florent ; si sve, qui perierunt, Vidb — 
Bifurin Obf. Sar, T1. p. 45.et 392. Wesffein. nd 
N..T.1. p. 252. —. V. 2. Flotem Heracliti decidiffe, 
vef. indicant, quibus obducitur, Sie. -— — re(ovév 
wétadna; iti val; Spas val; uitinn Baa envy. Erymoh 
M. .-— "Vitisfe apogr. Lipf. suefescu s. Mijse. — V3 
(rà yalpi Qeeáecoo, - -Rüfiu. Ep. XXKVIl, vé V dQetic và 
javtà qienipara.  QeolirrerSu: de lis, dni riajotes iden 
C Vonment, illutivac 77 ojfoliay. ad Déodor. Slc. T. Lp. 3 19: 
Wixehn refpicere jábet pocta puerum," quippe qüsb 
Kiperbes pueres puniat, pilos, floris juvenilis peíbeni, . 
fM Gompàrendus /futomedos Ep. 11. T. 1L p. 077. 
avs tat Mutui porplis elio, $1 TIS wüvrn » | 
" 8 ieplioc Ridens hévies, véUr bytfws. 

-" Doyee 8E lora Qupic Déis, nni Liane 
sort cdd D lano viol eec Nophesk. -- 
CGinf,- Sess. Ep. KXKV. et LXXL.— Plyrarcb. 'T. " : 
$o779B, 3ib-Quetisdtego» d Vequerie Bir vic Ti» xaMi 
h9Upic Prid févé -Sudidi el. Agerroysivqiue, hc lis ipsis 
Wilb):Bw- Irakairrdpéeros Ut! ades cts demirás. — Ubdb 
— vmesdasdos Jrebapur Tit. LKIV.'p. 4 L6: shockbt ?vig 
ipsom — buenos dion, «ul, doryr, ruturiibée 
€5 


45, ! MELOIASXRUBI | ECCE 


irgq- satiivepésgh, nbi volgo veofilbgiunt. . Melesgra- 


puerum. rà», i yAeurei. ISéysep venerari jubegti obverfas 


bsror fottaíle .diétuo Leonis .Byzaaril, ap.'  Plpesrohnm. 


T. ÀJ, p. $8- B.. Akox. Bedáveme, (s) xygroü Agdagn3 cic dd sti 
vile ép, da évuias, . &v9geigritov, 4i ráDac owroédai, Ar 


e" ves. wives Qéeov, tà» Néuet., 


, XXHL Var. Cod. p.587. Edidit Alberei aMBelych, 
v, y^vxeisexéc! "unde (umfit Pjer/an, in. Verifim,: p. 2a 
Prius diitichon profert /Vartpe ad Theocr. T. I. p. 238; 


. CMan/o nr, XXXVIIL, p. 18.) .Ipfas Gratias Ariftagprae 
venuítitem .tribuiffe ait. Comp. Rbiam Ep. V. TT, - 
p.,489. quod Meleager expreffit. — . V. r. Msie - 


Miftinxit Drunckjus poít iei2ovec;, quod mutavit Mesfat, 
JVarton et Walufield in Dele&. Trag, T. Il. p. 13.1. e£ 


. jn Silv. crit. T.I. p. 133. — Dii. adípe&u et contu 


fao mortalibus virtutes, quibus ipfi .pallent, tribuunt, 
dMdlciphrou. L, ilL. Ep. XLIV. £53 ápssrrrzàw sa. 330 dég9i 


kA iue eiusveerígoi üppaciy ixsivev-sidqv al Xágrrsg. Unde. 


Pofidippus Ep. VII. abro) Qn evraadv Rigdviny. afjoy "Eporrse, 
ét Horazigs 1V. Carm. Ill. 1. Quem zu, Meppmese,. f& 
sel. Nafcenusem placido lumine videris. C£, Museum Yan, 


Le&t. IV. 20. ——. V. 4- yMksps3ii xalgu..— , dgesbiap— 


Ep. XXXV. & vs esQaic -uéSorc xu). sepas xnleis Mss 
Ter àv qxovóg , esi9p ixspéovéen. Collimacb. Ep. LXIIA 
eive xalpis evyysi&rac, — In pradentiag laudem paíIun. ape 
fragicos và xaípia -^bysrv occurrit, quorum loca «ollegit 
A5brefcb, ad. Aeích, T. I. pv1ao0.. Unde apparet, poctam 
in Ariftagqra (imul prudentiam fermenum eorugdemque 
faavitatem et amoenitatem laudare,  Quare.non erat, 
«ur Warton corrigeret — x vyAuvusSei nuplo.. f/'uApigeT 
logmirur io: favor, Inter exemple, quao.ad hepe 
fusm conje&uram firmandam profert, nullum eft, quod 


| 4i probabiliratem conciliet. ——..V..£» «(M sies Quid 
Aucrabor, puero, qui, vel ex longinqno ferire poteft, pae- 
«ul abeunte? — $$ ye "0A. Vat, Cad, ..QuaodaguApagit- 


?0 








1E. 94 | .QAXRIEEXE A 59. 
etiam *Ouue exhibent. Prà vfoy, quod-friget, Roiskidt 
(et JKakefinld voc legont,/— Gbriflodorm in Ecpbhraíi v. 9r. 
els. eje viec Mosac dv Adtoslsor. kesdwu, Cfi ad Epigr, VIIK 
9i — umob negtubefpaz, sub i5, QNÍ CHF Da. fenara. 16la dimit- 
gi? mena ( Seneca Hero, Oet. 440.) apad. Me/ciem Eid. I 
33. wif) ul» itn vi. yhediprs, uaseh 08 BéiAtu, Verbugs 
uspeuefleAsy, quo bexics carent, hine fottafie. famfic; Pe 
pp. qbef;Ep.lv EN s 


» sina, xz: Níuseic "m evviemart, xebD ue bana» 
ILL za d &, 6c Zee, itgxowfbas. 


3n. Cod: Vat,:p. $87. Edidit Kle» in Mofa 
lloní- p. 61. Primum. diftichon laudat JFaerrom ad 
'Fheotr, 9. 166; Ultimum Fiches. ad Ammon. p. 136. 
(Masfo nr, XXXUE p. 17.) Disputavit ide variis hujus 
earminis le&ionibus Schnehley, Per. crit. p. $8. Somnium 
gotta enarrat, quod, cum puerdm ipfi in dinis pofuif- 
fet, dulce amorisde(ideriuni in pe&ore fno reliquerat. 
'W; Y. 2. Cod. Vat, legit: ivíavem sth eMivrec 'Owtwe 
Jusbtetc sudàc Pr dv zuuiól.. (Qoam le&ionem etíam LigE. 
dpogr. fegvavit, nifi quod 49e4 ys Mivra. exbibet. — Ali 
aliter; piget enim futiles apographoram enotare aber- 
zsliones. Brimckiaus le&io in [chedis Tryll reperituf, 
€nde eam a Salmafio profectam effe fufpicor. Pro meo 
fenfa optime fe habet membranarum legio, et Salmaf$ — 
invento longe eft elegantior. Vulgaris, enim loquendi 


s5tio fert dicere: "conc xav" dyéirvioy yere wal dekonane ^7 


exqui&eiér autem et podtica: lvisyrer. vadis, i e. pueri 

ger quietem vifh fpecies, — Verba $7 4da 4pauél aetatem 
' pueri &gnifeans, qui epbeborum veftem nondam depo- 
foerat; Vide ad Ep. IX, 1. Confert Sobeueiderusin Addend. 
(peris. Ep. CXXIM, 1. à. —— - Vesf. fécundum fincete 
fesiptum prefest Falke, ad Adon. p. 408. A. - ubi d$ 
forma éwrewsdesévso dispotat. — Soperíedere poíffumum 
JVeriemi conjeQura, sam web pano Dogentis, e 


: POC 
A MNT E.A OI L1 | 


—*& bo]. V.s. debian. Vide adutdibind. Ep.XX. 3. 


N, 4. irespáuam Git ex esiendstione Sesligers 5 nàéo heme 


Btánae iveéeéua» legant. -..In«stontellds: spógr...érpétonas 
exíaL. Vide Fakkmaer. ad: Agnus qo app. e xmadc )ut- 
dac... vanmin gerak er, vobuflee volaprasii fesenl;rémzweriy 
iwida. obícosho. fenfu: dixit Sytbiasr: Kp. L 9. T. 1f. 
9» 104. "De Hannibsle.per quietém bella: gezente 
Silius Ital. 1. 69. itivenere futuras Miftengem -pugnos é 

inania bella gergutem. —. Vix tamen puro, verba iaxQac 
veiQse9n, in boc | rer um contextu re&e locum habere, 
fiquidem, quod Valckenarius' putábat ,' pro BoyxoM TE das 


éit;. funt pofita. .. Spei cegte.menonei hie ieri non. - 


lexípeGuveram» -— V. $. woget Vat. Cod, et spog&. 
Lp .. Sed «nde »ezw in hoc apographum venerit, not 
expute. Etamnom defideríum hoc femnio extatérb 
án. mente haeret; .fwe, de&derium verae et folidae vo 
Nptatis mibi fomnii dasviffimi memoriam nunquam .:ason 
evocat, — Expreílit Nofber. /Asaéiroonieig VAH.. quii idem, 
&rato Íomnio vife, uspewpelbvez, inquit, & rAxuav TIAM 


B9oev xa$2lso. . Pto arwo$ Cod. Tryll3enes. Compute 


wit. Schneidépetts Epigr. Anthol: Ls. T.:T. p. 645. 


Te vigilans oculis, animo re toc: requiro i 
' Fita jaceus folo cum mea membra zoro,' 
Vidi ego te mecum falfa. fub imagine Jemni: 


Semnia ru vinces , ff mibi: vera venis. 


v, ». Reit verfam fextum ia "Cod. Vat. relier éft fpa 
fium, ut.fi quid abeífet, quod nihil eft. — -Verfa fq. 
spro-sáAAsus Kübleku: ad "Theocrit. p, 58. ubicinteprum 
-carmen ex: Muía Strat, Klocaíl repetivit, usa aonjicit, ; 
giandes peo frugibus offerens, .: Apte vulgatae leGtioul 
azjefendendae Scbmeiderus adhibui fip, Pofdipai. JUV1H 
'T dL p. $0. eiv.-qedtw. eniQvrit mop Qelap. Amriduaxphn 
a:Aenov Meetic xudbs breexótato,; dune de vanoet Send 
fimulacro Moses fier. n y» e 45 


kit JCA R'M*I 9E A« ag 


. KXF.. Coll, Vst. b- $87. . Due priora diffichs ex 
peomüc. Jesten, ad Theocrit. T; II. p. 75. poftremum 
p» 845; Sécundum Persi ad Hefych. v. ic&us. Vari& 
tatemr le&ionis enotavit Scbueider. Per. crit. p. 84. fq. 
(Man/o iir. XXXIX, p. 36.) Se Cupidinis malitia novis 
amoribus irretitum effe conquerigtr. — . V, I. Jerà 
Cod. Vat. quad Selmae/;ut pxocul duliio flstim in defcri» 
bendo emendavit, ' Apographa enim, quae fcio, $exves 
habent —  $ yàp àxéév. Significare videtur, Amorem 
ebiter. et .aliud agentem vulnus ipti. inflixiffe; qued ad 
^ fuperbos protervi pucri mores adumbràndos facit. ' kae 
enim nennunqnam otiofi.et remiffi animi couditionem 
fgniécat. — Vide Perisem, àd Aelian. V. H. IX. n6; et 
quae de hoc vesbo dispatavit Krebs ad Plugurch. de Audi 
Poet. p. 166. Hoc Íenfu ofurpatum opponitur e$ £v 
q»íves , üt ap. Pbilefir. Vit, Apoll. Vl. 5. p. 233. i& 
ievraspnho veéser évmsp ol Meyqéru, sab daderrs: aliaa 
avrei, — Sebseiserms taraen leGionem xcu» vitiosus 
ceníebat. — d» 6 3enpic leuc. Socrates: cam ad pul« 
erüm puerum paulo propius acceíGiffet, "wie dea i9, ait; 
eeuso voó Suplon cmq Jebyyuévse, vi» sis. suo» sAMev 9 vwd 
dpdene diajoy s20 dy rj nuplig wsleyua vi Béxevyr iqun.-— Xeno 
pbes Symp. p. 698. 50. wirna et xvàsy de amoris 
egaciatibus jum Heredorus uíus eft V. 62. p. 463. vi» 
à 'Agirrors ixviQs len & mic tywaisi; teac. ^. Nec non delae» 
titia animum fusvier pungente et commovente Pindar. 
ldbm. VL 74. disja ) fes us Ieie she. -— V. 3. 8eu 
és Cod. Vat. et in Bne.verfas »eéuua. — Utrumque a 
Ga«yeuo mutatum petamr, — Alterum, monente JParrone 
i. Addendis p. 351.. in Cod. Parifino emendatum eft, 
woo doo uténua, i6. «(dus adnotznte. — Bidem.Gayrse 
wesía fq. ^fiherri tribuit copje&uram exta; — Veram 
hsec omnia a Selmafio profe&a nullos dubito. Si Brwmt- 
aliut-enembranasum lettionem cognoviffet , vix edu et 
Qpisve-immutafiet, Utraque ledio optima Posta non. 








46 , — MELEAGRI L 10, 


nunc primuar anmverat; line sáu: mulfum amoris au- 
tem vim habebat ad inflammandum pectus; hinc'ue- 
wes uéxvi, — ReGeo Alberti admovit Meleegri Ep. LVI..— 
14. éxvr9 xacpívy píArmi, ubi eidem emendatori svenuévy 
degenti Brasckiw; nom obfequutes eft, — — Seq. verf. 
' Schneiderus aed. malebit; in quam cónje&cturam poftea, 
etiam JFakefield incidit in Dile&u Trag. T. L p. 233. — 
:W. 5. Aveoévrev. Wartoni Apogn 
XXVI. Cod. Vat. p. 588. Duo priora difticha edi- 
dit Warion nd Theocr. II. p. 81. Ultimum /fibersi ad 
Hefych. v. veissade.— Integrum Koss ad Straton. p.63. 
Warietatem le&ionis collegit Schneider in Per. crit. p. 59.- 
et II3. (Man/fo nr. XXXII. p. 17:) Conqueritur pocta 
de flamma, quam pulcri pueri adfpeGus in pe&ore fuo 
incenderat. — V. I. EbéÀws ersízevrm uceíggelvev Cod. 
Vat. Brusckione leGio reperitur in marg. apogr. Voff. 
et in Schedis Vinariénfibus. — Neceffitatem mutationis 
non video. Parum aut nihil refert, atrum po£ta in via 
ambulens Alexin viderit, an idem Alexin in via-embe- 
issszem ob(ervaverit, — Nec useapgei» articulum neceífa- 
tio poftulabat.  Tbeecriz. VII. 21.: «ed 39 tà. ueeapépiy 
sédac $axs5; -— V. 2. Quod Brunckius; edidit, idem in 
Cod. Vat. legitur, nifi quod membranae saevé» exhibent. 
sxseriv reperio in Schedis Vinar. eamque lectionem Vir 
do&us allevit margini Cod, Voff. Cum inapogr. Lipienl — 
legatur: kprixouáv uapul» xnvouévev 9igeec , Schneiderns ton- 
tavit: àgrmóuav, xaewüv xveuévey 2fesec, tueffem vel foge- 
sem intelligens, quee adbac is flore efi, quod tempus 
anni calidiffumum effe folet. —Keebleres in. Notis ad 
. "Theocrit. p. 66. dere xépav napelis uewonétves Sépsoc, intet- 
pretatione non addits. In JBrssckiens leGione neesiv 
kgriséunav de ariftis accipio, j&mjam eminentibus, et 
quafi crine quodam glumam veftientibus. 34t«; ipfa feges 
efl. Jétesc negopdviv xarà napm. korm, cum in figete orifteo 
jem prodeunses es .emicaztes sorrertusar. ofi, — — V.3« 


E trol AR MYNA, E. 
imam. Cod. Vat. — Verl. feq. déutv Apogr, Vaff, — 
.V, $. Et in hoc verfa discrepant apogasspha; quorum none 
.Amliz 4/, alia x». pro »£ exhibent. Nox (elis. radios 
Íopize dicitur, ut.ap. Sepbod. in Trach. 94. 5» ayas 
vMp —7 xavanáón quyijfptro Aur. — — Flammam dé 
. gueri oculis pedore. conceptam , ejusdem. -pecies pef 


Íomnmm vifa, denuo .exeitavit, —  V..7. $vw», Apogr. 


 Kiply— Aveimeroc , quem. Homerus ^seusxi vocat. — Vide 
— Ewflatb. in Odyff. p,720. 47. et inll; p. 1463. 20. — 
Egregie nofirum carmen iluflrat.locas 4fchillis Teri a 
Schteidero laudatus L. Vl. p. 399. ix6) 30 sQev. mà» Atvgíse 
sue, evéqourys cj ipeopl» xa) looks uürà vbvrs usAMev vyeyevévon, 
Sekpas yg dw vic vvxrüc 70 Up, 070v ypbévev lexsnal QU ig 


. kÉgucs kveQuaieuesy italQvue, d Aafeiv sl; và» QAbya riv Sénv... 
Similiter Xenophon Epbef. Y. 4. p. 9. tavra éuéregoc aivÀv 24 


Bdayc Tc vuxsà; Béeero ^. siyov 393 sroà dqSaAuiiv àc FUaic 7àc 
Savrüv, chc elx£vac bx) Tc Wwxuc dsooum  vawA&TTOYTSC. 
: Noviffima ejusmodi funt, ut ex Meleagri verbis. — dYex$ 
24A; lrruxovienc , expreffa dicas. . 

XXFII. Cod. Vat. p. 588. Primum diftichon de: 
dit Salmaf. ad Solin. p. 30. A- Integrum Toup. in Cur. 
-Noviff, p. 277. ed, Lipf. (Man/» nr. XL. p. 20.) Non 
jam Daphnidem, nec Hyacinthum carminibus celebran- 
: dos effe, cum Dion inter pulchrps principatum teneat.— 
' V. 1. De Daphnide, inter Siculos celeberrimo, omnia 
..mota vel ex Tbeocrizi Eid. Ll Conf. Parsbenium c. XX. 
Zdelisnum V, H. X. 18. Pani ille in delieiis fuiffe dice- 
. Bátur. — C£. Gleucum Ep. M. T. 1L. p. 347. Zenee in 
*nal, T. III. p. 331. (Lipf. ed. 1I. p. 69.)  Re&e ita- 


. que caprarii, quod paftorum genus ànpfimis tutela Panis ' - 


-gaudet, Daphnidem, in Pani gratiam, celebrare di« 
£untur. — V. 3. Cod, Vat. habet aéj«, cafu reGo, et 
$q. verf. aw. — lliud verum puto propter aiwexmal 


eféyys.  Inftrumente Pani: et .caprariis proprio oppoe- 
mitur Aóty, eife meqérc;. prs, Phodé intrpre.— Uf 


39 MELEACRI kid 


Pani Daphais; fic Apollini Hyacidithws In. déliélis fuerat; 
Miom canebat Íyrinx , hunc Lyra. celebrabat, — Haec fi 
tete :pofui , . et A/ey pravam effe emendationem apparet, 
et Daphnes mentionem feq. verfu. fa&am, plaue ab hoe 
loco alienam effe. Depravatam efie le&ionem in ver- 
bia A4Qvy waeSrv/v, nullus dubito, fed quid repohendumt | 
fit, non facile diXerim,  Expremam tamen. coije&u. 
sam, magts ut alios ad fimiles conatus mone oum 
quod me verum reperiffe exifümem: — ,.— 
; Lx? €0 viv ersexSbvtu, Xóeu, colon trpegires, — 
] &v9s: rag*9£viov péAQ' "TáxnSor [rr 
Neque tu, 0 lyra, Pboeli inzerpres, , adbuc celebra Fiys-— 
| €itzbum , olim. amarum et virginali flore confpicuum. 
diu went vocat, cujus genas nondum lanugo obum- 
brat, puellae quam puero fimiliorem, — Philoffrar. Epift, 
XLI. P. 944. » arglv uiv ye div, o003y kmsiyov vyvvaixbe ad 
€À) wagral obsa &T2Aa) xa) duxwysig* Ór& 28 q424 xvoáQne, 
dleiairegoc si FIavToC, Jam videamus, quae alii de hoc 
difticho ftatuerint. — Drugckius i igirur haec habet: 5Hic 
s nihil emendandum eft, nifi quod v. 5. fcribendum 4 
peiemo, x49. "réxivSog. Hoc omiífo vir fagaciffimus, cu- 
»jusque do&ttinae plurimüm tribuo, Cur. noviff. in Sui- 
pdam p, 123. (277. ed. Lipf) aliud quid emendatione 
pindigere cenfet, et diftichon medium fic conftituit: 
sppiers en 9on evegyévrn, Aápy, Guífere wqopuri, 
. nAéQn tpqdodg nino "Táxn9ey dri. 

b Verum hic de poererum. amoribus agitar, nec ulla 
wDsphnes Nymplise. mentie fieri debuit. In prime 
ipdifticho pota non Pana, fed caprarios filere jubet 
sic in fecundo non Apollinem, fed íscerdetem Apel- - 
ilinei templi, cai in honerem amatae deo Daphnes, 
nomen Apollini carum, Daphne, impofitum. ^ Due 
sspueri in tertio difticho foli commemorantur ; nihil ibi 

& de peetlari-amuee, Nec Dopénie Pen exmeut, sec Epa-— 
| , ncintbny, 








Liof.1] —— eéamRMIBÁ — ^49 


ssciasbas, oipollinir deliciae, amplius celebtaudi fuss, fed 

» Dien felus.. Sic libi orinia relpondent, et apre co- 
ssbaereit. / pyM 0) mooQati Adv wap9evis! hoe confertug 
»cum abtAma) eépyqm. méms (rs Tdus9oy» cum. usable 
sAs6vv Quveire. vi erspyDévr& Adpu dolBoio cum. alyegérg 
Arte xancópwe. — Dixit autém poéta Aeg é: pro €cfge 
weeds, aut quis fingitur Apollo amafia Hyacintho 
» affe&us fuos' fidibus faepe ceciniffe, puerl puleritudi- 
snem celebraíffe, ét morteth lagubribus elegiis ad ly« . 
sram cantando defleviffe.* — Haee Vir clariflimus; cu- 
jus interpretationem argutiorem quam veriorem effe, 
ommnes'intelligunt In Tewpii vero emendatione AáQvj 
irág9evíg. ditum foret pro ei» A. fion] cum Dapbne paella ; ; 
uod et'ipfum durifimum; — 4. 11.] V. 5. $7 d» 


| dum Jlorebar €. vivebas. ' CE, .ad Ep. XXII. 1t. — Mox - 


pro eaà non, ut Branckia: ' voluit, 1" legam, quod elem: 
be eft, fed: ' 
| * n RM 
TSptVéQ. 
Ceterum Meleager expreffit Callimácbtim Ep. Xt einb 
áápw», &oiibves, "Aeraxiógy 3 alày keieópa2a. 


XXFHÀ. Vat.Cod. p. 575. GManfo ur. XLIL j. 2 1.) 
. Ad Amprein, face et fagittis in poctam furentem. — 
V, 1. yen Jaipev,. Saevus edmor, Tibull. III. ELIV. 6g. 
Infra Ep:.XCV. 6. Venus ap. 7friffaenerum 1I. 15. p.95. 
se Taérwv i$ hQavosc à Axiuas mgecimevek uoi ti» yvéugy; — 
Aj ixtfantd, üt dominus fervi cervicibus imponit pedes; 
Penin: Sens. Ep. XX. Amer mihi A࣠fe, erit 
er, tec abire potes, vindqsgte penes E: Iua faevits mor 
fib pede colla premis, De Venere Deidamia in Heroid. 
Ep. IX. 11.:. 

Pigs sibi quam '9üno üiocüit Fenai: illa premeuda 

^ éssiulis: baec. bgnnili fub pede cólla premis, 

D 





^ 


$9. MELEAGRYI i L1irLnL 


"fum omnine irae et contemtus vox 9) Aàp ieffaon 
Theognis vi 825. 2N$ briga 3p nivedquevi, réóevra 22 ayron 
Silius) debyxiy 9ve6$o huQrri9n.— 'Tanquam irsti cojus- 
iliam et alterum ad iram provocantis vocem Pisserchue 
T. Hl, p. 457. C. hunc verfum laudat: I 


faivs At in TéaxyAoU, paiva xa) més xSot. 


-" v. 4. téjes.. Ex Afclepiad. Ep. XII. x mévraie 7t$ew 

07 9íée58 ps x£yJenxlav. TOtopyE. S$imoc. Ep. IX. ipo &xry- 

. SunuiSqea ai Qoévto 7g ipu wx) óaAou Qíxqv Trà ssgurrégvios 
bersqAbyieron. 


XXIX. Vat. Cod. p. $93. Edidit Klore. | in a Sttatoh; 
nr. XXV. In apogr. Lipfienfi conjun&tum eft. cum Ep. XXL 
Vide Scineider in. Per. crit, p. $6. (Mano nrs IV, p. 6.) 
Poéta animam fuam navi, quam Venus et Amor regant, 
cempetat. Eadem Allegoria eft Ep. XL. ubi etiam 
pars vetfus tertii repetitur. -—— — V. I. Amorem guber: 
natoris fungentem vicibus habemus ap. Ovidium in He- 
roid. XV. 215. Ipfe gubernabie, refidens in puppe, Cu- 
pido, Ipfe dabis reuera. vela: legetque smanu. siat eft pars 
swieMoe, ut ex Euflasbio Od. V. p. 221. 35. docuit 
Scbneiderus, -— | V. 3. 3pipatys, Vat. Cod. et fiaecc. et fic 
Ep. XLV.: Noftra le&io reperitur in Schedis Tryll. — 
Ver(u ult. Klortius waugioa edidi. — Ad. mare Pamphy- 
lium refpici, ita tamen, ut éuQoaot appellative fit pofi- 
tutny i5 mari omnis ceneris puerorgm, notavit ANM 
pott Sobmeidergm 1. e p. 57. 


XXX. Vat. Cod. p, $94. Edidit Jartom ad Thescr. 

"T. 1L. p. 102. "Klotz. ad Tyrt. p. 79. C£ Schneiderus 

iti Per, crit. p. 96. (Mirijó nr. XXVII. p. 1$)  Cleà- 

buli et Alexidis, tütriusque pulehri et jucundi, mutuos 

"amofej celebrat. 1i fimili àrgumento: Seed 1v. 
Ep. Xt: 

Joni bene rara fuó miftenrur cinnama — 

: Maffica Thefeis tar bene vino. favis; .- 


uu. 











Genie... CARMINA; $1, 


. Nec sulius senerís junguusur visibus alini, 
ike Nec plus lotos aquas , litera myrtus amof 
NV. I.- ; aeuptt habet Waertoa, qui ipa , Axeopga et jsuga tori» 
tet.  Membranarum le&io verifima, Ad fenfum facit 
Lucianur. in Prometh. $. P. 31« 8t ob oix) xal dumis 
Wávorr' àv eVpagqóv v« dx 6voly Toiv kolatoiy £ovr2i», scrse àf 
édveo - kg Wéturóc 70 Sv értgov- irre. — V. 3. vbv áfgo- 
'"hui$ ex: deacr. Od. V. 8, Vide Hefyeb. in dBeenoug, 
ubi /ibersi hunc verfum expromft.  Sylvam locorum, 
]tv quibas hoc vocabulum occurrit, congeffit Loce/ls ad 
Xenoph. Ephef. p. 128. —— . V. 4. 2»utir Uvree v2 K. 0, 
Vat, Cod. quod etiam ín Lipi apogr. legitur, ubi imn 
marg. Jwyróv y' Üvrie "Üc ^K. notatum; 'ontnino male. 
WVartonus habet. eixeeroy Vrruc Tic K. nefcio unde; ipfé 
séae&rev corrigendum cenfet. — Klorsius Vvruc. Sur x; 
edidit, *His omnibus Breuckiens leo. elegantia prae: 
ftat; an etiam omnes vetitatis numeros habeat, definire 
hori aufm, -— chiuse. quod vetuftiores usMsgaroy vocás 
bant, ssi/um ex vino et melle miftum. — Conf. Pjerfssi; 
ad Moer,.p. 254. Íq. blcómin ad Theoph. Non. T,.L 
p. 125. 

XXXÍ. Vat. Cod, pP $94. Edidit Majus in. Bibl; 
Uffenbach. nr. 152. unde fumfit JPoif. in Fragm. Sapph, 
P. 237: (Manjo nr, XXVIII. p.15)  Poéta binos di: 
verfi coloris pueros, candidum et fufcum, amans, id fibi 
propter nomen fatale fuifle docet, Hanc poétae mene . 
tem effe, et Schneiderus perfpexit et Maeufo. . Brunckius 
haec notavit : s Mutilum videtur hos carmen; ; unum 
»faltem in- medio diftichon deeft. In cod. fcriptum 
». ult. vAf£env dx AfUxos acf, —r- correctum in marginé 
p3 yàg Íqurac ix Mvxod wAfe. Nihil bic deereverim, 
squum vix fenlus aliquis ex his reliquiis erni poflit. € 
Nihil plane deeít; er ample&enda marginis le&io: 
Dicunt eniti, Amores me ex candido ct nigro comtexui[fe j 
€x. uéanyee et Spyo? fcilicet. Similiter, id eff, inepte ini. 

| D 3s 





-— 


$$ : MELEAGNI f. 13. 12. 


eodem nomine lofit Esripidu Ep. Eryisol M. pe 576. 
30. MeAbnygos uthí£av yé tror. leyssétic &vyeay. Nofter autem 
Pébilodemum ante oculos habuit, qui fimili semine Ep. lE. : 
abral. vov Moloal us xaraviuaeay bia 63 tgsov, 

á; al Ano Sseuàg. Poi us véSec, - 


XXXIL Vat. Cod. 4P. 119. et. 571. Sub Pofidippi 
5otire legitor in Planudea p. 452, St. $87. W. Huid 
potius quam AMeleagro hoc «arínen.tribuere velit Bri 
gus propter Pofidippi Ep. X. qued ad Helioderum efl 
Íeriptum,  CMau/à nr. XLL p, 21.) Amorem per Mu- 
fam precatur, ut tandem faum,Heliodori samoram fopiré 
, yeli. — V. T. HovoDees, ^ Sic Vat. loco fesundo.. In. 
priore 'HauJdgec, quod Planndes árripuit.—  Seq.yerífa — 
— eixém» Vatic. altero loco. Haec vocabula. paflim con« 
fufa íunt, Vide Exerdit. crit, T. IL p. 180, — 


À 


4. 12] V. 3. ») y&e. CERE — Baxow. fic Vatic. afferq 


Jóco; et fs. verfu - loco priore, Ad fenfum con 
Paid. ilti, Ep. XX. — V. $. Mirá discrepantia le&tio- 
nis in hoec verfu.. Priore loeo Vatic. habet: «b xaí ud 
relie ; j Xel pir Quy wpo ira! et fopta Ícriptam "hav. 
quéd fere convenit cum. Planudes le&ione, ubi tamen 
Artic légituf.-. Eaedem: membranze loco pofterióre: 
. 6l xa dpi xiva Aebpes Quostvr. bel TÓuQn, quod Br. fecu. 
tus eft, xrefvai; in xreíyge mutato. — Color fortafíe ductus 
ex Tbcocris. Eid. XXIII. 46. velo xal víls ye&uun ; E 
(dw erízoti vacálw" Tovroy "Etec Fereerev, éiectrdos ,.— (ej. 
$heobróeyc. 
|^ — XXXI, 'Vat. Cod. f. $77. Plarud. p. 485. St, 
$629. Wech. (Masfo nr. XXII. p. 15.) Sententiam 
Quéiam notat Schneiderus Pér. crit. p. 132. ex Xenoph, 
Bymp. p. 148. ed. Bach vé» yàe &jà Kain don» uà» 5«- 


U. Mp d ica vávra tà lv ky9oiisan À ' evpXM Hv. — 


Kw duévruy Bl dy )eEniusy eve 4 KAtndos. bio Were. 


- 





4.2. CARMINA. 0 2£8$. 


' Jdem Brodeeus animadverterat, — Menander, fine Gly- 
«eta fua Aegyptum adituros, fibi videretur uévoc dv Terou- 
*w Vx Alyprriev igyulav woAwáv9euxov épáv, ap. Alcipbr on, 
L. M. 3. p. 228. Ab hujus diflichi, quod et elegantiffi 
mum eít, et facillimum, fenfu mire aberravit Meimechins, | 
- ,sujns verba adícribam, ut ex hoc uno fpecimine illius 
enarratoris virtus et praeftantia intelligatar.  »Poéta 
scum fülgentem ' Theronis  puléritudinem .defcribere 
s»vellet, comparat eum cum univerfo, rh wávre, quod 
«folis radiis egregie folendeat. 4» M. jam, inquit, cum 
»univerfü coeli ferenitatem, Solis ignes, fiderumque 
»fülgorem adfpicio, cum igitur ram, Theren, prae- 
»claram pulcritudinem fpe&e, vo/praxv, oculis nebula 
x offonditur et me excoecat fere praeftantiffima facies.« 
Dcofiffimas profefte tenebras interpretis animo offufas 
fuiffe neceffe eft, cum ea fcriberet, de quibus pocta ne 
) ogitavit quidem. — Ceterum Br. exhibuit leGiones- 
Planudeae. In Vat. Cod. pentameter fic legitur: aa£ju, 
4hie db uà, víuamaMy sü)Uüv ógdi. - : 
XXXIF. Vat. Cod. p. $91. Edidit Pierfon i in Ve« 
rám.p.8$. (Mes/o nr. XXIII. p. 13.) l'octa, cum 
Theronem: pulcrum effe negaffet, mox Nemefin ultri- 
eem expertus, incredibili pueri amore incenfus eff. 
Expreffit Noftrum Philipp. Thef. Ep. l1, p. 211. — 
V. I. d uà 2fjp;.. Hanc le&ionem praeftat Cod. Vat. et 
' margo apogr. Sealig. in cujus contextu $06; legitur. «v 
Sequ. veríu membranae e) u« uaSà», quod, nefcio quis, 
jn marg. Scalig. corrigere aufus eft in ei» luae" impe- 
rite. unà legitur in apogr. Voff. — V. 3. airic dvlerwe. 
$1 fincera eft lectio, fenfus effe debet, »u folus aufus er. 
ejutmodi quid prouutziare, sr); pro névec paffim illuftra- 
runt Viri do&iílimi. . Vid. T. Hemfferb. ad Lucian, T. K. 
p- 130. Sed mihi Melesger Kripüffe videtut; 
kA hwríoc dere, 
de 3d ew) AJ zvolgac 8e c) utgaevefllA nt, 
Ee NEL T 








44 MELEAGRI Lh 19, 
- Tu eum consra. intueri aufhs es, quae non multo rhinoc 
eft audacia, quam ipfum Jovis fulmen fastinere. $sppo 
virum puleram puellam ex adverfo fpe&antem dib : 
comparat: jer; dvavriev ve idv. Cf. Noftri Ep. V. 3. 
et XXIII, Euripides Oreft. 1479. hrrío. evaStvrec. Hip- 
pol 1078. eosgMerew. bvavriov erávra. — Celeberrimue 
locus Herodoti L. V., 18. p. 379. de Perfis, quibus. 
vvvaixte ivríai IQoyro — ubi illi dicebant, melius fuiffe, 
mulieres omnino non arceffere, quam i$vóeac xal uà 
wapicoufvug, kyríac TOsSss,— kiyulévas, eq«. 0Q9aAudy,— —m 

. 4. ritus. Vatic. Lipf, Re&e emendatum, — V. 5. 
eàv weós9s A&Aov,. Nioben effe monuit Br. indu&us pro- 
eul dubio Ep. Zfsripatri "Tieffal. LV. uoóvav ev méxvoi, 
yexuogvóAs, BEo ue. wogOusv, "Ev A&Mv* kexei ecc Q6eroc ó.— 
TavraM)o,. et Noftti Ep. CXVIL. de eadem Niobe: d 3 
A&Aov eríptnen sát eróuna. Brunchii interpretatio peperit 
ineptam conje&uram in Biblioth. Liter. et Artium Fafe, 
M. p. 4$. quam repetere piget. Nulla omnino cauf& 
eft, cur de Niobe cogites, cujus mentio ab hoc loco 
alieniffima. — De fua ipGus audacia et inepta lequacitate 
poéta agit, quae ipfum, ut Theronem puícrum efle ne- 
 garet, impulerat. Hujus magniloquentiae cam poenas 
dediffet, fe ab irata Nemefi in aliorum exemplam me 
tum effe ait. Scribendum autem: 


 vorye, Moà, Trà» q9e3e AóAQ9 —— — 


quo ducit membranarum le&io, quae non ri», fed i ex- 
bibent. xe» apogr. Lipf et Scal. — — Seq. verfu Lipf. 
habet àsiyua 3vcoerouíye* fortaffe 2ezya^ k$vgoerouine. Cf. 
Theodorid. Ep. VII. T. 1f. p. 42. quod tamen Codicis 
le&ioni non praeferendum. — Ad fenfum facit Tibull. I. 
Kl. V. 5. Ure ferum er torque; libeat ne dicere i me 
Magnificum poftlac ; i Borrida verba doma. 


XXXF. Vat. Cod. p. 577. Bdidit Palckes. ad Hip- 
pol p. 285. Marien ad Theocr, T. IL p. 101. Klerz, 








v 


; p ; T : 
1, 12. , CARMINA, PuRO o e $5 


jn Mna Strat. p. 58. (Mano nr. VIL. p. 8.) DeMyifco. 
puero, . Bit. Mugso;- éweuoperrixt & Mys daductum, de 
Sente Salma/. ad Solin, p. 24. B. Idem nomen occur- 
rit ap, Klephaeffionem Prolemaene i in BibL Photii p. 244. 
avi "Olveesi. Siro oq 91deiv 5 LIT IT Ms iovas, Mv/eyav ToUvopd - 
^ XeQeMa! ut hunc jocum conftituit. idem j$ahw. l. c. in 
Rrolagg, p..2. .A wwia hoc ngmen derivat Solasm. ad 
Luciag. T. Il. p. 98. 684. —— V. 2. depen». Hinc &roto 
Rp. XX. Gili. laéumsro sque) iv fAAoig y Oloc: bravréAAug 
huarqáei Aoc. Marc. Argent, Ep. XII. x4) yàg kxs(gepe 
.Aerégac $v ure Qfyvyec Ursgridere,. Cf. Sappbus Fragm, 
SEX VI. in Colle&ione JPolfii, ' 

XXXV. Vat. Cod. p. 572. Edidit JFárton ad 


- "Theocr. T. Jl. p. 261.  Klozz ad Tyrt. p. 93. Conf. 


Stbneiter. Per. crit. p. 54. (Man/o nr. VII. p, 8.) Po£tà 


fe, cum olim aliorum amores rififfet, wunc ipfam ab — 


Amore vi&um fatetur. ^ Cum hoc:carmine Hufchkius 
$n Epift. crit, p. 105. fq. comparavit Tióulf. 1. El. 2. 89.8 


Vidiego, qui juvenum miftros vifdfer amoret, 
Poft Veneris vinclis fubdere colla fenem, 
Fr fébi blumditias tremula componere voce: 
Et manibus canas. féngere velle qornas. 
Srare tiec ane. fores pudait. à 
; 1. Cum xa abfit a Cod, Vat. alil aliter ruenti metra 
rien conati fant,  Apogr. LipL éumeos3ev habet. 
Schedae Lacroz. rk «e. An fcribendum : 


VyeeiDwy xyyo »eóe3ny, sor) Toi; Üueépud: —c — 


Schneiderus malt $ stro, cui lectioni pagrocinatur Ah 
ciphrenL. T. XIII. p. $4.: qAéyauac xm) à exi, geAda robo ix 
qeuélic máQsi JoyAa/przac, Dooc sip) veu má&DSov;. . Similiteg 
Xenoph. Epbef. Y. 4. p. 7.: 5 uáxqu vóy kvbeuxdo 'Aggorópac, 6 
neraQeovév "EeuTos, 0 ta Spp AeDogo(usyoQ, séAaqxa xa vev(xge 
pai xa) qae39éta 3owaótos inayxáQpum. — Copf. Epigr. kojes, 


JX. — V. 3. Meleager fe ad Mytíci januam, tanquam. 


D 4 


, 





^ $6 XSRLEAGRI Tis: 


* án dei cujusdam veftibulo, ab Amote cóllócatum fingit, 
Ybi enim arma, hoftibus dedu&s, sliaque ejusmodi 
| pate poni folebant; quibus poéta fe: comparat, 

A My eujqeróvut. Xettopb. Epbef. L. 4, p. 8.2 vevewao, 
tat ufya coi rebua bybyseree naD' "Afteenipueo ve? qeiioo- 
-«.  Ufus eft nofter formula in hac re folemni. .4rí- 
flophon ap. Athen. XIII. p. 463. C. wseigmic exito inr 
seAsplos, Crates cum Delphis auream Phrynes fstuam 
vidiffet, dixit, 5c vd» "BaaXvev bxpetias inaxeig)2o, rtérim 
Pisrarch. T. IL. p. 401. A. 


XXXVII. Cod. Vat. p. 584. Íq. Edidit Dorvil. ad 
Charit. p. 521. Valcken. ad Hipp. v. $25. p.224 pri- 
mum diflichon cum parte fecundi. Idem v. 3. et 4. ad 
Ammon. p. 225. protulit. Integrum Pierfos. in Veri- 
fim. p. 147. (Maan/o nr. IX. p. 8.) Pocta puerum, de 
Íe, feverioris olim philofophiae affecla, triumphantem, 
monet, non effe, quod tantopere jA&et vi&oriam; cum 
vel Jupiter Amori vitas manus dederit. "Evo fortaffe 
du&ta ex Hermefianaclis Elegia v. 80. Íqq.: - 

9033 niv oi3' drós« exAngiv lev bavyeaves 
ky9gesev , exexd»y uaiépsvos coti», 
eic aírà weg) sieh. Mryoic letbyEuro uírit, 
. A Oei uóSen xvdec dxoye keery, 
es3. 6i Quvàv "Egoroc kxaergéipavro svjeiidy 
Qarépusvor , dsoiv 9 daSev dQ' sdvleov. 
Certe ex uno eodemque antiquioris cujusdam poétae 
fonte hauferont Meleager et Propertius L. I T. 1.: Cys- 
phia prima fnis suiferum me cepit ocellir, Courafum nullis 
, ente. cupidinibus. — Tum. mibi con(lantis. dejecit Iymina 
ffs E capnz , isppofitis preffie Amor. pedibus. — Quae 
ex noftro carmine locem lucrantur. Cum verba dejecis 
Iumita faftus manifefte exprimant graecum «à ie éQekts 
sive Qeíayua, Rpparet, dejecit lumiga h. l. non de eo 
dici, qui ocnlos humi figat, fed de fapesbo, qui fuper 


t 


112. 4.13, '4 MINA, 0083 


iium ponit. .DoSte-Properriu: lejélur, pro, Amos 
faítum dejecit, qui olim fupetcilio meg inlederat. ^ M». 
JAegsi «armen imitatus eft Paulus Silenz. Ep, XXXIL — 
NK. 2. épuaes Tobsbenc. Comparat Piegfbn. lc. Arifleen, L.L n 
TRgee inclure 9j» Meuubruv. imevekeber vaa vito éupdorari 
eai. et iban. p.710. IX. vai, ela: vév lusivuc duuéras 
dusntredes c3» ópera — — 4. 19.] V. 3: 0b» S$jneie.— 
.— whey Ed. Properz. V. 9.1. Qui awllem: sibi dicelar jam 
«o poffe nocere, . Haeftfli : cecidit. f/pivisus ille suus. 4rifim- 

ut. L. XXII. p«.56. dy «oi uóvq àv énecipdses Àubrata ei 
wotív. — Ut in loco fupra laudato Propertius dixit lemisa 
vejicere, fic Euripid. Cycl. 166. xarapéxatey cho éqeie. 
&bi vid. Mysgr, | Agarbia: de vetula nieretrice Ep. XATE. 
wéeev éotfec, quod eodem fenfu dictum, ut haec Sopbo- 
elit in Antig. 470. à Íe9i1 rei rh esssiQ dyav Qpoviipurra 
Ties udxton, —— V. 4. sooe) watll. -üt vatvsiy Síjere) 
ap. /ipollon. Rbod. Y. 17. — Vide Fifiber. ad Anacr. 
p IOI. — V. 5. lusmwótac et Sàufsig Cod, Vat. e. 
apogr. Lipf. quod etiam v&9?' initio verfus exhibet. No- 
Rer Epigr. LXXXVII. e den kuxvesem Bav d&es xed- 
ww. — ví Báugos; Quid, quaefo, in hac victoria tanta 
&dmiratione dignum? Ep. LXXVI, 4. 3$ 163 sav Sáygeq 
$ed. — . V. 6. Laudat b. v. Falchen. ad Ammon. p. 143.— ' 
Vitiofe membrartae *Oagusov. — Jovis Amores períaepe 
4 poetis advocári, ad. homuncionum peccata exdufanda, - 
memo ignorat; nec quiequam frequentius obvinm, quam 
Amoris poteftas ex Jove fuperato fignificata, — Clagdian, 
Kid. V. 53. Quaesibi, faeve puer, uon efl permi(fa.porefler? 
Py magnum fuüperas fulmen, cocloque relido Finctibus im, 
mediis cogis mugire Touanrem. Similia collegit Burmanni 
diligentia ad Anthol. Lat. T. L p. 4. 5. 

XXXFllL Vat.Cod.p.586. Edidit Maj: in Caral. 
Bibl. Uffenb. p. 631.  Pierfon in Verifim. p. 85. fiue 
leGignis varietate. (Meu/à nr. X. p» 9)  Myifcum ut. 
*um slquem veneratus, propitium fibi optat. -e- 

ps 





N 


v$- c MELEAGSI G8 L13 


W. A seses)s, Sigmificatione ttamfiitb, ut Bp. XIX. 4 
Einge jibi-postama Myiícum contetnplantem, et admira- 
tione tàpcm febito exclamantem, —— 4sqa.. Num Amar 
puerum, fülmine gerentem, finxit? .Ipfe nonnunquauk 
Amor; ut plu» praeterea dü, (vide /Jielulm. Monim. 
ined. T. IL p: 3. fq.) fulmen gerens eepreelentatus 
Beger. 'Thefaur. Brandeob. T- I. p.183. ^. 1n Alcibiadig 
fexto Av" Equo napqmiv ioyxuasuévos, ddthen, XII. p. 534. I.—7 
Afiedpr, ut ftatuarius. — Vid. ad Epigr. LXXXV. — 
V. 3. &wvie. et ipfum de fulmine accipiendum videtus, 
J|ucias. in. Timon. 10. T. I. Wu. II$. xecsayufeoa he 
airou (ToU wapauyyev) xci dwseronepévm - 2]e)y Me kurivec ed 


Aiysra. in Ja(onis fcuto confpiciebantur Cyclopes 


Zq xepaoviv &vaxTr woveÜuswu — ue 9 dvi Qebero. povvon 
derive, ap. pollens. Rbod. 1. 731. — V, 4. Puerum, 
qui fulmen gerit, ipfum zogsiv vocari, durum effe appae 
zet. .Nec tamen propterea locum depravatum dicam, 
etíi minima mutatione legi poffit : | 
xat Afqmoig i») yq srupsó» dpot Qua. | 

Noviflimum 4a; etiam in fchedis Tryll. reperio. Ta - 
ovs: Cupido in. serris, amoris mibi facem exfetas. ^ápeum 
transitivam fignificationem habet, ut hic, ficap. 7£sz:905. 
Ebeff. XLIL. d» 34 a! indeboc slpurac , Mqvjm déyysc ksoveto 
i. | 
XXXIX. Vat. Cod. p. 58$. Edidit Kloss, in Carm, 
Strat. p.60. Prius diftichon cum parte verfus tertià 
laudat Martem ad Theocr. T. ll. p. 192. (Mes/o nt. 

XL p.9.) Poéta, oum jam nibil praeter Myti(tum - 
uum videant oculi, eos animo adulari fufpicatur.. Cam»: 

paravit Man/o Tihuil. 1V. 13. 2. Tu sibi fola place, 
sec jam, se praezer,, in urbe. Foxmo/a eft oculis ulla puclig 
Qu o VQ I. 8v uo. Vat. God, et Wart. — $2 Aixvev 
Wuua. v) Myyo». a gulofis pa(lim ad aliag cupiditates tran 


:jatum legimus. felit ap. Suid. v. ^os vip Move 
App x). besxylg mvglyov say  éevibeo. | Callimach, 2p. Luc. 


L 


Eid oco T6 ARNINA. $$ 


ein, T.H. p. iva: Parm. €VIL 433r P €&& xoógeio 
i^ lpysto abxa. Qéqqrss, "Eee de dpin deus wadogoas, 
WX hicapwd noftrum oculi animo prae(táze ebíequiura 
d:ieunaur, fie contra sp, Pbilofiratum Epitt. LII, p. 940€. — 
d roy) irsibesas, sagexeóes p) Rvauéva A5xyep Setedéguy. Laf- 
suia cupidaes favesurie menaj dixit Ovid, Heroid. Vl. 7 1. — 
W. 3. Apographa variant 3à xayac, à' dxairoc et -22 dusivoe. — 
V. 4. 1ez4 Cod. Vat. ej spogr.Lipf.et Voll, . Noítraria - 


| ER Fepenio posco Vinnrienfibus, 


XE. Vat. Cod. p. 57 g. - Edidit Warren ad Theock/ 
4.1b p-89. Klose. in Moía pueril. p. $8. nr. XX. €£ 
XSebnoider. Per. crit. p.40. (Mano nr. X1. p. 9.). Joreta 


. ota tindet, ne Myilcum fibi eripiat, — Cf. kpigr. Mew. 


LV. et VI. -— V. 1. Leves apogr. abersationes enotare- 


. mihil attinet. xà imperito libsario deberi judicans, Brum- 


chius corrigit: à 53 T. k. d. I dyor. Is: feilices, qui Ga». 
symedpn rapujt , mt baberer. |n marg. apogr. Dresd. 


legitur: foe de^ 6 s^, quod merito.placuit Scbneidero 


Lk c.p. II2. — V. 3. gà» xaaós lavi. enMoyyseus M. Vat, 
"Cod. omiffo évé quod alii aliter fapplere consti (unt, 
e habet //argos; nec aliter Herelius emendabat. T5eo« 
crit, Vll. 99. maie deà esMryxvasiv dxsi sé9ov,— 1n hot 
verfu aliquid ad fenfus integritatem deliderabat 7/5». 
atbach, in Bibl. crit. Vol. L 2. p, 32. xdueí. dew foret, 
t mihi Mor: at liec minime exípeGabatur, Íed potiug 
zecefütatis . aliqua (ügnifiatio. —Corngit itaqne Vir 
doGiffimus: agueí vs zaMv bern  — — decet sme. pscrum 
in vifceribus, im inzima pellere, celage.— Eusipid. Androm. 
1054. «23 lud xa» Kqéeren, bo oiesep oüea, Tvyx&va xa- 
sep. -—ne V. 4. uà 3e) Aéüy. Vat. Cod. In Voífiano ua), 
in masg. ua. JVartapn. uiys ^. dedir, ex emendatione 
Ána, ut widetur. — Pro fed» apogtapha qnaedam ^ad» 


et sais. Utramqge male. $éxeso pro ke finAen uerum 


dixit Ep. XLIV, 4. 


(5 MELESSRI (12. 
| XLI. VatiCód. p. 579. - Protülit Jsrren ad Thoocr. 
T. Il. p. 84. Klere in Mola puer. p. $8. .CfsSebneidm, 
Per, crit. p. 41. et I13.. (Manfo nr. XI p. 10.) Ian 
hecquoque darmine fap de Jove timorem fignifigat.-—  . 
V, t. ivavríoe conj. Schneider. probante Aeckio de lngerpr, 
V.S. p. LXXXV. not. €, Vide, Quae diximus ad Kp. 
XXXIV. 3. — In Vatic. membranis pro sf gs exítlat eie 
ép£* quod e nulio apogr. enoteturm video. Seq. vería 
deráfem apogr. Lipf." War — Nofttum eft in fchedis 
Winar. et Lacroz. Ad íen(um comparandus Losgur 
L. 1V. p. 114. ed. Vill sejdv 4 Tavonéiqo,: xe naóriv 5- 
Sabe Veuaes. MÀ narncgosipry wadie, à 22 aXso, 4c ljdeat, 
gu$eévac eióeusy* kA. a) Ert ubvy inb ilc bartpbmeves v^. 
quvos nÉN, xp diguusv vei; Ane kepoiqg. — — V.4. rr 
zeembranae. Kéers vive, quod in apogr. fuo efle ait; 
. Áed falío, . Perfpicue in Íchedis Vinar. awe Ícribitur. 
. Warson ic edidit: e$ e« &axá* Qi. inepte, — Schneide- 
rar affert .glofíam Lex. Míc. Coislim.: &pwo, née eif 
Quereníae, ois, do aorrac, be) nepaosuc uóves. féAMY QiAM 
. $ta di&um eft, ut.g&nu Qéyo ap. Arifloph. Theím. 902, 
aasoi; ap. &bphocl. Aj. 1264. — sDa wuév lues. Paroe- - 
4mise fpeciem gerit. Nobiliflimas locus &irgilii in Aet 
4, 630. Non ignara mali miferis fuccnprrere difca.. Epigs. 
Mes. XLIV, oix dam xaér] watev Dxevea nao. — 
M. $. vaeéwry Vatic, Cod. delete circumflexo, qui im 
spoftrema fyllaba fuit. wagaroy Schueiderur re(tituit ex. 
apogr. Lipi. et poóéram h. L in voce avia ludere fufpica- 
tur, cnjus diminutivum Meexeg videri poffit. Vix tamen 
hunc lufam in hoc contextu locum habere exiítimavo- 
rim. —. Similiter deorum rapinas metuentem habes 
Ovid. Athor. L. X. 7. Thlis eras; aquilamque in se tou 
qumque tínebam , Et quidquid maguo. de Jove ftoi 4twor, 
Heroid. XV, 86. Hauc ne pro Crphelo raperet, dinrora, 
pindlam, Er facetei, ded te prima rapina tenet. 


Lll4 — 3 CÉCRSE NA: j DS 6y . 


| XLIL €. 14.] Vàt.Cod. p. $91. Peigs difiichon 
exhibüi herz ad.Heiyth, in e&$émo- . Cupidinem 
| Myifi amore flayrantei Sngit. Euadan deum (uia 
flàthmis «rociatum. hubes ià: Amghol. Lat. - T. 1l. p.16, 
Simileii nobis Cupidinis imaginem .ob ocnlos penit 
Quid;. 1A. Amor. IX. 7. in defcsiptiono fünetis Tibulli: 
tis Kee puer. Veteris Fert. evesfomquapherehfam, 
e. o Et frados árttset fe (gor foeni, 
4 dddfdice; desüi (fis wt (at nef irabils Mi, - . 
: Pelloraone infeflosundas aperta monu, 5 
V. f. quewAgesé,  QQuitens Mese, Ep. IK. . engeétóvag. 
febr, doronhóvs, ari Avpurpabi :.. Pro. dygus membris 
nae. àenín exhibent; . illad . ferri bsbet — Utriesque: 
tocabuli eonfufi. exemplum dedi in Exercit, arit, T. 1L. 
p» £04. lg. — ipen.ruptón. Sic Pofsdipon: Ep. XIIL dy 
tempoüte: ví 3b fapribr were: Pec hQveix,o  Tapég TN 
everdv Aelian. H. A. H. 4. Vide Oudetdorp. nd Appulej. 
Metam. V. p, 366. -.Euffarb. in Od. « p.349. 34. — 
(«. g.'6 Meuaxec. Ipfi Ameri 52 dueyev et dioixzeyov, vt 
Me, cmi refifli meqiit, tribuitur... Sappho ap. Hephaeft 
00s 24. qavkóningdoy luópprtov lexersv.. Hoc ád puleros trans 
fertur. xéey irreécpttyos 7b n4pAós Heliodor, VIAL. p. 490, 
siooc dnáxe malti dixerunt. Exempla collegit A$orefcb, 
je Le&t, .Ariftaen. 9. 146. -—— . V. 4. «aSév duaSsds 
Commentitii loco fant /friffseseti vorba L. 1..X. p. 23. 
de Acontio, pulcro puero et a multis amnto: 42e yedd 
d» nnÀby, -vodoévos; verégevsófa 44 hÁXAn, udis Kxljes igd^ 
wv soipuOljvnl eory , sa) "yulbun eadélo, eln :uesbarwy ol M 
kizrb» Vraruurin, — Auttor Epigt. inter Mey. CCLXVI 
in -Amorerh ob Anterete valneratum : 9d as wáSg, vá y 
— Éptir & R Seaeio, 9 tfi» iénpfde, Antobri, dixjliv yroráut- 
vec Boxe. — Xenoph. pif. 1. 9. p. 15. ini viv duavrifó 
, Wéti; E abéees9uc, eDa.i ris wáDt uat )áves- dixit: ef ib yl, 
Agam. 165. Si pinru yis, *di eolleibanes "M 
K. T. AL P 401, Íq. i 


V 


LT. | MELEACWI Lrà 


: — XLIIL Wet.Cod. p. 592. íq.— IY Cod. Lipf. huic 
tarmini nexum»efb Epit, abies: XXXV. — Edidit fdrion 
&d Theocr. Il. p. 263. . Poflerius diflichon exeitavit 
: F'alckm. ad. Bipo. p. 202:- C£. Sobneider, Pes. exit. p.gg: 
(Men/o nr. XV. p; 10.) Myiíci laudem práedicat , et 
in hec:puere faavitatem cum amaritudine-snixram eff 
— sit —- V5 82 ili sepes v dx. . Vat. Cod. et ic fere 

apogr. Lipf. Werros fic edidit, ut By. habet. . Schneide: 
(is conj. suà dotelisc m) Duro Qv v. Tibulla: L1V. 9. : 

Fugexse renerae. pserorsm. credere saróae? 
. Naslilcoufam jnfHi femper omoris babent. .: 

W. 5. kuMSs.. Fere:ut Gelimach, Ep. L. 5. và 9à vand-tasMt 
$aóe. —— Prg s 2 &vwpéc,' quae:Codiris eft le&io, Br.án 
VAnal. 454 À. dederat; cujus musationis ipfuri poílga 
poesituít.-- 4) woebv, — Ex variis lotis Comici, xgnae 
fcbneiderus comparavit, unum adíeribam, ex Vefp. v. 
$72. ralleóy ^ abreU vovr) v0 Mav erquQviv. um. mphuvae q3oq 
&vr) ewalov ubiuvoc ejuxpüv. v8: Suelo xaeauitzc. ubi vidé 
JBergler. 1n. Amore yaveswissn. varie. luferunt: Latirik: 
Plauzüs: ih. Ciftell, f. 1. 7.1. zimor er melle et. fella nf? für 
eundiffismu:. | Guffu dat dulce, utaarsm ad fatiesarem wu 
qué oggerit. ^ Catull. LXIV. 95. Sande puer, carit bomi* 
mum qui gaudis mifte. ubi vide, quos laudavir Deerip- 
ge. Mieagro fortaffe obverfabatur- locus ./fnecr. Od, 
ALV. $.- kxfjez 3' dpasss Kóngiré. Méiu Tà AvxD pfit 'O 
9 "Bewc xoxd» lure. 
-  XLIV. Vat, Cod. p.493.  Ellidit Werton ad Theocr. 
(T: H. p.96; pofferius diftichen p. 244. Klors;in.Mufa 
Puer. ar. XXIX. C£. Schneider. Per. erit. p. 61. (Masfe 
hr. XVI. pz 1.) Et vitam et ewnem vitae froctum fibi 
in Myiíco pofitum fatetur..—.' V, 1. Senfus eít, ut Epigr 
- KXL 8. — nesuridec! ioixrai, Büribidis in Herc.£ur. 378. 
dc hwpipuhter ande (fic lege eum Reikio). rewuwettons Bleó 
xor «djalune, . Et propius etiam ad neftrum lecum: is 
Med, 796.: i us 











Lg Ld SARMINA, /—. —— ] $$ 


o0 Lb cbrPip, don A dd 077 
e. ^ Aui» wéparrar vüv uiv Buvaopnérwh. soo : 
UC! o, me vabóues 9a ireopoebrio dias. LA 
BDe- locutione mgepplem :five. cstenati. iab: confale.. h 
' skyn..ad Blippol. po 2346. A. —-. V. $4: Disctepant agi 
qrapha ; «st saxedvrat. so) uà «dob exhibentiy; - $pembur 
iw, qui verf, 3. 6i pretdlit zdiCallim.. H..ià Cer, 
p.785. etiam pejus.wo;u) ef»... — V. 5$. Hic quoque 
. apopt. a membranarum le&ione, y quam Zr. exbibet, 
ne recedunt. 4» eà jwegre. Lipf. 3vsore. Watt, eww 

dc pro exvDeesi» pofitum illüfttat Rubnk. ad Rutif. Lug. 

.122. Poft  Lámbinim ad" Horat. Epift. I. 18. $4. 
P. 51$. 'éxeimplorum [ylvam congerentem, has elegeri- 
tias tractavit Valcken. &d Phoeniif. y. 1318. etad Hippol 
P 183. C. D. Kd fenfani facit Epigr. &iies. XXXI, 
xal sors uly Qadveis woADy vety x Doc y ars EUdut Sap 
tedio $ dati bohxoran. — Pro mori Schneiderus | malebat 
sorí. In fched. Tryll. inarginl. appidnm eudw quo 
y quis v. xui ' illoftrare voluit. "De fignrato fenfu vc vocis 
dae nonnulla dedit T Henflrb. 4  Lucíai. T. L P 4?- 
Mano comparavit Titrit. VILf. 41. MAS 
'XL. Vai, Cod. p. 594. fq. P'rioris. E parténd 

protulit Warton ad "Theocrit. IL' p.d Integruni 
éarmen "Klors. in Mufa puerv p a. iibndevir Schnei- 
erus in Per: erit. p. «7. cum'quo By. in otihibus tori? 
' dpirat. (Marfo hr. X VH. p. 11/) ^ Pot cupiditatis im4 
: péturh, quo abreptus ad Mytíci Kminié-dedueitur, teni 
Spéftati comparat, -L- ' V, r2 in PPartow. 3 bà Kiel 
de Vinar, —— tpe desakrty. Z ^E '"Byigr: fimillimd 
4XVtt. oda TÀ wikpov. "Epurot Melorrol "hb dyfóvrec dijo 
xa) xdpuv? gruitenor arébxayot. ^ "Unde Xpparet, in cul 
abine verba dexaeràv xdpac neque cnm Marone dif. nocle 
genpeflasibtus Xnfefla interpreranda, "meque dem Báckba 
(de .Interpr. V. S- p. LAI.). xem ponendum .e&e. .—* 
Wa. 3« puni 3à. poste, Cod, ar, Gh. Ep. XEAG ga 


.d4 


) 


& 
^ 4 





é4 : MEREAGRPB —  LlriéTqs$ 
Adriffsentt, L. Y X. p. 24. eiie. BaXheei]c egmoulac, cdva 
wé9eo xopvQebquvor eétet; sáópnis hqgoyesDo,. Similia vide 
ap. Abreftb. in. let. p. 48. —- 4c leiev 3s. — Haec 
üdánenqsam ita:dieunter, et mequida ubfit, (vid 
dMeceslon. lp, IIL) du&a .nimirant ex Jwpeibpcle, qui - 
primus veg Ausfvac "AQéelirsc de nxtura nsulisbri wfarpa- 
vit. Comparandum dp. Mes. LXV.:. — ec 
"E s! o0; dy meneryni adde, Kbter, xdub 0v vi * 
ydvaryiv, quafw, vliéov kxbAMyutvoy. 453 


— XLVI. Vat. Cod. p.583. (Mano nr. Xv. P. rij 
Amico Pbilocli aliorumà puérorum ufum concedens, uf 
ab uno Myifco abstineat, precatut. — — V. t, Trigam, 
puerorum, fuis quetnque illecebris praeftantem ; numn- 
Cupat. Pro rese; fortaffe defideres vocabulum figni- 
ficationis minus generalis, quodque imelius refpondeat 
ve dua goes V. tertio. Nihil tamen Teperío, quod fatis- 
facere poffit. — t4. 15.] V.3. Haec in Anale&is ex» . 
cufa. funt fine diftincHonis fignis, quibus & à a reliquis 
fejugendum: Cei zehiera ctis, eum palpa, bunc inrueri, 
nlrer it: alloquere. — V, 4. yvéc in Anak pro 4»gc. Mo 
mem branae vécc et fq. verfu. Afzoes li» g&.. exhibent. ec 
| pxét " Dex. Pulcbri fenfu im poflerum deftizuaris, 


. -XLVII, Cod. Vat.p.291. Exílat in Plennd.p. 217; 
$n 3:17. W.. (Meno XLVI. p. 23.) Occalierrem . huic. 
canit iini fortaffe dedjt Panis fimujacrum in urbe politum: 
- unde poéta caufam fingit, cur deus, rure relicto, in ur». 
bemi-commigsaverit, De Panis et Daphnidis amoribus 
vidi? notata.ad Ep. XXVIL —- V. I. oss 4$; Planad. e - 

V. 9. épéev rà» iq4oui sep, vetbis transpofitis Vat, Ged. —- 
^W. 3. es. Planud. — V. $« ds" dygwt.. Vat. Cod. 

XLVIIL Wat. Cod, p. t19. Íq. Edidit Reiske ih 
Ml (c, Lipf. IX. 9. 472« nr. 363. (Man/o XLVIII: p. 341) 
iri cod. praefixum lemtna inrofeeirtredo saideQ2osiec. Furbri 


. am pueros valedkit, , eaufa.allaw, quod.im concubist 





voluptss 


hisi  QARMINA 64 


roloptas non fit communis; Sententiam 3lloftrat Ovid. 
án A..A- IL 682. Qéod juvet, ex sequo femina virque 
fires, Odi concpbitus, qui son. urrumque. refolvutt, 
Jiac e, our pseri songor amore minus. — —— V. 1. szdie- 
wvís. - Haec (aute oculos hgbuit Rsfsu; Ep. XIV. T. H, 
Pe 393. ainéro medenenit, dc sels ea viv 93. xaAeipss 
Gusuevío . Pro lé: membranae ijere legunt. — 
IW. 2. nObfervandum hic eft verbum | kxgofierfo ,. quo 
ascaremt Lexica,  Vérbale nomen eít ap. Hefychium: - 
Jocadesiewe: — kerneféeuz*— hvigofáru,.* By.» ; Ejusdem - 
-ompefitionia eít aWoeférse Ep. XLIX. et bond ap. 
viineben. Bp. LXX. — Pro si «3 Vat. Cod, 4 uà: legit. - 

Ws 3... Valde corruptum eít bec. diflichen,. nec fine me- 
ioris. coditis ope reftituendum. — In gena non eft 


axMaueier, fed saxk nivem eet veh serra Sequ. verfa 
d» *àe Eodem fere modo .apogn Lipf exhibet. Jp 
marg. Cod. &érs ri» beum. ' Verum tertium fortaffe fie 
4mehdsveris: . 

d xg yàg T pice s n' riy irapékorti, 
Manur eniti; we in vereri pn. ef , manum bd; 
Quart fulcra mibi coneingat ; Qqmàe mechm cibel, 
et, dum yaudium gracbà ,!ga xy ase Paroemiani 
Epitbahio tribuit au£tot Axibéhl c. VI. ik savràc 3 4o 
. dev Wig | ei s "Reevleuriy *: 492 xue và» xuipa Món * 
We i xi Afr" T, five Xe ví AÁpgars, ^ Vide Garacker in- 
Adverf. Pófthum. c. XIL I 516.- 
^. XLIX. Vat. Cod. p. 574- Edidit Derville ad Charit, 
'p.40-" Palchén. ad Atmoti.p. 41..— Zfibersi ad Hefych. 
v. Gosávesee,. (Man/o nr. XLIX. p. 44.) Ejusdein curh 
praecedente. argumenti. in Veneris caftra. trgnsiens, 
puerilem aporém caprariis relinquit. — V, 1. Tivgavyde 
pro nomine pueri habuit zjber;ic male. Reishe iQ apogr. 
fui margine «3 é sw, conjicit; qubd verum ppto. 7fpol- 
lsdorde , velim, ms. agnis ds hd S06 Mite. Contulit 


*6 ^| MELEAGRAI — - 1715 


Dorvillius 'Horez. IV; Carr. XIII 28. ubi vetalan 
-dilepfam. in. cineres" facet appeler, SchnoMerus-! bu 
-pertinere cenfebat glofíam He/ychbli * Aaxmí. 4-Mréehtgersc, 
-l 3à, T3» Steeo» mapDívos d] vina km velt porkpas y evse 
(wpxalón Tai; wagDívanc" Otipdxd. — V. 338bbr aye 
:aeraópuy, — Euflstb. Il. p. 359. 45. rr: 0$ wi nroalpost 
rovc télgprrae, &c oiov AusiormÜpoUc *: Wyovy Jat Tip reivtrey 
waseow.  Significationem hujus vocabuli, quo oszilleneds 
motabat pepulus, attigit Hefych. v. €t .Cofasbon. :ad 
: Athen. LI. c. VIIE. p. 28.2a6vr0yc0o; vocat dbeowrso, Kid:. 
.113.. Hine pro convicio: valgo ufurpaturn ;: tap. afi- 
 «ipbron. L. I: 37, p. 170. ubi vide Berg]. -— Mhevrpiégadw 
illuftrabit Srrase Ep. XCVII, e-- V. 4. abyoiibvai;.. Hic 
jacit Lucanus D, D. XXI P 272. wbi.Dsndeérdii, 
inquit , elg, xa) oix dy leyamieaia €Uvaly pid. Ad quae 
. TMércurius, a£ «lp 3wAaaMj breit y aliiBiirin side 
"eleyoy' dixit Pblippus Ep. Md | 


E. Vat. Cod. p. 114. Anth. Planud. P. atis N 
, 612. W. negledo' dogsame.- Ex cod. et cotje&tura 
emendatum: exhibet pei os ad Char. p. 41... (Maus 
"nr. LVII P. 27. More Cupidinis unde originem 
«ceperint, explicat, — | V. I. 2. Hos ver(us e exeirag Sui- 
dar v. Mipupóc" qui, gà abes qum( Cod. Vas ; ;Plapudea 
miss. Cupidinis vóia xugirvoa explicanda videntur ex 
Neterum c confuetudine, telis igniferis uteridi, :g£Ay aug 
$óeg comimemnorat dáppias. in B. Mithr. p P. 370. Tiuod. 
II. 75. et alii, — Ceterum huc facit. Qvigiu, 4 Rem, 
Amor. 25. ubi Cupidinis telà cum Martis amis, coms 


parat: : ur med 


Nas seii sti inidis " balla figo LET 
Sed vua. lesifero fehguimo sela carent; 

VFirrichs es gládiis ex acuta dimicer. baffá gc: 
Ex villor multa caéde crentus eai 015 

Dy m céle Wearernas, Turo quibu; prinhir, ridi LA 








SRipidaré CARMINA ! 9 


v. 2. Báo. Sufd. Pure i loguacibar ockli, Cf, 
Tibull. L 2, 21. AMupbn, sDAnAey, tÓTQÁYSOY.  navaprAwwrinby, 


vepnév. Suid. Ep. LXXVL s$ryesvre« Aapueoic opuae: Tiuaefov; 
Aj. 16.] V. 3. Hic et v, 5. Vát. Cod. et llanud. e$ 


- legit, iüterrogandi notá in fine enuntiationis polita, oJ 
. har utroque lóco ex Dorvillii emendatione eft, — 


* 


sed, igfi er férko ék aequo junGa In fine verf, Cod; 


. Vát. £eéi. recte, — V. 5. Ipfa Venus gravis et mes — 
£uehdé, quippe qua& ex máris uhdis enata fit. Tis E. 


EL M. 39. Quicunque loquax, is fánguitie aram, Ir Ve: 


. ferem e rapido fenzies effe shari. Lucianus T. M1. p. xot, 
- duplices eife Anioris xazayeyàc docens, ri nó», inquit; 


^ 
- 


SaAarklov Tre "Rearoc oué&Qoebv T£. &a) byelay &«) kvikalvoys 
ei» b» Vvxj, 'Appolirgc mavisiucv xAófeva. — Jám maris fero- 
citas ini proverbium abiit. Euripide Hippol. 365. ze 


43 àiSaletseoc ylyveo Sàéeéie, Ovid. Heroid. 111. 143; 


Sis" licef^ immiiis marrisqüe ferocior Wndiy. — his 
bóeriz. Ut ap. Mufaeum LZ 296. x nuleidi sysfovrec &d 
iropdicooe kàyrai Ania: gaeTíQovrsc Ay» das, — V. IO 
5A eruc aluaróQvera 8. Cód. Vat, et in marg. evípie feos 
dps V aliaríoetra f. 


£i. Cod. Vat. p. 112. jididi Planid. P. 26.86 
611. W. (Manf? nr. XVI. p. 27;) Et hoc de Cupidinis 


"$noribus, qui conviciis nutritur, et injuriis gaudet. — 
V. f. ví 33 sAfev omiffo -à Wechel. operarum vitio. . 


Formulam illuftrarunt £. Bes in Animadv. p. 20. Dor* 
till. ad Charit. p. 3460. — V. 3. xase3ds fern. Preo- 
pert. L. El XII. 15. Felix, qui porgir praefttzi flere puella) 
Nomibil adfperfis gondes. Amor lacrymis. — Oppian. Hak, 
IV. 16. Mxev. 06 vor wésplóniv Antv yévoc, 40 deakoveaj 
Bveeé?w eluwyd». —- Sq. verfu Florent. edit, vitiofe An 
$ags, — V. 5. 3l po. Planud. et Cod. Vat. Hic etiam 


yAuxoie , et Íq. verfu Kórge. c xserérenas. Colorem Meleas. 


ger duxide videzur ex dnzip. Sid. Ep. V. difitbol. Lot: 
E à 








EE 
*, 


Lt] MELEZAURE COCEI16 


E. III. boss qe lecns infMliis dabiter mibi serus 
Ainoris, Frigore concreta. fé latez ignis aqna? 2n 


LII. Cod. Vat. p. I13. Anthol. Pfan. "p. 471. St, 
612. Wech. (Manfo nr. LVIII. p. 27.) Poéta, dum 
ira incenfus Cupidini vincula minatur, mox peticuli, 
quod fibi paraturus fit, memor, eidem vagandi liberta- : 
tem permittit. E«s erotico fortaffe poéta ductum, quod 
, kercianus habet in D. D. XI. p. 232. ubi Venus de filio 
quefta , Wérs voMMÁxiG , inquit , WrtlAvez, al ud agent 
jeixvra ,modiv, xAÁgsw pày abroy TàÀ TbóLx kx) Tàv Qagérgav, 
irspiaipittiy 0à xa) rà or teá" 49 08 xa) trAqyXc aUTe bvéreiva eis 
he rvyàà Té emdáAe, Tibullus 1. 6. 15. Acer. Amor, 
jfraGas urinam, sma rela, fagmzas llicer exflindlas adfpi- 
ciamque faces! — Tu miferum sorques. — V. 2. xav9uy 
9e. Nota Scytharum in arcu tractando peritia. Scbol, 
" Theocrit. Eid. XIII. $6. ALeonidas Tar. LII. Amori 
gxv3ixlóv  TóEwy kxgofooic &xl0as. tribuit. a V. 3. 194, 
Vat. Cod. —  Aniorem protervum et mortalium crocia- 
tibus gaudentem in Satyrorum morem ridentem fingit. 
" wiuiy Satyris proprium, docente JFistkelmanno in Mo» 

nim. [ned. T. I. p. 44. Theocritum videtur exprelliffo 
posta, Eid. XX. I3: : 

Xslorvs uux9(Qoren. xe) optet: Aotà QAsostta* 

&a) voAD T& uspQa ÜJuAÓvere, xol *: eeeaqóc 

xa) eofhgóv u' byl^n£s. 
. Quae eftgraphica faperb&e puelláe defcriptio. uibs: 
kviruelüovei, xyasáQovti, Hefych. C£. Suidom v. uvx9i2e. 
obi laudat hoc diftichon T. 1I. p.592.  itefn v. ex 
7T. ll. p. 314. — V. 4. eagiévw. Planud. — V, 5. 
.— Mobyyh ie£ory dixtrsen, Num alas, cuphilitazes eg defederium 

adferentes, fignificavit? Paolo obícurius diftum, SWidas: 

Wwohryóc.  mraidalyeryóc. — rohwyleveeoy. ódwyyrixersges. — Hinc 
"rohryén pro óhfyfe dicitur. — xé$(s« — Dii Cupidini pin- 
Tás praecidiffe dicuntur ap. Zéebem. XIH. p.563. &, 


BIS CARMINA, 49 


de Và AMav jv Spaeic ua) eofixpie, kvoxbimvrec &roU vk sT8$À v 
jevp adriv iQuyálevezy, — Initio verfus Planudea gi yàg 
legit; quod in 4 yàe mutavit vir doctus in marg. Cod; 
Scalig. tefle Huegio in Not. p. 46. Nec aliter eft ig 
Vat. Cod. — V, 7. Kadgsiw xpáre. Quamvis vetereg 
hac pároemia in yarios fenfus ufi funt, maxime tamen 
duc) vv avere uforpatum, ut ait Euwffatbiys ad IL 
p. 373. 36. et Paufau. IX. 9. p. 729. xx) kw ixsíucy Tl 
giv 4AMJpn Tüv xoarutévrev Kalualav óvouáCove: víxsv. — Hoc 
fenfu paffim occurrit ap. Diodor. Sicul. L. XI. 12, 
P. 413. Eclog. ex L. XXIL T. IL p. 495. um vid. Hf: 
Jeling. — In fine verfus Planudeà sag" oxev. . Et fic 
quoque Vat, Cod. Jumxit haec vocabula Vir do&us ig. 
marg. Cod. Scalig, tefte Huezio. — —94qa mag abzoMoig, 
Oven lupo commirzerem, ut ait. Terenz. in Eunuch. V, 
X. 16. Eadem. ratione & veteribus dictum: , egi xa) 
Aéxo; liv moisayóssi, apud Diogen. Cept. VII. 63. — 

In Planudea vero et Cod. Vát, non 33a, (ed svyex exftat; 
nec, unde emendata fit vitiofa le&jo, a Br.indicatam. — 
. VW. 9. Aafev. Non alis tantum, fed, fi fieri poteft, etiang 
talaribus fumtis aufuge, et alio. srajice tela sua, ut Pre- 
peritus loquitur Il, EJ. IX. 18. — — Pro 3eevixuws, due 
et Vat. Cod. le&io, Planudea 3vex(vrr: legit. 

. LIII Cod. Vat. p. 1IQ. Anth. Plan. p; 471. $t 
613. W. '(Manfo nr. LV. p. 26.) Pocta, fe dies no&eg. 
qde a Cupidine infeftari, conqueritur. — — V. I. 36v, 
Dicere videtur, fe nihil audire et accipere, nifi quae 
ad amgres fuos fpeCtent. Burmannus, qui hos verficulog 
pe&c admovit loco Properrij L.1, El. XIT, 5. Nec. mibi 
' etwfunes amplexu nutrit Amarcsr Cyntbia, tuc. toftrs dal- 
eis it aure fonat. Male tamen de illa veterum opinione 
qua aures abfentium tinnire credebant, interpretatur.— 
Verf. fq. efya ed. Flor. Oculi prae de(iderio nunquant 
non lacrymag fundunt. — Eleganter 24xeu Qdeni (3o, ut 
Mbationem Amoribus, pblatam. . Videtur autem n42v3 

" E 3 





"*". MELEAGRY Éiry o 
Éribendum, — — €. 17.] V. 3. ieluqery Edit. Flor. 
jxeípavev Vat. Cod. Cf, Epigr. XXVI. 5. — yveeràc vósec. 
Hinc Paulus Silenr. Ep. XXVII. 4. ygasóv éxa Vvxy eUe 
vórw ky. Utrumque du&um, ex /f»acr. Od. LV. 
qui amantes peculiarem quandam notam, qua cognofce- 
rentur, habere dicit: eve wyáp mw) Aexrb» juyüc d'en 
gáeayna. vóze: autem in his dicuntnr, quaé alibi funt 
Éow, uéiwrs, De verberum fignis et vefítigiis Arben, 
XIII. p. $85. C. rob; vómov; zv vAxyliv Dovea. Omnes. 
autem animi perturbationes veftigia - quaedam animis 
impreffa relinquere, philofophorum erat opinio, quam 
multis illuftravit /Fysrenbachb. ad Plutarch. de S. N. V4 
p. 1 1I. Apprime huc facit Piwearcb. ap. Stob. LXI, 
p. 401. dy 3à xe) Ady (o '"gouc) xa) dueAvD gy. xgovo pagav3ele, 
"M aayrémTATy MemÍAA aT: Tie Vvxis ; àAA bvamoMÍoS 
evelxaurov ÜAqv. wa) eupsia Sipuk, xaOdewep ol xgowio? rujóuS- 
»: Etiam orationem Gratiarum et venuftatis plenam 


JLaciasuts Yo bn) 78e rvxiic brexpsávovsay dicit, in Image 


I3. T. Vl. p. 16. ed. Bip. — -. V. 5. &pirrae9au Vat, 
Cod. et fq. verfu &xà srsva, ut in verbis compofitis folet, 
Pro us xaf vov, haud fcio, an vitato sa), quod non habet, 
quo referatur, melius legatur: uj uof moc' iQ. Comp, 
fragm. Eubuli ap. Athen. L- XIII. p. 562. €. in cujus 
primo verfu cum Palckenario legendum: rk dv à veébae 
srebroc kv9gemnv don "gen" vrÓ-Tt(0Y — pro 7& 4v kvénlac. 
Ovid. V. Am. IX. tr. O susquam pro me faris indignate 
Cwpide, O in corde meo defidiofz puer. Noftrum expreffit 
Paulus Silenz. Ep. XX. — — V. 6. ei5' fev. Planud, 

LIF- Vat. Cod, p. 360, Planud. p. 35. $t. $2. W. 
(Mas/5 nr. LI. p. 25.) Trium mulierum defiderio 
flagrans, fe totidem Amoris fagittis vulneratum ait, quot 
fint Gratize et Horae. — Conf. Ep. inter &tez. XLIII. — 
V. 2. Swvuawit, Vid. ad Ep. XLVIII. 1. — V. 3. 3 ys 
se veía. Vat. Cod. et Planud. et xeríevee, Veteres quae» 
dam Plsandete editiones samíeunt. 





Lim CARMINA. — . 2I 


, |F. yat. Ced. p. $90. Edidit Doruil. a4 Cbarit, 
p. 201, et Pierfos ad Moer. Att. p. 472. (Manfo.na. 
LIU..p, 2$.) Animam monet, ne vulnus, quod:jam 
in cicatricem coire coepiffet, flammamve amoris, fub. 
cinese latentem, irrite, — Re&e Masa monwit, vituper 
randam e/fe poétae inconflanüiam, qui animam prime 
difticho ut telo Amoris fauciam, altero igne combus. 
fiam, tertio denique ut ancillam fugitivam compellae. 
yerit. — V. I. àueocueore. Formatum vocabulum ad 
analogiam soi iqelguc. et gyifere lacrymatitemp fignificat. —e 
sazas2éy.. Sic memlbranae, non sseav9üy, ut in quibusdam. 
apographis legitur. —Zfcbilles Tas. V. 8. p. 260. xeéve 
seaxivti vic uxo T0 reaUua. wrxalveras. naM^oetzan mgavyte 
ei. Hefych. — — ksaQiMeyee392) proprie dicitur ardens vul- 
heris dolor, tum ipfum vulnus recrudefcens. — Clemess 
Alex, Paed. L. IL p. 178. 23. xm víc Vvxic T) rpaJua E 
€Aeyuatvery kvayx&Ou TÀ cBum. Achil, Tar. VII. 12, 
P. 349. serk uixgby 33 và rgaóuara kudoiv Háereras Plu 
zarch. T. ll. p. 165. E. qaeypevd qi) conópara xm) vous. 
exexéc, — Ad fenfum facit Ovid. in Rem. Am. 623. Vul 
eus in antiquum rediit sale fiema cicatrix. etg29. 4d. 


inonitu refricatur amor ; vulnusque novatum fiitditur. mm. - 


V. 3. QiX' dgeva dedit Dorville. contta Cod. fidem, ut 
poéta fic compellet «jv Vuyi», fe ipfum refpiciens. Prava 
emendaüo. $uáfogo: eft ap, Zuripasrum Sid. Ep. XLIIL 
Similia collegit Man/o. — V. 4. éreaauséusvos Dorvillt 
ex Vat. cod. Noftrum. debetur fagacitati Pierfani, — C 
^ Ep. IV. 4. Callimach. Ep, Vl. 1. 2. Ep. inter &àáes, XVIL 1 

"Ayríxereéc p^ Alae! A4 Axyorrac dewreo, 

xa) wáxv ix jvxelie vo kvíunves váDeue.. ; 
'"W. 8$. A49apyoc biooieuen. -Hefycb. qno fenfu hac voca . 
ufus e(t Mesander, tefte Pbrynicho p. 76. — Pro «i ex 
Cod. Vat. se habet, qnod Dorvill emendavit. — 
V. 6. 3eaxérv, Ut fugitivam animam tractat. Ceilimech, 
bp. IV, dnreitroy gent vi» Spir qui er8ines, ví, 
E.- 





y»* , NET EAAXT Ei ri! 


. LV, Vat. Ged. p. 5$6. éx quo edidit Dore). ad 
Charit. p. 88. Quaedam in eo emendavit Rekiur. 
Mifc. Lipf. IX. p. 91. (Mes/o nx, LIV. p. 46.) Abje&e 
emni, quod paulo ante ceperat, prudentiore confilio, 


poeta fe ad. comiffationem parat." Egregium carmen . 


propter vim cupiditatis vivide expreffam. - Allaquitus 
sutem poéta, quod bene monuit Dorvilliw, partim fa» 
mulum, partim cum animo fuo fermocinatur: illi dans 
mandata; cum hoc rerum rationem iniens, — Compar. 
inter àes. Ep. XXIV. et XXV. — — V. I. véaua. Vat, 
Cod. cum ap. Lipf. veaugy Dorvill. qui cum Guyeto vos- 
TT corrigendum putabat. — Seq. verf. Codex vitiofe 
si» pe Q. — BepaseSu wégec. Adibo periculum; alea jadis 
(fft 40 Ad puerum: T, facem accede, quam mihi prae. 
feras; Tum fe ipfum, non fine admiratione quadam, in» 
terrogat: Quid agis,-vinofz? quae te abripir teeritas ?— 
V. 3. soi. Vat. Cod. Dorv. Lipf. — «(3'; quid? num 
4mor rationem curas? — Quamvis contubernales ratio et 
cupiditas, perpetuas tamen inimicitias exercent. | Maxi- 
iur Tyr. VIL 5. evyxar dus 3à 6 9:0; voe yin igura 
sd dira,  Aliphron. L. L. XIII. p. $2. "Eguc u' oix 
wrapsuvgesv Quà ToU Aqyieuod Iu ubi vide Bergler. 
Pejolippus Ep. 1I. T. IL. p. 46. fe, nifi madeat vino, 
Amorem non timere, ait: dyes 338 viíqu, Tiv vaparatáuevos 
weóc es Aoyicuv üxn. Rufin. Ep. XXIII. T. II. p. 395. 
Wrueuni 708e fenra vef) €réevoui Aoyieuóv. — — V. 4. Táxet 
exev)4. Cod. Vat. Dorvill. Lipf. ^ Temere Dorvill 
 Nitiofam le&ionem interpretari conatus elt. "Verum 
vidit Reiskius; cujus ingenio praeclaram emendationem 
deberi, Brssckius monere neglexit." In íchedis Tryll. 
et Cod. Leonardi Pbilarae, ex Salmaii fortaffe corze&io- 
ne, esesdj weísere. Aeyows labetur, — Abyev ueniry,— Ta- 
lien. Orat. L p. 10. D. oixedv vG piv de ywpetrodie và 
Selpars ^. rd» oplv à ij ediv Mon» iuéene: ue Mrq,. ubi vide 
dpesàri. p. 102, A. deis: Snc. Bp. LIX. .de pbi- 


4 


f. 1A €& 1$. XR MT NA 78 


Telophit, Qui &ntore- faccobuerint; «2 pevdgeus btbyyinun 
Boséeayro* dauvrn. 4ovde. và sey asTQ$ uspsasTeuóva RE. 
dew, —-— V.-5. b rexie Q9ésiz. Sched, Tryll, Hinc, ia 
Jp. Inc. EX, owxés9u Mevetav 5 wensc wóve. — Laudat hog 
difichon . Valcken, ad Ammon. p. 143» — es 
v enm Ep. XXXVIL - 


' LV1I. Cod. Vat. p. 587. Nemo, quod TUM anté 
Br. edidit. (MManfó nr, CXII, p. 47-) " De Bacchi cari 
. Amere coníortio. Conqueritur de Bacchi perfidia, quod 
aliorum fecreta revelet. —- V. 1. In Anal. dyse ex^ 
fcriptum; quod Br. in Le&t, emendavit. yeso ab dfe» 
oem. Perferain. tuam. ferociam; comiffasionem | iucipe| 
- wec vero , ne Deus mortalia peclora regas. —- dvioxs? Codi: 
Vat. quod et ipfum ferri poffit; fed melior eft Brunckise 
nale&io, De verbo v. ad Ep. III. 2. — Pro $varàw 
Apogr. LipL 9erav. — Ariflaenes. L. T. 17. p. 44. 5veria 
wy woAMDuc vryofr uum D9:g. —— — q. 18.] V. 3. i» evel, 
Cf. Epigr. €XIII. Jes. Chius Bacchum Juro». weéroon 
Baevylcénu» "Redirav vocat ap. Atben. L. Il. p. 35. A. 
Ovid. A. A. Ill, 762. Cum Penerit puero not male, Bao» 
&be, facis. Plinius Stc, in Anthol Lat. J. XXII, Zirdenti 
Baccho fuccenditsr. ignis Amoris; Nam funs unanimi 
Bacchus Amorque Deus. — — V, 4. Cum amor jam, ferp 
exítin&us, inter bibendum in poétae animo iterum in. 
ealuiffet, Baechum accufat; quod fe, ejus fidei creditum, 
Amori in vincula tradat, Hanc Meleagri mentem efle, 
nullus dubito; fed verba minus funt perfpicua. Defide- 
rátur in hoc verfu fententiarum nexus, quem fortaífg 
xeftiueris fic : 


vo us. duy Djenc iv eiy dvsse Inérqx, 


vui sh sue, me, inquam, tibi fipplicangem, adduci, pofi. — 
guam aue witxevas. — Seq. veríu inepte legitor mpodétMR 
-) meré, Non videg, qno jute merés vocari poffit. i$, 
qui aliosum fecreta prosit; nec referzi poteft. ad verba | 

t E 5 ; 





-— 


. y4 ^^ MELEAGRE 0 E18. 
en RU equa ugfrrsv nV! qui enim faa fecreta fervasi. 


jubet, aliis quidem fidem imponit, iple vero propterea - 


sri nomen non meretur. Minima igitor mutationa, 


sorrexerim : 
Lidépn: série douce 

PERTEE amantium referare- Baechum dicit Aficpind. 
£v. X.. Horat. Epod. X1.. 19. Simul calengis invtrecundus 
deu: Fervidiore mero Arcana. promorag loco. E 

LPTIIL Wat. Cod. p. $89. Edidit Rubskewiss ad. 
"Tim. p, 249. ei. nov. (Masfa. nr. LIX. p. 28.) ^à 
. ahimam : fua ipfius culpa fieri, ut graviffimis ab Amore: 
pruciatibus afficiatuj. — Animam poéta Blatam: fingit, 
fecundum Platonicum phantaíma, quod etiam (culptos. 
res et pictores fecuti funt. — Rem explicuit An&or Libri 
Explicasions de divers mouumcenes fraguliers, qui ont rap-- 
por: À la religion det plus anciens peuples. à Patis 1739.- 


-p. 300. Cf. inprimis Doeringium de alatis imaginibug. 


in fin. P. 3 I. Íq. — V. 2 meotuxTauéey.» Vitiofe Vat. 
Cod. 39 pulcritudinis vifcg. Vide ad Ep. IV. Magen 
in Epigr. nondum edito: . 


"v axsic 70. QlAgua, TX 9  dupara, Tipágrov, mop" 

xv deióue, xalng (in Cod. x). ele), y» ys Siygc, 9$3exag.) 
M. 4. 9Eiexv. Vat. Cod. — — V. 5. 6. Protulit. Dorvill.- 
ad Charit. p. 250. Animam nimio ardore jam fere 
- exuftam et tantum non exftin&tam, noyis Amor alimen- 
tis excitat, alloquiis, puta, et fpe, quaeqoe praeterea 
amorem alunt et reficiunt. Omnino comparandus eft 
Qvid. ex Ponto L V. 3. cujus ab alloguiis anima baec 
morilunda revixit: Ur uigil infufa Pallada flamma fols. 
€barito L. K. p. 3. Kauwjjés )à yvegieaen civ lgeutvoy, 


exte t) Aóxvu Qo 309 efsvróusvey lroguDévrüg i^alev, x. " 


peicev A ferre x» xrumw Vide Dorujl. 9. 28. — 
ptoig 9 agavey Mióarvauv. Cod. Vat.  Noítrum habet et 
Bwbek, Dervill et Allerti, qui hoc hemifticbium exci-. 


( 


-» 





Ls. -$ÁREINA. | $959 


tat ad Hyd. V. JumiBur, Xwbrrvou. pro exfiítilo otitus * 
dnrip. Sid. Ep. XLHI. 4 3à aerónvovc x&xxurai.— Aemiliae 
sas Nit, Ep. I. 434 yàe fipíecei Aírómyoo;. 6t abi. — uógei, 
Unguentum lucernis pro oleo affüundebatur nonnum 
quam, —  V.7. »«) »^ Agri uiv ja opi; ai9g,.. Sic pere 
afpicue fcriptum in optimo apographa Bibk Buherianae, 
pet in aliis, quos vidi, omnihus. iv evis al94 cl. Rubte ;- 
pkenius, ubi fubaudito verba 4$, ónipyne, «i93 et ne» , 
»men faübüantivum idem fignificans quod 4/9«; Sed 
. pnefcio n aliunde confirmari poílit exemplo.«* Br. —9. 
V.:9. àv &reuvev. Cod, Vat. quod egregie emendavit 
— Rubuhen, "Ege; Íreyxro; Amor, qui &umquam mirefcera . 
difcir ap. Virgil Ecl X. G1. xe) 93gsc Íreyxro; Meleag, 

Ep. XCIIL — à» xéAseiev. Amorem, tibi infeftiffimum, - 
ipfa in finu nutrivifti, ut rufficus ille ferpentem, paftes.. 
Jupum. . Creon ap. Sopbod.. in Antig. 531.: 

€b Y, 3 xar) cfove, ác. FM, dQuufry 

AdSoveá | M. Bienes, o0) MuásSavey 
| « *elQev 30 dra. / 


dà» 54»x«s, proverbialiter dixit Pbiloffr. in Vit. Apoll," 
1V. 25. p. 165. Confer Ep. Inc. CCCCXXII. — In 
fine pentametri Cod. Vat. reíqrrai exhibet. Noftrum 
reperitur in marg. apogr. Lipf —- V. fI. &eyut 
vtetsio. Tam vide, qualia zibi perfolvat tiusricia, . Facit 
buc paroemia de ingratis ufurpata, xe&e rà TgoQsa vel 
sec reoQia. lerérisvy, ap. Zenob. Cent. IV. 6$. ubi vid, 

Schott. Spesvdeim etiam. vocantur, quae pro educationis. 
eura perfolvuntur. "Vide ad Ep. LXXII. — — V. 13, 
ein Tày sóvoy. Perfer et oldurv. Ovid. III. Am. XI. 7. — 
éyT9 uéXri, Vide ad Ep. XXV. 4. — opéra V. D. hog . 
quoque loco volebat. Cf Scbaeider Per. crit. p. 85. 


 LIX. Nat. Cod. p. 96. Edidit Reiske in Mifc, Lipf. 
XX. p. 123. nr, 299. Hinc Toswp. Ep. crit. p. 30. ed. 
Lip, (Monfo nr. Li. p. 25-) Ludere pottam jn doplisi 








Y.*6.. MELPAGRAI L 18; 


figni&catiene-vocis jv), quae animamr et muícam quan» 
dam fignificat, notavit Tesp. l. c. et Schneiderus in Pew, 
crit. p. 9. Jv vp? véxse9s; dicitur illa, quando amoris 
flammam petfert, haec, quando lucernas circnmvolitat, 
'maon fine gravi alarum damno. Cf. Salma/. ad Scr. Hift, 
Aug. T. L p. 157. Íq. — Vocabatur hoc animalculum 
etiam wvpateruc — nip xnlen piv Ty AaumeDóvs To mupig 
we) weorwérarau voio Aóxye —— dusessv 0) (xà jóusg er& 
pé?ro: navaméqUezre:, Aelien. H. A. XII. 8. ubi Schaeide- 
' eis inter. alia laudat Aefchyli verlum: 363erxn. uoedy xégra. 
'— gupxaógTeo u6pov., — — V. I. myseuévyy conj. Salmaf. —— 
V. 2. ixuc.. Vat.Cod.— Vitium fustulit Reiske. 

LX. Vat. Cod. p. 112. Edidit Rubnken, in Ep. 
grit. L p. 73. — Reiske in Mifcell. Lipf. IX. p. 315. nr, 
944. (Manfo nr. CI. p. 43.) In meretriculam posta 

. invehitur, quam totam noctem Veneri et Baccho litaffe, 
certis vefligiis deprehendit. Expreifit hoc carmen Pes. 
Silent, Ep. IX. — . V. 1. e3e. Vat. Cod. — — De pwée: 
vide notàta ad Zffclepiad. Ep. X. 2. Inter figna no&ur- 
nae libidinis primo loco ponit comam, unguentis paulo 
aute delibutam: eAóxauoc nugósvove. M. Argenr. Ep. XX. 
vév «s pvebxvovsv  Qóereuxoy dpafnv oVAoV lerà mAoxáqu, — Cha- 
viro L. I. P: 719. xóuy sixs Arraehy xal Qoereóxyovc wógers 
lrerierrat. Pulcre huc facit imago Clodii ap. Cicerosem 
Or, poft Redit. II. 6. Vini, fomui, flupri plenuf, madenti 
coma, compofito capillo, gravibus oculis, fluenzibus buc- 
€is. — V. 3. le? Cod. Vat. Non tam haec vocula, 
*adem ratione pofita Ep. LXL rz. XCI. g. XCV. 9- 
XCVIIL 5. quam iv me offendit, quod quo referatur 
non habet. Varia tentevit Reiskius, &yevsvev," ViuéSon 

Bi. ubi faltem isó9o fcribendum, et, Zyeurvey piv, $ugc 
3à Bageiusvov V. — Hoc elumbe eít; illud ner vulgatae 
duGibns -convenit,: nec rei conditioni. —Man/oni in 
Jnentem venerat uxyváe dygeeves plv, Dr 98. pagoéusvoy 


Me. vigü quidem, [zd fomuo opprefay. — Sed. poire 








1:19. 7. 19. CAYMM K " ?2 


(gbificate volnit btulos grüves , qnod: vir "iot violiém 
wigilaffent, i.e. bypérew;' "nec diverfa .funt intee fe 
' 4p Éyeixryov et Vupz Qrbuesuévey Deva, quod ipfam: ufote 
quritau&tor incert. Epigr. inter kom. COLXXXV, aj 
wepáre PBsBapsisba iva SHY, Flaoc, Be. sd idus 
WMeleagruw. dedife: — . 


^ usvéti dvyeuyby  Beonilu Brpaenubvo [o ji 


ex Epigr Eier. DXXV. ubi Anacreon, lupa o4 pti, "e 
quit, Beouín praeuutoov, 49 kmà xofiary Tren eDeypitun) 
supra. mdivvuyfDen quod ad noftrum locum proxime 
cedit. - Prodit te oculus ez fomno et defferng crapula ro 
vis, ut Seneca loquitur Epift. CXXI. Homerus Qd.v. ded 
Brfaenéra us Qpbvag ola. — driflides p. 329. el A Sixev ei 
BrBnenérsc. Similia collegit Werfhin. ad S. Lucam XX 
$4. p: 801. et Fifcher a Anacr. Lif. 18, p .192, In 
hac tamen le&ione, quamvis ptobabilitete non deftituta, - 
vix acquiecere licet, fi, quantum interfit inter uiv 13oy 
et Rgouíu, fpe&as, Propius ad Codicii ipe accede 


ret, quamvis minus elegans: » 


perióes Fygiryov AHMH: espaeenéen pipa ' 

Aide Suam v. »us. Inprimis comparandas Bwiliet 
spa: de Fig. p. tor. Nám fimul asque ow prioris dieé 
enia cibi ac vim | fürséron, vis meridiem )eingore, plu 
i wapuls cft experreCus, primitmm oculis enero-marcidlis, bie 

. More obcoscatis , "usCo -GRAYVIDIS, JIuceni confiancdr 
sstueri &on potefl, ath. 1: conftituit Rebskis, quem vidu 
p. 103. —. 'V. 4. éuonéuam: jun&im Wat. Cod. e. 
Aejiywerbc gives. Afclepiader Ep. X. eQoyg9sn- odor dive evtv 
ewe, — Paul. SH. Bp. XXXIV. -keeeéQnuti euiyyermi 9t» 
rehus, — — 4. 19.] V. S. dexosxtan, Opidisr MI. Atos, 
XIV. 55. Cur. pius quas f/omho rurboter. eft capillos, 
QCollaque. confpicio denzir babere notam. — "Coníule-ReBhb, 
"Bp. crit. p. 73. fqq. — yia wanorá, Sic M. Aries. 
Jp, -XVM. Àv goto yo -euetéperes, 2 eidégu, Mu 





o4 MEREAGRI h 19; 


Blclefiratus V. coh. Fn dedu as V.7. yv 
: Reisk — — Te pelis vocat,  comiffationum feci. De 
ewici disputabimus ad Comesse Schol.kp: ITI. T. lik 
ge» I4. — spotáoens térayes. — Huc facit; elegans fragu. 
ap. Hephaeflieném p. 40. Taxi, uirele desine QudSveras 
, &gspoae, Alo ivren serrasysira: ta) xfxso deétae. — Muliezes 


erotaliftriae fimul crotalum quatiebant et faltabant. Vide. 


deimof. ad Scr. H. Aug. T. iL. p. 822i 


LXI. Vàt. Cod. p. 114. Edidit Reiske Mifc. Lip 


YX. p. 319.iir. 346. JWyiteibacbius. in Bibl. Crit. Tote L 
. P.H. p. 29. hoc et fequens Epigf. pro uno hábendá 
éenfebat, eaque ita jungi volebat, ut poftetius ptieri 
"anteponeretur. , Sic exhibuit Mas/o nr.LXIV. p. 38. 
 Probánte Beckio in Diff. de Interpr. V. S. p. CIX. i, Y 
Toéta Doreadénmi ancillam ád puellàm mittit tum má» 
datis; fed dum alia aliis addit, afcillam ecce profequt- 
tur, ut jam iple nuntii apud puellam vicibus fanga- 
Yur — V. I. Aegxés. Sérvae homen éft ap. Lücieis, 
DL Mer. IX. p. 30I. — &áauv, Cod, Vat. — V. 3. 
pux£r; páxasrs vov. Vat. Cod. et Lipf. apegr. Vitlutà 
optime emendavit Reik. In -Anale&is typothetarum 


J ertore uéAMio mérs exícriptum eft. — — Vi4. sa? Reiskius. 


in 4 mutavit. Vide Ep. LVL 3. et quae de his parti- 


ulis. notavit Dervill. ad Charit. p. 119. fq. — V. 6. 


AX $n. Cod. Vat. et. apogr. Lip. — Noftrum debeter 


Reikie. Praetedenti verfu à' (e. membrenae habent, . 


Aon 4 eí, ut R. dedit, —— — V. 7. Etiam hoc diftichon 
4r. ad Reuhii mentem conílituit, In Cod. enim eit 
«49 Q0. vb qévra Mys* xaftes ví; A. "Esrioru 06i qadris Web 
Aneoywy.  Prabpofitio «àv, quae poft berkuri eiie d 
Jneae recent. manu fuperícripta eft. 

-  LXIL- Vat. Cod. p. 115. Planudes p. 4511 86 
.&85. W. .Per Dexcadem Lycaenidi fimulatum amotent 
exprobrat. — V. 1. pisíryzra Que. hon amare ex ani 








$19.  —— , rcAmwrmA , 7 /—— . v9 


|»VIE. r. visis. ille prime ; quae eritip vais literis fü com 
dim ferebas.s bubeeuva. fuetrunus. -— Quam. non eff. facilis 
-aoirrus] quam vero: difficilis ejup diusuria (imulesio 4 
*; Hinc manifeftum eft, éxiryxre non caducg, (od fmmulepo — 
-JAsfigni&care. In Planudea (ne fer(u-et contra metra 
. yinlerjra.* Br. Nec aliter in. Cod. Vat. eaílat, Kadgm 
"ratione peccatum effe puto ap. Plaaerciun T. Ii p. 64 By 
, mbi de discrimine adnlgmris et smipi; egeta ; óve» e» 
"ait, appe d» x) decfpimtec i beaxahis, ivyéte jvrekee 
; erus moie hagQDevio za Bugpiofl May go gQopuMrror x, 4A; 
: Valgo dnisrysec ldgitur ; idque r— [nfpicipaqus 
 mwenmewitle miro cc. m 


í - pxut. Vat, Cod. iis. als isligia, d Praipa. EN 
eol i in Mifc. Lipf. rA 322. At. 7549. ( Min]? WE, - c 
II^ p. 43.) Puellae , quam cnim ' alio cubaritein de- 
| | prehenderat, perfidia exprobrat; ' —" Y. x E88 
quid dtoi zefler invotas? — Seq. retfori MEDEeUI MEAT 
Ep. LXXVI. uaxéri vU? Vpótyc" Fywuxa ye, o3 dpà afe 
9a. — N. 3. ' Heci igirsdr erat , quod dit&bas, 1e folami 
. &ubare vele?  Fortaffe 1füis facra aliareve abstinentiad 
caufam praetexegs.. Ooig..L Amor. VII. 74; Er modo 
quae caufas. praebeat; lfs eris. — CK. Brouckbouf. ad Tis 
, bull. I. 3. 26. - — €um feq. confet Arithol. Làt. tir 
"P. , CCIV i oet 


Nempe. peram esjln ej fiempe es prem; negabis f 
cae Rer venis. ad litet, rurfus et illa nega... 

A, eripi itairros Vifuey sky joi. rà kystin yat, Godi 
^ dec diitbr apogr: Eipl. n&&i quod. ivefje. esitibert. . Depras 
"*üdam fíciipturam Reikiss.bigia ronjefturis vexyrit, 
4e focceffu; In contextü exhíbeét; sao, ndv d ^ 
AV (iiu, Nou ego, vit fpeabilis, jam ploro, (at olim 
(uff) eziainfs se am oonfpiciem. 1n notis vero? — salu; 
' "áo gà "ri (pro pà $7) € kesfow.. Uttomaque a fenfu, queri 
poten: seddere, valfie grobebija:.aft; . alienifimuriia 


e 4 P. 





«8 — —— MELEAGRI 00 bag. 
tec Bramdiana 1eDio , praeterquam qnod nimis recedit. 
W depravathe-ferigtnrae.du&ibus, íátis commoda. .Qse- 
modo enim peita dicere potuit, fe videre puellae aman 
tem -— waí uw brela —— quem abeíie fequentia inanir 
fete docent? — Paulo. melius Mazfo t3» cenjiciebat; 
Sfemm ne fic quídem locus videri poteft períanatus, 
iDifcillimum mihi videtor in hig tenebris veram et ye 
euinam ícrippmam dignoícese; nec mihi faepius haic 
"Joctim. tentanti quidquam fefe obtulit, qued et a eudicis 
dé&ione proxime abeíffet, et feníum eflieeret: comin 
Ahh, — Dicam camén, quae mibi probabilia videantur; 
fic fotte fiet, ut mea conamina aliis, ideni tensautibus, 
Ad verum invenienduro profint. Primum pnto, Srraro« 
wem Ep. LXXVI. vel | Meleegram. fecutum effe, vel ut 
Nue -antiquiorefn" quendam poétam expreffiffe, pos 
£armen adícribam, ut imitatio appareat: | 


.. Kaigo e? ^. guaembvegs , sezAavykys , xus, uoa | - 


e» $ een 3pécac, Mem ui Xi06wni. E i à 
1... axihri viv jadbegy!  Myvomt yàg, oóJ iuh 2d3ns* EERET 
c. — ea v)eb, xa) mio, x ín, xal rà eítov,— axe 


flinc igitur fieri poffe pato, at Melsager fcripferit: 
elg; à wielgAimroc 68; — x) deeáni, và Ala, «^, eiat. : 


Nous te pulcbellus ille? — «et, per Jovem, tvi, qésip. 
ft, -— -— — Haec, ni fallor, fatis funt elegantia, Ne: 
ignorat honefhtim ftlato apoliopefih zp- TPeocriz. Bfd, I, 
IO5. eb Abyeras rà» Kého 6^ Qanixso n ie ntn "ans 
quatn isitetus e£ Jrgil. in Edog. HI. £8. Novimiu £t 
usé —- — Vide Tazbmenn. ad Planti Ciftell. I. 1-36. 7 
sp. 368. fq. "Tosp:in Addendisad Theecr. T. II. p. 389«— 
WV.'», Gum iri et: "indignatione commotus puellam a fes 
Wbegiflet, reputáns, eum hoc ipfam eupere, ut ad ame 
fiim redeat, aliter fitit, eamqne vin&iam apod [e reti- 
'net, — Senv. verfa reftimenda Cod. Vat. leo e 
Bis wie, NRRNCHMANCHAL RCRUM 


x 
v 


E19; q. 20. CARMINA, /——. $t 


É verfo : e», $ri Boloa: (3 e. gofay) xsivey 6pgv.- SCIO, te illum 


edidere velle; fic sigizur vincla bic sme. Epigr. XCV. 1 
saívo Meer" ; He), Jejexgouévoc. ebvi es saMÀ, Obógeec 
veQlAn eévreodec &h bw. in quibus plane idem eft it 


tienis color. DT 


4.20.] LXIP. Vat. Cod p.I16. Exhiboit Rerhe 
in. Mifcell. Lipf. IX. p. 456. nr. 351. ubi Pofdippo tii 
buitur. Erroris caufa in aperto efl. Lemma eft in Cod. 
Wat. ve? aérov sh raga deevrev, OuAórowov. xa) umvldg 
perrón , jam in membranis Meleagri, in Lipf. autem - 
apogr. Pofídippi carmen praecedit, lpíe Reiskius retu»- 
lit ad Meleegrum in. Notit. Pet, p. 259. (Manf? nr. 


— Cli. p. 44.). Poéta, dum inter comiffationem ad pael - 


lae limina procedit, vsria.apud íe confilia agitat. —— 
V. I. xwaN».Qaíycvse. EX deocriro Eid. ll. 10. &xah- 


^ WaeMeva, Qaiva xuM v. —— épyéviy. — Sive tibiam, five facens.— 


intelligit. Hoc probabilius. Vide ad Ep. LXXI. — 
: N. 3. 9uMerrec, Cf. Ep. LX. I. Vox lexicis ignorata.-— 


' Num íolam libidinofam illam reperiam, an cnrh amanté 


cubantem? — - Sequ. verfu in Cod. fcriptum &krà 3aoude 
»w. Reiskius dedit kxo3pnévye, nihil de varietate fcriptue 
rse monens; ut igitur banc le&ijonem in apogr. Lipf, 


' habuiffe videatur. —Putabat autem vir. do&iíffimus, agi 


de meretricularam moecharamque confuetudine , . pilgg 


' eirca muliehrem locnm amburendi, Vide inprimis .4ri-. 


flephan. Lyür. $27. hesbaenssy v8 Mévy. At hoca 
nodo loco alienifümum,  Sajlmeffw:; conj. krseaspévx-», 
seite imprecantem ; nimirum quod fola fit, et amaroe 
aou veniat. Hoc Brusckio praeftare vilum eft, dum | 
anelius quid excogitetur. JMen/e Salmafianam emenda 
tionem in textum recepit opcm m & pem. 
volnit, profe&o malim: ^ 
; Aéxym. SóAA: leciqashiii 

eusita de folirudiue fus ad Jucernam conquereutem. La- 
sess amaptes curas (uas, epacrame. disuptur, nt ap, 


$ / * 
- 
* 


$2 ; MELEAGRI . '"  La0 


"Appulej. in Metam. p. 213. ed. Oudend.  Multumqie 
cum. lucerna fecreto. collocuta. — Nemo ignotat facetum 
Praxagorae cum lychno colloquium in Zfriffopb. Ecclef, 
init. Recte autem &rgéescSe ^óxye , ut ap. Aflciphr. T. 
Ep. XXXV. p. 154. 707; wepuzopívor; — Sespasaiviblon keá* 
9ópscSoy.. Quod ap. eundem dicitar 4ro36oseDoq web; Trin, 
L Ep. XXXVIII. p. 182. — — V. 5. Poft eéyxermes Reir- 
kius mtegrum diftichon exeidiffe arbitrabatur; ejusque 
conje&urae fubícribunt Brusckius et Schneiderus. Dub 
tat Manfo; fubitum effe confilium et amantis adfeGui 
accommodatum. — ecso&vove Sáxouti» uxe Duttum vi 
detur ex ZAfclepiad. Ep. 1V. aóro$ yo: €eríé eror saei BM ei 
qaijis xesuaero) Míuvers —— esq Qaugéor; saTíPesta. — Epigr. 
inter à3íex. XX1V. aáQe veyrow và» créQavov, rà» "iit 
Séxeue: Aevéutvev. — — Pro ix3jeu in Cod. Vat. bea; l&- 
gitur. lllud Reiskius dedit, ut oratio fibi confturet.—— 
V. 7. m ye. Cod, Vat. — 6 uec €dy nepuy. " Veneris 
 myfteria, paffim ap. poétas et fcriptores eroticos. Mu - 
füeus v. E145. 3oeuh Sac. dgésvra xix) Woyus mirvá, | Hinc 
Amor uosraymyry. dicitur ap. Aflciphr. I. XIX. p. 72. 
Hojus generis nonnulla collegit zirnald. in Lectt. st 
p. 180. et Dorville ad Charit. p. 402. —— | V. 8. eroe- 
y&c Vat. Cod. $c fuperfcripto. 

| — LXF. Vat. Cod. p. 117, Edidit Reisk. in Lipf. 
"Mifc. 1X. p. 459. nr. 354. (Maosfé nr. XCIX. p. 42.) 
Paellas enumerat, quarum amore inceufus eft. Haud 
Ício, an M. imitari voluerit PLilodem. Ep. XXI. — | V. 1.44 
Hic et in fqq. Vat. Cod. «2 exhibet; nec aliter ap. Reik. 
legitur; fine fenfa^ Primo e? fapetícriptum in membrs- 
"mnis u&. — Pro Asuov; iidem Tiuev;. Male. Nam Tiu 
et Tisápiy unum nomen, —— gueéojavrov mod9. Chariso 
L.1. p. 3. 6. ljjatvero 38 e mpéDoen enn xe) uépoig,. lbid, 
p. 5. 8. dereQávoeav T welb9ven, uóeois epjavav. — — V. 5. 
Mütilus verfus in Codice, qui habet: edv; eos Quoéres 
8... , 'v (hoc erafam.in membranis) szeeéevraz diereie. 








L20., | ^! GARMIN A.- 33 


Branches itaque h. v, ex ingenio explevit; ne' verbo 
quidem le&oribus monitis. — "V. fq. Cod. xeérre«. 
Quod ad fententiam attinet, fimilia dixit z4frcbías Ep. T. - 
Slc us névucov Tiay P Qéoc, Aoraniv uuxév. koe ixi)u. Paul, 
Silent. Ep. XX. looo» wyhe El ipà Aéfpoc "Eguc i[eubwwet» 
(Guy. Lucianus in Amor. T, II. P. 398. dymy' oov Zxaeay 
asvüv (Amorum) xevà» lerentuiQ9a: Qapfreay vepiQu, xdv io 

, dAno» và eríjva: Ssexjeneoy, dvomheg adl» $ deti ysiuafhi- 
gere: DET 

LXVL "Vat.Cod, p. 117.  Planudea p. 452. St. 

486. W. (Manfo nr. C. p. 42.) Ejusdem argutnenti ac 
praecedens. — V. 2. ósvawkry», Obícurioris lignificatio- 
nis vocabulum. ommum fallentem vertit Brodeeus. — Ve- 
zum in fimilibus compofitionibus, ut Bteuarou;taméry 
ap. gotb. Ep. LUI. £nexveraséry ap. Nicandr. Ep. IL. 
ierárs oble&tamentum et voluptatem fignificat. (jvxamá- 
vue Vise; ap. Noftrum Ep. CIII. jucundum eít fommium. 
Vide ad Epigr. IL — Acceperim itaque . je»awáryc' pro 
i»wu krárwua (yw, quod fomnum fuavem er jucundum 
feldit, XEodem vocabulo Nofter utitur Ep. CIL éeve- 
'arkry xr) s)nrvéperoc, — — V. 3. Lu&boc. Plan. et Cod. 
Vat ' Juntina edit. etiam 'facéje. In marg. Codicis 
motatum recentiore mànu: iye vouíQu, Ór: xal T) 'Uué Beg 
Uni iraque beri. — V. 4. Aéxvov eibvra uox. Eichflaede 
| in: Diff. de Dram. Satyr. p. 67. haec eo referenda putat, — 
quod Aéxye dicuntur ajupéys. Idem tamen saéevra cor- 
.zigendum fufpicatur. — At wfve» idem dicit. Sic awret: 
bibere. et imbibere dicuntur, quae accipiunt; et.aewret 
bibulae, fiientes; quem loquendi ufum illuftrat Oudes- 
' dorp. ad Appulej. Metam. p. 6. et Burmannus ad haec 
Properrii L. MI. 4.8. Nunc mibi, f qua tenes, ab origine 
dicere prima Incipe; Jfuspenfis. auribus ifla bibam. — 
V. 5. teavug, — Vitioía haec le&io totius carminis fenfum 
peflamdat, Quid enim? Qui tot puellarum amore 
laborat, num 4«dv vgaspe, idque in labüs habet?  Quo- 
F2 - D. 


^". 


$4 MELEAGRI L 20. 1.21. 


modo autem in labiis? et quare, quaefo, id f£bi rdilsm 


' eff dicit? — Praeclare hujus loci ulcus intellexit Mei- 
ikke, qui corrigit: 


Bari» éyn 06 ys Aui», VRowe, im) xeíAo€: svevyua. 
Quod fine dubio verum eft. Tot amoribus excruciato 
poetae tantilla pars vitae relicta eft, ut, fi Amor vel paul- 


: julum termenti addiderit, ipfi pereundum fit. Qui in 


mortis limine eonftituti funt, animato in labiis habere" 
dicuntur; ut Baffus ap. Senecam. Ep. XXX. Non dubita- 
re fc, dixit, quin fenilis anima iu primis labiis effes. Ydem 
in Herc. Fur. v. 1303. Hanc animam levem, Feffaomque 
fenio, tiec minus quoffam malis, In ore primo 1e&to, Am- 
pbitryonis verba fnnt, — Haec loca cum fimilibus lauda. 


vit Garacker in Mifc. Adverf. II. 6. p. 302. — éxarréee- 


gan — Sic parafita ap. MJcipbron. L. MI. 6. p. 290. £xea 
oV», woAVTIAcUG TpaméÓNo KxoMaóenc, LxoxróSu: TQ Qpv. 


LXFII. Vat. Cod. p. 316. Anthol Plan. p. 47 1. St, 
612. W. (Manfo nr. LXIII p. 29.) Comiífatiene poe- 
ta ad puellam defertur. Comp. Ep. LIV. — V. 2. Qiaev.. 
Vat. Cod. — xepe *uyo., Haec ex antiquiore poéta 
petita efle, colligere licet ex Cicereme de metaphoris 
agente in Libro de Orazore TI. 41. Nolo effe aus majus, 
quam res pofluler, zempeftas comiffarionis; aus 
minus, comif/fatio zsempeftazis, — *.21.] V.3. 
závry Plor. Cod. Vat. — — Laudat h, v. Suidas v. àpeiveau, 
fed mutilum: xévrq 33 $eesélv ei. kquivree — Errorem vidit. 
Toupius ad Suid. Tom. I. p. 60. qui fequ. verfu érojé- 
pa9a corrigit, pro &sojius2a, quod in Planudea legitur. 
Haec correctio confirmatur Cod. Vat. ita tamen, ut zw s 
faperferiptum,. fit e.— Zduzipazer Sid. Ep. 1. Mi» 3&asev , 
ivodéys3n. -Philoflr. V. Apoll. IV. 47. vàc &esvrue voll. - 
emsaves ivojégso,. Vulgatam tuetur JPalefeld in Dil. 
Trag. T. j. p. 402. ubi Aeérreue: et &Qoggv, € longinquo, 


vádere, illuftrat. — At haec fignificatio ab hoc loco aliena. 


E31. 'CARMINA, i "4 : 


eft. Ceterüm Towpias hoc Epigr. patabat'kriptam Wn | 
mercatorem quendam, qui cum Scyllam et Charyb: 

hon ita pridem effugiffet, hunc demum'fcyfl»e mhlier- 
culae cujusdam amoribus implicitus, eundem plane cà?- - 

^ (um denuo periclitaturus. effet. Sunt haec fatis quiderh 
ingeniofa, fed minus vera, Scriptum tft fioc carmén 
in Tr$pheram , quam Scyllam vocat, five propter peri- 

. «ula, in quae in ejus cenfaetudine incurrebat, five et- 
iam propter rapscitatem. — Praeclare huc facit Znaxilde 
ap. Athenaeum XIII. p. $59. C. ubi meretricum tum tent- 
poris .celebrium mores recenfet: 'H 3) Nard vf viv at^ 
qu» ZxOsc Joxei; OO. 36 kroxvifae! iralgouc, vy vgíroy. 39- 
esósvos Fri ^afsiv, — Veríus funt tetremetri; primus labo- 
wans fortaffe fic reflitnendus eft: "H à Navd mo? tiv 
vv» qn Duiéeny. ZxóxAwe Qoxs — Miror Muctium, quin - 
- Not. p. 47. illi mulieri nec Trypherae nec Scyllae nd- 
men fuiffe pronuntiat; fed poétam, metaphoram con- 
tinusntem, Scyllae comparare puellam exiftimat, noh 
tamen lapideam eam vocare, fed mollem et fpirantem 
delicias. Qui Epigrammatariorum acumina cognita ha 
bet, non dubitabit accedere interpretationi, quam jarh 

' Brodaeus dedit, et proximum Epigr. egregie confirntat. 


LXFlIL Vat. Cod. p. 1 10.. Planud, p. 449. St. 
583. W. Lufus in nomine Trypherae. — V. I. » 


tiv Planud. In pentametro Vat. Cod. des et Teooeeó 
sccentu perperam pofito. 

- LXIX. Vat. Cod. p.110.  Planud. p, 470. St. 
611. W, Edidit etiam Reiskius in Mifcell. Lipf. 1X. 
| p» 303. nr. 331. non ignorans tamen, in Anthologia 
 exftare, (Man/o nr. LX. p. 29.) .Serrpttrm in puellam, 
quae fecandum Ovidii praeceptum comibus oculir amos 
fem alliciebas, IW, A. A. 410. — V. 1. d Vatic, fopére 
feripto 4. Deinde idem Cod. xaexnwoX exhibet. Hanc 
le&ienem , fine dubio vitiofam , Op/éepoen: c explicat: 

. F 3 


$6 MELEAGRI L2r.. 


vfsabilis Afclepias duris , tanquam sranquillis, i.e. placi- 
dis oculis , .perfuadendo inducit omnes MaroxAosiy, Hoc 
eít. veterum monimenta interpretari! — — Pro vyaAfvwe, 
, quod membranae praeftant, Planud. yanarvois legit, qua 
Je&ione admiffa prorfus fopervacuum erit eia. In Brus- 
' €kiana üpuae: fubaudiendum. — Hoc merito displicebat 
Tyrwbirto, qui yaxi« legendum ceníebat, in Notis ad 
. Wbupii Em. in Suid. T. IV. p. 422. Suavis in oculis 
 sifus péllaciae comparatur ap. Heliodor. L. ll. p. 166. 
Vix kyígaeror GAézuv, oiov SuA&eeuc lrxà. xéparec slc yaxyoup 
Ker: jaaivopérss..— Puellarum Veneris origines canentiuma 
pelizus yaM»wc atuypa ap. Philoflr. 1. Imag. L. p. 814. 
Minus argute 4lcipbrom lll. Ep. L p. 274. gesreóxcoc 
8x9 Beónmv ocóxcrípev; xm) ueiR Tüe Dares: eyadsriia ve 
xapéersqov, — Aíclepias igitur dulce ridentibus oculis 
.viros ad amorem pellicit, ut maris tranquillitas navi. 
gandi cupiditatem excitare folet. — Lucrezius de prifco 
rum hominum conditione agens L. V. 1002. Nec pote 
fat quemquam. placidi pellacia ponsi Subdola pelicere im 
Jraudem ridentibus undis, — Lucianus de Dom. 12. Tom, 
Ill. p. 197. £r; uàv yàg naà s 9éurva. ixavà weoenaAenc2a4. 
su) ce dri9vplay dawemásae oq lp yaxlvy Qavtisa —. Conf. 
Mofcbi Eidyll. V. 2. eig set*u.. Vat, Cod. 

LXX. Cod. Vat, p. 116.  Planud. p. 451. St, 
$86. W. (Manfo nt. LXL p. 29.) v»Senfus eft: Si 
ss nudam videris kaaaezmv, fateris, vocantlam illam effa 
npKaAMexiv, mutato in duplicem literam Syracufjam, hoc 
»eítiux, VideSalmaf. in Heredis Attici Infcr. p.222, Br. 

. Docet Salmafius, v? x duplicem literam vocari, quod tam 
tum valeat, quantum x cum adípirationis figno, five KH« 
Partem veri.Zrodaeu; vidit, qui tamen de binis ab Epi« 
charme inventis literis.6 et x cogitans, hunc fenfus 
elicuit: Nos KaxMeriy cam vogarts, fed GaxMesuev.. Sches 
lialles, quem Op/opoens fequitur, in omnis alia shiens, 
"Esiysguat T) d. ebgs notavit, Fateor, mibi hoc carmen, 





Ear. | CARMINA . $7 
. "etiam poft Sa/mafii interpretationem , nendum fatis vi- 
deri expeditum. Ad verbum verti debebars- Si;Calliffium — 
su videris, dices: Muzata eft. duplex Syracufana lire- 

.ojam fi hoc aenigmate Kaaalexioy fignificare voluit 
pde fenfus evadit ei, quem. Sa/maftus indicavit, plaué 
contrarius, nempe hic: Dices: illa pygaruin pulériradá, 
qua olim Calliftium excellebat, nunc abiit et evanuit, — 


Ceteram. Kaxferey meretricem comniemorat Zirberi, .L. 


Xlll. p. $95. B. Pro zvewxéew» autem, quae eft Sa 
ma fii £ le&to, Planudea et Cod. Vat. Henn legunt. . 
:  LXXI. Cod. Vat. p. 89. Planud. p. 467. St.608. W, 
fine lectionis eR (Manfo nr. CIV. p. 44.) Du- 
bitare licet, utrum Pb/lodemi fit, cui Planudes, an Me- 
Jdeagri, cui Vat. Cod. tribuit. Puelli de amante perjarb 
conqueri videtur; niii forte ad pucriles amores rcferen- 
dum eft.  Manilefte falfum lemma Codicis: 2: Fzaigés 
Tid. Meleager fortafle expreffit Af-Icpiad. Ep. XVIII. — . 
M. d. vàE deo. Tefles fidereae tota corona deae. — Proper " 
1i. EL XIX. 10. Mixve, evvíavogac. Lucerna mé$fleriorum 
in Veneris facris teftis, ut dea invocari folet.  P^ilodem. 
XVII, Gvviecooa Ty kAauxirav Aóxsoy, . $zatyl). TH. Ep. ilf. 
gvx/av ps auvierooa mioTày lgotuy — Aso: Camfcio lumine | 
vuliws ejus ad/pexi. Appulej. Metam. V. p. 369. ubi 
vide Oudrndorp. Similia collegerunt Interpp. Peronii 
c. XXX. Burmann. ad Propert. p. 315. ubi nec noftri 
carminis oblitus eft ; et Heinrich ad Mufaeum p. 56. fq.— 
V. 5. d» iari $. quae irrita cadunt, aut quorum memoe 
riam obliteratam volumus, ventis ct vndis tradere dici- 
mus. Propert. 11. El. XXL 10. Quidquid jurarutz, 
ventus es unda rapit. — Ovid. L. M. Am. XVI. 46. Verba 
uellorum , j'oliis leviora caducis, Irrisa, quo vifum vff, 
venrus ez sida ferutz, — V. 6. dy ubomois, Ut Philodemus 
Ep. XX. futi 9 dv xóA-TOIG. 419a N»i4loc.. 
LXXH. Vat. Cod. p, $90. Primuin diftichon edi» 
dit Alberti ad Hefych. T. I. p. 219. ct Burinennus ad 


F4 





$8 | MELEAGRY. 0 nor. 


Propert. p.162. (Mewfo nr. CVI.p. 4$) fallo g»llitraceo, 
qui cantando ei fomnum turbaverat, mortem: minatur. 
Éxpreffum ex Zfnacreonsir Od, XII. : Noftrum ante ocu-. 
los habuit M. Argenter. Ep. VIII. — - V. T. égSeofpéac, 
Meminit. hujus epitheti, ut a recentioribus ufurpati, 
- Euffatb. in Il. p. 1162. 1. "Ejus anorem indicat Arbert,. 
L. lil. p. 98. E. Fictum antem ad fimilitudinem v 
ée3teyó» , quod eít hirundinis epitheton ap. Hiefiod. E. 
su) H. 568. ' Vide Cafaubos. ad Athen. p. 194. .35- 
Lucis auclores aves gallos vocat Propert. YV. 2. 32. quod; 
imitatus eft Marzial. XIV. Ep. ult. Criffazaeque fonas 
"wndiqme lucis! aves. — Seq. verfu. Burm. vitiofe edidit 
spérnc. —— wAmp. xa), — Fortaffe ex 4inyre petitum 
Ep XL evxér, u/ óc Toxápoe mowiveio wrspGyseaiw — dpéeeav 
"Oeeuc iE siviz VeDeic bygbpavoc — V. 4. 20 rà ,. Cur 
puella igitur cubare putandus eft poéta, quod non di- 
ferte dixit. Paulo durior verborum compofitio, geexs. 
vost" Fri voxrbo ka) 0 Quuiv, corruptelae fufpicionem mo- 
yet. — V. $. Qa Sefeornen vágee.. Senfum horum ver- 
borum ob(curum éffe non patitur locus M. Jrgenrarii 
l. c, hine derivatus: 4 ráje 9eíwroa vívsig; cum quibus 
comparari poffunt haec Ziriflaenezi 1. Ep. XXV. p. 6T. 
eabrá us wap! abre Tk TeoQtiz^ oru ju& vUv kvtrwsAagyovea 
Kmalav kxodi)oee: x&gv.. Hicigitur.nurricia vocantur Jeéerte 
five Jerrzipn et 700$9sia*. nusquam 5eíz75oa. hoc fenfa 
occurrit, quod potius ipfam surricem fignificat — Cf. 
Diotimi Ep. I. — His facile inducor, ut corroptam efíé 
Kcripturam fulpicer, fortaffe fic corrigendam: 


dà« Qa. Sefzrguv xéápio de.— 


Fortaffe tamen alii melius quid reperient. — Seq. vería 
Cod. Vat. legit: Porra y4evet.. quod in. yugéeee matan- 
dum erat. Sic M. Argenr. l.c. — ein ri vowvic Q9éyken, 
aluágac Guubv, i» duosáuyó, ut haec Ícribenda effe olim 
docui. 














123. ., . — CARMIEKA . $9 


«.32.] LXXIH. Vat Cod. p. $75; Planud, . 


Op. 484- St. 629. W.. (Manfo, nz. L. p. 25.) . Lufos ef 
in jen, mesua xvfséem, quae de iis ufurpatur, qui fom- 
s6um vitae periculum adeunt. "Vide motata ad Zimrip, 
Sid. Ep. XCIII. — In ejusmodi periculum poita fe a Cu- 
pidine addu&urm effe ait, idque, quod, mireris, a pufillé 
et fupine agente puero. "Vide, quae diximus ad. Ep, 
|OXXV. 1. Amores talis ludentes habes ap. /fpollos, Rhod. 
IU. 115. Lucien. D. D. IV. Philoffra:. Imag. VII, 
P. 972. . Afclepiad. Ep. VIII. quod: Meleagro fortaffe 
obveríabatur, dum haec fcribebat. 

LXXIP. Cod. Vat. p. 586. (Manfo nr. CV.p. 45.) 
Neminem fcio, qui elegans hoc diftichon ante Br. ediderit, ^ 
Eandem 4wewav iterum et fufius tractavit Ep. LXXXI. 
Colorem Meleagrum duxiffe puto ex Pleronis Ep. XXI." 


LXXF. Vat. Cod. p. 586. Planud. p. 472. St. 
613. W. (Manfo nr, LXVIII. p.312 Amorem Timar . 
oculis captum fingit. Dubito fere, an integrum fit hoc 
Epigramma, in quo expofitionem, quam vécant, defidera, 
Nide, an olim jun&um fuerit hoc diftichon ei, quod, 
"ut Meleagri, legitar in Cod. Vat. p. 101.5. 
"ov Pysic rà QAgua, Tk Y Vupara , Tiuáguoy, tróe " 
» leliyc, uaítie, 3$» 21 Siyge, 960sxag.— 
x&v); "Roue 6 aravàc d» al9fei Mejioc 9oany 
Toi; «oig kyerv9s)e Üupati, "Tiuátiov, 
Qnod fi tamen aliis aliter vifum fuerit, non repugna- 
bo. — Non omittendum, in membranis, ordine non 
nihil diverfo, legi: byere90« ve ex; V. minus concinne. 


LXXVI. Nat. Cod. p. $85. Edidit Jof. ex Cod. 
Uffenbachzin Fragm. Sapph. p. 232. (Man/o nr. LXIX. 
p.31.) Diodorum, alios amoris ignibtis inflammantem,  . 
ipfuni Timarii puellae amore flagrare, — V. t. Hunc 
veri, proferens Warren, ad 'Theocr, T. M. p. 238. pdi 
exhibet. Male, -— Aapegec ÜUuyaet. Vide &d Ep. L. 2.— 

F $ 


? 


099. MYGOE AXGARI Lam 


: N. 2, tà yas, ; quambis ipfe Amorir armatur ilis. yAvxi- 
' $rxgov. Blaoc duum, ut conítat, ex .Sappbus fr. X. "Egog 
À' abrá u^ 6 AvciusAn; Dori? yaUxJaix gov  dpoixrvev Üperov, 
Confule Valcken. ad Hippol. p. 200. — Pro 4 ré/« Cod. 
Lipf 3» -63«& — Geminum .germanum eft Ep. àiéex. 
ACLXVII, & péya Jaipz* QMEn vic vh Ug, Sia" Ecorrog 
.£ew;. Epigr. Heroic, I. T. III. p. E41. vfc sve) sve. iMá- 
Baecs* | ol; deQsoo AnuxáA wvbeóv. — Anriparer Sidon. Ep. 
XLI. zi; svo wUp xa) O6Ao» siAs .06Aw. — Simili acomine 
Amor ad Pfychen.in Appuleji Metam. V. p..364. ipft - 
amator advolavi ribi. Sed baec feci. leviter, fcio; tt práe- 
zlorus ille Jügitzarius ipfe tie zelo meo. percu[Ji, diis cont- 
jugem meam feci, ; 

LXXVII, Cod. Vat. p. 118. Edidit Reiske in | Mif. 
Lipf. T. IX. p. 466. nr. 360. Ad Tespii mentem emere 
datam dedit. Schneider. in Per. crit. p. 15. fq». (Mano ' 
nr LXX. p. 32.)  Timarium, jam vetulam fadam, 
' cum navigio, fluGibus et. ventis quaffato, comparat, 
Allegoriis, a re nautica ad rem Veneream tradnétis, ni- 
hil in hoc poéterum genere frequentius. — Conf. Ep. 
AAnripbili Byz. I. et quae ibi notavimus. Simonid. Ep. 
LXIV. Paw. Silent. Ep. X. De Clodio, impujyiffimo 
homine, Cicero in Orat. de Harufp. Refp. 27. Üwuaegauis 
unquam in flumine publico tam. vulgata omnibus, quam 
iflius aezas fit. Facit huc locus facetus Plausi in Me- 
naechm. 1l. 3. 51. ubi cum Erotium meretrix quaefivif- 
.fet a Menaethmno, quam su nunc mibi navem, narras? 
isque refpondiffet: Jigseam, faepe sriram, faepe fixam, 
. faepe excuffam malleo; id allegorice de jus conditione 
didum accipit, — — V. 7. Laudat hoc.diftichon Suidas 
A. Il, p. 294. x£og^. eidoc meinplou umpov* pro rov wp 
legens à we, et [q, verfu sees. — Utrumque etiam 
in membranis eft, . Noflra lectio Toupio debetur, in 
Jm. ad Suid. T.I. p. 324. cujus interpretationem, ad- 
icribam: Timariwm, quae antea fueras. venufta, folida, 








4 


22. -: ! D'OARMIMNM. |^— "9t 


Jscci plena, Jam asus. fala, non amplius remigio Veneris 
eft idonea, Non amplius fers corpus, Vemoris remigio sio 
*ów Lufas fontem, in ambignirate vocabnli x4n«. pofie 
tum, indicavit Kv/fer. ad Suid. 1. c- | Rem fufius expli 
cavit Schneiderus p. 99. — Ldriflepbani nimirum. debetur, 
cujus haec funt in Lyfiftr. v. 60. à buie: yhe e drg 
"Ez vy xsAxTov Qiafagaaw! VpDeuxi. —— Tov srQ)v yAaQueota, 
glim eleganzis, niridaeet zer fae, — V.3. xégae lera. Sic C odex, 
Sed Br. lero? (cribendum cenfet: sr anzenna ssali. Proprie 
xípa; antennae cornu. Vide Lamóin. ad.Horat. Epod, 
XVI. E Non buc Sidonii torferumt cornua nauzae.—4 
Mox aA wo; sreórovoc Manfo de capillo caso et bóre — 
. rído accipit, quod vix verum. — Collum fignificari videy 
fur; hoc in vetula (zeade ad partem traductum) hog 
avrai, folutum eft, et vix tremulum caput fustinet. —," 
V. S. Excitat h. v, Suidas T. llL. p. 358. in esadoveua, 

vc. Ad quem locum Toupius p. 433. baec notavit; Ref 
easucbi roe exátovoe flaccidae ac. pettdulae funs, — Hinc ele, 
ganter poeta de mausis pendentibus esabevieuara paerüv, 
Mamas pannofas vocar Marszialis. | Hefycb. exa9tepaza. 
LL exadovleuaTa. — Seq. verfu Bir. yxerg); nove et ine 
ufitate pro cafu recto pofitum putat. Quoadmiífo, omnía 
funt expeditiffima, Videtamen, an verba jungenda fint 
in hunc modum : Timarium de ergerràc jvrf$uc ix eéMse 
Waereós. ventre, in Veneris remigio, faepe. exagitare e& 
&oncuf[o. Verbum exnsierur pro fubagirtri paffim ob- 
yinm. Sfrero Epipr. XCV. — — Tum vero etiam' xad 
verfu praec. ad meretricemr referendum, pasmo/as snaime 
wa haud. aliter ac vea pendula laxantem, — V. 7. uelas 
$áxaeru.. Proprie eft unda dehifcens terramque aperiens. 
ioter fla€us. — Poliux.1. 109. S4ueyS "pasa, xohg 
SáAarra; wal xoiartepávg, naX reayovoufvy." ubi. vid, Intrppi 
Turpiora funt haec, quam qüae diferta interpretatione 
explicanda fuscipism. ^ Curipfieribus Rejstms fatis e 
cet, Puto tamen, Meezvis [oripfifle : 





9$. .— MELEAOGRI I. 22. 9.23. 


j^ og Sed rS. (079 well Nbre 

joe wAyppRepHE. c 

Wevis alvus ebundar agua marina. xcu, fc. vavc. Thtocris. 
fid. XXII. 11, 6 3? (venti) €Qdy xark meíuymv kalgavrto 
(tbya xopar — "Ec xolazy P2jnjav. Quo fenfu a veteribus 
Micatur xofAy vav;, exemplis allatis, docuit Dorville ad 
Charit. p. 673. fq. — V. 9. Vitiofam le&ionem Ana- ' 
leftorum y' & 2e;, emendat Br. in Le&t. y $c One. -In 
fnemibranis 2éeravé; rs Qwá;. Nec aliter apogr. Lipf. cujus 
feftiónenr correxit Reiske. — Poít àv eaedem membranae 
Q' inferant. — Ad fenfum Manfo comparavit $7» 
Ecclef. 1090, " gis xxbOauju0V , s] yvvaix& M Gasexy 
Dome — — Sq. verfu in apogr. Lipf. às omittitur, lacuna 
gelida, quami Reirkius implevit, 2» reponens. — Noftrum 
eft in Cod. Vat. —- «féeopoc.. dejofrtim 08 eluécopog Té 


— 0. Érixosiw drafgovug d'ysm TeDe  dokeeorrac 2x33. Euffatb. ad 


' Od. p. 358. 14.  Simenides in Epigr. fupra laudato 
sneretriculas vavxaeus 6Ax&Jac sIxoeóeooc appellat. . Leto. 
&vw9s. vitiofa videbatur Scbneidero, qui in margine £qve 
conjecit. Satis concinma foret oratio, fi Meleager 
fcripfiffet: 
Qeravé; y', dc Quàc dT sy ' Aegovela Apye 

mMógsT &ry39e, bmi Fàs ygxàc bx eluotópo, 
Sed hoc genuinum praeftare minime aufim. Reiske be 
&xig&c, cum in apogr, Lip, &wr' àxif. exítet, 
.1* 14$.23.] LXXFIII. Vat.Cod. p. $81. (Misnfo mr. 
LXXI. p. 32.) Lufus.eít in nomine e&vwov, quod facri 
Égni&cat, Vide, quae de verbis qae, wavic et Qdvov 
gellegit Herflein. ad N. T. L. y. 946.fq. Apud Ariflopb. 
in Veíp.: 1563. meretris Ad; vocatur; ubi vide F/or. 
Chri. — V. 1. dreen. Genuina eft Cod. Vat. ledlio, 
«uae etizm in marg. ap. Lipf. notata reperitur, cam in: 
conte&tu fit lergerty, — — Seq. verl, ai9vuéwuy Cod. Vat. 
apogr. Lipf. et Gie. — V. 3. In comiffatione fe Phanii 





1,23. | CARMINA, | 9A 


amore incenfam effe, indicare videtur. qéwov evyu. THIS. 
facem, quam Cupidines in comiffstione geítaverant, 
" Hinc Veneris. Q&voy, —— Pro goeoQoyytc in suembr. et ia 
apogr. Lip. uveoqeyydc exftat ; quod re&e emendatuny 
exiftimo. Fax erat jam fere confumta, Bewz? qévwvq 
exüuepoy QAbys Oppianus vocat flammam celeriter pere 
" euntem five morienrem, in Kovry. L. I. 131. Sic Ovid. E, 
Amor, IL. 1 I. Fidi ego. jaclasas mosa. face crefcere flame 
sm21: Et vidi tullo coucusieuze mori. — — V, 5. «à 2À 
Beax? $. Varva illa fax magnum in pe&ore meo incene 
dium fecit." In fequ. verfu valde dubito de lectionis, 
"finceritate, lud w?e jvxsc, amimae ignis, qui pecori, 
zncenditur, xaiópssyoy T3 xeadía, mire ineptum EE Emen- 
dandum putavi: 


4 


t 
auecàc, 412, Tj Lg xaipevoc inita; QUE 
uei; de/ Amoris flamma frequens. ^ Epigr, Inc. XLIX. 
Gere: i) xeaiiy sveeiv. Vou! só9os, et Ep. Inc. lII. soees? 
&gesvsc &epéera 3üsay ia iw9eaxíig. Bene fibi opponuntum ' 
/— $eviov uogodeyyle, fax parva et minimi fulgoris, et rueeic; 
fax Thajor, et magna flamma ardens, Sic Epier. feque 
M Bag? 9érr« A&uav ipe" Héya mug dánoy b «galíg. | 


LXXIX. Vat. Cod. p. 580. fq. Anthol. Planudz 
p- 485. St. 630. W. (Masfo nr. LXXIL p.33.) Simie 
lis lufus. . Primi diftichi fenfam illuftrat Ep. idee. XVII; 
"Avrivarpéc qu bpbue iq Mbyowe( dewvog, Ko). sionv e 
'o Yawqie u)p indxuvte TíQesc, — Infine pertemetri male 
apogr. Lip. jvzréuswv. — "V. 3. dnuetvoxa. Flor, edit, —« 
V. 4. 7462s à, dnos. Planud. ubi. xvegsr; labuudiendumc; 
Sed .elegantior eft membranarum lectio. —. VW, 5. 4x 3à 
€^. Si veza eft le&io , accipi debet, ut fecit Opfopeeas, 
de.Amore, qui pof flammam, in pe&orP poétae atoene 
fam, ipíe impetum facit. ieefxso dicantur hoftes, qui: 
in regionem aliquam irromipunt, — Vid. Dorv. ad Charit 








^ 1 


94 MELEAGRZEZ.  L23, 


hemiítichio. ' Copido, cum:flatmae particulam poetae 
4pe&ori, injiceret,. certe amoris aeftum in eo excitavit; 
idque factum effe poéta queritur; non igitur opus erat, ' 
primom flammam, deinde etiam ipfum Cupidinem in 
pe&us immitti Deinde defidero expreffam fignificatio- 
nem effe&tus , quem Cupidinis flrategema . habuiffe 
4ebuit; qualis eft in praecedente Epigr. cui noftrum ex 
ermuni parte fimillimum: 4x 34 pe Qéyyos éruie, , Certe, 
& Meleager (cripfiffet : | 
: aDrixa QAAE Wwávry Hor dwílgayty prem 
£oncinnior effet oratio, neque quidquam fupereffet diffi- 
. €ultatis. — Nec tamen nolttum fic fcripfiffe pronuntio; 
qiámvis videri poffit expreffiffe verfum Sapphus a Plu- 
zarcbo lervatum T. IL. p. 81. D. àv ob Aervóv ACrÍxa xeld 
«Ue ereHiogeie. .. Ptopius fpret ad vulgatae du&us; 

üxz 2 QE —-—o-— 
idque etiam propter fervatam part. n magis proban- 
dum. — V.6. xex)ía Cod. Vat. 


LXXX. Vat. Cod. p. 576. (Maffo nr. LXXIIL p.33.) 
 Mavibus poéta quaedam puellae Phanio nuntianda mane 
dat. Carmen paulo obícurius, in quo. quaedam minus 
diferte di&a, quaedam in Codice depravata. funt. Ad- 
' Ígibam, quae Brunckius in Le&t. p. 313. de hoc car« 
mhine.monoit: »Hoc carmen foede corruptum eít et a 
s viris deGis feliciter emendatum, excepto v. 6, in quó 
esÍcriptura codicis: od vaérav, voee) 0à mmiQomgov. repofito 
"e«sQerépe non. juvatur fenfus, qui ineptiffimus - e(t, 
x» Quí enitr e Tyro, aut altero quovis. continentis loco 
»ih infulam pedeftri itinere pervenire poterat? - Pro- 
wfeco non e Tyro mandata baec dedit; nam e Syria 
s» vela in Hellespontum facientihus. fecundus ventus non 
.se eft Boreas, qno flante illis Ín portu fubfiftendum eft, 
s Multum. exercuir hoc carmen vitum doGtina et inge- 
sȟio praeftantillimum, Ders, Meosctam,, qui felici vena 





1 
V 


I. 23 E X'A-RONE TIR AR d 9*4 


»ilud ehesuntifimis latinis verfibus reddidit, quos 
equam inediti fint, M eum le&ore.comununicabo: — 


» Vlivolae pinus, qu aecunque Aquilone egentej 
» Hellesponziacum. fínditis acre. falum, 
»$i mea fe volis in Coo Pbanion effrt | 
— »Littore, ceaturas profpicir unde vates, 
» Haec illi pro te vos pauca: Quid anxia nautam. 
» Expetlas? peditem dux tibi feflez Amor. | 
 » Nulla mora, bis ditiis Boreas a puppe fecundus 


3i  »Flabir, et ad porium linzea ve[lra feres. 


Haecile. Qui quae de obfcuritate et corruptela v. 6... 
dicit, infra videbimus. — Hoc optime notavit, haec man- 
data navibus dari, ex feptentrionali maris Aegaei parte 
&d meridionales regiones tendentibus. Hinc. efficitur, 
;poétam, cum haec fcriberet, in aliqua Afi iae parte, five 
in una infolarum Archipelagi, certe in regione fuiffé, 
'quam praeterire debebant naves ab Hellesponto infulam 
Con petentes. Ceterum navibus mandata dari, quibus 
'prolads fecundis ufurae fint ventis, vix probabile com- 
snentum. — — V, 1. syiA2ysíeirc. Vat. Cod. A. feq. verf, 
Báríu, -* naQ» vocat Boream , fveut fsventem navibus 
five ut Orithyae amatorem, — — V. 3. ds yióva exhibes 
wpoer. Lipf. sMv»e» dedit; ubi hoc diflichon excitat, 
Ducher ad Wbucyd. L. VIH. p.251. ed. Bip. — xarà 
wvov.  Monfo; ut dithcultstem, a. Brunckio motam, exe 
 pediret, interpretatur de Phanio in Jizoribus imf/ulae Coo 
bppoftis, h. o. in litoribus Cariae, fortaffe Halicarhs(fi (ee 
'dente.' Sic certe intelligatur, quomodo poéta pedikgs 
íd puellam pervenire .poílit. Nec dubitare licet. de 
fignificatione praepofitioni sarà tributa; quam illuítra- 
runt Palckenar. ad Herodot. L. HI. p. 200. 27.  Dor- 
ville in Sical. T.I. p.4. Burmantiu: in Sic. T. l.p. 448 
Quum mihi.tamen de fenfu feq. diftichi paulo aliter 
flatuendurtv yideatuk, ac Br. ftatuit, malim vesba fic 


i? 


$6 ^. * 'MELEAGRÉ . 123: 


' fengete, d» xavi bees Edav, elem (cil, Durs edo NS 


ves ipfae dicuntur xavrá ma rówo aya: , cum loco alicui 


, € regione fant: auf. der Hübe des Orts. — Pluzarch. T. 1L, 


2p. 419. C. vocem gubernatori auditam narrat, quae 
diceret, jrav yévg xarà 7E "Haie : bwéyyeiAoy, jr; này 6 


péyac TíÀoyse.. et mox: él; ev» byévero xavX TO TlaMisQ, 
Non igitur fieri poteft, quin tibi Phanium ab litore in- 
fulae in mare profpicientem fingas. Nam nifi hoc figni 
ficare voluit poéta, profe&o non video, cur infulam Con 
omnino commemoraverit. — V. 5. àyyslaure. Cod. Vat, 
de/yslnarre apogr. Lipf. — Mox membranae corruptiffi- 
In6: xa&AQ vesc us xopíós, — Haec fatis feliciter emen» 


data videri debent. Nw pro véugw poluit Tbeocris, . 


XVIIL 15. C£, Falckeu. ad Adon. p. 371. C. — us ad 
poétam referendum. — In fequentibus nibil video, nif 
hyperbolicam defiderii fignificationem. ^ Cupiditas te 
videndi me vel per mare et undas, nec, ut vulgo folet, 


— mmvibus, fed vel ipfis pedibus in tuos amplexus ducet, 


Hic non quaerendum , an fieri poflit; ut quis pedeftri 


. itinere infulam accedat. ^ Amori nihil non exíuperan» 
, dum videtur. Similem ardentifhimi defiderii fignifice 
tionem praebet Senece in Epift. XLV. mec sse. Charybdis 


-— 


e Scylla es. fabulofum iffud fretum. deterrere. poruiffet, 
Jrausnara(fem iffa, non folum trajecifjem, dummodo se 


- complecti peffem. — Alexis ap. Asbenaeum -L. IV. p. 165. A. 


àmi )eisvev dc KógaOuy dA9oiv XsugeQdiv " AnA«-TOG, jd yàe vére 
9m )uméóvrisc, — Quod parafita poteft, quidni amator effi- 
eiat — Quin m C E dI 
Gireto Ep. XLIV.: 

0 frnpbc"Egac Éysyiv pa 27 dices $ríxu, Alps, 

] elus ei eov, B us fesgo usate € oye 


et Paulus Silenz, Ep. XXXVI.: 


BI sa? ryMréte Methsc viv Toyoo Mese, 
STO "Reoc evipy, z&£ (rio ne oen; 


bi 


E231$24..- — CamMINM. S 9? 


di x de hvresdev webe énéygesv Types "H^ v 
- «sQN hurrpíeoc inna: iy evuiion. : 
Fateor, inter haec exemplz hullum effe, qmod noftro 
loco ad, amuffim refpondeat; in nullo enim eorum com- 
merüoratar, qui mare pedibus transire veli, — At plu. 
fima funt in his carminibus fine exemplo di&a; ut hoc 
ipfum, guod navibus mandata dantut; eu Adoníg. f fimiles 
ício permultas, parem nullam, — V. 7. il vía abri, 
Cod. Vat. In apogr. Lipf. a Yu To09" SpAorr sd. 
vb: aór. 1n marg. notatum si uos zíAo. — Zee ipt 
. . e. ventus fecundus, quem Jupiter mittere exiftimatur, 
Vide Bergler ad Alciphr. p. 255..Íq.- : 


q. 24.] LXXX. Vat. Cod: p. r12. Edidit Reiske. 
in Mifc, Lipf. T. IX. p. 3132 hr. 341. (Minfo nr.LXV, 
p. 30.) Poéta in puellae amplexibus haerens de Luci- 
fr ortu conqueritur. "Conf. Ep. LXXIV. — V. I.- 
Jotégarte, — Aurora. — ingrata viris, "ingrata puellis, 
, Ovid. LI, Amor, XIII. 9. Pro ksíeruc apogr. Lipf. óx$« 
«re, quod emendavit Reiske, — — V. 3. Óptat,. ut Luci- 
fer converfo curfu Hefperus fiat, quod jam olim in Jovis , 
! gratiam fecerit, — Pró ie" 'Aaxofey in. Réichi]. edit. - 
"AAxunivy legitur; idque verius videtur: im ^lcménae, à 
g'ove amarae, graziam. ' Vide Abrefcb. in Le&teAriflaen,— 
L. I. p. 97. Íq. — — Verí ultimo )" abeft a membranis; 
nec Ruákius agnofcit, Reperitur in. Cod. Dresd. Certe 
hac patticüla omiffa, paulo vividior exiftit oratio, modó 
poft &vrlec colón ponas. Ad Jovem in fimili re provo: 
cet 'Ooidivs I, Amor. XIII. 45. Ipfe ded» gemiror, se re 
:am faepe videret , Commift noGer in Ae vota . dua. 
* Conf. Macedesji .Ep. 1X... 

LXXXIL Vat. Cod, " I T2l Reich, i in Mie, Lipf 
IX..p/344. nr. 342. (Manfé. nr-LXVI. p. 31) D& 
noGis, inepuella transa&tae, longitudine conqueritur. —— 
V. 3. Ruirk.. "es habet po s»sé«. —— V. 4. in acis 

G 


* 


Ó! 


€ 


4$ MELEAGRJX. 2. VLA 


. Cod. Vat. Byblis ap. Ovidius Metam. IX. 484. Ut 
smosiniffe juvar! — quemvis brevis illa volupzas,- e 
fuis praeceps, et coeptis invida noflris. 


*  LXXXIII. Vat. Cod. p. 110. Primus edidit Majes 
in Obff. facris p. 147. Reiske in Mifc. Lipf. IX. p. 304. 
nr. 334. (Manfo nr. LXVIL p. 31.) Ad Demo, puel- 
lam, Judaei cujusdam amore flagrantem. / Non bene 
cohaerent duo diftícha, quod animadvertit do&tiflimus 
MManfo, Vide, an integram fit carmen. — — V. 3. «ag: 

Barixbcs650;; — De amore erga viràm, Sabbata celebran. 
tem, accipe. Si J'udaewm amas, et cuim eo Sabbaza cele- 
brare cupis, &on equidem miror, nam in ignavis et frigidis 
Sabbari amoris ramen ignés calee,  vxgox.  Tudaeis — 
.eprima quaeque. fuir lux Ignava. Juvenal. Sat. XIV, 
X0$, . Tà jvxygàv, ut ap. Latinos frigere, de otioet ignavia; 
quae Heynii verba funt ad Tibull l..X. 53. ubi Rurilium 
laudat I. 389. de Judaeorum agentem populo, cui Jri- 
| Jgida Sablata cordi, Sed cor frigidius religioue fua ejt. 
Seprima quaeque dies turpi damnata vetertio.. Graecis vilia 
et inutilia omnia vocantur juyeá. ut jvxek xa) kvaQeasi 
évépara ap. Lucian. T. Ll p. 155. $vxeà esixeveín ap. 
Herodor. VI. 488. 72. ubi vide Weffeing. Mire noftrum 
locum explicavit Majus L c. p. 149. cujus interpretatio- 
nem centortam et ineptam adícribere piget. Ceterum 
Bernardus i in Epift. ad Reiskius datis, in calce Vitae 
Reisk. p- 492. hunc verfum expreffum putabat ex I5eo- 
eriz. Eid. lE. 20. dev) xa) iv. xsveeie; QuMpaem aa rlojuc 
Similitudo eft in politione verborum, quae an fit fortuj- 

| ta nec ne, nemo facile dixerit. 


LXXXIV. Vat. Cod. p.IFf6. Planud.p. 442. 9t 
486..W. (Manfo nr. LXXIV. p. 33.): In hec Epidr.et. — 
Kp. LXXXVÀ. du&us videtur icolor. ex Leod, Tax; Ep. 
LXXHE:— eóyxorra. Qíarga. .pro evvérra videtur pofitum ;. 
mihil.amplius; wt ewvrgéáqesQu:, - sevexiqss2m. et fimilia 


à.4 





IL 24. 1. 34. CARMINA. 99 


pro ewniwu. aléyévy sóerpoQev BAduua dixit 2u&or incert,- | 


Ep. IX.; Anacreon /pégores .eóvreeqec. ap. Eugen. T. IT. 
p.453. eéynorrov yv Óuvo» dixit Pindar. Pyth. 3. 42. — 
Perperam Cod. Vat. z4»o9iha exhibet cafu recto, 


LXXXF..Cod. Vat p. 109. Planud. p. 470. St. :.- 


611.W. (Manfonr.LXXV.p. 33.) In pictamZenophilae 
- imaginem fcriptum videtur, Aliter Man/o, qui poétani 
gratum animum amico teftati putat, quod ipfi in con. 
trahenda familiaritate cum pulchra Zenophila profuerit. 
Dubito, an te8e. — V. f. £reíesy. Cod. Vat. AaMav de. 
dulce loquenti puella nom male accipias. «xk enim de 
familiari collocutione cum amico aliove poni docet Ce» 
J'a2b. ad Athén. VÍ. p. 423. 21. et A£uo; in bonam pat. 
tem crebro ufurpatam illuftrat Rubnkes. in Epift. crit, 
p. 135. et ad Hermefian. Eleg. v. 28. p. 497. Quum 
tamen in fequentibus Epigr. canora Zenophilse vox 
plus femel laudetur, haud fcio, sn epitheton ad illam 
facultatem referendum fit. Horat. IM. Od, XI. 5. de 
teftudine: mec loguax olim neque grata. 1. e. cÜre 2noq 


"stors obra side, Lucian. T. 111. p. 97. 43. puellam commees , 


ThOrat edvo xaA3, AÁAoy ulv tor "ys tal etajuÓAN? Ka) giiguve me 
Ut hoc carmen de imagine pi&a interpretandum putem, 
facit inprimis verbum aef?e/fe. — Plot, quae ad vivam. 
expreffa fant, dicitur fa xark civ Qéev ap. PMlofirat.: 
H. Icon. XXVIII. p. 853.  Timomachus mortalibus. 
Pv Drnfe Maislyc in Ep. àJetir. CCXCIX.— Sed de hae 
verbl 3eoéva: fignificatione, de pi&toribus féulptoribus-: 
que ufürpata, qui expreffiffima (imilitudine Imagines 
&nimant, fufe disputavit T. Hemflerb. ad Lucian. T. L 
p.11. — 45.25.] V. 3. 8 F brégnc kie. Planud. me- 
tri ratione neglecta. Vat. Cod, etiam vitioflus àp' frelgeng 


Abe x. —^ Lufíus eít in verbo xtaeienéviy et xeu; Iud: 


et opus eft gratum ei, cul dono datur, et a Gratiis per» 

'fe&um (five omnino venuftum: xKpc adtem etiam mu- 

nus fignificat, quando gratis munus fequitur. — Hine 
| da& 


hj 


100 | MELZAGRE — *La3$: 


"wéen et dép frequenter junguptor. — Exempla collegit 
WFeifleis. ad N. T. Hi. p. 48. 

LXXXVFI. Cod. Vat. p. I08. Planud. p. 470. St. 
611. W. (Mas/o nr. LXXVI. p. 34.) Cauíae, cur Ze- 
nopbila regnum quoddam ipter mortales exerceat, enu. 
merantur — His fimillimi verfas Properzii I. El. IL 27. 

— Cum ribi praefertim Phoebus. fua mutera donet , Aoniam- 
. que libens Calliopes lyram: Unica nec defit jucundis graria. 
verbis, Omnia quaeque Venus quacque Minerva. probar. 
Noftrum exprefiit Auctor Inc. Ep. DCCXLIII. uoeqa« &, 
ngerraioy dysiv Qnpádearo Késgiue, "Reya 9 A9ávaun Trgxvh 0u0-. 
Qeesóvac, Movom 2Àà xal eodlíav, xe) qaxríóa Tw QuMeaerToy 
Zóuqevoy igareig utauí:a uéAsei. — V. L. Moseai; Vat. Cod. 
et $j»uex. Hoc etiam Planud. habet. — — Quod in 
fine pentametri legitur, ó$xyviéxa debetur Toupio in Em. 
ad Suid, T. I. p. 240. nam in Planudea et in memhra- 
nijs Vatic. à9' $wéx» legitur. Idem s(oxoe et óQuvexoc.. 
Vid.. Homer. ll. z. 19. Eleganter autem, fecundum. 
Tompium, poéta Zenoplilàm fuam Amoris éqmísxev vo-, 
cat.. Hoc Brumckio placuille miror. — MW yszenbacb, in. 
Bibl. crit. T. I. P. Hl. p. 29. x4aAd $vfexec legendum ex- 
ifimat. Rationem enim Íuadere, Zenophilam xx: 
ab amore accepiffe, Sic certe Ep. LXXXIV.  ZqveQboa, 
xÁiAAoc yi» "Egae — déexs. et Ep. LXXXIX. d Kóege dsicetw 
eivky Ka) II4/98 uóSooq, xa) yAvx) n&AMc Ege. Hanc Virk 
dectiffimi conje&turam Matn/o in contextu pofuit. Vehe-. 
" meenter tamen dubito, an fic Meleagro vera et.genuina, 
le&tio réflituta fit. — Amorem joder appellari, fupra. 
vidimus ad Ep. IlI., fed ita, ut, cujus rei habenas gerat, 
adje&um fit, Ne opponas Hermefianadis verfum $5., 
3tyév V' 3a9ov $$ jvlexov, quamvis hujus loci diverfa ratio. 
eít, depravatum videtur 3a»à», quod in hexametro prae-, - 
cedit, et Ícribendum: 


- 9oküv. à qA9ov. iQ iivlexov, 


i25. |o CARMINA. (o got 


Sic oratorem amími Dabenas renere dixit Au&tor Dial. de 
cauf corr. eloqg. c. XXXI. — . Deinde in JVytzenbacbi 
. ke&ione etiam hoc durum, quod «v omittitur. Quare | 
veram le&ionem latere puto, ^ Quod ipfe olim copjeci: 


xa) "Eguc x&AMI €)» yox sen, É 


a vulgata longius recedit, quam ut pro yero haberi 
poffit. Sed hujusmodi quid latere, fufpicari licet ex 
'" verbis fupra laudatis Ep. LXXXIX. — V. 3. kx^ dvyte 
univ. Cod. Vat. 


^  LXXXVIL. Vat, Cod. p. 107. Planud. ^ 448. St. 
$81. W. (Maeas/o nr. LXXVIIL p. 35.)  Canentem 
Zenophilam poétá-audiens, vehementi amoris flamma . 
eorripitur, —- V. I. Excitat Suid. v. syxríc, De ewrihe 
vide notata ad Cormerse Ep. Il]. T. Ili."p. 16, In Pla- 
nüd. verfa primo s) legitur; verfa fecundo 436. bis - 
dem và Tlàva legitur. — — V. 2. ZwvoQfaa Abyu! 406, Planud, 
Opfoporur ^ryéuc conjecit. In Vat. Cod. Mwyízv omiffo v, 
Suidas v. ngéxuv' Zu». Aryü ueéxnsi Ti pfAoc. — Brunckius ex». 
hibuit emendationem Toupii in Em. ad Suid. T. I. 
p.439. .Sed parum elegans illud z; alieno loco inter- 
politum. Longe elegantius Schneiderus conjecit: ZwvoQiou, 
Afay &3) xe. — Hoc verum puto. — V. 8.5 váe uot! uoedh 
áxxu 26957 ; Planud.. $69ev emendavit Tonp. et Schneider. 
Idque membranis confirmatur , ubi praeterea in margi- 
. ve legitur ér: j uoeQ) QáAAs vb» qó3ov, é99eAug Qiaxéva 
xreníry, Pro $ yke, nam fic et Planud.' et Vat. Cod. 

habent, Jyerenbach, in. Bibl. crit. T. f. P. II. p. 31. 9 
yàe legendum monet; nec aliter Teupius habet, ' Poft 
nva ingrpungendum efle, vidit Reiskius; monuit et- 
iam Scbseiderus in Peric. crit. p. 107. 


: LXXXFIIL Vat. Cod. p. 112. Edidit Reiske Mifc, 
Tos P. 315. nr. 343. - (Man/? nr. LXXIX. p. 15) . 
Apüd dormientem Zenophilam Somni vice poéta fungi - 
3 velit. — :N.I, rooQepby 9ándc. 2 ME in laudem poni- 


P d 








105. . MELEAGRI K. 35. 


tur 34pec et Pevoc,— Theocrit. Eid. VIT. 44; sdv ix^ &anSelg 
sexAatuéyov àx A (eye, Eid. XXVIII. 7. Nixlev Xaofros 
dpseoQelvov leg» Qvróv. Quod haud fcio an Ibyco debeatur, 
cujus fragmentum fervavit /fzben. L. Xlll. p. £64. E. 
jta fortaffe conftituendum: Egíaas, vyAvxéuv. Xagíruv 34A- 
&oq, xaXuxóuat psao»nus 'Eesrev, lbidem in Pbiloxeni ver- 
bis pro sáaxec dewrwv Ícribendum videtur: $4» ik. 
Ut hic Zenophila zeupeeiv 3áaoc, fic ap. Oppiangm Kv. 
L. I. 3. q3vxsgà» 342o;, 'Avravivs. — V. 2. &xrsgoc slesísu 
— (Aet áeove dedit Reiske. Noftrum eft in membranis. 
Salmaffus sóxvseec conjecit, et ó«2 gasqágo, — Vulgataé 
le&ioni ita patrocinatur Masfo, .ut poétam indicare 
fufpicetur, fe in Zenophilae oculis recubantem alarum 
remigio facile cariturum effe. At hoc ut nimis argu- 
tum fit vereor. Somno poétas tribuiffe alas, fatis con- 
flat ex iis, quae protulit Ssanbem. ad Callim. H. in Del. 
.234« et Dorringius in Dif. de Imagine Somni p. 18. fq. 
et de Diis alatis p. 45. nee caufa 'eft idonea, cur hoo 
loco alis fuis privetur deus — 245a» ixi z-epiv deeono — 
- deminum oculis, lecundum Callimacb. |. c. Nec tamen 
propterea Salmaf; conje&ura, quamvis facillima, reci- 
pienda eft, Verbum Zregec enim ex eorum eft nume- 
ro, in quibus a fignificationem intendit, docente /r- 
walde in LeGQt, Gr, p. 20. Afpellon. Rbod. YV. 1765. 
ueiJey 9 lhyveofuc, Dià uéquv epa Xmóvreg, Abylvuc lerjenm 
eréexe9ov, Trypbiodor. 84. dorrioov Bióuow. -— — V. 3. Um. 
para Sívyux. ' Hoc Somno tanquam proprium tribuitur, 
Hino Eurip. Oreft. 211. qfaovésvov Séoywreov, | Ovid. Me- 
^ tam. VIIT. 824. Lenis adbuc foutu: placidis Erifichtbona 
pennis Mulcebos, — Cf. Epigr. Plaros. XIlL. et XV. — 
Ineft in hoc voto zelotypiae fignificatio .fatis elegans. 
Sed le&io parum certa. In Cod. enim eories (Br. 
qui in Aral. Qorrez habet, in Lectt. $eeriey corrigit.) 
séTeys — Sic etiam Reiskius ex Cod. Lipf. edidit, ubi 
praeterea móvo legitur.  Fortaífe sara3 [criptum in 


1. à5. 5s. OA*MENA. —— | 103 


Buheérisno^ spogr. ex emendatione Sulmsfd; fortaffe — 


. Ppfius Brwnckii conje&ura eft. Et hoc quidem proba- 
bilios; nam vir doeufuns fuas eetiinooer reticere. 
folet. 
: . £XXXIX, Vat. Cod. p. r16. Reisk. in Mifcell, 

Lipf. IX. p-: 458. nr. 353. Hinc duo priora difticha 
repétivit' Toup. in Em. ad Suid. T. I. p. 239. (Manfo! 


nr. LXXVIL p.34) Zenophila a tribus Gratiis: triplict: 


fnunere exornata. — V. I; ebvediar ZyveQí^av dpogr. Lipf. 
Unde Reitk'évstyos Zsvotiag. Verum vidit Tospius. Mox 
Cod. Vat. rerecá; legit. — erétévepa de ornamenio illu- 
ftraruntWélcken. ad Phoen. v. 1378. Lennep, ad Phalar.. 
p.13 3.—- V.3. Interdorismum et vulgares formas flu&mat 
Vat.' Cod: 4 yi» faperícripto $, et poete fuperícripto 
&» exhibens. Sequ. vetfü' omittit 4 ante 24, — Ad fen- 
fem cóniparandum Ep. LXXXIV, — — V. 5.'5Sic pro- 
i babili emendatione Reiskis/, Scriptum fn códice: veve- 
. $Uh80 (0 39) uébac nal Kózonec &Asesv edvdv, Salmaft; le- 
pgebat: Tgiecáw ce T póvac Ja0 Kivgic irebAceuy evváy — 
quod impium eft, tanquam fi Venerem, Suadam et 
y Cupidinem de gradu foo dejeciffet Zenephila. * Brunck.: 
Yn meo Vat. Cód. apographo non $Asen , fed deer le- 
pitur. - JV ystenbacb. in. Bibl. crit. L c. p. 30. tentabat: 
* Teursiy xa) eo Qefuovec, d .Kvsenc eoraqiv sUvÁy — Ut Jaígo- 
»sc dii fint, a Gratiis diftinguendi, a quibus Zenophila 
triplicem coronam acceperit, In qua conjectura folitam: 


fagaciffimi viti felicitatem defidero. Veram fcripturam 


praeftat noftra emendatio, a Man/onte commemorata in: 
Comment. p. 129.: 2 
e&ieloxic elalunv, dc xa) Küweic daMety iiváy — 


ubi vix anam álteramve literam mutatum vides. Ver- 


bum ixAZe» fortaffe verum; nam ut. $voa infirumcnta, 
fic éxl2em infirnere fignificat, Prepter fequentia tamen 
Lo hd (o Kod Kéreio Amato .aiséve 


—- 


- 
L4.» 


104 MELEAGRI | Y. 26, 


4«.26] XC. Vat. Cod. p. I09. Planud..p. 449.'St. 


£83. W, (Manfo nr. LXXXII. p. 36.) Culicem ad, Ze- 
nophilam cum mandátis mittit. |. Ut Meleager culicem, 
fic apud Táwocrirum Eid. VIII. $1. paftor hircum ad. de- 
licias mittit; 4nacreotm columbam ad Bathyllum, Apud 
Pbiloxenum V'olyphemius Delphinis hoc negotinm dabat, 
ut Galateae nuntium de fe ferrent; tradente Plurarcbo 
"TI. IL p. 622. C. — V. I. srax Vat. Cod. 1n marg. 
ve. vraie, — V. 3. AjSagys.. Gf. Ep. LV. 5. Fuiffe, qui 
MiSaeys corrigendum putarent, ex Jrodaei notis colligas. 
Pro $ewóvre» [ane mallem q«o)sxroc, ut ad unum Melea- 
grum referatur. — — Seq. verfu membranae Vat. vitiofe 
lazxére, — — V: 5. saxa 9à.Q.. Vat. Cod, qui in penta- 
fpetro xvyene obtulit; cum; Planudeae editt, xaweyc ex* 
bibeant. — V. 7. Mceeger fperat, fore, ut , cenophila, 
hoc nuntio audito, mariti cabile relinquat et ad fe pro- 
. peret. Hinc. 4» &yéyge và» «., li: mibi puellam adduxe- 
Iis. Pro )eeg et Planudea et Vat. Cod. Jess; habent, 
Noftrum eít ex emendatione Pjer/eni in Verifim. p. 221, 
Herculis ornamenta promittit culici, bellicofae et gloriae 
appetenti- befliae ; qualem defcribit Afefopus Fab. CXLIX« 
et Achilles Tatius L. 1. 22. p. 78. ubi culex ad leo- 
. pem: óióre peu. xaAAMom ovTs lDutiusirepoc eque. —— : v3 à hr- 


- dgsíxv May uÀ wa) ysAoiov & xarazAéysw!  deyares wXo PAsQ do 


woMgov.  parà dv cáAxUyyoc müaparárroum ^  €ÁAnryt 9 
Mo xa féaoc. TÀ €róua" eere eli ua) avaqT4e we) volérue. 
Paroemia: Indwizis me leonis exuvias, ad quam Brodacas 
le&ores remittit, ad hune locum illuftramdum nihil 
facit. 

XCL Vat. Cod.p. I13. Planud. p.450. $5594. W. 
fine memorabili le&tionis varietate, (Maso nr, LXXXIV. 
P.37. Amorem fugitivum cnm posta defcripiffet, ut 
.ad fe reduceretur, ecce deum in Zeuopbilae oculis la- 
tentem deprehendit. "Eve; procul dubio du&a ex Mofcbi 


. Eid.L Dignus eft, qui comperetur, P/urarcbi locus ap. ^ 


1 





Lo6. .- /—— $£ARMINA, 105 


sob. Tit. LXI. p. 403. — — V. I. x:góetu non eft alta, 
tanquem praeconis, voce revoco, fed eít verbum prp« 
priam de domino, qui fervum fugitivum proclamat, 
Kormulam ejusmodi syeéyuaros habemus in Luciani Fu» 
-gitivis'c. 27. T. lll. p. 279. .— ég34wóc. — CF. ad Epigr, 
LXXIHM.  4fclepiad. Ep. V. — — Verbum &worrápsag 
Vat. Cod., ut folet, dividit in kxà «ráugyoc. — — V. 4. eu 
geAd». Cf LH.3.— V. 5. wareóc. Plazo in Conviv, 
P. 178. B. vows "Eehtroc ovr. iei, oír& Afyovras Ug. o0devog, 
eive uírou oíre monrred, Sappbo tamen et Ióycum paren- 
tes. Amori dediffe, illam Terram Coelumque, hunc 
Chaos, tradit. Scbol, Apollo. Rbod. L. II. 26. — . V. 8. 
wí sp Vat, Cod, —  ví9ge: Asa. retia Cupido tendit ani 
mgis,... Verba venstoria ad res amatorias frequenter 
Uanslata effe, multi docuerunt, Vide ad Thbeocrir. Ep, 
ML.3. — V.9. $exeév. ut fera aliqua in luftro prae- 
Sereuntibus infidias faciens. —  vafóra, Cur poéta im. 
boc contextu Amori hoc potiffimum epitheton tribuerit, 
.appaseg ex afriflarper. .L. I. 1. p. 2. 4 9b xquesóc "Epi 
àsqi3eveso T3» szoSovudvnuv süeróx n; brirotaóes xao viv» opséTew 
fe^. kuc facit carmpn, Anthologiae Lat. LII. 212. 
. ps 646. O Mandos eculos — — Illic et Vennges les imo: 
f45," tque ipfa in medio fedet Volupsas, 
. GIL .Vat. Cod. p. 108. Anth. Planud. p. 443. $t, 
. $82. W. (Manfo pr. LXXXL p. 36.) Verno tempore 
: hoc Epigr. concinnatum finge. Zenophilam flores, quot» 
quot in pratis fplendeanr, fuperare. Floribus puellam 
«omparantem audiamus Zcbillem Tat. L. l. p. 44. 9^ 
veb edpuaTo; néAM  MUTíc góc TÀ TOU Atipdvoc WfcQey 33^ 
vaguíeqos uiv tà spégeroy dariADs ovv, [ódov 3à bvérexAev dg 
94c $aessic, Tov 9à 9 Tav oQ9aAMdv duágueaugev niryM, ad 
slg Botrevxoóusie udAAoy slAlaeavra: xuvTOU, —- V. 1. Asetip. 
Je Planudeae eít le&io; Vat. Cod. awséiev habet. — 
Jt hice vápueeo; QiasuBhec , ic apud Rufin. Ep. XV. vypos, 
$1 in. Ep. idee, DCCV, lari vápueseo. — ntísa cievet- 
G $5 





100 |. — MELEAGRI 1. 26. 4.29. 


eura, Theocrit. Eid. XÍ. 26. 9i! (axh9;s Q6 EF 
épioo 3ebbae2sq.— Jam idem. videtur byacinibus et lilium: 
ptrpureunm. SáxiSo rk xolvx ck udauva. Verus Lexic. ap." 
Salmaf: ad Solin. p. 968. F. — V. 3. Zenophila inter 
omnes flores flos longe praeftantiffimus. deiusy dos: 
florem pulcherrimum quidem, fed omnium facile foga- 
ciffimum fignificare videtur, xaeol eigo: et wea fructus 
vocantur, qui fro anni ratione provenerunt; Graevii 
Le&t. Hefiod. c. XXIII tum, qüi non diu durare hed: 
per integram annum tonfervan poffont, docente Bo- 
&aeo € Stapel ad Theophr. IV. p. 395. Fieri tamerr 
poffit, ut Soc deii h. L'^nihil fit alind, nifi rofa. ter? 
falis, ut j63ov uev ap. Anacr. Od. LHT, 2. e de 
vere, quia tum formofiffimus annus, illuftravit Aloersi in 
Gbít. phil. p. 225. íq. —  rte9e2c M3. — De puero for- 
tmofo Afclepiad. Bp. VEL se9odc d59sn xi) QuAM We. Copie 
loci tamen paulo diverfa et ratio. rts$4 apud Noftium 
una e comitibus Veneris, tanquam una Gratiarum. Et 
fic apud Pistdarum Pyth. 1V..390.. Ap. Himerium Or. T. 
X9. p. 360. junguntur «n5À x«j zé9or xe] pepe. Arg 
tius, quam Nofter, qui Zenophilam Suadelae rofam vo- 
ext, Pbhiloffras. Epift. XXXV. p. 929. puerom q$eyyt« 
pvo. íó3ov appellat. — —'V. 5. à$), mutato accentu, Vat; 
Qod. xóum prati ipfi ejusflores funt. Ariflaener. L. 1. 1..— 
p: 72. lac plv aóv 4 uóu. 8. Aulin , braxpádn wd 5 | pe 
viv iv3iy.. Vide ad CX. 4. 

*.27.] XCIII. Vat. Cod.p.809. Planud. P. 449.St; 
$82. W. (Man/^ nr. LXXXII p. 37.)  Culices, ne 
dormientis Zenophilae fomnum turbent, regat; deinde, 
€os amore itretitos ad puellam advolare fufpicans, mi- 
vs adjicit. — V. I. efquvs;, quandoquidem culices fi 
phone inftru&i funt. — Sq. verfu vri; ex Vat. Cod. 
.$n textum venit, pro key, quae Planudea eft le&io. 
«Huc faciunt verba calvi illius &d ntmuícam ap. Phaedrum 
V..3. Consemii generis anal improbam , quae deleBatix 





! 


1.27. | CARMINA, 16y. 


bibere. lapmonum: fanguine, — — dam 2p. Nicande, 
'Ther. 7$9. deinfectis noxiis. Ingeriorem hujus vocabuli 
fgnificationem aperuit J/gen. ad Homeri Hymn. in Mere 
188. p. 413. fqq. — V. 3. xag4 3' 3evuov vitiole Cod, : 
Vat. qui etiam mw exhibet. — V, 4. eaexoQeyeire. Cod, 
Vat.— V. 5 xd T; "pocméruv nd58; Planud. Et fie . 
fere Vat. Cod. xaj re: se) czxa vv ai). — Effe, qui «ee 


"Éw &x»v legant, notavit Brodaeeus. — Grave, quod huie. 


loco infidet, vitium Reiskius in Mifcell. Lipf, ID3,p.4524 
ita eximendum putabat, ut Ícriberet, x«j ví sei; sAanén- 


eM; er quid cgo caudicem allequor? d412x&ry enim effe M 


omnem ftipem, truncum, fcapum. Hoc igitur in texe. 
tum recepit Brgsckius. Sic Theppbrafl, H. Pl. AI. 2. dan. 


.wénw vocat, quod Latini arundinis calamum vocaverunt, 


Vide Scbneider ad Columell. YV, 32. &. 230. Apud, - 
Leonidom Tar. Ep. LXXVIM. iisdem fere verbis repe- . '- 
Sio, xe t: wfic vAaxéT«v — 356€; Sed ibi proprio et fao 
feufu de muliere ad colum canente uforpantus, Dixeris , 
fortaffe, proverbialem effe locutionem de iis, qui teme. 
pus five canendo, five (ermocinkndo fallunt, ut mulier. 
culae ad colum fufurrantes. — Audio ; fled exempla hu-. 
jus paroemiae dedero; nec fenfus video in hoc rerum 
contextu valde accommodatum, — Saltem fcribendum: . 
v9ic qAaxárgy d)o; — Monfoconjecit: x«l ví egàe sna prot . 
&)3; quid culices ram man/uesa vece appello? Idque pro» 
baf' Vir do&us in Ephemerid. Univer. quae Jenae pro. 
deunt, an. 1795. nr. 45$. Satis profedo lenis muta- 
tio, et fortafle ample&enda, nifi paulo durior verbé | 
etecavii. tmefis impedizet, — uérq» verum exiftimo, — Vul- . 
gatam le&ioncm x r( xtociuórqv a00A. diligenter rimane 
tibus probabilis fortaffe videbitur emendatio noftra: 
x«4 ví míérpoiti p&ry» ààpj 

quid lopidibu: fruftra cano? — Quantillum interfit inter 
seoey et séreou;, non ignorant, qui verborum compen-- 
dia incodicibus noverint. Inter pluruna, quibus labo» 


Yo8 ^ MELEAGNI 1.27.. 


' fes fruftra" fasceptos fignifiecbant: Graeci, provérbia 
erat etiari A/$u QuMyre2n,, quod, attigit Evofimut Cent. 
X. Chil. L nr. $9. Etiam mér4 kríjew paroemiacum : 
eft. ^Zemobins I. 752. &xuc &3uo bx) vov uéerwv sovoórrot, 
unde fimilia egregie correxit Rubnkenius ad Tim. 
p. 199, *) —  Potta, fruftra fe calices rogare animad- 
vertens, illos candida et delicata puellae cute delectari 
fofpicatur. Comparanda fant haec cum verbis Luciani 
in Mufcae Encomio T. 115. p. 98. cujus morfus ex &ypit- 
Argrec, Bit, tivo, ewnueioy, khA' Weorroc xod QuuavSeerrinc dc yip 
yvarüy. kroAaótt xj 759. xáAAovc Ti kxayDlOeroq. Conf. 'Tsr- 
9bi Adveríar. LXVI. 3. — — Pro &reyxroc Cod. Vat. 
drenyoi, fere ut edit, Juntina, ubi typothetae erroré 
$rmre; legitur. Cf. Epigr. LVIH. 9. — Comparandus 
Llliftr. Stat. VI. p. 899. x4 AMbvrwy &rryxroc Qóeig we)o 
và» «euovíav xarwvváOero.  Pbileflr. Epift. XLI p. 951. 
85' c) rnc krbyxruc Fxtic meie Tv tera, — | V. 6. rboQeedl. 
Sdem fere verfus in optimi poétae Epigr. inter à». 
JXXXIHL. jf n" kudre TÓv TevQeed 206 caet xpuanóutvov. 
XCIV, "Vat. Cod. p. 112.  Planud. p. 450. St. 
$84. W. (Menfo nr. LXXX. p. 356.) Calicis, e quo 
'puella biberat, fertem fibi exoptat pocta. — — V. I. Tàe 
Mat. Cod. — Verfu tertie. Brunck. exhibuit membrana- 
vum le&ionem. Vulgo: agi» £/9' iw" üuoic xelaeeer siia 
S$4sa. Quod inconcinnum. In edit. Lipfienfi ysboee: 
: fibrariorum negligentia omiffum eft. — Comparavit h. l. 
Burmannus cum Proper. LV. El. XUI. 17. Es cmpere opza- 
$i; animam deponere labris. Ubi doGiffimus Hufcbkius 
ih Epift. crit. p. 36. nuper oblatis conjecit. "Equidem 
graetulerim. Burmanni conje&uram aprarit propter haec 


*).Hjs jam fcriptis in. manus mibi veniunt conje&urze Jof. 
Staligeri , margini Aldinae adfcriptae ; interque eas etiam 
hujus-loci emendatio: xaí v& «elc v: nén abii 5; ubl fi $e 

- -Degipferig, veram fortaffe: Mclosgre le&tionem reftitues. - 











L 37:1. 28. Ana N A. | 109 


Ariflatnetl L. "a I9. p. I92, e£: T evdbyo dd iuen: 
KAMS n Quapaquw bruvvés erra Vvxáe. — Similia dabimua 
ad Pjaszon. Bp, IL. .— Á 
XCP.. Vat. Cod. p. 1 13. .Planud, p. 451, St. 585. W. 
(Manfo nr. LXXXV. p. 38.) Pocta Cupidinem, prae. 
ingeuii, pnerum, vendere cqnftituerat; fed mox eum, 
, pueri precibus animo .commotum, capti confilii poeni- 
tet. Ut fenfum et venuftatem hujus carminis perfpicias, 
Copidinem tibi fingere debes in cataíta collocatum, haud. 
alitér ac poétae mancipium. Deícriptio Cupidinis com. ' 
paranda cum ea, quae Ep. XCL continetur. Ceternm 
Meleager imitatus -eft Anacreotnirem Od. X. — V. r. xod 
yareóc. Quamvis tenellus et adhuc in matris , gremio 
dormiens. 1n hac enim tam tenera aetate jam fatis in« 
nium manifeftaverat, ut dominus eum bonum et frugi 
Anc eífe defperaret. Cf. Epigr. XXV. —. 
sí 2 ducí, llloftravit hanc locationem JPeffen. ad Co- - 
rinth. I: 5. 12. p. 119. Expreffit Amacr. l. c. ox T 
36 cvvortiy Egri mavrogíxrg — — V. 3. Tuo. Vat. Cod.- 
— V. $. éresevov Srepbano debetur. Editiones Florent. 
Alcen(., et filiorum Aldi &resezo» exhibent; doae Aldi 
pae et Juntina 49sprrov, quod etiam Vat. Cod. praex 
ftat. —- V. 6. 7:9aebv.. Herodicus ap. Athen. p. 219: Fa 
$ódoc ta32 kwnwrev! T» lys) Ti9ae6v e0y Ütéurw» meritos; 
. Jbemifl. Or. XXIL p. 273. B. &3guror djpsgot 0a nod 064 
Sacceí. — Planud. ere Bac) Qí^a. — V. 8. S£xor. Plas 
Aud, —- V, 9. ole" $ri mw. Cod. Vat. Pro 9dangenéveg 
editio Flor. 3eJaugouévov habet. — eóvresf«.  Zenophilaa 
$€ in, contubernium trado,  Refpondeant liaec quodame 
modo Anacreonticis? 3)s «did» 4uiv Apeayplo KkaAóv Gévatvov, 
.$.28.] XCF1. Cod. Vat. p.109. Planud. p.450. S5 
593. W. (Manfo nr. LXXXVI. p. 38) Amorem fibi | 
in intima anima. novam animam, Heliodorar, finxifle, 
 Sic-plane Pluzargb. T. 1I. p.749. C, Kégow larys ; mix 
uxw wok dguvrog Evamce3m vg vov deufwe. Minus ax. 


P 4 


310 MELEAGRI 'L ag. 


gut» eft, fed fimilis /»va apud: dfrifleener. YI. Ep. IL, 
Serébn evyeiv eUx. huyunosi v3c écóonc , tur eliiva enóruc às) 
«vic Quxdc kvaxerruv. — Xenopbon Epkej. L. 1. p. 7. sà« 
elnóveqc àmi rie voie &iOMAev kvasAdTtToyrec, Similia collegit 
Abrefcb. in Mifc, Obff. Tom. X. p. 204. | 


' XCFIl. Vat. Cod. p. 119. Edidit Reiske in. Mifc, 
Lipf. IX. p. 473. nt. 565. unde repetivit Schneider. Per, 
erit. p. 79. (Manfo nr. XCIV. p. 40.) Probabile eft, 

. quod Schneiderus obíervavit, Meleagrum ante ocalos ba- 
.buiffe Anacreonzem, cujus fragm. ad nos transmifit zb, 
L. XIII. P. 599. C. zqalgy 3soré pe moppuplg (fic lego pro 
tréeQve dw) Bá» xeveoxéuxc " Egug —— cupsaldev vpoxa- 
AWra. Cor füum, cupiditate palpitans, ab Amote ad 
Heliodoram pilae ad inftar mitti ait. Tum puellam, 
Ae id rejiciat, precatur. Ut in allegoria permaneat, 
*Eewr: colluforem opponit 13e», Non alienus eft ab hoc 
carmine locus Pbiloffrrati Libro Ll. lcon. VI. p. 721. 
Cupidines defcribentis, có vriréumover püaev boosóei. — 
QuMa vaívau. xod loXqAav Jusgoq..— 0l dy ykg Qi Tov. usAcv ral 


Qovreo. mé9ev. Épyovrew. —— —| V. 2. dudas RI $io 
Vat. Cod. sámue2w,. palpítare dicitur 3 xegiíx, non prae 
metu, fed prae amore et defiderio. — ^riffáen. TL. 5, 
pP. 78. seh talents Pok&rtegiu T8] xapilag xs) Jewet 
ixoq)dv feq vObyyre9e4 uo: Boxe uv9:1.. ut haec emendare 
eonatus fum. ..Cf. Abrefcb. in Le&t. p. 211. —- V. 4 
&eraxneríess. Cod. Vat. Emendavit Reiskius; (cf. Sera» 
$o0*. Epicr. LXIV. 7.) qui hune locum fic illuftravit? 
» Ad gymhaftica exercitia et ad palaeftrám pertinet pil& 
»quoque.  Ludentibus pila intet alias haec etiam lex 
perat, ut, quam projíceret unus ad alterum pilam, hic 
sexcipetet, et ad priorem rejieeret, non autem fineret 
»humo cadere, aut alioverfüm detorqueret, Huc allu: 
»dit poéta non inelegantet. Si anioreti meum non 
sadmiferis, ec tuum ribi non tefuderis, non ferum, 


A29 ^5. ^ — 6ERENMUXA. AE EK 


/ 
ait, injusiui; palatí&ae venerese pugnantem.« — Hac 
ille^ Plurarckns--jufti-concentus imaginem pofuit. lufg- 
4in et colluforem.'T. 1L. p. 45. E. desee - bv ve-eqiseidoo 


^.5 feres Qui cuyxtvefpryey edpóSulos QéoteDon by Dayousyet,— 


Gf..Senecais de Bene£ 1L. 17... Mesettix, quae ab uné 
«d.alterum transit, .:pilae comparawda fecundum rie 
méíder. Oneir..l. 57, £exs yho j eQaiga x) và deraemby 
órxien bi và. uylugos uvam xod sei TOAAONG QéiTV. ——— 


e  XCVTII. Vat. Cod. p. 107. Édidit D. Heinfrus Y in 
Cam. Gr. p. 148.  Benrlejus ad Callimach. Ep. XXXI. 
| p. 206. ed. Erneft.. Reiske in Mifc. Lipf. IX. p. 297. 
'nr. 324. (Maufo nr. XCliJ. p. 40.) Poéta inter potan- 
Bum abfentis puellae memoriam refticat. — Verf. 1. ex» 
preffus | ex Callimachi Ep. II, — — V. 2. Mey lvoun, No» 
men, quod inter bibendum pronuntiatur, vino videtuf 
imifceri. Scholiaftes Tbeocrir, Eid. XIV. 18. elu2ae; ly 
tois evjssoeíoi, dxgorrey AnpBávtsy xal cvoudtQty TivàG beupávové 
(4 $Ocve nal Progeiy Tj yf, x3 eyes Ty QuiTÁTwV Th 
VU,6uara, — V. 3. và. Berx9. usgous.. Coronam unguentis 
delibutam et hefternam, z9:20v Mvra. He[lerna rofa. 
Qvid. III. Amor. VII. .66. Me juvet. beflernis pofétumi 
Tanguere corollis, ' Properz. L. M. El. XXV. $9. — Co 
fonas unguentum redolentes, eraQávove uógoisiv dvi ovalawe 
t4, Priapo offert Alexo in Epigr. inter &àéex, CX. Hine 
apparet, non tam infrequens fuiffe, quód tanquam ex« 
emplum rufficae et ineptae magnificentiae « commemorat 


^ 


Pluraribur T II. p.213. E. xa) yàg 5 Tov ? uayloav. pher- | 


Mac peyaboQpgogum ergóc "Axraaxlàay vy Aáxeva , devtic Ínii- 
gixaluc lqávy xe) epit, oryvixa dux tat tine uspryud- 
va», eríQavoy elc peov Bábac irculyev aUTA, 7à einquroy «aj 


ddi0y xad» kreebétas xul saSvgeieuc goi i "e a ien 
i 4 - 


- XCIX. Vat. Cod. p. 167. Protulit Betisl. adus 
lim,'p.206.:ed; Eln: Rriduar in BMife. Lipi. T1 IX. 
INS99.2r5255. (Mak/o nt. X€LL p, 99.) Pata Melio? 


318 . MELEAGRI L28.£29. 


doram in Veneris, Suadelae et. Gratiargm loce ponit.—. — ' 
V. I. Codex. vé, frequenti ap. eui errore. —. V. 2. 
zi abr. 42$ Abyer XápTA. [demL. Iu apogr. Lipf. dà 
Aeyo: Xágerse, Br. recepit ledionem Bentlejanam. — d 
&vpa. ut praecedente | Epigr. verí, íeeurndo. Inter 
bibendum veteres amicitiam firmare folebant diis invo- 
cxis; unde Dioscorides Ep. V. ol xquruge peyévrsc 2aiuoeg, 

C. Vat. Cod. p. 592. ubi nallum lacunae veftigium, 
(Mano nr, XCV. p. 40.) Adítribam Brascui notam: 
s Ultimum diftichon, quod venufliffimum eft, nemini 
»non defjderium incutiet deficientis initii; Verbum 
naxu&eot hinc notavit Hefycbii fofpitator. Animadver* 
tenda codicis fcriptura, quae ralis eft: drrasral Tu 
pTóteo, baixuásas (in meo apogr. ivamuaeeo,) à &yeioc esed 
prc vóro,.. Admodum probabile eft, fcriptum fuiffe hoc 
scarmen in disputatione poétae cum femet ipfo; ut fupra 
neft Carmen LVL Legendum puto: deráeersa — 7e 
 próreov. ixaiyuáe. — Hoc compofitum fenfus admittit: 
palxuáót» bri Tw. Non alterum.9  Alzuádn. SoASUuti, 
páxeres.  Alguásmo. xevríeag, swoAsuuOm;.  Evaryuásew. bye 
paxíeas9s.. Hefych. — Eodem compofito ufus eft. Lyco- 
phbron v. 546. — 8. 29.] V. 3. naf v pro víc Cod. 
Vat. et apogr. Lipf, 

. CI. Vat, Cod. p. 110. Reiske in. Mifc, Lipf. IX. 
P. 303. nr. 332. (Man nr. LXXXVII, P. 38.) Inter. 
nequitias amantium eft xvíeua, cujus vim, ad intiras 
usque medullas pertendentem, | poéta expertus, Helio- 
doree unguibus hanc potentiam a Uupidine tributam 
üngit. De unguium pulcritudine, qua Heliodora praee 
fliterit, cum Reiskio cogitare, ineptum; licet Propersins 
L, in. VI. 6. dixerit: Er mea fortmofts anguibus orá 
-sOfG. Pro buirgudus Cod, Vat. ioaréaths, et Ra. verlu 
Twf$ap. —- 
CI. Vat, Cai p LE" Edidit Ix Beinént in. Carm, 
Gr p. 149. dMajes in ObiT. facri) l4 IY..p» 169i 





oi 6ARMÍNA. 11$ 


Reiske id:Mife. Lipf. IX» p; $67. nr. 337. (Mesfo nt. 
XGVH. p.41.) No&ém precatur, ot Heliodorae cam 


" démante eubanti fro&us voluptatis pereat, — V. 1. Mee- 


Ls $t 
wt God, Vat. — — V. 3, (séAsuívov, Sic Vat. Cod, Vide 
sd dftqisd. Ep.XX. — Ad feq. verf. confer Ep. XI.4,— 
.XCHi. 6. — Optat poéta, ut lucerna exílinguatur, 
wusiphssJu uiv à A/xvoc, quo fa&o eaea yv 5$ air), (ut mu. 
liet quaedam Philippo dixit, ejus pudicitiam expugna- 
furo, .ap. Piurarcb, T. Il p, 144. E ) omnisque, quam . 
oculi conciliant, vologtas perit. Simile eff votum 4/c/e- 
piedis Ep. XXV. Íravy QD» brrig Exevea Jleidg, kwsefse238g 
euséri déc aápixo, Proper, L. II. XI g..— 

Quem multa. appefita ngrramus verba. lucerna, 

,« Quanraque f/ublaso ipmine rixa fnis? 
/ Non juvas. in coute Veuerem corrampere sioru.— 

5 Sj, nefcit, oculi-funr in amore duces. 
Gallienus in: Anthol; Lac-1II. 258. p. 684. novos fpon- 
fos: hortator, -Vigiles nolint. exflinguere lycbsos:. Omnia 
nocle vident, nil cras mewinére lucernae. Ad utrumque 
locum vide Burmann. ; et Dorbill. in Mile. Obff. Tom, 
V. p. 113..— . Quod ad alterum votum: attinet ^ 
valeSw Qefregoc "Evbvnlov, fine dubio dicere voluit, fe opta- 
fe, nt, quicunque cum 'Heliodora cnbet, profunde 
fomno voluptate oblata privetur. Re&e advocavit Manfo 
Scbolinff. Apollon. Rbod. 1V. 97. rwic à 08 Vvri Qvmves 
, y eyovfeiu Thy 'Exóvplova * d el xe mugoruíz, "Bvivulemoc Derves, 
an TÉ mex) ontsipbvory , 3 Ape Ade T: weatrbvruy, eie 3oxsiy 
xojuic wu; xa) OsÓnQrrec plyriireq — Zarrie gv iy é vis . 
Kvposós Ürvov iafev.. Locus Theocriti eft Eid. Ill. 49. ubl 

Vid.-StboA Addit Suidas ih 'Evieufuves Pevov waSw3e, En- 
' dymionem Somno in deliciis fuiffe; idque. Cares. nar- 
rare ait auctor Proverb, it Append. Vstic,. Cent. I. 6r, 
Apud Diogenianum Cent, IV. 4:0. 1v vec yl slo dgór3y 
6 "tmrsec ritilàc "Rsbvufevec, non exputo, quid-- fibi velint 

H 


i14. ALELEAGRA L89. 


vesba £» tin sétes, quae fostalfe -depramtt fune; Loca, 
veterum, qei hoc proverbio ufi funt, commexergk 


Erafma: Chi. L 1X. 63. — .Similem fortumam, fed. 


iai verbis, imprecatur rivali Properiius L. IL 7. 
99. 4rqué urinam. — lle oir ia aredio fiar amore inis. 
cujus loci fenfum reGe percepir Burmanunr. — Paene: 
monere nepgleXeram, in membraxis- "uaqéstn pl» tpe, 
omiffo articulo, legi. -  - jet 
CIIL Nat. Cod.p: 11 1, Reiske in Miíceil. iy. 1x. 
p. 308. nr. $38. (Menfé nr. XCVIH. p, 41.) -Po£ta] 
voluptatis, in Heliodorae amplexibos perceprae,, memo- 
kigm refricans, num illa iisdem deleGetor imáginib&s; 


an novum amorem peCGere foveat, cum [íelliciuniium - 
quadam rogat, — "V. 2, W9w) habent mwmiganae. 


Brunckianam le&ionem de vellicetiomibus cr mollibus 
ssorfeuhsculis , quales diltemío infeflo ingrueute amantes 
fibi in disceffu inferre foleant, interpretatur. Mano. 
Quae fortaíle vera eít interpretatio. Haereo. tamen in 
«exe, quod non fimpliciter eft. infefium et imiquum, 
fed pravum, a recle desortum ; at ap. Callimacb. .H. it 
Jew, 83. ise», eire 3ieges Ag 9x). euo, ofr IpsuMw 
19vwpsis, - Sic fibi opponuntir exea Qeovsiy et. eódán. üiveny 
in Scolio XIV. Quod Hefyebius exoxx interpretatur :per 
jvuxeeic, eo non efficitur, :ut quaecunque res ingrata 
ene) vecetur; [ed eae tantum, quae, quia contortae 
funt et difficiles, moleftiam pariunt. Sapientiam mut 
tis difficultatibus implicatam ee$íe» «xou» vocar Herma- 
féesmax in Rleg. 81. quem locum fine cauía tentavit 


Kleinricb, in Obif. crit. 1. p. 4$. Orationem dialegicis 
argatis plenam 'eseae)e usJevc. dixit Zisrip. Sidon. Ep. 
LXV. Fortaífe itaque vitiofa eft membranarum NUM 


ra, et legendum: k: 
,zxüeusaéu» Ves» xsleunata — — 


"Aeutáe. exAupóv.., miarbve hliáMaimTew, — mixqbve 9 euusdv, 


Hefych. Cf. Etymol. M. voc, beide, Conf. Riu. Var, 





I-a9^ e 7 €4RMJIN A4. | x14 


K.e8t. Hf. 17. P. 645. Plurimae fignificationam, quaé - 


huic voci tribuit. He(ychiw, noftro loco conveniunt, ubi 
de W9gp.,Rmantibus iwgrara, siege xe). xppard, five, ut 

Nofley appellat Ep. LXXXI. et LXXXIJ. 3vestóetu agitur, 
Quae fi recte pofai, nollem verba &euratwv Vi9;u» xvleuara, 
de vellicationibus matutino tempore illatis acci; ere — 
cur enim mane potius quam media no&e bis nequitiis 


btantur amantes? —- fed de diluculo, quod amantium | 


amplexus: divellens vexat, xȒ2p.  Npn enim femper ned, 
ubique .werhum a/dev fenfu nequam ponitur  Earip, 
bed. 599. laBec, jeric rin Busy aviQo; Qefva.. Andromach, 
20$. $1 m.sue3üo Vide F/effdisg. ad Herodot. VIL 
P. 513. 76. —. Vernm. nec ultimum hujus. verficuli 


vocabninge,vitii eyper& Cod, habet 3euxapt. In apogr, . 
Lipf. isuyees, efterisco appicto. .. Hoc fipcerum putabat - 


Ruiskime, uta Jéxve et «ne derivandum. , Metri detri- 
mentum pro nihilo putabat Vir do&tiffimus. . Brusckiuy 
vnde fíàm le&onem fümfesit, non' indicavit." iplius 
inventum puto; quam probabile, hon dixerim. vlcera 
WPutognplt- (4-94 c et zxlen) forent cruciatds,' qui aliorum 
talis: giüdofir; at qc bropbeléazoy in re fimili Epigr, 
LXXXIL -Senfusoptimus; fed d inue latere een 
Corteéherits wgquidém t j 
viget Koop ui ned. 2 
Meri intule. Hifycb:s Nibil-diver(z Mepide PETS 
quotum prius de graviori dolore ufurpavit Sopbod. i^ 'Tra- 
cbjn. f? 59: da3e 9 serénv Adayidc dyriesaevos, üt Branchiut 
ex Phprii, Lex. Ms, reítituit, De Ajéfae3u, mordere, 
pusgere,. vid, focii Oecon. kipp. v. p. 3. — Masnfoni 
in mentem venerat - kvepeta Qaxpoxapi, Net ipfe ta. 
men. fibi .i in bac emendatjone [atis faciebat. — V. 3. 
erepytic lyà Mlijaya xerti eanpar, Vat. Cod. et fic ápogt. 
Lipf. óifi qued iua pro iuà legit. Brunclii lectio Keir- 
kiuty habet au&oregi, Seqn. verfu pro iv exse in Le&t, 
eorrigit editor 4) wwelg, quae Sebueideri eft conje&tu 


ír6 2$ x MELEAGN 1.9. t34o. 


fa, proUstà JPyrrenbacbio in Bibl. etit, p. 31. dn Vati 
Cod. à» exíex exítat, — Mihi in hoc difticho - nondum 
omnia videntur ' ad fanit&tem perduéta, — Wticliruvov. 
De veftigiis le&o impreffis videtur agere. Lii: E. «8. 
Veftigia viri alimni, Collane, in leto funr uo. Ariftébme, — 
Epift. Il. 22. i£evésry vic tiit, xa) riy ereuuviv "hirágoti, 
davreMie Wu) xécuex và detiepa To? Bevrígov evjarol, Bre daedqe* 
leri uógara evovylas. Cf. Tibull. Y. 9. $7. "Propertz 
É. II. 29. 39.-—— V. S. kapdv Urtrgov. Wyttenibucbilis in 
Bibl. ctit. 1. c.^xdp' kv. Üveteoy conjici, five - xdut y doeloa' 
(vxsrárg. Prius praeferendutn, - Num me ja Yu 
Miagine fomni fecum. vider , ut poéta toquitur Srt * Amrith. 

Eat. H1. Ep. CCVI.— Agarbia; "Ep. XIl. foc M^ tib ped 
Wiigoz, "Db us ^PebasDelorc: src &udiBanet, "Dye eeysorrat 
vide ad'Ep. £EXXXIV. — V. 8. &e?y Cód, Vat: Wirapogre 
Lipf. elei. ubi etiam eret 9 Pos dXffat. 7 5 0778 


QV. "Vat, Cod. P. toj, Gag xudboris nempe. " Me-. 
huagro afferit PJanud. p. 448. St. $82. W, .Simjlis.eft, 
' "Infusin Ep.Inc. LXVII. et LXVIII. (Msn? ur. XC. P-39-À 
Poilofirat. 'Epift. XXXIII. p. 928. caufam, qur. rofae,, 
quas deliciis aiferat, [ubjto- exaruerint, quaerens, qpsnti. —- 
fufpicari licet, ait, oí» Nveyns sagitociiu opos, adi qé6xt-) 
vo eic mpic 63 dul» 2woy &AA éuen vt 19ryey adudetrápou xgarrdc 
Ȉ kzehhere. Iden Epift. XXIX, p. 927. vagiyeg 24 5) 63, 

HEHIS ha^ avrà ei. 


)u . eu 474 n d 


4.30.] CP. Vat. Cod. p. 168. Plad: 449. $t? 
$82. LE (Manfo nt.XCf. p. 39.)  Corohani! puéliid 
pedit. — — V. 1. &xaxe Planud. Longe élegantion 
membranarum le&io. —' "V. $. pveopoereixo Planud: 
&ogoBérevog i Vatic. Cod; a primz manu effe, notavit Br. 
Quod unde didicerit, ignoro; Salwaffur eiim in Plin. 
P. $36. ad quem le&ores remittit, de Béres quidem 
disputat, nóftrum autem locum non attingit. In meo 
Aütem apopfapho, nulla. ledionis dlverfitate netátá. 


L39...- /  GcGARMINXA . 317 


qposoBrerpáxev exhibetur, De fórpv;, quod crines fafti- 

|^ giatos, corymbium : fignificat, alio loco dicemus, — — 
kv9egeag in Cod, ab antiqua manu eft; manus recentior ; 
s: füperícripfit. — Optat autem poéta, nt corona Helio- 
dorae comas floribus fuis confpergat; quod cultus ef 
venetationis fi ignificationem habet. De AnBefoMa vide - 

. quae .qollegit Bourdeler. ad. Heliodor. .Aeth,. L. III. 2 
p. 1728. ed. Lipf. : 


"CK. Cod. Vat. p.IO$. Planud. p. 448.St. 581. W. 
(Manfe nr. LXXXVL p. $9.) Schneiderus in Per. cri 
p. 107. hoe diftichon jungendum putat Epigrammati 
LXXXVIL qm que in Flor. edit cohaeret. "Verum in 
Florentina permulta Epigrammata cohaerent, quae í fe- 
' paranda effe nemo dubitat. ' Mihi certe et illud Bpi- : 
gramma, quod in Planudea praecedit, et hoc diftichoh 

. totum videtur conftituere. — — V. 1. »9 Planud. lmita- 
tus eft haec Aparbias Ep. XXV. 7. g. kAAÀ TÍ uoi rv 33e€, | 
is? "efe uv9oy bxoótr "RÀanov 4 «4 xidSágue xpoopara AxMádoc, 
Ánte E fapplendum uAAAÓV y ut in Ep. intet des. 
CCCXXXIX. dustav &l Xápirec Qepenvyfn xoloavov a yAqe 
"94)e wirránv, 4 maek vj TlaQfg. — Cf. Antip. Theff. Ep. 
Y. 6. Hunc dicendi ufum illuftravit Dorvill. ad Charit. 
P. $38. et Abrifcb. ad Aefch. T. 1. p. 19. — V. 2.3 
^e Aareliee Vat. Cod. In Planud. AxyroDse. 


,  CPFIL Vat. Cod. p. 108, Planud. p. 449. St. 582 W; 
(Mano nr. LXXXIX.. p. 39.) 

CPIlL Vat..Cod. p. 116. Planud. p..450. St. 
$83. W. (Manfo nr. XCVI. p. 41.) | Ad apem, quae 
Heliodoram attigerat. — Simile eft "Epigr. Srrasonis 
LXXXVIIL, Ineptam effe d»voav in noftro carmine, prae. 
elare offeudit Scbmeiderus Per. crit. p. 47. — Idem varie 
thtero le&ionis notavit p1I8.— .V.5, Quod apig 

iodorae cutem tetigit, indicere. videtur postae, puel. 

7À. sàexómixeey Cupidinis góoc in. pe&ore habere, 
. H3 


i * 





- 


318 NMELEAGRI I 36. 4.37. 


Simili acumine, quamvis minus inepto, /cbiller Tariuy 
L. M. 7. p. $6. «f oov xai e péxrrray beh. o0. evéu£rog 


Qietis; 523 yhe uburec dutig na) vrrqeaxer voy rà. Qualuat 


«s. — Pro 3sqéwowrov. Planud. jorevos.— Vat. Cod. 3o& 
eurav habet; quarum le&iónum eotnparatio docet, verib 
fimam effe Brunckianam, quarà ; ipfius elegantif imi virl 
ingenio deberi puto. — V. 4. coU" qv, rov d 4. Plànud, 
veur. s/*ac a QiMeaere. Cod. Vat. 75, igitur iterum ex ine 


. genio eft pofitum. — Mihi tamen verifimilios eft, Melea- . 


grum fcripfiffe: 
ve) 9exln ovr. qy^ sl, d Quétarrs, — ' 
Epigr. XC. 4. ein mérro, vat, QuAiutvet, vérev. "4 
CIX. Vat. Cod. p, 282. Planud. p. 228.5t.332. W. 


. (Manfo nr. CXIX. p. 50.) ^ Nec in uxorem poetae, ut 


Op/opoeus putavit, nec in filiam fcriptum, quae Valcke- 
warii eft (ententia ad Pheeniff. 88. p. 33. fed in ama- 
fiam, quae poft jucundam corifaetudinem immature 
fnorte perierat. — V. I. vég9ev $36. Plan. -— eroryde 
Mlyevey, ut Ep. CIIL 3... lacrymas, rovae munus amicisiet, 
Anthol Lat. T. HI. p. 75. — V. 4. estie, In bac re 
fatis frequens apud poétas.  Téeocrir, Fid. XXIII, 33. 
(r&3o 9) xa) fenaxd xoaseev^ Bbriemiieaz 33 00 ngo Avetw —— 
Epigr. &ées. DCCXI.. guxér é)vguoüc luegté xoíey exbviete 
petisti. DCCXV. TíuBn exeiqey lx) GAtpápoy Meu kgoit- 
khy. — Priflaen. L. Tl. 13. p. 93. xà) saveezévin Véxpten 
*év yehupáruv, —- — LeCio vipa -i2a» qua au&oritate ^ 
nitatur, ignoro. In Planud. et ih. Vat. Cod. yvapa legitur. 


' Sed vera videtug Bronekiana ledie; certe eft elegan-. 


tiffima. Euripid. Phoeniff. 381. 3 teer »zj' Hy. 3a- 
stvjjeiv* quae eft veriffima Muwigravii emendatio. Her- 
«ul, Fur. 625. xà végav! Veces nmt Mavéeve, — 


S. 30] V. eoo xe. Bmotile munus, que nihiteffi- 


Cifur ad miovendum Orcufr qui folus deórum «adve 
es deriv, Dio Cheyfofl. XE. p. 173« D. stie ora 








E3il. ^ —— es8MTNA 119 


"m tja: ila viam ysnafse,  Nonni Dion. XLVIL 
de sveiv trés, Vv, div xáer..— Appofite' Antigone in 
Eurip. Phoeniff.- 127723v xáer kx&girrov sl; 910000 3iovwa, 
deos venersía videlicet, 8c x&erro; poii drach TÀy 9siliy 
e9x. fiyry ^ ut Stbol. interpretatur. -— — V. 7. Quod Me- 
deegér Heliodoram $4 vocat, inde non fequitur, !ut 
ejus fila fuerit. Cf. Epigr. LXXXVIII. 1. — V. t6. 3 
Perperam i Le&ionibüs Aldinae primae fubje&is uerée 
éveysaMsia corrigitur, quod receptum eft. in Ald. fec. 
quafi hoc earmen in tatrem: poétae compofithm effet, 
In Afcerifiana génie, omilfe apoftropho, et accentu: 
mutato, 


e CX. Vat. Cod. p. 418. qui hoc carmen, quod fin pum 
au&toris nomine desino Planudea p. 124. St. 179. W.3* L 
WMeleagro vindicat and m venerandae antiaeiratin T in 

pretioíifimum .monimehtwm, a fe recens detectum; ; 

. éruditorurn admirationi venditavit j'o. Baprifta Zenobtzri, 

fub titulo: Ver Idyllium Meleagri e Cod. Vat. Mf. edi- 

aim er illvfirazum. Romae 1759. 4. Errorem edito-  . 

. tis detexit Vir D. in 7osrnal de Trevoux 1760. Mart. 

p. 763. dem carmen feparatim exhibuit, prolixe 

commentario inftru&um, Meinecke Goettingae 1788. 8. 

Habet hoc Eidyllium, quo fe commendet; vix tamen 
dignum iis laudibus, quibus. nonnulli id cumulaverunt. 
Neque enim imaginum novitate, copia et varietate, ne- 
-que admodum ingeniofa eatum adornatione et concim- - 
natione le&torem retinet et delectat. — — V. 2« sogQvgís 
Com fe purpureo vere vemittit bumus..— Tibull. 1L. 5. 4. 
Oppian. Hal. L. 1; 459. ix! $xór. lnSauéssems ir) xSot 
slagog dou Tiopddqeov. yshsumm , Avazvebey vs. SéAnueen. Xeí- 

wator esbiéuea, — — V. 4. In. Anale&is typothetarum er» 

vore Jyéenvra legitur, pro J»dezvra. — Mox omnet 

Planudeab editt, et Cod. Vat. ixéj;ess. exhibent, quod 

Zenobesti fic vertit, quafi ixóeuses lepiffet.  Noftra le&io 
debetur íagacitati Hucji in Not. p. 34. cujus emenda- 
; ] H 4 , 


1 / 


3 


. 320 / MENEXAGRI L3n 


tionem firmat Cod. Planud, regias, ubi a prima manu, 
bséuzes habetur.  Fundem errorem in. Callimachi H. in 
Del. 262. correxit Hewmflerbufsus: xqéenoy 2 bápyrs yiz 
sé92uev devos laníuc. — Anacreon p. 334. Vsov. jupéiesz xeudi- 
en. Libsmius T. Ll, p.280. 17. v9 Qvrg arie $ yl xouile 
Herodes zt. in. Inícr. T. IL. p. 300. Aesuhem t6. népag 
éeaNrpiiées ioirovezxi. Horasius 1V. Carm. VAL 1. Dif» 
figere nives, redeunz jam. gramina campis Arboribusque 
comae, — Pro serae vitiole seríauc Vat. Cod. — 
V. 6. bveryouévom. Nec flos ullus bias prazis, Properz. 1V. 
2.45. Vide Bursmens. ad Lotnch. p. 103. —— V. 10. 
kmuiplvro. meveytAuc ZíéQveoc dicitur Marco /Argens. Ep. 
XXIV. wewovarec Dioscoridi Ep. VL et Pbilodemo Ep. 
XXV. Pro Zeqdeo» Vaticanae membr. 2eQdee,. male. — 
Mox Hkgerius p. 14. woxrecavro; conjicit. — Valgata ele» 
gantior. — V. 13. vivxwra et usxisai. Cod, Vat. — 
gorriéveei; Nota veterum. de prima apium origine opis 
nio. Loca fcriptorum collegit Becbyannss ad Antig. 
Caryít. p. 36. — Sq. verf. u£9y Cod. Vat. .Una ex 
Aldinis pao — As«xà x&aAss. ut Mufacus v... 5A. 9i 

uéAMua ag)owxénv, ubi doGjflimus Heinrich noftrum lo- 
cum laudavit, seaerpíree hinc fortaffe fumüt Lsciam, 
Ep. XXXVIL éxeex. soavrgrec dà elggAuc. — Nonnus 
Diony( L. V. p. 152.  Ariftaeus Harmoniae attulit 
eeQdic usMetqe AaidaAÉqv ediva mor pire Aextíyc. Pbocyli- 
des v. 16:. b 9i elyBouv Zusvsei RupióvexTa set d*yyen 
uxgejouo?sa, ut haec emendavit Rubsken. in Ep. crit. 
p.89. — V. 16. aeyéqarot. Planud. — V. 18. seg 
9 ev Vx9sr.. Vat. Cod. Inter eas, quas vernum tempus 
adducit aves, cygnum numerat Himerius Ecl. XIII. 35. 
p. 237. (peXv. ga. Tà wey dap oix kvbivac dde dui», edi. 
vac wéxveve q TérTryAQ, kÀX avri» Tbv dx» —- V. 20. 
(xe. Pjanud. Noftrum eftin Vat. Cod. — s4pv itsque de 
ovium lana ufürpatum. — F'elerius Flaccgt Argon. VII. 
"323. Micer omnis ager, villisque comantem Sidereis z0£84 











1.31, 4.33. (* GARMINA. |. 8233 


pellem nme. fudit 'in artus.— dppulejns Metam; L. VI, 


P. 402. Oves ibi nitentes — Inde de coma presiofí vellerig 
floccum mibi confefliss, quoquo modo quaefstum, efferas, 
Ubi vid. Intpp. — — 1. 32.) V. 21. x«i va/ra 33 eaucw 
«m Aivorec, Vat. Cod, — Idem fequ. verf. ssrsané. —. 
eii de apibus Giriftodor, in Ecphr. 343. Tu«pixà 33 ade... 
juges vrac) evéus Sei üAdro Kqelov uifyputa -ussugravyác. - 

. CXI. Vat,Cod-. p. 235.Íq. Planud. p.265.8t.3 8 I-WA, . 
(Man? nr. CVIL p, 45.) Cicadam regat, ut dulci cane 
m fuo fomnum ipfi cenciliet. Elegans epigramma, eg 
in fine praefertim caleris plenum. — V. I. Laudat bog 
diflichon Suidas v. kyeevéuo: T. L. p. 39. unde Br. «xin 


' arripuit pro koiuc, quod Plannd, et Ced. Vat. habet, — 


t€ 


Cicadam rore, non minus quam vino, ebriam duxit 
ep ex Znacr. Od. XLIII. quae tota conferri mege- 

. Antipater Tbe[fJ. Ep. XXX, kp? éerbiyac us30en 
Mio. Quod incalefcente fole veheroentius . canunt, 
Jbeopbyl. Simoc. Ep. l vérni, Bit, hwríyssv dose Spunddo 
piJoexóusvog TegeríQpi. Cicadas rore veíci, primus dixit 
defiodus iu. Scuto 395. 9 méeic iu. pois S4Auc Mee, - 
Mrifleseles WA, An, IV. 7. d. 38 vrérti£ ubyoy vüv. vouérap 
erépa ovx. ext —— Ae op 79 9póe rol Qeres óvov.. Cf. Asben, 


.L. 4. p. 46, E. et Virgil. V. Ecl. 77. Lepide Pbie» 


firesus poétam , quem. cicadae comparat, amico comi 


. mendans Epift. XVIL p. 92 1. d; J 4 uà 306ey , inquit, 
boo error vgaqsly, sexievivud eoi uaxjéum, — lpuutipog tela 


Toupius emendavit ad Suid. T. L p. £4. pro igyuénam, 
quod in Pljanud. Vat. Cod. et ap. $widam habetur. | 
Epigr. inter à3Xe«. CCCCXVIL. víxve. pa 0v. Qudguum 
térrrya 9gorspliy &AxrT. k^ kugeuóvuy. — — V. 3. seráDam Coin 


-pigit j'of. Scaljger. — xdv Aldina princeps, Reliquae 


xsaoie. pedei ferrasos intellige. Quomodo cantum edant 

loquftae, decere ftuduit Ariftoteles H..A. IV. 9. Gweme 

suerdomu: n. Bibl. Nar.p. $04. Elegans eft neício cejas 

jecus ap. Demerium de Elocutione c. Cx p.$4. qu 
H $ 





$238 v MELEAGRY . ——c V'Ljo 


«ulgo depravatiffime legitur fic: grepóyus. Y rox fo 
Juyvek» koi», V v: wor &v QAéyny xa9Éray  Vrorrápavob 





xaravjsíy. Quae fi comparaveris cum verbis Zfriflvphrnis. 


Ín Av. 1695. vh. wy 6 "Deexíeiog: é£vuéAMc ixíeac: Sá»meti. 
ioeiufenels dpuokavàc BoZ — et mágis etiam cum his aps. 
, llexandr. Cloncntem Cohort. p. 2. dea saérumie, bein 
el vérreyec Óe) ré; mrráAUe ges ky vr Bow. Siphusvot dar 5 
fic forte conftitaenda exiftimabis mecum wrieéyov y 
Wo xeraxét: jryvehy hos, Urs vor' dv QAPyioy ticip! infra. 
O85) errAoe xatuvairg. Ab alis fonorum centum. funidir, 
. Wuando ardens folis aeffur eam. fub. foliis lasentem aris 
«Myr» xavpm xaravalvti, ut ap. Aircbilocb. fr. XLAI «cosit 
plv asrd» Selemcxavaoeuz, ubi vide notata, — V: 3. 4. 
Profert Suidas v. xau. — — ^ópuc Vat. fuperícripto a. — — 
, w^ádruc nbXeua. Aóoyc, cantum lyrae fonis fimilem edis. 
wilcaeus Ep. X. Awro oi waáQevrec Teov Qéeuryy: MeXgedv. 
eAéQev de lyra ufuürpavit Orpheus in Argon. 1006; —^ 
-W. 6. kerg3óv. quafi eamPane cértans. Maríattis Ep.Tl. 
— 4I. 5; 3à. uen "Ayralày vérrii QUbyuseroc deuevtay, —^ 
-. N. 7. ureiifenóv, Hoc enim- tempore -cicadarum cantus 
ynaxime ftrepit, — Cf. Sebol. Theocr. Eid. VII. 13$: 
dMelian, H. A. HI. 39. — — Ceterunt haec. expreffa font 
ex Müusfalcae Ep. X. oi^ igà wexutver exisgity i3 QuAME 
wépinc; XosDüv da wTrpóÓyu» di) xeíxeven uíMe. e Drves 
éypeóen.: C£. Ep. XXIV. 6. Locuftae Leonid. Tar. Ep. 
EXV. émi2ov eéreyev tribuit. Pbazns. Ep. H. Arystày faa. 
Wsseav. ivy» "Augic rb orregéyav, àv BaSUs Vevov ayov. 

" CXII. Vat. Cod. p. 235. Planud. p; 266.$t.383.W. 
(Mean/? nr. CViII. p. 46,) Ad locaftam. Idem argamen- 
. Yum, fere eadem ratione tr&&tatum, wt in praecedente. 
S WV. EZ. AhzeryAR uóS$uv Vat. Cod. Pofteriori vocsbolo 
ridus füperícriptum. krarpàceftetism in Planud. Ele- 
. gan» le&io, «quam-Br. Meleagro reftitnit, Finerium ha- 
'"bet-au&orem in Not. p. 25. Minus feliciter .Scal/gt* 
hpuriré.. . Macndon, Ep. 1. 3. -idicitrérium pseluvwe, quoil 


$32. VA YAIWAS tà) 


*amen/et iplum cornje&urae. debetur; Codex | enim: 
éná9gua habet, — — waemuóSiy Dry; cujus cantus'ad 
fomnum invitat, five fomnum leniorerf et jacundiorerd 
teddit, Ap. Ewflarb. de H. et H. L.'Il. p. 36. .bortus. 
jueundus ipic éQSnAnllv, xaelisc mueajvxd, sapapáóico, 
Wexse  Lenimentum amoris maesuéSu» deeroc, idem L. 
—OWX. p. 240. etLucias. Dial. Mer. T. EH. p. 282. seudreh 

sacauóSi Sophocl. Electr. 129. Vide de hoc verbo etdé 
 wspsusDse $m disputantem JKaffius ad Thacyd. VÀ 
p. 371. et T. Hemflerb. 2d. Xenoph. Ephef, p. 153. 
quibus doGifimus Locella. quaedam de fuis addidit, — 
Vix hotatu dignum, 4nod in Vat. Cod. wagk uc3»v legi» 
tur. — V. 3. avre4véc. Facultatem cicadae ab ipía natu- 
fa tributam (gnificat  asvoveys  uéae uaTuoy&éu?s. dixit 
Apollonid. Ep. XXV. Quinsu: Maecius Ep. V. $gotegri» 
Wiew avreQuei qxéAem. Tb5ucyd. l. 93. Xufvag Vw fug 
eVroQva;. e) xuperonrrovc. Scbol, —. Sq. verfu dxxqeépuen 
$a; Planud. et Cod. Vat. Qp/opoeus fas conj. Bro-- 
decus 44e. Dorvillius ad Charit. 'p. $18. tentabat: 
. (xugsdeaga QíAon coss A, qr. — — V. 4. 6. Laudat Suidas 
v. utro; T. IL p. $67. — $9iys» lparesMvov de canta 
amoris cruciatum leniente accipio, Jer «avi viv dee 
eu. — 'V. 7. 8. Excitat Suidas in yruov 'F. 1. p. 481. 
ab freier, quod locuíiae promittit poéta, eft caepae. vef 
porri genus. Paílim commemoratur apud /Afriflapbenene, 
tanquam divega cibi.. Vide Schol. ad Ranas 635. et ad 
Vefp. 496. Attigit. boc verbum Ca/anben. ad Atben. 
p.142-Íq.  Beodaeus à Stapel ad Theophr. VIL p. 786. 
Quid vero fit, quod poéta hanc plantam, tanquam mu. 
nus locuftae inprimis gratum, commemoret, nemo dixit 4 
: mecegodicere.pofíum,—  Verfü q. Vat. Cod. eróunes ex. 

'daxd)ue. Prius etiam in-Planudea eft-et ap. Suidem. 
Vexie attien eft prenanpaue pro edo, Vide Fines 2d 
Meer. P 9 


1296 — ^0 MELEZAARI ^ 133. 


. CXII. at, Cod. p.412. Planudea p.82. S.r20 M 
(Mano nt. CXL p. 47.) "Vinum, nifi aqua dilutum er 
temperatum, ignis naturam habet; fecandum Eraroffóe- 
pem. ap. Athen. IL p. 36. Fw elós vo; wogt ice» dxs« píven, 
Manc ejus naturam ex fabula .explicsturus, antiquam 
efle, ait,. Baccho cum Nymphis confuetndinem, jam eg 
gerapore contralam, quo recens patus puer flammang 
effugerit. Optime hanc fabulam illuftravit "— 
dinis Eurip. Bacch. v. 520.: | 

"AxsMev Séyarsg, Me icd 

Tw sóváq91. Alpua,. JECA 

X) yàp iy €i; mors srsyaic pov due * 

T) Asc geéQoc oapse, uu E 
4 Are usps moph; iij; à9awéreu Zebe "og 

$ rexelo jeraeé vo. 


Vide Valkenar. ad Pboeniff, 651. et Burmaxa. ad Áne 
thol. Lat. T. I. p. 12. Vertit graecum E E neície 
quis in Anth. L. Lib. I. XXII. : 
Infantem Nympbae Bacchum, quo tempore " m 
Prodiit, invetrum cinere abluerauz. 
Es illo Nympbis cum Baccho graria multa ey 
Sejuncius quod. fit ignis ez uras adbuc. 
Non magni poétae verfus; fed vitis, quae auGtoris negli 
gentia fadit, librariorum ofcitantia auxit. In. hanc mo 
dum reftituendum videtur carmen: 
Infantem. Nympbae Bacchum, qno tempore ab igne 
Profiliit, foedum elluerats cinere. 
* Ex illo Nympbis cum Baccbo gratia multa eff ; 
^. Sejun&is, prodit ignis er uris adbuc. 
Sic omnia fibi ad amuflim refpondent. Feedwm crmere, - 
gig véoeqo nyADéueyow, dictum, ut ap. Horas. 11. Serm, 


M. 26. Capur fotdnm impexa porrigime. — Nymphis « 
Baccho /cjaadis, wv de uieyes9oq, ignis adhuc prodis. 

















1213. 33. | . Ax M131; . $34 
piftetió: fülbba hr hovíffimo verfo:  pródide in fioe 


poéta lé&orem nor magis offendet! quam clifio in pen: 
tdmetro negle&a. ' "Hanc fHicentian Teqilloris. aeti verfi 
Réatolés, cum Gráéci tum Latini, frequefitet fibi fumfes 
Fat; - —— V, 2. xexuigsyoy. Planud. et'Vat. Cód. Correctie 
Bis et'du&tor et vàuft'latet. — Idem uvafekSo) et xvaisdeeSui 
aülore Hefycbio; eadem metrica Patio. "Vid, T$wocri 
kid. Xstv. 18. — *Veri feq. legendum puto: "a 


jou 


3 robvsxa » Népjna Beó x eat. 
bor Flor, ed. Jeyge, Aldi. filiorum irype exhibént; Ge. 


.... uina, je&io in Aldina principe et T et incite 
"fiana habetur, : 


^ 


4. 33.] CXII, : . Mat, Cod, pe tg.  Kdidit Reirhe 
kr Anth. p. 16. nr: 443. (Mano nr. CIX- p. 46.) Lá 


«Eram. Veneri dedicat, . Pro vuitisíeropu Cod. praebet 


eeuticlsress, . bandem formano Brawekis veftimit Loo» 
sides aor. Ep. XXL. ubi vulgarem eviraíeroen etinm 
Suidas et Vat. Cod. tgetur, -- In' G£olei H$mn. XLAL pi 


Mosae Itieesqévye uutraberogeg. —— uieryv; Vide ad Epigr; 


EXXI. .Fertaffe lac tefpesit Pompejus Kp. I. T. 1I. 


pig. rà ceJodwribs ie pasa un Lousta ow bos | 
Mon es apogr. Lip ei. 


—"EXP, Var, Cod. p. 169. Planud: "pe 444. St. 577 .W. 
OMA hr. CX. p. 48. Scriptünt In arma nova et 
folendidà , quae Mars in templo fuo faspenfa eile In: 
dignatir. Expréffum eft ex. Leonid. Tar. Ep. XLVIL 
Cf. "etam 2fnrip. Sidem. Ep. XXIX. Ahthologia Lat. IL 


Tr C CxXxt. Grandía qui exlguis deducie falla figuris, 


(fd Fenerem [Bine] abear; mos rzuba faevo juvat. Sangat- 
86 bae rubeant, Gradivum carmina "plac, — — V. x. 
Aka eft'ex emendatione; quam vit Quidam do&us 


b Sciligeri codici dlevit, et Finerlur p. 42. probat, Af 
»mlhi valde displicet , cum fit proffus inutile; integf& 


nthirh- effo. arma, fglendénus, pulcra, fatis declaratur - 











ut MELEARE EN 


vin fequ-difliche. qni habent Codi. omnes et Syódal 
vin Senxéc, . Mallem fere, quod. ibi Kefleras habet, iti- . 
ndcm ex. .cenjedora, licet fic in Anthologia legi dicat; - 
plvarélv vef) Uc Deeyxoiei ,. quod metrum in tuto ponitg 
aíed boc non. magis. eft genuinum. .rsm in hoc verfa 
wyvacat, et non eft in Suidae edit. pr. ubi locus (ic fcri- 
wprus: río sá)e wai. D»grüv Doryxeiiv kviye. exvAm. AHilie 
s nihi epitheton quoddam Voci Sejuxoieu congruum deeffq 
wvidetur.« Bramckii verba funt in Le&t. p. $1. H, Ste» 
pbenus verbum riiv pro appofititio babebat, fine 
Wávfa ídoriea, "Vitium &ft in' ssp, quod jam antiquirog 
depravatum feiffe inde apparét, quod a Se  pratterta 
tur. "Vide, an corrigendum fit: ud 
vo.s .Hà ÁO uDveréiv 1egoi; diy TM 2 
Patum profe&o disesiminis eft 3pteg ret et rzPOÍD; /eté 
red..autem :exssorapendio fcribendi fs .ormas eft, ^ Vago —- 
Gad. Serres Aevitbtwe et Iq. vería: mv alrxiezoo x "Inuso 
aov, - byipyas.. - Vide. Fomer.. Odo y, 274. Cf. Sranieja 
sd Aefchyl. Apa); 587.— — V; 4 «buo. Planndimé 
páfefte contra/poétee mentem, —:.Mox etiam reGadgojd 
emendatam ef pro iwgév, qued. Planud. habet, Mud 
praeclarae emendationes ad bujus carminis fenfum: pera . 
fpiciendum nihil omnino profuerant Mejneckia , ctus 
ridiculam interpre m hic exagitere. nihil attinet.— 
V, 5. acrg. Planud, , Ad verum ducebat le&io Vat. Cof 
x Isle: Armá, fruftra fplendentia , ^ec telis percuffaa | 
choris.quam pugnae aptiora, Qradivo diüplicent, —, 
Meg évsea, Pueros in Panathenaicie enm clypeis fedt (ie, 
cenfiat ex friflopb.. Nub. 984. "bi vide Schol, . inr 
cum clypeis faltationes , éum virorum twim mulieram, 
corüiraemoravit Spatibem, ad Callim, H. in Dian. 241, 
P 341. — Veif. 6. et 2. protulit Suid, in Craed. ubi 
"priores editiones legunt: dira. ed bwniie &AAÀ Xntiiv, 
Ü Syae« SáMauy xobusirs, Pro lvozag Edit. Flor. bexég, — - 
V. 7. 8. Suidas 3. Mi3gog. e— Vite Quin indignauee 








A89 :51 —o £ARM2J3A. 322 


ne liaec upnuntiat deus, syliebris baec.ornamenta effe 
fignificans. Refpicirgr.sutem ad morem yeterum. aedeg 
.£C]gca pnblica axqmis, qrnangli. In curia quidem Eleorum, 
.Agaiggup, vocata, ubr oratores eloquentiae certamina I" 
Abgbant,;Ícuta. erant fuspenía, Jéa«. sivsua Xe) 0Ux k let 
-geaépes semenpéya. - Paufan. Vi.2g p. 5$A3.. Etiam in 

pulcherrimo illo er. adipftentationem exftru&o Ptolemaeí 
.tentario, quod Callixenus ,Rbodiy;, dejesibit ap. Ziehen. V, 
P. 394$ F », inter . reliqua. ornamenta. Supe RES: | 
dpi — e? s), xgerei. 

.OCOXUR. Vat. Cod.p«4. 36. .Planud. P 33. St. "n .W, 
gum lemmate: hee] dy ninos Aye cMaxieyeor: gebe ub 
Aevreg, Síutu: 78, Ah "- uxmpévev. ' "(Manjo- nr. CXIV. 
$&47.). Acumen, in quo definit po£ta, debet Mofzlq 
T. L p. 411. — v. 3. pàv- keorgfa, Bovem-aratore 
iAmmplare nefas pibe Vide notata | ad Adae 
Epl... 
VIL Planad, P. ELA St. 457 W.. Mino nt, 
XN. 48.) Poéta le, cenfpetta filigrum Niobes cae. - 
de, .ad eorum matrem, properare fingit, quo ei rej 
onnyen, Vix gutem fiios i interfe&os nantiayerat, quuto,, 
fce, JA, Alteram partem converfus, filias qnoque Dianae 
fagittis pereuntes videt. Confer Amziparr, Sidon. Ep. XLI 
et XLUL — Tbeodorid. Ep. VII. Septem puellarum di- 
.verfum habitune Meleager adumbrar, quoc filias, toti» 
"Weédtde filios Nidbe ligbuiffe dicitur wp.-Erip. in Cres« 
phonte. Vide: Scbol; ad. Phoeniff. v. 162, ubi divezfae 

traditiones deGe-recenfenter, Disputavit de haa 
fabula .Cuperss in&bíf, L. H.. 17. 9.338. (qq, CÀ 
, Heynium. ad Apeliédor. P $90, V.:9. A9t xipaue kvóo 
Jreugr. - De ritu — in.lu&u folvendi vide Spenbem, 
4 ad Callim. H. inc ,246.Iq.— V. 6. mÀnyt 
Mets, jam. caedes in s s redundat. ' Qév dé loco, 
ubi. caedes . no sud accipi ,. quod Man? fecit, vfal 
Aids vix pautum ——. . Pto ai, ai veteres editt. quad 


ii: | jV 





128 MELEAURY  l3s34€$35& 


confului omit: aT, a7 exhibent, lécandum praecéptuth 
Suidae P. I. P. 639. exualvét à oh Verliiuun: Seyvwrind», 
wseipzeluuavoy wal dihópsvoy, —-' V. 7. xt f) yetvacm. Planud, — 
Haec cum "carminis initio. nof fatis congrnunt, Ibi 
huntios caedis ad Nioben properans auditur; liic-eaedes 
fnatre praefente peragitur. — -$:34.] V. 8. avremo, 
Hiec ad telutri, in fe directum, ftupet; illa pavet capità 
Hemiffo et averfo, quo làteat, quaerens.  «réeerv. 
Bkvriy xavaxouTrém. vrina fptyan, lenius Hefych.  Andb 
wraf. Idem eft erjees» , quod 'ilfufttavimus in Exercit. 
trit. T. I. p. 1247 — "Mater ipfz; Ay evójur, i. ' e. Ac 
Quà» erípfncm (c£. Epigr. L. 8), "olim loquaciffima, jam 
prae ftupore obmutuit in fhxuin mütata.. Noftetfor- 
taffe Thbeodoridam. expreffit 1, c. à 2 A» xa) wapE me 
bryudvo eijoc 4. bove TergoUrxi, ^ 

* CXVIIL Vat. Cod. p. 219. Edidit Rüde in As. 
thol. p. 72. nr. $60. (Manfo nr. CXXI. p. 50) Se 
pulcrale catmer in tleraclitum philufophum. -Obfcnrum 
carmen, nec, Brumckio judíce, integrum.  Quid/ek 
Vitiofis "erba intérpretándi arte erui poffit, bene tenta. 
Vit 7Man/o. Sed dubito, an ullis artificis effici poffit, ut 
be vehementer corruptum vidéatu£ tarmen. Aicrvat 
joimum, üt ii Codice legitar: ' uw 


eisdgox', 'iieays Eye evt peiots lmonpén, IM Mr 
- Qua TÁÀ dc mávpav npbeeova [ (aperi. iesiosova] | nah sod 
9ÀE và xa coxbev , 'Acíg Géve Mqpptvot bigoc 
UMÉxveuv^ Anpzpk: Jetynauéven- náeig. [in TM: an]. 
díà kw sv us teuxc Erw Táxu ueles vi wee. ; 
eek éespen: "wéreng saga «e» 9 iE £oéeo, — : 


jam fingula videamus, — V. i. Heráelitus fe intet 
omnes philofophos folum véfain et finceram philofo- 
. bhiam inveniffe gloriatur. Nihil ad ejus mores: accom 

modatius, Nam, ui ait Diogene: Laert. L. 1X. 1. p. 548. 


payucM Qon? tybyovt. sap évrDeó v» na) errgberwe. ' Iden 
omnia 


E34 07 € ARMTN A, (. $29 


Oninis ftre, nihil ab alis didieMfe dicebat; ap. euridem. 
fpaü.5. —— V. 2. Si re&e video, Heraclitus foa iu pa- 
triam; merita extollit, ez dícendi brevitate efus ; quae 
ipfi exoruvev nomen merult; unde T7wes in Sillis He- 
Jaclitum xexxveryy , éxAoAollogos, alwxr)v appellabat ap. 
Diegomet t. 6. P. $51. Videtur autem. fcribendum 


» ad 


NEM vé y k nier sete xa) eoQhc. 7 


Ea, ques ' patriae caufa fei, majora etiam efft et proeflan 
siora quam /apienziam mcam... Enm: per aliquod teiupus. 
bene de Ephefiorum rep. tnerjturo. fuiffe, inde colligere 
licet, quod in fumroi magiítratus locum eligebatur. | 
Hoc autem loco, ni fallor, acrem et perpetuam in pa- 
£riae hoíteg inimicitiam jagar. In hunc fenfum equi- 
' detn accipio verba, 'Aeíg. Meteovag, dvàque vVAdxrevv, alla- 
srabam Affae adverfarios, fortalle eos, qui Perfarum par- 
tibus favebant.  Haeremus in xerbis, »à£ yàe sai eox£us* 
fic enim apogr. Spall. exhibet, non, ut Br. in Vat. Ced, 
efle ait, Aàj yàg iyÀ x2) rà dev, unde Br. emendandum 
putabat, AES yhp byu noréov 'Acín , ita fae dnfinfus , wp j 
eam calcibus perere parazus effem. — Minus etiam [eliciter 
Reiskius, xà yàg xuvorépgay ker, &. 3 4. quod fecun- 
dum ipfum fignificat: Sublara enim voce latravi adver- 
Jus civium quosdam novarum rerum fIudiofos, fcaevorum 
conjsléorum fausores. Plura fant a. Reiskio in hoc carmine 
parum feliciter.novata. Mihi placet Scbseideri emer- 
datlo :. ààf 3àe )y9 warbon, in uunc fortaffe modum lee 
miter immutanda: 

Aàp yàg keü saréev — — 
Theoguis: AkE inign Dua xevbteor. — Biattor Ep. XT. x28 
dw soe) AàE matéovra Tolxovo. Inter ides, DCLLIIIL AM 98 
waryeae Avecuós Qiv.  Sopbocler in Phaedra ap. Stob. 
XLIII. p. 163. b f «à uiv Jixeun wx) rk. edepgeva Alyiuy 
sarüÜüre., ^ Hine du&um verbum A«ssartdess quod Hie(ye 


4 


« 4 


136 | MELXEAGEJ L34^ 


ghi: fervavit, vet A«pe&ormae in Antigone 135r. ubi 
vide Schol, Hanc igitur emendationem wnice a 
ple&endam exiftimarem , nifi .me nonnihil retrahere 
' locus ap. Leosid. Tar. Ep. XCVII. ubi de: Hippona&e, 
ejusdem fere i ingenii vifo, agitur: 4er: ye 'imxeivasroc 8 
xi) vouéev »eradaukac "Aere «txolipprat Supag ivjevxlg. Quse 
verba fi Meleager ante oculos habuit, alia circumfpicien; 
da' emendatio. — vaéxreye .. Egregie ap. Tbeodorid. Ep... 
XVIII. ejusdem Heracliti cippus, &yyíAte, ait, Georoiti — 
"Sete. SAaxTwriv Pipes Poss xóva. — — Poft verfum quad 
tum vix dubito, quih unurn zut alterum diftichon intér. 
Ciderit; tam fubita enim'2«6 *9ov; converfio , ot prae- | 
"cedentibus vix et ne vix quidem 'conjufigi poffé vides 
'tur. Ira commotus Heraclitus invehitur nefcio in quem, 
fortaffe in unum ci» JvQebv, eumque-abigit; cum 
contra Ephefo natum gaudere et yalere jubeat. In 
"priori hujus diftichi patte triltis et durus Heracliti aifi- 
mus Téfe prodit, quem -Éucienus exprimere voluit, in 
"Vit. Au&. $. 14. T.1II. p. 97. Bip. ubi cum Heracli- 
tus, in catafta collocatus, dixiffet, ei3iv»y&p por uéAm Ufa, 
'et emtor quidam refpondi(let, TOMyKeos? o00b sivymeral ec 
sb Qeclif», ille iterum, &yd 33 xéaoua: eeiy tQu33y olusiQerv, 
réeiy oveouávoui xal Toitiv ox. ivtoufvoui. ubi Kuflerus nd- 
"távit, refpici di&um Heracliti ap. Diéges. Lars. 1X. 2. 
wnilverfos. Epbefros effe morte mulBandor, vide Menagium 
P 393. Ad verba, ex kv iusb; comparandus Süpbocles 
in Oedip.- Tr 429.: 

$4 vaUTx idT kx cpàüc ToÓTOU 'NAÓEU 2 i 

eUx sl; iA:200v;. oc) 92040v; 0) mÁAMY 

&iojjoc efumv 78v) kroetoaQeie mtt ; 


Reliqua i in boc verfu leniter depravata et fortaffe in hane ' 
modum corrigenda videntur: 


ocu hxy' ips? ; óc rewx?e, Mgsic váxa * xd e 7 iles 
TEXTE — m m m 


* 


L 34. EM OQARMIMNA. . . I3Y 


ANonte — abbinc: ? Quam durus ille! ferff dicer. 
7 Sed cave, tte quid etiam durius patiaris. Color, nt in Ep. 
Philippi LV. éeyíaec éc i Dgígsoc, igsig.. Reiskius hoc difti- 
chon fic conftituit: 


edu hw ipsi ; gà sema ivi) ráxs xo) E Ti — 
veyxórspoy vrávpac" wmis e) ) ig Edécov. 

Quod. mire vertit.fic: Tume igitur jem te binc non proti- 
mus tolles? Ne, quaefo, buc accedas.. Nam fieri. poffi, us.— 
ab bac men parrie in sulta quam ego acerbiora experiaris, 
edtqui flvere ze. jubeo ex Epkefz. 


CXIX. Vat, Cod. p. 23$. Planud. p. 227. RH 
' mbi&yw. Meleggro membranae vindicant. (Man/o nr. 
CXVIL p. 49.) Lypambis filiae, Archilochi jambis ad. 
reftim ada&ae, apud inferos jurant, falfa effe et fictitia, 
quae poéta ille in eas evomuerit, fi imulque Mufis ex: 
probrant, quod ejus maledicentiae infervlerint. Com- 
parandum Dioscoridis. Epigr. XXIIL et inter àXex, 
CCCVIL De Neobule ejusque patre' vid. Schol. ad 
Horar. 1. Epift. XIX. 30. et ad Epod. Vl, 13. — V..2; 
IlegesQérqe. Cod. Vat. Qui feq. verfu confpirat cum Pla- 
nudea: sag9évwe óc drvpev. Ex conjeCtura igitur fluxit, 
quod Jr. dedit, íed ea et elegante et probabili. «— 
iQaves.. Ex Dioscoride l. c. &»à xad sSusréeyc vyevetie joyste 
AM Pide; xp 78 eTvysg3y dqAvem 'Aexíaoxos. Vocabulutfa 
€^foc (pro Qasneía), unde verbum fluxit, ufurpavit ipfe 
Archilocbus, docente Euflatbio ad Od. p. $23. Senfum 
verbi bene explicavit Scbol. Apollen. Rhod. 1. 275. q24- 
Qe xvelag To)c Mfsrrat: qepi» xtopfvov; kvapáaM Segubewrs 
và j)«e. ldem per ixjvedv reddit ad L. 111 5$3. Eft 
igitur sbsllire, quo verbo fimili ratione utitur Cicero de 
Fin. V. 37. Dixeriz boc idem Epicurus, femper beatum effe 
Japienzem; boc enim Jolee ebnllire tonnuuquam. — Cent. 
$chueiderum ad Nicandri Alex. p. 144. —. Vat. Cod. 
Étioes legit, — V. 6. Male Brunckius. omifit ?' polt 
123 


3 


LI 


9. 


132 | "MELEÁÀGRI 134. 3.55: 


yivanaion, quod e et Planud. "habet, et Cod. Vat. agiiofeit; 
in quo lineae faperícriptum eft. vuvantiog ebAtuoc, bl 
um in mulieres Jusceprum, — Alio fenfu muliebre bellus 
' dixit. Cicero Or. pro Coel, 28. — ' Mox Planud. à$v:- 
Beier£gac jün&im. " Truces jambos vocat Carsll; XXXV. | 
| pugriacer Ovid. in lbide $21. Jbidem v. 5 1. Poffmodo, 
Jiperges, in ze mibi liber Iambas -Trmité Lycambeo fte 
stia dabir. 

CXX. Vat. Cod. p. 237. Planud. p.267. 56385. W. 
(Manfo nr. CXVI. p. 48.) :In leporem pabuli copie 
enectum. Lepus loquitur. Primum diftichon excitat 
"Suidas v. Xaydc. i. A. ,408. — V. I. ei deszac éyra, 
"Cod. Vat. —' odarósvrat auritos lpores, ex Àfranió 
du&um, ufürpavit Virgil. Georg. 308. Cf. Macrob. 
Saturn. VI. 5. p. 600. Aurirus ap. Latinos fi implicitér 
alinum et leporem fi ignificat. ' Vide Jntpp. Piaedri in 
ÓÉDe Fab. XIX. p. 386.— (qr. 35.] V. $. ovoé d 

v' ahye mé3oc. Edit. princeps. — Reliquae véteres uxreot 
Rippleverant. — Mox xecje Flor; et Aldinae omnes, 
Afcenfiana xevyrv, ut etiam Cod. Vat. In ult. veifü 
soirg Planud, Paulo obícurius eft hoc diftichon, et, "ni 
fallor, corruptum, — Planiam, lepus. ait, cadlaver fuuni 
prope caulas fepeliviffe, ut in fomniis fuis fepulérum 
cubili nunquam non vicinum videat. Hic verba àv óvefeosc 
. fic accepit .Brodaeus, ut fignificent apud inferos, ubi 
evanidae fomnoque fimiles imagines. Sed haud [cio an 

Meleager fcripferit: 


! —- -— Webs vixvy, sely lvígoiiy 
ally ógkw xoirwG "yerrovéovra .Táqov. 
*miffo 4; five &;r«, quod ad infinitivam Setadun: fre 
Senor. fubauditur; et fortaffe praeterea: d 
Solvue vytimovfovris TíQov. - 
P" Vt apud inftror quoque. nunquam ton videam, i i. e. babram, 
f'pMicrum pabulo prepitiuum, Quod expreifum ex Biec- 








A35. | CARMINA. . 133 | 


4 


: coridis Ep. in, vinofam mulierem defun&dam, XXXVII, 

kyey br 89s4sty , f/ 9» QuAÁxewrTO; dxsiyy. Ko? Q9iuén Aves 
ysivova vóuBov dxy. — Antipater Sidon. Ep. CXI. in fermi- 
cam in agro fepultam ms U$ea es xz d5iussev AxoeUe era. 
| xvorgéQec apa ef2ys, keorgaíy xsíusvov àv Seu Anthol, 
Éat. T. II. p. 269. CCCLV.: 


Hoc mibi offer Berus Jacravir itane Joubrin 
Villae tecla fuae propter uz adf/picerem. 


i : 
CXXI. Vat. Cod. p. 279. Anth. Plan. p. 193. St. 
491. W. (Masfoó nr. CXX. p. $0.) Viro bono et probo, 
Aefigeni, terram levem precatur; fere ut Marrial. V. 
34, 9. de puella: Mellia necrigidus cefpes tegat offay; ne& 
illi, Terra, gravis fulris; nou fuir illa sibi. Quod ex 
Meleagro expreffum Lxiftimabat Leffingius in Opp. T. L- 
p.296. fq. In eodem voto, quo nrortuis terram le- 
. vem apprecari folebant, lufit Marzielir VI. 5 t. dé pue- 
. Yo, tonfore peritiff imo, agens: Sis lice» inde fsbi tellus. 
placaza levisque, Artificit levior tton potes effe manu. — — 
Pro Aleryfvy, quod habet Vat. et Codices Aldi, Aderyévwe 
légitur in Edit. Flor. Aldina pr. et Afcenfiana. Vat. Cod, 
praeterea deixos. 


CXXII.  Meleagro vindicavit Cod. Vat. p. 28T. In 
Planud. p 214. St. 312. W. iniiparro tribuitur. 
(Mano nr. CXXIL p. 51.) Scriptum in Pbilaulum pbi- 
lofophum, qui fe fponte fua vita exuerat. — V. 2. Val- 

"de depravatum huric verfum exhibent membranae Vatic, 
fic: wai Edxearí2en [422 fuperícr.] so3a»à; 2 sizsas, relie 
quis omiffis. — QOeiágio;. Gela. Oiuoe Tüc Olvai doc QuARC. 
|o Jauórwc etse. — Fuit prope Eleufin, ut apparet ex 
Thucyd. L.l. r15. et Srrabon. L. IX. p. 605. A. — 
V. 6. welvuv. xvAixuv. Philaulus veneno fibi mórtem con-- 
graxiffe fignificatur. Vide Burmannutm ad haec Propertif | 
L-l1L 1. 53. Seu mibi fint sangenda, novercae pocula Phae-. 
frons. Pocuis privigno nion tiocirura fuo, — Non fatis (. 
l3 x 





134 | MEKLEAGRI L35. 


zen apparet, quo Íenfa xsfw» accipiendum fit. Maxz/o 
o9» fübaudiendum ratus, vertit: poculis ifferum pbil- 
fepborum, qui Zenonis dogmata ez exemplum fequunsur, 
guflatis. Quod an ferri poffit, dubito. Retulerim eqoi- 
dem ad celeberrima illa Socratis pocula; nifi forte in 
ipfo Philanli cippo poculum exítabat fculptum, quo 
quafi digitum intendit, qui hic loquitur. — V. 8. Lau- 
datur in Philanlo, quod vitam philofophiae praeceptis 
confentaneam duxerit, cum in hac conditione baud 
pauci reperiantur, qui pulcberrima dila mec vita, nec 
suoribus, nec rc pracftem : jiuvenal. Sat, Xl. 56. eam vide- 
licet.excufationem in promtu habentes, qua ille utitur 
ap. Pluzarchbum T. YI. p. 172. D. vé plv Aéyev xópioc. eivets 
dicens, 78v 3à egátem vir Té. — Hinc Quintilianus 
Prooem. L. I. 15.. Ac vererum quidem fapienzioe profef- 
forum multos ez. ,bonefla praecepiffe, et, wt praeceperune, 
epiam vixi[fe, facile concefJerim ; mofiris vero semporibus 
Kub boc tiomine eximia in plerisque viria latuerunr. Ele- 
ganter Gellius N. A. XIII. 8. plurimos effe ait, gmi 
vira facundi[Jime accufens , intercusibus ipfe viriis waden- 
s6,  Diffenfum illum inter praecepta philofophorum 
eorumque a&iones nemo faepius et acrius infe&tatas eft 
Lucieno , quem vide in Fugitiv. 19. T. 1II. p. 66. et 
.. 875. Quare parafita ap. Aicipbronem L. IIL 55. p. 4045 
éMya 4 odi QuaQégeuqi: vi» luerüv ol eepvol xa) TO xay ua) 
và» kgeri» Mwuvovr. De falfis his ec fimulatis philofo- 
phis veterum loca collegit Gazacker d M, Anton. p. 277. 
et JVerflen. ad Epift. ad Rom. II. 24. p. 34. 
... CXXIII. Vat. Cod. p. 272. cum lemmate: Ek 'Av 
vÍxazgoy Zidwor* dv 9) bx rà v7G3e. €ODwun. lMdurop xal 
-Qeíuxes xAdoc, na) kere&yaxe. — Primus edidit Cornel, de 
Pauw in Diff. de Alea Veterum p. 115. cujus interpre- 
tationem et conjeGuras impugnaus Dorvillius jn Vanno 
Ctit. p. 139. totum carmen ex optimo, ut ait, codice 
denuo edidit. Ejus textum in plurimis fequutus ef 


/ 








1.35. Au. CARMINXA. 154 


Brunchiws. — Ex Lipfienfi eod. idem dederunt Leicbisé 
in Carm, fep, p. 1 6. et Reiskius in Anthol. p. 97. nr. 620; 
(Mano nr. CXXIV. p. 52.)  Poéta, variis de columns 
lepulcrali, cui gallus gallinaceus fceptrum et palmam 
tenens una cum talo luforio infculptus erat, cenje&turis 
propofitis, tandem Antipatri Sidonii monimentum effe 
intelligit. | Comparandum eft Ep. Aniiperri S. XCIIH, | 
quod Meleager ante oculos habuit. — — V. 1. 4d eréau, 
. Attice nominativo pro vocativo utitur. Vide Dorvill. 
, Eundem dicendi ufum illuftravit L. Bos ad Lucam c. 
XVIII. 13. — Sq. verf. Cod. Vat. £eraxs Aaiva. In quin- 
que ejusdem apographis Dorvillius repetit dera xaxxafva, 
quod ex Salmafii emendationo videtur profe&um, qui de 
colore callaino, i. e. purpureo five coeruleo, disputavit in 
Opere de Homon, H. L p. 177. E. Conf. Bocar:. in 
hieroz. Tom. ll. p. 730. fq. — Facit huc inprimis Ery- 
qol. M. káaAaim. xaAeUvroeq và xérauSev Ty kAxrgubva? di: 
yis , 9k TO re bwek xal wogQueelóy ^ và wopQuea ykp 
xÁAM dxa3vro. EU 0A * Béxrrtr Tk xÁAA« mepleeuva Ti 
fas; xa) AlexiéAac * dv momo: yhp. Dvyrày. Uyra. uxMew" 
$a xq) và xaAMvow* der: 3à xeUna kv9weiv 34 TÓ Bívrrow' 
" XeSpa ora Aryóptwv.  Acfcbyli locus eft in Agam. v. 932. 
Argütatur Reiskius, dum in marmore fepulcrali de colore 
hon cogitandum effe ait, quandoquidem veteres mar- : 
ihoribus colores illeviffe non valde probabile fit. Quare 
corrigit &evexs Aa/va , prosodiaítarum de voce A&iveg prae» 
cepta mera fomnia pronuntians. — — At licuiffe poétae, 
coloris quamvis non expreffi mentionem facere in ejas" 
inodi defcriptione, hodie non dubitatur, — V. 3. d9' 
demáZuv. Vat. Cod, — víxac xA4Joc«. palmae ramus, qui 
: viCtoriae,et victoris infigne, — Ut gallus fceptrum iuter 
* alam infertum gerebat, fic palmam tenebat anguibus. 
In eodem autem monimento conípiciebatur praeterea. 
talus in füummitaté crepidinis pofitus, ita ut cadere vide- 
, Fétur, — Sceptrutg ad regem, palma ad vi&orem refetri 
l 4 


—- 


336 MELEASRY L35. 9. 36. 


poterat; fed quid tum talus? Nec tam parvus tumulos 
, tegi conveniret, fed potius pauperi cuidam. — Ad pau- 
peris conditionem etiam galli imago fortaffe refpiceret. 
At reliqua non accinunt. Quare hanc quoque con- 
jeduram rejicit. — ids haec cohaerent. -— V.5.et 6. 
Leicbius omifit. Pro $4 ja Peute 3 ja, interrogative ac- 
cipiens, male. n marg. apogr. fui wxáeavra invenit, 
idque . probát, quod wxésra non videres, fed viduw 
fgnificaret, graviter propterea vapulans Dorvillio. — 

V. 7. Ai5ee edidit Leicbius. Alius habet sec 9" 4r. Mox 
Vat. Cod. ix) sero, ut fere folet. — Facit huc Paufanias 
VI. 26, p. 518. mrxolqreu 98. hisxrpudy br) v9 xgávsi, 67e 
; opror veoxegórava dxovem qic uáxanc ol kAnerpubvec Jóvarro 9" 
dy xa) 'AS9uvác Tuc "Eey&nic Iegàc 8 Vere vouldteJe. Conf. 
locum 'lepidifimum .riffopb. in Avibus. 487. fqq. — 
4. 36.] V. 9. exisgov. Sceptrum de paopere et merce- 


nario cogitare non patitur. Sq. veríu Cod. Vat, aloe - 


Qéto , quod Pautg in marg. apogr. fui emendarum inve- 
nit. — Verba o9 yaósq xà) vy)s optime illuftravit Dor- 
vilius, qui apte laudat Piyrarchuwm T. IL. p. $89. C. 
digo! deriv Very paée: mls h)uDelac na) vo usSálec, [nre fimili 
Leonida: Tar. Ep. LXXXIV. va) inde, vw)s ewpopiyyleoges. 
Antip. Sidon. Ep. XCIII. 4 Tà uà» oU' Ooxés 33 sor) exoxiy 
193» béeesv. — — Mox prava apogr, ledio c&regexie 


Pauwie denfiílimas tenebras objecit.- M3escáyry, ut ap. 


Alcagum. Meff Ep. XXI vov Zàryyàc yeíQouc Olixo; iQgacá- 
MNH. — V. 13. Jam intelligit, palmam non, ut alias, 
vi&oriam, fed defun&i patriam fignificare, Tyrum vide- 


licet, Phoenicum metropolin. Palmam in Tyriorum 


nuromis confpici, docuerunt Spanbem. de Ufu et Praeft. 
Num. T. L. P. 345. Holffenius ad Steph. Byz. p. 333. 
' quos Dorvillius laudat. Non affecutus eft hujus diftichi 
cpm praecedentibus nexum vit acutiffimus, Gilbertus 


Wakefield in Silv. crit. 1V. P. I7 I. ubi Qolv;£ plv vixay k 


eérqu» vs p. verum judicat, quod eft in Vat. Cod. Vi- 


- 


aia6.0 | CARMINA. - 152 


tium, quod 1 Dorvillio faboluit, Srsdie fastolit Reirkius, 
Idem do&us Britannus soAérada interpretatur de metró- 
poli, multarum coloniarum matre. — V. 14. Gallué 
virum voce canora, fortaffe etiam in Venere praecellen- 
tem, et poétam fignificat, Mire hoc loco hallucinatas 
Pautpin:, qui corrigit : Kee y. Vrri vyoyblz V) kv)e xal vov 
asp) Kómem, Ilgáro; wv Moóeaw w. v. Nulla. profe&o mu- 
tatione opus eft. yeyevàc kv3e, vir vocalis, plurimis. exem. 
plis allatis iluftratur a Dorvillio, Adde, quae de eadem 
voce monuit /refcà. in Dilucid. Thuc. p. 732. et Vai- 
eken. ad Hipp. p. 228. C. D. — In plurimis apogr. 
egárec $3» legitur; idque i in Vaticanis membranis haberi 
ait Dervillius, qui x4» reftituit ex apogr. quod non ex 
Palatino cod. fluxiffe exiftimat. In apogr. tamen Spall. 
wy» legitur. vuvoSérac ex Pauteit et Dorvillii ett emenda- 
tione pro suvo9éra«. — Pro xal sov Reiskius dedit xat 
- ed»! Male.. Non fine caufa idonea dubitanter locutus 
eít poéta; — — V. 17. cóv9uua. Sceptrum eloquentiam 
fignificat — Ewffarbiuw ad ll. «. p. 25. et]l. e. p. 1158. 
laudavit Manfo. —  Talus pronus illum potando periiffe 
Égnificat. Leomidas Tar. Ep. LXXXIV. : 


Tl evexxttiueDée cov, Tiemlorpars, iov óplüvree 
y^virrày virile vÓuBov xsljtvov darrgávyaAv; , 

$ i4 ys uiv Vri Xioc;. dome vyáo. M f 9r: walerag 
3c96 mie, o9 Aly 2, à "ya98, mioropénoc ; 

$ à uly o093 eóveyyoc, dy kupíro 08 xaréeguc 
Xío ; "n Jonfe, vas seocuyyloapev. 


 Agbitratur autem Dorvillius, illum ja&um, qui Xs; voca- 
' tur, ipfa officuli pofitione cognofci et hoc effe, unde 
Meleager Antipatrum elvofesyii periiffe collegerit. Vidg 
 Vann. crit, p. 163. — V. 19. Haec igitur ex fignis et. 
figuris cognofcuntur; ipfum autem defun&i nomen li- 
seris exaratum legitur. —  Verfa ultümo Cod, Vat, 
d an '1se92. quod Dervill. in ix giixie ; accedente 
1 « 








131 wztrAGN L 36: 


Reiskio, Pautb | m marg. apogr. fui TUNE aseieevéco 
(niieSevtos) invenit , ipfe Avrá y' leie3. corrigens. 
*. CXXIF. Vat. Cod. p. 281. Planudea p. 287*. St. 
416. W. vbi ultimum diftichon deeft. — (Man/f? nr. 
CXXIII. p.51.) Lugetur Charixenus, Spirogones filius, 
immatura morte exítinQus, 1n Planudea £w2o» eft hoc 
carmen.  Meleagro Vat. codicis auctoritate tribuitur, — 
V. 2. éylJaxzióixéray Vat. et JeréAty, In edit. pt. lieréieec. 
Chlamyde defun&tum induit, quam epheborum effe 
geítamen, docuimus ad Ep. IX. eamque 3&egoy sl; d3av 
vocat. — xoà wírgos. Conf. Epigr. inter &éer. DCLVI, 
Elegia in Anth. Lat. IV. 15. p. 7. Me defolarum, me de- 
Jertum ac fpoliatusn.Clamarem, largis faxa movens lacry- 
t&ij. — Seq. verfu membranae eluayg exhibent, et ver- 
bo &x9e$6ecv» füperfcriptum cw. — — V. 5. Àweóee9s, de 
laeto clamore non minus quam de lugubri dicitur; ut 
éxo^éQuv, de quo T. Hemfferb. ad. Luc. T. I. p. 7. et 
WVfel. ad Diod. Sic. T. I. p. 9o. De triti tamen et 
lugubri voce praecipae; vide Trilleri Obf. p. 304- 
- Refpondet Latinorum wlulare, quod de clamore incom- 
dito ufurpatur. — Pro yv»aixsc Vat. Cod. legit yovifte. 
Edit. pr. &vegéarras, —  —. Charixenus matri Seéerga oun 
dxíérieev, ut Homerus loquitur ll. y. 478-. uaerév xáerrao 
in Eurip. Phoen. 1443. jocafta, filios confpicata inter- 
fe&tos, i9efve: Tüv eroA)» quxgTUy sóvoy, ——— — Parca xaxomág- 
3e; nihil ahud nifi infefla, permiciofa. Eft qui ver- 
tat: farum virginibus ,  Charixenum fibi conjugem 
optantibus, inimicum. Minus rece, — Moigar ipfae funt 
que2évi, jam. vero adje&tiva nonnunquam cum fubftan- 
fivis coalefcunt, ut in alveaéw» , alvoróeavvoc, et fimilibus. 
Vide M«:sgrav. ad Eurip. Troad. $36. — V. 8. exsita 
yoác. Cod. Vat, —  frrveac si; kvéuov;. vento tradidit, 
vana reddidit, — &xerrésw projicere; ut ap. Alcipbr. lil. 
Ep. VL. p, 290. éxpia. kxoxrósa: 72 Qv. — — Seq. verf. 
Cod. habet óufosea;.. Signiticantur deqnales, ef iuxunec.— 














136. CARMINA, | Í39 


Quo fenfa autem verf. ult. ày9; fit pofitum, "non video; 
«erte eos, qui, cum Charixenum non noviífent, de im- 
matura éjus morte audiurit, &ys&c wevJeuévove dicere non 
potuit. An fcribendum: 


Toit 9. dAAwc sevDouívoiz Dsciv 


lit, qui tansum fando audiuts. — oue, nonnifi, illuftravit 
Top. ad Longin. p. 2$9. Callizach. Ep. XLVIIL ya 3 
daAuc ovvopa vóuQoc Éxuv. 


'"CXXPF. Vat. Cod. p. 233.  Planud. p. 224. St. 
826. W. negle&o dorifmo. (Man/o nr. CXVIII. p. 49.) 
Clearifta cum fponfo in thalamum deducta, diem fu. 
premum obit, domusque, quae modo tibiis et cantu 
tefonuerat, lacrymis et lu&u oppleta eft. Meleager 
Erinnae Ep. Ill. expreffit; ipfum imitatus eft Philipp. - 
Thef. Ép. LXXIX, — Similis arcumenti eft Ep. inter . 
kiez. DCCX. — Comparar poffunt haec ap. 4cbillem — 
Tat. L. I. 13. p. 35. váQoc pív voi, véxvov, 8 3éxauec* 
yápec 08 6 Sávaxeo;^ Spivog b opsvaioc^ 8 00 xuxvrüc rl» yápuv 
evro; (fort, à 33 xaxvrüc ovroc, lv vyáuam) e3al. doo eot, 
TÍxvov , wepogsüóxev mue kvéjoau" kAAh ToUvo uv defesev $ «o9. 
v4éà TÓy« utrk eov, dvíaTWi éco: 0gine xaxüv, — Lppulej. — 
Metam. IV. 86. Canrusque laerus. Hymenaei lugabri fini-. 
inr ulularu , es puella nupsura. dererget lacrymas ipfo fuo 
flammeo, — Afia» briveupt3iov, Orcum fponfum fibi fum: 
fiffe dicitur Clearifta, fecundum Sepdoclem in Antig. 
81o. hAA' ip 8 mayxelrac "Aflac Qdeav Adyas Tkv "Axfeovroc 
&xràv, cb9' Óusvaluy "EyxAgeov , or. ix ivvpuQtdióe Tia ud 
tie Üuvog "Tuyyasy, àAX "Ax É gov) »vnudsóse, — Cod. 
Vat. dc veuQfüig KAstelery. — /— V. 3. 4. Laudat Suidas 
v. Aurie T. II. p. 463. qui aera Zxr «i0 9. 4, s. Deinde 
re&ius, ut ap. Bramck. éerípo: legendum, effe vidit Ste- 
phanus, quamvis*Swidae locum ignorans, cujus veriffi- 
mam le&ionem Vat, Cod. confirmat.  Planud. écrite. 
De owrei; vide 4sbes, L. 1V. p. 182. E. — behuraysvvre 


& 


$49  ' MELZAGRI L. 36. 4.57, 
de faltantium ad fores ftrepitu accipiendum, qui proprie 
seéroc.. C£. Teocris, Eid. XVIII. 7. et Artald. in Spec. 
Anim, p. 21. — $.37.] V. 5. sdov 2 éaeavyuby kvéngaryov" 
à» 2? j. Planud, Non multum discrepat Vat. Cod, nifi 
quod ix J óu. pro b 3' exhibet. Idem praeterea vpe- 
valov et us«9' deuósaro habet. — Vitium. non animadvertit 
Dorvill. ad Charit. p. 126. ubi membrariarum lectionem 
profest. Comparatio hujus loci cum Eripnae Ep. ITE. 
sud e) uiv, à Uubvtue ,. ye uoXralev koddky 'Ec Sedverv yesgóv 
Q9fyua us9w»euéóexo, Schreiderum commovit, ut emendaret: 
yeéc v éasAvynude kvénpays' rov D wuéyaiec &vyove, sig yoseüy 
Q. Qu» (fic in margine emendavit; nec fere aliter in Bibl, 
philol. IV. p. 60.). Mano vero hanc conje&uram pro- 


: pofuit: C déxeayso? dv vp. Zvyliv, sl; y. €. Re&e 


uterque «k, ad conftruGionem orationis perneceffarium, 
reftituit; in reliquis autem vereor, ut fuam Meleagro 
manum reddiderint. — Noftrum locum fi comparaveris 
«um verfibus Parmenionis Ep. XIIL T. II. p. 203.: | 


EN 3à yéeve Suévaig ir aóenTo* fà; 9) yapeévra» 
: lasíóac e) 9éAapec xolyiesv, kAAÀ TáQoc- 

secum fufpicaberis legendum effe: 
09 »906 9 dAoAv'yuàe kyéxgasytv* 4) "Cufvaioe 

exac3ac, "de yesgàüv QDéyua us9aouócaro. 
Hymenaeur ceffans in lugubrem wululatum e convertit, 
ex«s35c nihil aliud eft, quam saveéuevz* plane ót re- 
quirit Permenioni; imitatio. Scbol. ad Ariftoph. Nubes 
106. exá2uv peine xaTamad en. Euripides in Phoen. 
464. exácov 3. 9eày Óppn xo) SupoU sryoác. j ueraqoph kel 
qiiv lesceóvrav. exáea: yhp r0. briex aiv rv nuriy yv sleseiov, 
C£. Pindar. Pyth. X. 89. Callimacb. ap. Strabon. L 46. - 
Philoffrarus 1c. II. XV. p. 832. Huc inprimis facit 
Eurip. Phoen. 967. Kefer, 7i evyde, ylieur do9oyyov exáua ; 
Unde apparet, nos ree (cripfiffe, óuévag exuae32, i. €. 
(ré. —: V. 7. 8. Profert Suid, v. «ssxm Tom; HL 





pi" 


Ly. -BARRINA H 


P 104. De facibus, quaé in nuptiis accendebsntur, 
vide J'ungerm. ad Polluc.'111. 43. Cydippe ap. Ovidius 
"Epift. XXI. p. 171. Nofirdque plorattes video fuper ora 
paretres, Er fàce pro tbalassi fax snibi morzis ade... D 

eadem ap. 4r iflaen. L X. p. 26. eireemióero yápoc* xa) 
eb. "fe maerále; Tv vplvasoy 9o ai Hove imei pat Tréy vat. 
Séyuv — hA dove vevóssxav y wai; xa) qedc «xQoply hvr) vu" 
qayaylac ri Texbvrsg £sipov. Heliodor. IT. P II I. Vufvato? 


dMgavos dr. QieüÉ x arc $edvoc * xx) hxà Ty vaerá)wy br) TB. 


ptis zxesrípziTo. — V. 8. Q3ipkverc: Suid. R 

d XXXPT. Vat. Cod. p.270. Pl2nudéa p. 280. St. 
PR "W. cum lemiiaté: EM MsMeyeov. 1n Edit. Flor. 
d'abus Aldinis et Afcenfiana: Miakyees: 'Vat. Codici 
adícriptum: El; 7àv «vT)y TOU avToU MsAsáyeov. et in fq. 


pagina ad v. 3. iterum: sk và» ajràv MüMÁayeoy Tiv arb | 
(pro "ArS(bec puto) senrriv Tiv eviaymyén Tüy esryezunáren, . 1 


"Mihi nondum perfuafüm eft, hoc et epigramma 
'CXXVIIL ipfius Meleagri effe. — V. 3. Laudatur pó&- 
m, quod Amorem cum Mufis et Gratiis conjanxerit. 
VEesc; ad carmina amatoria, XÁgrree ad opus hoc norniné. 


infcriptum (vide vitam Meleagri) referendum. Expref- , 


fus eft locus, quod Jfanfonem non fugit, ex Simonidis 
"Ep. LV. à 0e Xaelvuv mvslovra  uálg ,  ovslovra P d "Eesiroy "Tà» 
yAvxóv dc calle» luseov weuóexro, Similiter de Euripide 
au&tor Epigr. inter àlex. DXXXV. xéepov 'A9wviv Tos 
woqlg Moveény wi&ápsvow xáerra, — — V. 7. Ad triplicera 
"Meleagri patriam referenda verba, — Cf. Epigr. Inc, 
DLXXIL. — Pro eíazg in Planud. et Vat. Cod. e£aag legi- 
ur. Laudat Brodeeus d, Hieronymum n Eu. Matth. 
€ X. Hebraeo Syroque fermone verbo Salomlacb Grae- 
'corum z2es exprimitur. Conf Tollium in Fortuit, c. VL 
P.i3r. Reineffus in Epift, priore ad Vitum Vuolfium, 
fubje&a rii; "erotevehes linguae Punicae, eéaau legen- 
dum: cenfet; cui obloquitur Majus in Obf. facr. T.IV. 
» 1590. et eta cérrigit. — Mox iniué véif. fequ. 


y, 





148 | MELEAGRY. L 327. 


vale et Planud.;et Cod. Vat. legit. Au&er emenda-. 
tionis a Br, in contextu politae ef Scaliger i in Append.. 
Operis de Emend. Temp p. 32, Hanno ap. Plawruw 
Àn Poen. V. 2. 41. poenice falutans Haewdoni dicit; 
quod Meleager i in a/)cA; mutavit, ut Graecae, orationi 
. analogiae magis accommedatum. — Scaligeri fententíaé 
fubfcribit Hwetius in Not. p. 27. 

. . CXXPII. Vat. Cod. p 269. Planud. P 208. St. 
392. W. (Manfo nr. CXXVI. p $4) Infcriptio tumuli 
Meleagri. — , V I. viet is Vide Ep. II. et T: Hem- 
fterb. ad Lucian. T.L p.87. — 'Ar9&. — Vide disputas | 
' ta in Meleagri vita, Scholiaflet ad bh. l. à Aerueion. Am 
Tov ly Zvplons Iébaem vào, se Quei Erépayoc, ieri mÓAie I. 
giae, $us «el 'Avriéx tia xod ZsMóxsm xuDaire. — V.3.5 
p» Mooeau;.  illea Maff $ amatus; fere ut ap. Tieocr. Eid. | 
; v IT. 12. xal Ti boira» 'E€220» ev Moveeu: Kodanuxdy D 
ps dpa, Martinus autem in Epift. T.I. p. 187. junxit 
6 ei» Moveaig evvreoxáeac. eum in juvenra una cun Mufa 
cur fetaffe cum Gratis Menippeis, i.e. perinde, ui Menippum, 
rifui, falibus, jocis et feflivizat$ fluduiffe; cui inter» 
pretationi etfi faveat Epigr. CXXVI. 3. 4. durior tamen 
ex(üftit orario. Fere iisdem verbis utitur. Op/opoens, ' 
Dicit pocta, fe in eodem cum Menippo cucurriffe ftadio, 
et quidem zgéra* quo Menippum nullum nec priorem 
nec praeftantiorem imitatorem inveniffe fignificat. — 
Pro MeverTelae in Planud. uiv bxzeías, in Cod. Vat. "T 
^obemslon legitur. Veram le&ionem multi viderunt. $al. . 
wafius ad Solin. p. 607, B. hunc noftrum locum con-. 
fundit cum Ep. kàsex. DLXXII. ubi in Cod. usharriioig 
Áputi legitur pro usvierelex. De Menippo Cynico Diog. | 
Laerz, VI. 99. 7& 2Q eas &ÜTOU XOAAOU xaravyéMerec yíust 
zal 7i rav voi; Mshséyeev ToU xav. móràv vysvouévov. — V. $* 
el 3) Zógo,. Me, Syrum natüm; haec de me praedicaré, 
fniraris fortaffe? quafi quidquam interfit, qua quis patria. 
natus fit. Nonne omnes ejusdem undi incolae fumus? 


« 








137. 3.39. ' ,CARMIAMA, | i 


Ajxgutius etiam p ird T.1l. p.78. 9. 3àà véren efr 
wieea, 7l; 6 93évoc ; ; d» ve 6 KÁJpoe Keivog, LI ev year riy 
"EA éxni' esalia, Nos omnes mundi, tanquam unjug 
civiratis, effe cives dixit Socrates, fecundum: Maufonium 
ap. Stob. XXXVIII. P 234. 28. r£ 2; ; P) xorvi) sarQig 
iSedzoy &xávruy ó xóepoc ier, eorse diglov Kexpárgt, 
Similia collegit Garacker ad M. Antonin, p.298. Íq.— 
V. 8. yérov. Planud, $4. verf. Cod. Vat. seiéóryy mede 
abril, — dc yiítas. üt ap. Leonid. Tar. Ep. LXXI., "i 

à e ix. |. 

4, 3 38 CXXVIII. Vat. Cod.. p. 270. cum Jem 
mate: niti adir xel jr, Dk D» dpmvepay ToS. SaAuisy 
Mssaéeygov Íavrày abruc  dexiéaeey eióvg xa) xázQoU Meuavi 
Jlanud. P. 281. St. 406. W. (Manfo. nr. CXXVII, 
p.54)  Au&or liujus carminis, quisquis ille fueris, 
Meleagro enim perperam tribui exiftimo, fingit, fe i in 
tumulo collocatam juvenis alati, fatuam videre; varii: 
que conje&uris fruftra tentatis, "tandem intelligit, Me- 
leagri. Calydonii effe.flatuam, eaqne fignificari, Melea- 
grum íophiftam fub hoc tumulo-effe conditum,  Frigi: 
dum carmen, in, quo. manifeíta eft imitatio Ep. CXXIII. 
Nihil in eo, eorruptelis olim impedito, viderunt Bro. 
daeus et Opfopoeus, — V. Y. eióo bive errón. Cypria. 
jüm vocem efe, qua $zae» 3égars sagaAdtioy indicabant, 
tradit Scboliafl. Apollon. Rhod. IF, 99. et is, qui inter-- : 
polavit Herodorüi L. V. p. 375. Ejusmodi haítam 
.Dianam geffiffe, intelligitur ex Epbippo ap. Athen. XIf,- 
bz $37. E. Conf. Wefling. ad Diodor. Sic, T. i 
y .279. 24 Pro eipéoy. Cod. Vat. eio vvsc. — V. 3- 
"Quamvis alatus puer, Cupidinem tamen effe negat, cum | 
abfonum fit, amoris deum tumulo imponi. Ex hoc et 

,jam loco apparet, recte judicaffe Leffingium, puetos ala- 
,t9* qui in monimentis crebro confpiciuntur, temerb 
'pro Cupidinibus haberi, in Diff." JVie die Alren den Tod 
geilda? p. Il.— Nec magis Cronum effe, xeísvex-- 


P * M 


d MavxAduE o r3f 


Pibet'edít. Fíor. Aldiha pr. et Aldi fib, et Afcenfiana, 
Meóvoy eft in Aldina fec, — ré$:ys uio». de eo, qui aeta- 
tie flore gaudet. Rbilippus Ep. Xx. )hàgsts xA) yvlon 
sif &uevec JaxéSs:.. Aarcbilocbus Ep. XXVII. 3&xei«. doraAdy 
yia. — N. 7. 5 yíic (Csee9a Vat. God.^ In ed. Flor et 
tribus Aldinis ówsc2e. in Afcenf. yf; dvrsede. — Sq. verfü 
Vat. Cod. iee? ét in fine verfus Ayo. ^ Utrumque etiam 
Planudeae habent editt. quas vidi omnes, In prióre 
Verlü probo le&ionem Stephani :-3 ydc )xévegDa, ex Opfo- 
pori emendatione. Nam in hac verborum ftru&tura uie 
Ton videtur neceffarium,  Ín pehtametro aute ele- 
gans.eft et vera. Brani le&io, cujus auctorem non in- 
dicavit Editor. — 'V. 9. Verfuum ordo turbatus videtu£, 

Priore enim .loco dicendum: erat, quale nomen et quia 
$lla imagine ignificetur ; deinde quid ia ftatuhe £u. 
bütis fit, quod ad virum fignificandum pertinear. Óninia, 
hi fallor, melius cohaerebunt, verfibus fic pofiti tis: PEE 


— A 9, 6 wTsQÓsi, TOUVOMAD ToUds "— . af 


: và uy 03 MaAarypov 6usdvouay Ól fue vig SEL 
espflohn exualiu vavra Cvoxtuti e ' "EON 


d» weofoag 0 kuiixte "s yíuo - —— ? 
Dam ititelligo, Jopbiflam bic j jacere, ejusque nomen ab ale. 
30 boc juvene indicari. — Certe enim ille venatoris babitus 
et apri exuviae Meleagrum. | bic Jipultum. effe produnt, 
AMileagro illi, Oenei filio, cognominem. Quod vero prat 
perea. baflam. ener ancipitem, eum jocis ftriisque aeque 
aprum fuiffe indicat. — At etiam in fi ingulis haeremüs, 

. Primum in hac interpretatione  alati jurenís, minin 
apparet, qua caufa commotus quidve fignificans fculptór 
Melesgrum Calydenium alis inltruxerit. — Quod li 
éta verum monimentum defícripfit, de veritate 
interpretationis dubitare licet. Deinde incertifimà eít j 
e&io àv seefoag, utpote ex conje&ura profe&ia, nec 
ills valde probabili. In Cod. legitur date &?' àu4. fn 
Planu- 


x á / 


385 07 CARMINA | 145 


PPisnudea autem &o/s, Quare non dübito, quin noftra 
le&io Brunckii debeatur ingenio, Meleagrum fibi pro. 
jecla.bofla fingentis. Quid fit iv agegong si, nenio igno» - 
rat poft ea, quae de hac lecutione disputavit Rubnhen. 
in Ep. crit..p. 7o. ' Sed'vides, quam longe haec lectio 
 abíit a volgatae du&ibus. — In fcriptura codicis "e ali? 
 àyipiuc, haec latere dixeris: 


4 wh Y hudfius; 8. n yífae — - 
fire: | 
bwdly-—--—-- 


Laeva satu baflam semet, /— Erant fori, « quos hafta in 
laevà manu offendat; nec immerito. Reperio tamen 
in, Gemmis Leonardi /dgoflini nr. £08. Ganymedem, nr, 
130. Minervat, nr. 165. milirem; omnes haítam lae« 
va tenentes; fed hoc fortaffe fculptoris ertore; certe 
autem Meleagri ftatua in Mufeo Pio-Clementino olim 
nipebatur hafta, quam laeva gerebat. Vide doGiffimuri 
Fisconsi "Tom. lI. p. 67. — 4c y£urra x. exoviów , ut 
anceps nimirum. — Hoc ad Meleagri Xáerrac, quibus Me- 
nippum Cynicum imitatus eít, referri debere, nemo 
dubitabit. — Quo feníu accipienda fint verba uézeev 
dgotoyeáQov, nondixerim; de verfibur argumenti amarorii 
accipere contextus vetat. — — Ultimum diftichon fue 
fum ex Ep. CXXVI. 3. 4. 

CXXiX. Vat. Cod. p. 607. Integrum primus edi- 
die Reishius in Not. Poét. p. 244. Primum diftichon 
laudat Ziberri ad Hefych. in $exe:. Verf. 3. 4. et par- 
tem 5ti Dorvill. in Vanng crit. p. 155. (Manfo nr. 
CXXVIIL p. 55.) Tenet hoc carmen locnm coroni- 
dis, in fine Anthologie a Meleagro couíarcinatae po- 
nendae.  Epía «oronis loquens inducitur, poétae men. 
tem declarans. Paulo obícurius carmen, propter cor. 
ruptelas, quibus inquinatum eít; non tamen, fi quid 
video, indignum Meleagri elegantia, ut cenfait Beclime 

K . 





4 


140 MUCLESAGES | 138. 


in Conde Interpr. Vet. Scr, p. LH. —— V. I xauvTi? 


'e«, DuBta metaphora 3b iis, qui currendo certank; nam 


xautr)e extremum ftadium. : Julius Pollux ML 147. 
ete) 23.0 wánuxTOVdr, vóS €x. xe. saumrye. Graeca voce. nfus 
eftinter Latinos Pacuvius ap; Nonium p. 64. xitemum 
iuzira-campterem ipfum. jàm: praegreditur Parzlenopaeum. 
- Solent poéctae. laboris finem per metam fignificare, ut. 
Manetbo: VÍ. 738. abre veiavíoy dAMeuv wr) vóSexv loiógv. 
Ad quem locum fimilia cóllegit Dorvill ad Charit. 
p. 758. Cf. Broukh. ad Propert. 1V. 2. 5$, —  V.2. 
éexoUeoc — e£xsiv. Vat. Cod. Docenté. Zlberto l. c. Guye- 
315 (fivc potius Sabnaffut) ad hunc jocum fotaverat haect 
niu jurata cuftos? an yero poritis Uexoc xa1 eveec, i. €. dexog 
»xe) QUAE. vel loxoc uci Mgoqe feprum er .fiuisé * — Reiskius 
elxe?eos conjecit — Forteffe nihil mutandum erat; ab 
sey delcendit .óexévy, Vexjsov, &gxoc* ^ quae, ut ejusdem. 
funt originis, ita eadem fignificatione gaudent, Pollre- 
mum nititur auctoritate HJe/ycbii. &exor. Jeepuol, , e4gavyicece 
Quare éexcieac proprie de carceris cuftode; tum dc cu(tode 
fimpliciter videtur fuiffe, ufarpatum. — . V. 3. Codicis 
ledionem e fva nóx9ov quis inZuopyyev mutaverit, ignoro, 
Dubitare licet, an graecam fit vocabulum ÁRpoeynoss quo nec 
veterum quisquam, quorun; quidem opera ad nos pervene» 
runt, ufus eft, quodque nemo Granimaticorum comme- 
moravit. Ab Zu£eyseSo4 defcendit Zuepyua , quod eva- 
Aryua , &gruua interpretatur Hefychius, Apud eundem 
eít uépyoc, Qpayuóc. — His omiílis, quae aliquando melius 
refütutum iri fnero, hoc mihi tamen intelligere videor, 
p-o vuseSérav, accentu mutato, vuvo2ezzy legendpm efle, 
«27 ix várruy 9proDerüv kDeoutuévoy live uóx9oy, live dpopyucy, 
opus ex otinibus poeris colleclum, et ivetápazov roe (B2 
boc libro, bis snembranis, jam ad umbjlicum perdudlis, 
courimeri,.— V. 6. àv9sgv euxAtfe, apogr. Lipl. Mox 
Reiskius uoveczéasv correxit, vulgare dicendi .genas ex. 
qui(itiori locutioni [ubftituens. — Sq. verfu Cod. Vat, 


4 
4 











L38» V. 40. C ARMIN A. i 147 


Besxevretoitivavorroig habet;; quod Reiskiur ih esxovrefoig 
hvà véro mutavit, fenfu impedito. : De w/ro etiam 
Saimizffus cogitavit, qui in Exercit. Plin.'p. 275, D, 
hünc verfum refpexit, ubi: graecum: quendam pottam 
Beiovrefuc bi wbroie Ícripfiffe ait. Valde 'hic locus in- 
terpretes exercuit.. Videamus fingula. — Primum coro- 
nis' fà ipfi deícribens,.c£aa byd xauq9wen, inquit, iev- 
poit. 5, quae verba. Beckigs l.c. de eoronide prorfus 
(Guo) ifOEoata, accipit; jam vero coronidem in fine 
Bibri.valde incurvari, wfrmam igitur. lipgnificari corosmie 
dumi^ Minus reCte.. viaa xauqSsies et leniter. inflexa. 
. elu" "worb u3v «à. uahuxiy xe. xav. Fiofych. vb xausig |. 
fiev. Scbol. Theocr: VIL. 68. — Hoc non fagit JJ akefiei- 
dium'in:Silv. crit. T. ll. p. 118. qurin reliquis argota- 
tur. — Deinde nihili efft Brusckii. leGio àgaxovrstovem. 
direc, quae Man/onem induxir, ut de illuftri ido Homeri 
codice cogitaret, quem draconis 'inteffino aureis literis 
conferiptum narrat Zowaras Annal L. XIV. 2. p. 41. 
Codicis Palatini Ícripturam, 2eaxevrefoiravwroi, rimanti- 
bus, probabilis videbitur emendatio nollra: 

— -— exkoyrilos a viret. 3 
molliter inflexa, ad ff imilituditgn fergi dracanis,. Qued 
verum ele, fciunt, qui coronidem noverunt, cujus 
figura baec dc Adverbii fes, hoc modo pofiti, 
exempla vide ap. Berghr. ad Alciphr. L. I. "p. 55. — 
. Tandem séua9ía di&um pro opere «VgaJíag pleno, in 
cujus fne, rígwae, coronis collocata, 


ARCHILOCHI: PARII FRAGMENTA. 





' q:40.] A Servavit. Jrobaegr in Floril, CXXHE. 

p. 615. Gesn. $12. Grot, Brunckins Grorii lectiones 

exhibuit, "Eft pars Elegiae de  ealamitate acd qua 
K s 





141 ARCHILOCHI L 40. 


. patienter ferenda. — Si verum eít, quod Scbméderut 
fofpicatus eft, fragm. VII. ejusdem Elegiae particulara 
effe, agitar de fororis marito, qni in undis perierat, 
: Periclem alloquitur, eundem, de quo accipiendus eft lo» 
cus Zirbenaei L. 1. p. 7. F.. fri ose). Tieeexhdove Queiv 'Agxis 
xe é Tier monràc, ec duufrov Preiomalorrez elo và evt 


méein Moxoloy 2ixy,— Hunc Periclem, quo Zirchilecbés, 


eum banc Elegiam fcriberet, familiariter ufus effe vide- 
tur, poftea adverfarium expertus eft, ut apparet ex Zri^ 
flide Or. T. 3. p. 437. ed. Cant. quem locam. Stbseidere 
debeo; nec in tantis veterum rerump. procellis et tem- 
pefiatibus, .ejustnodi animorum commutationem quip 
quam mirabitor. Odii et inimicitiarum in Periclem vefti, 
gia funt in his Zircbüochi verfibus ap. eben. p. 8. A. 
quos numeris fois fic reftituo: 


. 
et 


soy 93 sí:ev xa) ya xewrov uéDveeoc 

cà Tlyuov siqsvfyxac o00!v, oVT4" x2y2516, 
bvsigrézaixac, oia 93 $inos, kAMÉ 4s yaer)Q — 
- vóoy T$ aal Qefvae sapsusyay. kh keaditho 


Pro irscréssisae, quod genuinum effe arguunt verba 
dAArbenaei fupra pofita, in contextum venit gloffema 5a2«;, 


Janguidum verbum, quodfetram jagulat. C£, 4friffopb.. 


' Plut. 805. Sopbocl. Oedip. T. 1275. — In fragmento 
hoftro v. I. vulgo &ezi»* quod Grosiu; fenfu poftulante 
in «?r8» mutavit. Nihil fexe frequentius horum: vóca- 


bulorum permutatione. Vid. Pierfom. Verifim. p. 37. fq; 


— V. 2. Corruptàm leCionem, usudóusvoc — — ebrs té, 
egregie emendavit Scaliger, cujus corre&iones Grorius 
recepit. Eidem debetur v, 4» dxoves pro [ioaers, .five 
ÉxAavs', quod in marg. notatur. xóya quamvis fenfu figu- 
rato de magna quadam calamitate accipi poffet; (quo 
fenfa ufurpstum xiux cum fimilibus illuftravis. Riperz5. 
ad Oppian. Hal. IV. 195. Kletz. ad Tyrt. p. 85.) hoc 
tamen loco melius preprie aecipies, Te/cv;, tam probes, 


i - 


1. go. FRAGMENTA. | 149 


smobisqie cum amicitiae," tum necefftudinis vinéulig 
jun&ós viros. ——  sBaésv; ex msrg: in textu pofuit 
Grotius pro. éaxow, Cor rumidum, eMaxev, irati, te- 
fies, fuperbi, cupidi habere dicuntur — Homer. 11... 642. 
AAM uos olüéseres xgadín xn. - ci Tréller. Obf. p. 4. 
Adpollon. Rhod. |. 477. sé vo« elc &rw Qugdv pá99 SageaMtes 
wig Olé» bv eri9wei. — De dolore et rebus ingratis, 
Herodor. VII. P. 529..6 Jvpi; xpserk kxcóene, véplus 
dumemMe: rà emuac vrsavra 33 vouréos: kxóósac, kvodési, 
Similis eft metaphora in his zfrifloph. Acharn. 525. «l 
Meysgtiz odóvaig wsqueeyyopuíyor. — — V. 6. TMuo€óv»y e ág- 
pax. Hunc locum, quod Schneiderus monuit, expref- 
fit Pbilofiraz, Vit, Apollon. VII. 26. p. 306. b2vuuSfvrae 
v)» ToU "AejuAUxov rov IImelou Aóyov, Oc v3» br Toig Avrwgoig 
kxprselav TAwuo€órqv— xaAdv, Deliv aürysy Quer sDeuyua, kvaqd- 
env Tüv exerMus roóruv, — (Quae fequuntur, quamvis poc- 


ticis coloribus nitentia, non tamen Arcbilochi ; fed Apol-. 


lonii verba funt. Hunc locum in animo habuiffe vide- 
tur etiam /Zorazius l. Carm. XXIV. 19. Durum» fed 
Iovias fee patientia, Quicquid corrigere eff nefas, — Pbilesas 
apud Ssebaeum CXXI. p. $24. xeóvoc — óc ix uic Aeysat 


vráeeem "EAxays xa). say9éory Qáopoxa poUvec des. Quod ille : 


patientiae, Piletas tempori tribuit, id rationi acceptum 
ferri ait. Plusarcb. T. Il. p. TO3. F. xeérierov vele hkowsíay 


qqnazov à Myoc. — V. 7. Kxxors, Obícurius haec funt . 


di&a. Grammaticae leges r?« jubent referri ad 9égua- 
ww, fed fenía invito et repugnante, — Ex fuperioribus 
igitor xóue repetendam eft. Siniffra forruna modo bunc, 
wodo illum'occupasz. Nunc quidem in nos redundavit, mos 
wd alios conversetnr. Sententia eft, ut ap. /fefcbyl. in 
Prometh, 37$. vasrá. ve: sAnvujéva Tieie dit doaev cus 


pe? ttoodfrn, — V. 9. Vulgo érápve, quod. Gerserss | — 


eotrexit. — Mox junge: vAjrs réy,era bxrntáurvo: wb. 
9»... Animals inducit, nt mulitbren luSum quam. cekr- 
vime fageti. — Jungitur verbum exjvv et eod». par 


e 





150 -ARCHILOCII I.44. 


(ipio; ut ap. Hóter. Od. w: 161. aóvàg 6 rfac ul» brihus 
in ueyágauoy 60i: BaMAóuevoc. ual lueséuasvoc. Simonides 
CIV. 13. Veg s6y leyaSüv. vA59:1 xapiQiurve..— De verbe 
"^fi, de re dura et difficili ufurpato, vide Gasack. in 
Mifc. Adv. 1. 9. .p. 318. 


II. Habetur. ap. ZAzben. XIV. p. 627. C. "Aexiaoxe: 
evy kya9& &y oni, xeRTOY ixavx4eara 70 9dyaaDo4 usréx 
vv moMtTixivy leydvoy " Bsírseov 98. dayuq Oy lv. m8p) àv moiV- 
Ty Vx 1exóyTov ato, AÉyay * eut m Apud Platarcb.. 
in Vit. Phocionis c. VIf. legitur: kpuQórsgov, Sepásw» piv» 
"E. 9:oio KoQ. M. learav, Tvemiflius in Or. de Virt. reg. XV. 
P 185. B. kx mgoxáJwras plv Iso, si aq. A$A3a (2ouxoAoó7 
Mevoc, iu tórseov, 5. uiv 'E. S10í0 Ka Move&ov lgxràv 9.3. Hos 
Verfus fuos feciffe dicitur Spartanus quidam, Hadriani 
Imper. jactantiam irridens. — Anthol. Planud. p. 145. 
Wech. : ' 

El) piv ev2oeuxoc "EyvaMoy moApieTAO, 
sl 9à xa) 9sgáme "EXAmotvíou "AmóAAwvog. 


Meveány S10ásà». AArcbilochbus. vócabatur ab oracalo, quod 
laudat Gales, T. 1V. p. 1. Vide JE ttenb. ad Plutarch, 
de 5. N. V. p- 81. - odi ; 


III. Prius diftichon fervavit Ar iflopbanes in Pac. 
1298. fqq. : ' 

Tas. "Aes: uiv Ealuv Ti; ly&AMTSAs , 9349 wxQà Sákvo 

"Evràe &kuepwrov w&AMsoO? o0X i9ÉAmy. « 

Te. Elzé uoi, & xóG9ov, slc Tbv eavroU marég quc; 
Ila. Vox» 2 líseánea — Tg. Kavrgeoxuváq ys Tousav. 
Scbol. 8 'Aexíaoxoe Inh rv ale méAspes iy y wroc Xaleve néyf 
deri 3à. B9yoc Opd xue * su) QofuO nc dQuya llinc dnavrov và Peut, 
Plusarcbus T. Il, p. 239. B. 'Aexfaegovày sonrryv dv As- 
xf)alnovi yevóusvov, aüvüc depnc inten dri lrbyveeny nivrày 
eresonixóra , oic xesérróv deriv loftasajo: và omia, 9 kxiJavaiv, 
Deinde profert prius diftichon , et pofterioris frágmebs 


LI 


L 4o FRAGMER TA. (0 a441 


| tum: —— JNerib éxcfo» 'Ejre"  itas2« xrícole "ed kaxla, — 
His'locis inter fe comparatis Olesklus ad Philoflr. Xit2 
Apoll, II. 7. p. 55, duo hmec- 'difticha ita fenrnn 
utv. 3, fcribret: ^ 

Qvxi» 9 inan Quydy» , NXA kezic lxelys. 
quod ante eum, fecerat Muwrerur in Vr. Lett; IX; 2; 
,p.201. Aliud fupplementum offért Sexezus Erspiricur 
Pyrrhon. Hypot. III. 24. p. 181. qui fic habet!t adzac 2" 
iiiQey e» JavéTov TÉAor. Quod Br: recepi. — Prius 
diftichon bis laudavit Strabo L.-X. p. 702. B: XII: 
p. 827. A. Ubique accentu perperam pofito 5726; 
deod in évree mutavit Brgnckius — Vox in fingulori pa- 
rum ufurpata: plurali Zvree nihil ap: poétas frequentius? 
ldem ante Bir. viderat Reiskius in Anth. nr. 421. p. 23.— 
V. 1. Codd. Srrabonis priore loco Jáuvov; alterü seg! 
Sáuvv habent. — De Sails, -quos primos et antiquiffimos 
Samothraciae incolas fuiffe ait Srrabo, Pelaspae oricihis 
poptlo, do&e disputati it Garter«r in Comm. Soc. reg. Gott, 
de Herodoti et Thucyd. Thracia, Part. ult, p. 57. fqq.—? 
V. 2. kuslisrow Euflatb, ad Dionyf, Gerep v. $35. per 
&xpavrov interpretatur, ubi fcribit: ov G Üvewc) plora 
xx "AexíAexee, OuoAoyÉy xeeros T4 avrov Lkewilà dw 7g 
evt TOAÉuov pov. Tap avTBig. — V. 4. Muretts » 44 ai9ic! 
legit; quae le&io fortafle nititar verbis Phlofirati Vita: 
Apoll. p» 55. xal roi: kexíiez uiv lzogon9elauc, érfon yfvor" 
d» Tà leregaAóvri xnxluy od)iv 3c vrporéeuc, dc AguiMxà Soxei-! 
Net aliter hunc verficulum laudat Stoefferus ad Aelian. 
V. H. X. 13. — . Cetetüm Horarie obverfabatur hoc 
Archilecbi carmen, cum fe $rbsemda fateretur. L. H. Od. 
VII.-9. Tecum PBilippos es celerem fugam fenf£, Relicl. 
sos bene parfuula. — Nec tamen Zirebilocbi tantum, fed. 
^ 4llcati quoque exemplo Venufinus fefe tueri poterat, ut 
cenítat ex Herodozo L. V. p. 425. Dé confeflione igna- 
vine ap. Horarium quid judicandum fit, acute docuit 
Leffingius in y Wermifebren Schriften Ts 11i. p. 68. qe 
K 4 








& e: — --: -—- 
.- 


:$9 AROHILOCHI |o E40. 


1. 41 IF. Exít»t sp. Plurarchum: im vit. Thef. 
€ 5$. ubi de Abantibus, antiquis Euboeae incolis, agens, 
el Qa " Apavrsc, inquit, ixglgavro weliros ràv Tgóxrev vodrev — 
Évrsc moAepuxo) ua) leyxéuaxen, xa) uera 0 sávruv ale xegag 
e9sieDai vex; lvavrío uaqua9wubvec, éc uagrupet xa) 'AguiM xoc 
d» Toórog" Ob v0, ...  Faciunt buc inprimis obfervata 


.AStrabogir L. X. p. 448. Íq. de Euboeae incolis, quos 
' pugna ftataria excelluiffe docet ex Homeri 1l. n. $42. 
8 X &p "Apavre; Ürovre Soc xidev. xouónvesc,  Alxuarrod," 
^ peuatirac ógexrge: ueMgei, — Adde Euflatbim ad 1l. p. 213. 


—— V. 4. Vulgo $a(uevee, quod eft gloffema formae ra-.—. 
rioris Jaígewec, quam Bryanzus in Codd. invenit. Schal, 
Homer. ll. a. 222. Jaígavac xaMs; To)g 9soüq wror dz uvttGe 
lusso ykp xm) DDeise or&rrov. avvol. slew. — Hefych. 3atuov, 
3adpov, — Ejusdem originis et fignificationis eft aTuev, 
quo Homerus utitur 1l. s, 49. alpova Seu. byerriuona 


.uempysTixge. Scbol. 


V. dtbenertis L. XI. p. 483. D. de cothone agens, 
quo poculi genere Lacedaemonii utebantur: gvyueveses 
avrov xa) AgxíAoxoc dy laryslos, sc sorwelev. IAM — 
Erat hoc poculum édxeryéeiéravov elc ergersiav uei sóQogaie 
Tarey, quae Criziae verba funt ex Rep. Laced. ap. .A4tben. 
lc.p.483.B. Vide lntpp. Hefycbii, qui uévtrrov vord- 
ev explicat, unde enata palmaria emendatio Polemonis 
in Epift. ad Roeverum p. XXVI. Ab hac voce derivatum 
verbum xeSwvlea: (us2ueai) ap. Ar iflopb. in Pace 1094. 
-—— V. I. ko vs ei x, Atben. — In elegia, unde haec 
fumta, herum his verbis puerum allocutum effe fufpi- 
COt. — swpnar &dQsAus xéle.. Hic dies corticem adfiricipm 
flee dimovebir awpborae.. Horat. Ml. Od. VIII 9. rerede- 
vec àà. sí9ey hesAéero wear); &AmQag. beocrit, VIL. 147. 
xáJo; apud Iones xeeápsovlignificabat, 4fsben. XI, p. 473. B- 
Vide Fifcber. ad Anacr. p. 347. — — V. 3. kà vevyéc. 
Peri faece tenus cadi. Horat. ML. Od. 15. 16. Diffugisnz 
cadis cum faece fccatis amici. 1d. . Od. 36. 27. Teo. 





1417 FRAGMENTA. 153 


erit, VIL. 7o. »« ley puAgueg advasty "Roe fo 
sm dc rgéya xsiAoc, Bgsiouv, 


VI. Plurarcb, de Aud. Pott. T. TI. p. 23. B. érev 


93 (5 "Aexluoxoc) và» d)en mic kYentgic sipaviuéfvev b» Tj Sa- 


AárTg x4) uà. Tvxbvra vouluoo TaQfc, APyy, Sppmév, urreure- 
eov dv T3» evudopky lyeyxsiv* El xefvco — — — Pro kudese- 
Alv apud Pluzercbum, etiam in edit. Wyrtenbach. kuge- 


, onis legitur. Dubito, an idonea faerit caufa vulga- 


tae immutandae. Ceterum bi verfus ad eandem elegiam 
zeferendi videntur, unde Fr. L et VIL, du&a funt. ' 


Vll. Plutarch. V. c. T. YI. p. 33. A. B. néu» 6 'Agut^ 
fJexoc sóx bxanveire Avwoóusvog uàv bri va kvip) Tile &isA Que 
JuQSaepéya xarà 94Aueeav, otyp 93 xd) maig wpüc viv Morse 
páxte9oq Qixvooóusyec, — Alrla» — uévres AGyey dyoocav dieuxsv? 
Qvrs Tr yáp . . , .. El yàg dusivog od0iv bvéutQev. wendet» xé- 
sov TSeywAARG xx S$aMac bQésuv, vc «uiv Tk vapbvra. vuiptv 


 Éfs QuAcseQove;;; Haud fcio, an Zrcbilochgs: in mente bha- 


LI 


buerit di&um Ulyflis ap. Homer. Il, v. 225. vaerée X 


eVzuc devi víxvs mt/98004 "Axaicóc. 


PIIL Cod. Vat. p. 165. Reisk. An P I3 


. br. 422. 


IX. Majorem partem hujus Epigr. laudat Die Chry. 
feft. p. 399. (Tom. Il. p. 8. 15. ed. Reisk.) *o à 'Agytsne 
«sc cep) erpeTwyov Meysv, otro iai Q4 QiMM éynv erp» 
ewyb» odd. JeawesAwyuévor o. B. y. 0. 9. "AME pei, Quely, eu 
jexBàc &. B. x. b. à. Galenus Opp. T. V. p. 619. et p.630. ^ 
ed. Bafil. nonnulla addit, alia omittit: O2 €. u. e. i3 
Vunsemwyuéver , kA dc uos, Que), | uaxtic efq xoà seh srípna 
Hé» [jemxos; keQatMac. Bepusdc^ — napliug Aie. — Quae 
Galenus hic habet, ssp xvipac sv, tanquam Archilochea 
profert Scbol. Theocr. Eid. -IV. 49. jomb. Tà napsé^ts 
"Apxiaexec* haa uos joubc vip si xavrh xvipev ov, — Hig 
lecis inter fe comparatis, By. totum humc locurms fe 
concinnendum exiftimabat : 

Ks 








3494 ARCHILOCNt I. 41. 4:42! 
"EE O3 Qoo uéyas eres, 0007 fion 
«222 JureesAwyuévov, dp amu - a 
E A edoiBorrróxow: yavpey, 
Dreher o03' Vetfveuuévov. , 
&XÀ jixgéc Tiz díy, 
«&) vs) xyijng Meiv 
0o dediüe; kepeMic Befomle | 
voeq), xaeüíme Ts xus, 
xa) brwvoguas: Q9acóc. 


Hic in'plerisque le&ores Brusckío affenfum non negas 
bunt; in verfuum autem defcriptione erraffe videtur. 
Sunt enim tetrametri, facili opera reftituendi in hune 
. sÓnodum: , 
02 QiMa  ubyàv evparwyóv, ed38 juxmamAvynávoy, 

ajàà Goerpóxou -yaugov , ec) vxetvesnuévov. 

&AAÉ uoi pixobe Tie $14, xm) wee) xyyuag lisiv 

haigoc, heqaMic Qspuuse moeei , xagllac manc. 


v. I. in. quo eft fynizefis, fi forte da&tylum in impari 
 fedeferendum neges. In tetrametros hos verfus dis- 
pefcuit etiam Valckenar. in Diatr. p. 255. B. ét tmteeum 
JD. Heinfius in Le&t. Theocrit. c. VIII. p. 323. qui ad- 
Ícivit pravam Galeni le&ionem B3umerwyutvv, Verum 
xettituit T. Hemflerb. ad Hefych. v. 3uxwerzaizSe T. I... 
P. 9$9- De eo, qui inter eundum pédes oite tollit, et, . 
veluti faltans, thythmice incedit. Homer. Od. 2. 318. 
el 3o piv ME s&. 3! exAecorro mé3coeiw." Euflacb. 
p.266. .'Irronpérse 34, Qae), mAyus AEyrt T0 usTaEO TÀly 
poreliv Okaruun  BOry xa) rà mrseeremMy Dou T. maerrMxeiy Tolo 
eóderc. Quaedam de hoc verbo dedit 4frsald. in Ani- 
madv. p. 68. et in.Le&t. Gr. p. 40. — 1. 42.] V. 3. 
Beereixomn. y«veov, Qualem idem po&ta bia sgoerovywcbvov. 
vocavit, tefte Polluce L. II. 27. Menelaum flavis cincins. 
nis fuperbientem facit Ewripides in. Orefte 1532. ir. 
&£m3o ix! duo» Boereóxoig y avgojuevec. -Dionyíam i An Bac- 


C vx 











Y "n 


L 42,  PRAGMEBNT A. 1$$4 


iis 235. Jjafow foergéxpitry sisodpot! nimm Con dasiaé, 
quod Br. ex Dione. adlamfit, idem eft qubil jeodc... Vide 
Intpp. Zefychbii v. er :Buflatb. ad lk. p. 878.537. Nó« 
firum lecum refpexiffe videtur, ut Br. animadvertit, 
Pollux p. 247. jaifobe 3à. naAeD&i, oic unumóAn il; và dvlov 
gà exbA«^ Quteb; 9i, oic inb viv ."yovéram sekk 7) dgo kwé- 
eveenTa ^ xa) 7à uly AgyíAoxoc, cà dà Xtvedlv Méys. Hunc 
verfum attigit Salmaf. ad Solin; p. 663. G. ubi jegàe 


veram le&Gionem effe judicat. Vir fortis várchbilochi, 


| pedibus nonnihil incurvatis firmiter nixus, obveríabatusg 


fortafle Herodi Arzico ap, Philoflras. in Vit. Soph. L. IL, 
p. 552. in deícriptione juvenis illius, qui Herodis Her« 
cules appellabatur: xa) xwípav quxgdv sl; rà eur xverouuévue — 
(tibiis nonnihil incurvatis, i. e. jeig3c dv) x41 mapéxovsaw 
ej Béce cB so Brforxévou. —  3ace0e brivosuans, corde pilis 


obdn&e et hirfuto, quod fortibus viris contingere ar» 
bitrabantur veteres, — Nota funt, qnae de Ariftemene 
Meffenio narrat P/in. H. N. XI. 70. p. 6a6. et Fakery 
Max. L.1. 8. Si tamen vera eft verborum Homerico- 
rum in.ll. &. 850. rivaaufvsog Aétiov xflpe, quae Zrcbilochbe 
obverísta effe nullus dubito, interpretatio ap, Enuflatb. 
ad ll. p. 273. 11. jvx3 suxivà ric vedpae:, noftra quoque 
verba in hunc fenfum accipi. debent. 

. X. Sine au&oris nomine leguntur ap. Plusarch. de 
Animi "Trànq. T. II. p. 470. B. /irchiloobo vindicantus 
ab riflozele Rhet. III, 17. qui priora verba excitat, 
Ex eodem ícriptore apparet, du&os efie hos verfus ex 
carmine jambico, in quo poéta Xégena rày víxveva loquene 
tem fecerat, eosque illius carminis initium foiffe. Primum 
verfum refpexit auCtor gloffematis ap. Hexedoz. T. 12» 
p. 7- ubi vide Pffeding, eumque expreflit au&or car» 
Jninis inter Anacreontea Od. XV. 08 yo uéns; Tóyas "red 
Xaov év«xrot.— Celeberrimae inter Graecos erant Gy- 
gae divitiae, cujus miunificentiam: experti erant Apolli- 
mis Pydhii (sacerdote, C£. Herodes. lc. et qui fere es- 


* 


356 : AROHYLOCEHT — $.42. 


.— dém ex-Pbonür Prefó- et "Tiwpompo natrat ben. V6,— 
' $& 231.&€ Hinc Gyges et Croeíus paffim jonguntur, 
docente Schredero L. M. Em. VL. p. 130. Burm. ad. 
Propert. 11.20, 23. — — V. 3. Verba ueydast efx iet 
vegavile: laudat Scbol, Ajfcbyli in Prom. 224. ubl nomen 
vopavijo; antiquiffimis temporibus ignotum fuiffe decet. 
Hippiae Sophifiae hanc obfervationem deberi, apparet 
ex argumento Oedipi Tyranni: To» M v) wexóv9ae el 
pub "Osee sonrre), roc web vv 'Tonixiv Queiusit ropkvveve 


^. wgeceyossóovrsc, Ap4 nore rov)e vov évbpavoo slc veüc "EAAMvag — 


dedeSévros ; xark To)06 'AgyiMéow opóvoue , xu9áxep "Iowinc 6 
eeQurrác Quem. 

* — XI. Sine aucoris. nemine hos verfus profert Syro» 
beris in Eck. phyf. I. Tit. II. p. 38. ed. Heeren.- qui 
&os ex Theonis Progymn: p. 8. ed. Heinf. 4ircbHocbe 
vindicavit. Eidem tribuit Diog. Lars. IX. 7 t. p. $85. 
tbi ww; legitur pro 2«uXc, ut etiam Swidar lepiffe vide- 
tur v. Iivjjreo, ubi Zircbilecbum Ícepticis annumeran- 
dum cenfet propter hunc verfum: sei k9geroic vovg 
Viveros S005, Áxobyy Zebc dude Fyti, Ad quem locum 
Khflerus primum verfum fic conftituit, ut ap. Br. legi- ' 
tur, melios quàm Mesagiss, qui ad trochaici metri ra- 
tionem non attendens, legit: Tei; kuSedneoe (fic volgo. 
sp. Diog., Suid.etin Codd. Srolaer) volo , à TA. eus Ascel- 
$e —. Etikm Gartackérus erravit, qui in Adv. Mifc, 











pefth. c. X. p. $18. E. hes verfus in fenarios mutat, - | 


Ceterum in his et fequ. Veríu tanta eft fententiae fimi- 
Bitude, ut tres hes verfus jungendos effe fufpiceris, — 
Conármat hanc fuüfpicionem Sexsus Empiricur adv. Mee 
them. L. VH. p. 398. Ke) 'AeyDexéc Quei voc lnSpsrevt 
vwapra. Qetveiv, bmoíqo Zeic 4do' sifenas ys. Ad verbum 
autem expre(li funt Jircbilocbí verfus ex Homer. Od. 
XVIII 134.: ; 

*siot ybe sec levi» — jwSgohwwv, 
4h ir! duao Byye: sari inielie ve el» ec, 





- 


 k432, , FRAGMENTA — — 857 


Quae-Cicira vertit ap. /Iugs/!. de Civit, Dei V. 8. Sus 
| Bemihtum meutes, quali pater ipfe deorum Jupiter audifo, 
ses infirabar lampade- terras,--. Similia cojlegit Clerke ad 
Heer. À. c. et Gatacker. qui Emripidem laudat in rS 
734-Íqq. — Pro éxejv. Hemen bx dedi. - 


XI. Auctor Eryxiae in Opp. Plaromis p. 397. E 
(T om. X. p. 2955. ed, Bip.) "xs; 03 x) 0a mpÁyuaré 
eiTw mávra* bmroior yàg &y iit; eni, ol xeepsvor, ravi xo) v 
meáyuara abroi; kyáyxy slyos, Kai », don Jexsi uor xal d 
voU "AgxiAóxov srisonieou " 


Ka) QeovtVei: Toia, éxoloeie Á—— RU 


Apud Srobaewm, qui hunc locum ex Eryxía profert in 
Flor, Tit. XCH, p. 512. 51. etiam vitiofius legitur: 
wa) $govsóes vos Reixbt elc Eyxvetnem deyuas;^ abi tamen 
verae le&ionis veftigia facile agnofcis. — alckenarius ad 
Fleródot- II. p. 141. zi haec fic refifigenda cenfet: ' 


. xal Qgovevei vei"  Éxolue byxvelueiy deyuara, 


| e a veiá sie: x PEDE óxolug dpovsuei byxupéusi.  RéS 
znm natnra fecundum hominum, in quos incidünt, mo: 
res mutatur. — Paulo durior verborum firu&tura; fed 
fenfus plane is eft, quem efibinis contextus flagitat, 
ec quem defiderabat Clericus i in not, ad Afefibis. p. 47, 


XLI]. Leguntur.bi verías ap. Heradidri. Pour. de 
Alley. Homer. C,JV. p. 1a. ed. Schott. KaSásog "Aegis 
Kexoc dv vei; Gpeuiuei; haepatupóvoc Jeneic (vide Epift, Hey 
wii ad Editor. p. XVL) vé», eéoeguv. sjuéQpe SuauTslo Ads 
Quvi, Ay» 06 tu4*. YAn945 ,. .. lidem veszíus, uldme 
bemifichio omiffo, habentur sp. Plutarch, de Superftit, 
T. M. p. 169. B. eppreffo auctoris nomine,  iniis cone 
. Rituendis. Brsscyo praeivit 7o. Pierfon, in Verifm, Il, 
10, p. 254. -— V. 1, Omnia Piszerchboexemplaria ante 
Stephanum — y^avusosépio:, exhibent, quod, emendavit. 
qiwd. Ceonrerur Var. Lee. 1L. 15. p 94. - Ad meu, 


156 | ARCHILOECHÉ ^5 L45 


fortan fe&ius dedit Pier/on;' raaGs Bex, Sed -fériben: 
| dum TAaUX ec, ut fecit Wakeffeld. in Silv. crit. 'TF; 1X 
p. 206: Properties L. Y. 17, 6, Adfpice, quam faevas ise 
treper aura Shinàs —. V. 2. Éxen eyéteoy Vere» LownHereé 
eid. Yopeey. -Se98y. Piniarcb: et Kxpm. 'Hine Cofter&/: 
inq. -xea . .yverbv. ée2iy. V. y. . Quod Brunckius dedit, 
. $e», quo au&ore nitatur; ignoro; "fed verius eft 2e9a, 
guod Tbeopbrafius tuetur in Opp. p. 438. ed. Heintii: 
dày bx! wopediic Upovs véqoc ée3àv evt, xtiudiva esualin * i5 
wa "AexfAoxoe" TAnUx . ^... Hinc Wakefield, l. e. gorrie 
gendum arbitratur: : 


aóvToc, p » p T dpove gov i 4e TUToO4 D 
b, 8 Ppe3 


Idem tamen de fps vel Téqov;, montis nomine, co ritas 
Vip,.— dea , quod Heraclides praetat, Plusarchi axe 
pracferendum, effe cenfet etiam Heruyaun. de. Met, 
p. II8. Nec tamen alterum plane rejiciepdum. In 


7 MV. Apud Phizarcb. vulgo inverfo ordine zsmsivoe esum, 


metro repugnante ; quare a W'yrtenbachio ," plurium 
Codd. au&oritate, emendatum eít, — 1£ kexxzhye: hínc 
ap: /defycbintá corrigendum effe pro 3£. kexrróse, vix dubls 
tere licet, ^ Vide JVeffeling. ad Herodot. p.5$6.42. - x 


t 


XIF. Temere confufi leguntgr hi verfus in Stobae 
Flor. XX. P. 172. 29. Gesn. quos in tetrametros di- 
geffit Groriir p. 150. quem Br/fequitur. — — Prabclari 
hujus fraguenti v. I. laudat! Bion: Halic. de Conpof, 
Verb..p. tó6, 8. ed. Reisk, qui sf2re habet, ut eft 
etiam ap. Gerserum. Miror Brusnckium, quod fr. XILT. ry 
txefürge vin ügnofcens — sxéuaer-Tkeáeesrm , hic inutilé- 
faülerum addidit. — XUXDLEVE, ut Solon. fr." V. 6 f và 3i 
kaxaz vedeos xvidptvov, — Ducta metsgphora de'mistri'perc 
thrbato. /fefébylur ap. Longis, vr. Y. c. l1, Qopéec nnd 
iv 9áacesav, "Oracnlum ap. Pauyam. L.' IU. p. R24 
QSroriBeorby v Ba xUu a noxeppbvov treA itor, ira colot 
eft in hoc ves(u Pbierae ap. die, OH. p.492. 3 wi» 9 











. k42: 5.43. FRAGMENTA — :j9 


woMeve: qeoieysa? faxieiet, Suuk, e X. 0. dugieft.eg: 
snera conje&ura. : In Gesu. bábes, im Grorii Codd. 4 
3» có babetur. — Alinü«quid latere Ínfpioor,. quam quod 
Stobeti lolpitaror exnit, —— - V. 3.:3oxox eft in cantéxta 
Geib. ln marg. àéxnauriy.. Accentu.mütato Grorigs. veram 
fenfmt. reftituit: luminenrer inter baflas pone Jecurinm 
pedem — — V. 4. ie&aduc Gesn. in. cujus marg. mex-pro 
Apupáóvo notatur jugáby, | Hinc. fortaffe exprefía fJorgi 
£iofia lY. Od. HL 1- 4.. Aequam memento rebus in arduis . 
Sernére mentem, 'mon. fecus i. bouis Ab infolenti sedsperas 
tow, laetiria.  klomines male ihílitusos ég(erye» uiy. eive 
xls ,sorrélMas 0) Dvesvyfu^  qapérrorrm 20. da^ ipQarigorj 
péásoay 9 9q. arl iv hpQatíécnc, ua) oig, 4rrOv lv c6] Apa 
péuigsóroziai; , écundum Plucarcbum T. ll. p. 467.8. —. 
4$ 42.] V. G.-dexxos. valgo. Ves. . ult, in contexc 
Gesner. jvsuàc habetur; in marg.:.jwÓué;. i. e. vebróz: 
dnacreon ap. Etymol. M. in &Qmoke Mirli 2 d'yemys márrotg 
0i x9eovlcvc dover; eiue Ubi fortaffe exexc; sertigens 
dum, , 

XF. Stobaei Flor. Tit. CHI. p. 559. Gen. 437. 
 Gtotr— Sententiam Arcbilocbi, voit Sui ei9u cà eávra 
reddidifle videtur Herar. I. Od. 1X. 9. " Permirte ;djvis 
cura, : ec lL. Od. 6.5. Hisc (a diis) omne principium, 
buc. refer exitum. — Xenopb, Exp. Cyr. II. p. 225. 12» 
séávri y&e TAvTS "raiG J«oic 9 vro, xal eavrayHu: vávruy Jéey 
e! 3a) weuroUgiv. —— 7à ante sóvra vulgo omiffum, inferuid 
: (Grotius. Sed articulus offendiffe videtur Paickenarimm; . 
qui&d Tüeocriti Adoniaz. p. 246. C... res eee "évr 
tí)». corrigit; metro tepugnante , qued jambum: nov 
patitur. — V. 3. u&A' 10. Qafuxteac, C£ Ftagm. IX. Qui 
firmo cersoque. grads sixi conf; iust. llufÓrat hoc di« 
cendi genus. T. Hewfterb. ad Lucigu, T..4. p. 278. .et 
ad. Herodosi verba , viv rogavvidn sv. Bafooinv, .Valckegae 
fiut 1. VIL p. $81. I2. quo loco xAfveoet corrigit -u$ 
et ad. Phoeniff. p. 564. Eadem fenteptin utitur. Jafors 





. a6q "ARCKILOCHE L45 


(Theffalus ap. Xewopbomrem H. Gr. Vk. p. 468. 24. 3: 
$46.33, 6c Fouxs, moxusec alpes moüc py uexso?g. payáAvot 
trsdiév, vedc 2à pyáAncug umgoóo. Quod inde fumfit Ariflider, 
7T» Hi. p. 436. — V. 5. In contextu Gesn. gíev xei ud. 
]a.marg. Lege: xe$ée». Hoc Gresiss arripuit. Cer- 
ruptae le&ionis veftigiis infiftens Abrecbiur in Dilue: 
' Thucyd. p. 778. xpíks legendum cenfebat; quod. voces 
bulum unius $widae teftimonio nititur. — Vide Falckes. ' 
l..c. p. 247. verba wev wapgogec conferentem cum Home: 
ricis 1l, 4. 603. dxs co/r; vapdepoc oUv — hseiQows. "HeSa 
-méfpec. Praetermi&t vir doCtiflimus, ubi de voce saeyopoe 
egregie dispatat, verficulum zfrchdocbi, quem, auctere 
non nominato ,.laudat Schol. Hepbacff. p. 18. 70. riéree 
Auxápgéu, "rois indpásu oM * Tí; eX; mapjnes Qeéyc. Quae 
moftri poétae effe, cum ipfa res docet, tum manifefthna 
$t ex Demerrio de Elocut. V. p. 4. qui verba, «íc eàe. 
yxesésge Qebac, tanquam Zircbilocbi laudat. ^ 
XVI. Servatum eft infigne hoc fragmentum de íolis 
defe&ione in Szobaei Flor. CIX. p. $78. Gesn. 461. 
Grot. fine memorabili diverfitate. Hunc locum in ani- 
me habuiffe videtur Plurarchbus, cum fcriberet T. IT. 
p. 931. E. s1 92 uà Géuv ovros Mipyeguor dróges wa Kodiay 
seh rÓw» "AexíAexov, mic Jà roóéro:; Eryelyooov nai ràv TiiyDagos 
dy vai; inaehietiy dAoQvecpévous Tày Qaveeshrarov xDsrbueyos 
Ge») xa) uva &pua viv (I. duari) vóxra vevouétvav. — Duos 
borum poétarum commemorat, ubi de magnorum vito« 
znm. fouperftitionibus agit, Plinius H. N. 1l. 9. p.79. 
quo in. metu fife Srefichori es. Pindari varum fublimia 
era palam ef deliquio folis. — — V. 1. excitat Zfrifloreles 
in Rhetor. L, lH. 17. ubi fine invidia crimitiari volen« 
1e9 docet non 'ex fua perfona convicia conferre, fed 
slium quemquam inducere, qui id faciat — ée à 'Aexf-- 
Aextc Vréysi*. semi yàp v9 srorréQu. APyovre top) 7c Svyarele 
dy vé láu£n" Xeusdrov 9 " Aeherrov oidév leviv, oi) kmiporov, 
$ic baec vesba in. fenarios dispeícunt editores. Fortaífe 


— 














L434 -— FRAGMENTA; . 6t 
ex:alie. citmine defnmts fnnt; nam. quae doifideshat dei 
 eaufa: et oornione bujus cünminis tradit, quomario noftro 
: ]eco conciliari poffint, equidem non video. .Qnicquid 
fit, roale ap. Ziriffereies vértitur:. Mühil prorfus eft, ouod. 
wen fas pecutiia, —  Verbisduasvor edil» et odàir Merdieorory 
praeeunte Archilocbo, plures ufi funt, — P/eudo- Linus ap. 
Jienblicb. in Vit. Pyth. p. 131. Puxse9ou xri-eévr , ixà) 
evx ser. o23v dirTov, Sopbocies i in Ajace 648. XQUX ier! 
Kurev odihs. Euripide: Ion. 1510. Antigone 388. 
. Beoreiem osdàv. Per! keduores, ^ Utrumque junxit Zriffider 
l.po47 8.. ediiv lcriperen, sdc2:.—. véoaurren: CE. T. H. 
p-.Sdpurre-. V. 4. Poft exempla fpondeorum. in impari: 
bus tetrametrorum fedibus, quae Hermennus.dtiam ex: 
Í Arcbilscho protulit, de Metris p. 118. ubi bunc ipfum 
veram. laudat, non facile offendemur his ,numeris — 
iMte Müuserrec Avypbv — qui. ramen vitiofi videbantor 
Valckenario ad Phoeniff. p. 487. iye — Mec tentanti, — 
V. 5» esx &sitra wávra, i- e esi» àxigrew.. Vide B'akefield, 


'. in Silv. crit, T. II. p.28. fq.  Delenda videtur interro- 


gandi notà poft ixieás;, quam nec Geitter. nec Grotius 
agnoícit. Quamvis fic dura eft verborura fira&ura et ' 
vix ferenda. — Falckenarigi |. c. corrigit: 


Ik à ToUJ Éwuera vávra iria veras, 


Ex illo tempore, quae olim incredibilia videbantur, fperare 
licet bominibus.  Nefcio, quid alii fentiant; me quidem 
offendit copula in ivosra. — Quare fic olim dazu 

fuiffe putaverim: 


^ 


(: dnb oe Ésayra muerà. xdeísAg a idw. 


V. 7. Que fequuntur funt ex genere ni» divsésen- "Eelo 
qpid: dixit. eratins I. Od. IL 7. Gmse quam. Proteut 
queo: «gis. alsos. Vifire sontes; Kpod. XVÀ. 29. guands 
Padus Marina laverit cacumisa — Ametque .. falfo. leuia 
liren; 3e3mora, — Sotibendum antem cum; Pslohenarie, 


«nod qt: metzi satio et .(ermonisqroprietae pal i sel -— 
L 





62 | ARCHILOCHI: L3. 

à» Mei. t'mex béxu, quod éniüm-Alrrmeimar 

vidit p. 128. ^— .In fine taudem erudicifimue Criticue- 

eorrigebat, reir: 3 3iív y 9o. Quam elegantiflimam cori 

je&Qiogem nemo non. smple&eretur, "i metrum mos 

lefto equ" tole. Malim itque:- ^os "y e 
,— -— seit q2ioy 3 poc. 


Particulam 22. non femper fecundo, fed etiam pluribus 
vocabulis [abjici, docuit Abrefib. ad Aefchyl, L. 1I. p. 18. 
392. et in Le&tt, Áriftaen. p. 252. 


- XVIK Leguntor sp. Srobuesís in. Ecl. phyf. L p 9- 
Canis. ubi in marg. alexsa.— Codex tamen Pharnefiü yà 
d ibi fic enhibentur: | 

" 1 váérso, Ósic uly uly odguvei — ; 
(ow? dey ie kSptuy dede ' 

Asopyh nd9égrrag" ol 32 Suelo 

VBeic T€ xa) Duy  píann. | 


Haec vetba in fenarios digeffi t Grotius, quod "ut face- 
ret, quaedam interferuit, p. 125. Grotium lecutus eft 
Here T. p, 122.5. 

d Z«o were , Zi9, ei» "i edgavev -apároe, 

e? Y dey bw oüpoxluv xs. kv2gdzuv igéc 

Maupyà ud pnta , ea 9à 2. x. v. 4. 
Arcbilocbo Pario haec tribuit Clemens Alexandr. Sttotn. V. 
' p. 725. 10. qui fere fic babet, ut Br. edidit; nifi quod 
legit; à' ovgaveic 6eEé A. x«i & Spa. Brunckii uten 
le&iones omnes depromtae funt ex Es/elio in Pfaepar, 
Euang. XIlL 12. quem fecutus éft Srepbaswi. — In his - 
faltem optimum eft «495,uera* quo reperto carere poí- 
fümus emendatione Sepingpii ad Fefycb. T.I. p. 274« 
se) d uà Sii; tentantis, —— - Pro àeie Sylburgius conjicit, 
sje, i. 6. HQ. — Jupiter nimirum his verfibus omnium 
Miter mortales malorum fons et au&tor. perhibetur. 
Quare Glowen, eos comparat cum his Orpáei: abris 2 aj 








Làgy. U^ —— ruAGMENTA, 165 


WyaS diy: viatiy Svetelei -Quisdui: £a] irlóapi» Spobrvtis uu] loyes! 
danegotevra. "Hinc &ppatet, leis vix locum habere, nec 
éi,' quáe pud Grébesun aífuta leguntur, — Duo' lote 
diverfae: fententize confafa funr, vel ab ipfo Srobato vel. 
d$ übranis, in quotum altero de Jove, malotom inter - 
honiínes àu&tore, iir altéro de eodem, male ab Hominibos! 
fa&totum vindice, agebagar. - Sententise, quam fecune 
dum Glemetizem Arcbilecbut pronuntíare volüit, unice 
eonvepit, «e s^ ki9gssene jui, i. e. effundis. . Hanc ves 
tem. effe lectionem, nec Barrbium fagit in notis ad Clase 
qiias. . Ep: L ad. Adrian IQ.. p. 951. sujus tamen intere 
non ptobo, "Tansitivum verbi, jé» ufum. 
bene (tabilivit exemplis M»sgraviu: ad Eurip. Hec. $ 284. 
et ins jn Ep. erif. 1L. p. 264. Exemplis. ab his 
dpumvirls. , alatis adde Tbeber it. Eid. V. 124. ' abeat i9" 


Bros. fite. y&As, et v. I 26. híTn xd Xefapirie bv ba ^ — 


Mella: fins illi. Fi nil. 'Edl. III. 89. Macedon. Ep. 
XVI AUE káto iifljsweas, 5 jew» exec goannes Nodell'i in Notij 


.erit. p. 59. 'vetum horüm verborum fénfum vix intele ! 
 lexit, qui ea fie canftiteenda judicavit: 


d Zeb, eie di envi xekrot 
e6 r' doy! virevoavioy deii, 
e o Aeeya xe]. xilevi fus: ^ 


Hos verliculos nobis pto Janibicis venditat emenditipnis 
.Mu&or, qui, quod Horeris: dixit, Arcbilocbum rabiem 
Proprio: driaffé Jainbo, ilie positam. ómhia métro jam. 
bico feriptiffe exiftimat ' Quid &uten, quaefo, fignifià 
, tatt haec, s«j xÉeri? — Quis veterum unquam fic locutus 
elt, aut fodui potuit ? ^ In Clementis 6t Eufebid le&ioo 
hibus, uxmvis mutilum proferunt noftrum locum, de 
. Prelretdeye tnihi videor manifefta tetrametrorum veftis - 
gia. Haec faltem, | 
4» - Qi» pi» edgavob njéTet, 
ht Mogys ud9udta o mm) 

RÀ 


L4 LN 


S 


164.  — ARGHILQCHg. — L43. 5444. 


, fnem ct inisum tetramet;i trocbaici confütuunt. —. 
His fcriptis. vidi in libro perutili, cui titulus Neue; Maga-, 
virum, duguftum Maribiat, leBionem Biufückianam Ks id, 
efi eam, quam Egfebiw; praeftat, hanc ob caufam im; 
pugnare, quod fententia. fit impia,.. pore ph 
(€. B0, y ly oDenya xp&roc, «2 2 idi bus 
ingesta 6pac Afupyd vd xoi Snoená... je 
Hsec fententía procul dubio Jovis numine figiior; .- 
hinc non fequitur, zfrcPilocbym fic fcriptiffe, Cum cons 
textus tetborum ap: Clomeszem , tom - Eufebi? an&torità? 
: prorfus efficit, ut le&io eruditior , qe Branckiss dei 
dit, pro vera habenda fit: — ^ RE É. 


XVIIL Srobaei Floril. T. CXXIV. p. 61 7: Gésn; 
$13. Grot. Clemens Alexandrina: Strom, VI. Re 738. 
30. hune Zrcbilochi verfam expreffum putat ex Homer 
Od. .X. 41 2. eix, ócfq wrapfvongiy ix! kybgáeiy tix eráacos, 
- Crarini verfum, quem ex eodem fonte derivatim ex- 

iftimat . : 
 Qofeghv kv9eowor, v62. a) 
xrapévoig be alcwoiei xaUXasSn Buéya, 


Grosius retulit in Excerpta p. 49. I. nihil vitii fufpica- 
tus. Cratinus tamen non tears fed qSongir EE 
videtur, i.e. vsueeóvno 


4. 44.] XIX. Srobaei Flor. CXxv. p. 618. Gesn. 
£15. Grot. — V. 1. vulgo xe] sscítuuec, quod Grotiu£ 
emendavit ;; qui v. 3. ese» fugitivum ex verfu Sre- 
f&beri , qui in Srobaei colle&ione proximum locum oc: 
cupat, reduxit, Metri vitium, quod hunc verfum de: 
tprpat, 32 deleto, fustulit Herwana. de Metr. p. 118. —— 
Ad fenfum comparandus Sophocl, Aj. 1256. fqq. 

XX. Piurarcb de Aud. Pogt. T. 1E. p. 23. A. B. 
meivrea TOi Tí. uiv ovípati» s] sorta], werà piv avi) 





v 


Bad. 0. yhacMENTÉ ; 16s 
«slav Ppamróumvo: vg' bivolg, serà 98 Suvégtic vivit, y 92D 
Qutüefe sei xod. xaSwyapóvec, Suevpuee seocavyoostovrsc? olo» 
si9ic 6 'Aexboxoc , Ürav. ülv aixlptvec Myy: x91 — — 
. Mic igitur, fecundum Plsparckum , ipfe deus intelligi- 
tur; Íragmento autem VI. "H$sere; ponitur pro eju 

3wáus:, ignemque fignificat. 
, XXI. Ap. Plutarchum de Exilio T. IL P. 664... C 
€bi, ea quoque verba leguntur, quae Brunckius Archip — — 
Jucheis praemifit. — Pariis coloniam in Thafom dedu. - 
cenpbus, drcbilocbur, qui in rerum civilium procel!ig 
fortunarum ínarum naufragium fecerat, vitae fedes in 
eandem iníalam transtulit ; tefte Oesomae ap. Eufebium 
jn Praepar, Eu. VL 7. .Cf. inprimis Holflen. goes 
Bye. p. 133. et Perizon. ad. 4lian. V. H. X. 13. l4 
fulam Tha(um, quam alii propter divitiasret vesci es 
jaudant, ( Tbeocris. Ep. VI] I. Azxagiv Gáeov vocat; cf Gar» 
gerer, ia. Comment, de Thrac. P. IL p. 87.). defpicatud 
tamen babuit Arcbilocbus, ut, noftrum fragm; laudans, 
notayit Valcken. ad Herodos. VI. p.458. 21. vepwoidvele. 
éuv eam vocavit, tefte Eu/fazb. Il. e. p. 616. 46. £0 
que, quicquid malorum et suiferiarum in univerfa Graecia 
fheris, commigroffe dixit ap. Strabonem L. VIL. p. 370. 
e TlaveAA vay óio9e ic eágov evvíbeauam, quem locum vulgo 
peffime interpretantur, — $wv lx, propter montium. 
Jugum appellaffe videtur infulam; —Plürimas partium 
corporis appellationes ad terrarui fitum et eondítionenf 
fignificandam translatas diligenter collegit Ew/fasb. ad' 
liad. p. 233. fq. quacdam Scbol. Sophoclis in Oedip. 
Col. 691. C£. Weffeling. ad Herodot. Y, p. 35. 86. Pro 
montorium Laconise ?yev »&9ov appellatum commemo- 
rat Pau/an. llL. 22. p. 431. ed. Facil. Nec hoc, lvo 
Mouse, tam Zircbilecbo proprium fuiffe puto, quam potius 
vulgarem montofarum regjonum appellationem. Apud 
Diodorum certe T. lU. p. 640. XIII. (ap. Evffáià. Qd, «. 
b. 1190. Rom.) wv 1áxw, non e)gaves, olím le&uth foiff 2h 
L 3 


^ 


366 ARCH ILO6AX L44 


Arbitror, ubi £uev vii cév 'ANrénv, xegotiv red airs 
Bgouc oxobrae, vov (vulgo eeewov, five per compendium 
evwev) jéx» sapk civ Vyxogiev xaA6e90 narrat, 


XXII Atbenáeus L, XII. p. 523. D. x«l 'Aexfaoxot 
K senio PortereSudpams cio zpuigav viv Yieris bie riv eiba- 
pevisv, magi yolv ít Gátov Abyav, ei decavoc , Qué osé 
vée — — dvuáe9q 90 4 Een, ele uiv Tian Qwei, xa) 
V)erei?n b» Aesicó ris Àj MsAavirty, kwó vywvauée Tru reti 
git » "AgxiAoxe6,. kwà vorausy. Quamvis hujus nominis 
fluvius alibi non. commemoratur, urbem tamen movk 
fus zie; voeatam. ex Meredote VIL 114. et Srepben, 
Byz. v. p. 604. ad quem locum epreyia notavit L. ok 
fen. p. 294. Quae urbs ne: confinderetur cum alia 
éjusdem . nominis, apud Lueanos in Italia fita, cavit 
FHerodorus ViiL. 62. p. 646. Idem memorat populum 
Thraciae, Xowealowaó L. V. 19. p. 378. quos veríua 
feptentrionea" Strymonem | attigiffe fofpicatur Garierer 
'án Comm. $ec. Reg. Tem. Vi. P 46. 

XXl1H. Plutarchbusin Vit. Demetr. Tom. V. p. 42. ed, 
Bry. ubi Fortunam comparat mulieri Ap. dirchilocbusm, 
^ 'Kortaffe hic locus obverfabatur Ariflaqneto L. IE. 1. p.71. 
«Mene uiv xüe, xs ^ ep TóY e adv qaivs xáTácleco» 
epe Qeaxó. 

XXIPA Exftat ap. Syro). Flor. LXII, P. 397. b. 
$63. Grot, Eft ex /frclulechi Lyrics. — Primus verfug 
«ft afynartetus ex tetrapodia da&ylica et trachaico ithy- 
pballico, quo ufus eft Horarius 1, Od. 1V.. Ei f'abjun&tug 
eft verfus jambicus trimeter catale&icus, "Tertius verfus 
eft mutilug. Vide de hoc metro dispotantem Mitfcber- 
lich. in Specjm. Horatiano p. 24. qq, — — Zees Qriériree, 
Videtur effe cescubirus cupiditas. éeos pro éd sderja illu» 
Qravit Brunckius ad Oedip. Colon. 367. — deste, 

ne | de ferpente, in.eubili fo contrafto et convoluto, 
 4&bol. Thr. XV, 9. viec ro An E. 





L4.!f. 4594 FRAGMENTA, T67 


eek do abra sig3, — Siaóc .fufius "períoguutus eft 
Velcken. in, Adoniaz. p. 247. Íq.. Arcbilocbi verfum ante 
ocnlps:-habniffe puto Jdpollesium Rb. Ill. 281. Amor. 
^ «óraà và fasc JAveSrc Aleovidy; pes Méeeg dixásSsro 
vti et 296.: 


min er xeadiy alaenéves ; ier Mey | 
eai UAE "esc" &raNx àà usrerpuáro wapue 
d xA6ov, dAAer. desoSoc, kuultiges vónoo. 


In fqq; oupiditatis effe&us iisdem coloribus adumbratus, 
us ap; Sappho in loco celeberrimo:. 76 ue "này Kagliav i» 
erí3sem ixringsy — dumárseety oódiv Ww. et ap. Apollo, 
ARbod. 11. .9.62. ix Y Ren.ob wgalq exuSéov sígw, Vpuara 9. 
airuc dxAven»* Sespàs 2k wpyulüno sv doso9es, —  Ceto-. 
rum in $z0bseo Gesueri. his verfibus aliad: b Ppecitom 
wien Pd J 
c npe MXN Milla: 

Em wa^ssue: Sadv.diérgew Dorri 
Qe 00 Semapuéxes Do! Arrdev, 
 Arcbilecbi ingenio digniffimum. Nec dubito, quin ei 
tribuendum fit, non magis quam Achilles Star. ad Catull; 
Ep. LI. et Dou/fs Not. in L.' IL. Propertii cap. X. quam- 
vis in Grosii Stobase- P. 263. fine auctoris nomine pro» 
ftt Metrum eít, ut in. Horar. M XV, ..Bxpreíht 
PMpollen. Rbod. 1.:x066.:  . | 
. ec vile bqsefvovro saeDn* bv 96 el drop 

éielye slafro. wemaoputves hut Bérgei. 

Orpheus de Lapid. XIIL. 3. sxege:w vórs yvix vetaeuévec 
&uo evyei. Hymn. Homer. i in Apoll. 92. ellvseec véraegro, 
Pluzarcb. de Ser. N. V. p. 107. ed. JFyttenb. Taírasg 
Qavilved ni  Néegovoc Vvapiy vá *s. &u xanlio dxoveay nei E 
Ad Bawsragifay fasi Vrégos. 


(08.45.]. XXF. Ex cantimibus, medicis. 
"jn Neobulen ejnsque patrem et (otores compofuit, bunc 
| L 4 


* - 
s 1* "E 








:5€ ^ ANCRILOCHf C£CLagS. 


— locum ferravit Pinserib. "T. 3. p. 396. D. £d.he Max, 
Quitv éxacro; UV cóyoutvav? ned Agyffoxoc" El yüp — — — 
Recte JJ Jyisenbacbius tetraenetbum ex his verbis cohítituit : 
-.— 'uke depo yívorro Xulgu 'Nsogoéouc Sfyam, ^ : 
Reiskius, « yao i£ iuo) conjecit. Quae ad Archilocbi cum 
Neobule amores cognofcendos faciunt, ea pétenda ex 
animadvetfi lone Hemfierbáfii ad Hefych. in leyáris Tom, I. 
'Opl14189. 
| XXFI. Laudat hune: verfam Hepbaeflio p. $1; tane 
quam exemplum afynarteti-ex penthemimere d&&ylica. 
et jambico dimetro scatalectico, quo metri genere ufus 
éft: Horat. Epod. XI. Scribere: oerfsculos. || Amore percul- 
fum gravi. weintiic wé3os, ut in Fr. Sappbue X. "Eee 9 
&iré u' 6 Aveiatde dove. lix Zircbilocbi carminibus in lau«. 
dem Neobules, quae etiam NeofovAsivq vocatur, (vid. 
Hemflerbuf: ad Hefych. v.aemátw) effe videntur, quae - 
Sytieius laudat in. Encomio ' Calyit. p. 7$. B. xa] $ x4a- 
Awrec soam "Aeylaexsc |aamétuc aiiriv (àv sópsv), brane? | 
p eveai lv éalgac esípaavi , Abyss 28 ojTue' : 
LN d Dol xp o ss, 
e, o utc xarussiéQn xni práQossa, 
etin Lsciani Amor. p. IO2ZT. vi» Quis 2' Teer eg Ava, 
fev Svyurp) kós)ówv.  Plur& fuperfünt ex iis, quae itt 
ejusdem puellae et fororum contumeliam feripfit ; iriter- 
que ea nonnulla, Origesis (contra Celf. III. 123.) de Ar- 
ebilocbi obícoenitate judicium firmantia. . .His,annume- 
randus, fenarius ap. Harpocrarionem v. waMvowev 7 wpüg 
 d'orxgóv dburi5)cay à» save nho, cujus fenfum praeclare i ine 
: iellexit Toup. Epift. ciit P. 43. Cf. Ariftopb. Nub. 17 36. 
nae I 19- Ejusdem generis I fant veríiculi gp.. Ashes. X. 

b 447. h . ab eodem "Toupio in En. ad Suid. PF. I. 
P. 230. TOXIBE emendati : 
V éste epic adn .Biefroy dOpfit bue ^ x 
b Wu -Átik direts, 269) bo senum, 1 











Lay FRAGEN TA , *69 - 


gs illis" jaetrbif Tetiuth petitum hemiffiehtum ap. Arben, 
L. lif. p. 122. B.-kéw^ dole! leroeiéAherihr: (f. knoenonéeric) 
- Wnde-du&um eft illud ap. Cezaunt L'YHE. Nunc in qu&- 
srivlir et augiportis Glubic 'megnbbisiós Wewi- neporef. 
Laceta quaedam . tensricram cape Biofert T in. 
Eurip. Med. o9 : TE 
| EE 20070 -D Med 

SURMM ie" brxiy —- — Aw E 

si  uxgoóc. ve pages — —— m 

quie de meretrice | Awriooótg dicta videntur, Cf. Éufterk 
ad IL y. p. 1417. 34-, Anaereon ap. Phavorin. in Iv»ai- 
Le: sinlorobug" Tjxvreo ueoiss eek putoóc. Haec omnia 
congruunt in puellam, quam poéta propter immedera- 
tam libidinem iégyérw», 39.mv et, eaxeiav appellaverat. . 
Vide Suid.in Moeáyu unde fenarium ap did Ariftopb, 
ir Av. 1619. 

DE kin enia, penfry vri, — 4 : 
'Archilecbe tribuendum effe fufpicor. In hís carmini- 
"bus denique locurh hàübebant liaec: Xwyéve, vrossé,. 
vb "P yvvaixic al3oiov. Hefych. yviuvlv , . « &veauv3ieuévoy, á 
"Aéylaexoc. Idem. et a Nicisom Hiftor. p. 156. T c 
"AtuMXeo* 

' kvrmgüe breeafvero, 
* ue sl; dvregoy sbóevuc soXMouc uevaj)viexseS0, vi xpbve ue) 
móva evAMyévra uxxed. Cum quibus comparanda funt ,quae 
Aelianus habet V. H. 1V. 14- msoAMONG Tà xeT e(0Ai» irri 
sve 20AMy evvaxDévra. xpPiuaTE xaTh TY "Aexlaoxov d 

sóguuc sytyaixis Eyrepes. kavaloevytiy" 

ubi , vel invito Perizonio et Kübwio, Hierert; emen. 
si amplexus, lego: 

' e c Wógryo yorianie . sind M 
TEE . werapfestiy —— ) 
quod eleganiiuium ed, et  Niesee primate - 
,amuílm refpondet: - . 2 c 

LL ; 


sje c (0 &KOHIAK OI hen 


c XXFIL Profett Hapbeefiio- p. 39.293, 0t $0. Mt». 
$rum, ut Fr, XXIV.. Pro ueQeres Migfcherlicb. in Spec»: 
mine Horat p. 29.' elegantius judicat xÁppon. — "frchilus 
£bum imitatus eft. ddacedon. Epigr. XVL. eic 3à M2ovdoida 
Sec Jy ape couv X, dungésiuo Tdgnos. niequieé sagtaniu 


«94i. Apollon. Rbod. 1V. 1094. erpuavri xégtrros vira, 





Senex Jsépysoee, QvAMBec 40x xazaxappouénuc eisodac Bi 
doc enixe. Acfcbyl, Agam. 79. 


XXPTIL Etymol. Magn. in riserve --»h a 

wat T) (oe3oq ; Bmoskv TUYA AeiBávur, eic "Aex exec * E ea 
usu P buivoc oj vavewpjrre. C gs 
Quir ee ri) nata. 'O - feta, zatà rb ew, de "Agxhe 
Aexot" — EA D OT 
' ffertha xoa wesire chine MM 
Feré eadem habentur in Scholiis Ariftopb. Equ. 439. 
et $uida in Kavesgeíisre? ubi tamen -nsale: 59. 2 buivec 
legitur. (Re&ius in Gloff. Heradas. p. 175, dus —) In 
altero fragmento antem ex iisdem corrigendum:  meeralvos 
xia xa] meeleeoum. Vide Toup. in Em. in Suid. P, JI. 
p. 21I. qui inde corrigit $c5ol. Homer. Od e, 352. 
ubi alterum fragmemtum exítat, fed depravatum, — dri- 
flopbaner , Ut in veterum poétarum locis facere folet, 
hunc quoque Arcbilocbi verfum in fuam rem convertit, 
in Nub. 1241. eVToi, uk Tiv Ala uéyay xo) Te0€ 91096, "Eno 
' warazecite, — Comici loca, in quibus idem verbum occur 
rit, cum aliis collegerunt Intpp. Tbemae Mag. p. 506, 
Noftri verfum non praetermifit Valckenariu: » verbum 
wevasse/LeeSeq. illuftrans ad Herodotum p. 213. eumque 
, *dperfidum Lycainben referendum fufpicatur, Egregie 
xerereoizuro reíttuit JV yrtenbacbius. Pfende - Plntarcio 
T. ll. p. 10. C. «) pi» durbág qs wavreMic xaremecaro 
(vulgo xaremeá£avo)* wávruv 3à avrà» dvidiQóvrem xe) AanTieri» 
JwiaAeéveny, kxuytawe.;./ AuGorem,. base cum osi: 
de Lycambe eum verifimile ei. Ks m 
l 





h4f. l2: 5 X*4G0WEXIA,. am 


2 XXIX. Serva Hepbaefl. p. 48. £0. uM pon hj 
Íolum verfus, fed et alii praeterea habentur : jus 
VOLO "Eeskpesdy Xaplhas, well vor ysisitu? c. 0.0 
E dirty 9 el uly sarei deav ef 3à wQoel*— 5 

"0 0 dele, mb, dita. eonlepv, tiodon Dlnabiu^-— 


| .. vs ; QM rey see livra vs?t JiaMeyeednq. 
, 


Horem verfaum primum er tertium rede, fi guid videe, 
jJusxit Gi;b. Koct, ad Gregor. P. ro. ubi xus yeain 
jilu(irat, Quartum vero verfum a Brynckio non imme. 


, tita eam verfa 3. conjun&um effe, apparet ex eodem 


1 


Hephoeflione p, 27. — ldem notavit pagodiam Cratíni à 
veis "Agai^dacere * ^ 

"Rexepovióq BáSorws, viv lapciiiay, P 
pe Charilao, cujus voracitatem irchilechwu: pfi pet - 
ftrinxit carminibus, . entuicodde Perizon, ad eri V. 
AH. L. 1,.27. / 
| XXX. Huneverfom nn Cleyent Alexandr. trem. 
VL p.739. 2. eumque ex Homero derivatum cenfet. 
M.,. E16. haedugo, e? a)rüo Avalvoute " rr vo. woAMive 
In Arcbilecbi vesfa. Sylburgius duroaw verius putabat:j. 
non tanen. ignarus gloffae ap. n  "HufAxtn, 
qwyvéqeev, — "AuBause, dugeteiv, 

XXXI. Clemens AL. 1. c. p. 739. 7. qui comparat 

Homer. V. e 309. fv Ersé Aris, xs Tt xTüyfevra. uavrínTR, 
oS XXXIL Ap. eundem p. 739. 12. ' Diftum eft fe. 
ehnduhi Homer. IÉ- (3 IO2, avrke vmipDaey Níxuc eilpur" 
Burro) y hSavéroiéí Se, Simile eft ap. Miltagrum Xxt. 
.$. by e) ni die maíoaTa xa) Savárev, 
i XXXHL A Ap. eundem p. » 39. 20. ubi comparatur 
Homericum Od. £.228. &AAoc "ye daMoiei» kvip eEuiTÉPxtTA 
drvew. Eosdem inter fe verfus comparat Sextus Espir. 
adv. Mathem. XL 3. p. 699. nbi habetur fic; 


, Aue diae dax ieye xogiby, lavare, 


1475 — ... Awchiroós: — La5.T.46. 


Hufic verfum attigit, ubi interiorent verbi latyre9a, figni 
 ficationem enucleavit, T. Hem/ferb. ad Hefych. "T. 1. . 
p.4. Alia, quae hucfaciunt, vide p. Fakkener. ad He- 
«odor. T. 18. p. 32. 26. et, qui fimilia Fonparavit, 
Garackeram od M. Anson, VIL p. 253. 


5.46] XXXH. Arbenaeus L. XIV. p. 688. C. vg 
Ji) roO Qíeov vóuarr: wpürog "AgxíAoxoc wéxowre Meysv' eU 
&v 0. xl hixaxeü 3 dQw^ Peuvpispévac . ... Hinc Ewe 
fati. ad Il. 9. P.I 413. 32. uégou 9à, Quae), évéperri sbüTec 
"Aexh^exoc bxpiearé., " Hunc verfum Pericles ad Elpinicen; 
Cimonis fororem, accommodalfe narratur ap. Pluzarch, 
- T. I. p. 369. ed. Bry.  Prifcis temporibus Graeci non 
póeoic ,, led Jaafa utebantur. — Vide Salmaf. ad Solin. . 
p. 665. F. Spanbem. ad Callim. p. 611. — ' Sequens. 
— fragm. mele reddidit Zfrbenaei interpres. — Senfos eft: | 
Coma ejus et peclus. ita unguentis eras. delibusm) wt vel. 
. fetem amore intzuderez ; quod nen fdgit perípicacifimum 
Gilbertum Wakefield in Silv. crit. IV. p. 43. ubi. leue 
t4uévy corrigit; quod verum videtur. Hunc Jsecum pre» 
cul dubio in animo habebat Rjasas Ep. IL.:. 
JN eal vov Xágrréc vo suh yAvxÜ xsvav dau», 

& veyà, xvetUuv o9]. vyégevrac bis. 


€bi vidé, quae notavimus. 





. AXXXPIl, 4:beu. L. XIV. p. 628. A. 9udyorec 96 
€uev, d ol aai exívievrc, qox dedi JiSveapfever, kAN, 
bra» exésion:, viy uiv Auóvuecy bv oliva xod uá2y , àv 2À 'AzóA» 

' Ana uS" $evxíac xa) ráZenc ubAsovrec? "AexiAexoc qoe» Quem, 
dc Aivósei ,.....— Bensilejus ad Phalar. p. 165. ubi Dis - 
- Ghyrambum Lafo et Arione antiquiore effe" judica 
tee vidit, hos verfus trocbaicos effe, eosque fic nume: 
fi$ fuis feftituit: 


ec RR &yaxToc xav it4gta: ies. 
oda di9UgayBoy 0v ebysspavvu d; Qofvac, 


L4ó. — .— Y&ABMENTA, E 


Idem vidit. Hermannus de Metris p. 1 18; qui tamen ins 
igo verb 1. ác Atnótyv. fcribit, látke: atus proprie dice,. 
Penta, qpi choro praeihant. Arifigreles tragoediam, 
originem duxille aip e$: v&v ijetxéuxwv €i». Ddesupes, 
Yide Tyrchist.. ad Poit. p». 130. — vysenpaói OU 
percu/fus ] Jascits mero. f Taubw. . ad, acid Cain, 
ur A. P« 246- AM » 

a AXXXPVIL Distrimen juter iéioy, hoà et. ina de- 
€6n5, c. hes; Yerficolos profert. Zewnon. de Diff. Verb, 
p 123v. Etymol. Megs. y. faéoo priorem modo habet, 
pro.mgeów: legens ' &vefgw. — Uterque exlbet. iréprerod - 
Mofübepulks stem et Phavorinus in Mer legont bgeizéros 
kandem Je&ttonem fequitur. Phlengr in. Lex.echn. ap, 
* Pilloifon; ad. Apolles .Lexs iom. p. 7044 utm locum 
— Schneiderus. mibi iddicavit, Sub Zimrilecbi nomioe: ven 
ba jofig.74 xa2iv. 4y9oc qrofett-zliben. LL 1... $2. F. — 
Lucem hoc fragm. lucratur ex.loco Hefgchiá.: a-Velche, 
' maris-al)hto :« Nvijívta saédev; M Mere engx. térjy dibus rog 
wstonqibanic dn ladoyqo, edo voU. faxa, hri veo fapficeos. 

C UNXKFVIIL. Ammesiar:de Diff. Voc. f. 6. in Alv, 
c5 voles fi fiv habettit: eiyóg Ti kyD'ootéehy (five 9p) 
9 Sy dp dlodsieut Tb -udiric Fuviifwy PSsvto.. AlfiSusaviay:- Sil 
fere tiunic locuni exhiBet-Quam Euflorb. dd ll: X; p. 7961 
eF 3d Od. £. p. 556; ubi' &'; ecd. 49 &- oria, i M 
Belus vendir d9evro. . Gf: Schol, ad Odyff £508. 
Selkitarin:, paucis infmutetis, fic exhibit y it vla 
enaderent janibici dimerri acataledici: — ^ | 


* 4 ^4 
LI 


Lad Ts bera &s, 
ec áp domui agrrés. 
bodw i3ovrv. 


Ín Animadverft P 17. ,eggdem in trimetres mota: il, 
ficut ap. Br. leguntur. Id £um fipe caufa. idonea fe- 
ciffe, recte judicavit Sanrenius ap. Rulnken, ad Tim, 
p, 257... Cere Brunckius i , LONGE dirchilochi verfas. 


LI TE 
n 


* » 
Vn 


[4 





wd Kweoxrtocüd . t46 
fro Eenvinis exhibere non debebat. "Exffirehoc *frágften: 
tumrcam varietate ap. Stbuliaft. Her Mog. p: 464. tad 
dit Schmiderus. Sed fraftra adhuc huhe librum quiselivi 
qui e rzrifiniüs ét. - trcErtochl de vülpe fabula'paffitrt & 
veteribus 'memorátur, Hertrogitiór ii Ptogymh. quáé 
édita funt irf Bibl. L. evArt; VI: p. 6. de fabula agény: 
'Qalvorras )à roro. xeucáptwoi xed ol kexaton, "Hiíodoc ubv t 
ege inibvor viirdn. 'ApyíAoxob- 3E. rày TÓfe JbaPrexote ub) tamen 
incertut , adftor hanc de: vulpe et áquil&- fabalam, st» 
ezm, cdjor fragm. fequitur loat:proximas, refpezerit, 
Sic quoqae Dio Chryf»fl. Gt. LV: p. $66,737. 9» 
vos "AeésuAéyey lxbeena fimpliciter latudst; ' Nofürum fabu 
lam .in &ente habuit Ziriffopéss, i Av, 699. Vu vin 
de dv Alatoqe Abyhic "Eeviv AByGieéy 94 vii rr kilo! du 
qAnótop Dupinivwis alerü sort. ubi-Schol. : bis vaptr. hveteiDao 
"ew Alea vb)q Mycut se ribrev viv ves L7 MAX» P rd 
— suf )6 spiperéjo Vh crt NN EPOR, 1 
: XXXIX. Hoc queqüe fragmentum Pied hare 
Msc un váihrv, Ürav APyti ^ "Robb vei 70, n. d K. bo voedbis 
vs inoígn* Bi9wog.... Secondutn vacficulum exgiavit 
Spbol. Pinderi Ol. VI: 154. ad verha sotóper Moti wa 
NM. wxvráAys dx vel eoppafuxbveg Abgevui, de xol Aquin 
qoe Agruniépi envkáay. — Tanquam exempluo . breviorig 
o werfiguli Archilochici eadem: vexba^ profert. Demetr. de 
Elocut. V. p, 4. .de quibus, 2früflephaenes: Grammaticet 
£omraentarium: fcripfiffe . videtur . fecnpdum  dsbenemsit 
L. HI. p. 85. E. jyvyuovecev gdtsie Agitroqésso 5 Tete 
KÀc dv vd ef) vüc bxvouívee exvréMN evyytáupsme "Unde : 
fortaffe derivata funt, quae de fcytala leguntur ap. Ery» 
mol, M. p.720. Senfüm di&i aperire conatus eft Div- 
grnian. in Proverb, Cent. IIl. 25. et Érasmus Chil, 1I, 
d. t. in Trjri Sotale, ubl ludit Pluzarch. VIT. supe 
Conv. T. II. p; 152. EI uj», 8 Neuctevet 5iw, iv uiv 
"rov. Al9fosri. ieira£n esi» dy Lo. Ax KM)v- Myvujsiviiv éxsrdi* 


19-9 


"Any reecesrol 'uu7 ARXÍAORE. -— N, 4 ror, inc Íotorá 











1746/4. 47- JSWAGMENXf y 


fÜürrium. ^ Teltratié hkne vocem Bejhr id "Aleiphr, 
1.26. Helwflerbuf: ed Lucian. T. 1. 9:394. Toup: ad 
"Fheocrit, T. 1. p. 328.--— ^ V. 4. "owisyE xrgiaas. Fe 
Bo::loco vulpi. epitheton »fe xipdaxie kdhaefrt: — Piaié) 
Polit. 1f. p. 124.-F.: 43v Qà rib eeQuiiirdo "Apyidigov pd 
don doxtéev. üEénioSev xsebaAhur xx) abe. quem loctrx- 
«plicavit Rubsi; ad: Tim. p. 257. Dio Chryfoft. Orat? 
LXXIV. T. M1. p. 399. ed. Reisk. 'j xeedoag 3à luuiery 

diréon victo np "Appióya, ubi alit-Früigá eio dy legui 

Aelian. H. A. Vl. 64. 3 dsiou? sovueiv OH) deriv, D9vv ei xal 


-ahibanfyy ol sers) xafir QiMvtiv as ri), Bafiliusin Orat. dé. - 


keg. pot p. 107» ed, Grot, xexaxslac 3à xal Surriac linke 
psa Ned 0$ "Api xev doabrsxec T xsedaMov vi 59 sois lAoy 
Adv. — Vocerf xsgid, de volpe ufarpatam, a' xisief 
detivabant Grammatidi-. Vide Hefych. in xeólaxséóui! 
et Rubskem. ad Hefych. T. II. p. Vf. —— * Ceterum Vi 


mecefle e(t monéri, hánc et praecedentem fabulam'ub 


vércbilocbo Lyricis intextas fuiffe. — In: illa de valpé ef 
aquila fdam cum. Lycambé, dolofo homine, focietatem 
fignifcalle videtur; ut fufpicor ex Plafirari Iéon. 1. 3, 
p.766. ubi cum fabulam ab Hemero et. Hefsodo negle« 
&am eífe negaffet, addit -uboano. 3à se 'Agppiéxo sole 
"Avxápbiy. 
PY 47] XL. Érymol. M. v. stmt, d vatqec at 
Sisto... " Agx fA ox c * fove. "s . Hefych. xogenvéc. trevueóc, 
.eeéxsene valet, — Flinc. derivatur verbum sepemóio, quo 
ufas eft Philippus Ep. L. 

v XLI. Etymol. M.'in 'Axzs. $ étérwe. erac * got (habe 
ex ebdd. accefferunt). suc mà xw fxd, P innualys) ml» 
diténryrd. 'Aeyfooxec * "ety xa7' duy sfuattc *xvaviov. et ite» 
fumin '"j.. 4 0pérye ToO esbygov. "Aez vibes lera 2t" Buy 
xóparoc &zvéuov, Vide Faidienar. ad Herodor. IV. p. 367: 
$4. xe) xépavo; de litore videtur di&nrh. — Po£ta jubet 
aliquetit ad litus, in. npe ventorum — "E 
.Séedere. -. uoo onn 


f« 





X26 ARGCHEILOCHK à 426 


' XLIL. PIntartó. Sympot, L, HT; Tom. il. p.655. 
iu 3à, sous duatrátUr kaxov. dk. $8», enpámer. và verapdv Dl 
v)k *ópeci' wq 9€ gm rb» "AezíApgtov-- elpgxéven - Quevulic" 
ren. ^. Maunclocum refpexit HefycDius v. xeigisc *. & 
Wes, xBl 6 re nux. keníp — Zupev cuc. — Zehn 
SejexAde vàY kexgaes sva" 6 oÀ 'ApyDeytc tiv sIuov*. "IBvxee 
$à xyra TÀ Gere. | Sic. hunc locum conftituit Tomp. in 

end. in Hefych. P. 1l p. 470, . ldem io Fragmenta 
Lellimacbi CXXIV. acute correxit eawué.v: Zeelov (volya 
wétegx) MAnae lperro, — Ex. Lircbilacbo profecit Lycopbret. 
dé. Ajacis cadavere: ixgefenepévov. supe kkxic Xe«olou nqmavete, 
wi .quem comparavit, Graevias in LeQt. Hefiod. ad "rz 
«HH. 417. DeSirig pro fole pofito. conf, En/fasb..ad Od. 
J« 421. 25. Salmaf. ad Solin. p. 305. Ut hic Sirius. 
igitur. xaravalsen, fic ap. Tibull. T, 4. 42. Canis 'arent 
sorret arva fjti. . Cf. Heyne ad 1. 3. 27... Veríus adtene 
yon jambici, ut ex initio tertii "s apparet, aed Ue 
qpici tetrametri: Aus 
M" Buxouai, aoAAsM, uà? aUviiy e x&TGVEYf 

070 77086 Dp, uw 
U DXLIIL Scbelis[f. Pindari Ol. «. 9*. "Aaxaiec 92 xab 
"kÀAxuàw M9ey Qaa Uwkwptis Seu vu TavráAu* B à  AAxuÀv 
iva; koje 9 Àv àepkvewsy kiivuele Sev" be) Sáxtis xatk xírgaés 
épfnv 13v. ev3l»y, Seuíeiv 0$, — baolyee à xi) "ApxíAogoc 
1 d 6 'TavráAov Ai9oq 


4 








€: ^ : 5g . 
. 


vico éxà viecv xétuá&e 2. d^ 


Totas hic locus infigniter depravatus eft, In fragniehto 
digmasis inidum et finem fic conftituam ; & 3' 'AAsuàm 
eleec^ Avip .... Doxbos F' Mrronjeaze. xal 'Agziwxot. — 1n 
ipáis dircbilochi Xerbis autem pro $rà legendum $x3e,. ut 
Plugarchbus, habet, qui haec laudat Tom. Il. p. $03. A. 
Ad hunc Zircbilechi locum, ubi Branckisg; iterum nume- 
fos trochaicos, mutavit in, jambicos, refpexit Pes/4t. Xa 
31. p. 876. in deícriptione tabulae Polygngu: Távrebes 
| "T 


r 


L44- FRAGNENTA. ' - "Xy»9 

" e 
ze) AAA duy leri lower, brésn "Opsgec Ex" aérà somslsue, PT 
à) 398 aure. seócoerív ol xm. và in Te$  eowersgsfvov. o4d909 | 
. Séps, IlAGyreros uv 9jA6c beri bxaxoAocfhjenc 78 Ago 
' «ev Myg" "AgxíMaec V osx. oiu ars 83x Ou wap &xumv 7h. 
dc riv Ai9e», sire atric ie r]v solyei skwviyssro. Eandem 
fabulam explicat 4zjes. L. VI. p. 281. B. C. ex 'Arger- 
3é» xa963e narrans, Tantalum a Jove petiiffe coenam dep» 
rum coenae fimilem, Tum Jovemid quidem feciffe: $swe | 
; $ udi» hucnóy) vüv vapzkuukvev, kA Oars^g TaparTóusvet, E 
(rip ric xsqaAdo Meroe avrai sévgov, 3f &v (f, ob) e9 26sav 
vq TÀy wapaxupévev Tvuxsiy «vàtvós. Ad Euripidis Oreft. 5, 
"TévraAo; wepeQie vssqgrüaMeyrR Qequsivus. srérgov, notavi vee 
terum loca, in Animadvv. ad Eurip. p. IO. ubi Latinos 
. poétas hanc fabulam ignoraffe perperam flatui — Ejas- 
meminit Lucrez. ll. 993: Cicero 'Tu(c. Quaeft. IV. 16. t 
Eandem commemorat PPiloffrasus in Vit. Apollon. p. 1 1 6« 
et Suidas v. Térrexs, ex Noutto in Gregor. Nun iis 
, Stel, p. 171. 


 XLIF. Ex Le8t. p. 236. Servavit hos fenarios - 
Aheben, L. X. P447. B. Tv 9à uef Svo» elvov x) geerév TOS 
SEAUE" — nnt ApriAMxe" : 


Genie miAg. Gebrev 3 Opdt. Ilo d opi: 
SBevoe " xéQW dv wovsepévy. 
" Obfcurum hunc locum fic corrigere conatus eft Ce/as- 
bonus p. 743. — dgavós xwgágX jj. eeveviséva* putans. ni- 
fnirum, fignificari a poéta, 'inulierem aegrotantem fic 
fanguinem rejeciffe, ut cum bryti zytbivi falientem ex 
ore mitüt Thrax aut Phryx aliquis. «24» emim pre 
neve efle pofitum, et «vas QMur fpére» poética elegan- 
tia efle dictum pro asA»» Beórov. — Denique asgág)« ap. 
Amathufios pro alksr; fuiffe ufüurpatum docet. He/ycb, 
In his felix Cof/auboni ingenium prorfusdefidero. Scaliger - 
: haec adíeripferat: dorse yàp sjAg Betrow 4 Gpli keie "R 
e. 4. xéBla vy' 3» weveepb,. Conquinifcebas co modo fusa- 
M | 











^ 
, 


78  ARCHILOCHI FRAGMENTA. / L47. 


gent mulier, quà - fipbone cerivifiam baurir Tbrax amt 


Phryx, ipfa quoque Jugens. — Contortis his le&ionibus 


nemo facile erit, quin lenem et elegantem Toupii emen- 
dationem praeferat, qua hos verfus conftituit in Em. ad 
Suid. P. I. p. 230.: 


i vesc avAdv Beiroy 4 Geyit kvje 
M ee)» s Qevie, xógà" dy» zxeMwvpufvy, 


Ubicunque ud potandum. conveniffens barbari, ibi sia 
illa swuliercula. Cetera perfpicua funt et expedita; xégóa 
autem eíl exf&s venereum, docente Skbol. Ariflopb. 
Eqq. 364. unde Toupius etiam ap. Hefych. Kéfagla" 
exsus, (vulgo ajua) corrigit. mwass9« in hoc negotio 
ufurpatur a P/usarcb. in Solon. p. 91. sad» óem siQacuf- 
wc maAoUvrTe4 , Abya 9) rhe éralgnc. — Hefych. wfinoc^ éraíga, 
Conf. Fiftber. ad Anacr. Od. LXI. p. 227. Brunck: 
de&io fimpliciter de puella inter viros verfante eosque 
frequentante accipi debet. — ifipver pefi irum pro igeéaQe. 

Hefych. deóaQev'  everptéro. — KBeváCovro". svQeaiverre, ubi 
Intpp. Arcbilocbi locum « empersverant. 


XLPF. A:ben, XIII. p. 594. de Plangone meretri- 
cula, quam.lones, benignitatis. ejus caufa vencrati, 


- Tlaguploav appellabant : uagrogsi QÀ na) 'Aexlaoxoc esp) avrie 


dv reóro* Xvwj.... quos verfus Schneiderus in Peric, 


crit. p. 73. comparat cum Srrarom. Ep. XXVII, — 


Verba £ehww Jéxrpis T1, in foum ufum convertit Lucian. 
Ep. XIL: 


n&) yke CoU urtTI) iv Bo, wr) 3i éste, 
xe) Autéveg, srlvrev Oénrpix Tpappatinj. 


i * 


L 47. ARIONIS HYMNUS 179 


' ARIONIS METHYMNAEI 


MYMNUS. 





Ex Tom. IIL p, 327.]. 1. Servavit hunc hymnum 
ddilian. de N. A, XIL. 45. eumque ab Zfrione, e fluti- . 
bus fervato, cantatum effe ait, Hiftoriam de Arione 
poft Herodorsn L. I. 24. Íqq. multi narrarunt, quos lau- 
dat Harduinus ad Plin. H, N. IX. 8. p. $02. Adde P/s- 
zarcbum T. Il. p. 161. Noftrum hymnum pro genuino. 
JAirionis foetu habendum effe negat Schneiderus. — V. 3» 
byxvueváAnav habet Gerner. qui in altero. Cod, diftn&ig — 
vocibus fcriptum reperit: &yxvuev &uev.. Quod Brus. 
chius habet, xvavexaire, ipfius conjeGtura effe videtur: 

. quam certa, non dixerim, Sed totum hoc carmen curam. - 
medicam nec recipere, nec mereri judicat 4deliani fofpi- 
tator. — Hymn, Homer. XXIII. 6. Xaipe Tioseiónov, yaofoxsy 
»vaveyairs. Ad depravatae ícripturae du&tus propius ac^ 

cederet: byxvaeufra, At nec hoc pro vera leGione ha» 
" buerim. — — V. 4. fgéyxw verbum a poéta fidum & 
Be&y;;a, quae pilcibus propria funt. Imago ducta ex 
Homerill v. 27. 85 3 buy bmi uópar *. &raxM 90 airs! $e 
aure TléávreDey ix xeuSysiv, 003 wyvoluesv &vaxtu , — Quae exe 
preffit Pirgil. Aen. V. 822. — — V. 5. Vulgo weeedoves 
«xu. dv inferit Cod. Medic. Mox Gemerus «vepeyos 
conjiciebat pro so34v, invito. Schneidero: ineptum enim 
auctorem delphino eadem audacia. pedes appingere, qua 
antea branchias, — V. 8. Pro veg) Gesnerus enero ve 
conjicit. —^ V. 9. eséAax«. Haec fortaffe obverfaban- 
tur Pbiliapo Thef. Ep. LXXIL. ygàc breryapéyuc sixty 3géjsow, 
 ipQsxbesver AiAQiveg sa yov; iy 9 vdéeyes excAnnsc, ——. V. 10. 
QuAMoVE0. — $ianvAo; 33e, Zriffoph. Ran. 1332. De - 
delphino, som bomini ra&tym. amico animali, verum, et 
M à | 








1.0. ARIONIS HYMNUS, EAT 


muficae arti, quae Plinii verba funt Tom. L p. «or. 
fragmentum exftat Pindari ap. Pluzarcb. T. 1. p. 704. E. 
. 6$ nívyiagóc Quei xnxivije9oq mec yààv &AÍov AsAQuveg ésóxeigiv, 
Tà» pv. kxóuovog dv móvrov sreAdvyei nÓAdy ixírqucsv. deativ uf^oc. 
Quae hic depravata funt, non fincerius leguntur p. 984. 
C. nec Reikiu:, qui totumi Jocum immutavit, veram 
le&ionem affecutus eft. Scribe: Amópaves lv mbvrov saxi, 
ut mox ap. noftrum v. I8. daoxa Nuerac mAsxéc. — lpfe 
Pindor, Pyth. «45. lc BuSaiav wóbvrov a^4xa.. Oppian. Hal, 
L. Il. 186. Vereaxov ab uSÍaq div dye: mAáume, Ep. & em, 
CCIllI. xa*' Alyahty wóvrou. w^áxn. — Ariflopb. Ran. 14986. 
seAaylay $xlp a^4xa, — Qualia de delphini .mufices amore 
narrant veteres, recentiores de manato tradunt; quare 
Linnaeus delphinum veterum pro manato habendum effe 
,cenfebat in Amoen. Acad. VIL p. 315. nen affenüente 
Beclmanno ad Ziseig. Car. p. 110. Vide Camus Notes 
fur I Hift. des Animaux d'Ariftote p. 284. fq. Schneider. 
ad Aelian. IH: $2. p. 74. —- V. tI. dian 5efuyarn 
^ vulgo, Elegantiorem le&ionem à9épuara Walckeuarius 
invenit, in Diatr. p. 289. C. ubi hoc vocabulum Aeliano 
in deliciis fuifle notavit. Quae obfervatio tamen ad 
— Je&ionem &9éeuara Ariomi allerendam nullam vim ha- 
bet, nifi fortaffe Palckenarius totum hunc hymnum pro 
Aeliani foetu habuit, Vide inprimis, quae collegit óroe- 
ber. ad Thom. Mag. p. 18. et Lennep. ad Coluth. p. 19. 
íq. — V. 15. Vulgo ixogsóeare. et v. 17. x. wbroi xo» 
tiéerrsc,/ Utrumque Brunckius emendavit. Fere fufpi- 
ceris, haec obveríata effe auGori .odae inter Aaecr, LL 
23. rie keyépu 0' égobvre, "Es. QeAQUIO xogsvraic — "Ecos, 
"Ipuegoc yeMivrec,  Xopic lx9éerv MÀ. xvpréc — —.. Philofir. I.. 
Jcon. XIX. p. 7944. épieersu yovv. uxgàv vevepov Tinhaipe 
(n BaQoe. Hoc iplum verbum éxse3e, in fabula de 
Arione ufurpat Oppian. Hal. V. 449. óc 3exjivec. éxueé- 
uunvoc sagi varro;g KUja MéAx) wseánexe — — anvaeíy v' boíDae- 
et» à) spefon gti Agnovoy, 9 V. 40. Qdrec 9. ucl ua kn) 





LAT.SCOOISANDRAI EPIGRAMMA, — d$i 


SA. Valgo, Cod.' Generi offerebat bei, ipfe conji 
ciebat &xo; five. kvíasw, Utrumque pofthabendum ele» 
ganti. Palchenavii corre&ioni in Diatr. p. 289. C. 3e 
. legenti. Reliqua Bruskio debentur. — — V. 22. dv 
sépivpey Apsac." Vulgo. Que le&io nulla. emendatiotte 
indigebat. , 

Tom. IIL p. 328] IL Hoc diftichon Arionis, del- 
phini-infidentis, ftatuae infculptum tradit eliam. Hift, 
An. XIL, 45. p. 407. : Hujus monimenti. mentionem 
facit Herodotus 1 24. p. II. epigramma non commemo 
rans, non mavis ac Paw/as. L. IIL 25. p. 275. et Die 
CGiryfofl. Orat. XXXVIL p. 455. 32. C£. Gellium Li 
XVi. Ig. Solis. p. 16. F. — Vulgo legebatur Kóxaevogy 
quod emendavit Salmaf. ad Solin. p. 98. A. Praeteyea 
Generus Vijeriene mnilstat | 


PISANDRI RHODII EPIGRAMMA. 


. . i , * 


"T.H pe 294] Branckio obfecutus (Le&t. p. 197.). 
collocavi hac epigramma ante fragmenta Sappbu:, quam 
poétriam Pjfasdrer aetate praeceffit, "Exflat in mem- 
bramis Vatic p. 251. cura lemmate: TIIueáv3eoo "PoMev* 
voóTiv fev Arryeápparros .éperTos NixóAaoc 5 Aapaexvc ec 
kelevov. Ele "Imxaluova àv. dx Kefrue Méyvira,— Ultima in- 
, eptafunt. Anthol. Planud. p. 203. St. 296. W. Apud 
Pollucem L. V. 46. p. 501. prius diftichon laudatur. | 
Pollicis verba haec funt: «eó uj» o0 6 Méyvye 5 wóov, 78 
"insápovec wrillua, à AdSapyoc bibyvpev, oix. hvoteuec, $c 0d 
Deeróérg evvrréDamres, naSémsp  porrórs mrodmiyenjua. Veríu 
enim [ecundo pro exgagyoc legit AxX9agyoc, quae ledio 
etiam in Vat. Cod. notata, Nec aliter habet Dio Cory- 

fef. Or. XXXVII T. ll. p. 121. 15. ed. Reisk, ubi 
gohquam pot diftichon protulit, fcribit haec: ví; e» 
M3 


v 





392 T  SAPPHUS | 47.3.55. 


edev "Roxofyev , odo; Wr) và. Prov, AX abriv via "Iewnlupva. 
jexevuv 0033. Mayra [eé26«] $9sv dv "Imwalua.  ecvec uiv 
. 00v Qposüec lj. iv9gerav aóra Báfuri wm Tloépyn. — Secun- 
dum Pellucem igitur Canis fuiffet Magnefius; fecundum 
Chryfoflomum iple Hippaemon. Ab utroque discedit 
Brunckius, qui equum Theffalum, canem Creticum, fer- 
vum Maguetem fuiffe pronuntiat; Sed fic Hlippaemonis 
patriam praeteriiffet poéta, quod non admodum proba- 
bile efl, De ipfo heri nomine dabitatur. Apud Pel. 
ducem "ivwájps legitur, quod Cafambomum in 'Iewáuuem 
mutaffe ait Reiskigy. Ubi? quaefo. Certe non in Dia- 
tríba in Dionem, ubi 'Ieva/uey legit. Ap. Chryfoflemun 
elim erat: fua vq irre 3€, 

SAPPHUS EPIGRAMMAT A. 

exDOOQEMMUROEÉNEEDU NE TE e emo 


4. $5.] EL (IL) Vat, Cod. p. 193. & zexqes(c). 
ubi totum fic exhibetur: 


en Ties; dQevec leva vír' lvvétn. oi Tic lema 
' Quvke kuaudrxy xarÜaufva ve) xo3év, 
AlBeri us xétes Anavovc kví9uxsv koleva ' 
euam sivaa Té; a9» ciála 
' €a frelecanoc Déasmona yvvamiiv £ ev xaedien 
 weéQgnv. dusrigas sixiMlsos ven. 


Sic quoque, fi a paucis iisque leviflimis disceffexis, im 
apogr. Bentlejano exílabat. —Emendavit hoc carmen 
Bensljus in Notis ad Callim. Fragm. nr. CCCCXVII. 
Tom. I. p. 566. ed. Erm in hunc modum: 
'O TlaWe, éQevec lich s", Fr bvrésa, altis Feyras, 
Quviy hxapárav xarDeuhva we) wediv^ — 
Al9oszíg us xépa Aarovc hei Dsuey Aper 
"Reuouseídzo và Zalevikie, 


xOMNM"*"H 
t geserenors 








1.55. | EPIGRAMMATA. 195 


v. sroóToA0c, üféroia yvyamiiy* & eb. sderien, 
vebopuyv duevíoxv eünMieov SEA 
' Statuaait, fe vel mutamloqui poffe; fi quisinfcriptionem, 
quatuor, qui fequuntur, verficulis conftantem, legere ve- 
lit, ante pedes in bafi pofitam. xararí3seSos, aliquid lire- 
rit mondaré. Cornelius de Pauto, qui hoc carmen repeti- 
vit in fragm. Anaer. XCVI. p. 308. quamvis re&e in- 
telligens, primum verficalum nondum perfanatum effe, 
infeliciter ipfe tentavit, «wc kQefvw loire , quod fen(a 
caret. Brunckiana le&io Dorvillii (agacitati debetur (in 
Vanno crit, p. 193.Íqq.): sui dáwvoc doen s&Y lvvézo. 
Effe enim infantis, recens nati ftatuam, a matre dedi- 


catam Dianae, püerperarum tutelari numini.  Ipfam . 


paellam infantem induci loquentem. Idem Dorvillius 
tentat, fi quis ir; neceffario adeífe velit: sax dr' ÉQrvoc 
dosa TÉ brvérn , al ric demus. — Particulam al in 3» mu- 
tandam effe, Br. monuit. — Reiskius, qui hoc Epigr. edi- 


dit in Anthol, p. 52. nr. $15. prius diftichon fic exlii- 


bet: -a3Ȉ &Qevo; doven qi ves "roba, Dy vu Peyreq 0uvi? 
lxondérray x, v. v. quod nemo facile ampleGetur. Toup. 
Epift. crit. p. 120. corrigendum cenfet: 


ILu« , 3Qeve; loitá v, Ic lvésu, ai ric depre — 


Nimirum riv era» five cippum hic loqui; effe sutem 
antithefin: ipfa £oovec non fuis, fed za; verbis loqvi- 
. tur. Vereor, ne haec emendatio eleganti Towpi? inge- 
: nio indigna fit. Profe&o enim inepte arguta foret po&- 
tria, discrimen inter er4ay et puellae ibidem collocatam 
ftatuam ponendo, Nec, hac interpretatione admifla, 
video, quem fenfum habeat 5' poít &iea, dr; ante ifze 
collocatum; quamvis Bentlejana le&io eodem laborat 
incommodo.  Dervillii conje&uram fi quis. veram effe 
dubitaverit, elegantem tametr eífe et probabilem non 
negabit. — V. 3. Ai9ería. Dianae cognomen. Srepbau. 


[4 


Bys. Aldéswe*  xuplov. Avülag. waghi tA), wawelov, vov Epl 


M 4 





184 .  SAPPHUS Ls5 


sw, à eb 4 *Aerspns Aljonía, el M, Fri wagh vei; AlSinj 
dueyoveery "Arbadur Sysyes airáv* e| à aórje vg Ivy bk 
v) ai)wy* &c KaXMuaxsc, — Vide lntpp. Hefychbii in Ai94- 
wade. Anriperer Thef. Ep. XXXIV. Al$osis: Beavpeidec 
xus wwe. -— V. 4. Etiam hunc verfum Br. exhibuit 
fecundum emendationem Dervillii, qui «8 Zaeaidle 
cum Guyeto pro nomine patronymico habendum ceníe- 
bat. Cum Beuzlejus sd 'euowaidas Svyoríta lubaudiene 
dum exiflimaffet, Dorvillius de conjuge Hermoclidae — 
accipi malit,. remittens le&ores de hac ellipfi ad Sal- — 
swf. in Inícr. Herod. p. 40. Perisos. in DifL Triade 
p. 19. et Burm. ad Sueton. de lll. Gramm. c. X.. Nam 
| eum mater Ariíto hanc ftatuam dedicaverit, verifimilius 
effe, patrem pueri, quam ejusdem avum maternum, com- 
memorari Non acquiefcens in leGionibus Bemzieji et 
Dorvillii, Reiskius conjecit: "Reuexaéres , uro Óc sapà 
9 kg, eic weéxetec, Filia Hermoclyti, qui nunc infra eft 
apud Plusonem, suu olim famulus, Omnino male, Ejus 
-Qmen veftigiis infiftere non dubitavit Tompiss l.c., qui 
centat, 'Eeocsiino, vli já. vv el» ka, Íe verum exículpfiffe 
ne dubitans quidem, — V. $5. eb ephsos;.. Fuit Arifto 
Dianae neocoros, vel faltem ex iis, quae praecipuo cul- 
tu eam deam profequebantut; quare non mirum, infan- 
tis effigiem Dianae dedicari a puerpera Dianae aedi- 
fua. —  Precatur autem infans, ut Diana genus fuum, 
i e. ipfius infantis, patris et matris, profperare velit. 
JDorvill. Ultimum verfum, ficut bic fcriptus eft, laudat 
Bnidas v. séuMieo» T. L. p. 893. Totum repetivit etiam 
WFolfius in Fragm. Sapph. p..XX. 

II. (IIl.) Vat. Cod. p. 286. Planud. p. t96. " 
285. W. Urfius: in Cerm. lll. Fem. p. 17. Wolf. in 
Fr. Sapph. p.78. ex Dorvillii apographo. — V. 1. mem» 
branae yreresz, et iwiówes, — V. 2. xmedilac: Br. exhi; 
buit le&ionem Planudese, qusm in omnibus antiquis 
editt. zeperi, praeterquam in Wecheliana, .ubi nasedsfeg 





L5. 4.595. EPIGRAMMATA 155 


legitur. Comparavit Brodacas- Virgil. Aen, VL. 332. 4e 
pius deueas ingensi mole fepulcrum. Imposir, fuaque arma 
viro, remumque subamque: quod du&gm ex Homeri Od. 
M. L4. tufev xeéavre; wa). br) eráaq» dgósnavrsc , Iuifagay 
hugeréro TópBe sUügec dgeruiv. 

IIl. (IV-) Vat. Cod. p. 285. Planud. p. 229. $t, 
533. W.- Urfnu: et Wolf. Vc. In Timadis, puellae, 
immatura morte exftin&ae tumulum. — ^ V. 1. Vulgo. 
et in Cod. Vat. 5avseay. — — V. 2. Proferpinuae 94aeuog 
ex hoc fortaffe loco ad plures manavit. '"SimonidirEp. CIH, 
xxrégqv T)» ÉQvurey — [ov93c egeeióvue S4. Epigt, 
inter &à. DCCXXXIV, 2. Empedoclis Ep. J. — Similia 
collegit Burmasiur ad Anthol. Lat, T. II. p. 322. Íq. — 

V. 3. imà QS/phvac. Vat. — veosryfi. xuxx8 Planud, Urfi in. 


In Vat. Cod. »«Sys edere. — Expreflit hunc locám 4e 
dronicus T. IL. p. 399. 4 3à, eé9r» Q59:pvaq, sreAicie veoys 
edweo Keigavo upaMac ix usQande sásxéuove, — Arcbefira- 
z9: ap. Athen. VIL p. 306. B. sevrásarro Mgac ves)iéys 
waxales. 


ERINNAE EPIGRAMMATA. 





v. $8.] I. Vat. Cod. p. 206. Planud. p. 501.$€ 
441. W. Quamvis editum, Reirkius tamen denuo exícribi. 
juflit in Anth. p. 67. nr. $49. ut ex apographo fua 
emendatius daret, Ex mente Dorvillii con(titutum edi- 
dit JVelf. in Fr. Poétr, ubi Erinsee carmina exhibuit 
p.10O — 25. Qui idem emendandi caufa protulit in Epift, 
de Syrac. p. 334. Tespiws, vix tamen quidquam habet 
novi, et ab ipáus i ingenio profe&i. Scriptum elt hoc 
epigr. in Agatharchidis imaginem, puellae tam egregie 
fumilem, uj nihi) €i nifi Joquendi facultas deeffe vide» 

M5 





e 
d DUE NUNCA E os Ls. 


y retur. — NW. 1. »it krahi, Cod. Hane lectionem : ex 
v» Vatic. membrana notavit Selmafius, qui tamen 36 Ícri-.— 
. bebat, quae mutatio mihi neceffaria non videtur; Hinc 
s e(t forte, quod in epigrammatum codice Bibl. Buhe- 
»rianae Ícriptum 3o vánav vues. Branck, In apogra- 
pho Spallett, àéja v4Asv'legitür, idque in Codice ipfo 
Jegi nullus dubito. Contra le&ionem i£ kraasv ex Selmafos 
. jngenio profe&am exi(timo. Reiskim; Wis sax», Saltem 
fcribendum: 
Mg braAsy krà vruplis, 


Quae fi fincera eft le&io, Prometheo illam imaginem 
dedicari puta. Vulgo i£ dxaAév. — kra22à xeigec lunt fcirae 
matis ; periti videlicet artificis opus. yAzQveZc xreic Epigr. 
"Ihbeocriz. VII. Manus fculptoris, qui molle et ad ungues 
exa&um opus expoliverit, recte molles appellari, nec 
Huerium fugit in Notis p. 29. ubi commemorat con- 
je&nram viri doGi in marg. Scaligeri, sóxaxausv xuedy 
emendantis, Hoc a fe probatum, poftea rejicit Toupius 
in Corrigendis, patrocinaturque vulgatae. — — Ceterum 
vyeéáppura h. 1. de tabula picta accipiendum effe, dubitari 
nequit; nec debebat hoc,carmen abiis laudari, qui Pro- 
. metheo literarum inventum vindicate conati fumt. Vide, 
Harlefum ad Fabr. Bibl. Gr. T. L. p. 216. c. Ad Pro- 
metheum Ífe convertit poétria, tanquam ad principem 
Íoulptorum, qui etiam viva et fpirantia figna finxife pu-, 
tabatur ; ; cui quidem ewngyácera xe »$ AJwé iyrvéeues 
ghv wA, xa pjvza vorüea «Iq rk eMeuara, Lucian. in 
Prometh. 3. T. 1. p. 20. ed. Bip. Eadem plane oratio- 
nis converfio in epigrammate, quod hinc expreffum 
puto, Znripatri Sid, LV. in Myronis vaccam: 


& 9áuaMe, Jexén, puierrms' 2 | 5 ZieouySese 
avx) pévac, xAMerTUC ) dpzvem xa ed, Mew, . 


Unde Dorvillianae leGionis, a Brenckio repraefentatae; 
Veritas epparet, — V. 2. viv, ka) eedíay, Suae criam 








L9. EPIGRAMMATA. — 2E 


inter. morsale: aliqui tibi peritia fimile, — Vetiffima Cod. 
le&io. Vulgo vàv á. v. quam le&ionem vir do&. in marg. 
Scalig. ita emendare tonatus eít, «ivo n&A' d ecgía, pro» 
bante Huetiop. 29. fof. Scaliger in marg. Aldinae emen- 
davit: víüvo UAes espía. —- esoía de arte crebro ufurpa- 
tum. Videad Znmecr. Epigr; LXXI. -— Qui antem hu» 
manam fpeciem ita pingunt efünguntve, ut vivere et 
fpirare videatur, irópec yeáder dicantur. In defcriptione 
tabulae pi&ae Tbeomis ap. Aelianum V. H. ll. 44. haud 
fcio an ícribendum fit, ivapylis xà) svo iríunc à wmdae 
Weresy. óeutivri elg mv uáxuv. Vulgo ix9éuoc legitur. Vide - 
notata ad Ep. Longimi T. Il. p. 200. — Pro vaóruam, 
quod exftat in Planudea et in apogr. Gothano, Dorvillii 
rus ravra, —  Veríu ultimo vulgo legitur: ab asyà» 

er' I9y&, $c A. $Aa. Qui reliqua re&e exhibet Cod. Vat, 
is vitiofum avyky praebet. Hoc praeclare emenda- 
- vit Urfinut in Carm. Mul, Ill. p. 295., Vir D. ap. Hs«- 
eium et Brodaeus, Incertus Ep. DXIV. de Pythagora: — 

Avrày Ihdeydene $6 Qevypádec, 0v uarà Quiiic 
sse à», el yr AxMiy Hes Dvayéeus, | 


mn Vat. Cod. p. 3 I9. 'Heívyye MrreAuvalac slc Bevnfsas, 
X. I — 4. protulit Olearius ex collectione Mí&a, quae 
3xÉgatbiae Scholaftici nomen gerit. Hinc JFolfus. in 
Colle&. Fr. p. 20. Integrum carmen edidit J'en/fur nz. 
17. et Reiskius p. 122. nr. 674.  Emendare conatus 
eft Heringa in Obf. p.195. — V. I. eneiy«, Multum 
in hac voce explicanda flu&uat Reiskius, tandem acqui- 
eícens in interpretatione Olearii, Sirenum fimulacra 
tumulis fuiffe impofita, conftat ex Piurarcb. Vit. X. Orat. 
T. II. p. 835. et biographo anonymo Sophoclis: $«e 3j 
br, xm r8 uvduav) acTos Lnefys beíergysa». Sed in lfo- 
- eratit et. Sophoclis vamulo Siren fpe&abat ad orationis 
dulcedinem ; vulgo: vero earondem imagines ad luctum 


pejferebantur. ' Conf. Epigr. Mnafalcee. XVII. et quae 


OA 


/ 


E ' ERÍNNAEC . L $5. 


notavi in Eweipidist Helenam v. 166. in Animadv. L. IT, 

c. Xl. p. 142. íqq. De lugubri Sirenum cantu vide 
inprimis Spanbmn. de Ufu et Praef. Num. T. L p.254. 
quocum conferss Burman. ad Anthol. Lat. T. I. p. t 13. 


2 V. 2. "Allg Reisk. vv 6. ewehiéy VFolf. et fic in Cod. 
, effe videtur; íed corrigi debuit tam manifeftum viuum, . 


—— WV.3. vei; duel dex. Cod. Vat. et Wolf. In fine 


.'werfus-iidem et Jeff. xafge. — — Veríu fequ. vitiofifime 


Codex aiv! kero T544)9ev ruserroxee. — Olearius veríus 
initio a/reere| exhibuit, idque ut (anum et fincerunv 
explicare conatus eft. Brunckiana le&io debetur Heris* 
gt, ante quem Crozías in eandem inciderat. — Reiskius 
dedit «iv hero) riASuvr' , «19 évréenc mréxec. — — V. 6. 
t'ér: varie Cod. qui etiam Bevif)e exhibet. Ex fq. Epi» 


 grammate hoc emendavit Heringa, cujus emendationem 


Reiskius recepit. — — Seq. veri, Vaticapae membr. ewe. 


. déenterri, etficfere Senfus: nmidec Dur, quod K. reti 


nuit, quum fanare non poffet. Poktriam tamen famie 

liam in Graecia illuftrem nominaffe fufpicatus, r&v "Iaus- 

8év vel "Iauid5» 3v olim foiffe le&um, putabat. Heringa 

patriae fignificationem quaerens, legit, Tw, &c eldivri, 

«uod lanpuere R, bene mónuit. Brunckius sudücem. 
fuam conje&uram ne verbo quidem indicavit, nedum fit» 

phare conatus eft. Literarum du&us fpectantibus nou 

improbabilis fortafle videbitur emendatio noftra: 


zur yéveg 
zsy ki)eo "m b -— — 
parentes mibi esíam im Orco bobitanti caros effe. yévoc pzo 
parentibus, vt in Epigr. Sapphus I. 6. weóQeev. Suerásav 
evxAMisev ysrés, — Nec. tamen multum tribuerim huiq 
conje&turae. 


Ill. Vat. Cod. p. 319. fq. Edidit Oleariu: ex eadem 
colle&ione Holteniana Lc. in qua etíi corruptiffime le 
gitur, nihil tàmen difficultatis habete protantiat. Repe- 








'55$. s EPIGRAMMATA. 389 


tivit Wolf. p. 20., Corrupta emendare tentatit kien 
in Obff. p. 197. Toup. in-Em. ad Suid, p. $08. "Exhi» 
buit Reiskius in Anthol. p. 123. nr. 676. peflim emen- 
datum,  Seriptum eft in eandem Bancidem, quae in 
ipfo nuptiarum apparatu morte exítin&a eft, Conf. 
hinc expreffum Epigramma Melssgri CXXV. — V. 1. 
swoAóxAavrow, ut reClius, dedit Reike; qui et sa habet, 
ut eft in membranis. Ad vetba Erínsae, páeuevéc bee", 
AABa, refpexit Leonid. Tar. Ep. LXXXl. Plures deinde, 
poétriae noftrae exemplum fecuti, Mortem et Parcas 
Berxévove appellavere. Conf. Ep. inter àMex. DLXXXII, 
et DCLVI. $5ovee3 Meipa.  Báexave Jaipoy Ep. DCXCV. — 


Mox Codex rà M ro; xaak à u«9^ égüvri "Onuava vh B. be. 


/. Tíxs.. Nec aliter Olearíu; et genius, qui tamen 7à poft 


*4AX omittit.  Pargm feliciter hune verfum tentavit | 


| Heringa Io và BÉ Tes sxA T S. Bpeplirri "OLuaTA. rk* B&vxés£g 


bec interpretatione adjeGa; . Beucer-maritus fuir Bagci- 


Mis: pulchri vero bi oculi (Baucidis nempe effigies in. fepule 
cro expreffa erat) cwicmmque me imtmenti ostendet grave 
Bencidis infortuaium, qui puellam. in miferando rogó iis 
eremovis taedis, quibus gavifus paulo anse fnerat Hyme- 


sseur. Minus etiam probabiliter Reiskius, vá yé vor xat - 


: 76. sreJoplivri Ouuava Tày — róxav. — Partem. depravati hue 
. jas loci Brunckius conflituit ad Tospii mentem, reliqua 
tex fuo ingenio dediffe videtur. . Adfcribam. notam cls- 
riffimi editoris? $»Bawxc e; Bavxé diverfae funs ejusdmws 
phomiui: formae; nna. cadenque perfona bis indigetatmre 
In bec fepulcrali epigrammare monumentum ipfum loqui- 
ntur: boc autem f»mbolis era» ornatum , quibus fepulsae 
»imulieris mort ipfarconfécusa nprias fignifcabasar. Hine 


néntellicendus verfus tertius; pnicra baee inta ornamensa.— 


»infpicienzi- ribi crudeliffimum Bewconís , fée Baucidis; 
nutrient cofim, In cod. foriprum- Spuara The B.**. Haec 
Brunckius, qui quod in Cod. legi ait, id in fao apogr. 
ex Selnofíi emendatione legi exiflimo. — Auwera Ípeciem: 


190 . . ERINWAE n l. 58. 


habet, fi comparaveris Melezgr. Ep. CXXV. 2. vix tàmea: 
in hoc contextu ferendum eft. Mihi antiquae fcriptu- 
rae veftigia propius coníideranti, Erítta fic fere Ícriphi- 
fe videtur: ! 
M x — — rk) vowlAa ytáuua9. belivri 

aporátay BayxoUc jryyaMovre TÓxav, 
five : 

e € gk 3 soxíAn sv sroSoelivri 
Zépera vày B. à. 7, 


varía illa figna, quae miferandam Baucidis fortunam is. 


dicant. ldem, quoad fenfum, eáuara et yeáuuara , ut — 


apparet ex Ew/lazbio, de Bellerophontis eduae: dispntan- 
te, ll. à. p. 632. fqq. De sofas vide dicta in Exercit. 
- quit. T. II. p. 63. Íq.— V. 5. Cod, Vat.'écràv a. T. (Q^ alg 
Vero seóza«..— Salnafius éQ' Áccorrexit;, in quale&ione és 
pofitum pro uerá, — Vide T: Hemfterb, ad Lucian. 'T. 1L 
| $* 434. ed. Bip. et P'alckes. ad Herodot. p. 521.27.—— 
in quibusdam apogr. initio verfus éc legitur. Lacunam 
in medio veríu relictam alii aliter expleverunt. Heringe 
et Lacroziws àQ' aig wácoc, — Oltarius uaxóo, Reiskius, $ 
và» wai) vufvuioc 9o. G exidày gosro me(xa Ta) bx) nyAelaug 
À. v. Cuju: voluntate puellam, cui zasszum non. jam cane- 
batur. hymenaens , picea raeda w[Jfis. bic fuper rogo edaci, 
Qnod et frigidum et contortum eft. Toupius corrigit: 
3 vk» wai), Opfseic iQ. aicsoA0e gisro seóxas;, Til, iw) xao 
Qevrig j. 9. meA0; vuévanoc, üt ap. Homrr. 11. e. 493. Te- 
mere vero idem defendit formam x«Xvrás, pro qoa in 
Cod. re&e legitur xajerszé;, In iisdem merbranis «àv 3^. 
exítat, non «8. Secundum Brunckium : xylserde hoc, 
loco saritsr foret, . Vide Etym. M. in xwMerat, Non 
dixit CL editor, an le&ionem, quam exhibuit, in apogt, 
Íuo invenerit, an ex fua conjectura dederit. Non .mul-. 
tum intereft; nam ex God, eam .non.fluxifíe conftat, 
Ordo. verbotum eíi;.óc ex» maid $.xybeierào. Pri vupxai de. 


b 


L 58. 1.59. EPIGKAMMATA...- 391. 


easy Tj aóré- geóng, ^Y "e, , d péyaioe Moy yero. Quum 
hac conje&ura amplius inquirendi ftudium minime im- 
pediatur, liceat mihi do&oram virorum emendationibug 


meam quoque adjicere, Erignem Ícripfiffe puto: 


alc àv wai Tufvanec bofezseoc Wyero weínaic, 
vTaR6- bx xaPsvrho dQAeys euexaiás, 


Quam le&ionem, codicis fcripturae tantum non inbiae- 


rentem, reliquis concinniorem effe mihi perfuadeo. Qui- 


bus facibus Hymenaeus. puellam in. pong domum duxerat, 
jisdem ejus five parer fóve [ponfus rogum accendiz, — Vocis 
iqéesregoc veítigia funt fatis manifefta in leGione codicis 
iQaic...., quem codicem in, vocabulis cum praepofitione 
compofitis jungenda Ííaepiflime divellere, multis jam. 
exemplis docuimus. ldem a cum s crebro, confundit; 
€ujus confqfonis exemplum vidimus in Ep. Meleagri. 


LXXX. 6. Q8 seudorégev exhibet pro esQeségo. Ct. Der--. | 


vill. ad Charit. p. 683. Erisnae ipfvanc iqéexsgoc obvers, 
fabatur Meleagro Ep. CXXV. &eri yàg iemépios vóudonc ish 
Queis. dxsvv Aurel. Hymenaeus vero pnellam $ysro, ut. 


. fponfus, qui mulierem ducit, &yera, — Vide Falckenar., 


ad Herodot. 1V. p. 317. $2. —  Re&te nos deniqne fer-. 


^ vatà. Cod. fcriptura seóxa legimus, ut apparet ex 


Melcagro, qui inprimis comparandus eít: 


al )' airo) xo). Giryor Büaloiyovr map maeTQ 
wtüxas, xal QSuuéva. végSev &Qamvoy 836v. 


4. 59.] V. 7. In edit. Jenf. lacans e& ante deiév. Fab - 
litur Reiskiur, qui usaea/hy.e& Ofhtrii ingenio profectum 


putat. Jpía eft Cod. le&io; quaé cüm optimas fit,. con- 


je&uris fuperledendum eft, — — Verf. ult. Cod. ysspív, 
quod R. in yes)» mutavit, Idem hoc carmen in fine 
mutilam putat, quod. particulae gà» vesfu 7. nibil tee 


Ípondeat. Sed vide PPM piee de Part. Gr. p.455. íqq. 
ed. Scbiss. : 


í5.* 





&95 SOLON. SCOL. GL.RO9. LUUD. 75. 4.76., 


3 SOLONIS SCOLION, 
CHGEIGURESRASISUQNEUGD SEE hgh nero 

«4. p. 75.] Setvavit Diogenes Loire. L. 1.61. p. 38. 
ed. Meib. Saepius hinc repetitum. — Verfus aliter dispo- — 
fuit Br. in Gnomicis p. 84. nr. XXXI. verfum tertium 
án duos dividens: ' 

xpasíy; Quideg 
specewéey a gocilorg, 
^ Verfa primo, qui logaoedicus eft, fcribe: d" fusis, 
quo et metrum juvatur, et hiatus tellitun, — V. 2. Sem- 
bncus Fy9poc exhibet, et xsalíyv. Cafambono 1o: placebat, 
probante AMemagio. — V. 3. $u3es. Ad fenfam facit 
Lecian, 'E IH. p. 153. 20, specfereq dv na) — sgocusicdsdi 
dbie xelnbem Bopore, quesi 3à 2a) AáDex T9200: Ó Q)umeios,! 
ét mox: iesée niv wséSevra. dv pee), dan VE Afytvrns unà 
. daexpedpser Dass: wonitjs motn, uÁAR xtena98. xa. 
sóvDesc yépeveav veeydifuy. — — V. 5. us)alvec. mentem. 
nigram etimprobam.  liluftrat GMT. ad M. Anton. 
Mw. P H5. Íq. - "s 
: «€ 


*a 






3 


SON LINDII CARMINA .. 





q. 76.] I. Vat. Cod, p. 228. 'apégen? .0/3à Xinor, 
fleéteo vos Andíos, vb eyliun xóxhec. Binvillima verba quent 
feníam habesnt, apparet ex. Plerene , qui .oc.carmes, 
laudat in Phaedro T. HL p. 264. D. tanquam tos 
carminis, ubi nihil referat, quam partem in Abg ulti 
move loco ponas: óri à ei3à» Jundópes adved splirev 9 
vés vv AbyseDei, bvvesi; wow, Fiowerum'hoc cartacri fcripfiffe 
Midae, Phrygiae regi, in focerorum ejus gratiam, tra-- 

dit Pfeudo- Herodotus in. Vita Homer. p. 23545 Idem, 
eunt 





&76j . CÀ RMINA. 7:5. 93 


eum a regis filiis rogatum feciffe, ait fafloy certaminis 
Homeri et-Hefiodi. | Hore teftium auctoritate nixug 
Beruecfías ad Hometi Ep; XXXV. T. 1i. p. 89. temere 
obloquitur Diogeni Larrrio, qui L. I. 89. p. 55. boc epi» 
gramma Cleobulo vindicat, ad Simenmidir teftimonioni 
provotans. quem vide Fr. X. p. 122. Contra eundem 
disputat Buberia: in Diff. Herodot. c. Vlll, p. 84. Prae- 

. ter eos, quos diximus, proferént boc carmen Dio Chry. 
— Keftomur Ora: XXXVII. p. 465. (T. 1I. .p. 120. fq. 


.; Kik) qui nihil de ejus anctore ftatuit; non agis 


had Kongit&: Tt. "fr. XXXVL p. 132. ed. Toup. ubi 

. 2, exeitatur, et Sexegt Empiricus L. U. Hypot. p. 75, 
et adv. Gragtm, p. 224. Buli Homeri nomine legitur im 
Planudea p. 219. St. 329. Wa— — V. DL. xeás eít ex 
Br; emendntáone. Vulpo-xsasd. Cod. Vat, ysauf. — 
Mux Aii. M3ev, alii M3ey' baltent, eliidenique Ma, quód. 
Vat. éxhibet Cod... impofita:erat. tuoinlo- Midae aenea 
puellae, ffatua; cui Bpügyamimara anctor séterhitatem 
quandam promittit. — ..V^ 2; pro :jép-alii vég Jégunty 
jnterque eos Vat. Cod. - sno: verlos. Plenuden b7' d. 
Plaro 629.3». ^ Libonius-An Motniodia Tom. 1. p. $19... ed.. 
Bueisk. b rá.s52u. varáges im S9lirode: n). wirbeegtdepo) yay 
Upe dy UJeo rs váy xa) Mvipsa uaypb teddy. :eterpmhine d 
expreffa funt Virgiliána in Aeneid 1 607. In frera dum 
fluvii currenz, dum monsibus umbrae Luflrabunr convexa, 
polus dum: fidera pafces ; Sespir boros; nomenque suum 
laudesque manebunz. — ...N,,3, 4. omittunt memhranae 
* Vatic. Plato, Dio Chryféf. Tertium folum Planudea, 
KHirodoras et Biegeher — ante tertium legunt, ic 
' Moule T kvuiy. mum " ed TÉ esit ) 
xe) sorapol ys joi, kvaxAóQy n Já^asea. 


Et iu pluribus etiam Herosaci Codd. verf. tertius defi- 
dérktwA ^ Proc Marg vécetés Anthol, editt, Aurei prae- 
N 


1934 AESQPI EPRGRANMA. Loói- 


bent, —- V. 5; seAvióméeós hr) vé ppoo.. Plag, et Herodots 
Reliqui, .ut nos; nifi qued; nonnalli véavsaséerg babenta . 
— V. 6. Mac. Cod, Vat. Plato; Chryfo(t Diogen. &nthela 
Mí«c. Herodot. Hunc etiprágc. verf. laudat Suid. v. at^ 
quo 1. I, p.389. etin Ma; T. Il. p. $59.. 


f Ju. 119*. H. Hoc de anno aenigma. tanquant GoPal? Lind 


*; a » i T 
e" 


MM ex IlauQíawe vsouv4nuae: profert: Diog. («Luorrr, Li 1-9 £8 


q,.ÁP- 50. et Stobaeus in. Ecl, Phyf. p. 240. ed, Heeren. 


* éliquer Cieobulus deusra 9 -yelqous sie Üry rénxbua, . 


tefte Diogene. Eodem genere fcribendi'ejus filia delecta- 
batur, Qeobidine, cui hoc aenigma tribuit Suidas in &ase- 
fev, (1, 11.323. ubi v. 1. et partem (eeundi laudat. 
' Simile ini'abnatm senigmia laudat. /AArtaemf L.X; p. 491- 
J.: Bà Vorfyryta: - RU Ped LE ^d Wie TÍnfer "P3 eie Dd 
9) rixoséa tráXev ^y. Ord traótye "Trxvovvar.  Albed Henne in 
difüm protdlit. Pireon/ in -Mufeo: Pio-Glemeat. "VIZ 
p. 46; cujos' particata "tuntüti' integrá-fervsta efe, "es 

nente. do&ifünd edéoris'fic (trihehda: xi Nike - 
Qn 6mdbyvun, deam) OF pce adv dulever, rbvidaur od. ^ 

egéei, ^éxità bito... reliqsa:défant: ^ Ceterom in no4 

ftri aerigmgtiá v. 2. ap. Déef. ret Seid. SMobetue: "ailep 

dae: rius do)ocn. soc Axovios, Fw A. und f Vw wd 

— V, 4796 .2s od0u. Vigo, 2 0:5 s o0 0o 


& Rc tes eornm BÉ ng ioa 0s s V) tit vt rj) 
po 3 EA Soc asse 
v, AESOPI WES NUN MSS: TI 
MEME E on m ——— C E TE 

Aue t ud 2cNS, v. uM 


. Mat. God... p. $06, boc cerman adefapo iggáean. 
cnm in Planudea p. 18. St. 29. W, duy fit; ot etipamp 
ap. Srobacum Flor. XCVI. p. 531. 30. Gesn. p 419. 
Grot  Eíthoc epigramma ex genere góomié, Vitae 
miferiis cum ejus bonis comparatis, apparere; áit, bona 
efe, quae natura effecerit; reliqua. omnia metu.et do-: 
lore referta effe. .Praeterea fi. quis felicitgis. gutem. 


/ 





" / 


LU6:4.77. raOovriUIS FRAGN/! 195: 


- attigiffet, ítàtim eum Neme(ün experiri; né& tamen 
altud effe effugium vitae, quam mortem, ceteris omni- 
bus majus malum. — — Nolla.eft in:editt, diverfitas, 
niá qued v. $. Aldinae et juntina fimul cum $Srobaeo 
véxa exhibent. — V. 4. xósaa esxysahyc, ot ap. Leonid. 
Jer. Ep. XLEX.. [egà uóxAa echjvye, et PN incad xÓMAM 
xd Sopbeci. MUME due TM 


' PHOCYLIDIS FRAGMENTA. 





dE. EE M. 
] (4. z7.] I. Planud. p. 117. 91..169..W. ubid, . 
Phocylidi vindicat Cod. Vat. P c5 qui veri: tertio: - 
wey exhibet. ——. 
e^ IE Servavit $205. Floril. T. IV. P. 52. 9. dei 
p.25. Gtet.. Vitiole Grerius Éxerres. 
CIE Ap. &rob. Tit. LIV. p. 369. 6. Gesn. p. 215... 
Grot, . ubi 'Apaa9aly; et 'AuaA9ala; legitut, Scribendum. 
efle dus3iía,, Brunckius in e&t. moneit p. 13. Vide. 
mob, Cent], 48. et Clicr: Epigr. HL. Tv i: 
Pe294- c 
HF Stob. Floril. T. LXXL P. i434. 29. Gem. $12. 
Grot. De more Pbocylidis fententiis fuis, quae pancis 
qhibusdám verfibus abíolvuntur, nomen fuum praefigen- 
di, dedit quaedam- Dio ry/off, Or. XXXVI. p. 440. 
CT. H.-p. 79. Reisk) , Noftri carminis, ubi muliérum, 
in.quatuor claffes divifarum, mores defcribuntar, doa: 
Íostalie..duSa eft 6x nobililumo .loce :Hefíodi in 'Theog.. 
$90. Íqq.  Similitude ejus cum carmine jambico in 
nfüligres, quód. Simonidi tribtitur; neminem. fugit;. id- 
que ex nofiro expreffum ejusque quafi amplificatienem: 
6(fe- puto; contra ac Keelerar.in Praef. ad Simonid. p. 7. - 
qti Phocylülem .Simonidis catmen quafi in compendium. 
coégille exiftiatat, —  V.. E on Geti, o. V. 4. d. 
E: 


196 PMORTLIDIS EFKRAGNM. E77; 17$. 


q«i, d 3à caxsn, Sic volgo legitur et diffinguithr. — 
V. 5, dé usos. Gers. NM Grez, — 4. TEE v. 7s 
wise, Simonider v. 83.: 
« 23v 9 ix ueMeeuc^ mm vie ePruxei Muir 
selrg yàe elg uiuat oU mpociCÁves 
Tola yvvaixae  kyüeáeiv xxelQeves 
Ze)c vào kplerac xa) woAvQeaiseráza.. 

. F. Stobaci Flor. T. LXXXV. P. 496. 48. Gesn. 
P. 355- Grot.: Conftantiae caufh hic et Fr. IX. ; ent- 
Aljsa Ícribendum. — Multos. genere nobiles effe ait, qui 
nihil nec dicant, nec faciant, quod gratiam mereatur. 
ze "ess ut ap. Simm. ace Ep. IL xe) Q3 cvy 
&seras. 

VI. Cleméns Alex. Strom, L. V. p. 725. feg. de 
daemonibus agens, di reds TwGOs, ait, OaxyAMovey. ToíG 
byyfAove Saluovac nav , vo) pv ii by eic sdriv, Tog 
3à QaAeyc, Jik. roürov maglerqtts ise) xal djpsio bwertárac 
wvhe sapsuolQausy" "AAA pn x. v, D. 
|. FII. Sexvavit Pluzorcb. de Puer, Educ. T. IL p. 3. F. 

Vlll. Sine au&oris nomine profert Clemess lex. 
Strom. V. p.733. 29. x«) và lvri lvéryxu TIAM crAavuSias 
3. 4. à... Pbocylidi h. v. vindicat Piuzorcb; T. IL p. 4. E. 
Ubi eA" imrara38vm habetur, 

JIX. EXxüxt ap. Diosem Chr5fofl. Orat. XXxvI. 
p: 440. (T. IL. p. 80. ed. R-) Eundem locum in mente. . 
Inbuit Tbemiflius Or. XXIV. p. 307. C. à ésvAde 
vá vs &AME kaq9iig Abysi, x Üri. dyxpk mréDac uisrh $ganitinc 
ie exeníoev sutuxcVeR apertus Niveo lpgrwbeye, ubi ione 
vedex ess cgi 

X. (T. Il. p. $$2.) Apud Srrabonem L. X. p». 747 
B. Leciae, unius e Sporsdibus, incolae male audiebant 
propter maledicentiam. — Ante Ca/aub, legebatur esi» 
TlaveexMeoc xai TiavpexAie. — Hanc dr»eu» fuat fecit De 
wedoqu:. Ep. 1. 'Tom, 1k P 56. . 


- 





Pr V.117. AN ACREOWTIS EPIGR. t9» 


ANACREONTIS EPIGRAMMATA. 





4.116] L(LXIX.) Vatic, Cod. p. 608. Primus 
edidit Barmzf/us ex Mí&to Hudíon. (Biber. nr. XIII, 
P. 481. ed. noviff) — Verfus funt trochaici- tetrametri, 
in Ariftoclidem , qui pro patria pugnans perierat. In. 
Cod. JovAsfyy legitur. 

Il. (LXX.) Vat. Cod. p. 16$. Edidit Besriej. ad 
Callimach. p. 327. ed. Ern. ex codide Bernardi. Ex 
Lipfienfi apogr. Reiskiut in Anth. nr. 424. p. 13. Da*- 
sias ex apogr. Kuftert. (Eifcber. nr. VIlL. p. 476.) 
Scriptum in Phidolai equum,. cujus aenea imago Jovi, . 
poft equeftrem vi&oriam, dedicata eft. Vidit hanc fta- 
tuam Paufaniar, quem conf. L. VI. 13. p. 484. Fa&um, 
Quod Geográphus commemorat, Zfnacreonzis fere aetate 
accidiffé docet Neiskius in. Notit. Poét. p. 183. —  Pró 
&ysirra). Cod. Bentlej. d'yxsrrai. — o3 heri Tyrtaesis 
El. nf. 2, Pindar. Pyth. & 36. zxseeiv $ «M» àprrg 


garde ee 


4. 117.] III. (LXXI. ) Vat. Cod. p. 166, Réxiat 
Anth. nr. 425. p. I3. (Fifcher, nr. XIV. p. 482.) Sine . 
auctoris nomine protulit Suidas in siux T. II. p. 29. 
Parvi momenti funt, quae KR. ad hunc locum monuit, 
Dedicatorigm eft Epigramma de ve(te, quam duae mus. 
Tietes fecerant, ita ut altera ejus ornamenta adumbra- 
ret trf), altera eam ad prioris mentem texeret, 
. "Re&e Toupius: in Em. ad Suid. P. 1l. P 155. Praxidice 
fecit, Dyperig invenis, Idem nomen Aéeweis, quod Reir- 
. kio fufpe&um fuit, vindicavit ex /friflidis Orat. in Eteort, 
e74 —- Apud $widem legitur kpqorfgoc «€ohy; in 
apogr. Lipfienfi q9/w . Vera eft fcriptura Codicis La 
dst poéta peritiam in texendo: illo veftimento ab utra 
"gue puell& menfixatum,  Zep&üe tribuit poctm, fabri 

N 3 





e 


198 . AWNACEEONMNTIS ..."LEiIX 


cujuslibet denique generis artificibus. Hemeru;: ll. e. 
412. réxruv — dc já ve wáewc só alóg codice. ubí Scbolia : 
và yàg wamAxiv wa Téx»irwc SoQà; ixaAsiro. Qua obferva- 
tione ufus Hefycbius. eoclav interpretatar sáezv ríx»iv xà) 
"heiréuwv. — Verum de hac re, quantum fatis eft, disputa- 
wit Cupergs in. Apoth. Homer.. p. 115. et Goracker. dé 
Stilo N. T. p. 92. ÍqQ.  Exemplorum; ubi eo9X; de ar- 
tificibus ujurpatum occurrit, copiam congeffit JPezflen. 
sd N. T. 1I. p. »10. Ut vero hic esQí» de opere artis 
perfe&ae, fic Aelianus H.. A. VI. 57. de araneis, sa) 9r» 
4» Majféfge ixiivev Tq sUmvou T& xa) süpÍrow cojíac, aiou 
, Arasnosviras na) &xaD9io xal éAóxAwpoy a(9ie kxoleiyevrau, — 
' "Pro àugoríew Toupíus probabat. Suidae le&ionem kuQo- 
iens faltem in &pQorége:; mutandam, ut Br. monuit. 


IF. (LXX]L) Vat. Cod. p. 166. Reisk. in Anth. 
'nr. 426. p. 13. (Fifcber. nr. IX. p. 477.) Tanquam 
Archilocbi profert. JVezflen. ad N. T. 11. p. 252. Male. 
Reiskius veéteuv pro Apollinis epitheto habniffe. videtnr. 
Hoydiam apte excitavit. Ejfcherus ; weédewv, spé vuac. 
sjvove. — sixuad. ipa vótorum folutio; res voto gosile 
fae, . in fine Cod. éxà 3«pápevac, ut fole. 
V. (LXXIIL) Vest Cod. p. 166. — Reisk. in. Asibs 
PO I3. nr. 427. (Fifcber. nr. XV. p. 483.) Intelligi 
nequit " hoe diftichon, cui quid occafionem dederit, pe-. 
mitus ignoramus, In Cod. eft 7t/3« ? buliov, quod etíam 
in Anale&is legitur. In Le&t. Br. «v 3' dg. ixetyow cot- 
rigendum effe monuit, hanc genuinam Codicis feriptu- 
ram effe adjiciens. Quod falfum. Reiskius, qui fibi ne 
ab .iis quidem, quae non intelligebat, nec intelligere. 
des mutandis teroperabat, edidit: vov 3 9 luslov —. 
*.-— VL (LXXIV): Vat. Cod. p. 166. Reisk. Anth. nz, 
429. p. 13. (ifcher. nr..X, p. 478.) Quibus donis boc 
fiftichon additurn fuerit, ignoratur. . Ánaxagoram, cu- 
' — jos hic fit mentio, Reiskius in Not. poét. p, 184. pro 


s 














" 


Et173.118.7 EFIGRAMMATA.. | 99: 


"eodem habet, quém, poft Mardonium' devi&um, Jovis 
* .fimoalacrum feciffe Paufanias narrat L. V. 23. p. 432. , 
Baruefcus in ionicae diale&i incom Tivkeytes et "Avala- 
(yleuc fcripfit 
VII. (LXXF.), Vat. Cod. p. 166. | Res Anthol. 
pP 14. nr. 429. (Fifier. nr. XVI. p. 484.) Melanthug 
in memoriam victoriae, choro partae, Baccho dorum, 
| fortafíe tripodem, offért, Pro quoersQévos Barnefens 
"Quoertolsa conjecit, probante Fifcbero, quod poétae tra» 
. gici victores Baccho coronas fuspendere foliti fint. 


.' -VIIIL. (LXXVI) Vat. Cod. p. 166. Reisk. Anth, 
p. 14. nr. 430. (Fiftber. nr. XI. p. 479.) Laudatur a^ 
Suidae in Avewpic Tom. I. p. 635. uli jveazufrá et 3we- 

$x4oc legitur, ut eft ap. Barneffum, | Homer. 101.8. 686; 
XAA' oly' od soMpos Dvenxéoc lpyiavro. Hoc "Anacreontit 
diftichon fortaffe obverfabatur Mana/akae in Ep. IV. T 
vyie uf. woMpse Oíya, xaMy dvanroc eTíevoy iug vore 
VoM: jvsaubvn. . 


IX. (LXXVFIL) Vat.Cod. p. 166. Reiske in AnthoL 
nr. 431. p. 14. (Fifcber. nr. XVI. p. 485-) Poft Aiévo- 

' es in membranis legitur 33ev, fed inductum, et kyaadv, 
Bartefíur doricae diale&i formas matavit, — "Bxsugeridac, 
,nSitne hic Echecratides, Theffaliae princeps, idem cum 
.sillo Echecratida Lariffaeo, de quo quae refert Paufa8, 
co X. X6. p. 836. efficiunt, eum perantiquum effe, dixe- 
print aliL€ Reiske, Echecratem, a. Lapithis oriundum, 
gommemopyat (7eroder, L. V. 19. p. 419. $86. Ejusdem 
nominis Thefialum inter Ptolemaei milites Polyb. Vs 
.63- YT. h S 

"$..118.] X- (LXXPIIL) yat. Cod. p. 166. Antl, 

^. Reiskii nr. 432. p. 14. (Fifcber. nr. XVII. p.486) 
;Timonsx, arts palaeftricae, ut videtur, agittez, ante 
veftibulum aedium fuarum in Mercurii , honorem fi five 

'— Hermam, i. e. quadratam columnam, five aram collo. 
N 4 








408 ANACREONTI | Ert 


exverat. po monimentum  praetereuttet PE 
eosque hertatur, ut Timona&i Mercutium apprecentur 
propitium. . Simul Timensx palaeftrae ftudiofis operam 
fuam promittit. Hoc- memorabile. Enferviebat illa 
columna eidem ufui, quem noftris atti&cibus tabulae 
aedibus appenfaé praeftant. — V. 2, f; u'. et ornamen- 
tum veftibuli et Merenrio honorem. Perperam Mait- 
paire, qui hoc Epigr. cum ceteris edidit, 4; 2' igariis le- 
gebat. — — V. 3. xlerri Reisk. qui janireri vertit. 
Vitium ex eod. correxit alckes, ad Hippol. p. 287. E. 
Idem p. 166. A. B. formam sa9feearo illuftrans, prius 
diftichon cum parte v. tertii excitavit, 


. . XL. (LXXIX.) Vat. Cod. p. 205. Reiskius in Anth. 
nr. $43. p 65- (Fifcber. pr. XX. p. 489.) Tellias qui - 
dam ex Enonymorum .tribu, Mereurio dona dedicans, 

fnavem fibi et tranquillam vitam precatur. — V. 1. Ce- 
dex legit: rau sdtpberra B... In (Íchedis Dorvill. TíAuag 
legitar. Admodum probabilis eft. Reiskij, emendatio, 
Tig, quam Air. recepit. Tela; Phocenfium dux com- 
"memoratur ab Herodoro VIII. p. 632. et Pausan. X. 1. 
p. 800. Syracufanus ap. Thucyd. VI. 103. Is autem, 
quem Zfzbexaeu: laudat L. I. p. 4. A. (vid. Reisk.) non 

SsAAlae Ícribendus erat, fed Te/ec, ut docuit Cafaubon. 
p. 12. 24. Cf. Wiffeling. ad Diodor. Sicul. L. XML 83. 
?- 609. — Evwrutev Vide Stephan. Byz. v. Ejwvoula, 
et et Meus. de Pop. Att. p. 35. — kyaSic dedit Barnefius. fus, 


XII (LXXX) Vat. Cod. p. 229. y udbcs: 197; 
$t. 286. W. Hoc et Íqq. Epigransmata, ultimo ezeeptoj 
exhibet Ur fiu: in Lyr. Er. p. 141.fq. (Fifcber.p. 469. 
yr L) "Timocritum, hoc difticho , celebratum, Barae 
£u in Vit. Anacr. $. VL pro Teio habet, qui pro Abdo. 
zis, nova patria, contra Thracas pugnans perierit, Quod 
' autem /fsacreon. dicit, Martem non fortibus, fed ignavis 
parcere, idem (ic enuntiavit. fopdesle: 4n Phil. 43€ 


UM 








b: mErrde-uaMMAYA. 2891 


| gisauog S16? deg ey aTpes saiuqiv, BAM vebt gprievéóe inf, 
et Acfchylus ' ap. Stab. p. 356. 28. ka Agyc esi y ih 
vh Mera zámr huis ersare. ut haec emendavit Volcener. 
ín Diatr. p. 225. B, quem vide. 


" XIII. (LXXXL) Vat. Cod. p.241. Planud. pro 
St. 237. W. (Fifiber. nr.Il. p. 470.) In Agathonem, 
fortiffimum viram, in pugna pro Abderis interfectum, 
Prius diftichon laudat $uides in alvogíag Tom. I. p. 663. — 
Alterum in xváeesv T. Il. p. 62. — — V. 3. Urfinur 
p. 142. veio) víxsy, male. Planudeae lectiónem tuetus 
. Cod. Vat, et Suidar, ap. quem re&te svépies, Vulgo sd» 
getiv. — YreetáAryS proprie de pulveris turbine. iv erpe» 
Géxmyyr novíyc Flomer, 1. Q. 503. In Oraculo ap. Suidem 
V. Aowuasée* kydpi Svexahyts xoueusver b» ereepánuyt Apol 
jon. Rbod. L. IV. 140. xazwi erpebdtyyet, ec " Apyc svés 
qui, ut ap. Homer. ll. s. 844. 7àv. ilv "Aey; bágdio uat- 
eee. quem locus Fifcberus comparavit. ' 


XIP. (LXXXIL) Vat. Cod. p. 244. fq: Planud, 

P. 244. St. 355. W. (Fifcber. p. 471. nr. H1) In « 
Cleenoridam, qui naufragio perierat, dum patriae de- 
fiderio du&us navigationem tempere non fatis opper 
tuno. fusceperat. — V. 2. Cod. Vat. Jagesiqarp, — Nó»oa, 
Aaa. Homer. 1L 4. 366. Knrirnes Néroio fa5elg. Aurei 
— V. 3. Pro dex Cafàub. x5ey. conjicit in not. míc, — 
e brébqeso Barpnef,. Pro kvéyyusg Cod. Vat, ky&yxvoc, Laue 
dat hunc veri übi de voce kvéyywoc disputat /Paffe ad 
"Fhotyd. l1. c 46.7. Commiferat ille, quem /inacreon 
hic celebravit, navigiam Noto, quo vento in mediter- 
reneo mari navigantibus nullus eft periculofior. (feras. 
E Carm. XXVitE. 21.22.) Hic tempeftas orta eum 
€bbibuis, wKriv," quortinus- iter Inftieatum conficeret, 
Heud ício, av hunc ipeum wxprefferit I/fforus [feq Ep. 
BN. T. Lp. 474. —  V.-4- hoQ' ipserdv.. Valgo, deis 
qued conjediura adffeuaytus e(t Haqig: p. 93. Vauts. coto 
N s | 


^ 
" 


"o? —-— siwoWibfis EifhtTiniad 


Érmat. DBarnefus iQ' exhibuit, ex T Stephan" ad 
^Anacr. p. IIe. 

4.119] XF. (LXXXIIL) 'Vat. Cod. p. 165 
T'lanndea p. 301. St. 441. Ww. Alterum diftichon Reir- 
kiur exhibet ih Anth. nr. 425. p. 12. particulam epi- 
grammatis effe non animadvertens. | (Ejfcber.. nr. 1V. 
p.472.) Subícripti fuiffe videntur hi verficuli tabu) 
Iae, in qoa tres mulieres, Baccharum ornamenta gereri« 


E les, exhibitae erant. Brusckiur expreífit textum Planu- 


deae. — V.I. avr p Barnefri ui. — V.92. TA&Ux T (le xvei? 
&gxéusva:. Vat, Cod.— Hoc elegantius. Saltantium fpe- 
ciem gerebant illae mulieres, — V, 3. xeecügi,- Auvven 
^ ve Reisk, — weeéc, ipfe'thyrfas, hedera circumdatus, 
uíesmnov Báxreay vocat Eurip. in Bacch. 363. et Ion. 216. 
Beépioc &AM» "AqeMpuor xiteívoi Bésnrgpei ales, 7. $1 

XVI. (LXXXIF.) Servavit 4zben. XI. p. 463. A; 
unde Szepbanus retulit in Append. Anth. Plan. p. $13: 
St. 18. W. In conviviis, triftium. rernm memoria pro- 
pul habita, uni laetitiae operam effe dandam, 


Praeterea in Cod. Vat. /sacreessí tribuuntur Epigiv 

a Brusckio inter kMesere relata nr. CCXXVIIL. (ap.:.Fie 
fiber. nr. V. p. 473) et CCXXVIII. — nr. Vh 

UU 4749 | | ^ 


"S NU IDIS. CEI 
RT. ALIORUM EJUSDEM NOMINIS PORTARUM 
; REUIQUIAE: p 





2t 4 L. Ex. Dy54:i * 
4. 126.]- I. Servavit Srob. in Flor. Tit. XCVL.; p $27; 

Gen. 401.Grot. fine le&&onis diverfitate, Urfisgrp. 170. 

- Wedéoramn quidam flios, prifcot.illos heroas, vitam mar 





Dbrad JO .,RAGNETYXTA. 20$ 


jeftiis et. periculis immunem egiffe. — /fnzip. Sidon. Ep: 
LXVII. de Orpheo agens: -í à9mbvor; erovexsonsv. 849" 
' s láen, viv! kAoutiy "ilv oraidon "Aloyv e8]i:Seoc; 9évaysc. c, 
Collisi Blog. v. 12. 13. 

]H. Ex Simonidis 'Threnis, unde etiam praecedenf 
fkegm. decerptum videtur, fecandum Sob. Tit. XCIII. — , 
, p. 558. Gesn. 433. Grot. Verfus Brunclius aliter con« 
flitmit in Gnomicis p. 100. et quaedam ex Codd. muta« 
vit. Duos verfus priores in tres divifit, qui anapaefüici 
font: | 

év9guxog biu, urere Qieno 
O8 oT yarieexon, 
e wd dign ev , . eov tete 
xgóve -— — 


, V. T. Grorius yàe inferuit , quod non agnofcit Cod, Br 
unde ijesüra pre. docere, füzitura. Pro ysgesro» vulgo 
ehere legitur. oc fragm. refpexit Phavorinu: ap. Stae 
baeum p. 562, 4.49 garroc it» unMérore Qje, Uri ylvrren avpiov, 
un Aen Mei» Waguv, Veoe xebiev Josre^ kdAÀ uu)* olxov, 
.. erige. hpfoai (ly né. emend. P. Leopardus Em. X. 10; 
Pp. 463.) ib ennpric và» Tv Zxexáluy k9péa» hesauy Juefle- 
mrrw.. Hinc intelligimus, carmen, unde haec du&a funt, 
Ícriptum fuiffe in Scopadarum interitum, de quo Cicero 
JI. de Orat. 86. Quinzil, Inftit. Or. XL 2. Scopes, se. - 
pilem Tocffalum, periiffe iu eo cotvivio conflas: edjicitur 
dororis filius: purant ex orsos plerosque ab illo Scopa, qui 
seajor aetate fuerit, Ex Phavorini autem loco fere fufpie 
ceris, olim letum fuiffe ap. Simasidem: 
-— — ubere Quexs 

al & Tr.  yerieeras --— 
quo vis fententise : augetur. Ansipbil. Ep. XLTIII. sévra 
Mryev a100Aabo viv expiry, — V. 4. uviee, Frequenter poé- 
tae fugam temporis comparant volucribus. - Philoffrás, 
Epift. LXIII. p.,9 44. v piv pàe 43 otc ditas mato buont, 


^ 











$94 BvwowapÉS- IL120. €fatI 


/O o evo mpi imioÉgveros— Theognis v. 963. aliu yl 
Éjers véypn, rapéetetes dyAnbc fea^. OD? Tau bou yiyvered 
kueríoy, — Verbo nroíeraei; in hac re utitur. Euripides inc 
Oedip. ap. S165. p. 560. «X; vat 6 Valeo TOV. (Mov au 
enartáseo "Bionso div. . 
-— f— QUIT. Yn Stobaei Floril. CXVIT. p. 597. Gesn. 437. 
Grot." Jun&im cum duobus hexametris, qui hoc fragmen, 
— tum ap. Srobaeum praecedunt, fed Simonidis non funt, 
illad exhibet &. Urfin. in Fr. Lyr. p. 168. Pro 3aewatva. 
ante Grozium legebatur Aaemijra. — Verbum Jae; - 
quod de Furiis ufurpavit Homerus Od. ». 234. a ferio- 
ribus poétis ad quascunque res infeftas, atroces terribi-. 
lesve traductum eft: — Siinonidis locum, in quo de Orci 
faucibus agitur, attigit Rubnken. in Ep. Crit. IT. p. 15 5. fq... 
et. Inrrpp. Hefycbii v. Yoeuidra. 0? 


IF, Grotius Stob. Flor. CXXIL p. 495. hoc frágmen: 
.tm, quod in edit. Gesneriana defideratur, e (ups 


protulit. 2M 
q. 121.] PF. S$rob. Flor. CXX. $: 6o6. 
495. Grot, à 


. VL Hujes verculi fedem ad honc gi uU dm 
fruftra quaefivi. | 


. FH. »Venuftum hoc EROS [ie Div 
palis. de Stru&. Or, p. 25 8. ed. Jac. Ujsen. cujus pzus 
vcula haber /ijeneess p. 396. E. Quim páram dili 
sgenter a me cretum fit, quae pesve funt pofita; hid 
s emendebo:: ] CT ML E" 4n) 
s» rs Movasi dv QmiaMg dvsuot. — 
Cod peíuy avítuv, nemaS9eidt Ts Af yel; 
! njsfuar: 'dertey, od" Bikvtons 07 
»fapéé; hupbts Urger? Qna. —— m 
( mffbovw xbóQey, nlrév ve eoréce, E 
(0 00 É0 sbve*: $à 2 levi, yaxaTyid v 
; nkcadienani Mice Wer ome TIUS OS 


- 1 M4 


E321; — — PKAGMNTA $64 


. müpori eive, Sd iDanatn fefertur, eejus dá&s mentio 
sri ptoxime praeeedenibys veritus: qu defiderantàrs 
»non ad- ^fuss , quócum .eonjenxit, intefpres, qui tine 
plecum male reddidit.€ Brant verbs Amt, qui hos 
verfus. maxintam "partem "ad. Schneiden Aefiteni coníti? 
tuit,  -Dana? loqoitur; quam "Acrifitts (imul cnm Perfeo! 
ciftae inclufam flu&ibus tradiderat. Cf. -Seból. Hpolfole;- 


Pm 
E. * c 


Cf. Theocrit. Eid. VII. 4. In ed. Aldina ops ule 
legitur: éri X i. jaidasnía dnuéc v T ing arbo. Pro gefug.. 
Cod. Reg. et Colb, 7: uj». "Mox Ur fur notgrit, efte, . 
qui xiyw2eied rs veóuva xópeTi five nón són", legeret. 
Nulla opus . eft mutatione, , Pro. my: alii, nm. ali 
: dgarrev legunt, - — Deinde . ovr" &lay rait 7. Aid. . bYáve. 
vau Sylburg.'— | V. 4. pé $. xleam. AH. sPrius .fer- 

vavit Sylburg. ca V. 5. ü TíxvOy, Ur (n, ^h. r. SV. 6. o0, 

pir SANE NNIIC Bsixvosleaeie By. k. Jofvarri. 'Aléin. e) 

avrs yahaDqvo Xropi xvele vus. VE et Urfn.. Laudat 

hunc locum Zfzàen. L IX. p. 396. E Xiavfhyz bnc 

iidéno TÀ)Y Aavásy soiti Abyoutav * M ríxoc , . ,eles xn erévov* 

ewà' abre elj yaidSeg 9 dropei xtti, Quem locum Ca- 

Jüubonw: fic emendavit, ut ap. Brunckium. babetur, ! 
ker: didjum ad. imitationem Homeri ll. x. 4 59. TÍ váy» 

vvxss Üzvev kerreio; Vide Hefycb. v. Murs. — . V. 9. vafer 

r$ 9, TÀ 3) dic ades. Ald. và aL. Sylb. — V. 14. Q96yyor. 

Ald, — — V. 13. engósere wav, Vocandi exfu accepit 

Upton. Vocem seéewro» bis poínit Aldus et ante et poft- 
xaMy, — V, I4. & M wt 4. j, Aer», Ald.. , Aerréby et- "d 

iam eft in Codd, Reg. et Colbert. — ScbBeidyrus , qui 

hoc fragmentum in linguam vernaculam transtulit ad 

cakem. lib: Jerfb sber--Pindars. Libiio, p. £387 íq. 

ACcwUP conjecit Jumíuesdas dv, x, — — M07. ale vj 9630? 
skis «à 4. Ald... Aleman ap, Afgollan.. Sapb. v. Xosldaaw *? 

sFiums K. dqiuv-mqoqab 96 um) gégeryst, . dieswih, Eid; * 








206 ] , &»405N53DAS . JLIAI.S4. 122. 


28. Aielaa y. fyé- T eic vévroc, erylür: Pur. — Ve 1$. 


Meza feuMia. Gonfslie eorum ,- «p set- dn bacc mala. conjes. — 


erra, per se, umma Supiser, frufira; cadanz, — V. 206. 
BEIM: uvodyMlug, eiqrysu94- pev, Ald, Mpuc stypvu9i alie, 
Cod. reg. "Veabum  eévysw3r».yulgo omittitur, .: -baborat: 
hic.verfus. — -Geterum totum- hec fragtaentum Her: 


eennus de Metis p. 452. reftituit. (ics REL E. 
] TM Mévaxi e 1aiasa X Suuec i ] b 


vini. 


Beíuy myfety , pecia TE Mya, 
3elfuirs dp, 0T. &vruei magnase, 


m p pa cen BM phar apa, | " : 
es birív TS" S : 
E eíov Éyu "6voy! i 
i "ev liirdit y quiaStint v e d topi nxléeue 
ui v krsemei "Oeluai , xa^xeoyóuQa 78, 8 
: yoxriAzQumei, xvavén Te 3vbo* . e 
e) V adak£nv Duse9s veky xóuav. Bagsite —— Y 


: ' wagióvroc xópaTog eUx. kAfyüie, 
— eir kvíuov QOéyyav, soeQuola 
ueíusvog By. sAaviOs mpócomrov xaabv, 
el 36 ré Day T6 'ys dasv d", 


is xaí x$y Lid brine hos : C v . 
RS e Abrtrv dr gite eva " 2 | : E 
t. wméAixcs" )b08 B Beleuc, M | RU AM 
von vorn * siyres. Á ! . 
4 5 x E 
sidíro durreov xa | : 
ie Mara ovAa 94$ ric daveld, C QE TWEUS 
ZtV dá, lx eio * MCE NE. d , 
: Vr. 35 Jaesasov dxoc, dir x 


tixbQs Dine uos, 


- 4. 122.] VIII. Hes verfus. Éuó. ssion doin dx. 
itat Plurarcbus T. lI. p. 455. C. his additis: wa) à Mag- 
€6ac , Mc doixs , Qoelig vot x wsenroulen. Bla Tov avsópareg. 


i 


tà, derieit: Aywejrigit xd) red nqevtisey: atinieputo yàr dpa. 


an 


bLk32). 5. — FRAGMENEA. ^" 3o2. 


| petlan: In hís verhis. aniror Wyrsenbacbisem, n0, offen 
difie.ad.Aie,. quod wiihi qnidem delendum videtnr, ut 
pete ortum ex poQurjeribus.[yliabis verbi .qeafus. Eodem 


Sedo peccatum. eft. ap, /isbet. L. X» p. 374. C. ced 


itv. kaaxrevéven. "Yanfeeag fik. sfxroveoy sib. xo^Maui. ., Delg 
Bip, £x.fenesinm numeris, fuis reflipaeris, —. Naílros au* 


tem verfus Tzerza vindicavit Simanidi in Chil. I... 3733 : 
Agitnr in iis de qeejng five capiftro,. quo Marfyas fibi, . 


. guo tibicinum: more, os et genas folebat conítringerg. 
giuftravit hunc morem, noflri loci non immemor, $ah 
) eafsus i in-Exerc, Plin, p. 5 85.B. et Cuperus i in Obff. L. I, 


XL p. 102. fq. — Notiffimi funt verfus SUMNCH age . 


Ciceron. ad Attic. L. 1I. 16.: ; 

Qued yi, eü fumqiütuy adaíexeie buy 

ha^ kyglar Qésnssi, QupQsic deep. — 
Quis. tractavit Tospins ad Longin, $..11. p. 277. fq. 


 Blutarchbus pro . icai legit Maca m veris 
efle videtut. ! T 


* 
et 


1 
à 3 
t 2 


IX^, (Ex Le&ion. p. I$.) Hoc quoque lervavit 
duca i in Chil. L. 310. Urfius ín Fr. Lyr. p. 171 
De Órpheo agitur.  Simonidis verfus óbverfabantur Apol- 
Ris Rbod. t. 1. $69. "toig 32 Qofiiduy bi3duovi páAwey 


lob ol&yeuo w&i - T9)s Ba3eíuc "Ix 96ec Meeivis; Prag?! - 


df; * "duurys vaópdi  Ámaertr, : ygà xé^$u94 - Sutsalgorreg 
ditur — V. 4. hhud feio an melius legatur: ! E 


E. oM 
xRMie ver wt 


Vide ad Erinndt "Ep. HI. $c Ww. E 


4 1X. Ex rbenaeo L, IV. p. 172, E recepit xf inu 


iy Fragm. Lyr.p, 174. Du&um videtur ex Hymnis in. 
ipqorem. viGorum: feriptis. .  Relpexir. Ter, 14 le 


qum: Stefecberi : heb 004 
" tien T vut. "Muoréesae, ung qeu 


Es So UpUD T» liri 3i xou MM so. wot s 4 


e 


$o$ "&1MONIDIE L122; 


De quo dispitavit Sach/ort ad Frag. Stefichori p. TY, Ique 
qui acute fufpicatur, referendos effe hos veríus ad: ladeg. 
fünebres in Peliae honorem ab Argonabtis celebtatot, 
Conf. Hygin. Fab. CCXXXVII. — "Aysvges, Fluvius props 
folcum,. de quo 4fpollos. Rbod. j. 9. "Ite qeusseleidd 
bés9en suly Qi xieely 'Avaógov. Vide Cafaubon. ad Grrabon] 
Ll. YX. p. 667... Quod Simonhler ad Homeri teítimoe 

gium provocat, ad Meleagri in hafta jaculanda peritiam 
| referri nequit; certe in leco celeberrinio de Meleagra 
1i. $23. Íqq. nihil ejusmodi commemoratur. Alm 
quaedam de eo praecefliffe videntur in kinder dat 
perierant. . 

X. Ap. Diogen. Laérr, L. 1. p. 6e ed. Meib." vg 
as; p. 170. ' Refpieit Simonides verfus Cleobuli Lindii, 
fopra pofitos p. *6. eumque valde vitüperat, quod mo- 
smimentum, hpmimum manibus fattunr, cum rebus divQ 
smi tompouere:aníus fit. —- .V.3.. in ed. Lipf. pof£ 
slagioi; comma pone, —— — V. 6. Vulgo np. Diogen.. irria 
Ssubvoy amies, in antiquis autem editionibus hr, erof- 
Msvoc eTjAR. . In Codd. Srepbani hvriDévra uévoc réagp 
Unde ei facile erat, genuinam le&ipnem reftituere, . 

Xl. $robaei Flor. T. Cl. p. $50, Gesn. 425. Grot, 
ebi Suerise tribuitur. Sine au&toris nomine proferf 
(itben. L.. XV. p. 694. E. nec faue certum "antiquitoig 
-€jus auctorem fuiffe, apparet ex loco Anaxandridis £o« 
mici ab eodém allati: 

e 6 9à eucxuey p^ buie PT. LR E 
và ul vyuiuw — - 

Faerunt, qui Égicbermo tribuerent, ut apparet ex She, 
fMfc. ad Pistomis Gorpiam sp. Meehit ad Grep: de 
Dial. p. 15$. et in. Bandini Catal. BiM. Laocent. T. iffi, 
p. 272. Ipfe enim Paro auGoris noinen retitoir iij 
Gorgia $. 7. p.39. ed. Bindeifen. Disuas vg ee philos 
be vo evuseclosc ghvray lnSpemu? rivili rà eabues dv di 

y* J eate 





i 
hl 


 bin8N. 123. FRAGNENTA — sg. 


mirapSussyrm Reverse, 86. ,alt nli Iperiy debo vi 98 


Webrepos,. xx0b. yrréeDeq* "rpisin dk, de Qe dc remirie ved 


exsank, v) suere AMnac, NOn díagis Sinienidétá no- 


miniwit-iderh: de LepibusL; I. p 631. Cet L. fL. 


dn 661» A. mbi bojus Soli argumentum bréviter affert? 
Gf. Sdid. y. '^eytet.— Ad Sismonidem auctorem retulit Cle- 


seni Alex. Suom: IV.: p.375. 32: et qui eum fequita?: 


Sicoderszus Serm. lI. Q. 43. fq. — Huic accedit Schslieff.: 
Enciahi de Lapfu inter Sal. $. 6. T. HL p. 292. e&- 
Bip. —'' Yn. fingalorat yéórborum le&ionee admodima? 
variatur, «eV. 1. 9wrd-0m. Clemenr.. In Schol; Laciassi 


S$wreo viel ,--ardine inverfo, —- Sententianr eandem et: . 


elegantiós- diam. exculit: polita ap. Sesr,- EMiP: adv. 


Math, XL-gi.700. ZmevíÓgc yàp 6 urAPredo Quei, uM 


xaM voqino sidq apu, al ad rie dico iul Vyelav. 
V. 2. xaMeQuiy ZAtbett,.— Quiy xa^ Schol. Luc , sis —- 
ab Clemens. Apud (Srobaeum. uterque. verfus fic  legituty 
ut ap. Br. — y. 123.] V. 3, T) reirey a Arv iiénag. 
xQ& vr) TÍragTo» evragav urrà flv Qa. Atben, et Scbol. 
Platon. Teíroy 3à wA, &). Clemens, reliquis omiílis. Fere, 
ut Zrbearus, haber Schol. Luc. ni& qued omiífo 73 et àà 
legit sauter ct ágg». In:Stobaeo Gesteri: velrov 9à wA, 
À, elra v. $9» ntà 7. Q. Brinickius fecutus eft Grorium, 
qui verba transpofuit, - ut verfus efficeret^ Phalaécios, 
. $ed fá&i poénituife videtur Brusckism, qui ad calcem 


fMnacreontis Argentór, 1785. fGesherianam le&ionem" | 


zéftituit. /rbenaej le&tiortes reducendas effe, uno evw- 
Bis in.d$$v mutato;  destorttavit Honndkt de Metris : 
Pe 41 $- 
Ás edy4: s. 

v XIB. Sevavit «ben: 1. XU. p. 512. D. iv ids. 
détismo- ép Serre ec Othvét. : Doricas formas dedit 


Wejnarqei78;  FHie fimilima fant illa Mimnermi: Te 


ii Bog, ví )à Dn EN xPeriee Aeedin ; ; rmm t 
ipd gait taber. utiws, 4,4 5? 4 
e 


- 





43J09 ' .'"  .41M9»1048- — :: 195. 


;OCXHL.Exatapnd Plmwrchasm in-Cohí. ad Apoljon.- 
T.I. p 1097. B- Urfoms p.372. "-—- Hoe quoque 
fragmentum ex. Threnig -videtut. defumtam. - Kzpsures 
ualórag didum, ut sóvet &xpensec ap. /fpollou. Rhod. L. 
246. quod illuftravit Rubnken. Ep. crit. 13. p. X94. — 
1h Anale&is Br. usjeMóves €x Urfiho dederat: quod. cor- 
rgxit in.Le&tt. p. 18. — — V. 3. piéu:aséte, — kiatc fov 

tzíle obverfabantur Leciamo Eg..XXVlLe x oàp febre 

. ueváexav saótov , un] raÓgup Tv Bióroro xunxév. —r ; Made 
dguxroc. $plic, eít in plurimis Piutatrx/bi Codd. (Quidam et 
vett, editt.&qvxr' após.. Morsinevitabilis capitibus. noftris: 
,uppendet, àmgéuarm, ut ap. Mimnerm.. Bx. IV. dioe 
, ésàg A199 Ee , WxaefyaTM. ' Apollon. Adod. IA 493. «ino- 
: vite bxixgéua jply Va9)ee.— Hujus generis exezipla.col- 

legit JFeffeling.. ad Diodor. $ic. .T.. IL. p. 120. 60-. 


^ XIV. Legitur ap. Clemeur. Alex, Sttom. IV. p.585. 
Urfiitus p. 171. Praeclátu£ locus de Virtàte in altarupe 
-eblfocata, quo neminem, nifi fnultis laboribus exhauftis, 
pervénire dixit Hefiódus i in loco illuftri "£. xa) 'Hg. 265. : 
!o T3 keerfje Desdra 9sd) storátedn éjuxav — 
&94vaToi*  paxgüs 33 xa Ventes olgss ix aírq» 
| s*x TtwX3c d meliroy* ixàv à ak &xgoy fou, 
jx buidfn à4 " TuTa máu, xam Te Pveam. — ] 


Confer inprimis Maximum. "Dyrium Tif. XXXIX... 3. 
p. 235. Íq. et Eufebii Íragroentum ap. Stobaeum in Ecl 
Phyf. L. Il. p. 206. quod emacnlare conati: fanrás. ad- 
calcem Animadv. in. Stebaeum.g,-303. 1qq. — V. .* 
very eft in ed. Oxon. quamvis a Szepbano certa ervendas" 
tione correctum. — 2uupfgérac. exi aéreos. Viam ad vir- 
tutis arcem deícribens Ewfebius; và 93. urwx:ooire , in- 
quit, éc7:v ÓeÜu Ta xm cgsivà Méxgi Tic, i) eu, lengbrat. ud 
TO ToU XAAQU, bw xv àyeA2ely iv To; wuAMeTOIG, Éet9u,s.. x 

$ég dev 7s uvelov Mene. — kràp à9 xal Qwrüg^sevrie TcP:. 
Aum xáAAt uvple egogxovres, — Sic haec emendagda fu(pi- . ; 


à J S 


ae 
. 











L133.. | Á FRAdMENTA, . 21f^ . 


cor, Jnépta vero eft leftio apud nofirum 9s, quod: 
quem fenfum habere poflit, noti video. . Etiam v?» vi: 
detur deprüvitum. ^ Vide fis, ati Simonides fcripférit: —' 
| Socnp roi i mbreacc * 49a 36 | 
piv Qavévri xiigov dyvóv hy QErtm. 
Mirtutem in repibus aditu difficillimis habitare; ibi 
autem regionem luce colluftratam tenere ait, , qanós, và 
Quióyvey, Qerreniy wa) Anumpóv. Qavóvre. Mupseovra. Fefycb. 
Locum, ubi omnes virtutes habitant, Qer) sea xara- 
Axumóusver eile ait Cebes p. 28. — Lactamr. Div. Infiit; 
VI. 3. E$ quidem pbilofophi uitéram (viam) 9Pruram effe 
volierunr; &lieram vitiorum, eamque, quae fst a]fgnait 
virtutibus, primo adire cffe arduam er confrágofam; in 
qua fi quit ; difficultate fipperafa, i. fümmum evdfcrit,! 
babere eus de cetero planum iter, Iucidumque: 4mór. 
eumqué campum, er ownium laborum. fuorum ca- 
pere fruclus uberes az jucundos. - Conf. etiam Silium Il, 
XV. 101. Íqq.. et: quos praeterea laudavit Eltserus in 
Qbíf. facris Tom. Il. p, 469. fq. — —Pofteriores tres 
veríus Brunckius in hunc modum emendandos eue cene' 
febat :. , 
o0 mávruy pAsoáperc Svavrliv Leorrec* 
ei) à e uj febinuee ledge ivi&9ey 
Me. c abi er il; Knpey kvieelac. . R. i 


Vix tamen pntaverim, Simonidis locum hac emendatione. 
inregrum praeftari, Quid enim eft, quaefo » fuder ipe 
M2m ue? — Corrigendum [fufípicer: ue 
"n cS m eire eic eriióicie E. T 
íoqWipo--. c ae 
Qni not. fiedor creberrimur: in pelfur' éefüillaoerir. Hoe 
ne quis $nfolentías di&um exiflimet, eodem modo dixit 
Leonidas: Tarenr. Ep. XLVII. 5$. ae? wávra. weéews" dev-. 
SBéhvoua" 1s Ve, pivátes "Itjelg widénv evidec bara es Vos 
O a 


- 919. &1MONZnAS . L123. 0.424. 


lgiut, Adeste sp. Gollium- N. A, XIX. 9, Per" pecfus; 
wi(erum manos fubito mibi fudor. — Jam vide, quo-. 
modo totum hoc fragmentum cenflituerit Gilberew: Hv, 
kefíeld in Silv. crit. T. IL. p. 29.: 
"ET: viG Aéyoc, TÀy "Aerràv valtiy 
Svcappároic iv) wérpsug* vvv TÉ jV 
Sev xligoy doy» hudérrvh 


C: (oe Fri sávrav Bostpázoie Svurüv 
"5! — Fesrroe, dl uà Jaxfuuog Bene de9^ Bra, ^ 
tec c to sbyey Dor k dxgo) kySosíac. 


D XF. Servavit Diodor. Sic L. XI 1 T, Tom. 1. p.412. 
unde Stephanus recepit in Fragm. Poét.. p4 279. omiffis, 
tgibus, poftrémis verfibus, inde a ueerw; integrum, 
exbibet, t Urfn, P. 171. Eft hor. fragmentum, ex Hymno 
im eop; qui ad. Thermopylas. gloriofaro mortem obierant., 
Eortaffe fr. X, eadem referzi debet. —. V. 1. nonnplli 
, Codd. GseuaóAaut, legunt ,. et v. feq. xx) 96 w. — 
4. 124-]. V. 4. egoyévov. uvaeri, Qui magnis facinoribus 
iljuftrantur, majorum memoriam eadem opera inter mor- 
'tgles, renpvant.. Hinc Plaro in Menexen. p. 225. A. 
epitaphiorum auCtores, ait, yorr«éovaiw $pdv Tke vie xal 
viv wóx» MykepeáQourso — xal ve); TersAsvrwxóraé lv vq o- 
Muy xal ToUe veoybusve Suiv AtavTac TOUS Zuspoq9 qv». Conf. 
Lyfíam in Epitaph. p. 54. et. 58. ed, Reisk. Nolim ta- 
men ex his et fimilibus locis patrocinati ineptae leBdioni. 
sPeyóvar , quam a dois viris tamdiu tolerari potuiffe, 
mhitor. Vitium primas, mni fallor, animadvertit Her- 
'snamnus de Metris p. 453. ubi se xof» emendavit, Si- 
militer eundem :locum.tentavit Éicbflaedr im Ephem. 
Jenenf. (A. L. Z.) an. 1797. nr. 87. p. 690, qui Si- 
maonidis vesba a Plasarchbo expredia.eíte fufpicatus Tom. II. . 
Py, 114- D. eeà yónv corrigit,  Chaerenenfis autem [n 
lofophi verba.haec fant: auc kyaSA Sin. Sejvnv , &kAX 
Üuyey xal AMalyr , evdà idi &XXk yd ueqe SynMgoc, ovii . 


ra 





- 


* rg 


:3.r24. FR AGMENTA. , - $13 


*Yaxgor? Erodóvuv, AX kuereloy [$:tov] kr sexi, Efégantdm 
hane correctionem quomimus certam putem, efficiufit 
alia quaedam loca, in quibas non. minus manifefta eft 


"Simonidis imitatio, quaeque fusdere videntur, ut legas: 


&ysoue » py&etic , 6.9 olkrog 
ix xiy0c, 
Immortzalis efl eorum memoria , nec lucius eos es r lementa- 
zio, fed lawe er. gloria fequitur. — Loca, quibás huic con- 
jefturae probabilitatem conciliari poffe puto, haec funt, 
Lyfias in Epitaph. p. 130. Reisk. Ka veíyap kydeatos 


S pdv aórüv nl uvfis ai, CyAeTa) 3) vs) mávray lbn9pisev al 


vium d) mavDovvrnai uiv Dk mv Qóty, Ac Sure, 
ÜÉuvoüvyTa:i 0à Xi 3v kesrd, Bc k9&varó,  Hyperides ap. 
Stob. Flor, CXXIV.. p. 615. c) ykp 9euvu» Ba vrvé- 
Sac», AX dcaívay E SyGAwYy "ewonixgem. a) yiíede 
Sure) uy prts xov , kaÀ sülBoE(nvy dysgauavov slqQaem, 


| Thucydides L. M. 43. xovg yke rk edpara Q36vree, Hg viv 


Ay $eav d'xraivoy iAápQavev, wal vàv TáQo» bwiegptraroy, 


: eUx ly & xsivrat paXAcy, AX. dy Qd Mtn nvrüv wach T9 ivro- 


xbvri An Aéyoy xa) leyov xxipe  Relpvye Toc xaraMÍv TA, 
Prifcorum eratorum loca obveríabantur 4eiano V. H. 
L. IIl. 24. x4) àxie' ric EAAMMoQ «0 xa) xaMic lyavirápeyu 
víAoVC ÉTuxov suxArcUQ xal Qófxv Pavror kO9ávxrow kwérroy 
uà quw kya9iv 3i clivo. — Fbemifl. Orat. II. p. 28. A. 
Avafoou vuxf bywee Ti.xx) kDavárow. — — V. S. dvréguov, 
Ex plurimis locis, quae JVeffelingius ad Diod. S. T. I. 
p. 412. collegit de translata hujus vocabuli pote- 


, ftate,. maxime huc facit. Polybius L. XV. 10. ol uiv 


KxoSavévrec soyszUz dv T) uáxg xéueroy dvr&Qiev PEov- 
wv d)v vrlg marelhe DZyarov. Certatim tocem.— &i- 
rágrov illuftrarunt Cuperur in Obf. L. 11. 9. Perizoüi, 
ád Aelian. L:1. 16. 2. Ohariur ad Philoftr. V. Soph.L 
16. 3. "Dorville ad Charit. p. 421. — — Cum fqq. coni- 
"parandus eft Pindarus, qui de laude ex Hymnis in vi&o- 
fes redumdánté fimilia dixit iri Pyth. VI. 10. fqq. — 
o $ 





214 c €1MONIDIS 1:124/ 


V. 8. eme eft locus circumfeptos et pro fan&o habitas: 
De. fepulturae loco Ewripid. in Pelyid. Fr. IX. uuxpbs 9^ 
(Aefac Baeiuxe9 eyxàv ráQov. —- Quod ad numeres hujus 
loci attinet, Hermansur 1, c, verfus in hunc modam, dis» 
phis iuc MIS 
vliv. ivy Gipueréluig Medis E (0 
sÜxAsic plv d óxu , uaAe 2' $ aérvpos, 
fopic 3 6 ráQec, mp) xol 3à uxáeric, 
& 3" oixroe Üxarvo 
Iyráquov 9à Toivrov 
evr' süesc, eU9' b maviapároue 
Bpaveden xobvoc, hylplly lpya98v, 
à 3)à eyxic olxer£y 
süJotiuv 'RAAEBec eiAeve. 
paervesi 9 AseviDas, 
 é, Xvágrac Bacihsüc, koerác uéyzv Aeonreie 
xbepov,. hívaó» v& uMog. 


XV*, (Le&t.p. 25.) Exftat ap. Scjol. Pindari Nem. g. 
17. p. ; 32. B. unde fum£it Tzerzes ad Lycophr. p. 31. B. 
Porterus hoc fragmentum in hexametros digefit, quod 
ut facere poffet, plura mutare neceffe habuit. Sed e S;- 
ssonidis canticis defnmtum effe, non latuit F. Urfmnum. 
p.174.— V. 2. xeráAoyoy et xvA (ww. —V. 3. TÉX, quod 
Br., metro poftulante, in £«3' mutavit, — Verfus eft 
dimeter jambicus acatale&us, qui anapaeftum habet in 
fecunda fede et tribrachyn in quarta, quie ap. Pin- 
darum multi, 


X5, (Le&t. P. 25.) Ex Hoiffodis H. A. V.9. - 
p. 122. ed. Sylb. Hos verfas, item ex lyricit décerptós, 
in hexametros digeffit Kmfferu: ad Suid. T.I. p. 118. 
fed vehementer elumbes. Aliam viam tentavit Bochar- 
£95 in Hieroz. T. II. L: VI. p. 861. qui elegos efficere 
conatus, multis inferti$, - nontii viiofos verfus procudit. 
Ex lyricis effe vidit Urffuus p. 175. Pto snéexy Rnbn. 


(1.124... 130. : rwWdMENtTA — — 32f$9 


— hem. Ep; efit./I.-p. 28: cotrigit-n*éexy. ütap. Mratum, 
hhaeg. 4L$. woudu yàe xal torre »óra. b. eux vriéruds, 
Nf «iri. Ad hos verías refpicit Mich. Apoflol, Poverty, 
V5 1; diyerhtatem. [ententiarum de diebds Halcyoniis 
^perfequens : Tunevíouc yXxo. ly TievráSOon j93exá Quufiv art, 
Male. - Legerat ap. au&orem, quem' exfcripfit, JA, CUfR 
efte, . five efie deberet 1à S. i 


E Ex FD i s. 


XVI. (XXII. ) Sine au&oris nomine legitur in SroD, 
"Excerpt. de Rer Nat. Tit. III. p. 117. ed. Grot. Simo- 
"midi vindicant Codd. ap. Heerenium T. l p. 28. [In. 
eadem pagina etiam aliud eft ejusdem poétae fragmen- 
. tum, qued pfenius protulit "Tyeipbilui ad 'Autol. Pa 


P. 74-. 


XVII. (XXIIk) Servavit Binieréb. de Herodóti. 
Malign. T. Il. p. 872. D. E. ut, quem locum Corintliif 
in pugna,ad Plataeas occupaviffeht, et'quo eventu. 
pugnaffent, doceret. Addidit autem, quo graviuk. 
videretur teftimonium: aüra ke osy oiv bv Kogli3 
Jibédsery , ov) deua mov elo mov són, Xue TS TÀX; reékbe. 
belvae , beeysia yeáquv, ieróeyxsv. Non femper tamen. 
Simonidem tam bene fenliffe de Corinthiis, apparet ex 
| Plufarcbi 'Themift, T. Ll. p. 252. ed. Bry. ques etiam. 
ébntumelia affeciffe putabatur poéta verfu: Kogn3foic , 
aó nípéras TO "uy, ap. Zfriftazel. Rhet. I. 6. 24. de quo. 


lóco vide inprimis Faterum in Animadverff. p. 41. fqq.— . : 


M. 9. sécepu din media acie collocazi eraur. — Simonides 
Ephyraeos et.Corinthios, tanquam diverfarum urbium . 
inoolas, diftinguit. Vide $rrabom. VIIL p. $21. C. — 
bpeguy Ur fins et v. 2. Dos. —' 8€ 130.] V. 3. «649 
E^séxs, Corinthum a Glauco feiffe conditam, di Sre: 
phosus Bys. v. 'Eoógau, loco obIcuro et depravato. — Ver. 
fn. m » Lacpna e& ja Plutarchi vextu ef... xáMurer, 
O4. 


216 (o. o: 9)50»IDEE C cc c l3. 


pquam I, Urfiuss explevit. inferende «di. - Sei; vocula 
md xa) prorfus fupervacuae fup, et Íq. verfn: xesess nàh 
phabet, unde pendeat, Optima eft Cl. Reel; conjeQ uh 
mícribentis: »Qeroa xaMgteao gru Siprro :móvev XqO- 
x99 — Ordo eíl: era séxv X: vípovtee, .sucdMarev móuto 
py (avro uégrvv upsleeea zgoscs, Sic, Atifloecles i& Pacanm: 
pxapri» Qégore v! kDéwisos, geonqo vo. nelbqtu 9 — unimrog, 
sli modo genuinum fit. Quo feníu accipi debeat, mom- 
pítrat ipfe Simonides in fragre. quod au&oti fuo afferit 
s Apollonii Lex. Homer.t £evolóxav à' deitroc à xpusic dv 
paldée: A&uswv.* Brunck. , Vide Reik Anim. in Gr. 
Au&ores Vol. 1I. p. $28. 


4 
» 


1L Epigvemmors 


"I ; 

. XVIII. (XXIF.) Vat. Cod. p.275. Planud. p. 203. 
St. 295. W. Scriptum eft in Tegeatas, fortiter pro pa- 
tria pugnantes, — Non facile di&u e(t, qnod proelium 
Jioic epigrammati occafionem dederit." Tegestae íae- 
piffime cum Spartanis pugnayerunt, idque fecunda. for» 
tuna ,. usque ad Croefi rempora; tum cpim Laesdaema- 
nii fuperiores fieri coeperunt. — Quare cun. ip pugnis 
Plataeent altercatio effet orta de loco, quem. Tegtaue 
eccupaturi effent, dixerunt: sexe uiw odo .ma.amn dd 
Bxovrac. sede )pdag suiv,, Kyleec Emneriivan Ioyétsc Anesidurol, 
woAAoÍ Te xa) weh; dAMw, ap. Herodat. 1X. 6. p, pog 


' Brevi poft pugnam Salamipniam Tegeame nns enum Atr — 


givis Mycenas invaferunt, urbeque dirgpts agrum intet 


] le diviferunt, — Srrabo L. VIL p..32 7- .Mwenidis aeuo 


duo praeterea proelia pugnata a Tegestis &ommelmne. 


' qat Pausanias L. HI. 11. p. 333. prina 4d Tey(g, voice vé 


geéruc xe) "Agyslowe Méx Aaxglmgevios. esttrárue: i2 
geóro 3à !y Amaisiew, "Agxáédor sÁvTa? xMjy Marméaw: Aene 
Sainnitog byrirerayuban. Alteram hane QSugaam iterum 
commemqrat L. VIIJ. 45.. p. 69g. . Ieredetun. focum 


[ 


. 
' 
$ N 
; 


i 


Jd:19€  — EPEGGAXEATA. — "Mf7 


4. H.35- est. V, 3: méxeg. Jüsned. Hoc emerdevit 
Anf. p; 160; — . V. 4. Vat. Cod. searàc disuSeefov, 
aBenías eft, eos morrem fervituti praetuliffe,  Defanctos 
eerte" Lacedaemonii: :-Bberrate privare non poterant. "zx. 
Ade una civitate hoflili ad xd rei magnitudi. 
2305 egg videtor. 

X. XIX. (XXK.) Pierud. p. 204. St, 297. W. fite 
amaris. sorhine, quod adíoripfit Vat. Cod. p. 285« wbi 
JSemma: rov aórev^ eie voDo "EAA4dve voc cH» Téyt&y ii - 
Sugev wanjeuvrao, ——' V. 2. Jarnérssc. Horum virorum 
wirtus prohibuit; ; ne Tegea incenderetur ab hoftibus 
ejusqne fumus ad sérem íurgeret. Ewrip. Hec.' 479. 
d$ usc — x9Sovic, ^. nami uarsesbrerou ToQoulva, Tbid. 814. 
xam)» 9) séucesév)! dzop)gsdenov)' 6e. — . V. 3. Similiter 
4e viro fortíí Tyrz. El. IM. 23. avei; 9 dy zeop&yoers 
erody Qíiev dora. 2ouiv, "Aerv vs wm 2aciq sul saiég! eb- 


XX. (XXV) Sine an&orit nomine Planud. p. 204. 
6t 297. W. In Vat. Cod, adícribitur: djype 91 33 2» 
quniiev. — Qui Othryadae nobiliffimum facinus enarravk 
JHérodoras 1. 82. p. 40. fq. nihil de tropaeo babet. 


dP/indo - Binerder ex Chryfermo au&ore, ut fingif, 


. 'K. 1L. p. 306. A. B. inter alia: à 'O9esé3uye bmfeac xn 
dpuxMertotc ^ Mpuerv besesiéusvoc ,. Tho ei» vrxodiv. Aprácam 
JfoesríSnc Ae piefirto, 2:50 Tobit enitn, in vov Dios aipatéc 
Agbyeeip» * Ad verkaióxy. -. Ad hoc carmen illuftrandum 
iopritbis facit -T*efeus ap. Srob. Tit." VI, p. 92. cujus 


haec funt: '69ébályc mweAAe0Q exvAeveao cv voAtulov veE- 


wanv deryee se) xetáurvec v TÀy TeavuÉTu» cigar, bef- 
vypeev, PuniPuinBvis: xat! "Aeysluv! 20) vovto veátac kxáSavs. 
Disputavit de Othryade T. H. ad Lucian. Contempl, 
€ 24. T. HI. p. 412. ed. Bip." ébi tentat locum Suidae 
án.'09qe4byé, quem fic corrigendum puto: adrà; eusiwóene 
94 "Aeyelos vixqobc , nal rebemov dvaerdeac [iveytésas) e 

Anipà Ho alae; (vulgo ipSpencio afuare) beexóbrqooo soc, — 
; . O $ i 


€ op ues €S31MOJHZDRE Do 0$] 0» 13136 


equam FE, Urfuss explevit inferendo xat. - Sri; v&culab 
mdi xa) prorfus fupervacuae fupt, et Íq. varín: xseees .nàh 
phabet, unde pendeat, Optima eft Gl. Reid conjadun 
mícribentis: »efeseva wUaigens - ujgruv.- BOsvro :.mávuv Xgo- 
x90 — Ordo eíl: ere sméuv K: vípowrse, . nssddarov máu» 
p (ivre uégrov upsleeen xgusos, Sic, Arifloecler it Paoana 
gpxapeiv Qégec v! kDéwivos, ggutp v5 ug6rdn — — tinisrTos, 
»íi modo genuinum fit. Quo feníu accipi debeat, mon 
pítrat ipfe Simonides in (rag. quod au&oti fuo afferit 
aApolloni Lex. Homer,t £evolóxov à' dpetroc - xpusic d 
paldéi A&usuv.* Brunck. | Vide Reisk Anim. in Gr. 
Auctores Vol. JI. p. 528. 


* 


. JL Epigremmere 


xvni. (XXI) , Vat. Cod. p. 275.. Planud. p. 204. 
$t. 295. W. Scriptum eft in Tegeatas, fortiter pro pa- 
tria. pugnantes, , Non facile di&u eft, qnod proelium 
huic epigrammati opca&onem dederit: Tegeatae fse- 
piffime cum Spartanis pognayerunt, idque fecunda for» 
tuna, usque ad Croefi tempora; tum cnim. Lacedsema- 
nii (aperjores fieri coeperunt. — Quare cum ip pugni 
Plataeénti altercatio effet orta de loco, quem Tegeatae 
eccupaturi effent, dixerunt: seaA uw de a.a di 
pvrec: wgde phase si, Rrheec puáerdéras, byiisac anidurol, 
woAAoÍ vé xa) wei; dAAevo, ap. Herodot. 1X. 2 6.. p. 708. 
' Brevi poft pugnam $alaminiam Tegeate nn$ cnm. At 
givis Mycenas invaferunt, urbeque dirgpts agrum intet 
"(e diviferunt, — Srrabo L. VHL. p..327- .Simeuidis aewo 
duo praeterea proelia pugnata a Tegesis commemeg- 
"gat Paufanias L. HI. 11. p. 333. pripa mie. zeic wé- 
gséruc xal "Aeysleve m Aaxgdaquevlo Pttréuwe i9 
meros 3à dy Aimausoei, "Agqxédon sfvTmn zMjy Mevzsée. Anne d. 
Sainte àvr mere yv. Alreram hane gQugnam itegum 
commemorat L. Vlll. 45. p. 698. ,erodotum lecuma 


n X 


! 


X130, ^ 5 xP564AXRNATA. ^P 


4X 4; V. 3. hee ane, doc emendet 


ALinfiu. p; L0; — . V. 4. Vat. Cod. seavàc Duelo, 
iBenías eit, eos morrem fervisuti praetuliffe., Defun&os 
,Ceste - Lacedaemonii :lberrate privare nom poterant, 'zx. 
Ade ws civitate hoflili ad eogeticum ie magnitudi- 
nem yofom vileter, —— 


Qoo XIX. (XXF.) Pianud. p. 204. $t. 297. W. fne. 


«euGoris.mornine, quod adíoripfit Vat. Cod. p. 285« wbi 
Semma: rcv eóérev^ sip voDo "EXAsvme vo0q e» TéÉpesy ia s- 
fugev eenieavTa — V. 2. Sareuéryc, Horum virorum 
virtus prohiboit? ; ne Tegea incenderetur ab hoftibus 
ejusque fumus ad aérem furgeret. Eurip. Hec.' 476. 

9 ute — x9oràc, ^A. nami xarsesbreroq ToQeubva. Tbid. 814. 
— uar» 9 wéxteoméy? dreg)7gsenov)' 5eli. —- . V. 3. Similiter 
4e viro forti Tyre. El. II. 23. acekc 9 dy weopáxom 
evody. oiov dors. Svuiv, "Aerv vs m) acq x serré! eb- 


XX. (XXV1.) Sine au&ori$ nomine Planud. p. 204. 
&t. 297. W. In Vat. Cod, adícribiture: dw «1 33 2 
sev. — Qui Othryadse nobilifimum facinus enarravk 
JHerodotus 1. 82. p. 40. íq. nihil de tropaeo babet. 


dendo - Biaserchus ex. Chryfermo z0&ote, ut fingif, 


. 'K. IL p. 306. A. B. inter alia: à 'o9evséiye bmicdenc nm 
dixero Mpasiy  briesióéusvec ,— TÀo l9. vrxeliv. BeráQun 
hesidac- eugieitrto, 2:0. 7pberiov erjent, in «o9 Dlou aiuaTE, 
Abyeadio *. Ad meetaiixe. Ad hoc carmen illuftrandum 
inprithis facit Z5efeus ap. Srob. Tit. Vll. p. 92. cujus 
haec fant: 'OSebáiyc woAAcUQ exeAsvea; vv voAsulov Tel- 


wasv feryée we) veweáurvoc r8 TÀy reüvuÉTu» aiuar, bwt- 
vyeebity, funsDarbymi xat! 'Aeysley! xa) vovto veátac bxéSave. 


Disputavit de Othryade T. H. ad Lucian. Contempl, 
J£ 24. 'T. Ell. p. 412. ed: Bip." ubi tentat locum Suidae 
Án 'o3qe4bye, quem fio corrigendum puto: acràc eueAsécae 
eie "Aeyeíov venqoüo , sal rebsrmov. kvaersjeae [ireyeésbac) «' € 

eint o ein (rulge Ndponts afuare) eeisérutos sibéc, — 
Os 


L| 
4 


-$18 |  SIMONID3S'* L.130.f.r13£, 


Posta Spartanos, -qui in celebertime illà pugna peris 
zant, loquentes inducit. — — V; 2. 'I[vayfós; Cod, Vat, 
Vitium Aldinae pr. eóMav, quamvis in Additamentis 

corre&tum, , tamen Aldi filii repetiverunt. — V, 3. &rds, 

je. éra, Ced. Vat. ut etiam edd. vett. Polybius L. XV: 

J 5. iv abrai; Taic xsiea; bvasoD9vurnóvruw vv koboliy Jii qum 

pla», Hanc fortitudinis laudet Catilinae militibus tribuit 

.Sellyft. B. C. 57. nam ftre, quem quisque pugnando locum 

Giperat , eum. emiffa anima corpore tegebat; quem locum 
expre(lit Ssflinur IX. 3. adverftt vulneribus omnes loca, 

quae tuenda. a. ducibus acceperame, morientes. corporibus . 
Stxerunt. — — V. 5. SxAov de Ícuto ufurpatum  illuftz, 

Cuperur Obf. 1. 7. p. 43. et Reisk. ad Conft. Porph; de 

Gerem, p. 15. — V. 6. Haec verba pro ipía inícriptio- 
me Ícuti habenda ; ne cum Huerio p. 2I. evefay etnen- 
dandum cenfeas. — — V. 7. sc bu "Adgéerev. Adraíftum, 
Argivorum regem; aemulatus eft, qui, fex illis ducibos, 
fimul cum eo.Thebas oppugnantibus, interfe&is, unus, 
non: íine dedecore, aufugit — Comparat Brodaeur Ijo-- 
cratem in Panath. p. $24. ed. Jolf. "Abgaeroc 23 kxevsee 

Síerec: ewSele, — Ex. Antimachi Thebaide Peufam. VIII .— 
p. 650. "AMneroc Üpsvysry ix Guyfüv Elunva Avygis Gépee edi 
"Aetio xosyoxaívry. — Conf. Scbellenberg. in Reliqu, Antim.. 
p.68. fq. — Pro «i Flor. et Ald. pr. aij legunt. .$« (ese 
vit ed. Flor. et Cod. Vat. Reliquae editt. s. 


q- t31.] XXI. (XXFIL) Servavit hoc. Epigr. He 
phacftio in Enchir. p. 40. ubi fimile laudatur diftichon 
ex Nicomacbi Elegia: —— ; 

ebroc 0$ eo 6 il hy 'ExAéia EN "Ars. 
dapoc^ vuulegse, Tovvoum ToUTE wAMN. 


" Utmmque ex Hepbaeflione repetivit Eufferb. li. £. p. 975« 
3; Urfis. p. 161. et Srepbanas in Append. Plan. p. $134 
Wecb. *17. —uéya qi; d31ss- ingenti laetitia Atheniens 
fes affecerunt tytanmiridae. —dgchyist in Períis:. 229. 


$ 0 J* 


N 


bat. pO EBPPÁRAMMATA. | - 4139 


desse piv airag Dümow eot ubya Ke) Asvkdy Sung voxsóc in 
icc 
| AXI QUII. ). Planud. p. 335; St. 476. W 

efus px 165. Panis ftatuae, a. Miltiade poft pum 
Miatzthoniam pofitae, infcriptum, — Hunc deum Athe- 
nienübn$ in celebertimo-illo proelio opem promififfe, - 
marrat Aeroedorus VI. 105. p. 486. ubi vide Palckenar. 
€f. Solan. ad Lucian. D. D. XXIL 3« Mes. in Athen, 
Att, 1. 8. Longum Paftor. 1I. p. so, ed. Vill. Propter 
Miuítre hoc facinus reeva;Qéee; vocatur in Epigt. dJers. 
ODE 

-XXIHL. (XXIX) Sine au&oris nomine profert Hi» 
vodorgs Vil. p. 612. et Diodor. Sicul. XI. 33. P. 439. 
qui Banc infcriptionem in omninm eorum, qui Ther- 
mopylis pugnando occubuiffent, honorem £ompofitam. 
"Nmrrant, — Leesüdae cippo eandem fuiffe infculptam, tra- 
dit Suidas v. Aseviówe T. IL. p. 423. Benein Wech. p. 29f. 
elc vob; dv. OspuowóAnie Saóvrae [vo)vo xovj bxoybypaero]- 
'Itia poftrema verba in marg. funt adícripta; Steph, 
p» 200. priorem tantum 'lemmatis partem babet. Simo» 
, fidi hoc diftichen vindicavit Scbel. ad 4riffidis Panath, 
T. H. p. 380. et Cod. Vat. p. 244. Hoc et feq. Epigr, 
in menre habuiffe videtur Paufanias L. IX. 2. p. 715. 
Aarxsómuevins 1^ e "A9sqvalev moi; siessery Dig ré clévw ek 
véQs, xzb iksytáé levi: Zqwvidou yeysuuplsn. is" adveig. — 
V..I. Tenpxoefye Ariftid. Tfisxorínic reliqui omnes, prae- 


. ter Diodorum, qui folus Jmwsetuc legit, impróbante 


Weffelíngie. — V. 2. TIaAoro(riesv omnes, excepto He- 
rodero et Cod. Vat. — íraesc. Vulgo: in : Planud. Sed 
Plor. et Ald. pr. £rcese. 

XXIF. (XXX.) Spsrtmis folis hoc diftichon fuit 
iufeiptum fecandnm Heredorsm et Diodorum l.c. lider 
tradit . Ssrabo L. 1X, p. 656. C. .qui columnam cum in: 
fersptione íuis temporibus exítare ait;. et. Lycwrg. ini 
laocat p. 163..(p. 315. Reisk.). knepte Suide: 1.«, 





*- 


M 


" DL 
'" — Di, Pofpes, Sparrae, nos te bic vidiffe jacentes, 


ie Cy $y3MOMSOTS: -Y 13k, 


"je. dihos frstres compefirum sit. Extat iin Plinakf, 


p.200. Sr. 291. W. Horum nemo Simontfilem auct. 
4m indicat. "TriBuit hnic poétae Vat. Cod. p. 244. et, 
eujus haud paulo 'major eft auctoritas, iere in Telc. 
'Quseft. L. 1. 42. ubi ita vertit: y bes XE 


* 


, Dun Janttis parríae legibus obfequimur..— 


— V. 1.6 Ey, diyfias: Plurimi Codd. Herodoti et 
Suid. & Eve, &xyynioov, Diodor. & bri, &yytiAov. Vat. Cod, 
lycurg Planud. Akwéyyemv.Srrabe. —Elegantior procyl 
.dubio le&io, quam Jy. recepit. — — Sq. ver(u Szrabo, 
Acurgus et Diodorus xefvav. erti9óusver vouluoi; exhibent. 
Sic quoque habet Aldina fvc, et Ald. fil. cum in Flor. 
Ald: pr et Afcenf. Ait xelvay bunc: miJóusvo,, quae eit 
Herodoti et SuidaeleCig. — Idem h. Ll, jjgare, quod Wirees 
in fragm. Tyrsaei 8p. Plu:arch. T. M. p. 43. só9slau 
Mbireaie kvrsmautiBoubvoue. Eo autem Spartani, floren- 
tiffimis civitatis temporibus, praeftare ' ceteris exiflima- 
bantur, quod legibus parerent ; fecundum Xenoph. 
Mem. Sacr. IV, 4. I $4 Avxovpyoy 3à y Aaxtiziéóvios xar&- 
tué xac, Fri eddy dy Si&Qogov Téiv &^.Apiy Adv T3Y ET 
Aolyery, 4l uà TÀ wi[2162oq. Toi; véuoic u&Aura. bvtigyáexro 
&órgd. Diodorwi, ubi viros ad Thermopylas occifos exi- 
niis laudibus exornat, L. Xl. 1 1, T, l. p. 412. veriüi- 
mile eft, hoc Simonidis diftichon in animo habuiffe: 
pibvos TéY di &ldvec BOGOTA WE siAqvTO RAA0y TWOtiy Ton 
S46 müPsue vónovl, w rh. MÍxc Vvxág. Similiter Lyfias in 


C Epitaph. p. 87. ed. Reisk. Athenienfes laudaus, e) qv 


Anjvxiavtts, Aux) MA AAOy ToUG IM avroic vóitbue «le x,ovéu.sup. 
A 0h Xe T9 xoAsulovg xivivvoy Qofeópugvon, 


XXE. (XXXI) Hoc quoque carmer fervavit Hed 
vb VII. 228. P 61 3: lis additis: Pywyoéupari utv. voi 
xal erdoyet, ffe 3 Ex foU (aÁvtiÓe Bilyenjua, "Auoertovic eldt 
vifu ei Ptaece)sleavreo* t8 9b rU hrs Mrystr Zulieslhis 


e 1 





t - 


| kh1301.1.132. EPIGRAMMATA. ^ — 284 


D 


. (xAvIeé mié 4 dei mni wie Feimoyehno, Quel G peas 


cedentis. .duo: diftichba, Siwonidi ree tribuuntur, ila, 


Aem phictyonam. ap&gritáte. cempp(uit;. hog autem in, - 
Megiftiam. epigram. privatus. ho(gids Íi. twmeelo: ips: 


fcripfit. .'Ex rdc leropíac 'HeeJórov, ut in rgargine noatorg, 
vétát tn; Cod. Vat; p. 311 3, inSchol. Aprh; Plapud; p. 29 T. 
Wech. et in Appendie. p 5I1.$t, *16. Wech,, De: 
Megiítia vate, qui, poftquam pugnse: ad Thermepylas; 


eyentum praedizerat,. a Leenida dimiifus an. abjit, fed; 


filiu, quem habebat unicum, dimifit, . vide Feickeu. ad; 
Heroder. V1: 221. p. 609, 70» — . Bro sasooio, Codd, 
quidam Herodoti wureio. Cod. Vat. . Meyleson, tem. 
V, 4. EmátTWc. 

XXFI. (XXXII) In. Blanudea p, 290, Sr. 292, Vf, 
py. : Simenidi tribuit Cod. Vat. p. 244. et Scbol. 4e: 
eiit. ad Ariftid. tefte. Valcunarie. ad Herodot. p. 61 P 
 &8. In Simenideis habetur ap. CUrfig.. p. 157. — 
V; 1, verbo àerric foper(ty, &erác in Cod. Vat. Per vir», 
i9feme mori maxime, viris: dignam, judicat .  Salluft. in. 
fragm. p. 940. ed. Cort. Mors gloriofa poft hoftes dg; 
, vj&os hominum felicitati tanquam córgna imponitur, ut 
'Eelli illius, quem feliciffmum mertalinm praedicat So*: 
lon ap. Herodorum I. 36: p. 14. 5 3.—., V« 4 berueéto Cod, 
Vat. folemni errore, — Vide Rebuk. ad. Tim, p.17. In: 
mptiSeve, difta méráphora:a, corona ,. cuj libertas d 
ratur ap. noftrum Ep, XIJ. In Ep. &Mer. CLIV. arg 
(di evtoavoy rei. Exempla vide ap. JF. Mind N. T. L.. 
P634: 

.4.:£32.] XXFIL. (XXXIII. y Plaond. P apo. Sc. 
492. W. Guy. Ut Simonidit Vat. Cod. p. 244. , Nen: 
fyinus, quam, praecedentia, sk. 7o9c dvi Gago Aeuc, Javévrig, 
- . videtar confotiptum. . Prins diftigbon .coppspendtumcumi 
Vgrfl.. Tyrzaej (upra laudatie ad. Ep. X1X, -— V. 3. Ves 


Cod. va déx gà. re&e..— . V..4, Ade. Plannd., Mene en — 


7(i inupp. hin Jecun aádmoverant Jk. Cergy. Bie 





. 9 


e 
^- 


229  $*MeNxrD18.. .. L132, 


Wirt: veclgdens immeritir wori Coslam, tgaza  remsiet- 
iw via,  Qeibas fimilia dixit Hercules ap. Seneüm in 
Hese Qet. 19414 Kiretis mibi i. aftra ex ipfos facis. ed. 
fite rer, "Talla collegit Burmasua:; ad Amhol, Tv MT 
155. . ATE 
* XXVIIL (XXXIF.) Planud. p. 205, St. 263. W. 
Teo. Vat. Cod. p. 251... In eos, qui cum Leenide 
perierant. — Ipfam regem, Ínümmis lsudibus dignuwi; 
memo poétarum antiquorum verfibus decoravit; nec 
ullus alius regum Spartanorum , Paufania excepto, car« 
tninibus laudatus eft, monente fPaw/ania L. Ifi. q.' 
p. 360. — V. I. Vat. Cod. s/ies *aia, et verf, feq. 
£sáerye, ut etiam ed. Flor. edevxsieov folemni errore Aid, 
pr.— Bees Cod Vat. cui verf. quarto debetur svc- 
Aue; cum Planad. séXsuey habeat. — Mihi vulgata fere- 
éxqui(itior videtur, . Verba sasevav rétw» reípiciunt ud. 
celebrem illum euntium, fore, ut Perfarum fagittis fob 
et dies abscóndetetur.. Vide JV'erusdorf. ad: Himer. Or. 187 
. 95. p. 408. —- Pro uyXeio Urffuus. jn Cod. uoto 
^ imvenit, ) 
XXIX. (XXXV) In Planud. p. 204.St. 296. "w. 
prius diftichon. Simonidi tribuitur, idque (olum inter 
Sümenidea retulit. Urfiius p. 163. - Alteram dbyaes fri-- 
ftribitur in Ald pr. et aliis; in Florent. enim lemmate 
eet, It Vat. Cod. p. 257. intet Girumque Adiftichon: 
zhaiita interjecta funt; pofferiori autem faoc praepofitát - 
KeAsxov sic Abevrá Tiva, dv Afev bm) ToU Migvkkob. dexi" 
AiSwo;. Hinc relatum eft inter Ep. Callisíaébi ne. LXVIIL . 
p. 330. ed, rs. Salmafto su&ore, qui-divulfa diftiéhe- 
jengenda Cedimachoque tribwenda exiftihafit. '- filed" 
euam Hueriw vidit in Not. ad Anth. y 29. -SimonsdA 
Léonidae aequali; melius tribui putavit Br." Dubitiié: 
licet, an Afev v. 3. de.Leonida accipi debeat, quanqddm: 
non ignero, Leonidae, regis Spartunorui, tumule deo: : 
. ^em fuille impolitum. — Amedor. Vil. 325. p. G1f, 


Ld 





1:392." :' EPIGRAGUMA'TA. 22$ 


Idée tero et aliis contigit, ut'Teleutianti: cf. 20r», 


Sid; XGl.t ieque, qui *in pegna udverfus: Phillippam Ma 


. tedonem periesant;"fecandum Posfón, IX. 40. p. 795. 
Fuitautetw beo, keonidae avus, sex Spar mno 
Hbpotio -- 

NV XXX, XXXVI bets L xit. p. 573. E. 
etRiscerdbo do-Malign. Herod. T. Il. 'p. 871. B. qui id 
Gimiosidi aflerünt, receptum eítin Append. Anth. p.5 t2. 


Sb * 17. W.. Urfsn. Pr. Lyr, P. p. 157. Laudatur etiani. , 


j& Scbol, ad Pindar. Ol. XIII. 32. p. 146, Ex Theé- 
pempo.et Timgto marrat Atbenaeus, «in. béllo Pérfiee 
meretrices Corinthias pro Graeciae falute fupplicationes ' 
im. Veneris templo habuiffe; bello. Rüteumy profilgato, 
Corinthios Veneri tabulam pictam dedicaffe, hoc'epl-: 
grammate addito. Quod de meretricibus  /fsbenaens 
vnéérat, Piucerchuset Schol." Pindari; ex hic qnidem debeo: 
petrpo :au&tore, de matroiis tradunt, quae deam oraf-.. 
fent rà» -xaA3». buleyy x. Beipoyíuy süxav, dgwris voit hyDdádo" 
vlr x£)« ve)c Dappáecés náxuc BupaAMAV T3» 9be» — nec tbe 
' bulam pictam in hujus rei memoriam, fed ftatuas aeness 
cülocatas fuiffe, —- . V; T. 'muxévev. ^et. ygtiáxum 
arám, Sch, Pind; ei$epáwnv. Asben, — V. 2. oen 
Kiueio -Saitvlg.- Aizbén, — deratoo  joepóutes X, 9emviqn: 
Schol, — V. 3. ieíitro. Plat. igefosro, Schól,— V. 4. 
TMveuc. .Zitben.. ex-Urfeno. uou Schol "Exidw» kuplie" 
«eX ipa. Corinthus-eft, dues TAN "E "vocat De 

e. .Ep.H. 6 
* XXXI, (XXXFN)- Vet. Cod. » 180. vd Aid 
enti veyrüv.  Reitk, Anzio p. 29. rir. 468. — Protolit: 
Pissarcb. T. M. pc 870. R.. qui: Diodorum, cujas hio: 
fiàmentióo, vnum ex Corintbiotum iberdichis.- 'faiffe- 
, dgaet, c. V.. d, derb jwraubva Vat, Cod. JunBim: Rei 
aV.Medis abjeclo bacc: fruta, vertens: -- Nom meminerat. 
- Wie ipid. meljerem le&ionem. kd Phutorchbum e 

Gare, - " aM fua..eotts 0n Tw 5 3.oetn 


ry E ÁO e 


. 
ENE EMT um 2 





284 | S YMONIDERI:: L132. 1. 239-1 


XXXIL (EX XVL). Servewit Pluréeck. T... Ib; 
f..969. C.. graviter. ia. /ferqderurp .inveCtus, qui , ubé- 
Democrii  Naxii ,. trirémiagr praefe&di, | meminerit, 
(I,  ViH, 46.). prseclarum ejus faeinus, à. Simenide bot 
ipfe epigrammate 'celebratum, praeterierit. — V, 4i, 
Piuraecbus et*ex eo. Urfmur. y, 160, fic exhibent: ier 
J'iéoo xaipa béenvo. Baggapgióv. Quod interpres. ita accepit 
. up Períae fextam navem a- Democrito occapstam, eidewi^ 

ezipuifle dicerentor. In Codd. Thrmeéi et PFulcbik 
augem legitur; &. 2' ksà. xriglc Meara Baefasixit A) «uod, 
eedem redit, quo Brunckisna. De fex navibus, .quas- 
Democritus. cáperst; quinque Períarum erant; fextam 
vpro graecam, a Perfis pauló ante occupatam, iis ite» 


iu enisi 


hj 


o4 133 J. XXXIII (XXXIX) Plurerch, T; lL- 
pe $79. E. fine. au&oris nomine.  Inícriptum fuit cippo - 
Carinthiorum, qui in pugna Salnminia perierant. Simoe 
tdi vribuit Dio Giry/efl. Or. XXXVII. p. 459. 23. 6v 
ZeAs 0b weiersvaR) , ua) vüc víxue miri naréerqeav (Co 
-. rintlrii). Hephiro. yàp ob smecilpit, kA Tp TÉQu, wD TÀ 
Zauuíig, Occ WPygasav: ixi Toig. vaxedie T4» KopnSlav, seSva-. 
Bénue i» SZahtpje": wa. Dive s. «A. Elia locus non fogit.: . 
 diligeutiam , TZwodori Cenreri: in. Vat, Ledt, L. 1 7»: 
p.77.íq. — V. 1. 6.£fu Plus. et Dia. GR Ep. (XXX) —7: 
sigo, ara —4u immanem aleieudinmem edisa, fcarens fom. 
sibut, Livius XLV. 28. —— V. 2. ve» 9à dlváparoc v. Pli- | 
steb, quod a xzya derivans interpres vertit ponpera aquae 
Splawén.: Ap. Dionem: urr' Alavroc v. 4. quod ferri potef&-.— 
Brusck, recepit elegantem corredtionem Waltkenarii ad x 
Heeodor. Vill. p« 662. 79. — V. 3. $6 Qe vie 2p! 
Dies. quod. variis conje&uris locum dedit. Optimum , 
erat, quod Keskiw: fecit, Piwrarchi lectionem sapin 
copmsextu ponent, Brant in pugna Salaminia trecentas; 
triremes Phoeniciae Heredes, VIL $9. p. 546. .——-1 
V. &e 


4 








- 


h133. - EPIGRAMMATA. 225 


| V, 4. 'EAMÓ' Byecdpedn, Die. Reiskiur conjecit, TA 
dpvespi9s.: 1n Veneta eft 'EAM: àevaápaDa. — 

XXXIF. (XL.) Vat. Cod. p.244. primum diftichon: 
habet, idque ad eos, qui ia pugna ad Tbermopylas. 
perierant, refert, Nec aliter Planud. p. 3200. 9t. 291, W..- 
PBiuzarcbus autem, qui nec ipfe quidquam praeter pré 
imm diftichon laudat, Corinthiorum, in pugna Sala- 
zainia occilorum, cenetaphio in(criptum fuiffeait. Reli-. 
qui quatuor verfus accefferurit ex Zfriffide T. IL, p. 380. 
ed. Oxon. —- V. I. &«uag ix) Eveov. .Ductum ex Homeri 
. HM. 4, 173. vür yhp 9) wávreeary àv Kogod. lerare ixptie 
. Merodos, .L. VI. I1. p. 443. 4 bvgov yag. huuiic dxetas 
$uiv vk se&ypazx, Vide Tollium ad Longin. rt. "r- XXII. 4, 
-—-— V..3. Perfíis nullam non.calamitatem intulimus, ne. 
poguam navalem oblivifcerentur, in qua a.nobis fupe: 
rati funt. ^ In fequentibus vulgo dorismus negligitur. 

AXXXF..(XLI.) Sine auctoris nomine profert .P/y- 
sárcb. T. M. p. 870. F, ut Adimantum f&mmo apud 
Graecos honore fuiffe doceat. Tanquam Símomidis lau- 
dat Dio. Córyfofl. Ot. XXXVII. p. 459. 40. (T. II. . 
p. 109. Reisk.) Eidem tribuit Cod. Vat. p. 257. Renk.. : 
 Anülü p. 81. nr, 590, quem loci ap. P/usercbum proríus 
immemorem fuiffe, apparet. ex ejus nota p. 133. De. 
Adimanto disputavit JFeffelisg. in Diff. Herodot. p. 128. 
— Pals. ad Herodot. p. 662. 79. — — V. I. xilvev vulgo. 
omittitur ap. Plutarch. — In Variet, ,LeGt. ap. Xylaudr. - 
notatnr le&io : 'A, vé$oc, e £^Ée, f. — In Veneta Dionis. 
- (agone. unde R, conjecit iih gundo: Ap. Plurarchum praes 
terea legitur àv & «ea "EA; — —. De translato ufu 
, V. evréQayos 'vide Valcken. ad Phoen. 1378. 

XXXFIL (XLIL) Vat. Cod, p. 245. dàyusv' sl eg: 
"A9:palev seouáxove.. Etiatn ap. Planud. p. 201.85. 292. W. 
àMezoroy elt, — Simonidi tribuitar ab Urféno p. 158. ad 
fidem Schol. míc. eru in Panathen, — V. 2. Pla- 
nud. 3Jevototyr. - ; . 

P 


226 ' 81MONXDLIS .LI33.$.134) 


^o AXXXVILO(XLIIL) | Simonidi vindicavit Vat. Cod 
p.175. Reiskü Anth. p. 21. nr. 453. Poéta non no- 
minato hoc diftichon laudat T5ucyd. L.T. 132. qui illud 
vipodi, a Graecis ex manubiazum primitiis Apollini de-. 


. dicato, Pau/aniae juffu inículptum fuiffe. narrat: «à uiv 


c)» lasysioy ol. Auxs3eipóvis Agsnéscapay sü90q órs ier Tow 
velrolo; vevro ' xa) üxéyeeja» Oveuaer) vào wÓAuc, Ue 
evyxa9eAoQems Tüy Dáe(ngov, lerdeavro kvá9uua. lisdem fere. 
verbis Suidas v. Tlaveavíac 'T. III. p. 62. — Protniit et-- 
iam Phusrcb. T.14, p. 873. C. Vertit Cornel. Nepos. 
in Vit. Pauf. c. 1I. Sed primum. in eo eff reprebenfus, 
qued ex praeda sripodem aureum. Delphis pofuiffer, epi-. 
grammase fcripto, im quo eras baec. fenretitia: Suo. ducln 
Barbaros apad. Plaraeas effe deleszos, ejusque villoriae ergo 
Apollini donum dediffe. Ad hoc diftichon refpexit zrifét- 
des T. II. p. 175.,ed. Jebb. Aliud Epigr. in hujus le- 
cum a Lacedaemoniis fcriptum, legitur inter àéez. CXLIV. 
Non pràetermittendus locus Pau/aniae L. IM. 8. p. 222, 
ubi noftrum diítichon diferte ad Simonides au&orem re- 
fertur. Br. dedit le&t, Cod. Vat. Reliqui s&es et. 
kvé9uxs legunt; nec doricas formas agnofcunt. 

€. 134.] XXXPIH. (XLIF.) Vat. Cod. p. 149. 
sl; vay. kvarsDévra và Ai, Xipevijev. Planud. P. 438. St.. 
$72. W. Protulit hoc carmen Piszarcb, in Vit. Ariftidis 
TT. II. p. 315. ed. Bry. omiífo verfa fecundo; integrum. 
idem T. 1I. p. 873. B. ed. Frcf. His locis inter fe com- 
paratis reftituit Guil. Canzerus in Le&t. Nov. Ant.L. HI. 1,. 
p 80. Brwuckius exhibuit textum a Dorvillio conttitu-. 
tum ad Charit. P. 629.—- V. I. vÍxye xgérsi. Plutarch. 
ubi in nonuullis tamen codd. Ȓxs gaze; legitur. Planud.. 
et Cod. Vat, jékg xepóc. -— — V. 2, dvxic Migari,. Plan, 
Plut. aéusr; Vat. Cod. — Praeclare Palckes. ad Ammon. 
p. 142. emendavit verfus ap. Demoflb. p.  Coron- 
p» 353. C. uatvápsvoi 2 heezüs wd Aiparoc (vulgo 3elyavoc) 
eix leáncav uxie, AAA idu xenàv d2ivro Qeéfyy. . Vide 











I. 134.. EPIGRAMMATA. 227 


Weffding. ad haec Herodoti V. 72. p. 408. ve d9ya 
irubliv xs) Asuaro; dxoue. &v uéyirrR xaraMtan — — V, 3. 
&foMeavra; Urfi, —- — basóSegor 'EA4&3; xéeuovy Planud. et 
Vat. Cod.. Písrarcbi le&ionem quodammodo firmant 
haec ap. Panfatiam L. 1X. 2. p. 215. 0 sóije. 21. à ro 
KOotNoT Td» '£oxjvuv. Auó6c leri Dav9scíou Guuoc. Te Jove 
lats3selo. vide Begeruwm T. L. Thef. lrandenb. p. 383. 
et Bnrm. in Comm. ad Numm. Sic. T. 1T. p. 328. 
XXXIX. (XLF.) Duo priora hujus carminis difticha. 
[erravit Cod. Vat. p. 180. et ex eo Leo Allatius in Diatr. 
de Simeon. p. 214. Kwfler. ad Suidam v. Aagertey T. L,. 
p. 509. Scboliafles Pindari Pyth. Y. p. 176. a.. profert. 
'Y. I. D. 5. 6. medio difticho omiffo. Hinc Bemrlj.in- 
Diff de Phalar. p. 259. fufpicatus eft, mutilum effe 
Epigr. in Vat. Cod. eique diltichon ex Pindari Scholiis 
sddi debere; cui conje&urae calculum adjecit JFeffeling, 
ad Diodor. Sic. T. I. p. 425. Reiskius in Not. ad Anth. 
nn 467. p. $1. et Toup. in Ep crit. p. 73. cujos texe 
tum Brunckius exhibuit: Hoc fi recte eft pofitum, Epigre. 
noftrum inícriptum debet videri ei tripodi, quem Gelon, 
victoria de Carthaginienfibus parta, una cum fratribus 
Apollini dedicavit. Hunc autem tripodem, quem po£« 
ta plus quam quinquaginta talentorum fuiífe ait, Dío« 
dorus XVI talentorum pondus habuiffe narrat. — Quae 
infignis ponderis diverfitas J/effelingium adduxit, ut de - 
aliis tripodibus in Epigrammate, aliis ap. Diodorum agi 
,fafpicaretur. ofzpb. Scaliger, cni quatuor verff. priore 
ex Cod, Vat. apographo innotuerunt, ad Hieromymi 
Chron. p. 100. eos ad tripodem referendos exiftimat, 
a Gelone propter viétoriam Olympiacam dedicatum, Sed - 
inloco Pewfanise, quo hanc fofpicionem firmavit, L. VL 
P. 473. non de tripode, (ed de curru a Gelone dedicato 
agitur. Dona propter Carthaginienfes foperatos a Ge 
lone et Syracufaenis Olympiam miffa, commemorat 
Panfan. VI, p. 499. Hieronis tripodem et Vi&oriam ex - 
Pa. 











228 — S1MGNIDIS 1.134. 


auro- Delphis pofitam novimus ex TBeoponipo ap. Athen, 
L. Vl. p- 232. A. IJ. et ejusmodi donum ibidem a .Ge- 
lone dedicatum ex Pbattia Ll c. p. 231. F. — V. 2.Ae- 
'Wávsvc. Vat. Cod. et Allat. Aevouívsve reliqui. Hoc nomi- 
ne pater Gelonis vocabatur fecundum Pawfan. VI. 12. 
p. 479. — ric velzoJac 3éusvas Scbol. Pind. Codicis Vat. 
le&. tuetur. Suidas, qui v. A«gsriev T. 1. p. 509. haec 
verba cum verfu feq. et parte quarti laudat. — De /izrs 
disputavit Beurl. l.c.'p. 259. qui pro Aaesríev, .quod 
Cod. Vat. cum Suida habet, Aauaerríov corrigit; poétam, 
pneceffitate coactum, paeone pro dadylo ufum. effe pu- 
' tans. véuiéua Asuaeérioy commémorat Diodor. Sic. X1. 26. 
p. 429. et Pollux L. IX. 85. ubi vid. Hemflerb.  Diver- 
fam uterque hujos appellationis caufam affert. Hanc 
€onje&uram , quam Benzlejo placuifle miror, cupide ar- 
. vipuit Reiskius. — Weffelingius &agetov; in quibasdam apo- 
graphis inventum, pro genuina fcriptura habait.. Satis 
noti funt aurei ftareres, a Dario Aaeexe appellati, de . 
quibus v, Harpocrat. et Suid. in Aagexoóc. — Tllos tamen 
& Graecis Aaesíey veveiv füifle appellatos, patum proba-- 
bile; nec eorum in Sicilia tum temporis magnam co- 
piam fuiffe credere licet. — Toupiu; Codicis le&ionem, 
à Suida confirmatam, ita tuetur, ut Aaxageríov in. Aeues- 
Tlev, hoc, propter euphoniam, in Aaesríov eadem analo- 
giae lege mutari potuiffe dicat, qua ópé2pos» in 99geov, 
ánéóQvysc in 82vysc, ópbrpixea in. Preixec muratum fit. — 
V. 4. ràc ütxárac. Vat. Cod. et Suid. — V. 5. sov 
xmea, mul;um auxili, xsíe, 5 goy9xs so 5$ lEovela xa) 5 
Sévajuc, Suidas, Quantum praefidii Syracufanorum con- 
tra Carthaginienfes fusceptum bellum Graecis attulerit, 
docet Herodor. VII. 163. íqq. Dicitur Gelon eos fadiffe 
«odem die, quo Períae ad Salamina ingentem cladem 
acceperunt, £Herodor. ), c. 166. P. 582. .riflor. Poét. 
€. XXIT. 


A 


1L. 134. « (EPIGRAMMATA. 229 


XL. (XLV1.) Ex Cod. Vat. p. 250. edidit Leo Al- 
Jatius in Diatr. de Sim, p. 215. nr. X. Eruví3oy rcU. Kyou 
sl; ro); perà Kfuovo; €rexTtu€auiévou, ly XKómon 'ASwvatov;, Bra 
vie e&yaeq Tí» dowivty £Aagov. Legitur hoc carmen ape 
Diodor. Sicul. L. XI. 62. T.Y. p. 451. et ZAriffidem - 
"f. I1. p. 260. et iterum p. 646. cum infigni diverfi- 
tate. Optirne de eo meruit Dorvillias ad Charit. p. 628. 
Scriptum eft in memoriam pugnae ad Cyprum a Cimone 
feliciter pugnatae, In qua cum ille Perfarum navales 
copias fregiffet, (latim perrexit in Pamphyliam, ubi ter- 
reftres copiae ftationem habebant ad Eurymedontem 
fluvium, ibique eodem fucceffu pugnavit. Plararcb. Vit. 
Cim. p . 486. Juniori Simonidi tribuit Goens in Differt. 
de $i ouis Ceo p. 33. quod pugna ad Cyprum pugna- 
ta fit poft Simonidis mortem. "Vide Vitam Simonidis, — 

V. I. v' Eóedv. ZHriflid. et F. Urfmur, qui hoc carmert.— 
dedit in Lyrícis p. 158.  Ezesxyv omnes praeter Vat. 
Cod. qui tamen, parum fibi conftans, "Aefye praebet, — 
Jkee. Ariflid. qnod gloffam redolet, Senfaseft: Ab omni 
aevo nullum ram memorabile bellam. fuiffe geflum. — An 
Simonidem de diluvio illo, quo undis per Cyanearum 
oftium irrumpentibus, . Afía primum ab Europa disjun&ta 
elt, (vide Diodor. Sic. V. 47. p. 369. Strab. 1. 85. B.) 
eogitaffé putemus? Non eredo. — —— V. 2. séAsuov Óndv. 
Cod; Vat. voafac 9vràv —- bníxos. Diodor. wéMac — iofra. 
- Ariflid. Brunckius recepit emendationem Dorvillii, qui 
«ommutationis verborum «6^suov et móAen" exempla de- 
dit P. 702. fq. — V. 3. eDMv vw oovrov. Diodor. 
o2deví xai xaaMov. Zriftid.  Noftrum eft in Vat. Cod. nifi 
quod ibi xaxafev et. br) xol» legitur. — -Sitnili ratione 
laudatur Scipio Mfricanur in Anth. Lat. T. I. p. 212: 
XLV. 4 fole exoriente fupra Matori! paludes. Nemo eft, 
Qui faüclis sme aequiparare queaz.— — In fine verf. qustti 
Ariflid. $us? hábet. Vat. et Diodor. &ua, — "V. S5. bv- 
' yalg unos ha&bet Ariflide; fed procul dubio verior e£ 
: P 3 i . 





239 £1MONIDIS 1.134. 


Jectio, quam iv Kérpy ap. Dioder. et in Cod. Vat. Mani- 
fetum gloffema. Dorvillie tamen prae altero placuit, 
Non opus e(t exempla advocare, in quibus à» 44 et ie 
véóvrp live iv wsxéyn. fibi invicem opponuntur; ubique 
fent obvia, et res per fe patet. Pro /Aéeavrs; in non- 
nullis Diederi Codd. iasexrrs; legitur, — Apud eundem 
Mievc exftat. —  urriv vaiic. De hac expeditione agens 
Thucydid. l. 100. «si slav, inquit, vecíenc eenlxav xal 
3)uéQSeigav hg méezc el; D)uavosías. Praeter naves Phoeni- 
cias aderant condu£la ex Cypro et Cilicia navigia. Dio- 
dorus Sic, X. 60. — | V. 7. Br. recepit le&ionem 4fri- 
Jlid. ev Diedori , ap. quem ante Srepbanum vitiofe lege- 
batur uéya Mcysvsb va'aériv, quod unde ortum fit, ap- 
paret ex le&ione antiqui Codicis séyalecyevsotie ix BHirin, 
Sed hoc fpernens Daorvilliu; ex Cod. Heidelbergenfi, ut . 
iple ait, reponit: géye 3' feveves "Exreeyasc TVoryríc — 
graviter adjiciens: qui son percipiat, quantum boc alrepi 
leclioni pracfles, ei fe fuadere , se emplius obturbes Mufss. 
Jam primum hoe in Vat. membrana exfítare, falfum eft. 
Jbi enim lacuna poft dereve ... quam et apogr. noftrum 
et 4llasins Íorvavit; nec dubitare licet, quin le&io a 
Dorvillio tantopere laudata, Sekmafie debeatur, lacunam 
fic forte inter defcribendum explenti. In Cod. Uffen- 
bach. in mergine oua $axeew tentatur.— Nonc Bri 
ckitm audiamus: 5»Verifüimum eft, in tribus quae habeo 
»apogtaphis horum Epigrammatum, quae olim Heidel- 
»betgae defcripfit juvenis Salmaffus, Ícriptum effe v. 7. 
sou£ya ) deveros "Eewefyaue, pro qua le&ione Dorville ka- 
»9erétei xepel, .1. e, ut ipío interpretatur, f/amma vi et 
nemaibu: viribus: pugnat, — Sed pace viri optimi dixe- 
prim, mera eft ineptia. Cur enim gemere debuit 
pNeptunus? an a Perfarum partibus faabat, et üs fave- 
pbat, ur apud Homerum Vukanus Trojanis? dein, quo- 
e modo percuffus fuit, nifi remorum verberibus? gitur 
mhic de duplici Graecorum vi&oria; ad utramque finis 


34. 134. 1. 135. EPIGRAMMATA. '231 


nepigrammatis referri debet. Mag»um aurem. ingemuir 
»4fa, eb illis utraque sana. percufJa; id eít, a terre-- 
tribus et maritimis copiis. — Hic eft verus et optimus 
»lenífus, multoque major eft Codicum Diodori et Ari- 
ítidis au&oritas, in quibus habetur noftra le&io.* Pro 
eredépnao Dorv. corr. seMua, ut aecuratiór dorifmi forma 
^. euam hic reperiretur. Pro kuQorípai; Cod. Vat. et Allat, 
habet &ujorfen..  Urftius kuQoríon xwbí. Ariflides loco 
pr. hanc le&ionem, loco fecundo habet: àgQorégas xseet. 
XLI (XLVILI) Vat Cod. p. 245. "Anth. Plan. 
,'pP. 201. St. 295. W. — Seriptum in eos, qui in expedi- 
tione Cimonis contra Perfas ad Eurymedontem perie- 
rant. Horum fepulcrum prope Athenas, extra urbem, 
vidit Paufan. L. 1. 29. p. 74. — V. 1. Etevu£ieyri Cod. 
. Vat. et Plan. — V. 3. alyuurei: Vat, — midol vs. Thus 
* cydid. Y. p. 66. byévsro usrà ravra xe) bx EZgupélovri TOTA« 
ns iy TlapQuMa aeQouaxia xo) vavuaxla '"AJ9wpalav xe) Tv 
Eu xy zehc Move. | 
1. 155.] XLII. (XLVIII.) Vat. Cod. p. 275. 
Brunckius hoc Epigr. edidit, ut legitur ap. Allazium in 
Diatr. de Sim. p. 215. idque medicam manum exípecta- 
re putat. Pro inepti fophiítae foetu habendum cenfet 
Scbuaderus. | Lemma eft in Codice: Ele vo0g meeóvrag vae 
Eóeupédorrz werauàv 'EAApvae, — V. 2. in verbis Qovfeee — 
Vsx6). non cogitandum de Phoenicibus; fed fanguinem, 
rorem purpureum, fignificant. (Vide Garacker. in Mifc. 
Adv. Pofth. XL. p. 547. fq.) De fanguine Aefcbylns in 
Agam. 1544. 9fdona 3 ÜuBeou xróxov SopoeQaAd Tiv alus» 
cwgóv* exo 393 Mbye, — Eurip. lphig. in T. 443. 3eieev 
eiparseáv. Cod, Vat. (axéc. quae eít antiquior vocabuli 
forma apud veteres lones et Atticos vfurpata, Vide 
.akken. ad Herodot. Il. 10. p. 198. 64. — Tres prio- 
res hujus «arminis verfus Simonidis ingenio non indignos 
" puto; quartus vero a verfificatore aliquo adfutus videtur. 
| eite. ineptus eft, nec fenfum habet tolerabilem, 


ed 


232 SIMONIDIS I. 135. 


XLHI (XLIX.) Vat.Cod. p. 141. Planud.p. 44 tf. 
St. 575. W. Lemma eft: n v6foic bveviS92ie:m d» vag fe 
'A9xvéc, — — V. 2. v6 ix. 'A9. Planud. —  ósweépeon, 
eeéerryoy, Hefych. saeSévoc Souoéqiec dixit Apollon. Rbod. 
IV. r68. 1n Ep. Hegefeppi' MI. ex noftro fortaffe ex» 
preifo: kewic kwà Bgoríev éper Tiuávopec uuoq Naà vracgeQiac 
DaAMéje; kxxuáxmo. ubi vmweeoéís Ícribendum effe, plu- 
res viderunt, Utroque loco Vat. Cod. éwojjegta. In 


noftro etiam "Ayala ézapétie Ald. pr. ' wivros ed. Flor.— 
V. 4. aiuar: Avwsápesn. ut Ep. (XLVIIL) siercàg Aover» 
&oivíesa "Acye vtxá)i,— Sic locutus eft Callim. H. in Del. 
95. eiuari Aoóeu» TéZov lu6v. Oppian. rt. k. IV. 201. derq : 
pl» weerira AtAovpévog aput: AMapeu. Lucian, Dial. Mer. 
XIII. T. lI. p. 316. Alcipbron L. II. Ep. 48. p. 3$2. Lo- 
vir ater corpora Jauguis. Virgil. Georg. 1II. 221. 


. XLIF. (L.) Vat. Cod. p. 150. iá9qua 7$ Add saph 
' ergaruirov. Planud. p. 442.St. $75. W. Urfruus p. 167. 
Minc expreffum Ep. Mnafalcae 1I. et III. — V. E. pex 
vani. Vulgo, Dorismus reftituendus ex Cod. Vat. et 
Suida, qui prius diftichon laudat in *eo T. II. p. 8I. et 
jn usiz: p. $25. In vava$. Tom. III. p. 428. pro seri 
exhibet &4. De Jove saveu$aío vide Ewflatb. Il. e. 
p. 711. 52. Potter. ad Lycophr. Caff. 6. — V. 3. xaaxàc 
yáéeov. ut ap. Homer. Od. x. 184. e&xoc eieà, 'yégov, ecewa- 
Aa'yuévov &Qy.. Similia vide ap. Falckess. ad Phoen. p. 3 g.— 
Laydatur hic verf. a Suida v. 7ereée3s4 T. Vll. p. 455.— 
. VW. 4. doricas formas xgajamouéva et Jai Íervavit Vat. 
Cod. In pofteriore voce tamen ex correctione. — Eas 
re(litni juffit Br. In edit. Lipf. v. 1. re&e emendatum 
vava& usMa..— V. 4. autem operae lectionem, in AnaleGis 
repertam , me invito reliquerant. , ' 


XLP. (LE) Vat. Cod. p. 244. Íq. £k vic 'A jysatus 
vreuáxow. Planud. p. 201. St. 392. W.  Opfeperus 





* 


1135.€4.136. xPxzeYAMMA'T A. 233 


Ácripram putat-in Athenienfium jureries, qui fub initium 
belli Peloponnefiaci occubuerunt; quod fi verum eft, 
male. Simeonidi Ceio tribuitar, qui ante initia illius belli. 
obit. Sed non fatis expeditum hujas carminis argu- 
mentum. — V. 4. Vat. Cod. uaxéuevo: habet ; in tag. 
paevápavoi.. Hoc vulgo et ap. Ur/in. p. 158. 


XLVI. (LIL) Planud. p. 205. St. 298. W. Urfm. — 
p. 162. Compofitum videtur hoc carmen in Athenien- . 
fes, quibus, cum in Euboea pugnantes periiffent, fepul- 
crum publicis fumtibus exftru&um eft. Horum 4efibi- 
gem c. Crefiphontem mentionem facere, notavit Op/o- 
potus. — Annis fedecim ante bellum Peloponnef lacur 
Euboeaab Athenienfibas defecerat. Hinc bellum ortum, 
a Pericle profligatum, — Vide Tbucyd. I. 114. Plutarch. 
Vit. Per, T. I. p. 363. ed. Bry. | Ad. hanc expedirio- 
nem fi noftrum carmen fpe&tat, feniori Simonidi abjudi- . 
candum eft. Vide Viram Simonidis, Longe etiam pofto- 
rior, nempe Ol. XCIL, fuit defe&io infulae Euboeae, 
de qua T5ucyd. L. VIII. 95. Diodor. XIII. p. 355. — 
V. I. Afe$voe.. Veteres habent. Hunc Euboeae montem 
Srepban. Byz, Aloe vocat ex Eupborione, Vide Mugr. | 
ad Eurip. Herc. fur. 185. ct Koes. ad Gregor. de Dial, 
p. 146.— V. 2. séeérev Flor. et Aldinae. — — V. 3. 
àruAteáutvoe Wechel. operarum vitio. — V. 4. Teufel, 
Sic Pindarus Mthm. IV. 26. apfog yàp lv gig TQxztim vipie 
ereAénor. 'Teeaápov. ky)oliv  ipipeeess uáxzipay. deriav. — Plu- 
zarcb. Vita Marii T. 1. p. 414. C. véjoc ToSgoUT0y TOMUCU 
xj qxrmrày  sieáqavas* quod partim duétum ex Herodoto 
VIII. 109.'p. 670. De ufu translato verbi vígo; quae- 
dam collegit K/orz ad Tyrt. p. 86. 


4. 156.] XLVII. (LIII) Servavit hoc Epigr. Tbw- 
dide L. VI. $9, ubi de Hippia, Athenarum tyranno, 
&gens, 'DrwfhAcv yov», itquit, rov Aapapaxsyod Tveávyov Alave 
vy vg. wai Suysvéen Üeuroó '"Aextblepo dHeev, uleDavénusen 


—. 434 £1MONXIDIS *L 136. 


&asroic uiyn vaph Basca! Angelo Mons" no) aii; epa i» 
Aanbpánp leri, éxbypauua éxow v6je^ Asigóc — —. — Hinc 
a Srepbeso relatum e(t in Append. Anth. p. 511..St. 
* 16. W. ubi recte Simonidi tribuitur, fide et auGtoritate 
Ad riflordis, qui ver, 3. excitat in Rhetor. I. 9. 31. mo. 
nente Ca/ambose in Epift. ad Rittershuf.. nr. CCCCIX, 
| p. 470. Inter Simonidea legirur etiam in Fragm. Lyr. 
Urfini p. 157. 

'" A XLVIH. (LIV.) Vat. Cod. p. 211. Elc 'Avexefovrn 
viv Tyiov Zigervídov. Uri uod u)ric Xsuoniouc "lec qv, 89s». xad 
. "Avaxefev. Inepte. Planud. p. 276. St. 399. W. Urfmus 
p. 165. Vitem Anacreontis tamulo impofitam fingit, 
poétae cineres nunquam non vini latice confpergen- 
tem. — V. I. Suid. in "Huseio "T. IL p. $9. éxsieuc ex- 
bibet. érdes, quod de omni fructuum genere ufurpatur, 
nonnunquam svem xer' ipeyi» fignificat. Macedon. Ep. 
XXXI elàc évdey ObSavec ix Bergéoy Zmi» dpsMEs y&roc. 
De uva accipienda etiam verba Leonidae Tar. Ep. XXX. 


eusglig sbsrebuev dec (neeaz. — V. 2. 3. Plassd. et. 


9ées«, — Nec aliter Vat. Cod. $4 $és; emendavit Scaliger 
in Not. mftis et Huezius p. 27. et fic habet Suidas L c. 
— els; fuxsc.. Vide ad Ep. Meleagri CXXIX. 6. Dnic 
de vitis capreolis Tbecscrirgs Ep. IV. 8. fi$a wépit xíxvres 
Berevéres Dau. C£. Simm. Tbeb. Ep. IL. — aexré xiparri. 
Bittmili poetae nec divitis sumio. Anzi». Thef. Ep. LVI. 
in Alcmanis tumulum: kvea uà wérey Tixualoeo? Arróc 6 
véufle; 'OQ94ve., — V. 5. qusssium Vat. Cod, qui fq. verfa 
xeoée praeftat, pro vitiofa le&ione xgeée. — Agitur de iis, 
quae vivens folebat facere Anacreon. $uéxaDs fav». 
citberam, qua puerorum amores celebrabat. — V. 7. xm. 
Superícr. in Vat. yg. xaí. Anacreon ap. /fszip. Sides. Ep. 
LXXIV. sylà xzarsQ9íusvec BAxyeo Dina vevTev 9wolem T» 
— Wasven psgéner xliees éQedpvoy, — V. 8. éeaiev, Vat. Cod, 
et duae Aldin. Re&e Srepbasa: exqui&tiorem leGionem 
praetulit. — — V. 9. I0. profert Smidas in aegh» TT. II. 





]136,$9.137. — SPIGRAMMATA: . 23$ 


' p. 416. etin staie T. Lp. 477. ubi elc yi habetur. — 
Membranae Vat. zaf «3ee.. véyyss, * Cantam Ansiereot- 
tis ipfo vino dulciorem fuiffe, ait Simonider. 


XLIX. (LF.) Vat. Cod, p. 21 1. fq, Planud. p.276. 
St. 399. W. UP/fin. p. 164. Laudatur Anacreon, etiam 
ap. inferos Mufas et amores colens. Cf. Ep. 4fneip. Sid. 
LXXIIL fqq. — V. I. vi» do3rrow. quem Mufae perire 
* pon patiuntur. —- Sq. verf. Cod. Vat. Vuvoegtowv. In Aldinis 
Planudeae editt. óvoréacv legitur. — — V. 3. Carmina 
venuftatis et amoris plena, srvsíevra , ad puerorum amo- 
res celebrandos adhibuit. — — V. 5. Color idem eft, quj 
jn Ep. Leanidae "Tar. LXXXVII. ; 
evíévai 0à wa) ag vágSav , odo, Ónip TÓxvav, 
edx lyigic, eic Maotv bises flow, 
$v 2' lvr) wávruv, oUvex, 9j uóME xtvj. 
Megifles comroemoratur ap. /4rbes, L. XV. p. 673. F. 
uh verfus exftant /neereonris velata inter fragmenta 
nr XIL p. 343. De Smerdie praeclarus locus eft ap. 
Maximum Tyrium Or. XXVI. p. 15. ed. Reisk. ubi vide 
. Davifium.. et Orat. XXIV. p. 48 I. "H 38 rej Tulov eedoeros 
ríxv4 ToU aüToU J)ouc xul vpówou' we vàp wévrev dej vüv 
saMbv xa) kranei wávrac peer 2à aóTo9 TÀ deyrra TfeZpuíe- 
Suc xéuxe (hoc quo referendum fit, docet Aelian. V. H. 
IX. 4.), xe rvüv Kanfc(wv iQSaAuBw, x4 Tic Bade 
epa; — V. G. Dége. Planud. Urfin. — — V. 9. laudang 
Suidas in pori T.I. p. $571. €) Atysy habet, — Vulge 
in Planud. a2, Duo Codd. regii ap. Br. et Vat. Cod. 
Ad$u. — buio Vat. Cod. Hinc duxit, quod de ipfo 
Simonide canit Cbriflodorus in. xgg, v. 44. edd «3 pone 
Evvaea; dggv dura, Xipeividac, 
$4. 137.) L. (LVL) Servavit Ariflidw Tom. VIL 
Or. p. 645. ed. Ceseer.. obi Simonidit modefliam law 
dans, hoc Epigr. affert, ut appareat, modeítiam nom 
impedire, quominus virtutes noftras interdum compe 


236 * SS XONXIDIS LE 137. 


smovemus. Huc relatum r0 Append. l'agmd. p.513. Sc. 
9?$:$. W. Hec diffichen rcípeuis Pisloffram im Via 
Apoll. L 14. p. 16. vi de Apellseie: v6 vo pmeculs 
sch evàg vio Yonaifiwo £$'€r6, fazTertedewc ynéxne; Idem 
de Procio in Viris Sopa. IL. 21. 3- p- 604. 7à 29. gree- 
swwdv, i.vyxsreó-w; sop yuríésm, rx vrip ri» Yrpumíiwo 
éjjere. Atigu hoc carmen, uii de bominious- memoria 
excellente praeditis, mola narrat, BÉareres Var. Let. 
L. HL. 1. — V. 1. grow. Urfen, es ziriffid. 


LL (LVILj, Ex Cod. Vat. p. 179. edidit Lee 447- 
loin: in Diatr. de Sim. p. 214. Bes:lrjss de Epift. FEal, 
p. 169. Keiskiss in Anth. p. 27. nr. 466. Ex boc Ege- 
grammate conflatum e't illud, quod Br. laudat in Let, 
p. 21. ex Tzexee ChiL L 636. ap. Urkasm in Lyr. 
P. I153.: 

"EE bx) weevrguevra, YouanÓje, Sese vu. 
zi) vpírehac J»wexn ) i» Xmrie vie. 
Ksíoo 3d gosqporo 2abzziz, "InAsen 9 Exmcren 
esiovérso Quy; etc )rryenepfvesz. 
Ubi cum Scbseidero vei &vryzeronfsors videtur lezendum, 
Agitur autem de vi&oriis, quas Srmomides ex. certami- 
nibus poctarum dithyrambicorum retulerat. In his eum 
Lafum Hermionenfem haboiffe adverfarium, conftat ex 
4Ariflopb. Vcfp. 1391. ubi vide Scbol. — V. 1. z:m- 
»2». Cod. Vat. et Allat. Ex apogr. Lipf. et fchedis 
Dorvill. Reitkius: emendavit ju »wds;; — Sed genuinum 
effe puto. z:zavis. ut 2p. T5eogn. 675. In membran. . 
faper zeze Ícriptum «v, ut fit 34zzre, quod /fllatius exhi- 
bet. vaógcve. Ut tracjicis hircus, citharoedis vitulus, fic 
dithyrambicis taurus praemio erat deflinatus. Scboliaft. 
Pinderi Ol. XII. 26. p. 145. Boxes 38 0à» 3S6eaupes 
weecmyoprós:; ros Dik T0. foos eie T2 vocem: Cea9Aor* 
— Repic yh o9 Awvóses.  Nonms in Dionyf. XIX. p. $12. 
41. NMyrnjh BAéverec kwri2éa. 3üxpy» byla* Ka vphryev 


/ 





LI37..  . EPSdRAMMXATA. 227. 


sdribyoryót, xa) duwa vaUss; iMpéseün Aida Oüxey FACTYS — 


V..9. pro vívaxa /Allasius voíxola.dedit; Íchedae Dorvill. 
s mrivaxac wey réy3* B. givaxx, Mirüs error. In. Cod. enim 
fic eft, ut Br. edidit. —  iva£ tabula cum 'inícripriene. 
Plutarch. Vit. 'Them. T. I. p. 251. Themiftocles àví«yeg 
^ 38 ou xaegyüs Toayulenm — -— um mivuxa TG síxuc hyf3wxe, 
qeixórwys beryeadéüv éxovta. — — V. 3. ODaféuévog aberat & 
DBeuriji apographó. | Verbum proprium de pota lyrico, 
" qui chorum carminis verba docet. Paea/asias 1V. 4. 
p. 287- Mequxuo Tórs TG "Asrbooui ke Aso Dusiay xai 
&xBeüv megüv kzoeréARoud:i! T0: 96 duoi deua woocóliioy dq àv 
Jeb»- Mi2afsv Eüpwhoc. Qui locus non fugit diligentiam 


Bütigerz in docta Prolof. Quid fet docere fabulam ? p. 6. — . 
V. 4. Níasc Aen! bréBuc.. vicloriam reportafli, — Infra Ep, 


LXXVI. Hipponices tibiren àv Xaefrav Keuaci Qoou9üver 


dicitur. Poétae ap. Pindarum Mthm. II, 2. oi xeveapróxnv: 
"£c Mieav Mere éarvov, — ldem Ifthm. VIIL. 133. Zesvre, 


Moieaioy deux, — Victorem vero ipfum modo Níszac dy kyxs- 
vecei, Nemea s. 7 6. modo xeveéac dv yebvaei Ninag SITVSiy 
dicit, Ifthm. IT. 39. - 

LII. (LVIll) Tntegrum carmen fervavit Scbol, in 
Hermogenem p. 410. unde Benilejus cdidit in Diff. de 
Ep. Phal. ;p. 20. et ad Callimachi Ep. L. p. 318. ed. 
Ernefl. | Habetur etiam ap. E. Urfftum p. 164. fine fon- 


tis, unde fumtum eft, indicio. Poftremnm ejus diftichon. 4 


profer Pluzarcb. T. I1. p. 785. A: idque refpexit Valer. 
- Max. VIII. 7. 13. Simonides vero poéta oclogefrmo nno 


et docuiffc fe carmina et in eorum cerzamen defcendiffe, 3 


' ipft -gloriatur. . Vi&oriam, hoc carmine celebratam, 
. commemorat Marmor Arundel. in Ol. LXXV. 3. zigw- 


,— vlàw; Ó Aremperove, Ó Ksiog, à TO uyspovixiy sveay , bríxgesy 


; "A9. uei Qi0Àe xen, AgypvTec "A9yvgen 'Adngáyrov, — Eodem 
Adimanto archonte; Phrynichus tragicam reportavit 
'' victoriam, tabulamque fixit Themiítocles, cui haec in- 

Íeripta :, OepetroxMic egsápto Uxopiysi, pónxoc i0aeum, 


et 


- 


238 . SIMONIDIS - L 137. 


"AMlparrol xe. Plu:arcb, Vit. Them. T. I. p. 251. ed. 


Br. Similes infcriptiones collegit Zay/ar in Le&t. LyBac. 
c XL v. 323. ed. Reisk, — kadem tribus, cui tum tem- 
poris Simonides carmen pepigerat, eodem Ariftide (umtus 
praebente, victoriam ex alio certamine reportavit, fe» 
eundum Plwrercb. Vit. Ariftid. T. IL. p. 289. ed. Bry. 
qui tripodis, in templo Bacchi dedicati inícriptionem 
commemorat: 'AvroqN dva, 'ApuTsigo dxoesym, "Aeyfo 


ergare; Bláekei. — Ceterum. vix opus eft monere, Arifti» . 


dem hunc diverfum effe ab illo,-cujus juftitia non nünus | 


. — &c paupertas illnftris fuit. — — V. p. dexe "Abel. ufo 
; | Urfin. — V. 2. QUA)" " AVTI0zLÍ Ge Ur fii. — V. e eeyry^ 
wevr' kypév. "letidein hominibus etiam tragicus chorus 
antiquis temporibus conftabat, fecundum Po/lgcem L. IV. 
IIO. — V,.5. ài omittit P/uzarcb. et Íq. vera é43exo;- 
saéry legit. ; 


LIII. (LIX)) In Cod. Vat. primum legitur in mat» 
gine p.219. cum lemmate: Zywvíós; sópaly vexely iv view 
vn) 94pac irébyetiev x. t, A. et iterum p.289.: El; viva ori 
Agerür ivanpe9évra, — Invocatio Jovis £eviov elficit, ut eum, 
qui loquens inducitur, non a latronibus, fed ab hofpiti- 
bus interfe&tum effe exiftimes. Exftat in Planud. p. 207. 
$t. 301. Wech. — éuofov. ut me interfeceruny, fic ipfi 
pereant. — In Anale&. B». óxà yy ediderat; ya» fcri- 
bendum monuit in Le&t, Sic habet Urfisus p. 162. 
—— Pro flo in Cod. Vat. loco altero 6íev, [ed cv fuperfcr, 


Interfe&us bene precatur Simonidi , concinnitatis caufa : 


plurali numero ufus: faro Blov, Pita fua es omnibus iss 
vira bonis fruatur. Ewrip. Hec. 997. évalpqv oU &apóve 
voc, Helen. 6 $0. dvalpay TÓXG6. 


LIV. (LX.) Bis exftat in eadem pagina Vat. Cod. 
in marg. et in contextu p. 219. Ele Zipeviów Sipentbco, 
unde in fchedis Dorvill. fa&um e(t z;ua(9ev, — Edidit 
Leo Allatius p. 415. Urfinus in Lyr. p. 137». Reiske in 


"- 











Lr37.' EPIGRAMMA TA, 239 


Àntlol. p. 72. nt. $59. Antequam hoc diftichon ex 
Palatinis.membranise eratum effet, inrotuit Op/oporo ex 
Sibel. Ariflidis L. p. 160. ubi in hutic thodum habetur: 
Sans adi $ Xíoo C Kefoo Urfr.) Suavis) terni bd 
0c x0 TiÜ vide Olvri wacéexd xápi. 

Laudat etiam Terza in Chil. ]. 24. p. 632. Quae ad 
hiftoriam hujus carminis faciunt, adícribam ex Cicerone 
de. Divin. H 27. Simonides cum. ignorum quendam pro- 
jetum suortuum vidiffes eumque bumavi[Jet, baberesqua 


js animo navem. confcendere , moneri vifus eft, ne id face-- 
fet, ab eo, quem. fepulrura affecerat:. f£ navigaffet. eum, 


Sas raplo- effe periturum: — isaque  Simonidem  rediffe ; 


feriffe ceteros, qui sum navigaffent, | Eandem rem narrat, 


Valer. Maxim. Y. c. VM. his additis: Memor beneficii 


eleganiifi imo eum. carmine aerertisati. confecravit , sucliut: 


ei et diuturnius in animis bominum Jipulcrum confliruens, 


quam iti deferzis arenis firuxeras., — Pro à, quod eft in. 
membranis, Rei;kius, cum in Íchedis Dorvill. &; inve- . 
niffet, 4 edidit. Deinde T£erza, ficut Scbol, Ariffidis, * 


Q8vri: vagíexs xáp» habet; quam Icctionem altera non 
deteriorem effe, judicat Br. 


eM s 


LV. (LXI.) Vat. Cod. p. 267. Planud. p. iib 
308. W. Urfiut p. 163. Zitbenaeus L. X. p. 415. Fo. 


"Liiouefory -6 "Pódioe sronyràe uad k9asuvae sávrnSaoc lvéterysy xa 
Deu, de Tà b) ToU TÁQo9 avro9 laiyeauua 3uAo, — Inter 
vornciflimos homines recenfetur Zimocreem ap. eliam. 
V.H.l. 27. Contentionem fuiffe inter eum et Simonidem, 


narrat Diogen. Laért. L. 1I. 46. p. 108. 'et Suidas in. 


' 'Fwoxgehev, — Br. exhibuit le&iones Planudeae. [n Cod. 


Vat. et ap. Zisbes, legitur: soXAk muy xo) s. Quyshy ——: 


x&x' six». Ad ejus di&eria referendum, quibus vel fum- 
mos. in rep. viros laceífíebat. Nonnulla eorum refert 


AÁtbenaeus 1. c. p. 416. A.B. Memorabile carmen Tirmo- 
creonzis in Themiftoclem fervavit Plurarch. in Vit. T. I. 





440 AT DNIDIS ]. 137. 9, 1 33. 


p.122. ed. Br. Ariffies T. ll. p. 294. ed. Jebb.-m4 
| veluvv. )jpsie sse BaAMyus2a CArchilochum) uu) Tipensbéertag 
TOU GxeTAou medy ua qois qu, kN. iólpsv ei Quuev, —. V« 2. 
kv9esxoi; Cod. Vat. Parodia hujus diftichi eft intep. Ep, 
&Mer. DCXXXVIIL: 


: Beck Queyoy xe) Batk wiov koh z0AAX voe» eae, i 
odi-ply, kA d£2ayos*. ÜFojere mávrsc Óyov. 


' 4. 138.] LI. (LXIIL.) Planud, p.37 3. st. $12.W, 

Euuervl oov. Uf fin. p. 166. "Non Simenidi, fed Anragorae 
Rhodiv hoc Epigr. tribuit Cod. Vat, P- 379. De ponte, 
quem Xenocles Lindius, in Cephiffo, ut videtur, ex; 
ftruxerat.. — Xenoclis, de quo nihil aliunde conftat, 
patria probabile reddir, 4mzageram Rhodium verum hu- 
jus carminis audorem effe. Cephifus, quem myfítae in 
Céreris pompa transire debebant, paulo violentior non- 
dfunqduam ruebat. Paw/an. I. 38. P. 92. je? 92 Kudueeig 
ege, EAevi faibzagov magex óuvoc ToU vgorígoy jevpa. dri- 
floreles hunc fluvium. aezaudy. six? jéevra vocat in Epigr. 

'T. I. p. 178. Pontem vero a myftis transeundum illu- 
fftem fecerunt o! yeóvpirrod, de quibus vide Intpp. He- 


Bc Jychii, et Palcken. ad Ammon. p. 209. Ad illam igitur. 


odb»eav hoo carmen referendum cenfebat Ca/aubon. ad 
S&rabon. L. IX, p. 613, C. Ne quid tamen diflimulem; 
dubitare licet, an bic de Cephiffo et Eleufiniis Cereris 
ngyfleriis agatur. Myftica hujus deae facra in aliis que- 
que locis celebrata efle conftat, Etiam Rhodus fua ba- 
hebat myftexja; xle quibus vid. 8x. Croix de Myfteriis 
' f 83. Proferpinam ibi cnltam eíle, apparet ex $uids 
ld 'AeQólaMe — IlegetQóvuc mel x9owmw Ít9óv* wal Póbens 
7i Kópyv xal 73v "Agreysv hsQodéAg €réqeuei, —5. V. 1. e v6. 
Sic in Ep. Anthol Lat. T. L p. 47.4. XXIV. item in 
pontem conícripto: lre igirur faciles per gaudia veftra, 
Qairire;, Ex. Narfín refonans plaufus ubique canat. — 
V. 3. Toiov X1v, yáge Plan. xsrvoxAdío emendavit.Brod, In Va.. 

Cod. - 





ES 


) 
]. 138; . EPIGRAMMATA, 241 


Cod. 4n yM KryoxtMfc É As bidaMdie epp. Prius rede, 


& enito. predneiuar fequénte a, quod in. pronuntiatione 
Buplicatur. su» habetur etiam in ed, Ber — V. 4- 
eetepuéió God. Vat. 

LVIL. (LXHIL) Vat. Cod. p. 110. Plannd. p. 450. 
$t. 5803. W. Hoc et feq. Epigramma ejusdem au&orig 
eile, dubitari nequit. Jam Ep. LXIV. incerti eft audo- 
ris; nam non Simonidi lolum, fed etiam Hedylo et Afile- 


o giedi tribuitur.  Recle igitnr Sdbneiderms dubitat, an no- 


frem fit Simonidis. Agitur in ee de. donariis, quae 

saeretritulae, mercatoribus et nauti probe emun&ia, — 
Aeício ubi dedicaverant, Hinc fufpiceris, FHedyli "Epis 
gramma effe, quem donaria, quae in Arfingis temple 
Íua aetate vifebantur, defetip&íle conftat. Vide Ca/aw, 


ad Athen. XL. 13. p- 817. In maritima urbe autend 


Pythiam noftram et Boidinm habitaffe, ipfa res docet. — 
V. I. Belón» adnyrele, Planud. ReGe Vat. Cod, artiéulum 
fervavit.; Pro al sor! igaevol Bruni, qnod ie«eràc mafcue 
lini eft generis, corrigit: a se9' &raigos. Aliud quid la* 
tere fafpicor. -— V. 3. dyeege xa) Qoermyf.. Horar. VIL 
Carm. VL. 30. $e vocas inflitor, fiw mavis Hifpatas 
mogüfler, Dedicorum presiofus. emior..— Plura fimilia ex 
pottis Latinis collegit Flaeziut in Not. p. 43. — Baa» 
v», Vulgo. . In ed. Flor. et Cod. Vat. gaxaéoneev, Gram. 
fatcorum loca, qui voc, fieaévri» explicaverupt, colle- 


| git Jejles, ad N. T. L p. 719. Crizos ap. Arbeserum 


L. IV. p. 173. C. éoclvma uoyhhov xópev Bahanvrioo Naó- 
map» — Apud Alcipbr. L. liL 65. paráfita mercetorem 
laudat, qni, cum Athenas weniffet, «eX sAcvefov; To), 


aéreo alufixug xa) wxgemptralc bxéQgves, oXruc xexvufvag 


*& ori Dese nfxprros T8. Basavría. — Pfeudo- Plutarch, 


T. ML p. 5. D. 3 seAic tevtec Gxomb; ixatI«. Toit flovase 


auívesg QaAXÁévria volsónm. 


LVIH. (LXIV.) Planud. p. 104. $t. 153. W. £e 
umo. Urfin. p. 163. Bis legitur in Vat. Cod. p. 110,. 
Q 


b 


843. " . SIMONIDIS....  LI$39. 


. "Hiénov* el 32 " Aewiopeiélos* et p. $09. £qunflev, In tres 
meretrices, nautis et mercatoribus ipfis Sirenibus infe- 
fliores. —  &! A:jsilove xyesu.— De meretriculis infigni 
rapacitate famofis accipiendum. — Scbol, Ariffopb. in Ee* 
clef. 102I. Arnpidta ÓIvéyxq^. Fre Anydye 6 Gedk y wépvec 
Kyu» Svuyarágac, vo); vapiévrac kévov; diéQero avrai; vvervnh 
| Sac ov nópov exiles xm) hvanuSGeiy oi &yierc* do xa) 6 us2gg 
Vemevc dn3eodéveu; s)vev,— Similia ttadunt. Suidas et Hefych. 
in AwpsuBno; Avéyxy. — Aliam hujus paroemiae caufam 
reddit Zmob. Cent, II].. 8. —- vavxenv éaxólec,  Mere- 
trices navigiis, amantes remipibus comparantur. Vide 
. ad Ansipbil. Byz. Ep. L— An podta in eInóeopes ad amans 


^. tium, quos admiferiut, numerum refpexerit, ut Brod. 





exiftimat, non dixerim, — 'V. 5. Vat. Cod. loco priore 
"Arrv. "Asie svyuáxec occurrit ap. Lacilh Ep. XIV. T. H. 
p. 320. Hos naucleros it omnibas fuis bonis exue- 
rant meretrices, ut naufragium fecifle viderentur. ——- 
V. 5. Omnis navigatio periculi plena eft; fed in terra 
quoque naufragium facies, nifi meretrices, Veneris pira- 
tas, vitaveris. Hunc fenfum effe puto. rà Ayerpià Tfc'A. 
hinc fumfit Nicarcbus Ep. III. &aaà vée: abu) Tà Agtrpix 
efíc 'AQeolirue Qeéyors, —— /— Alnaxilar ap. Zirbenaeum X]II..— 
p. $58. ubi meretrices cum fabulae monfítris comparat, 
Swpliya. ksoreripévqy Vocat. 73v OGsavd. Phryne nutem, vy 
yaóxÁugov, Bit, AnfoUta narawésax avrd exáQe, — Eleganter 
Corinthia meretrix ap. S$rrabes.. VIII: p. $81. B. cum 
inertiae accufata effet; kyÀ ufvroi, inquit, 4 venéry venie 
iw xaD$Dcv lero); d» gays? xebva voóre" cujus dici acm. 
men, vulgo male acceptum , explicuit alcken, in Ado- 
niaz. p. 338. C. — Pro éx9gérsesq Cod. Vit iecognore 
ida habet. 

LIX. (LXF.) Ex Polluce p. Sor. Srelonur rerulit 
in ADiend. Planud. p. $12. St. *17. W. In canem 
venaticum. Epitaphium catellae vide inter Ep. Ae. 
DCCLV. fq. "Tria Latinorum paoétarum in canes Bpi- 


1392 .''. EPIGRAMMATA. , — 243 
y à iP | * 
grammata dedít Barm. iri Anth. Lat. T. IL p. 291. fqq. — 


V. X.» cosraptiffimus ap. Bellucen et Ürfuup. 160.1: 


de ad ni Q9ubvito Mreribra I) vpBe. Hic 5er? legen- 
dum effe; non fugit Srepbanum in fine Annott. Totum 
veríum fic, ut Br. dedit, emendavit Saimaffus in Plin. 


| p.223. B. nifi quod & esó voluit: Lychs tomen canit veo. 


feticae, quae ieydlién dicitur ab ardore ex aviditate veuandi, 
9st Qoéen yàp, cacdis.avido ac fitiens. Hanc Salmafri emen» 
dationem et interpretationem affen(ía foo probare vide-- 
tar Jr., qui merito dubitat, an kyederyc cum. [ubftan- 
tivo feminini generis conflrui poffit. Schneiderus byeliere 
- fefpicabatur; idque verum. — Ut ab &yebrje formatur 
lyyeélerse, (vide Scbol. :dpollon. Rhod. IV. 174:) fic ab 


doypórn, (leygoréga. xvryyéc. Flefycbius.) delcendit »yelievee.— | 


Reinef. in Var. Le&. p. 6$9., Aevuserínra Ii v, lepit, id- 
que de marmoreo tumulo interpretatur. Male.. 

LX. (LXVL) Vat. Cod. p. 6to. kMéneroey^ bà epe 
éfauérgerc ssvráusreev. Edidit Faícken, in Adon. p. 199. C. 
et Klo:z. inter carmina Mufae Strat. nr. XLV. Brew 
chius baec notavit: »Perperam hoc Epigr. tribui Sime- 
»fidí, cujus ne: eft, nec effe poteft. — Obiit enim hic 
» posta ibeunte Olymp. EXXVIIL Cynifcae autem vi&o- 
pri», quam demum mortuo patre Archidamo obtinuit, 
ppoft OL LXXXVII, obtigit. | Xenopbon in Agefilao re- 
pfert, Lacedaemonium hunc regem Xw/exay khen giy rid 


^ 


p TSiéu|  deuarerpotii, xa bxdefe, vnudeyc abric, jr 


nSefupa Tovro osx hvügaya9iac , kaAk ewAcórov. inilseyué bert, 
53 (Cum his conf, Plutarcb, T.'1I. p. 222. B.) Epigr. hoe 
»innuit Pew/am. p. 222. cujus olim curfim a me le&i, 
»prava interpun&io mihi fraudi fuit. Editorum notae 
srem bene declarant. Haec ille, Ex loce Pau/aniee, 
&a Br. commemorato, L. IIT. 8. p. 360. ed. Facii, auGo- 
rem hujus Epigr. aut plane ignotum aut faltem incer. 
tum fuiffe apparet : Jr yàg uj Tg Kvvíexg 78 iebytauun 
belyery Veri 34 —. Multa in.AnaleGis non fuis au&ori» 
Q 2 


^ 


344  . . 83 MO N ADIS- MV 


bus tributa Jegontar ] quab ia hba..cetumentarie sides 
diligenser..potebimes. : Enturus Antliologiae .editor, 
ordin&, qni Bregckio placnit, plene relicto, Vaticani c9» 
dicis ope, mnites hujus genesis esreres emendsbát. -—-— 
Mon emiitendus locus Pamfaniae L. Vl. 1. p, 453. ubi 
marratur, fuifle Olympiae Xevíaxec sipsva, "AssAMU Téjg$hni: 
déveunrer 33. sat Pbreygápuara. die viv. Kuiaxav. dygrra, — 
€. 139.]  V..3. vi) derue« Cod, Vat. quod- emen 
davit Falcken. L 6. — uévav. — Pritha mulierum, quae ie. 


' Olympicis certaminibas equorum celeritate certaverunt, . 


Gyniícn fait, Poft illam plures idem tentarunt, Pesfen. 
ML 8. p. 3232. Keviexac 23. iaregov, yuyedà s Raxeic xe 
Mea rai ix. Maxsbevíac Vyiévit; "QAvpsitua) vixet ,«9 $ 
becqareertásn si ki vane iatiy wórie. Hic Heynins i in Com- 
zyent, Soc. reg. Tom. X. p. E02. corrigit: dx Aaselass 
uovlac et adyii. Inter quas tdéores véllariis maxime infignis 


(00 99 ie Gifts. 


LXI. - (LXVII. ) Planud. p. 2. $t. 4. W. Urfa "us 
P. 16r. In Theocriti pugilis ftatuam, qui Olympiae . 
inter ephebas vicerat, Alias non commemoratur, — 
majaiSuosóvac Aloxov, peritum. pugilem. Minerva ap. Zfri- 
ffoph. Nub. 602. al^ í3og. dvíoxec. Epigr. àXex, DXRXVIII. 
"anó9sov- xuJ&puc. 3ekiv sv(ogov. Vide JVernidorf. ad Himer. 
Ecl. XXXVL. p. 315. et quae notavimus ad Meleagri 
/3 I]. — . V. 3. Non minus fortem quam pulcrum, 
'indar. Iíthm. z. 29. afysi v! ÉnmayMc, ei ve pogqásao * 
dyn 7 àerrky OUx aieo» Qui. Ubi $và pulcritudinem, 


fignificat. CF. Valck. ad Ammon. p. 87. Koen. ad Gregor. 


P. 155. Contra, Glaucus de Hectore ap. Homer, 1l. 
XVII. 142. "Exrog, eDoc &piert, uáxu; doa moAv l)eóto. — 
V. 4. ereqésuea 6v. Bene explicuir Bro4. Cf. Plin.H. N. 
XVI. 4 


LXiL (LXVHI) Bie legitur in Vat, Ced; — Alwero 
leco. p. 166. /fnacreensi tribuitur; altero p, 379. $i- 











Kijoi | (0 EYTdWAMMATA, o € 


modi, ^ Hind fehiti, 8b Ebo. Milornirtited éderet lii 
tér Mimonilir teliqeiav p. B Uy. — Báritef£as -àuteni intet 
zfnacrevists fragments réferret p.324. (Fj fter: p. 480 
Fidem tribuit Kuflerus T.I. p. 39. Sine aü&totis nomirià 
Reiik.- Ahth. p. 14. nr. 433. -— 'V. 1. &rofideb sa?;, Vati 
Joco pr. (Bert. Knff. qui praeterea xil exMibet. )' Íretni 
fov loco'altero. (Reisk. Zróbugiv Allat.) | jáe Besmckinsi 
audimus: »Ín Vat: Cod. sut faltem in 3póbr.Buhériang 
sfériptuim rroffos xe -— illud x4 "esplitdt 'Salmhfías; 
»quod fellicer alia: ffatuii pojhiffe Leocratéreldem Sroebo; 
p At vétüt eft «a; qnod éx eoderà coll: dedit Leo Alli 
priui "Reiskius, . quem fequitur Toup. Ep. crit. p. 134 
, $(tT. 'ed. Lipf. )'e pravo ápogt. £reóuBeo. "Verutu hojué 
» Vlr nomen in Thucydide deprehendit"et mihi. monftra. 

»vit aniidiffimus ftudiothm rneorum focfu3, fuí rhihi im' 
jj édenbr Horam dnaM&orati dimidix parte. egtegiant 
nDavávit | operam, gob. Gorslob Schneider , ..« — Scriben-. 
»dum autem zreeígev, Verba Thucydidis haec funt p. 68, 
. pusrk vavT& vaupayja viyvsre, br Alylvg Leyáy "A9wvaley 
ex) Alynagiiy * xq oj, Eópuagn. iuaTÁQo/ eaeheav" xe piv 
» "ASyaior, à xa) vauc 6 Aafóvrie,. k; rà» yf» bríneer, xa) bro-, 
s Méógxeyy AsrsQárouc. oy Eetolgeo eTQarwyovvrog. Bellum, 


* 


phos cum Aeginetis paule fufius perfequitur Diodor. . 


» Sic. 1. I. p. 463. quod Leocrate duce geítum ait, fed, 
squem varoó)n non indigetat. Incidit autem hae 

» Aeginetarum clades in Ol. LXXX. 2. Statnam autem 
»Mercnrio dedicaffe Leocratem adoleícenters probabile, 
weft, qua aetate palaeftram frequentabet, et Simonidi. 
pinnotuit5 Ha&epus ille, — &yaaua, quod Leocrates 
Mercurio dedicaffe dicitur, Hermam fuiffe, fufpicatur 


Reiskius $ hoc autem donum deo gratum effe, indicant . 


vesba, eóx lads Xápiras. , x&Xuxéusvc easdem Gratias vor. 
'eavit Srefscborus i ir Oreftia ap. Scbol. in Arift. Pac. 797.—. 
V. 3. 'Axadyusiuv. Cod, Vat. Alla. Reisk. Snidus in kyoeres 
.L p. 35. 7$ iryxln * b 'Eswyg, Oóx 42835 Xprrug 
; Q 3 








246 . SIMONIDIS. L 139. 


09V "Axedqufao wetoy. v3» is bysrsé: e; & Y. 9. A ..Hanc 
&xidse leGionem «5' iv kyeero, genninam ,ceufebat 
Kuflerus, qui fenfum eliciebat bunc: Sed beseficinm lec 
guum, quod cubito infcriptum .gero, omnibus accedentibme 


worro, — Merito Reiskius de.hujus interpretationis Gince- - 


sitate dubitans, .gorrexit: vgeo byaeri» «iy — —. Perpe- 
' gam, Unice. probanda eft interpretatio Toupii in Epift. 
grit p. II..qui hanc flatuam Mercurip » Leocrare in 
fn five loco interiore Academiae pofitam fuiffe arbitzs- 
tgt: hoc àv byorrg, Axaiunleg, it Sinis almae matris, po£- 
'tam vocare, dyoerie, bysiéivto, lryxéMu tribuuntur j lis rebus, 
quae, aliquid intra fe continentet comple£tuntur. Adchyl 
Prom. 1018. mertaln J obyx&A- 0s BaeráGe. — diriflides 
T. L p. 458. 4 Aqiírtc weDoüvrsc Tbe. vic qréc srÉAeeG 
leyxéÓat. , Oppian. Hal. L. Il. 33. aleéxev &Apog Myreie dv 
kyulvge: Vuegépvs )vievroo Saliuf. Catil..53, e inira 


snoenia, in finu wrbis funt hoftes. — V. 4. eligiitlt Vat. 
, € loco iis 


3 ct 


LX. (LXIX. ) Vat. Cod. P 611. n diea 


AyaxAME Téré xepuxdv raTeáperpov 3o evAMR(xiS Asivov xa) vi 
Meo Mtv exádpv, Téíusreo, — Olpis- Athenienfis "Venéti 
ane fibi in amore erga puerum favere cuplt, tibias 

edicat. Prius diftichon excitavit Salnaf. Exerc. Plin. 
p. 24. B. qui" fuer legit, et inde Latinum nomen Popifai 
derivat; nec aliter Leo 4llariu:, | qui integtüm' edidit 
. p» 216. In Cod. à fuperícriptum, ni(i me fallit Goth. 
apogr. Ópir rex Iapygum commemroratpr ap. Phüfan. Xi 
13. p. 830. "Idem puellae nomen ap. Herador. 1V. 55: 
p.296.— "TTibias, ex arundine compactas, (vide Salmaf- 
Exerc. Plin. P. 82. B. et Harduin. ad Plin. XVI. 24. 
T. Il. p. 45.) zerrae fílias vocat ; easque Opis, quia non 
fine arte factae erant, eov "iler TeMOa, dicitur; $ miS 
forte ad arondinein acre vinftam FEpietta ; 


*Y 








Eis... C EPAARAMMATA. 947 


.- LXIK. (LXX) Bx .Hodeytiono da Met: p. 64. et 
66. venit-in Fr. Lyr. Unffui, p. 16.1. et Appendic. Pla- 
sud, p. 5.83. St. "AZ. We ubi fic. exbibetur: . € 


Aes, àx Neuta, hé OA rt lerriasdin, 
' oU TAÁÉTSI vixiy edicto, &A^k TÉYYa" 
-'Apefebánas, 3gaeis, Maaios, mé. C 


Hes. puse 3^. Scaligrr. ad Eufebii Chron. P. a6 cd» 
pesmit..cum .Pau/auie, L. V1.3. p. 457. dpa: 99 wa) 
ip asrüé "Háijec waAxeri)s lig. 'Aguréiyusc Geásioc" yeyé- 
vaci 9à ade xm) T1ygoi 3óa wixeq^ |) 32. ebais,/ lero vod. Aquevos 
)juov té - bacMiaay ua) Zikewwvíev. unde- ei enata eft ele- 
£ans v.tergi emendatio, quam Br. exhibuit. De veri- 


tate lectionis "AAgioc. dubitavig Corfinus , qui boc Epigr. ; | 


jn Cetal. Olymp. proferens » "AAMeg fcribendum cenfet, 
quonia Eleus effe, et U&oriam ex Ifthmijs referre non 
poterat Aüftodamus. Elei enim ab. Ifhimiis prohibe» 
bantur. C£ Paufan.-V. 2. P. 378. et Corfin. Diff. IV. 
nr 2. a vero eft Arcadiae oppidum, - Vid, Pau/an, 
p. 642. At hanc emepdarignem Paufaniae locus, paulo 
ante " adícriptus, falfam effe arguit, Quare Brunckins, 

genio, ut arbitror, pro "Ie9yua fcripfi it Iló9ua, re- 
à diftin&ione Dorvillii in Vanno crit. p. 204. quem 
vide: Corsielii de Pawie, qui Scaligeri inc (osa, igno- 
zabaf, Conje&uras merorare faperfedeo. Ceterüm 
Arilfodamus lu&ae pdlmaii! reportavit Oly mpia. Ol. 
X Cif. 7vid. Corfth. p. 116:) unde apparet, hoc carmen 
junicfis effe Simonidis. —— 'àà mira. T liefeus Cercyo- 
nemifaferáns - ater dinciéy &bvév/eooía TÜ wA) maporri- 
Vy -yke-iDje. viv. Gag mqirog nah wráouc sutréeru Perseo 
ex duivoy DidaexaAaia^ mpóvsgoy 90. lyplivro ueyéDe: uóvov sah 
iMvy. scite xénc. Paufay. 1039. p. 94. Artit/de im- 
3mani rdbgre victoriam cevinit Tbeocrirgrin Pollucis cum 
&myco pugpa, Eid. XXII; 80i fqq. 


"ul DR.i32 6€ qe 
Q 4 


4 i 


249 . . StMÓNIDY ' E199. 140; / 


LXF. (LXXI.) Vat. Co& p.610. in ifaufvpp vrrá- 
pereov, ua) 3o jplperpor, chr didperpo, — Edidit Leo Alfa» 
*i£5 p. 216. Scriptum in Dendem, Argivam, quem 
Olympia viciffe conftat OL LXXVII. ex Esfebii Chron. 
'P. 40- ubi vide Scaliger. p. 428. Diodor. Sicul, XL. 53. 
P. 443. — V. 1. Aéx)ie meniíbranae et Alas. — V. 2; 
Ieségorev Vat. Cod. et /dilst. In apogr. Lipf. heeéngerev, 
. Cauía non erat, eur. a leClióne ménibranaritm recede 
 wetur. "Aeyss lexéóflever lat &ootus.-Homes. Hi, 9..987. 
wy. 25: "o Odyff. à. $62, — 4. 140.] 'V: 4. 3e 
Aliat. Wepata Vat, et Aller, -—— V..5. bovi. Alias. 

LXVI. (LXXIL) Paásfan. VI. 9. p. 474. riapd ys 

ves TéMme; T) ÜHoua kvkuseras uv, véxvq Tod "Abyinfrow 
TYAsskios. Toóra và OUam fipavílwG b. Aserrpbrove bDeysio» 
Bsgubroiróv baofuse*. Tarelg — —.. Hinc receptuth in Urol 
Fr. Lyr. p. 160. et Append. Planud. p. 515. St. *17. W. 
Philonis, Corcyraei, iv eau) 3pbua vevixixéroc, mentionem 
facit Paufan; VI.'14. p. 489. Philonis pugilis Chriffe- 
. dor. in Écphr..229. Pro vixy Anafaeur Yegiffe videtue 
wx8, fique precul dubio | verum exiftimat Br. Idem 
Sylburgit judicavit. 


LXVII. (LXXIII.) Planud, p. 2. St. 5. W.. Ur fin. 
UP 161. In Diophonem, Philonis (illius fortaffe, quem 
praec. carmen celebrat) filium, qui quinquertio vicerat, 
Vide Bredaeum. De mvráSAn notum e(t Epigr." inter 
kiMes. CCCCLIV. "Aga sod , BMexov vs Bei, xen Sure 
dtuà , xai Ménee, 4i TÁAM" uia Y dyosre ve, sion]. 

- . . LXVIIL (LXXIF.). Planud. p. 195. St a4. W. | 

In Cafinylam, Euagorse fil, Thsdans pogüen.. Habe- 

tur ap. Urfritus p. 161. 

LXIX. (LXXX) Vat. Cod. p. 6rt. - lmpteso 
Brvesebiougov. Edidit Leo AMariut p. 316... Ves). 4 
profert Teup. in Addend: àd:. Theocr. p, 498, — Colé» 
brantur victoriae Nicolaidse Corinthii, e variis HON 





L1405.': : BPfGRAMMATA, 349 


tbes répertatae, —— V. T.i» viue Cod. quód tacite cor 
desit Alias. Nonas idem. Aliis hoc.homen Nioailag 
feribi, notavit Brauck. . Ap. Ponfist, Vi. 10. p. 426 
eommemoratur ."Inxec 8 Nixonulju T&pavriec , qui quine 
quériio: vicerat, — V. 3. »Seriptum in Ced. iri! 
e)digipépesé Sales. Abfardb. In. Panathetiatís fingolae oled 
ej&mpliorae fingulis dabantur victoribus. - Vide Mewr/1 
báehosfefto e. Xl. Hiirc tamen JeQGioner tuetur Salma! 
win notis ad dedicat; ftatnae Regillae p. 87. ftribens ob 
5dhetfum dhisevo Kop, immemor corre&ionis, quarti 
sipfe marpiti alleverat hujus epigr. 4e Y" Autepaeric. E 


Bisec Béánckiu: ;. qui fallitur, eum le&iotem in cod. eff8 


zh; qume Sskna/ío debetur. Is enim b. v. fic laudat in 


Honh. H. L; 9.15? Y. Ao. In Vat; metbrimis legitas- 


| dphew iuipetepez? inativ, ut et Lip; hábet üpogr. et 5ce- 


lign, qui hoc-diftichon ptefert ad. 'Hieronyi. - Chron: 
$.94 — 'Aptipersét* bi BypsrégaSov sai eie dba Qvvégisso 


" $itSe. Atben. XI. p. sor. Kem quod kudenót, Vidé . 
dibel. pell. Rb, 1V. 1770. et Scbol! Pinderi Nem. Xi. 
p.414*. In pompa Dioayf aca Prolemsetr citcamferés ^ 


. bantur àgéersit TlavaSuywian nali, ap. Atben. V. p. 199. 

. undecolligas, formam has ampborashébaiffb peculiarem. 
Brunckii le&ioni cut ves ipfa, tum.ea; quae fequuntur, 
probabilitatem conciliant: cei. bteywe. — V. 6. core 


ruptifmus; in quo fanando Br..fe frnfira laboraile fe : 
tetor. Mihi varia tentariti baec emendatio fefe obtuli y 


."Is9ug Y ip Qa9ón meg Peng, p sima 


^ d "Aug IIoyraué3evrog &3Aai«. TE it 


in his a Cod. feriptura. proxime ibit firem hsec: 
Ptentoyrousderréca9Au. — In finé hexametri alius fortaffe 
Té atetion, nteliab quid invenerit, — Facit kac Pidarsh 
gftbot. 5. 44. à V rhreduw, "tud ck FiSig — mipieri- 


da» ltoidóv,. Neptuho Í(fhmia facra fuiffe, nemo ignorat. 


iw Cod. Lipf. QuTés fepitar et ve Aat, iii mug. aedi. 
Q 5 


Ld 


afe . 1M OJUER MR ; 5 L 140. rM 


e V. 9. TlriMve.. "De gynínieito certaminibus Peliaus 

celebratis , ubi. vilores xaeimc, accipiebant, conf. Schell 
Pésder. Ol. 1X, 148. XIIL 155, Netnea X.. 82. — 
d» Aenalo, Lycana, in moute .Lycaen certamina in. Jovis 
honorem iuffituite dicitur, de quibos vide Panfan. VMaa. 
p. 6060. Idem íladium, quod. prope Panis. logum srt, 
Befcribit VHIL. 38. p. 678. —- | V. 9. sn /reyég Rüarmnek, 
ex cenje&uzs dedit. n cod. legigur sei Neue, quod 
€ praecedente hexsmetro repeitnm ef, — De;cortaes) 
mibus Tegeae celebratis vid. Schol, Pisder.. Nem. X. 87, 


. in Aegina erant và Alaxse, Aeaci fe(tnm, ubi vi&oribug 


amphora erat propoíita, unde &ys» Anqopívas.  Offügingn 
certaminis .nasrat pollos. Rb. IV; 1765. Íqq. o7 "Bate 
$aéro. in Aeícnlapii fefte. Scbol; Pisderi Nem.'V...96. 
Ludos folemngs Mpgarenfium, A/óxae appellatók. (vid, 
Scbol. Tleecr. X11.. 39.) et rédj« . commemorat Schel, 
Pindari Ol. XI. 156. — V. L1. «a» non agnofcit Cod. 


Nat. et Zllat, Reishóus à». 2 exgevrelo «voli, cotsigit, 
e certaminibus Pbliunte celebratis Aionde. vis conftet, 


RM Ve Ie VETE PEE SP. 
975 ferdva vé v. c à edo 
e d Mevrec vimbtuvr" 
diei rhaatoi -diunoUrrec Um di^ 
- yvyfoc Vr. , EU (Rods ER 
Scbol. de Neniels céftaminibus" — Neício, 


' quam recte. ' 


q. t41.] LXX, (LXXPFI) Vàt. Cod. p. 613. Kaka 
séxov bm) To airg vreTrjauírea évisxacóAMuBov, BaxxvoAldov 3 
Jauenilau vüy aóvi? vrreauáreus Tevpáuavgev. ipsum vy di 
pe vivre wagSévoc naAd va xa) cepsivy" uie. 9) ubvev. €uMM- 


E S MetáQe, b) và Targawühev edu dass augere, hAX dpé- 


geeirov, ' Sequndam hanc inferiptionem hoc,carmem. edi 
£um €t inter Ep. Callimachi p.318. ed. Erse/l, . Simo- 


agi. ntm. vipdicayis T. Hanfarbf:. ad trifepbs Eje 


$;-1 





e 


bt14n ERZGRAMMATA, — —— 253 


9.334 et. in dddendis ad Lucian, T.I, p. 82. laudan 


gefiem idoneum Stephanum Bys. v. Aumávruy — inae 
nah QUA) -Axauavele «ie Aveuiie, «c Xqaniivc, | Fefellit pis 
mirum viros doGos.lemma Codicis, cujns pars prior, 
KeNupáxoo 17). v6. abrà Tergepéveo tjenaséonfen, ad Calli 


' marbi, Epigr. pertinuit, quod in Cod. deeft. Ad nofirum 


autem faciunt verba Baxysa(dov xy. Xeuevijev. Metrum eft, 

Bt-àn; udirchilech. fr, XXIV. et. XXVIL itetrsmeter dactye 

licns.: coms ithyphallico; hunc excipit verfus afynarte: 

tus, «compofitus. ex penthemimere jambica,. et — 

logaoedico; cujus haec.eít ratio : 4 
a "e l. -—V9" "v" ""-e 


Sciiptam eft hoc, cagmen, in vidoriam, a tribu Aunt 
tie ex Dionyfiis reportatam,: Antigene chorum docente, 
Axiftone Argivo.tibiig canente, Hipponico fumtus prae; 
pene. —7. V. 1. Cod. 3sQoiic, qnod, Andreas Dacierítq 


9e. mutabat, metro repugnante, Jas /aepe Horqe 


ip choris srión; Acawatisidis ad disbyrambo: Acdamarutt 
Sclbneiderus i in Vita Pindari. p..25. "nea Arcsuqiélac intege 
pretatur de fefto, folenni.tempore redennipg, compa, 
Latque (pac gne ap. Pindgr, OL1V. 3., cyclgsa Olympiadugs ;. 
etPyth, Il. 34« xéquxey gau praecones it faxis certeni» 
sik. Senfum igitur efle, eandem tribum jam faepe 
in certaminibgs cyclicis yiclle. — Haud .frio.tamen, am 
potta ipfap deas fignificare. voluerit. Certe Baccho, ficuti 
fjmul cum Gratiis colebatur, (cf. Paufan., Y: 1M- p.412.) 
ità cun Horis quogne, raggna fuit. conjun&áo, Pbhiloches 
tus ap. /sben, IL. p. 38. C, D. Amphi&yonem DAITAS 
Deíencdos Bug» étei Awtyóeou b» xà rüu Den lis. Idem, 
Athenienfes nsrrat Horas fingulari honore aflecifle, ap 


E XIV. p. 456. A. — — V. 2. kulavis in. Cod. elle 


ait Dorvill ad Charit. p, 273., quod verom. effe dubito, 
]p :apogr.. Goth. certe kwwaovjay. — V. 3. piteniu e 
ipfa ef Cod. le&io, re&e ab Erwmeffe refhimwta pro re, 
item, Bihil diveríae a sanies, quibus vjlgrum. in cete 


Pd 








« 


$45 T EEMONTDIM ^oX£jH 


tnttitibos tentpora. ornabantur , ut praeter aflos- doceil 
BVefféling. ad. Diodor. Sic. XViL p.-1or. et Rabnk, ad 
Tim. p. 246« Neh igitur-vpts eff conjectura KéeltP?, 
qui in. Nét. 4d ; Sémonidit Carmen de Mulier. p. 72; 
Mégrows tentat; — V. $. Behysfav Cod. et tios Sici) 
quod Bess, vietri cana. in Sáxavre mutavit. In xpogn - 
Runbnk, vir do&ts-pro mtm; emendavit clo; ?' —, "quód 
sn intellige," "Pro iae, qdod'in Cod. "Inberdr 
1ilii H3sEev legunt. "Avrryéryc dithyrambi, quo iffe tlhiora$ 
Vicerat, anttor, ttión fabutse fcriptor, ut Benrjus sit. o 
V. 7. In Codice «$2 irí9d» et r6. quod. Sol/safes intet 
defcribendum "efhendaffe' vidétur." "Sériftis eft, Arifto- 
nem, tibiis Doricik uftm, clioro zccimuiffe, ejasque'sdeó 
eantum javiffe. — Nihil hic vidit Anna "Fabri, quae Aegis) 
beleros Ihepte- eortigit. siSirbusvoz, — Perióussoc. " laxi, 7 
Hefgcb. :Sopbocl. in. Oed. Col; 1049. 9B. sirva eh 
e19gvoovraq 7629,— briisobvras xdi kEuosre, Sspmstéínc: - Scbol; 
Nofter infra Ep. CVl. pevjgóvov oix d94uvei ri9$y,yde3i) 
Stprémevra. Fortaífe ryAvntelky Vou ad ipfius Ariftoni$ vocem 
teferendum eff, quam ille excoluiffe et elabotalfe dica- 
twr. — Et hanc interpretationem fere meliorem puto, — 

V. 9. shoe» Col. quod Zinna. Fabri emendivit, "Sie 
ipfe chorus sppellatur, qui dithyratibum cariit, Biné 
dithyramborum au&ores «oxaliv xepü» woisra) áppellàban: 
tur, ut s ap; Aelian. V. Hi X. 6. et xvxxihibétaMi 
áp. 4friftopb. Avés 1403. nbi vide quoslaudat Béckitr.— 

V. 10. Zresdévwc Cod. et in fiie verf. ooruSit;. "Hippos 
éfewni, qui fumtus praebuerat; (minus re&e BeWrlcims 
eam dnctife Cbórin& ait) quia victoria mixime ad eati - 
fpe&abat, Gratiarum curru vehi, poétaait. Xáprrsc enim; 
ut faepe eft áp. Phuderum, vittotiam tribuere fotlnrer, - 
Henflerbufius, qui hunc verlimr attigit ad Lucas. T. I 
p. 28. accipere maluit de viro emuibur gratiis fiffra- 
. &iffwo. — Exetriplis ab co sllatis addendum hoc Sappbse 
ap, Himeriii-OÜret, 1. 4. 9. 320. Éyn xa 'Aoplirw- Mff 


Laer X FTGRAMMATA, 319 - 


lum Xneizuy. — V. I1. 12. gbeit ab edit, Amnoe Talei; 
addidit Ben], — inSemisbv; et vana. xadvév. Cod. — Veri. 


peftts God. Sàxav. legrsqésuv 3s» 1. M,. quae. Beushojus 66 
wanspofui. — Qua transpotitione qid metrum juveter, 
on video; May proríus abundare fuípicor; quo omiffe 
veríus exit da&ylicus logaoedicus ex dipedia da&ylies, 
et dimetro trochaico .brachycatale&ico e Hersmaon, 
de Metr. P. 296.): , 

! xay loeriQásu 9sZv Puri, 


. His interpretationis caufa Moved» eft additum. 


LXYI. (LXKVH.) Cod. Vat. p. 609. unde dedit 
Leo Allarius p. 216. Hic notavit Brsuckiu:: »Quae hie 


»Simonides leguntué, non funt omnia ejusdem. homie 


»nis: cognomines enim fuere plures . .. . Nefeio cujus 
»fit hoc Epigramma. Non profetto Sismionidis avi, qui 


 »eX vivis abierat, antequam: natus eflet Dorieus; neg 


shepotis fuerit, fi verum eít, quod ait. Suidas, ilium 
»ante Peloponnef&acum bellum vixifle. -Nam Docieusg 
»Olymp. LXXXVIII. fecundam ex tsibus Olympicam : 
»palmam adeptus eft, et OL XCIT. I. qui erat Pele« 
sponnefiacdi belli XX. Thuriis navibus. praefeQua fui 


pcontra Athenienfes.€ Haec ille. Ad Dorieum oogno- — 
. feendum facit inprimis Pas/anies Vi. 7. p. 469. Auwdi 


Té Ausyyóégou sapekijc "'OAvusi&áti "Ie9pluv. uà» oyéoarts ind 
wxss, Nwgsíoy 3à ivrolevsa: usic ie 7h intl, — Abysrro 90 xat 
ec Tiá9ia kvínsrro buoveri, doyyseefovro 3à. obeóc 06 ue b Tinoo 
effuse Getpici, NeyMew er vi Emembar ho lc eta NES 
s dc "Iraaíay sas Gevolevc ketxSbvrec. — xobve. 9 Sevreqeo 
xarfjUs» ó Anoic lc 'P6jev, Quae fequuntur, quamvis 
Saemoratu dignifhma, ad noftrum tamen carmen illu 
fyvsndum mihil faciunt. Cf. T5sacyd. L. VIL 35. et 
W'ffling. ad Diodor. Sjc. XII. 38. p. 470.0144. p.975. 
Aéreuf-. Le.. Att. L..1H. c. 13. Villar. sd Ariftot. Rhe. 


ter. 1.2. p. 49. — In lemmate legitur, morum effe 








$34 s SSIMOBNIDIS. ^ — "Lr4t. 


eivráneross brogpupammós, — Hoc quid fit, ignore, Secun- 
dus verfus aíynartetus. eft ex pénthemimere da&ylita 
et. dimetro jawbico. acatale&tico; primus, ni fallor) afyn« 
artetus eft, compefitus ex-ordine da&tylíco catale&tion 
in difyllabum cem anacrufi jambica, et hyphis 
nde Hermann, de Metr. p. 383.): 
v» vv evveu |: -u 2v "v 

Hoc ut re&e fiat, in voce 6ecópic admittenda fvoizefia; 
Tertius verfus eít jambicus tetrameter brachycatale&i- 
cos, fecundum emendationem Brunckianam; nam im 
Cod. legitur: zAA' fe£ac deya n glas. ; 

LXXII. (LXXFIIL.) Planud. p. 195. St. 284. W. 
in Milonis ftatuam. —. Milo ex Simonidis aequalibus foit ; 
qnippe qui primam palmam adeptus eft Ol. LXII, Vé- 
terum de eo loca collegit Sim/os in Chron. an. 347 3. — 
Pro éve&x Aldina pr. et Afcenf. »*à habet. In numero 
vittoriarum Milonis discrepat Pausanias VI. 14. p. 486. 
qui fex numerst: àjóuve 3à xe) dfieuev sreneieev de 
"'OAsptíns " kA ye ads 'byévsro oióg. es ROTEN RI Twaet« 
Jusv sroMryy 75-Évra airg xw) suxía véov, Enfibius i in Chron, 
P»4I. ad OL LXII. à »ag 'OMwna Sfáxe. ubi vide 
Gosliger. qui hoc diffichon excitat. — Quod de athleta, 
qui dejicitur, proprie ufurpatur, el; yóv» visere», ele- 
ganter translatum .eft ad alia; ut eé géAAuv clc yóvo 
dixit Herodos, V. 27. p. 450. ubi vide Intpp. 

LXXIH. (LXXIX.) Vat, Cod. p. 180. unde edidit 
Leo Atlas. p. 214. et Reiske in Anth. p. 28. nr. 469. 
qui hunc verborum iufum S$imomide pror(us indignum 
judicat. — V. zr, in Cod. eft-esrip, quo etiam lemma 
ÁpeGtat: kváOuun v9 AJ srepk Xélsov uc) Zueose,— Metro ti- 
mentes Viri doi ewripa et eroe eo emendarunt; fed 
fruftra, Brevis fyllabae extra caefuram produ&ae exem- 
pia in Anthologiae carminibus malta funt obvias. "Vide 
Brusck, in Le&t. p. 199. — Kante ex marg. apogse 
Lipf. ewripm río. arripuit, .. 


' 


E341.4.142. .EPEIGWRAMMATA. 2439 


.- ALXXIV. (LXXX). Servavit Diogen. Labrs. 1V. 454 
p. 259. veyévaes à. nu Aowi Tesic "AguselAnoi* srongtü)c ke 
going xnpplínc, Kec dxryslac, Wrsgec leyasqueromesic ^ ele d» 
si) Xomevibyc iwíypaauk Tovri* 'Agvópwdog . ..... Urfénus 
20g 165. Scriptum in Dianae flatuam, Árcefilai opus, qui 
| gro eo ducentarum drachm. mercedem accepit. — V. rà 
«pro ?' 4p vulgo yàe legitur. —  Sequ. verfa gravius eft 
Viuüm.in Diegemis libris — «d» ieíeu! "Aemroc. — Hujus 
le&ionis patrocinium , quod mireris, fusqipere conatus. 
eit Sshnafius, cui Mesagius metri rationem opponit, 
(Conf, Erseff. ad Callim. p.337.) De quinque a toti» 
dem criticis tentatis conjecturis, quae in Menegii come 
gentario afferuntur ,. nulia eft, quae in cenfum venire 
poffit. . Nec Brunckii le&io, quae mers conje&ura eft. . 
habet, quo íe magnopere commendet, Praeclare 
KHeyniws in comment. Soc. reg. 'Tom. X. p. 10$. Teeze- 
funt locum. alij ap. Misapium..— 4n navigiwn poculumve 
is Pariorsm. drachmis expre(Jum fuerir, ignoro: caprum 
accurrere bone &ovi, adeoque deliberandum, fesuo legendum: 
^ wée belewun tRéyos. ——^ S. 142.] Eximie hunc Arcefi» 
laum «celebrat poéta, tanquam ipfis Mineryae manibus 
formatum artificem. — Ceterum Arcefilaum Parium lau» 
dat Plu. T. Il. p. 703. fed ut pi&orem; eundem fee 
tafle, cujus tabulam piam commemorat Paufén. I. Xj 
P4. Alios ejusdem nominis artifices vide ap. J'asiem 
in Catal, —» Pro bxeígety Urfinus $wéyéey habet. 
i LXXF. (LXXXL) |n primis Vat. Cod. paginis 
fine leGionis varietate legitur; et in Plenud. p. 296. St. 
436. W. Urfinut p. 166. Scopae Bacchama deícripót 
Collirssu: in. Statuis II. p. 891. (q. ad quem notavi 
nonnulla in Exercit, critic. T. Il. p. I1. íq, Nec hag 
diftichon veteris eft illins Simonidis, qui Scopse Sorena 
videré nan potuit. . 
... LXXVL (LXXXH.) Apud Penfan. X. 27. p. 866. 
Urfin. p. 165.  Delcripta tabula, lljaca, zer eive vi 





e —— /. w1MONIDIS  . L 243: 


erephs, inquit, seb leyeós jer; Xganlleo* Tode , ... 
Huc pertinere gloíam Hefycbii, Géeuc «aic '"Ayweglivren 
ibique yées Íexibendum effe, putavit Faffe ad Touqyd. 
' 1.1. 100. p. 377. ed. Bip. non aílenüente Hewflere - 
bufo. In Cod. Vat. p. 474. onde illud tanquam ined» 
tum protulit Luc. Helles. ad Steph. Byz. p. 133. infigni 
tum varietate legitar: IDeéjev 'Agiywevo: —. Sq. veríg, 
autem saew. Mira leGie, cujus erigo non.'tam facilje 
eft intelleüu. — Polygnotum Trojee excidium pinxifía 
in.porticu, (atis conflat, Arignotus quidam occurric 
ap. Pau/an. IL. 27. p. 172. Thrafymedis Parii fculpto« 
, tis pater, qui ipfe an fculptor pi&orve fuerit, noh conítat, 
LXXFIL (LXXXIII.) Planud. p.502.St. 4423. W. 
Vulge &«w, — In Florentina nihil fuperícriptum. Prae, 
esdit antem Kpigr. Siwenidir. Huic Br. tribuile vide- 
«ar propter Ep. (LXXXIV.) quod no(tri effe Planndes; 
et membranae teftantur. Fuit Cimon inter primos artia 
pi&oriae au&ores, quippe qui Eumari,. marem femi. 
mamque primun discernentis, isoewza excoluif/e dicitur 
ap. Pliw. XXXV. 34. p. 690. Ejus nomen, in Kóww 
depravatum, Perixzonigs; reftituit Aeliano V. H. VIII. 8». 
. «ui Cimonis aevo viv ypapuudv fées» và dv exapyéseig 
xe véaab» fuile, eleganter dicit Eum aequalium 
faorum calumniis laborafle , ex hoc epigrammate fofpi« 
ari licet, 
LXXFIII. (LXXXIV.) Vat. Ced. p. 490. Plenud, 
P. 361.St. 409.W. De quibus portis hie agatur, igno- 
sames, De Dionyfio pi&ore vide Janum in Catal, 
p.79. et Perizon. ad eias, V. H. IV. 3. 
LXXIX. (LXXXF.) Vat. Cod. p. 610. fine au&o- 
sis nomine, Ut Ay edidit Hoelf. in Fr. Sapplt. 332. 
Bimenidi Brasckin: videvor attribuifíe propter Ep. fequ. 
ubi ejusdem Iphionis fit mentio. Corrigendum videturs 
"ees eb! Punt --— 7 
De Iphione aliunde non conítat. , 


R142.4.143. RPIGRAMMATA. 037, 


. LXXX. (LXXXVL) Vat. Cod. p..489. Planed, 
:p» 302. St. 442. W. !Urfn. p. 166. 

LXXXIL (LXXXFI1L) Hoc diftichon unde fem(ecit 
drusciiss, le&ores not, monuit, , In Antholegia Vat. 
Codicis non magis habetur, quam in Planudea, Fortaffe 
alii ejus fedem, quam fruftra quaefivi, indagabunt. 

q. 143.] LXXXH, (LXXXVIII) Vat. Cod. p.179. 
Hinc edidit Leo A4llesiu: p. 214. Reisk, in Anthol. p. 27. 
Br 465. In Cytonem, Corinthium, ut videtur, qui 
.vi&loris quadam parta Pheebo dona dedicaverat. Obíca- 
tius eft epigramma nec valde felicis venae. — Reiskius p 
titulo 3exezs, qui Cytoni tribuitur, appstere judicat, 
non veteris, fed recentioris cujusdam pottae effe. Vete- 


-Éres enim nonni& .nuntina hac appellatione. ornabant, - 


Cf, Eurip. Hipp. 88. ubi Palckenerius p. 175. E. notá- | 
.vit, Graecos ne deos quidem, quamvis dominos: effe 
Omnium rerum ae moderatores agnofcerent, libentée 
Jeewéórec appellafie, — V. I. ve/Cod. ve in Cod. Menag. 
corrigitur. AHarius et Mois exhibet, et verba d3s sepius 
omittit, Idem vitiole xeAyfeev. — Non (atis video, cue 
Reiskius byegi». de panegyti Deliaca'interpretetur. Dedi- 
-Caverat- Cyton, iu victoriae use memoriam, dona quae- 
dam in Apollinis templo, in foro exítru&o, unde ipfe 
deus Tf; byorie vebrave vocatur. Tale quid de Diana 
'Sopboclts in Oedip. Tyr. I6 I. "Agrsp», d xexMevt" ipyopdie 
Spivov sónén Sásee, — Corinthi, ubi haec donaria forte fant 
pofita, Apollinis ftatua ex aere fuit in foro, 'Astzua» ivi- 
xAxem KMepieg,  Panfan. M. 2. p. 116. — — V. 3. Képer- 
Se. Cod. Seníus effe videtur, er peregrími ez cives Co- - 
rintbi zo. propter begefcium, quo. civitazem vidleriás ro- 
porrendo  malafói, laudant. — Molefta tamen verba, 
Mewera cec eviQ&vou, ab interpolateris, mutilum veríum 
explere conantis, prava fedulitate profe&a fufpicor. 
LXXX1II. (LXXXIX.) Planud. p, 302. St. 449.W. 
"hi Simoni tribuitur, Veteris effe non. pationtur ra 
R 





258 2 /81MONIDAS ; .CE143 


siones .clyonelogicae, cum Coluffum pofitum effà con. 
ftet Ol, CXXIV. Cf, Polyb. V. 88. et Scaligerum ad 
Hieron. Chron. p. 137. Hoc noftrum diítichon Coloílo 
Anículptum fuiffe, tradit -Com/lase.: Porphyrog, de .Adu, 
imp. p. 172. ed. Basdur, quod verum eíie negat Meffa 
in. Crit. Lapid. p. 31. Íq. cum illa ftatua bafin non .he 
*buerit  lneptum quoque- effe additamentum àv 'Péle, 
tum quisque videret, ubi pofita effet ftatua. "Pro éxrásic 
3éx Strabo XIV. p. 964. B. isréxic Bxx legit; in qua 
-Jaen(ura Seraboni convenit cum Pisio XXXIV. 18. T. 1I. 
ep. 647. Solis coleffus Rhodi, quem feceraz. Chares Lin- 
diu, Lyfppi fuprodicii difcipulus. — Sepsuaginsa cubito- 
sum aliisudinis fuis. Quod noftra le&io Lacberi, alia 
,Chareri tribuit; Nam ap. Srrabou. 1. c. Xápic bxolos legi- 
twr; unde Ewflasb. ad Dionyf. Perieg. 505. p. 72. 
Jrasckius cum Haerdgino, Charetem hoc opus inchoaffe, 
-«Lacbhetem perfeciffe, judicat; unde diverfitas traditionis 
, eriginem duxit, Eadem ratione jam Meurfus difficul- 
&atem expedire tentavit in Rhod. I. 15. Caufam, cur 
-Cbares fibi poft opus: inchoatum mortem coníciverit, 
-parrat Sexe. Ewmpir. adv. Mathem, VIL p. 391. Non 
erat igitur, cur Raderus ad Martial, 1. Ep. LXXI. p. nis 
Ja&ioni Xáeyc patrocinaretur. 
..  LXXXIF. (XC) Planud. p.331. St. 470. |". Zip 
»Qev, Urfstnui p- 166, Arbenaeut L. XIII. p. 591. A. à 
JHgetfwé^ye, 6 kysApurreseit, dglóv aUríic (eeéoc), Tj)» Kwéhyy 
/Aégedivru» ln avrüg ixManro xay iy rj v0U Eguroe D&en vj 
mà viv €xyvdv vo9. Sskergev bxéyomper Tleateríage .«.. Quae 
verba Brunckius non ita accipienda efle moriet, ut Prasi- 
teles iple elegoram au&or habeatur; quamvis nec $i- - 
wonidis fint habendi, cujus eetas cum Pbrynes aetate non 
convenit De hoc Praxirelis Amore, quem inter prae- 
flantiffima fua opera ipfe cenfebat artifex, vide Paufan. 
M. 20. p. 46. — V, 1. Argutum hoc: Praxiteles Amo- 
zem, cujus telis Hagrabar, repraefentavit ita, us ejus (pe» 





- 


1.143. : EXPIGRAMMATA. . ' 259 
ciem ad exemplum, fuo animo impreffum, adumbraret, 
Hanc fententiam expreflit 5u/Jian. Ep. XII. avri» yàe vi» 
"Rewra T)» jvo9: RsvSópavév us. Xaxxdisac, Opsvy 2iss donc. 
Quy. Phryne ipfi viciflim .pro Amore amorem repen-. 
dit. ue9àv ipoio /Arbem. — lpíe deus loquitur. — — (Area 
32 gáxan Odxkr' üieruley — Zitben. quod alteri leGioni prae- 


- ferendum non videtur. Amor defiderio et cupidine 


4 


implet pe&ora intuentium, krswóóusvec. Qui re&is oculis 
aliquid intuentur, &vrevíQe» dicuntur. Pofidippus Anal, 
T. Il. p. $28. ràc krevicofeae oux ljbyues xópac, S$ygefius 
Epift. I. derse ley&áapaery lyareviQuy oic Qgliser, bryapévag: 
ToU xÁMvov;, Lucian. (T. III. p. 370. cox &revée: xoi; ó2aA- 
pois xaSoegy 3vvápvoy, &AX' olov Augpélvrtc, 
LXXXF. (XCI.) Ex Cod. Vat. p. 612. edidit Lee 
Allatius p. 21 6.cum lemmate: de? 79 rsreauéreo velysreov, 
Metrum prioris verfus eft, ut in Epigr. (LXXVL) tetra- 
meter da&ylicus cum ithyphallico, quem excipit verfus 
jambicus trimeter catale&ticus. —- Scriptum in Xan«- 
thippen, Archenautis conjugem, ex Periandri, tyranni, 


genere ortam. — — V. I. Allatius contra Cod. fidei |, 


dexrv ai9és. — De hoc homine nihil mihi compertum eft, 
nec de ejus uxore, De Petiandro omnia nota. — . 
V. 3. Allarius vitiofe : Tlegiéylov &, bworó9' Dipvirópyao Y. Ae 
Sign! Exuv X. In Codice vfey' iw» legitur. — Vera vide- 
tur emendatio, feu £x», cojuscunque fit. Homerus prin» 
ciparum five principes urbis Sena saec appellat in Od. $, 


.12 1. jipeic 2' Sena: srélxoc lerénragsy, à) by Epiro: Koóguv 


sls "I4xy,. ubi Euflatb, p. 806. 94. và ersetyuara 6c hub 
TÜv xxrà TÀc viuc seuérm» — 4 xal A&AMuG và wwrE TOOC evá^ 
Asve xal miaxag Sgáeuarm, Sarpedonem a Patroclo inter- 
emtum plorabant Trojani -- àeeí eqeer dpa wéhsoc " Éexev, 
lL s». 549. Comparant Scbolie Pindaricum Zeseew "Axpde 
yavroec Olymp. IL. 12, — Qui maxime pervulgatam vocis 
4eua fignificatiohem , de fabwrra ufurpatae, meminerint, 
tyranmum eiyitatig imperinm fortibus manibus tenen« 
R 2 


- 


860 SIMONIDIS L 143. 


tem, caventemque, ne civiles procellae remp. fabvertant, 
non' ineleganter feua s&e appellatum fatebuntur. 
Pbanias regulam, quae manum, quo minus a re&a linea 
aberret, impedit, Zeus sogríaz exusSéro vocat in Ep. 1T. 

T.1]. p. 52. 


. LXXXFI. (XCIL): Ex Cod. Vat. p. 286. primus 
hoc éarmen edidit Leo Allatius p. 215. cum lemmate? 
sc ia vavyyiy ly. Taeavelg sd) vaio Xxwponío: márgmie vavyys- 
eavra. Holficn. ad Stephan. Byz. p. 83. Heringa in Obff. 
crit. p. 266. Reiske in Anth. p. 134. nr. 703. qui hujcs 
carminis emendationem infelici fuccefíu tentavit. Dubi- 
tari non poteft, quin poéta primo difticho rupem Gera- 
neam alloquatur, quam inter Megaram et Corinthum 
fitam efle tradit Srepbenus.  Prominebat autem in mare, 
ut ex Inus fabala apparet, quae Athamantem fugiens 
inde cum Melicerta defiluit. — Hic igitur naufragium 
fecerat is, cujus mortem pota deplorat. In ysefy multa 
fruflra tentavit Reiskius, cum fit alto, aéria rüpes; quam. 
ad lfirum potius et Scythas, quam ad Mare Aegaeum 
fitam effe optat Simenides. — Nihil hic difficultatis video, 
quae tum demum exfiflit, ubi &2rasc cum Reiskio ad nau- 
. fragum referas. Ceterum idem probe vidit, pro &$sAs» 
quod eft in Cod., &$«a«; legendum eífe, Sic etiam Sa- 
w4fjus dedit ex conje&ura in Exercit. Plin, p. 98. D. 
ubi duo priora difticha emendatiora exhibet; unde ea- 
dem repetivit L. Ho/ffeu. ad Steph. p. 201, — Mox 


eu 
. Cod.tereev— "tereev. habet. Ailariu:; reliqui "teveey; — 
V. 2. Reikia: male b» zxv9. corrigit, quamquam eum 
fion fugiebat, fenfum effe, Tanaim longo rraftu e Scy- 
sbis def*endeutem.— Héringa. 4o Xx«v9éov emendavit. — 
V. 4. dyvía v69opfoxc kadi uà 3copi£lee. Codex. — Alar. 
 Holfles. — Hic tamen us9oopiédaz habet, quod Reiskius 
pro genuina le&lione arripuit, ferihens: Alva (fiveAenla) 
», huq3 MeJevpiádnc. 0 Aeitea circa infulas Metburiadas ni- 


-- 


Y 


L143.8.144. EPIGRAMMAT A. .26t 


vibus preffas, — Ayxsa, Salmaf. emendavit, et. Heringe. 
Gravius. vitium,- nomini proprio in fine vetfus inhae- 
rens; feliciter emendavit T. Hemflerb. ad Lucian. T. ]. 
pP. 307. àgqi MIMEEUNE. Cujus veritatem evincit Scbof. 
JAPiudari P. 42 8. "Iv — Qik. Teeavelag vos Mpeuc ToU MayRgi- 
xe) Quyoyea, xai er3ca by rie xaAovuéveg MeAoogidog. (fcr..Ma- 
Aovel2ec ex Tserza in Lycopbr. v. 229.) 3osre e$» và fedt 
slc: ràs Üxexeu:évyv Sánaeeav, — Praeter $rrabonem, cujus — 
loca Hemflerbufius collegit, harum rupium fitum defcri- 
pfit Pau/am, 1l. 44. p. 108. — — V. $. fegsíav Allaz. 
Bagcuy Holflen, —lniuo verfus Reijkius, qui poetam. cum 
naufrago loqui temere arbitrabatur ,. Ferigi p, vv 96 gv 
piv sóvra — -— —. 

7. 144.) LXXXVIII. (XCIIL) ExVat.Cod.p.288. 
protulit Zilarius p, 214. Reiske in Jenfiariis. p [36 
"nr 70$. — V. t. Zwizso; Cod. Zowstw; ZAllat. et 
Reisk. — Deinde ésé3ysey Zenf. quem errorem R. cor- 
rexit. 


LXXXVFIIL (XCIF.)) Codex Vat. p.288. Allasius 
p. 213. Reiskius; inter Jenfiana rr. 746. p. 153. Me- 
gaciis nomen inter Athenienfes illnflrifümum, Vide 
Herodot. 1. $9. 60. VI. 125. 127. et 131. Non mi- 
nus illuftre nomen Calliae; quo item plures ufi funt, 
«quos enupmeravit Palmerius in Exerc. crit. p. 754. et 
in nota, erudiionis plena, Perizem. ad Aelian. V. H. 
XIV. I6. Cum bis conf. JZeffelisg. ad Diodor. Sic. T.I. 
P. 90. Ad quod factum hoc diftichon referendum fit, 
mihi quidem non,conftat. Megaclem, eujus mortem - 
pocta commemorat, Reikiws pro Calliae. ilio hsbet; : 
quod certe non necefle eft. ; 


LXXXIX. (XCP.) Planud. p. ag6. $ St. 370. W. 

Ur fenus p. 162. Inter Semana repetivit Reitke p. 1334. 

nr. 706. In Vat. Cod. legitur p. 288. ]n Cliffhenem, 

qui in ponto Euxino perierat, Infcriptnm cenotaphio ; ; 
R3 








265 '" /EIMONIDIES * L 144 


unde: "edge piv ka, x. x. ut quidem in Planudea fcrt- 


"bitur. 1n Vat. Cod. esua legitur. — Hoc arripuit Reirki, 


qui praeterea suc3erà corrigit. In fenfu argutatur, cum 
'x:/9«u per £xs. explicat. Fatendum tamen eft; parum 


" concinnam effe antithefin in hoc difticho: Corpus tuum 


peregrina qnidem condit terta, periifti aut&m in mari 
nigro. Auxilium feres poetae, verba 4» 3à — wAaQfusves 
uncinis co&rcendo ; quo fa&o fenfus evadet melior. Hóc 


' tibi quidem contigit, ut humareris; reditum in patriam 


sutem fatum negavit. — V. 2. xsg et xàg. in Planud. 


"pelea praebuit: Vat, Cod. — V. 4. spfpersc. Planud, 


Quod cur Reiskius membranarum leGioni Jusaaxe; prae- 
tulerit, ignoro. — àx' Vat. ic Planud. 


XC. (XCVT. ) Cod. Vat. p. 288. Primus edidit Aj- 


"latius p. 215. Reiskius in Jen: nr. 747. p. 153. Hinc, 
ut videtur, prolatum a C]. Goens in Not, ad Porphyr. 
de Antr. Nymph. p. 69. 1n Cleodamum quendam, Di- 


phili filium , qui, in Thracum infidias incidens, cum 
fugam capeffere nollet, interfectus eft. Inepte lemma- 
tis in Cod. au&or ex uno nobis duos fecit: etc Kasbhuyey 


'*à Opes. lymiprDÉrra: we KMevsow Aijliov. viós, —— V. f. 


KAffi»uo Cod. Vat. et /l/ar. — Quem fluvium poéta 
GObneev vocat, fdem eífe videtur ac Tíéxeo; "Herodoti 
p. 322. 30. cui loco Jeffélingius hoc Simonidis Epigr. 


edmovit. Vide Garterer Comm. de Thracia P,II. p. 62. 


e—, br) weoxoge. ubi Theaerus in fluvium Contadesdum 
fluit; fecandum Herodor. p. 323. 4. — V. 53. Allatius, 
8 lemmatis auctore in errorem indu&tus , Xodewo» edidit, 


à Aer, 1A001vÓV, 


XCI. ' XCVI1I.) Bis exftat in Vat. membranis : p. 246. 
slo ve); irrà Zaágra; wavayitavrat, et p. 310. slc vaviryoóc 
vnu b» Tejbnig vavaysenavrac. — Allarius p. 216. Fulo. 
Urfis. p. 158. Reiskius in Jenf, nr. 715. p. 140. Pla- 
nud. p. 249. St. 356. W. — Infignis eft le&ionis ia 


[i M 


T; 244. f.145. EBIGWAMMATAL € 264 


€; f.:divetfitns,- Planidea et Vat. Cod. prloré loco sedes . 
Je spy dx Eréeraole&unt, Bfunckióna léQib habetur im 
altero. Vat, loco et ap. /llos. Schneiderus fafpicabatur, 
hoc diflichen fcripturh effe'in puerorum  Meffeniaco- 
rum gregem, qui Rhegium mili, in mari Sículo f. Tyr« 
rhenicó perierunt. Vide de hoc cafu Paufán. V. 252. 
p. 442. €t notata ad Hippiae. Ehi Epigr; im Anal, T. I 
p. $7. —— hxeofhfvia olg iéyorrac. hs pr. loco; — v: 2 
$» exkQv;. Planud. : 

XCII. (XCV1II) ' Vat. Cod. p.251. udis dis 
St; 28$ W, Urfiu. p.169. sluPlanudNeqQiuov — séxic dde 
» xd. Contra mezrum.. Seribere petegat Monachus 7e3s6 
» At veya le&io eft rióa«,. Scriptuto in Vat. Cod, a prima. 
vmnapn -«oa3 ct füpra corre&um sed, Vide Dorvill. a&  . 
o Charit. p. 288, Jyurk,; In Cod, Vat. a pr. mani. 
fuit wcAA9, fed alterum A erafum.. Sg/mafio: debetur hujug 
loci 'emendatlo. Fortaffe olim fcriptum, fuit rroAAt, 
quó nuieto hujus arbis^noótmen effert querza d Lycophr. 
p. T4 1. et, qui paulb gtáviór eft au&or, Cellimacb. ap. 
Srrábos. 1.p. 46. — Ti uiv $vydoev 75 dvíaso: T'eainócs 
xrhg xglvev Adag" ovbeyys TlóAae. — Ceterum Naxó3móv eft 
etiam in Cod. Vat. Ur fin. Nuxédqpuov, qup verfus vitium 
infigniter augetur. Rf ed ; 


i — 


4; 145.) XCHL. (XCIX.) Vat. Cod. p. $05. tuu 
vyflov. : in Planüd. p. $2. 'St. ?4. W. £3310y. — In Aldinst 
fec! 94v; —- xalennc vie haeres, puta. Nanc ager Um 
érehi fub nomine, nüpir Ofilii dicus, eris nulli propriusi 
' ed: eedée. in. ufum. Niinc mibi, nuxc alii  Horar. ll. 
Setnr, 1L 133. — JSavirg jrMaSo,— Doberur morti 
wo moftraque. ldem in Ep. ad Pifon. 63. — Morientes 
debitum perfolvere exiftimantur. Vide, quae notavimus ' 
Ad Jbeodorid. Bp. X. T. IL p. 43. : eed 


XCIF. (C.) Vat. Cod. p. 238. Planud. p. 256. St. 
271. W. Urfin. p. 162. Timarchi cujusdam moritwri 
- | ^ R4 


264 (|. SIMONIDIS, 0s E145 


sd patrem verba, Simile eft carmen /(syses XVIIL et 
Semii ll In Cod. Vat. nomen viri eft neéuexec, quod 
metrum non patitur. Inepte lemma: ek nieéusye» vii» 
"(uuésope,  Timarcbi pater filius erat Timanoris; : bine 
"Taeeeliye. —- — V. 2. hu9 vulgo. "Veram leGionem, 
quam membranae praeflant, vidit Scaliger et IHmerins 
p. 24-. 59 lpsgriv evesv sunlpy didum, ut ap. Pisder. 


Iit. Z. 47. «094. bréxvsusag &Mnav. — V. 3. obrera. 


Asey — soSéav. Semper smemineris filii smi virzutem es suode-- 
fliam defiderare. Yn Edit. Flor, et Ald. pr. aéey. 


XCPF. (Cl) Vat. Cod. p. 289. Planud. p. 26r. St. 
$976. W. Urfim. p. 162. In eundem Timarchum. — 
Vxasi niv. ut in Epigr. iieer. DCCXX. Parca: — 4 
ÉSvyrost oxsiv. silence! dr) eodjpaew 1X96iv A?Tüy véic MsAboic on 
kyieees píviv,— Pro. Bearg Ceo Vat. keerg habet. — 

V. 4. xoveisiiav Planud. 


XCPT. (CIL) Planud. p. ag 6*, St. 414. W. Vat. 


Cod. p. 251. Urfis. p. 163, In Megarifli liberos, 
Pythona&en flium ejasque fororem , immatura morte 


exítin&es, — — V. I. In contextu Cod. Vat. &aeryríve 
síuu$:. — Lemma eít: ER TIe96vaxva xa? và» kiexqQiy airov, 
In marg. ve. xaeiyrvgre, — /— V. 3. idem kzà QSinfvosti. — 
s In Planudea patris nomen non comparet, quis librarii 
win duas voces illad diviferunt,. uéy' guerres. Similem 
smendam in Apollonio Rbod, foftulit II. 102. elegan- 
"»tiífimus Pier/on. Veriim. p. 306.* Br. In Cod. Vat, 
item ufy' deurroc. — uvipa k9&vwrrev, — Hinc forta(fe Pbi- 
lfcus T. Ll. p, 184. rra xaraqSusfep ue) váQov. k9Áva- 


vov. Quamvis incerta le&io, — In fine Cod. XAR. 


XCVIl. (CIIL) Cod. Vat. p. 288. integrum habet, 
eum lemmate:  zuwüv elo répyorwev ierrópf. ln 


Phnud. p. 209. St. 304. W, prius tantum diftidion ^ 


e 








^" "Ha Ho. 


1:145; 1. 146. ERIGRAMM ATA. . a64 


proftat, fub 4flexandri nomine, Pofterius primus edidit 

Burmann, ad Anth. Lat. T. II. p. 2322. ex Excerptit' 

Sylburg. . Mihi nondum. perfuafum eft, duo háec difti- ^ 
Cha unum carmen conílituere ; certe íi disjunxeris - | 
utrumque perfe&um et integrum videbitur. — Altes - 

rum diftichon comparandum cum Ep. Sepphbur IV. in. 
puellam — «à» 34 sgà yápuo Saweisav Aífero OueeeQévat ] 


; « 

ueávtoc Sáanuoc, — — V. 3. Cod. iei3ev. et in fine 34xauco. 
Burmantus Tieeeeévuc. epeeQóvas Snape: Esmpedocl, Ep. IT. 
. Ep. inter àMer. DCCXXXIV, rà» hé) voxric &xov SáAauov. , 


« XCPIII. (CIP-) Exflat in Sroj. Flor. XCVI. p. 528. 
Getn. 407. Grot. et primo veríu, qui ap. Srobaeum de-- 
fderatur, addito apud "Urfiem p. 1671 et in Appen- — 
dice:Planud. p. $11. St. *16.W.  Klegiaé videtur par» 
ticula. Vituperat mortales, qui rerum humanarum mu: — 
eabilitatem non repurent. —. 4, 146.] Héómeri veríus, 
quem Simeside laudat, etin ll. z. 146. Eundem in 
menqce babuit Mimuermaus ap. Stob. p. $26.: 


' $usie 9 elá TI QUAM. Qe: soAvávDepnoc & ex 
jeec m ad«q3 al£troq s6Mov, 
^ sveig IxA01, esxvioy i») x ob6vov &v9ser d fte 
Tigzóte0a  — — — - 


et is, qui Mw/aei nomen mentitus din ap. Clemens. dia 
Strom. VL p. 738. 18. Horarius Epift, ad Pifon. 60. 
ad fermonis mutabilitatem fignificandam easdem imagine 
utitur: Ur /y]use foliit pronos smuranzar in. annos, Prima 
caduns, isà verborum vesus. interit aetas, Ez juvenum ritu 
florent modo nata vigeneque: Debemur morti nos nofira- 
gut. Plura vide ap. Gatackerum in M. Antón. X, p. 312. 
— Xie; -knig.  Tbeocrit. Eid. VII. 47. X3ev kodés. Home- 
sum. Vide Leon, diles. de Patr. Hom. p. 340. — V. 7... 
$xe. ex. Urfiio in Anale&, edidit Br. — $ed $xy fcribene 
| flum monuit in Lefit. p. 24. et fic.ap. Stebseum legitur. 
R5 





266 c CaIMORÍDIS C 'Lt46 


Dum juventatis flore fraimur, mentis levitas multa dei 
fignat non habitura exitum; — Qui, quae humilem mor- 
talium fortem exfaperant, dicit; cegitatve, quo deorum 
windi&am in fe excitet, xoPpekéyro et Qeers?» dicitur. 
Nautam, qui fibi certum réditüs tempus ahimo finxe- 
fat, — x«rérovys weUTo T) oU doy ie, ap. Anripbil. Ep. 
XLUL Hinc Neme(ís và xovQm Qevéynarm 9»arü$ frena 
cohibere dicitor ap, Mfcfomed. I. T. 1I. p. 292. Dedit 
fuc pertinentia Munker. ad Anronin., Liber: XL p. 72.— 
V. 9. laxfia.. Nec fene&tutery. &opitat juvenis, nec mor- 
bum fanus. die) pro cogizarione, lasidey pro Qeerrí2ev 
jlluftrat /brefib, ad Aelcli. T. L p. .363..—— . V. I1. 
»xíoug vaórg $rob. et mox. eidà Ígaego. — rárta. unde. 
Haec apud suimurm tuum reputans, osque ad.vitae tere 
3niuum indulge genio Muniumque Denton frufia im. 
pertire ne dubites. 

XCIX. (CV.) dba. L. IJ. p. 125. C. D ksiih 
greavo; dv £Qo6pg mopuixruv Quuiv, 4; leruiuevec wapá — 
Zaiuav'Ówc b conie, wearsicU xrduevOQ Mgav, xz) TÜX clooyfere 
voie KAAnG uimyóvray si; T) sorüy xióvec, abra d) o), 4vsezs- 
lacs 7021 00 kziyeaupa? 78g já mor... Urfinusp. 167. 
— V. tr. emendavit Cafaubon. vj js pro r4» js. Nivem 
pocta digito ostendere videri debet. Fac nive Boreas 
Olympum quondam obruir. — — Pro é£xx vulgo uxc legi- 
tur. Ex obferrata imitatiorfe Callimachea Hymn. in 
Dian. 114. A/ue tn Oeeybu* ríOiv Boglae xaváit "Éeyerm 
dax^afues) DUrxÍG pulv &youes , Valckenar. ad Herodot, 
VIII. p. 675. 5. emendavit éti4, quo Boreae penerrabile - 
ftiígs: indicaretur. — Sepbocl, Aj. 269. disc p) véroc 
dc. Pinder. Pyth. I. 39. sjóvoe d£eluc viis A Ta. Quae 
Joca cum fimilibus ad verbum 4£àe illaftrahdum attulit 
Gravius in be&t, Hefiod. c. IK. p. 46. Inprimis com- 
parandus ad nofirom loeum Ewrip. Cyclop. 328. $raw 
Jà Bepáac xobva Goulnos és, Apa Duoliv edua  crreiixiuele 
"Ass — spves 0)» por ulns.— Oapbeur Hymn. LXXIX, 





dora8, 07! xrruRAMMATA, .—— 26» 


teagtar xUpaiat foyüy BaSiv sex x5éuao, Kevpozavic Boeld, 

uosdr; EX ks) Opdxwe. "De Thratia, ventorum fede, 
*véterum loca colledit "Kforz. ad Tyrt. p. 70. — ' Prb 
"ixeéo9u ap. Zitben, legitur ixáuq94. — Moc contra Dal?- 
.ehampii conjefturam izéu49x tueri conatus eft Cafaubo- 
sus. p. 239. antithefin flatuens inter ax et ixóuQ34, 
lim biemis tempore mordeboz nix, nutic. emolliza eft. Hane 
interpretationem adoptavit interpres France-gallus, qui 
vertit: wai: elle s'est. eufin rélácbée de sa rigmeur, éang 
enfouie dans ls: serre. de Pieris.. idem defendit vulga- 
Jam vi 9$ — primnm diftichon hoc fenfu. acejpienge 
e vens sonfflans avec violence, avais jest£ cette neige daus 
^e: flanes de l'Olympe. Male, — Brunckii leo accipiendg 
,de nive in terram defoffa. x4» 2i, viva'tix, opponitur 
tivi eeflasit calore folusae, Eleganter et ingeniofe poüta 
Sie nive ut de homine loquitur, 4» àzueehpero. — Vide 
Intpp. -Hefychii T. I. p. 1352. 

C. (CPI) Ap. Atben. X» p. 456. C. et in Appeid. 
Anthol, p.512. St, *17. W. Ex Arkenacos.qui Nimonidj 
boc aenigma tribuit ex anctoritate Chamaeleonris. Hera- | 
lege b» v8 ote) misaviboo, apparet, jam vete?e& de ho- 
rum verborum fenfu vehementer. dabit&ffe, Alii^es . 
«donario, hircum et delphinum inículptos habenti, im» 
ftripta fuiffe putabant; alii earundem béfliarum ima- 
"gines in pfalterio fuiffe dicebant, et verbá, evqévoy a€ 
Buaryótoio Ste&royra, de dithyrambo accipienda effe. (Of. 
ad Ep. LVIL. 2.).: Alii totam rem in bune modum em 
plicabant:: Morem obtinniffe in Iulide, ut, cum fae 
fierent; juvenis bovem: fecuri feriret. — Quod officiuth . 
vum quondam Síimouidi delatum fuiffet, isque, inftanté 
fefto, fecurim ad fabri aerarr officinam tuliffet, illush 
quidem dormientem, in tera autem: utrem et fotciperm). 
fibi invicem obverfa, offendiffe, ^ Tunc itsque poétutfjy 
. domum reverfum , familiaribus fais hoc aénigma propó-. 
fatffe, Verbis sari Mígev Arrem fig edfiehri ; 5 wv exiéeidiio 


LI 





268 Zz1WON:DIS  .Lr46.9. 147- 


iy3s» efle forcipem, qui sapirec vocatar; vexrüc saide de 
fomno, quo faber oppreíIas fuetit; «iv fevééso» denique 
de fecuri accipiendum effe. — V. 1. «arie v' ie. Vulgo. 
et v. 2. weleavro,. ; 


CL (cri dl x X. p. 456. E. F. neveíexs 32 
wm) frege? bxiysauua Zquefbuc, d waphxes vem bvipec xÜe 
Beroplag ixopiss" Oxui. — — — —. Relatum in Append. 
Anth, p. 513. St. $17. VW; ' Diftichon fioc aenigmati- 
cum ita intérpretatur /frberaem;, ut vérroys; &s92oc fit 
caseus certamen, ad quod Simonides difcipulos convoca- 
bat. Qui eorum tondiéla hora non adeffent, afino, quo 
znagifter ad aquam advebendam "utebatur, femimodium 
^hordei (u&ya 34isvo») dare jubebantur, Afinum vero Azbe- 
m4Ku; judicat Epeum vocari, quod Epeus, fecundom 
fabularum traditionem, Atridis aquam praebuerit; id- 
que facientem eum in tabnla pt&ta confpici. rtaverxtédut. 
Epeus, Panopei filius, ap. Homer. H. 9. 665. Cf, Eujfarb. 
ad 1l. p. 1445. 45. et UM in Srefícbori Fragm. 
y. XXX. fq. 


4. 147.] CIL. (CPHL) sin. Salmafiana collatione 
p Anthol. Plan. cum Cod. Vat, margini adícriptum Zuw- 
eve», nulla cum mentione Callimachi, | Epigrammati, 
s»quod praecedit in Planüdea , quodque inter à&Mewera 
s,retui DCLXXIX. nec Simonidir nec Callimachi ad- 
apícriptum nomen. Alia, forte-accuratiori, collatione ufus 
a eft Ernefli , cajus Callimachum vide p. 331.* Branch. 
Jn Planudea p, 222. St. 323. W. Leonidae tribuitur. 
in membranis Bibl Vatic. bis legitur. —Lóco priore, 
p. 234. .cum lemmate rov a2rsv,. (Praeceflit Epigr. Pbi: 
Rigpi.) Loco altero p. 257. re$ azrov, Ícil. Xigenidon, cujus 
folius nomen adícriptum e(t priori difticbo Epigr. XXXV. 
awod hec noftrum proxime praecedit. Epigramma il- 
ind, quod in Planudea noftram praecedit, et cui ini- 
dinm: régpei se) ey -- in Cod, Vat. fatis longo inter- 


U 


d 


.L.147. EXPIGEARMATA. ^ $69 
vallo a nofiro fejun&um, an&oris nomen non adíeriptum 
habet. 1n nota Selmafíi, quam exhibet Erneff. ad Cal- 
limach. p. 331. nr. LXXL omnia perperam confufa. Er. ; 
roris fons et caufa patebit confulentibus notas ad Ep; 


Simonidis XXXV. — Y. 1. 4 venis vul. Sic Vatic.leco 
pr. Poéta Plutoni injuíliam exprobrat, quod, naturae& 
legibus turbatis, puellam filiam ante vetulam matrem 
ad inferos devocarerit. 


' : CIII. (CIX.) Ex Cod. Vat. p. &14. edidit Leo Al- 
letius p. 216. cum lemmate: Zouevídow. xe) uérgpov xal ' 
qooro Tgoxaix» asvrájtrpov war usráSiem Tc Misa. Qoi 
reliqua mutavit Brunckinr, etiam vergdgereos pro: sevras 
Méren debuiflet fcribere. | Pro xqANeQóos) Cod. in utro* 
que veríu xax/eQupoy praebet; idque repetivit Allasius, 


CIF. (CX.) Ap. Srobaeum in Eclog. Phyf. Y. Tit. IX. 
p. 232. ed. Heeren. p. 143. Grot. Brunckius exhibuit 
emendationem Pierfoni in Verifim. p. 132. Volgo: xai 
e. jvy3 xo TÀ piórara.. Grotits dederat: xa) v. €uóx si x3 
và Qiaiórxra. Quum Codices lectionem gubrera confir- 
marent, Heeren recepit Grozii le&iones: $r« (ex Codd. 
ap. Canter. obror). xgóvoc. é$0c. doévrug Ke). eévra vufxst ual 
HS Riérara, Non tamen dubitaverim duxe praeferre, 
quod a jvx3 proxime abefl. Firmàtur etiam imitatio- 
ne neício cujus in Epigr. &3ses. DCXV. dizit no) sárguy 
8 voix xeóvec. ubi fimilia notabimus, De permutatione i 
» vocabulorum V6 et oaa vide quae dedit Erneffi ad perdet mom 
Cállim. H.in Cerer. 46. p. 242. ' gaià et fta:s confafa in 
Sopbocl. Oedip. Colon. 1199. ubi vide Brunck. — Ad 
fententiam facit Tibull. I. 4. 18. Longe dies solli fax& 
peredis aqua. ' | ad ] 
CF. (CXL) Planud. p. 274. St. 396. W. In Cod. 
Vat. bis éxfiat, p. 210. et 213. in calce paginse, alia, 
fed Qin, manu ícriptum.  Prorulit $mider v. ebvezés, 
é 


4709 $1MONIDIE... L 147. 


ubi male igezréusvo habetur. De. Sagboclir tragici morte 
duplex eft veterum traditio. . Sunt, qui eum , ecerpee 
zragicae vicloriae natio, ex[piraffe dicant. Plinius H. N., 
VIL $4. p. 408. et alii, quos Harduinus laudat. Ali 
eundem uvae acino fuífocatum narrant. Hoc Jffro et 
Neatnzbe auGoribus diferte tradit Biogr. Anonymus p. XI- 
KmaAnrwílqy vrexorryv Àeà Beyaclac i£ 'Osevvrod quovra. aapig 
994 xbec, tíubpa: abt8 eraquAd)* cà» 98 SoQonMa AMfóvra — 
ua) QaAóvra sic TÀ €rÓua $Xya evi éudQaxiZoveav, vs).s09 &yas 
, rieue lesonwyérra viMvries. — ldem fecutus eft Sasades ap. 
Srob, Tit. XCVI. p. $26. 19.: 
"Zo$joxAfc jya Qunysiv eraQqoAjc wyryeie vidvuxs. » 

Et Lecian. de Macrob. T. III. p. 226. 30. Diverfas 
has traditiones conciliare conatus. eft Zferdgitsr, dicens, 
* Sopbeclein, in illa laetitia, quam ex nuntio de vi&otia tra» 
gica cepiffet, vinum bibiffe acinique hauftu ftrangulatum 
effe. Atejusmodi interpretationes fi admittendae funt, 
nihil eft in univerfa hiftoria difficultatis, quod non ex- 
ediri queat. Ingeniofius Leffingius nofter, in Operibus 
om. I. p. 304. daq. fabulam de Sopbocle acino uvae 
firangulato ex hoc ipfo Epigr. male intellecto profluxiffe 
arbitratur. Verba poétae non proprio fenfu explicanda 
elfe, fed victoriam, poétae a Baccho conceífam, fub 
ávae imaginé intelligi ; uvam itaque mortis dici caufam, 
quod poéta, nuntio de vi&oria accepto, fubita morte 
, exftin&us fit. . Agnefcimus i in hac explicatione Leffingii 
acumen, cujus opé ut faepenumero ea, quae ceteros 
omnes fefellerant, inveftigavi it, fic contra eodem crebro 
a recta et fimplici veritatis via dedu&us eft. Z4nacreon- 
tem eodem mortis genere periiffe, narrat Pliniu: VII. 5. 


Valerius Max. YX. 12. ubi certe allegorica.i dnterpretino 
locum non habet. 


CPI. (CXIL) Vat, Cod. p. 180. Primus protulig 
Leo Allazius p» 2 14. dapes ad Suidam v. zeaces.. Anthol, 








- 


0347 . BRIAdRAMMATÀA , - — 87i 


Reisk. p.28. ni 470. Non veteris illius Simonidis cat» 
jen eíle conítat; fed nec illias nepoti cum Rezisko tri- 
bui poteft. . Sacra Gallorum poft Ol. CXXV. in. Grae« 
tiam penetrarunt. Jam uriecbo M. regnante; i. c. pofl , 
Ol. CXXXIX. 2, vixit Simonides Magnefrus, Sipyli filius, 
quem Suidas Antiochi res geftas fcripfifle tradit. Vide 
ZAllazium p. 217. van Goens Diflert. de Sim. p. 33. Hie 
fortafle hoc Epigr. confcripfit, in quo Gallus, vi tempe-- 
flatis fab rupem compulfos, leonem tympani fono in 
fuzam compuliffe narratur. Idem argumentum tra&a- 
xunt Zlcaeus Meffen. Ep. VIII. Dioscorid. Ep. Xl. Anzip. 
Sidon, XXV1L. "quod, ni fallor, totum e noftro expref- 
fum eft. — V. 1. 2. Suidas in xaríavew fic profert: 
Xemisein viQeroio xavyiAVeim Beyualuy qA9«v im exinde, Reit 
kius 423;» dedit, contra Cod. fidem, quam fecutus 'eft 
Kufter. — V. 3. àv' inórzxro. Cod. Seq. verfu elg xolsve | 
operarum fortaffe vitio. xcíAsu krgxmo poéta dixit, ubi 
Gallus effugium non habebat. 2— Pro ixro A£e» apogr, 
Lipf. 353« 4. male. —. V. 5. G. habet Suidas v. 4eaeee - 
fic: airkp Ó merrapévg p. 7. l€xevo y, Hic in Suidae edit, 
P. ?legi, diftin&tione in fine verfus polita, monuit Jirsn- 
ckius; nec aliter hunc verfum faibendum cenfebat Toup. 
in Cur. nov. p. 216. In cod. eft 2 eexvauévy ct £exs9s, 
In marg. ye. 9 exs32s.. Idque tina cum le&. contextus 
exhibet 4(/larius,  Poteramus igitur fuperfedere cone 
je&ura Réiskii, a$ràg 6 mrerraufvoy p. T. toxe 70 xeigl, — 


, N74 vYéuey eft in apogr. Lipf. et ap. Kuffer. 1n Cod, 


ipfo et ap. Zllatituim legitur £eénov. Dioscorid. Epigr. XL. 
*rv Cae» od ueívac hxofie v6Qon Antip. Sid. XXVII. aivhe ó 


- Saufeauc q35yyo» gapóv, Non erat, cur a Codicis fcriptus 


va recederetur, quae altera longe eft gravior. De 
fonitu vehemente et terribili Eurip. in Hippol 120T.: 
yx», x96vwoc &c Qgorr3 Auàe, Bacóv Beópov ua2iüxs. De ipfo 
tonitru Pisder. Ol. HI. 45. :Semele &so3avoiea. üpópe xe- 
qevis.. Et Bewre) Bagéfgeuo Euripid. in Phoen, 19$ 


372 SIMONIDIS EPIGRAN M. : L. 147. 


Quo vero epitheto, graviflimum tonitru fonitum pinxit, 
idem graviter fonanti tympano tribuit in Bacch. 156. 
BeaevBeóuuv iuà cvuméw. Idem in Helena 1363. junxit 
vóksaya Gupterevij et BaeóBeopey u2M». — Jam confer Aefcby. 
Sp. Strabos, X. p. 721. C. reuxéve 9 dxd, eic Paoyaleb 
Beovrilc 6éesren Qaevraepsc. — V. 8. f$vrev omnes, etiam 


aA5lasius. —— dWuryóvsxa, ad rei miraculum. augendum.. 


Zintip. Sidon. l c. 19e kvie, ut praeclare correxit. Cl. 
Hufchhe. — — V. 9. 10. laudat Suidae in Mrrew et Sevia, 
qui utroque loco 2; r43' ?eea habet. Zllaz. 74? igsig. [n 
spogr. Gothano ra3rena, erafo (, quod in fine vocis ap. 


pictum fuerat. —  Ciucinnos Gallus dedicat ap. Zszéffiume . 


Ep. I. et Ep. inter àifev. CLXXIV. eo! ráds 98Av; AME c 
Q$áeysyn. xa) Eay9Àc thc mpi» £enes néuac, 


Ex Le&t. p. 25.] CVII. (CXIIL) Servavit Ariffo- 
seles Rhetor. I. VII. 32. unde in Olympionicam fcriptum 
effe apparet. Primum verfum iterum profert omiífo 
vocabulo 4eiaay L. I. IX. 3 1. In Cod. Pidorii notatum, 
in quibusdam Codd. legi v. 1.  eeie3ey plv Tpaxstay xo» 
^ epo deiunav* "et addi praeterea verf. tertium: 


Nvv 3à xg&rec Qégousv uáya cati 'OMusiovixauce 


Simonidi hoc diftichon vindicat Eufflazb. ad Od. $. p. $45. 
$ 2. qui lc Teyéuv £Qses legit. — Scriptum eít in homi- 
nem infimi ordinis, qui, cum piícibus vendendis vitam 
toleraffet quondam, victoriam ex Olympicis reportavit. 
Bess jugum utrique humero impofitum, quo onera 
fablevata facilius portantur; cujus machinae ufus in fe- 
yendis pifcium corbibus vel praecipuus, docente T: Hem- 
fierbufio ad Helych. T. L p. $89. — Vide etiam Bergler. 
ad 4lcipbr. L 1. p. 6. eé90c eb». éjéiveu migeiov, xa vàg 
debo (vulgo vàc Zac). xeploue ieMépave , n) vào inarb- 
endo esvel)ac Kaerdenvrec, 

In hac fragmentorum Simenidis colle&ione non de- 
bebat emitti diftichon, quod bx. ci Euunéber Prey puup 


v 





- 


 $.148. PHILI!AD. MEGAR. TIMOCR,. RHOD. $73 


vuv lervavit Sroboeus in. Ecl, phyf. L. T. IX. p. 230. ed, 
Heeren..— Vid, Urfón. Carm. IX. ill. Fem. p. 168.:. 
^ Odu beri usi Báexyoc xgóvov eddevóc seyov, us 
)c su is erágros kvigàc (nies vóov, 
Ap. Grorium p. 243. in marg. lemma ef]: Incertur Caco, 
In Codd. Heerenii Aauivov, fortaffe pro 'Ayá9evec. — 


.. In Ced. Vatic. Simonidi tribuitur Epigr. quod Brus. 
«kius, auctore Diogene Laereio , Empedocli tribuit T. LK. 
p. 163. nr. II. — Ejusdem Empedoclis Ep. I. Leo. Al- 
latiws; p. 216. ad Simonidem au&orem refert. Vido 
Suidam v. Bxpev.— 


PHILIADAE  MEGARENSIS. 





Ex Tom. HI. p. 329.] "Legitur hoc diftichon ap. 
Srepbas. Byz. in Gfessa. unde fuümüt Ewfas:b. ll. g. — 
p. 201. 40. Utroque loco 3' ci legitur pro vof. — V. 2. 
in Holflen. Cod. dexs pro aóxé. Scriptum videtur in 
eos, qui à Perfis, verfus Athenas proficifcentibus, in 
'Thefpiarum incendio et vaftatione interfe&i funt, Pro- 
babile eft, eos, qui Thefpiis reli&i erant, cives urbem 
' eontra hoftium impetum defendiffe, quamvis hoc diferte. 
non traditur ap. Herodor. VIIL. 50. p. 651. 


l 


TIMOCREON RHODIUS. 





.. Hoc feolien fervavit Scboliaff. Ariflopb. Achargm - 
9. $32. ubi Comicus Periclem Ȏuove dedifle ait 
— c doreg exoxà yeytauutvsve, 
dec xpl Meyagésc piv! b» yj, piv dv iryogg, 
pir! ip 3aMrrg, ud EPAN MONS I 


374 nein RHODIE LUSUS.  L14$. 


"mr zy "T sonrriy* "Tiuoxpbuy éà 6 feos e 
woe, TOioUTOy Üygade exbiuv xarà TOU wAcÓTOU, eU $ keys 
«Quac — —.. Quae Suidas habet v. xxoxv T. III. p. 5 34. 
fumta ex Scbolils ad.Ran. 1337. ubi antiquius illud ad. 
Acharnenfes Scholion exfcriptum eft. — Noftrum carmen 
Srepbanss retulit in Fragm. Lyric. p. 396. Sic, ut Br. 
dedit, diftinxit.Zl/erzi Oh(f. phil, in N. T. p. 461. In- 
itium Scolii laudat Ifsdor. Peluf. L. II. Epift. CXLVL, — 
V, 24 uii t y yj. Suidas, et Íq. verf. Qa íutvai. — — V. 6. aávr" 
by iB edmorc xax&, Ormjiffo dez, Suid, et Scbol, — Brunck. 
in Notis ad Ariftoph, Acharn. 5 33. fcribendum cenfet: , 

éQés y, 9 TQ TlAoUrs, 

piriyp—-— 


 ommes enim hujus fcolii verfus efte dimetros trochaicos 


acatale&icos, praeter penultimum, qui catale&tus eft. Pau- 
lo aliter hos verfus laudat l/ídor. Pelufioza L. 1I. Ep. 
CKXLVI. 15« yàe 3v T&Auiy psrk T3» €vveeTíagivy GxTt6GÜan 
Aden; wa. dti" "AméAo, 9 IDuvrs, xx) uyre dv yg Qaveluo, 
piivs. dv Sax&eey. — — Ad fententiam ultimi verfus cf. 
aer. Od. XLL I2. méAsuo, Q6vos. 4 a)róév* 'T0 32. xwsigov, 
óAAéuteSa Aik. rcvrov ol QuAUvreg, — Teles. ap. Srob. XCI. 
P. 5 16. 34 i£ abrov 91 al uen xovuplas, xa) vola vélv 
xaxlv ox &y 9», «1 u3 aAovrec x» (vulgo 32wv)* *fvera: Qévog 
S négloc, lseh evMEira,, QquAÍm. maenBalveras, wíaric ki Mirar, 
Cf. Horar. ITI. Od. IL 49. fqq. Tbeopbyl. Siznoc. Ep. X. 
xfvsebe — i ob uéyura xax vai; üyJewrore Qorrüci. 


Il. Ex Cod. Vat. p. 614. edidit Leo Alfazíus p. 213. 
»'Ouonv T$ Zikeníosv, non quoad metra, quae plane diverfi 
»generis, fi modo metra fant. « Brunck. — Miror, haec 
quid fibi velint. Certe hoc diftichon, et Simonidi: CIX. 
fibi fimillima funt. Utrumque hexametro conftat, qui 
verbis transpofitis in tetrametrum trocliaicum mutatur. 
Elumbes: fünt Timocreonzis numeri, fed numeri tamen,. 
nec in metr] léges peecant, nifi quod in prima fede 


I. 149. pURESCIENE EPIGRAMMATA. 375 


tetrametri da&ylus eft, à quo tamen tetrametrorum ' 
feriptores non penitgs abhorruiffe, inde patet, quod 
Hephbacflio dactylum. imparibus fedibus conceffum dixit, 
Vide Hermanas. de Metr. p. 115. — De fimultatibus 
inter Timocreonrem et Simonidem quaedam notavimus 
ad Sijmonsid. Ep. LXI. p. 137. 


[6 


AESCHYLIUS 





I, Anthol. Planud. p. 201. St. 292. W, sTetrs^ 
.sftichon hoc fragmentum effe elegiae, quam fcripfit in 
»eos, qui ad Marsthonem occubuerant, credit Sresles 
. s Comment. in vit. Aeích. p. 707. ut et Simenidis Car- 
»men Ll. particulam.effe elegiae, quam in idem argue 
»mentum fcripfit Simonides, ^ Brunck. Idem, fed dubie 
tanter, dixit Lee Zilasius p. 212. Verum baec intel- 
ligi nequeunt, nifi le&is, quae ap. Biographum ^efchyll : 
habentur: &xges 3à (Aefchylus) ec "Léguva T) Xuxsaíma 
vógnyvov , wavÁ vivac uv, eig vx A9ylalev xaraerevine96e, 
sa) decy)oe vép évf: v9 ZoQoxsi" xarà 38 bícw bv rg elg 
vob dv Mapa 98v, msDvquórao lArysie eru9s)g Xeueídg. — At 
in hoc tetrafticho non de iis agitut, qui in pugna Mara. 
thonia, fed de aliis, qui ad Offam perierant, Hoe probe 
vidit Hearbius, qui in. Addend. ad Aefchyl. in fin. non 
antiquiori illi, fed recentiori cuidam 4fechylo, fortaffe 
Alexanütino, tribuendum cenfet hoc Epigramma, 1n 
Cod, Vat. p. 245. lemma eít: s; érégove weopnáxove Oeeeuo 
Ad»,  Opfopoens in 'Theffalos putabat Ícriptuth, qui in 
pugna contra Philippum caefi, in fuo agro fepulti fint. 
Qui fi Philippum, Amyntse filium, intellexit, fallitur; 
is enim 'Theffalos fibi amicos habuit. Equidem in tanta 
cei opu vanis conjecturis indulgere nolim, — 


v. 3. deo Vát. Cod, —- WV. 4. huéifenrro vo, De ftg« 
$.2 


. | 


4 . 


276 AES&SCHYLI KPIGRAMMATA- LI48. 


tribus A4gasbias LXXXIX, £eviy hygeBáxovro xv», Elegan- 
ter de Plataeéníibus, urbe evería, occifis — esp" igeràv 
séreny Kelps9! iqaeqápayo, Nicomed. T. II. p. 283. 

- II. Ex Tom. IL p. 4$23.] Servavit Auctor. Vitae 
defchyli: lwo9uvévra. TaAdo: sroMraMig iv roi; Qupeeloi uni- 
pati Sébavrac iripyeav peyaxeserzüc, isrye&lavrec otrec? 
Alexóne ,... — ipfi Acfcbylo tribuit, alterum diftichon 
laudans, 4:ben. XIV. p. 627. D..Alexéós»oe,  riuisaóTe» 

"MéEav pav Uk rh» renyruxis, od» jrrow bel rod ráQow bwr- 
, ygaQivas Wtlmee naAMv mà» kvedav, moneaó" Buy cose 
Prius diftichon excitavit PJusarcbus de ExfiL T. If. 
p. 604. E. Non dubitari debet cum Harlefo (ad 
Fabricii Bibl. Gr. T. II. p. 172. 7.) loci apud Azbenaeum 
non memori, qvin hoc ipfam Epigr. refpexerit .Paufa- 
siàá: L. I. 14. p. 35. ubi Athenienfes de nulla unquam 
vi&oria magis gloriatos effe ait, quam Marathonia: xa) 
34 xe) AlexóXoc, e ol coU Boy meoqrüoxXro x TsavT, Twv 
piv Kun luyuuóvevety o03evàc, BóEuc, lc TceoUrov ixay bri 70e 
€w xa) elc 'Aersuitín xa) iy ZaAauii vavangysieac" 5 02 vó v8 
(voa meorsSdy sud. Tiv sréUuv Üyemjsv, xo) ec Tic dyietlag áo" 
. Tueac Éxoi T) MapaSdvioy: doc xa) My2n$ mo); dc aità bxe- 
Bárrac. — — V. 2. sugedégoro Téaxc, Hanc formam attigit 
Srephanus Byz. v. rb, ubi L. Holften. p. 82. hujus 
diftichi non .immemor fuit, Idem laudavit, de illius 
regionis fertilitate agens, Dorvilliws jin Sicul. T. T. 
p. 131. — V. 3. dec. Lucus Marathonis herois, a quo 
ille campus appellatus eft, Pas/2s. I. 15. p. 37. et 32. 
p. 79. — | V. 4. BaSvxamriee. capillis promi[fis birfuri, 
&t de Perfiae incolis ^fmmian. Marcell, XXHL 6. 





.* - * 
e - | 


Í 149. ' PINDARY DISTICHON. 277 


PINDSIAI RU S?$S$ 
d j 


Tom. H. p. 523] Legitur ap. Suidam v. T9 Heibieseo 


yüeec T. Il. p. 483. quod ductum effe ex Arifloslis - 
Republ tradunt Proverbia ex Cod. Vat. Cent, IV. 3.. 


p. 315. 'AgurrorfAyc dy. 'Ogyourslov monile Wie. 2949208 


Que) Ty *Heledey ua) ixryeápparoe Tov)s Tvyeiv' vsips —- ——c 


Ex fchedis Barberinis protulit /Pa//e ad Thucyd. L. IIl 
p. 226. Cf. Fabretti p. 67$. Txerzen ad Hefiodum p. 3. 
In hi$ omnibus locis legitur pérgoy iymv.. Merito haec 


displicuerunt Graevio in Le&t. Hefiod. c. VII. p. 34. — 


ubi ex Msro Vofíliano corrigit —  nuérga zfwv eoQísp, 
Hominibus zradens. fapientiam ive praecqpsa fapientiae, 
Sed uárgov eo3íuc non eft fimpliciter fapientia, fed fapren- 
tiae fummum, ipfa ejus menfura et perfectio; ut et ap. 
Homer. 11.4. 226. sx uíreov non juvet, ut vulgo 
interpretantur, fed flos juvetitutis; quod indigetat Ew- 
flatb. ad 1l. p. 775. 28. Qui praeftantiffimum cogni» 
tionis genus colit, eum /uier&ó eopíse páérpoy. évutrkpevoy 


dicit Solos Fr. V. $2. Jam quis veterum dixit xev ^ 


vm ecd, five Méren eoQígo, pro £rddere? Nec in verbis 
píéreoy Vv. vitii fedes qüaerendx eft; (quarhvis et Gilb. 
JW akefield 3n Silvà criv T. lH. p; 97. uírgoy ixdv five 
pires xuxdv tentavit, quibus conje&uris difficultas mi- 
nime tollitur) fed in àeisos.. Vide, &n corrigendum. 
fit: 9 

^—— "Heiel, — Mérgoy Mxuv tools. 


hértes xs», ut Epigr. Inc, DCCXXXV. yueaóMov ritus 


sxovra Bfov;. AArcbeftrazus ap. Arben. VII. P 302. B. éXsut 


3à rÉguara viuo. — Sapientiam vero eximiatn Rufgeehyv : 


. vocavit Pitiderss, tanquam ex deorum fontibus hauftam 


ipfamque immortalitate digniffimam. Idem Pyth. A. 


(531. ebes seis kpBgeviuv iríny, Inter alia translati ufus 
S 3 ! 


A 








27$ BÀCCHYLIDIS. I 149. 


vei hufebesc exempla &ugeéeic Abyec laudatur ab Euw- 
fiathio ad ll. p. 333. 13. — ^: Quod fi quis oppefuerit 
tot teftium in eadem le&ione conípirationem, primum 
idem de Graeviana leCiene valere dicam, deinde hos 
omhes teftes pro uno habendos eífe. Fons, unde 
Paroemiographi bauferuut, Zrifloreles fuit; quo forte 
turbato, corruptela ad omnes permanavit, Unus ex- 
"fcripfit alterum... Marmor autem, cui idem diftichon 
, infqulptum effe dicitur, nihil.equidem moror, talia per- 
multa a fraudulentis hominibus confi&a, nonnunquam 
etiam ab eruditae antiquitatis amatoribus facta effe probe: 
gnarus. — Certe verfui a nobis concinnato, 
&ugeoelyc uévpov dxuv eeQius 
&d amuflim refpondet verfus Soloni:: 
| lusgeic «oqíue uéreo? bmiráusveg. 


BACCHYLIDE S 





Tom. T p. 149.] I. Setvavit Stobaeur in Eclog. 
phyf. L. 9. .p. 1 1. Canter. p. 131. Gror.. p. 166. ed, 
Heres. — Ex Siebas Cod. primus edidit Fulv, Urfrgus 
Carm. IX. ill. fem. p. 201. — V. I. À' ox ex Cod. Vat. 
eum Ur/ie edidit Hetres, — V. 2. eir Vafoc v" Urfite. 
Heer. Wages Cans. iba. Groz, — V, 3. od Urfini. áve 
Qset«. Cans, et Gras. Noftrum Urfs, dedit. Senfus eft, 
mortales neque bona neque mala vitae ipfos fibi fumere, - 
fed omnia in Fortnnae manibus pofita effe, — V. 4. 
imixeirra Gros, Cans. quae verbi forma nec ipfa impro- 
banda eft, utpote aptiquior, judice Peffelingio ad He- 
rodot, II. p. 132. 5.  Coníule de verbo kbyxeiuersw 
et éyxelers» Valcken. ad Herodot. IV. p. 331. 26. et in- 
primis Ruinen. ad Tim, p. 104. fq. — In fine aea e(k 
. €x emendatione Ur fini , pro 36ve, quod Heerenis; quo- 





1 I 3 
L 


3.149. FRAGMENTA, 279 


que in Codd. fuis invenit, Ap. Hefych. xeperitup: &aeicda. 
. piv «gay, De Fortuna agi apparet, quocunque tandem 
nomine Beccbylides ilam appellaverit, Fortuna modo 
bnc, modo illuc admovet vépez zempeffatem interpretatur 
Heerenius. — Miror, niliil a po&ta additum effe, quo rem 
accuratius definiret, ut ap. Plutarch, in Vit. Mar. T. I: 
p. 414. védoc retovrev "soMpov ua) axyxr)v eeé.tvos. Quod 
ex Herodoro videtur derivatum L. VIII. 169. p: 670. 
Koter. M. (243. Exà) zoMporo vfQo; 29 uxévra xanéorrw. 
Pindar. Ythm. 3. 26. vexxeis viQhc woMpuo. Quod convé- 
mit cum Simonideis Ep. LIL vsq£xq moMbaov. TeWxsly. — 
Neque véQteé calamitatem in univerfum fignificare vide- - 
tur, cum h.4. non folum:de calamitatibus agatur, quas 
Fatum admoveat, fed de quavis fortuna, fecunda ad- 
werfave, His fere, adducor, ut víqo; depravatum tolpb 
"cer, "Quid, fi fcriptum fucrit: 


kA brxeluaTs: Amiesz 
&Ales bx Aa» dy 
4 gávingos Aits., 


Haec nobis gubernatoris imaginem fübjiciunt, qui: nz» 
vem, prout res poftulat, modo ad hane, modo ad ilfant 
terram convert. Jam haec ipfa imago obwerfabatut 
Pindaro ap. Plutarch. de Fort, Tom. Il. p. 318. A. qvi 
Divam, ubi Romam ingreffà fucrit, non ainpfius muta: 
bilem fuiffe ait, ox JrvevDsoe, uavk Dlfsdagov, 0020 2fvpov 
erofitovsa mi0dArovy, BAAM uAAcy EDvopfug xa) TIg;Sodc M0eAQM. 
Die Chryfoff. Orat. LXIII. p. 591. Fortunam alii ie 
£voeu derueay, ol dà dx) edaleac, ol 02 iuo ougy ÜClocsy xgarsivt. 
e eà 3 sudfJuov 0«A0/, 9T: xofsqwz vàv Tlv lyDgenuv [lov 5 
TÉ. ldem Orat. LXIV. p. $93. v9 uiv 9eiili xii u596- 
Mgr mrépuu m Di6ri vy flovedpiy ig Tra. pryóáDap wxUy Ref se- 
và, Wela autem, 7 Aapec, pra navi fimpliciter ; plane 
ut ap. Harssigm L. V. Carm, 16. $9. non buc Sidonii 
 aerferun cotWua mawrae, ubi corusa antennarum funt 
S 4 7 


. 
1 -. 


$86 BACCHMYLIDIS l 149. 


pars, Tk xfpera, — Nec male etiam ibi Forense finxe- 
rs sura mutabili vela implentem, qualis imago eft in 
Eurip.  Orefte 340. 'O uéyac UABec o0 uóvipt, i» Beeroi 
'Avk. 2à AuiQec 8e vig kx&vov 9o "Továfue alpes, xavíxAvet. 
Similiter in Rhefo 322. ijvía' igderqc "Ague d3pier AxlQe 


| wífqis ydc pbyne wvéav. 


Jl. Srobaei Flor. CVI. p. $67. Gen: P45 I. Grot. 
Urfrius p. 2028 V. I. et 2. leguntur etiam Tit. I. p. r. 
28. Gesn. p. 5. Grot. Omnem felicitatem in animo 


: tranquillo pofitam effe ait; quam fententiam plurimis: 


locis egregie tra&tavit Horatius 1. Carm. XVI, 2$. Lae- 


rus in praefens animus, quod ulsra eft, Oderis curare, et 


amara lenzo temperat rifu: nibil cft ab omni Parse beasmm. 
I. Epift. XI. 2$. navibu: erque Quadrigis petimus bene vi- 
vere: quod petis, bic eft, Eft Ulubris, animus fs se non de- 
ficit aequus, — — V. 2. pro Jiarsasiy fortafle non male 
correxeris — jumwAGum gio, ut eft ap. poctam anony- 


mum in Zzben. L. XI. p. 458. B. bn vox; sageüe: àv flo - 


)deraxs — — et, qui faepe po&tarum formulis utitur, He- 
sodotum p. 422. 63. ubi vide Intrpp. —— V. 3. elc Geres. 


. & Gror.. quod haud ício an genuinum fit: qui multa 


animo verfat.. Si $ admiferis, etiam Qeéxa legendum 
videtur, — V. 4. Hujus verfus emendatio Grorio de- 
betur, (ante quem legebatur saeépagre vóxra) nifi quod 
«se «uae dedit, — In fine verfus idem AMT xem 
$iv léxrera; xfae, pro vulgato, u. xg kv &xveris xéng, 
Hic Genera: et Urfénus &óv, ut fenfu caffam, omiferunt. 
Vide, an Bacchylides fcriplerit: 
BgA Mera xp ví 


rsen eiup eite 
Acfchyl. Prom. 436. evevefg Jéserous néng. — Paul. Silbux. 


Ep. LXXXII. Qurily — 3ecridra wh2e )neronplv. Ariflo- 


phan. Ran. 66. ue Jaghdsrt: wéSoc Ràprxiios,  Rhianus Ep. I, 


$»pày leves xarvbulo xa dioe, — pollos, Rhod, 1 1289. 





! 


v 
d 


| | 


y. 149.4. 150. yR 103 E NY 4. it 291 


 geniy vie» Éry Sous Pw». Supploi in Schol. Pind. Pyth. 3. 
408. AU enit 6 xtveie, xevov oj dje, e03B x)o, Qéwrr Mh 
feevíav Qofva xgérwrey koévev. — Sic haec, fcribenda viden- 
tur, quae aliter traGavit Valcken. ad Amm. p. 102. 


'. JI. Servatam' in Flor, "$robaei "Tit. CV, p. 569.—— 


Gesn. 4$7. Grot. Éeenxr' e codicibus reftituit Grorisj.: 
w— Jovely wpadinv.  Sappbo Fr. X. deoc 9. ajré u' 8 AvequaM 
jew. — Exempla verbi 3owiv, ad affectus translati, i 
legi in Animadv. àd Theocrit. p. XXII. 
IF. Apud Srobaeum Tit. XI. p. £36. Gesn. p. 77. 


. firot. Urfi. p. 20t.; Haec Batzbylidi verba veteri 


| fapidi inículpta reperit Caylus Recueil d' Antiq. 'Tom. V. 
p. 134. -— V. 3. ecdía 7« vulgo. esgíay emendavit Sal- 
tmafius, LapisLydius, quo aurum probatuf, etiam xeweiri 
vocabatur.  xeweirig AlSog 5$ Aeyopíys Bázavoc 5$ Aviix. Hé- 
Jocb. — Thcocriz, Eid. XIL, 36. Avify Ieov Pew wéoey ett- 
ua, xevtàv bxolg TisóSevras — koyooauoigot, — Similis color ià 
his Tieegnidis 491. iv ron uà» xousóv T& xo] Gpyvpoy Tüprso 
MyBesc Tryvlexove!, iidebc 9' oivoc düuigs vov, — Vide Sálim. ad 
. Solin. p. 776. — Poft sayxeérs; vulgo «' inferitur. 

4. 150.] P. Apud Srob. Tit. X. p. 127. Gesn. 69. 


- Gtot. Urffs. p. 202. — Vulgo à9pdsw.. In marg. Gesst, 


dvSgdouv notavit. Groziss tacite recepit Avere, quod 
tel fine codicis au&oritate fieri poterat. 

FL VIL. Ap. . $rob, "Tit. XCVI. p. 528. Gem. 
405. Grot. — Alterius fragmenti fententiam expreit 
« Pofidipp, Ep. XVE «4» Ren eida Duoiy dvàc afpeent, d 7à $e 
víe9o, MsJXxor , 3 7b 9awiv asrixa rixTÓusioT. Plin. H. K, 
VIL. r.p. 369. lraque multi exflirere , qui non. naftl 
optimum. cenférent, aur quam ocyffime aboleri, Plane 


, contrario fenfu Urffnus p. 205. ex Codice Srobaei edi- 


dit: Syros uc QU $éperoy ,. xod di keMov. Qáoc "Rei 


x breocideiv. 


Vill. Ap. Srob. T. CT. p. $49. Gesn. 425. Gtot. 
Werlüm quarum folum PARAT idem Tit. XCVI. p. 5 29. 


^ $5 





t ' d 


$96 BACCMYLIDIS I 149. 


pars, Tk xfpera, — Nec male etiam Gb Fortaam finze» 
ris aura mutabili wela implentet, qualis imago eft iri 
Eurip. Orefte 340. 'O uéyac UAgec o0 uévips, b» Beoreiz" 
"Ayk. 2à AuiQec Ae vig kxu&rov 90Ro 'Tiwváfag Qalpen, xgtíxAvgt. 
Similiter in Rhefo 322. ivíx' itderuc "Ague EMeewis AalQe 


' ríjeis fic péyne svn. 


IL. Srobsci Flor. CVI. p. $67. Gesn. P-451. Grot, 
Ur/fiius p. 20289 V. I. et 2. leguntur etiam Tit. T. p. r. 
28. Gesn. p. 5. Grot. Omnem felicitatem in animo 


: tranquillo pofitam effe ait; quam fententiam plurimis: 


*- 


locis egregie traStavit Horatius 1L. Caro. XVI, 25. Lae- 
etis in praefens animus, quod ultra. eft, Oderiz curare, et 
amara lenzo temperat rifu: nibil cff ab omni Parse beasum. 
I. Epift. XI. 28. navibus arque Quadrigis petimus bene vi- 
vere: quod petis, bic eft, Eft Ulubris, animu: fs se non de- 
ficit aequus, — — V. 2. pro 3iaremiiy fortaffe non male 
correxeris — jumAbuw Bí. ut eft ap. poctam anony- 
mum in Z:be. L. XI. p. 458. B. à Toi; magoUe: ày lov - 
)derms — — et, qui faepe po&tarum formulis utitur, He- 
vedotum p. 422. 63. ubi vide Intrpp. — V. 3. oic Germ 
&k Gror. quod haud ício an genuinum fit: qui multa 
animo ver/at. Si $ admiferis, etiam Qeóxa legendum 
videtur, — V. 4. Hujus verfus emendatio Grorio de- 
betur, (ante quem legebatur maeéuaers véxra) nifi quod 
cap dap dedit, — In fine verfus idem ueaMvrev xágiw 
$ày lásrera: xfae, pro vulgato, u. x&pirv. hbwi éxreTE xnéng, 
Hic Gerneras et Urfinus &óv, ut fenfü caíffum, omiferant. 
Vide, an Bacchylides fcriperit: 
; pgAMarrum xÉeiw kvía 
Mere dap — mom i 

Adefcbyl. Prom. 436. evovelg Ssmroum nínp. — Paul Silens; 
Ep. LXXXII. Qetüv — Jecrdira wés9ei Qamtonévv,  Ariflo 
phas. Ran. 66. us 3aghdert: wréSoc &àoixilov,  Rhiauur Ep. I, 
S»piv dove: xaruQein xe didés, — Zipollon. Rhod, 1. 1289; 


f£14943.150. FRAGMENTA. '. — egt 


! Betilg verfry Éry Sois Pis. Sappho in Schol. Pind. Pyth. 2. 


408. AX eae 6 xevvio, xtivovy oU qe, o0) xic, Dámre 9 
Beevrénav Qofva ug&ruroy kpévav. — Sic haec, fÍcribenda viden 
tur, quae aliter traGavit Valcken. ad Amm. p. 102. 


III. Servatum' in Flor, "$robaei Tit. CVL, p. 568. 


Gesn. 4$7. Grot. ' Areaxr' e codicibus reftituit Grorisj. 


—— Boniy xgalíny. — Sappbo Fr. X. dpoc V afré a 8 oves 


je, — Exempla verbi 3ovev, ad affetus translati, cof 
legi in Animadv. ad Theocrit. p. XXII. »eIUE 
IW. Apud Srobaeum Tit. XI. p. 136. Gesn. p. 77. 


. Grot. Urfiw. p. 20t. Haec Baccbylidis verba veteri 


lapidi infculpta reperit Caylus Recueil d' Antiq. 'Tom. V. 
p. 134. -— V. 3: ecdía. 7« vulgo. ex$íay emendavit Sa/- 
mafius, LapisLydius, quoaurum probatuf, etiam xeveirie 
vocabatur.  xeve?rig AiSoc 5 Aeyopérgy Básavoc $ Avz. Hé. 
Jycb. — Thbcocriz, Eid. XII, 36. Avily Iso» Fx wévey ert- 
pa, xeuedy bxolg TiséSevrai — keyosapofot, — Similis color im 
his Tbeognidis 491. lv ovp) uly xoveiüv va. xo) Geyvpev tigres 
dybgac Tryveiexove , ày3pic 2' olvoc donugs véóov.— Vide Sálm. sd 
Solin. p. 776. —- Poft sayxeérs; vulgo «' inferitur. 

4. 150.] P. Apud Srob. Tit. X. p. 127. Gesn. 69. 


- Gtot. Urffs. p. 202. — Vulgo &9esse.. In marg. Gest. 


kv9gdzuv notavit. Groziss tacite recepit kv9gixe, quod 
vel fine codicis au&toritate fieri poterat. 

VI. et VIL. Ap. Srob. Tit. XCVI. p. 528. Gem. 
405. Grot. — Alterius fragmenti fententiam expreffit. 


— Pofidipp, Ep. XVL. i» dea voie Joss. bc afeoent, d và y 


víe2oq Mg3sor , 4 à. 9avsiy avríxa vivóusvos.. Plin. H. N. 
VIL. r.p. 369. lruque mulri exflirere, qui non. nafci 
oprimums. cenfereut, aur quam ocyffime aboleri. Plane 


, €ontrario fenfu Urfnus p. 205. ex Codice Srobaci edi- 


dit; Swroós yu Qu $éperov , x]. 3' ktMov Qáoc "tek 


" Breogidtiv. 


VIL Ap. Srob. T. CI. p. $49. Gesn. 425. Gtol. 
Veérfür quartum folum-landat idem Tít. XCVI. p. 520» 
MES 1 S 5 ; 








LI 


282 . 7o BACCHYXLIDIS  -. -';/Lg$50. 


Gesn. 405.-Grot. —. Urfits: p. 201. Similia Pg 
ravit Barrbius ad Claudian. De Laud. Sulie L 24. 
pi89. . : 
IX. Ap. Srob. Tit. LIH. P. 367. Gesn, 209. Grot. 
ex Paeanibus  Urfsu: p. 200. Pacis bona recenfen- 
fut. — — V, I. 96 06 9. Urin. — sxrei Eleow wAoU TOS, 
Paufan, l. 8. p. 19. Auquéeaoc xs] Ripív Qégoura IIT 
43a. ut egregie emendavit Facius pro maeóreva, Bim —— 
dar. Ol. XIII 8. Afsa — «ej bpórgome: Ele&vx, Taulei.kvbeága 
grew — Per pacem laetitia floret.et cantus, — Zdefjodus 
Arbem pace florentem delcribens, primo: loco ponit 
viros — idv kyAxiai vs xopoig vs Tégim Óxovrac, in Scute 
kiérc, 272. C£. Hameri Il. XVIIL 490. fqq. — | V. 2. 
Sardépaóv v À. 8. 9. TíJeyroq Qi. Gesner., qui in marg. ví31e5sq4 
. Konjecit:. parum feliciter. — Grozius ada dedit, re- 
liquis fervatiss — Brunckius recepit emendationes P. Leo- 
patdi in Em, L. IV. 21. p. I14, — V. 4. E292 omit- 
tit Urfth. ——  utelüez eóvolxuv va p. Gest, et Gros. — 
Aeopardus Nxglo Tév €, —- V. 6. ai9av kpáyvav. Gesfr. quj 
. v. oÉtavo ses; omittit, quam vocem Leopardu: reítituit 
ex Plutarcho. i in V. Num. c. XX. p. 159. qui. Numa 
xegnante tapam. omnium fuiffe felicitatem ait, &ers x«j 
sc mo Tixkg VxepfoAA divisi cpüc T» TÓT: xarástaeiy Ae 
eyovtiv". "Ev 0. eidagoléroc méexatw aj94. Y àgaxvav doys 
Ixterra:], .33j, ege): OépuaTa: ('yxsk Ts Aou , &qe& T 
eiu, qaAxsluv 2 odxéri exAwÍyyey uróxog, 000i evAarat 
o id Umvac àxà (ouoágov. Plura ex his Bacchylidis vere 
fibus derivata loca recenfet Clark, ad Homer. Od. XVI, 
;:344. ex quibus Se memorabilis eft hic Tisocrisi 
"id. XVI. 96. ko&yria 0 elc (xA hoéyvtu. Aen detis 
va, Boc 9 dr. uu) Ue ci. — Tibull. I. El. X. 49. Pace 
bidon vomerügwe vigent: at triflia duri Militis in zenebrig | 
eccupas arma fitus, Fortafle ejusmodi quid fignificabatur 
. ' etiem in verfibus. Inachi Sopbacleí, quorum unut.nobis 
Aervavit. Suid. in kesxv T. I l p».319. séra 9v ipie 


Lad 





. E 150.4.151. | FRAGMENTA. " — 2389. 


keepiy peíSei, quamvis haec verba omnino locum parum: 
' frequentatum defcribunt, Facetus eft fenarius Crating 
ap. Suidam l. c. de homine famelico: &eepímw userdw 
dite Tj» yaerées. | Cui fimilis ille ap. Cargllum XIIL same 
£ui Carulli plenus facculus efl aratearum. | Couf, Bocharrg 
Hieroz. L. 1V. 7. p. 1084. — — Magis ad Baccbylidem 
- noftrum faciunt haec ap. Plutarchum in Vit. Nic. Tom, III. 
p.217. Athenienfes longis bellis. attriti $3éuc uiv. ddóve 
vw» rk ToaVTE xogby &xetovra;* xsíeJa  9óov. poi pre kadi- 
qAbéxtis koáyvaic" siüfuc 32 psuypuávos TOV alvóvrot, iri To); iv 
slpyvy xa9sóJoyrag oU GÉXcryyt;, Ax dDaxrevóvec. kQusvícoua;, 
— f. 151.] V. 9. eaAxiyyuy. xróxoc. Comparat Bern, 
Martin, Var. Le&t. II. 26. p. 50. Horat. in Epod.1I. 5, 
fec excitatur claffico miles sruci. Tibull. L 1.4. Marzia 
cui fomtos cl[fica pulfa fugesr. ubi Heynius, Bock ! 
dis verfus fic conftituit: 

Axe J avxbre enAtiyyuv wrómog;" ele 

€uAATA! peM gos Urvoc lorà g2soé- 

guy , hun 0c.SáAmI: xMag, 

(o V. II. due; dc 3áaxes. Gern. in marg. ! dires --Hoe : 
recepit Grosiu;, qui praeterea áuov ex ingenio dedit, 
improbante Kocewio ad Gregor. de Dial p. 168. Servata. 
vulgari le&ione fenfus eft: Qui tum, pacis tempore fici. 
licet, pe&us mulcet. . Sed cum /eyeio fcribendam uiv, 
i e. juéregoy, quod Br. quoque verum effe cenfuait, — 
V. 13. Üuvo: QAEyorre, Sophocl, in Oed, Tyr. 187. eadw 
9à Aura: evovéescá «s yllovc VuavAec, 


X. Ap. Stob. Tit. CXXL. p. 616. Ges. 505. ei 
Urfin. p. 203. —  wiQo 3 xn5sx. Cf. Jaffe ad Toucyd, 
L. VII. 75. P.5 I$. ed. Bip. Herodot. L. IIL p. 200.60. 
vk piv elxsía &» páCe xauk 94 sor& knot, ubi Valckenae 
tius fimilia dedit, noftro loco non omi(fo, — àqS eyxrM 
ew (ce nihil aliad. eft quam &$jSeyxrew, — Locutio fimilis 
£i, qua HerodorWi, quique eum imitati fant, palum 


ee 





£94 BACCHYLIDIS | 151. 


Oütuntur, Susa rok mero, Tot páMeTR bpoluc Jupe, 


quae cum fimilibus illuftrrat T. Hemfterb. ad Lucian. 


*"Tom. I. p. 3. Íqq. 

XI. Servavit Arben. L. YI. p. 39. F. O4 yàg kx wáewe 
&9Souíec xo) ewiupdeanc v0. xavxXeDoq noa] VxePeTe xod "yeAnih- 
Bev^ denà »a Tí bXAQoÓd C TJ» ry velita " x2 s(óc T8. eiie 
Verroótye, V ylveris xarà Ts. uli9uy..— 3:8. Baxxvoliue Quel" 
tyMusi^ kyyxa. x. v. A. Urfin, in Fr. Lyr. p. 200. fq. — 
Ad verf r. ubi vulgo ysvouésa legitur, Cafaubonu? haec 
notavit: »In primo verfu Bacchylidis ervoufvya habent 
»etiam membranae antiquitatis venerandae, — Non pof- 
se fum interpretari, nifi praepofitionem ix vel kxà adjicias. 


oO dulcis neceffizas, quae venir er oreris ex poculis... Nam 


40€ evopévy nihil aliud, quam voecuopávy et ópudiex, — Acce- 
» dam lubens sd libros alios, ubi ytveuéva, Sed eligant 
»«loGtiores. - 'Avéyxav vocat mellitiffimus poéta r5» Qeeviiv 
x» rae; cum, poto liberslius vino, homo fuae fpontis 
» non eft, neque mentis fanae, Hanc neceffitatem vocat 
»*yAvxtiav, quia erat aliud. olim ananea potionis genus, 
wcojus triflis neceflitas, Plautus Rudente: Periz potan- 
3:do opinor. Neprunus magnis poculis bac nolle eum im 
p vitavit. — Crede, bercle, Anancaco datum boc quod bibe- 
spei. — Haec Cofaubonus, cum quo conípirat Salwaf. 
pd Solin. p. 764. F. At nihil hic egiffe Cafeuborum, 
contendit gallicus 4frbenaei interpres Le Febure de. Ville- 
bruse p. 141. qui vert: La douce néce(fité. de. boire wes 
À peine en srain, qu'elle calme la coBre de Venus: fecutus 
autoritatem Scaligeri qui ad Tibull. L. HI. 6. 13. fic 
diflinguit: yAvxei  Kyfyxa etiopfva, xvAlxav GáMrus vuv 
"Kóreéc. — Ad perficiendam fententiam extrinfecus nihil 
àffamendum. àiyxy xvAbuiy pro potandi neceffitate a po&- 
farum ufa rhininie alienum eft, Blandam illam neceffi- 
"Watefn, dbi five aliorurh blanditiis, five noftri ipfius ani- 
^ni properfiorie dd rem aliquam faciendam impellimur, 


ehtavéries à Veteribus vocatam," pàutis attigit Palckes. 





V 
e D 


].15$1. —-— — FRAGMEN'TA. (^85 


ad Hipp. p. 262. A. B. Cum in toto hoc carmine fuaveg. 
illufiones, quae bene potorum animos mulcent, deícri« 
bantur, alienus videtur ab h. 1. fenfus, quem fecntus eft 
Vilebrunius. | Aut fallor, aut depravatum eft hujus 
fragmenti initinm , quod in hunc fere modum corrige 
dum efle fufpicor: 


yAvxsi  kvtyxm (svoufym xvuAxNS 
SXTwe: Suvuà» Kózoigoe 

bili? alSüces: 22 Qofvoc 

xaek neyvvuévx  Movvelo: joigoic. 


Blanda illa pozandi nece(J55as , ubi exorizur , onimum mul- 
cet grata Jpe Veneris, et. laetizia, Bacchi donis commifle, 
peclus. /uaviszer commovet. — Haec exprefiffo dixeris Ovj- 
diumin A, A. L. L. 237. Vina parant animos, faciusg- 
que caloribus aptos: Cura fugit stuulto diluiturque meros 
Tunc vemiuns rifus, runc pauper cornua fumit: Tunc 
doler et curae, rügaque frontis abis, — — llic faepe . 
animo; juvenum rapuere pucllae: Es Venus in vinis ignis 
ip ignc fuit. — Horas. IV. Carm. XIL 19, cadys — — Spes 
doyare novag. largms amaraque  Curarum | eluere. efficax. 
Vinum, quod Veneri favet, Jos Cbius ap, Athen. L. IT. 
p» 35. E. 3Herev woémonov Baeoylobzw lgsire» vocat. Eumri 
pid. in Bacch. 272, ofyev 3à. psxée! Wrrog ovn riv Kómpteo. 
9áAsu» verbum in re venerea inprimis aptum. 4sfcbyl 
Prom, $92. '"ayeíy S4Auti xag" Eger, 650, Ipdpeo féam 
eic 600 íé)aAxTU. Spes autem dicitur eaíyseS9.y, u$ ap. 
4efcbyl. in Choéph, 192. rhodo 34x15». Charite L. V. 
p. 80. 6. xej dx 9$ ric aie d9axes robe Bappácevc. — Ex 
Sofepbo vous 3a éso9axvoufvcus àAvi2: laudat Suidas in 9aA- 
móusvei.. Enflatb. ad Odyff. a. 167. río 92, 8ri. mi zouqe- 
ww lazüa Saieegi» Xfyn, im) 94g: 0006 eMe d vi - 
kys3iv éxríc, — — Denique Kéórgior iàxi; comparandum 
cum verbis Peli Sil. LXIII, de balneo, in quo viri rpu- 
Neresque feparaum layabantur: yz; iy Mee dtr. 
| " 





* 


! ' 
386 — BACCHYLIDIS  LISI.T.1523. 


V. 3. al9éeeci. fimiOet.— nl9óoaerv, kvataleve Efonvi oqouMe, 
elSóeeovroc, éguilvros, Hefych, —7^ V. $5. viroréra wíutes.— 
pteluvsc, curas mortalium elevat, wovoiérn. Hormefisnas Sa 
Eleg. V. 9I. dx 93 Qa9sfyc dvxilo xovporégac Miscógne. bvlac 3. 
àt hunc locum reftituit I/gen et Heinricb. in Obff. p. 48. 

Penyafis ap. Athen. L. II. p. 37. "méens Y dx ngallac kvíue 
dnv)eliv kansáOs, — — V. 7. avràc, fi fincerum eft, pro uóvae 
accipi debet. Qui vino fe proluerit, is fe folum urbium 
expugnatorem, fe regem et dominum putat. orar. 
€pift. I, 5. 19. Quid nos chrieras defgnas? operta re- 
cludis: Spes jubes effe razas: im proelia srudir inermem. 
Solliciris animis onus eximit: addocet artes. Foecundi cali- 
ees quem non fecere difertum? — Conrradla quem. nom im 


| paupertate folutum? — V. 8. Aóu.. Ex Homeroll. s. 100. 


U$e' olo "reolue ieeh xeyosuva. Ado;usy. et paflim, Er V. IO. 
povagroiess Soxsz. Plato de Rep. IX. p. 573. C. xai uiv dye 
G pt9ve aX) parvóptyoc xa) VzxoxSXrywxaQ OU vip AnSediron, 
dA xa) Salóv. broytuos? ve xe) bwión )vraTé; eive Kx ty. 
V. II. xeues. Haec fortaffe obverfabantur Horario II. 
Carm. XVIII. 1. Nen ebur , neque aureum Mea renidet 
in domo lacunar. — Alcaeus ap. zizben. L. XIV. p. 627. A. 
pseuaiges 3à. uépac Oópoc xaAxd. -—— V. I4. hv &yÓorrov, 
Aegyptun, ut terram fertiliffimam, laudat po&ta. Vide, 
«quae collegit, et hujus fragmenti tnemor, Baorrbiss in 
Claudisn. p. 133. — — V. 16. &k.. Vulgata leftio mihl 
quidem fervanda videtur. Verba, &c stvorroc ügueive: fud, 
seferenda funt ad jucunda illa phantafmata, quae po- 
tentis animo blandiuntur. Sic accepit quoque interpres 
galicas: Tonr Je plaifir Iul agire le coeur lersqu il boit, 
érualvovra,. lvy9vuotuevoy. Suidas. Homer. ll. x, 4. v2voc éxe 
y*oxsQ!c, wo Qete) beualvovra, ; 

XIL Arben./L. IV. p. 17$. B. BaxyvADsc 32 aei t6 
KWoxoe olxov Quefv* derg — —. Urfinus p. 202, — | V. 2.' 


59««' Athen. —. 4. 152.] V. 3. Paroemiscum effe, aà-. 


tluaTes 9. bya30. lrya98» boi Bnitat inei, eMtbenaent docet, 


|. 1152. FRAGMENTA, .. 287 


Ih noftro fragmento Hercules loquitur ad Cefceni, Tra- 
chinis regem, veniens 2 ut apparet ex Zenobio Prov, 
Cent. II. 19. qui, pofito proverbio , haee fcribit: ejrag 
. Vigdx)uasroc iyeáearo Tg.xpopla, € HeauMoog brupormje 
eavrog dei và» ohkíaw Xorovc, (l. KsWjoxoce. cf. pollodor. 
ll. 7, 6.) vo? Teaxivíco xc) ebruc slzóvree, — Hirtc dilcimus, 


patodiam illius verficuli, quam Zfzbesaen: profert, aeóté- — - 


paro) 9 kyaSo) üsidiv im) Gnirac. iaew, Enpolidi deberi, — 
siéx9ove. bene inftru&as epulas. s/ex95w. sb &yso. Sie 
ge. aiojen siveu. Hefych. ubi vide Intpp. 


XIII. Urfinus p. 200. ex Ztben; L. XI. p. 506. A.B. 
Mvupoveóe: 0à Tiv Bowrrixdly €xéQery BaxxvAlduc dv roóroig, srotcf- 
psvog vüy Aóvyoy sre)c moie AuocunÓgoue, xaAlv avroog bx) £tvía* 
e) £oliv — —. llli fcyphi Bocotici etiam "Heaxasarixo) ap-- 
pellabantur, ut A;Detaeu; vult, ab Hercule, cui adver- 
- fatur. Benzlejur , qui eosdem ab urbe Heraclea, ubi con- 
. ficiebantur, appellatos dicit, in Diff. de Phal. p. 64. 


XIF. Servavit Dionyf. Hal. de Cool T. V.p. 30. 
ed. Reisk, Primum. verfum excitat 4dzbesm. L. XIV. 
p. 631: C. et feriores fophiftae paffim. | Urftis. p. 202. 
Aclieuus de animalibus agens, quae fe ad pugnam exci- - 
tant, o2 3fovra:, inquit, TOU weecyéevtoc ual igoUvréc" oy, 
S2eac d'oyov 000" kagoaz; in H. An. VL 1r. Male quidam 
de Simonide cogitarunt ap. Lucian, in Scytha $. 11. six - 
Sigac tolius, eà2' Rufnàde dpyov, dc 8 Kee Que. Omiffo 
fpyw, ut in proverbiali locutione, Zfchilles Tat. V. 12. 
pP. 207. xá^Ao yàp na) wAovToge xe) leuc sl evvqA9av. dni 09, 
6bx, £pac ov). kvaBoAie, ubi vide Salmaf. — ovy, ibgac 


kxus dixit Sophocl. in Àj. 8t I, ox $ópitg irysiv,  Euripi- 2v 


. detinOreft. 1292. quae attigit Valcken. nd Phoeniff. 591. 

p.221. — V.2.'Ireac.. Minervae nomei apud Doeo- 

tios, Paufan. L, M. 9. p. 228. IX. 34. p. 778. et 

"'Theffalos, vide ^4berti ad Hefych. v. "irevía. — Eodem 

 cegnomine deam appellat Léonid, Tar. Ep. XXL. —— 
4 1 "4 ! 


) BACCHYLIDIM : L19$2, 


 XF. Ap Plutarch, T. II. p. 36. C. »pi fimiles fen« 
tentias vide. Urfin, p. 203. 3uaà funt ignavi, nullius 
pretii homines, ut in Scolio Praxillae XIIL 2c &ya9càg 
QíAu, Tv Quy 9' léyov. et frequenter ap. Tbeognidem, 
Cf. Palcken. ad Phoeniff. p. 365. 


XVI. Gewens Ales. Strom. V. p. 714. 9. ubi peffi» 
me legitur às xe) Aa. quod dedit Urfis. p. 204. 
"Weram le&ionem fervavit Eufebius, qui hoc fragmentum 
.. ex Clezeure laudat in Praep. Evang. XIIL 15. p. 678. 
Quo fenfu dii àwíri; dicantur, equidem ignoro; fed 
de Gnceritate leCtionis dubito. Quid, fi Baccbylides cogi- 
taverit de loco Homerico IL s, 341. eU yàg eirev é3cve', od 
wívoue" ai9ewa oivov* ToUvex' kvalpové; alei xa) kJévaros ware 
Mors? Nonne probabiliter correxeris ; 
na) &vaiptor , xoU03» lyDpoixoic IxeAon, 


Cicadam dis affimilans /macreos Od. XLITI, 17. kwa9ke, 
kvoipóenoxs , ZyeD9üv ei soie ÜUuew;. ubi apte comparant 
-APlusarcb. 'T. 1I. p. 167. E. Apud Herodotum Ill. p. 209. 
3:0 doeipor x) eapaldtc Aegyptiorum a CauEie rie 
dentur. : 


XVII Ap. Clos; Alex. Strom. V. p. 687. "T 
dresec à if éríeov «oQic, Té vs sáAa, TÓ Te vov, (x6) Baxxvs — 
9i 5v vois IIaiieiv *. ovdi yàg jgerov kibiruv bméev móxac ittv- 
e Pofteriorem hujus fragmenti partem ex Clemenre 
Jaudat, T5eodorer. 'Therap. L. p. 477. unde haec fepara- 
tim pretulit, prioribus omiffis, Urfinus p.204. Verba 
paulo obícuriora funt. Priora illa, $regoc i£ éríecu esq, 
proverbii vim habuerunt, ut apparet ex Cyrillo L. I. c, 
Julian.: Atqui illud in praefenziarum dixiffe operae pre 
sium exiflimarim, quod vere a quibusdam celebrazur pro- 
| werbium, Sapiens alius ab alio. Manifeflum aurem, 
quod poflerioret & prioribus didicerinz, er wom priores a 

pafterioribus, — Hinc verifimile eft, noviffima in hune 
eium. accipienda efie, ut poeta M difficile effe, 
. nova - 


Xo o 


/ L 


152.1135.  FRAGMENTA-.- — 989 


nova riec: ante di&a reperire, five, tanquam per portas 
2 quasdam, sd ea, quae nondum reperta fint, aecedere, 
Longe diverfe fenfu:aéyo, jbrro apud tragicos dicuntur. 
^ $4. 153] XVIII Clement 4ljex. Strom. VI. p. 245.3. 
"ubi corrapre- légitur ig" eler, quod Urfmus et Stepha- 


4f: ethendaverant; —— V. 2. «8 Saluev Mix - vgáseovra . 


irm. qui in fine 2va; exhibet. —Sopbocles Antig. 1211. 
role Jà ewysíneauar Qon, dyxógecs Béenc ut. Zirchiloch, 
di XIL. éxoloic byxvefeerv leyuae:. 

XIX. Cod. Vat.p. 201; Edidit Reisk, in L Anth. p. 62. 


nr. $38. Vi&oriam deam poéta invocat, ht fibi in cer- 


tamine mufico palmam impertiat. — V. I. Níxa eft ifs 
Cod. idque Br. reftitui juffit pro Níxy, quod i in cóntextu 
: dederat.  Vi&oria Tijaavroc vocatur filia fecundum 


Hefiodum in Theog. 383. qui Pallantem ex Styge Z4, - 


Níww», Ke&roc xa) Bíj» progenuiffe au&or eft. Cf. 4pol- 
lodor. 1. 2. p. 6. Victoria etiam Jovis filis vocatur, 
tum nihil diverfa & Minerva — Vide Zfriflid. Hymn. in 
— Min. p. 29. et Werusdorf.. ad Himer. p. 717. fq. Au- 
. Fora ut Pallantis filia Pallanzias di&a ap. Ovid. Met. IX. 


. 440. et Luna TláAAavroe Svyórue , peyaSupsrao &yaxres, Wb 


Hym. Homer. in Merc. IOI. nt probabiliter emenda- 
vit CL J/gen, quem inprimis vide p. 387. fqq. — 
V. 2. Keavialov. Cod. Cranaa 2fgsc Atticae, Srepb. Bs, 
Keamwuoi, - T) iOwixiv, €] ud» Tile Aaxovndio, Keavaéryc, die 
Kaev&ryc* sl 33 cic Arie, Kgavaixc, ec A2waie. Vide 
Inc. Hoiffen. p. 172. et Alberti ad Hefych. T. 1I. p. 338. 
- V. 3. br óvreóo Cod. — — In Anal. kSéguar: contra 
«od. fidem, qui A9éguae; habet, quod. reponendum. — 
JMaóeay Cod. — V. 4. Kuópu k. BaxxyvuM3uc, Cod. Prius 
Reiskius tueri conatur. Aem in marg. apogr. Lipf. 
. emendatur. 

XX. Cod. Vat. p. 150. Plapud. p. 419. $t. 554-W. 
Urfsw: p. 204. "Xxideifiuf Zephyro, qui ei grana 
purganu fecundus foerat, facellum dedicat. V. 1. 2. 

; m^ : 


/ 


Lj 


90  TIMOWXUS EPEARAMMA |, bif 3 


;Suidas laddat in syraroe i.e. Jeewrude, aórrsie, — Ce- 
faubonus in. EeGt. Theocr. c. XI. comparat boc Epigram, 
30a cum Theogcriteis Eid. X. 47. ut frumenta .dicaning 
per Zephyrum jncremenium.accipere, fs rempeflioa fwerine 
decifa. quae Columellae verha funt L. 1I. c. 20,. .. Apnd 
eundem haec funt: 4r. ubi pajeis immi[la funt frumenta, 
syuro fepareurur: ad eam rey, Eavonius babgrur eximinug, 
jw leuis .aequalisque aeffivig menfibus perflat. wbi 
Schneiderus p. 123. in noílre Epigrammate sryétáre 
corrigit, Facit huc Hower, Il. s 499. Íqq. 1], ». 590. 
JSoseucvti xónapues psAavéxeosc 9 lgkQu3o,, Ilyorg vnà Mryogy xai 
puxporrigos ipei... — BoáJeo; Cod. — n.Anal go2es. — .., 


TIMONIS MISANTHROPI ^ 
EPIGRAMMA. 





in Vat. Cod. p. 252. et in Planud. p. 21$. St. 
317. W. fine auctoris nomine proftat. pfi Thmomi 
vindicat (xa reUro uiv ajriv (ri Oüvta "wrrorgufvai Abycuet) 
Plutarch. in Vit. Anten, Tom. V. p. 1538. ed. Bry. et 
Au&or Anonymus Vitae Platonis, quae e Cod. Vindob. 
edita eft in Bibl. Liter, et Art. Fafc, V. p. 14. — 
V. I. kwojhiRac Qvxsv. De morte violenta Tbenift. Orat. 
"XX. p. 234- B. óxmína óc ráxiuta vU Ditps| Tüc Qésedlg 
&reAó9we, oUn krojbituc oU0À deoexáeac Eri xaríyovroo, kAX 
ajro) XaAá avro; &:) kvívro, — Hinc apparet, non opus 
effe emendatione Cua/auboni, qui in fchedis krojMQae 
notavit, — V. 2. ovvoua. Plari. ét Vat. In Vita llaf. 
Anonymi: Tí; 3! dv e) v. — Pro seóese3«, quod. veteres 
editt. offerunt, Srepb. stíeys9s edidit. — Vat. seóeo/e&. 
C£. Ep. Leonidae Alex, Ep. XXXIX. . , 


GEZHADECQ RR UD ecnuio 











L5 ECL | | $C O.LJA. 29t 
o9 cap ^ Dad j: .G: 9. L J ^. 


E C ruat . ?. £s 





S) NI GC 

pos xbi multa Seolia, T vetuftiflimis. pottia 
compsütz, laudat, L. XV.-p. 694. A. inter. varias dé 
-ement carminum nomine -íÍententias maxime "probat 
£am, qnanr fecutus eíh £írzemon. CafJaudreus, qui 4xonbv 
mppellasum ait, quod non.ab omnibus conwivis, neb 
certo ordine íervato.caneretnr; quicum confpirabàat 
JDicaearchus: b» và sep) uoveiadiv icydvuv, cujuo lecum, fed 
anutijom, profert Suidas in^ Exoxd» Tom.. lll, p..334. 
(Vide Buretre in. Plurarchi: Tra&. de Mufica,. Mértoirea 
de l'Academ. des Inícr. T: XXHI. p. 95. quilota vete: 
rum diligenter collegit.) Ali opinabantus, t exoX. yocari 

faTÀ TOV js DUE: Tgbooy , detis €xoXàe 93^ AFypvti Y 
và ly ak lyripbzdis eva; exox,. quae Asbenaei vérha funt 
1. e. ab Eujfatb. ad Od. M p. 276. fic expofita: xard 
TiA MEAoxOLaG 'vépov , àc, ola sic, ej regh; «090 lleve 
WaAoixoTspov, kAMk mtixlDue; lexo^uscro. Haec fortaffe du&a 
Iunt ex Didymo, quein fcimus in tertio rd» evpxbeiaxliy 
* libro varias hujus vocabuli etymologias dediíffe, ex Ery- 
mol. M. v. wbi Hori fententia: expromitur, minime 
vera, kzà "Toy ps96os8: xa) exoA lg ExoUti TÀ ale9wryjeus 
Shec9u; Plura vide ap. Iiserpp.' Pollucis VY. 108. ad 
Hefycb. V. exo, et Zndr. Schorrum ad Procli Chreftom, 
p. 45. fq. Cludius, qui Scolia, ap. Azbenacm fervata, 
eem 'eft in Bibl. Lit. et Art. Fac. I. p. 5 4. fqq. 
et Fafc, Ill. p. 32. fq. carmina, éerto metto confcripta, 
ég5& fuiffe nuncupata contendit, quae vero numeros ba- 
berent kr&xfos;, ekexó Ejusmbdi carmuna cum in 
conviviis praecipue ufurparentur , fa&um effe, ut exoxà 
fynonyma fiezent. rei; tapsoloidutne. Prodi in Chreft 
p. 10. 0^9 2E guoudy foe yievp rapi vodc srérove ^. 66 wifi 
eapolnov 4e5' ór« xaMUI, Schol. Ariflopb. ad Velp. 183.1. 
eneoh 7à sqpseis, ione. PNICHMS ex . cujus : inedisis 

a 








393 : SCOX1A. 1.153. Sis4. ] 


Obff. in Terentianum Maurum patticula decerpta le. 
gitur in Bibl. L. et A. Fafc. V. p. 21. fqq. Scolia nomen 
accepiffe putat a pede Scolio, i. e. Amphibrachy, in illis 

 carminihus admodum frequenti, ut animadwesterunt 
Intpp. Prodi l.c. Cognominis caufam inde repetit, . 
quod omnes reliquae partitiones; praeter folam Amphi- 
brachi triplam , re&i five égJà vocentur rhytbmi. Vid, 
KExym. M. in Aexjonxbs.. Illis igitur oppofitum rhythmum 
appellatum effe exou^v. — Ceterum illa Scolia maxime 
probabantor veteribus, quae five exhortationem habe- 
gent, fiya. fententiam -aliquam vitae grilem. — Ares. 
p. 694. C. - Vide, quae de his carminibus dixit KJers. 
ad Tyrt. Differt. II. p. 237. fqq. 


(q.154.] I. Piraci Misylenaei fervatum a Diog. 
Letr:. XY. p. 49. sà» 2à qdopévev aóToU páNera sPjexiuues 
vá 'Exwra — — — — Repetivit Brunckius cum reliquis, 
Scoliiaa ad calcem  Anacreontis an. 1786. p. 83. — 
V. 2. Ed. Steph. in et cod. reg. in cujus tamen marg; 
- ser) notatum reperitur, — V, 3, paulo impeditior fen- 
- ientià corruptelae fufpiciopem movet. Gibbertus JFake- 
feld in Sylv. crit. Tom. V. p. 25. corrigit: meri» àe 
PTT qieeg. Jik. evéparez Ana: AuxÉp.s Sov ixovea xgadÍs 
 véwum, — nimus duplex nibil, cui confidas, lingue effatur. 
Comparat Horatianum: Pof effert animi Syotus interprete 
lingua, A. P. III. waseen et «gadía fimiliter junguntur 
' &p. Jbeognid. v. 355. Texe vée»* yodleeg 93 78 usluyev odi 
—— 'ésíe9u^ AnMi Tti TeMÓn étvríey xeadis. Ad fententiam 
vero inprimis facit id. v. 9 1. 4c 93 ug yAweep iz! xni 
y6ey, ovrog &T&iPoc Asnéc, Kóey *. ixSeic Béarteec, M QA ev. 


IL. - Ap. Diogen. Letrz. l.c. p. 48. saeye 93 evitri 
épigiiv suu, wfiy — — — V. 4. ytéurix c 9)e3o«. In hune. 
modum TLucyd. VI. 11.: Lacedaemonii cogitare debent, 
(su vebtp Pm sup viv, dv Séwurroe, €doavrec dpüc và eQértpes 
dprgezie eo Síeorre, — Hoc ipfum Scolion refgexifle vide« 


we 








* 


$£ 44. s» T $0O0VntA. $93 
. tur Cratieur — Pies (eQiüe xp) , Tb "ys Saphy seedyià, éi 
'audv EN beim sj r[2eg2ii ——. quae laudat, ubi formu4 
jam, 9à wp. so. 36694, illuftrat,- Gasacker. ad: M. Anzom; 
VÍ.p. 171.B. Vide pràeterea T. Hem/ferb. ad Lucian, 
fon E P; 485. fq. et: ero in Hippol P 24 r. 


. Ill. Ap Diogen, Larre: L. I. $5. P $3.. in Vita 
Bisusis; rü» 3i adouéyay nivei siooulugos Táds * pe» - — 
in volgara. fcriptura aive urge offendit I. Cafaubonus, 
, qui & xs érge corrigit, Amprabante artum Gaudio, 
" i& civitate deformato e afflicla mastee;. Male, 
Senfus effe videtur: Civitas fj displicuerit, eam relin. 
ques; f vero in ea manere volueris, omnibus placere ; 
et ad reliquorum civium mores vivere ítudeas. ^ Hoe 
tibi multum gratiae. apud eos cohciliabit, At hoc fierj: 
pofle, ut unus omnibus placeat, negat Tbeogmis v. 24, . 
- kereieiy 2 oim mát. diei 3ómump, —- ed) yàg ó Ze; QUO — 
dev aérruc dybévst, ovr Ávíxp.. Cf. 779. Ííqq. Hoc ipfum 
$colion expreffit veteris lapientiae ftudibfiflimus Euripi- 
dts in, Medea v. $42. xp 939. Ebvov. niv ma stet x me ai) 
mát QU) hgriv puc, áqri. n9Jádyc. yeyéc Tunghc swaMraqe 
ieri» kua9ísc Óee, quod nemo interpretum animadvertit, 
Eadem. fortaffe obverfabantur Tragico, cam in /icmena 
feriberet : $ kn kobensv toic ugavovei* avrS yhp AofAig 
— Anean. ap. $rob. Tit. LXIL p. 235. Grot, —— V. 34. 
Janis Z 4rev.. Mores fuperbi, quales eorum, effe exifti- 
mantur, qui rà xo» »épipa non curantes, fuo more vi« 
vont, faepe graviflimam noxam acceperunt. djéapie ^ 
ut ap. Herodor. 1. 80. p. 49. iMduopee3m. — VII, 39. 
pP. $29. kii» ed ^4 |ias — Vide Maittaire de Dial, 
p. L19. C . 


IF. Servavit Atben. XV. p. 695. À. ibdobenll 
 Jongioris carminis, flaei fortaffe, habuit Hernord., 
Mar*in, in Var. Le&tt. III. 12. p. 65. ubi horum ves- 

, to uM a 


$94 $GOLTA L154.9.7551 


fuum fenfum, explanat... Metrum.eft Alcaicim ;.it9 pri- 
mo autem veríu poít.i« .y&e omiflum vocabnlum: trifyl- 
labum, proprium fortaffe:narmsen. Sententia eadem, 
quae in'Scalio Pirzaci ll. fed magis exornat» . Hirie 
profecit -auQor incertus [eüsridrum ap. Stoqeuin dit 
. LIX, p. 227. qui certe nn Callimachi funt: "nc A này 
Sé) TAY "rnb TÀÉc 'VHe Meg, s ufirde, ' ésri, '"à PON próa- 
pay. Oppian. Mal, V: 348. Lucretius M. t; ,Süadé, marl 
fnagno rurbateibus aequora. ventii, E rerrd niagWun al- 
perius Jpetlare- laborem, Cf. Tibull. L EL 44- : fqq. 
Verba, xi wiaéum» Wxo, ff Quis poffit, repétünt praece 
dentia, «t 7; Déuxiro.  waMiuw. sj Dévmpuie. á TÉ 8. ratià, 
qua quid efficitur. Hoc fenfu vocabulum paffim occur» 
rit ap. Pindarum. —. Zriflopk. in Vefp. 643. 97 2] ei vav- 
Tola, m Mx El; &xé$év£n vaAÁuaQ. Quod vero n ' hoec 
' eerficulo eadem res bis dicítur,' non valde mirabitur, 
qui fynonymorum ap. Homerum  tragicosque ^ po&tas 
cumulatiohem meminerit. — Vide Sjanbem. ad AriffópA. 
Ran. 1189. et Szanlei ad 2efebyl. Cloéph. $. Haec 
ejusmodi funt, üt accedere nequeam ad fententiam 
do&iffimi P'akfel. qui ih. Sylv. crit. Tom. IV. p. 63. 
&t tautologia vitetur, vertit :' $i quis babeat, unde vitam 
e furtentare po(fi. — P. Leopardus in. Emend. L. XII. c. $. 
badem verba vertit: $i quis quear et arrem babeat ; quod 
magis probandum. — — 4. 155.] V. 3. Hine expreffüs, 
W akefieldio monente, Horasii locus 1. Epift.XVITI. $7. Tu, 
dim sua navis in alto efb, Hoc age, ne muratd rttrorjum 
je ferat dura. Unde idem cotrigit: rà qéglóvi rMxes 
hire, five. ny dedeofeg refxuv Éu^ bog. Equidem in vel- 
gata acquiefco. và zapióvri, ávflu fcil, ei, qui Yn pons ver- 
fatur , qualicuique venio. uretdum cfl. idem eft^ quod 
vulge dicitur &exusie3us Toz; sapevsi, ut ap. Telenem in $rob. 
Flor. XCV. p4 523... Vide, quae: — aus ad 
Spi in Hebr, XllL 5.. 


KMó5i JAdQOLnIiAsm, ' "uk 295 


boc. "Habet 'etGBesemmblEs X. p. 594p. Es-e$hiho-Ell 
fischius ad (Qd. w pal». g.»—— — V. 3. sita 8 Broadxk 


, ditum eft, —- V, 4. sieiYóvra nAtlegyra wàam viaium. — oévrod 


Enfferb. Hermaungns de .Metiis.L. Hl. gs 415. verfas ita 
diftigxit ,: nt. 5 id ernts. in T girimum 
Sgoliis obvium: MI. LA sid """ 

so Q54)S98 409: facie et: D. ferre, «d ru NN 
QUU eg erj3oc, Ajuabya,. ErwTa cy YF us qu, 
S €—" dba y nier xáAn. " 

JA 2S E Eigen »onjógiv ian , dei 
yy, i dois vic 3o Ixaeros, ad. pluMvra. pertinent, Jd ira, ut 
quafi eorum. oljirus, gem operas à his vexbis, .àv qoyv. Ne- 
quea verre Latjuo ertione Alienum. ei ) ifla fi verti: 
wrinem, quulis quisque ffr . poftquare: pyelye, aperuilfes 
zum demum mentem licerez cognofcere. Quod ad metrum 


suiiten; duogrioes aestus Pbilaecei funt pete i 


sm P". A Pl 


s, . 
n! 


«bulo en i: ul uae Vu & au wu ouvJ ug n d 
Terdths: eft efidrfimEicui dimetér, ej jus in prirho erding 
ara jaeffos « eft edm jaeiu BE ; 

2i e. 8i * M. SOÉESN ael * NS . 


v3 e we DE CEDE: 


. e BS 


Qyartus. "denique duas ;ordines, habet, primum lógsoe- 
sio tertia aríi finitur , alterum d licam du» 
glice 44 .. ED 4 A ' 2» 47:0 Es 


. lí MA BEL LLDECICECLELM ] 
Sententiam Euflasbius «omparat cum. fanda. de Momoy 
qui Progetheum repreheuderi, i ári wAácag &yDgumoy, uà. 
freecéxhugo TP epión xe. YÓAQS, ders NUES avrEv QAÉ-, 
siga Ts Qelvec AUzOU, kA dirt xteilogeva tlyaa. Scaliger; 
boc Seolion, admovit Preper?. p Ji. 9. [^ prima infelix, 
fingensi qerra Promezbco ! E parum cauti julonis. egit 
opu. Corpara dijponens nee. non vidis in artt, ,Retla. 
animj prium, debuis. cffe vja... x 


EID ben. L. XV. p. Phil . Hic. PME 


' meiyeireett «cosrigit p, 416. ut metri ratio: poftulat. 


T 4 


N 





296 . SsGOLIZA. I-r944 


Jdem [yea quod i in praecédemte Scolio,. al '$aod 
ultimus verfus non in dues da&ylos, fed. im ordiniesk, 
M Aot UEM IS pie eM 5: ) m Rh Pes nies 


t HENCE EC AS D M 


Hujus Scólii fenfam explicat Sidar v. 4 Aerbédgety "HN 
Erat enim Leipfydrion locus in monte Parnetló; quem; 


. Hippia Athenis regnante, Alemaeonidaé cun aliis exfu-— 


libus communiverant. Ibi cum püpna faperati effent, 
boc in eos Scolion cani coeptum. Eadem narrat Ewffarb, 
ad 1l. p. 351. 1$: omiífo ultimo Scolii verfu, et Fic/ycb. 
ie Anviel.— Ezymol, M. in ^t&enbelela uáxy. "Conf et: 
jam Herodorum L. V. 62; p. 401. — V. 1. ejétudlerejos 
Etym. M. — Vw. E Idem: éxóv" Betev o. Taoo. "Sii-. 
das: ónis d. s. * Sem. Arbenaei lectio elegsritió? el 


' FII. Nobiliffimum lioe carmen legitur ep: PITTPNEN 
L. XV. p. 695. B. .fine auctoris nomine. Calliffraro aíe- 


- tit Hefych. v, "Aguadiov ubAs. và ie) "Agiol/n moni». exojubr. 


Jw) KaAXerQ&rov oUrug üAtynY. Ad yerba và» ' Ae bluov. gie, 
4Ariflopb. in Acharn. 977: Scboliafles laudat vert 5. 


erar. "Aeuélis, etri sou ráDvxxue, idque carmen àv voi, 7E» . 


serüv evvbJee decantatum "elfe 'aít, De Harmodii et 
Ariftogitonis, tyrannicidarum, fatinore, cujus laudem 
in dubium vocare conatus eft Herodorus L. V. 5 $. inulti 
commemorarunt. - Ariflotelis Polit. V. 12. 3sflis. 1L. 9. 
Thucyd. Vi. 54. Íqq. ubi vide Intpp. et Falcken. ad He- 
rodot. p. 398. 66. — 1t hoc quoqueScolio metri tatio 
es eft, quàm indicavimus ad Scol IV. — V. 1: "£v uóerewe 


Hinc apparet, conjuratos tela abdidiffe in myrti ramis, - 


quos, qui Panathgpaicis inteteffent, geftaffé probabile 
elt. Robertus Lowibiu;, quí bene de hoc tarmine me-- 
ruit in praeclaro opere de Poi Hebr. p. 17. ed; Micb.' 
comparat /friffepb. Lyfjflr. v. 633. x« Qenien à Ec oW 
, Miri» dv uóprov shaD , "Ayephen V lv voi; émeg dic "Apre 


qitzow,. tbi Schol: etre yhp brà uoceivnv under vh Er. — 


bl 





Lss.". 156. 8S60LIA. 29? 


. Madii com dr vijetrbe xeréfan. : dem fafpiéatur, hing 
' deztaíie .du£imm  rhorem, .at, qui in convivio cantaref 
Scolion , ogrti ramani. mar teneret, ; Pluzarcb. T. 1T, 
p.61$.B. (2. Defotma aD pro »AéX. ufurpata vide, 
Suimaf. ad Stat. Regill. p, 115.,— — V. 3.: Vulgo saga 
xét4». ..Genninam ledjonem,.una htera deleta re(titus 
tam ,; habet Lot, ——. V. 5. ovre Ts. víÜvuxnae, Arbor, 
. ke&io 2 BDr.poft Lotrbism recepta, debetue Scbol. ris — 
finpb.. in^ Acharn. .9Àg. .. Haec. refpexit. Ariflider T. L. 
F $0. ed. Oxon. xaA»». 23 sy i» exciiie etra: tAguédioy £n, 
air) re víOvyxaz Myorrat, .. Ex hoc loco cólorem.- duxit ] 
.auGor Epigr. inter dés. DOCEREVÉ- eux Aser, Dede, 
paráfuc V lc pstopra  xulgare , Ka) valer panápor. . vuteve Sáng 
bà e2AAji. ——. V. $. .Queiv và» de32às Ausuiósn cgben.. Orio; 
. Ínm epithéton omifit Lotwsbiu:, quem Br.. fequitur. Ds 
Aschille in beatorgm: infulas delato vide. Plaros. in Conv, 
p.179: E cui praeivit Pisdárus Ol $. 143. Idem 
Nem. ..:32. Diomedem a Minerva inter immortales re: 
ÍIatum narrat, ubi vide.do£tum Scholion. . Hinc in infu: 
la:Diómedea pro deo.colebatnr, nec non. ap. Thurios et 
Methpontirios, ——. Vz X f. dv 3wlex, in Panathenaeis, 
fecundum Thucyd. 1. c... Vide Perizos. ad Aelian, V. H, 
Xi.gi1,—  $.156:.] V. 14. "Aneroyetrav, Vulgo. et 
veri. (qq. sravéryyy et FOE quae Lowrbius emen: 
davit. : 4.377 ^ 4s H 
FIL. Wien. ix p. 694. D. s Videtar canticum 
n tile Aviso cujusdam: poétae, cui victoria obtigit in Pa« 
»usthenzicis ludis, :in;quibus praemium vi&oribus dab». 
$tur-corona oleagina, . Decerpebantnr. autem rami ey 
smoriillis, quae: in arce erant, et quidem im Pandro& 
»templo. "Vide Méurfii Cecrop. c. XXII. Sic Scolii 
»verba intelligo, víxsv: B3osav. ci. 9s0.,. Qégerrse, vaqà Tiv -— 
»3Jpev. Si quis alius.eorum eft feníns, hanc non affe- 
»quor Certiffimum faltem mihi vídetur hic neque de 
. pMarathonia pagna , nec de Pane. Phidippidi hemere- 
i 00015 








: 498 se 61927 t S994 


edrome obvia "fao, Quent rer Herodotus hase. 
3p.486.'egi. Schol/Pindari Pyth. HL 138, haec hm« 
»bett séoHeec ykeÀ Tli 9D: Dd; déadrbo 6 rrhoasedibundg 
S?kéxuiuubiee viv vag9bvav QQUlF do Trike. "Aexidiis ddl 
$iiuc reU , uavgle-ueyáxzo rni y. eopstiy Xaskroy béooqu.vegt- 
sx. ' Quod quatuor: primis voces 'hajus fcdlii ew 
»paemnis im Pindari quodàmi'cantice eodem: 'qdo. hits 
s ordine fuwint, inde non/fequitar, Pindaram hujascé 
s'paeahis auCorem effe,2quod, .q8 eum toues-laudgtà 
sy Athenseus-non ignoraífet, ew fi carmen hoc in Pindari 
jnielicis legiffet, illius nod fupprefliffet. nomen, fico 
»nec Hybriaenec Ariphronis. In deorum compellatio« 
$;hibus religigíae quaedam! erant formulae, folennia. 
$verba,'a quomim:ritu discedere mefas,  Nultuu eredi. 
$ derim Pani: cantatum fuiffe hymbum,: à quo:dbfuerind 
s; haee verba z. Tixv "Aexasíac uebéus. ^ Orphiri hymui.sliwi, 
$igéderis feit ,, ubi'de diis trsduntur, quae [dlisoiniriaq 
»tis noffe et audire fas erat. : Orfhicus Parc glanecdiA 
pverfus a Pane vulgi Graecofirth. .i.:Hic Arcadize: suusial 
»conteritus : .iilum: Myftae invodabant'sdpan?s, x6r ddkkel 
xev, 133 xS6vh wuuBaelasu, xat sve É9áverev, In.Oopkseii - 
o hymais intepri funt. verfus./HomericE, ut. ifteobzaipbst 
dyTlosel9no», cyauiox s, wsasóxujru, quem"Honterus, ut^pl&-* 
s rimos alios, ab-antiquiori. quodam po£&£ta fnutuarus.eft; 4 


Haec Brusckius contra. Schneider, ut mihi períuasleo; 


disputat, qui in Colle&, Eragm. Pindàrz p. d 9. TidSco- 
Jdion Pisduro»vindicat, idque in; Panis, quo dace Albe« 


— güenfes Perfas.devicerant, laudem; cen(eriptum pxillimat, 


Hermannus de Mexris p. 414: acate; perípexit, duoibia 
Scolia temere conjunéta effe, quaruin-prius ad: náetum, 
iliud in Scoliis fehema (vide ad Se, VJ ita conftitbit«--.. 


d Tàs, 'Aenatíae uélav xAeersd:, "us casts ts 
ts. e épais Beeuías; vwd , véudaasoy SES See 
t6, * vshéreao 9 IS dx duet co o cse 


^M. 2 Mo i ddoeoehvan edet. mexcapitívac. Alti! 








L1561 (2 €&5LT1a2 204 
Qdétuor priores'ap! Drsckiári vertes da: dues Philsee 
eots-bardéca(yliabos dispefcendos effe; jam Kalckenerin) 
per(geuaraf ad Phoesif.:84. p 3Do qui etíam:ysncenas; 
Aniani s mobir. od/i, reffimnit: épurrh.el ix' emendatione 
Qajaubeni, cura. 3nlgo Sepreres legati. :.:dio epithepel 
adAvpállitum ernaric Bigdorar ap. Athen. E11, Laeti 
"et, €yxxap ivdárein, . svovQópere "Aroxv;" Qus le 
éexserüc vocatur Arcadiae deus, ap. alios. eft eweryeio, 
ap. Orpheum Hymn. X.— V. 6. ap.Airkenaeum. corrWpte — ' 
legitur ; Qe Mak eve. bnrais vira. Novif(imsm vocepr 
nihil aliud efle, quam dleprav atam praecedentis. legio. - 
pem, ftatim apparet. - Ea. omiffa. et. metram falyum fj 
et. fenfus optime procedit, —  Akgrom, Seplien "we 
panni menge fic nefricue: i 


32^ 3 .* ""* 
vasto — bugyregry sai: Bgoviéuse e, 000 Locos zs 
A, xa vicq..$$e€ay feo; Qposrte AN 
e Qt : eaed Tieuleéesu à iA» * avit v E ZEIT, 


Verfas' funt "Bhalàtcel;" brefenjier eft iap, 2rbenzemm. 
Ultimi verfus fenfus mihi quidem obfeurüs eft. Ceterüm 
duo haec Scolia j&tn re& diftinxit dé A Natze dans les 
Mémoires de l'Ac&d: des Infcr. T: XHE) p. 514. Et 
nuper Cl. Iigese in Opufc; variis: Philolog. T. IH. p. 75. 
qui in di(tinmuendis:et emendandis: verfibus nihil fere: 
ab Hermanno discrepat. WV. 4. et. go. legit: vyesiisdd, 
ld né». 2 ss " 


- SIX, ben, lc RW dias  Hajps. carminis. mer 
gram t paucifürpis Ammutatis , reftitutum eft ab Here 
gnanno p. 414. — V. t. ubi vulgp 2 aea legitur, RoR 
- hujus tantum vocabuli ultima [yllaba elidenda, fedet 
iam praecedentis, Tertoybysi! Avace! 'ASára, Vocem 'A94g 
omittit P. Leopard, .qui in. Emend, p: XIL . c. 3. hoc 
Scolion cum íequ, ex Cod. profert, M, e et 5. Vero 
jongendi funt: $c Sd OE 


ta. aires bite, ei v uà emtíp. "al. 





' 468 scotsoa; ot ALOA 
 sdrome obviam: fa&o, tuisnr rem Hercdotur- dame 


3p. 486.'agi. SchoL' Pindari Pyth. 4L 138, haec hs- 


— ;jbett méeHieée 9ko. 9 Tiv 997 Iud; dpadeie 6 riineedtuneg 


( 


Srxixwtimukine Tí» wag9éveav QuUiE T do: Tie "Agxisdti . AiDlervg 


$Y&ue TOU , uavelc- pey&xso érall ,- eepnyly Xapirev hésuice. vest- 


sé. ' Quod «quatuor: prifiset voces 'bajus fool few 
»paeanis im Pindari quodámi"cantice eodem-/quo. huc 
sórdine fuerint, inde non:fequicar, Pindaram hujyaso 
»paeahis: au&orem effe,»quod, .qUii eum. toties laudgt) 
sy Athenseus-non ignoraífet, e€ fi carmen hoc in Pindari 
jnielicis legiffet, illius nod fuppre(fiffet: nomen, fico 
snec Hybriae-nec Ariphronis. in deorum compellatio« 
pibus religicíae quaedam! erant -formulae, folennia 
$, verba, a quorum.ritu discedere mefas. Nullam «redis 
s deri Pani cattatum fuiffe hymhum; a quo:dbfoerinà 
s; haee verba z. Tixv 'Aenasíac uebéus.: ^ Orphici hymuu sinet 
jigéderis feit, ubi de diis tràáduhtar, quae (sliitkiag 
»tis noffe et' audire fas erat: ; Orphicus Parc. planerdid 
j,ver[us a Pane vulgi Graecotirh. .i::Hic Arcadize: sutsiai 
» contentus ; .iilum: Myftae:inmvodabans edpmpy 306 ddkkel 
x1€xv, 193 wS6vh wupBaeixemy, xal ve É34verev, In.ophseidi 
shymais integri fant verfus.-Homerici ;; ut. ifteobinuüfst 
dyfloesline», cyasioy s, wsavóxoru , quem Honterus, ut^pli-" 
s;rimos alios, ab.antiquiori quodam poéte mutuarus.elt; 4 


Haec Brutckius contra. Schneidertm, ut mihi períuagleey 


disputat, qui ih Colle&, Eregm. Pindàrz p. 4 9. .HidiéxSco- 
lion Pindutro vindicat, idque in; Panis, quo. daoe .Aifhte 
1üenfes Perfas.devicerant, laudem, cen(eriptunraxidimat, 
NMermanums de Mesris.p. 414. acute; perípexit, duoibie 
Scolia temere conjunéta effe, quorusn-prius ad' ffetem, 
iliud in Scoliit.(ebema (vide ad Se, Vy ita conftitéit««- .. 


"uv d rlàs, "Aenat[ae uáde uAeevidic, MO eot Rut Pili 
E e. épywrrk; Beeulaio dvandd- vídeo, Rn. Sew 
DE .— *yshéesiao, " IU, Ax. unie 0.4 5€ 


veo 75 qu ddopteeirme mdeitsexupiévue — dius 





D:461 ex 0.11 a2 $294 


Quer priones!api! Drusckiári vertes dp: dues Philsee 
euts-bairdéca(yliabos dispefcendos elfe; :jam Walckenenia? 
par(geuaraf ad Whoesifl.:$4. 9 305 qul etiam yeacemae; 
Ánlapis obit od/i; reftituit: dpyuerh.ei éx'emendation9 
Ga faubosi , curo. $nlgo :Iegomrea: legatum. ..:Hio epitheté 
A:Apállitem ornayic -Bigdoeu; ap. Athen. E11, p.28. 3 
"Cporb, éyuiag; indsdim, .svpvQégsre "Arevalo 
Sexaerüc vocatur Arcadiae deus, ap. alios: eft exeritiló, 
ap. Orpbgum- Hymn. X -— V. 6. ap.církenaeum corrupte 
legitur; | kr PMpaig: se. Borja; 1 slo. Noxilimsm vocepr 
nihil aliud efle, quam dlepravatam praecedentis. legio. - 
prm, ftatim apparet. - Ea.omiffa et, metrum (alyum. gf 

et fenfus optime procedit, — Alm se Seplien ex Hes 
manui. mente fic reftiree: 


i.t. , 3 4$ "4" 
4. iD m T7 bvaitradev, "8. Mee umedo; - " ec SPERA CADCM 
x0 l6 — Xa viay soetas Deci, Qpdsrec - Aur 
exc atr sae) Jie ukeéeuu. óg oiu "f esty. "EN M M 


Verfas' funt ^Bhatascel. bonfenks e(t iap, Mrbendesmm. 
Ultimi verfus fenfus mihi quidem obfeurüs eft. Ceterum 
duo haec Scolia jà&t reGir diftinxit de a Nauze dans les 
Mémoires de l'Ac&d. des Infer. T- XHE p. 514. Et 
nuper Cl. Ilgese i ín Opufc, variis Philolog. T. IF. p 75. 
qui in diítinguendis:et emendandis: verfibus nihil fere ' 


ab Hermanno —. V. 4. 8t; 4$». dd ryt3dedd, 
id r1év. 


Lu UIS ben, de m y C. Hips, didi mer 
fom ,, paucifümis Ammutatis, reftitutum eft ab Jdexe 
gnamuo p. 414. — — V. I. ubi vulge & $xgeea legitur mom - 
- hujus tantum vecabuli ultima fyllaba elidenda, fed. ete ' 
jam praecedentis, Tertobysi" dvace "ASáva, Vqcem 'A24ve 
emittit P. «Leopard. ,qui in Emend, L-. XII. c. 3. hoc 
Scolion cum fequ, ex Cod. profert, Me t. et 5. vero 
jengendi funt: z Misc 


tà Sara iges, «i vi nà umi - 000v 


$e ^— &EOUIAÀE e 1961 


ev N: 3. debiqbei er pot ktm. delemiam eft, -— - P9 
Md Excerpta Hoefcheliana 4wlosv babehc— 4. duge; 940 
vearec. Plutarsb. T; AL. gg, E. Aro vibeocóv 6 anig a 
dquy Aapec Irsxnirées. dbid. p. 10. P. — Iis malis, ad. quaé 
fopiens, animnm bene praeparatum habere debest; Ew) 
^ *ipükragnumerat: — Qvylc mivest laic Gavótrosg ! dulpeso 7 
— we iex Kahae dipéc. ap. FNIATON kcp.rr2.D, Of 
Qrefien 1030... E M 
21:ÓX Heber? p.664. C. PAR ape Branckium. legitur, 
"busviav, Cafanboni corre&io eft. ^ "Vide: He/ycbii Intpp: : 
v. perla. — Hac létone. Hendetafyllabum | corrumpi, 
anithadvertit Valcken. ad Phoeniff. p.295. ubi comparat 
Plácercb. T. lU p. 993; E. 3yryey air ómlen náproQbed 
eem VIxwrélac xáAvkoc. eríQá&voiei dohis. ' ubi tamen por 
 naAeriQáveieo , ut ie fufpicatur fed. eaxvxorzsqávowiw. 
legenaum. eft, —.:V. 1. P. Levperdus 4. C. u£Tte eAvTÍ IE 
Bev Axusrez; exhibet; et mox s ahte eai inferit. — 
Hermannus p. Mid penc immntgris hoc SOROR: m 
conftituit : 
2 Ilaeérqs adf asus Y" ES , 
cy Arfpirmen,: ereqavupégois iy. deese" s. 
2:2 Midi) wai Ask, TigesQévi, qo 5 pq a 7i 
» vod s) 3À v&v)! kuqéesvey wátov. MEN 
V. 2, baud fcio an corrigendum fir: ^ — - | 


Asp ea ersQavojégorc ei»* fieeic. 

u$ fe Cererem ura tur Horis eantaturum effe profitea- 
rar. Horse junguntur Proférpitiae in Orpbei Hymné 
XLIL 7. Itspeabóvg evymalkroptc ; nixa Meigar vafr4v ka 
XÁerrec xvxaÍói: wopolo wie Qc ivbyméei, ZwyVi xaeibsvas 
kil períes saevidetef)g. ubi, ut hoc obiter móneam, in 
primo verfa vaéey inepturn eft Verfus fulcrum. Fortaffe 
elim lcriptám fuit: rieeeeQésg Safrgal (vel fimile quid) 
evpraíaropec, iixm Moiga: Ka) X. — In fineap. Aibeiiacim 
duorte legitut- p99 ise, ^ cc 


L357J SCOLIA "s 995. 


es o4. £57.]-XE. Arben. p. 694. D. Hujus Scolii 
-. ghetrum unius literae-abjeGione reftituendum effe mo». 
. met Flermaennus p. 414. ut nimirum "Aestuev bapyféle 
legátue- Vulgo v. 2. dvuxra babetur. Dianam bygoriges 
tolébant Athenienfes ,' caprarum ei factificium fiato die 
peragentes. Vide Perízon. ad Aelian. V. H. II. 25. Hoc 


Dianae cognomen, cum fimilibus, illuftrat Muskerue —— 


id Anton. Lib. c. IV..p, 26. et Rubnk. ad Tim. p. 223. 
Oo XIL eben, p. 695. C. Tres priores verfus laudag 
Bufiasb, ad Odyit. 4. p. 454. 41. Ad boc Scolion for. 
tale refpexit Hefycb. v. "Aser, Afay ma? "TsAapdivec 9o v9 
exoMÀv yryexpuévoy vlc Alavra., Theopompus 2p. Athe. l. 
p. 23. E. Te^auávoc cludQoyrse douane uda. Ansipbaser 
&p. eund. L. Xl. p.565. E. cantionem poftulat, non 
antiquam tamen —. ré» rs TtAxudva, pà 93 ev Tiadiva, uud! 
"Aeué3ov. — Sententia expreffa ex Homero ll. 8$. 768. 
kvieüy 3' ab. u£y' &gurre; üyy TsAapsiviog Alae, "Oqg" 'AxuMUS 
plfvv* 8 yàp 039. Qéprarroc 31». Unde Sopbocler de eodem, 
in fabula cognomine 1358. 8 £e! &gierov 'Aeysiev, $e 
Teolav &quxéusg 9a ,— mASy "AyiAMeg, —7— V. I. sai T5 Ts, 
Alas alxusrá; Euflatb, — — V. 3. A. xa) "Ag. Asbenaeus ea 
Eufl. ex fic etiam v. 7. Re&e emendatum efle urra, cum 
ipía fententia docet, tum verfus A4[jcaei ap: Hepbaeft, - 
P. 35. Keovída. Beei^goc yévoc Adxy , T» gitrov séà "Ay Me 
Depravatifimum effe hoc Scolion, judicat Hermannus 
pPo415. ind aliis. refe&is, aliis transpofitis , fie 
emendat: 
A eai TsAaplivoc, AISY alui 
SN * de Teelav es Myovt" Rpieroy dA9eiy 
psv. "AxiaMn T» Aavaliv * 
vb» Tula soürev, eà 9à OeórsQov, 

Friunm vocem xeie;s a praecedentis Scolii ultimo vocas 
bulo xáeic abforptum effe putat. Vereor, ut vir doGiffi-, 
3nus hoc paulo vielentius remedium emnibus probare. ! 
qf à 





$208 | ^£&COOLIA  —  —  —  L1491 


i CXII o rüirben: P^ 69 5.-B. Au&gt Aujdi- Sediii itt» 
«ertus eít, ut appsset-ex Panfasise :vetbis ap. Eufissln 
ed.llg&. p.947«20.. Av? 92 vo0. jofffrxec -Alpstev awolaóa 
ers be" AShívttic 3» dObpsvov, oc wr Hlaysavíag Que. dv rg ebesfd 
Jugnoi, Abyev, dc. oí uiv 'Aaxw[ov Qariv m)rh, ob.3b 
SZ,á&rboevc, ol 3 ea£íAAwqc Tice Zixveviac exi 
3à foU péAov; aDTW'  AlyyroV — -— -. Bpur&. 92 Oui gy AP 
Ay a9 v 3v ysralay wu. Qíaayigos UgaluaeUv " Aoxyoviv di 
Sà.rSy jeM viv "Adj vrv iraxrígu, 0g Wuvyce Javeiy Üxip ToU 
-zdév.. Haec iisdem verbis habet Eudocia p. 21. Esix 
flasbii locus latebat Brunckius, cum Praxillse hos vere 
ihs. tribuebat, fide $c5ol. ad Zrifopb. Vefp. 1231. 
"AJps(ToV Myev, & '"reies, uaSuv Toüc leyaSo0c QUAS. — Tobfre 7 
AME enoNÓv ; Scbol. : xel rovTO ÁpxÀ €xowov* dije 94 devi^ . 
Ty Qui» kxüxov, etove , dvi duy oM ya xhpo — x Ba 

JhAnpyois * | | s 

Ü uiv qüev. 'A3pyTou Ayo» stebc. poj)ivov, 
$ Y abtiy qvyxadey "Aguollov uáxtc. | 
Deinde additur : xoÀumaxó» TB exeXóv* d» moi» Tieaowd 
3 QMerres wapowítie, — Ceterum Praxíllam in Scoliis com. 
ponendis infignem gloriam confecutam efle ait zen. 
p. 694. A. 'Aàpstrov uiAoc in proverbium abiiffe, dicimus 
ex Zenob Cent. L'18.. Diogen. HI. 68. Verfus funt 
'choriambici cuni bafi, monente Flor. Chriffianb ad Ari 
toph. Vefp. 1231. Murero ad Tibull. L. IL. E. HI. 
qui tamen in vo fallitur, tjuod hos verfus pro majoris 
carminis initio habet: 
"AUR TOU Ayer, d "roses, uaDev ToO kyaS ous Qu, 
y Bii kzíyov, tvyvcüc, üvi Btiioi; dy» xápic- 

Sic hos verfus conftitutos dedit Ur/is. in. Fragm. p. $3. 
et Brunckie: quoque ad calcem Zisacreosris p. 91. Can 
haec optime fic procedere nemo fit quin videat, minimq 
 apdiepdus JVekefcid, qui in Dele&., Trag. Tom, L 
P. 25 7. corsigit : ksà vüv Qeidiv 9  kxéyoo^ yvebz, 8r: Bp 





bi67*.;.i:; &491) A, . 8?3 . 


dy sect leri —.V.$- m xÁge. Kuflarh,.. Ryo yvoig 
de :Schol "Ariftopb. meope..— Ad fenfum facit- Tbeognir 
V. 107. Jens); X' eb spibver parpuerérg fhpiy irt * "ev 

vyke eve(gov móvrov do; aonsic.:.— Nicol,'Damaf[c. in. Thef. 
Gron. T. VI. P. 3855.. elexev 96 devi Jendiy e órgano 4 
evyyeuvaeriy X $íAo» ynie3o 


XIV. Arben. p. 695. A. atque ex eo o Eufarb, sd 
Odyff. p. 277. 3. Brunckius repraefentavit le&iones 
Valkenarii ad Phoen. p. 394. nec. ab iis discetfit in 
editione Amacreonsis p. 91. — — V. I Excerpt. "Atben, 
praebent zwAg. Inepte Cafaubonus legit xóa — pri- 
mum hoc praeceptum effe dicens, ut fer pente prehenfo 
laxemus tnanum; nam pottam monere, ut, fi quando 
tum hotnine improbo amicitiam contraxerimus, ftatim 
eam diffolvamus. Haec mullius funt pretii, ut apparet 
ex Aefopi Fabula LXX. Prmwpicae 0' 56 xagktoe airiv 
vzyovyTa, xe) ToU Q&guylyoé TE xW^yj Aumpópsvog — Qovtósi^ T0 
à OQruc uerk 02v. Üávurov dxra3frrog, dxsivog dirty! oUrag 
Bist xa) mobeSsy «i90y xa) dzAcUy sive, — Aelian. H. A. XVI. 
98. ferpentibus quibasdam, Ephefi in antro nutritis, 
exituris làaoyay xaenívovg psyáAove ; reg 097 kvarsivavrag 
và; XXe evAMMQÉeyougy kk mliyua abro); xa) kvaigovon, 
"Vocem xagxive pro poétae nomine habuit, potumque 
carmen inepte interpretatur De ls Nauce dans les Mé- 
. moires de l'Acad. des Infcr. T. XIII. p. ih Íq. .—- 
N. 3. et 4. vulgo fic leguntur: «és xeh riv ivaieo» pà 
exok Qgeviv.— Noftra lectio eft in Excerpus. In quibus- 
dam Codd. quibus Ca/faubonus uíus eft, legebatur: si9ày 
pn và» 4, ly pi» xa) 4.0 Q$. Benilejus in Diff. de Aelopi 
Fab. p. 104. haec fic Ícribenda effe cenfebat: 


'O Kagnivec «3s (ju, XRAE Tiv OQ AnQev" 
EéJ)v xg3 éraigev ius» xa) uà exoxà Qgoveiv, 


Quae licet aliquam metri fpeciem habeant, vereorta- '- 


Inen, pt ad certas leges revocari queanz, — Non nili asd 
| 


s 





- 


go4 ^ SCOBXA ; L157.5.158. 


$e&is nonnüllis metri rationetn "reftitai poffe potabat 
Ydermannts p. 415. qui verlas choriambicós €um bafi 
effe d perfoafum Rebenk fic legit: - 

Oo ài xaexivoc ec Que Ren xald TOY $Quv Ange * 
: El9énu xeà v2» éT&ipÓv p400 (j48Y ; p exexik Qeovetv.- 
In hac corre&ione mihi displicet Zea, verfui primo, me- 
ivi fulciendi caufa, infertum, Qnid fi poéta foripferit:. 
*. 'o 3! ipt 4X $vvere xwAp vüv 0quv Anfelv" 

El9íéa xe» éragov vov Susvou , Mi) exo Qgoveiv, 

Haec mihi fatis probabilia effe videntur, nec elegantia 
carent. Scriptum hoc carmen diale&o ionica, cujus 
veftigium i in e&ione Cod. xyag. — Facilis autem et lenis 
mutatio vo $us» xa), five, ut in Codá. eft, i» uy x2) in 
Sfgsvac. Scolios XIX. xaA yvni - - xaSagiy Sspévy — véov. 
Prometh. .4efcbyli 163. 3íusvoc Eyvsurres vóow ubi vide 
Stanlei P. 72 8. Tieognis v. 89. 9 us QlAu, xa9apiv Síus- 
»« véovy, x M iwesioy Ex9aip, hugadiy veixoc heipáusyoo, — 
Poffis etiam legere, non minus leni mutatione: 


. Ei9én xoà 6ragov vovv iylpty — -—. 
19. 158.] XF. Aibem.p. 695. D. Etiam hoc Sco- . 


fion confiflit e binis verfibus choriambicis cum bafi, 


quorum prior finitur verbo ówolórr«. — Verba ósà wav 


Me exopríos patoemiaca funt. - dtriflopb, Thefm. 528. - 


T Futequa y hand Tàv» faAgisy * vrà AM9« vyàe Tlavrí weg 
X), pi Jáxp birwe, k$psiv, quae longe feftiviffima funt. - 
Sopbocles in Alzuasdrei: ap. Suid, T. MIL. p. $$8. d» savrà 
tyáe tt exopxíog Qeovgsi Av. Huc tefpiciens Aelian. H, A. 
XV. 26. s yàg vovTO pl *yfvorro, à xleec &garéc leri, vb 
way) yàg 2M9u 10 Quae stp exegwio; devi, — Hanc paroe- 
miam Zemóbis; Cent. VL 20. et Diogen, VIII. $9. ita 
iaudant, ut pro éseiérre, legant «Jio; et xa9ó)os, 

— XVI. Arben. p. 695. F. Metrum idem, quod ia 


praecedente, Utruroque jam re&e oenítitoit Brunch. 
in 





«i58. j $C OLI1A, | 304 


. in ed. Zisacr. p. 92. — Color hujus fententiae fere eff, 
ut in illo ap. Terenzium. dicto in Phorm, L tr. 5. Prae- 
feriis us nunc funs mores: adeo ree redis: Si quis quid 
reddiz, wagna babenda eff graria. 

XVI. A:bei. p. 695. E, De cothone vide ad Ar» : 
cbilechi Fr. V. 1. Vocem x2» pro nomine proprio 
habuit de Ja Nauze dans les Mémoir. de l'Acad. des Infcz. 
T. XIll. p. $34. Pro 3éxeve fcribendum puto 3«éxovt, 
ut pocillatorem alloquatur poita, AurpM ap. /fsben,. ' 
(XE. p. 475. A« salée, Pyxu, vj. Ala, và vàv ukv9agev, 
Nec aliter legit Adr. Junius Anim, III. 7., quem P. . 
Leopardus exagitat in Em; L. XIL c. 8. Infunde, minifter, 
i vas. 

; XVIII. A:ben, T 695. C. Hinc Ewfferb. Od. s, 
p. 277. 10. — Pro ewda, quod ap. Euffarb. eít, vulgo - 
evriixe legitur. — V.4. Hoefcbeliusin Appendice Emend, — 
ad Damaíc. p. 92. evewoséve, corrigit, quod ap. Es/f/a- 
sbium legitur, Ap. eundem pro eversqaviQéesi legitur 
evyxavybées, Quam leGioném inde protulit P, Leopard. 
Emend. XII... 8. — Falckenarius ad Phoeniff. p. 146. 
veterem Ícripturam fuiffe putat hanc: euo u. n. Eve- 
edqeon. endeéóve,/ Quod ex parte probat Hermassaus, qui 
etiam hic metrum choriambieum agnofcens, p. 319. 
corrigit : : 

i uer sive, (edis; evéen, evereQayytéenn^ . 

ev» pos uawoufvo uuívso, e3v esi gov Me 
Theogttis .*. 306. I» ui pecvouévoig uáoa uaívcum,. dv DÀ 
3malo "Av9pskrev crávray eluà QieuéraToc. 

XIX. Arbes, XV. p. 695. C. Ut Scolion Atticum — 
hoc carmen profert, ultimo-verficulo omiffo, Dio Cbry- 
féff. Or. II. p. 32. (Tom. L p. 95. Reisk.) apud quem 
verfus aliter distribuuntur,—- V. I. ysvefuv laeqavria, 
Dio, In cod. tamen Parifin, dasqavrfva, — V. 2. Qegésisy, 
Die, qui et v. 6. 4vnj xa qeeéei legit, — Verías fortafle. 


fiq — fune: 
U 


3206 £CQ- IA. L 158.4. 159. 


M 


eí9je Aven xaAj 
; qi»iuuy dasQarriys 
| ^ Mel pa xuA0) sraióso Qogoisy 
j Aovueiey àc xesóv, 
$19" &xveoy xaAdv 
« yevelpv uéya wovalox 
xal us x&AÀ yvvi, Qogoln 
ua9agdy Seu£vy véov. 
Haec duas fttophas 'efficiunt, quae fibi ad anii re- 
Ípondent. . Poéta fe in rem quandam pulchram, fplen- 
didam, jucandam mutari optat, ut venu[li pueri pul- 
ghraeque puellae eum in pompis et fetis ferant. eveíoy 
pro xevexc eft ap. Zfriffopb. Plut. 809. Ran. 732, xgwía, 
6 xgutéóc. Hefycb. — &xveov ad Homeri imitationem videtur 
di&um, qui ll^ 122. intera, quae Agamemnorm 
Achilli redituro promittit munera, à«vvgevc vgízeJac nu 
merat; fi veteres audimus, reic uà slc vüp xeweluovc, Ex' 
. ipa9uperixó)e, xanvovupyeic, vevc xótuav. xpi vi9suésov; àv T9 
dixy. Schol. 1l. 4. 270. Hefych. qu&uv. hségerrew xawiv à 
diya9spavoci».  Attigit hoc vocabulum Hem/lerb. ad oljuc, 
X. 92. p. I252. Cf. etiam VSOHEINIS MASQUE de Mir. 
Auíc. c. XLV. p. $8. | 
«V. 159.] XX. A4irben. p. 695. D. laine: et fa. 
Scolio Brunckius ad Anacr. p. 93. fq. metrum choriam- 
bicum re&e' reftituit: 
"A * Ti9 (Q&xayevrky piv To, và» 3 £ tgaTed aapesy * 
3 xayo waija xav vkv ui» éxe, TÀV  Semued Jagriv 
id quod ante eum fecerat P. Leopardus in Emend. 
I. XII. $. i N : 
XXI. Azben. p. 695. E. — gaiawec, qui balneurà 
Íuccendit et calefacit. Vide Saimafrum ad Scr. Hift. Aug. 
T.L P.- 474. — zn. Pollux X. 63. Ekwenc vin 
mítAay Ty» dv Te. (jaMavelo uáxvQay wvóuagty, (c el vuv, — AÉyts 
god» lv 78 Marrüyri* — El BaAeruov elgeAX3uiy n QueTVIXeyE 


brT$g994 " A g« LIA, 392, 


cix eeviudatisvrá. em Ely vv Méerpay, — Hinc apparere vie 
detur, sri» pro Jaca apud eos, qui.Ewpolim aetate 
praecederent, ap. ferióres autetn uéxreny ufurpatum effe, 


Nec. tamen recentiores ab illo vocabulo abstinuerunt, 


Lucian. 'Tom. IIl. p.72. I7. resic ya ovrog Jeeuke.srvíAooe 
eagéxerey Aedezuéva. — Disputavit de hac voce, noftro loco 
non orbiífo, Seimaf. ad Solin. p. 847. — De meretrie 
cibus fimiliter 4Acipbron L. 111. $8. p. 420. évsse e» 
veósoy, Teig Merb xa) Tic exsóre: xemoic xrapigaDa. x 
(£. xoà oix). évàc eas Sexe, ores x2) ai; tle rovrov. ente 
Mévate Trà» QÍov. 

XXL. Arben. p. 695. F. Xx6xu» 96 Qhel'rwso ze) v) 
$32 "TGelov vo0 Keyr; mes Dfv* «xu, 0d e9Taq^ "Esv; 4405 9 v8 
Hinc protulit Ewffarb. ad Odyil. p. 276. 47. . Klerz. ad 
Tyr. Differt. 1. » 238. Illuftravit hoc camen Koep- 
pe» in. Antb. gr. T. IL p. 167. Cludius de Scolíis Graec. 
in Bibl. Lit, et Art, Fafc. IH, p. 54, —. V. f. ufyae 
ap. Zirbes. uéya Euflatb, — Vir fortis et generefus, qui 
hic loquitur, omnes fuas divitias in armis pofitas effe 
ait, quibus fibi omnia, quae ad vitam fustentandam 
opus fint, comparet. Maximus Tyr. Dif XXIX. 2» 


"[om. ll. p. 75. ubi milites agricolis anteponenüos effe . 
git, quia nemo eorum, qui e Spártanis ad infignem glos — 


riam perveniffent, agriculturae eperam dediffet: Gyr 
vaUr&, alt, Elwfuxh Tasva vx) heziühmv edQermr, "roVrey 
Bógera, Vaeguapi, vasTm QcukfÓu Toi, xpaToUei, Ct p. 774 
pevedeuc yàg Tig luuDselag d$ yl. ubvsi, Tà Qvrh uévti, và 
Afia, — Aena lecundum Euflatbium ad Il. w, p, 874. 
. 47. ex pellibus non mollitis, ij &xarsey&ásruv : gveeüiy, 
fiunt,  Herodor. VII. 91. p. $47. 71. ^aweyia slyey. kv) 
Kesiíduy, eipofioe sezoniióya, Vide Hefych, v. ibique intpp, 
e— seófuua. xeoréc, Homer. Il. v. 238. e&noc, Tb ol-3exsct 
Auygly Ü3gus, — Paul. Silenrz, Ep. XLVlI. àexida vavesluy, 
Agen npe. — Toóre kel, . Hotüm armorum praelidio 
tütus, quae alii labore parant, ipfe poffideo. Hjs igitus 
Ua 


EO x 1 Dg uà P C NE ES 





E 


308 — | WEOOLiTA. L1$59. 


aro, meftem facio, vinum torqueo. ia eunder feafum, 
ni fallor, Zfrcbilocbus ap. Atben. L. L:. p. 30. F. à» dep ud» 


po: pAQa papayplvy, iy Qoi V eec "Iuagado, sis 3! bn dot 


xmoxpáésec, iv Sop. eft baffá armatus, — — V. 4. olor ks" 
éurévov, Re&e interpretatur Cludius. Sic Hermefianas 
El 36. sa) uaAamxo? »xavp. kx) wsvrauérgos. quem locum 
a criticorum corre&ionibus vindicavit Heisricb. ad Muíae. 
p. 52. et nuper llgen. p. 295. — arai» olv pro Amede 
five gérevac were», ut eft ap. Liban. T. I. p. 13$. A. — ^ 
Pro àgséaw ap. Atben, kusbsan: 'reGius ap. Ewflasbium 
&uxáaey. — — V. 5. uwolag. olusraín;, Hefych. — Sofscrazes 


hj 


ap. Asben. L. VI. p. 263. F. và» piv. xomiv, Que), Qoviuíay — 


el Keirsg xaAoUve: uyolawv, 73v 38 lB[xry kQapursc, To)c 3à 
aseioíueug voridovc, — Hermon in. gloílis creticis ap. eund. 
p 267. C. uirac "oüg. sbyertiz oleéra;. — Vocem uyelac 


Euflazbius omittit, quam tamen alibi ex Soficraze expli- . 


. cavit, ad IL p. 1031. 4..— * V. €. poft aai.» repé- 
tuntur ap. /zben, verba eeégo»sua xeoric, quae Euffatb. 
'emifit,. — sexvylies; luóv. Euflatb, Sed imperfeGa eftoratio 
in-verhis s&vzsc yévo zewrwóres, ubi fine dubio legendum 
eff wávre; d; y. — eh yobvas: merryvis eít ap. "pollos, 


Rhod, 1V. 93. — ic, quod propter fyllabam praeceden- . 


tem excidit, reftituit Hermannus p. 3398. qui verfus 
fic i. daromit: : 

"Rer uoc s)ovrog, phy ópv, — x 

xai £íQoe xe) TQ) xav. Aamiiov, mebfosue xteréc. 

véóTa yàe kedi, ToÉTu Ségldn * - 

véfTu aaríu Tày ddiv olvov 

ky hun, TeóTO erreirae pvolac TO 

v0) 3à u3 voAuyTE, Extry 

Sópo xe) rà xav Anujiev, meóBAxua xeuriüc, 

sé&vríQ do yóévv wrtvTWÓTsQ dol, xvvéovri 

Pseróvav, x21 uéyav Gneidén. Quyfovri, 

XXHI. Aripbroni Sicyonio hoc carmen tribuit Azben, 

b. XV. p. 702. A. Tres priores ejus veríus excitat 


* 


I. 159.4. 160... SC€OLIA. . 7A 909 


Lucien. T. I. p. 499. "Maxim, Tyr. XI. p. 229. Ex 
" recentiotibas multi hoc Scolibn repetiverunt, quos vidé 


ap. Fibric, in Bibl. Gr. T. IL. p. 11 1. ed. Horl: Inter- * 
prétatus. e(t .Cludiu; 1.e, p. $0.: qui re&e corhparavit | 


Hymnum Licymnii in Sanitatem, fervatum ap. Sexrum 
Empir, adv. Mathem., p, 447. C. — V. 2. eoi vulgo, 
salo, idem Gratias ropst Theocrir. Eid. VI, 109. 
vÍ yo Xaehrev lyaxarbv 'AyD9peisrei; kakytuS9ay :/ hà) Xaelrseec 
Ey sy. — — V. 4. Tu mecum propitia habites Pindar, 
Ifth. 3. 73. Tieodehue Mow&» eC roiusy, — eóverauv. Lyricus 
ap. Clem, Alex; Strom; V.p.'731. de Juftitia ait^ éagie» 
. eir oj wv sogóvrs; €óvorxoy, quem fecutus Oppianus Hal. 
Hl. 680. viv yág es, ait, Abu, Seízrsia moa, Tivotxe 


pspómieci dvvéetioy 433 eóvoixoy. — VW. 5. Nihil fine fanitate- , 


"gratiam habet. Licymsius l. c:. 
Tíe yke wAobrov wáguo x TOXIAY, 
4 vxo leolaíyovo; kySee zov (f. buie) 

! Bxeiano, ken; e 

"" ep qwp); oUrie sdPalpay tqv. / 
Haec éjusmodi funt, ut, nifi alterum po&tarum turpiffi: 
mum plagium admififfe credas, vix dubitari poffit; quin 
Sextus memoriae lapfu Licymhio tribuerit, quae Ziri- 
phrouis funt. Orpbeus Hymn. LXVIL 9. de eadem 
dea,. .ebrs. yàg énpelérws IlAquzoc 'yAvxsQie SaMyem , Ore 
eyiguy woaóuexSoc Zrse «ke ylyersu kydg. — — V. 6. sidalpovec 
yulgo. -Noftrum in Excerpt. eft; nec de hujus leGionis 
veritate dubitare nos finit cum ejus elegantia, tum 
Sexti auctoritas, tum denique locus ap. Plurarcbum, cui 
haec obverfabantur T. Il. p. 479. A. 3» keleru» xm 
Bero xpllei xu) deuevíav, 3* xupic o03à voírou Qaely e0dll 
và leoJafuevo; ses BaeiAwIBoc bexXz slvat ma xpry xat 
Bom -— q. I 6o.] V. 9. x£9uv. fartiva voluptas, quan 
: adeo furtivis Veneris retibus venamur, Puellae Vere- 
fes et fllecebras ewa£yuvav fervi xa) weylJac vocat Sofipa- 
ier Ep. Iff. Cf. ad Milesgr. Ep. IV. 1. — uesósn in r8 

U 3 


- 


2 


g1o ASTYDAMANTSS KPIGR. ?Li60:. 


Venerea admollum fréquens, ."Vide Intpp;ad Péaedr, 
IV. 4. Dervill. ad Cbatis; p. 455. — V, 12. Qui 
tuis muneribus gaudent, ;iia omnia inflar veris effulpens..— 
Horar. IN. Carm. V. 6. -Suawitetis et amoenitatjs notio, 
quae ineft verbis iae Aéurpu, es: augetur etiam appebtq 
Xaglrw», quae $éri venuftatem fuam tribuant, quibus. 
que adao ver. ipfum facrum eft... De puella, .palcritudi« 
nis eximiae, immatura morte exflin&a Sulign. .4eg.. Ep. 
LI. Xejírus djastouniv dae. — Anagreogtis deliciae. và Sev 
$xe, ap. Ameip. Sid. Ep. .EXXV. Mealeager-ad puerum, 
te, inquit, ubi bilarem video, 19? vé3wy» (at; Ep XLIV. 


H- 


/^A.S TY DA MA $ 


OC TENE 


hd 


Ex Tom. lIL p. 329.] Suidas: T. HE. p, 291. in 
Savr)v bwawsig, &oxse "Aervüéuac «coré. — Aerviéug siuuees- 
eavri it reayuliao QgexaMg TineJevoralou, 2e9Qveq wx. 'A9w« 
wes shuóvc doá9sei dy 9sárea^  rày 98 elo avràn doíqeaputas 
qeheor dhaQgnixia TeUTo * 

E' Hà iv zstyeie — — — - 


)ik. edv v3» VesepáAMweav kd Powhzy waeacrJenae So, Ty briyoa- 
4uv^ xal ragoula wap roi; wWpixoic byévrre, Gc vxagh iden. 
Afyeré) 98. va wav" lerouesiy 9$, Zevrd» bxanelt. Conf. Scbor- 
zum ad Zenob. Cent. V. YO6. p. 151, ubi. Irtinou 
verfus fic exhibetur: 
Xawriy brani ; &cree "herqágac, yéent 

ut etiam, au&oris nomine omiffo, legitur ap. 4tben, 
L. I. p. 33. F. . De poena, Aftydamanti irrogata, quae- 
dat habet Diogem. Laért. L. ll. 43..c0jus depravata , 
funt verba. — Vide Menag. p. 96. fq. — — Optat autem 
Aftydamas in boc Epigrammate, fibi contigiíTe, ut cum 
ás, qui jn po£tica facultate principatum tepere putaren- 


* 


1:160]4.16:1. idm*i49 OHMYI $RAGM. 5rt 


tur, Aitam &derer.: «edra Qépers. "Qui hoc diéendi génul 
itoftsaranit - T^Hemnflerbuf. ad Luciani Tim. 35. T. I. 
p. 400. Íq.:ed, Bip. JFeffdling. et Valcken. ad. Herodor. 
IX; p. y27. 01. 9feuS0i ditendàtn effe contendunt, nón 
eéev, — Aftydomhás támon, cufos lecum nemo eorám me* 
minerat, non dubitavit aÉ&ti9a forma. uti, —— -Vi 3. i 
dxorSebyc s dt ap. dbeocris. Eid. VII; 44. a3v br" kaeíg 
eemncuéóvey iu Ac desto. — AtsDele magápiA Mc. fuperior 
evaderem, omnes pone me reliquiffe judicarer.. Verho 
segauoode3pi fuporandi fenfu, vel potius fic, ut fupe- 
un). conatum fignificef,. vus eft Polybius us Il.4. 


TIT CHII réaeuguT | 
———ÉÁR I e€m—ot— 


"TOL opo 161] IL oServavit infigné "boe Rlegie 
frxgmefitiiri Atben. L. X. p. 447. D.F. In Anale&is 
primus verfus eft ixTáusTos * Oivag, Qvesodépo.tt Qbec. ut. 


. "etiam ap. Cafaubonum p. 744. 65. In contextà Arbenad 


legitur: TW. 9 sueréqu xp6vm olvoe QÍAoe dy Svpadégas uPya 
weté aio»  Aióvusoz, Quel" oy $ X Toe ly. roi; beyilos. In Iq . 
poéta exponit, quot bona Viri iàventio hominibus pro- 
creaverit. "Primum fermonis voluptatem auxit. Poéta 
ap. Zsbenaeum. L. 1, p^ 32: C. yàg dxec vill kox9ie, dr 
aó uóvov Uiasec apa, "AAA erc xol. Mexuc olyag dy: BUM, 
Scriprura verfus ienepd mibi depre videtnü . Jattenms 
fcripfiffe exiftimo: Doom 
GvetoQógow: QQoe, hyn meetisóu. diis; PH: | 
o5 xe veóéQetes samolimd- Aoylae 0.08: 07 : 

Vimant, unde hilares fermónes originem -dü&unt, eoruni 
Mep)b reGe dicetur. — Aext xm nml. Plato m Pháedrà 
9. 34$. C... oM» heus xa erieuá, Aafóvrsc. Plararcb. T. 15 
D» 48- C. eséeun civ voátev essay Tdv hiáDsen xin dà 39v 
ui ue) Dwydv vob Bev. Vocem kex3 hoc fenfü ufür- 
U 4 j 








- 
$915 ONIS O0CH1II (005 0L r6. 


patam tra&avit Valke., ad. Herodot, p. 426. 98. — 
V. 3. fortafle a/ys r1. corrigendum eft, Graecorum cot 
ventus, regum. beatorumque convivia ex eo inde tem- 
pore celebrari coeperunt, quo vini cultura inventa eft; 
Varro in Anth, Lat, T. t p. $38. LXXXIIL: : 

Vino nibil quicquam jacundius clwis. 

Hoc aegritudinem. ad medendum imvenersins: ^ 

Hoc bilarizasis dulce. feminarimm. 

Hec comsimet coagnlum comvivia. 


dwxrev de diis accipit Cafasubongs. Vix reGe. "Nulla 


certe caufa, quae nos propriam hujas ,vocabuli fignifi- 
cationem hoc loco relinquere cogat. — V. $. vulgo 


irritare legitur, quod Czfaubonu: in ixrofexe nytavit ; 


nón explicato fenfu, quem ex hac emendatione emergere 
putaverit. Quum vitis ginae, míxec, commemorentur, 
admedum probabile eft, poctam admirabilem illam 
vitium facultátem, clayiculis fuis proximas ' arbores com- 
prehendendi, fignificaffe, Sed lenfus non eft integer. 
Seq. verf., quem fibi obfcurum effe Cafanbomus fate- 
tur, procul dubio corruptus eft. In aj9ége verbum l- 
tere fufpicor, quo praecedens enuntiatio integra. fiat ; 
— arboris fortaffe nomen. Tum Ícribendum exiftimem: 


? 
*. 


* ass — — ÜSaMeo swseirrotare arépDu 
)&o$esa* dQ9aMu» — — — o 
Nortur in Dionyf. XII. p. 338. vitis recens nata mes 
Semuxac éxleenv, Ofvori ysivovu Séviena vip urredéaro xzgra. 
p.342. kuq) 9à uyaely ravérig a63nc*. huqi 09 eveg Xetenc 
Boawislenc besesioss..IMriftaen. 1.5, p. 8.- dpwesos 90 sap- 


puixsie eQédgm vs. xal DQjuAO mrepisAi rrovros sosaeírrese. — 


é93aAuo. funt vitis oculi, five gemmae, a quibu; orienres 

' — Ktfe ostendat gvae, ut Cato. ait ap. Cicer. de Senect. 53. 
' ws« ipfse funt uvae, tanquam vitis infantes. Sie Clae- 
remon lores modo iugov fuv dapoc, modo Aequitvec thc; 
hederam vero. dvavro? saida vocavit ap. Atben. L, XML 








* 
.;c 


116n PXAGMENTA. . . $18 


p. 603.E. Cf. Pbilippi Epigr. XLV. Zyxuc rdv Bpeuies 
Berevésadu xáp. Hanc. interpretationém non dubita 
quin magis probaturi fint viri do&ti, quam JFeflosit - 
Britanni conjecturam, qui in Hermefiana&e p. 37. «196e04 
é$q«Aus). corrigendum dicit, idque pro foli; circumio- 
cütione habet, ut ap. /friffopb, Nab, 284. uvas vero 
folis liat appellari. —  Qewvisyrse vocantur uvae, quod . 
àh tarcülar conje&tae, ftrepitum edunt. —Calpurniui 
Ecl E. 2. Quamvis ez madidis incumbanz prela racemii; 
Ks fpusmens rauco ferventia mu[la fufurro. — — V..9. 
véxvap byfAyovros, , neCareus inde latex exprimitur, Hinc 
fortaffe Macedon, Epigr. "XXXII, olvà; reti Ol9aro; ix 
Bergéo £n9à» ApaAte. yáv«. Miror, neminem in póvoy 
 haefiffe, nec epithétorum, quibus hi verfus onerantur, 
: &bundantiam . vitii 'fufpicionem movifle, - Legendum 
puto: 


víxTag TENES srerày. BAQiov, boSedrin: 
Évvày oU. xlesv Q&guaxov avToQufs., 
vidé, an hunclocum exprefferit Nonnus in Diony. xi. 
p. 346. Api ivpixaS4áuryyoc kafaysre véxrag óndeuc Koj faa: 
€vgaic yivduca: moriv Qaxxeios kaá^tac - —. Vinum vero rod 
gale Q4euaxev, lacritia fator, ut ap. Clem. Alex. Paedag. Ir. 
p. 179, ubi fenibus meraciorem potionem permittit 
eiey AvxQumvBouti T9 Tí; huréAov Qaguáxe. nbi imitationem . 
Platonis agnolcis, qui ap. /4zbeti. X. p. 440. C. sixougey 
kic ,T0V. yuene aUe TWeÓTWTo& Bwgyeero àv eivov Qáeuaxov, scri 
buf» Suse xa) 3ve3vplas 29 ylyvsé eq. Tibull. I.7. 37. t 
Hic liquor docui, voces infleBere cantu, 
.  Moviz et ad cersos nefcia. membra modos. 
Bacchus ez agricolae multo confedia labore 
Pedora sriffisiae diffolneuda dedis. 
iNessm Dionyl. XI. p. 342- 'Avie. stOec bp, ! iri Vilto 
bui défés sou, Yewwvyrb» kikouivuc c lerossbrskreg Dyaov: lvi 
Quaedam. hj generis porc Gaerackor i Mifc, Adi 
A U 5 : ? 


. cR 





*r' (J0NT1S$ CHNM . —Lf6H 


p.558. — V. 12:3peo. Nan, ut: Nesinur cecirit L. XII; 
p. 4 4. divev iy saesóvroc, kSexyásc. als) sgogeinq* fecuhdum 
vetus pkoverbium , quod: vinum dicit «sidus xeutóeimt od 
Moéovra; quée Kriphbi [ünt apy Zzbes. IV. p. 2341:C. 
"ftacreon. Od. XLI: 2. &vapéxyousv Bà. Báxyev, vio-dQetqee 
vàs xeetíac — qi 0v iqimubersu Adxa, Oi, dy edváOer Iit. —- In 
feq. verfo..copola defideratur; nec video, cur vinum 
bonorum pecesa magis quam malorum dicatur recla» 
dese. lom(crpüífe videtur: ^ . . 2 AT 
vy P hy)eliy BnacsiAsDc olyoc toris. eehas. ns j 
| Eratoftben. Cyren. Ep. I. T. f. p. 477., Vinum ubi pectug 
intrav it — TÀ wal XSXOUU[L$ VA Qaívni fuceé3ev, ix 5 kvieiiy 
wávr! brívxEs »fov. Tbcoguis ap. Srob. XVIII. P. IÓ6O. iv 
"n piv xeveàv Té xal &eyvpoy aere etc Iryvoexot", ky?gàe 
3' olvoz Dnite vov. Ovidius A. A. I 241. vino poro aperit 
mentes, aevo rarifima noflro, Simplicitas, artes excu 
pienre deo. ' Vide Intpp. Theocriri Eid. XXIX. 1. 


AJ. Integrum fragmentum exftat ap. Zrben. L,.XL 
P. 463. B. Verfum 2. ct 3. idem profert in eodem" libro 
p. 496. C. | Explicavit et emendarit Toup. in Epift, 
erit. p. 90.  Conivivas poéta alloquitur, eosque, ut fovt 
merum libent, hortatur. Auguftum diis exaequans Ho- 
rarius IV. Carm. V, 31. Romanus, ait, alreris te menfe 
' adbiber deum. Te smulia prece, e. profequisur mero De 
f? porerir. Hunc appellabaht ad ewrseeg calicem, 
qui poft coenam mifcebatur , tefte Arhenaeo. L..XV, 
p. 675. D. et Diodor. Sicul. IV. p. 249. ubi vide We. 
Jeling. et Pierfon, ad Moerin p. 72. — V. 2. xerie 
eftben. loco pr. — ^ V. 5. 4rben. mpoxóroawiy dy keyueface 
ét tregoxoaitiy, Hié ubi mutato litcentu rpoxéaieiv fcripfe- 
ris, haud facile dí&u erit, utrum poéta dederit, Unum 
e&, quod lectioni a Bruackio. repraefentatae patrocine« 
tur, quod /rbenssus p. 496. lonis veríam laudat, ad. 
'éMiuftrandam voces .seexérse. Conf, Bergler. ad Alciphrà 


s 
* 


V61T.152 . SRAGMENGSA; v o0 31$ 


T1. y..37 8. fq. —.. Infine verfus Acfyn, babet —6 38) 
sgusie Olay d. sugli — -- quod Bsnilejus in Epift. ad 
Mill. Pe 63. fic carrigit: — 6 1£ fxaerog Olvoy (xpv yaipose 
Idfrw sl &aQo .. Rem.mipori moliming reftituendam effe 
judicavit Toup. quiin Epift. crit. p.;90. emendationem, 
a. Branckio exhibitamy expromfit. Ejns verba haec funt; 
» Xtérsc ffo. Chrxfts eft omen, facerdotis, quod ex. Ha« 
pmero faris nosum. — Lucian, de facrif- 3. T. 1. p. $28. 
S TajTa 3, oluos, Wa) Xpbruc lrserdisevoc, Áve fepetc na) beum, 
s xi ri Dile eopés, Ninrirum bic facra yes'heirur.. Haud 
salitet. Fubulus*in Ulyffe ap. dtben. LL. Xl. p. 478. — — 
» Idem aurem viov vi; TeuQoc et ifGe) Bade; — Hiüc manif- 
5» flo rifpexit Horatius, berperuus graekirum- ektgansíarum 
»/eclator , Carm. L1. 14. 26. Mero ?itiguet: pavimentusm 
nf/uperbo Pontificum potiore coegis. « Ha&tenus vit. acutiffi- 
mus. JFeflon io. Herpef. .p.. 40«. teptat: 4 3à xguexc Oo) 
Éxnv xugeiv elptzu e, 0. Aurum vero vini plewm im pavi- 
ener effinat, - Sed im hoc verbóram'contextu quid ' 
verbo' xia facias? ^ Fieri tamen potuit; uf, quod 1ité 
fcripfie; -non re&e eénotaverim. — Liber nunc non ad 
manus eft. — — Quod ad neftram fe&ionem attinet, ar 
gutdillz quidem; fed'an ipfam positae manum pfaeftet; 
ddbito.  Praetslerim equidem  Benrlzji conje&uramj 
fed We, ut diftinctiotte padlulum. immutata legatur; ^ 

MIRO meoxéraier 2! à» hoyvotoieri fiaeToc. 1 

elus Eye. siigoly (f. 31egdv) vidéron ao Blaqeei: um 
Vinum effandebatur ex «eexéoe. — Intimachus ap; "frberi, 
Xl. p. 468. A. qui locus inprimis comparandus: 
. 099 d» uiv Uwe, bh y) kexq3i; MÍAL- SUE . um 

Apyvtín werriiei veecigadine wv. 

vepxusas 9à Déxacroa Soc Baeievew i oedn 

1x xredc sleriiq:, xa) ix Aog)» afov sigag 

Xx£ureiy meon. 
«v. 162.] V. 5. Heroés, quibus poéta libari vult, rem 
Argis agi, fignificare videntur Ibi enim Hercules, 





"- 


iI€  xowxs.tuHfi rnAÉéKkxmwTA. Lr162» 


Alémena et Peifei progenies praecipuo honore coléban- 
éur. Heroibus aütem pocula mifcebantur in cómpo- 
tationibus, wt notur vel ex Horatii IV. Od. V. 34. fqq. 
Quis ille P*ocler fit, quem. Ion inter heross namerat; 
ignoro :equidern, Cogites de Prócle Heraclida, cujus 
prógehies Spartae regnavit. — — V. I0. xo3pérreov, for- 


. pius eg tonfidensins bibat. Vide itg. Hefycbii 9, xvlgic. * 


9: 


* 


voa 


Iii. Diogenes Laert, L. L..120. P. 76. De Phere- 


e 


| cyde, Pytbagorae magiftro, agitur. Quamvis nop ignoro, 


in ejusmodi, fragmentis, quae Íenfum, integrum non 
habent, lubricam effe eonje&uram de primis praecipue 
yerbis, non multum tamen moa veritate aberrare.ppte, 
f Jonem fcriptiffe , dico: 


Te th b od Jvogfy Te xexsapé;og 999 xe) alioi, 
7x $3tyiie; Vvol Tipriàv zu glerov. 


"erm c 


; ic jufta eft anrcitbefis.: JJymtn, Houer.in Mercar, 37: dvi 


brsiselyc voÀVPWEOvOQ 8660. MiyQu Zucse * wv 0) Jávuc,, vóte 
: A &y uánn xa Malooss, — Callimacb. Ep. XLIII. xa) Qo» 


.etenv byneoxóéus: xoà $Sipévyp9 &yá uus, — Etiam fequentis 


diftichi fenfus imperfe&us. — Poétse mentem hanc fuifle 
puto: Si vera funt, quae Pythagoras, quem omnes ho- 
mines prudentia longe fuperaffe conffar, de mortalium 
poft fata forte dixit, dubitari nequi&, Pherecydem, qui, 
dum viveret, fortis inprimis fuit et modeftus, etiam polt 
mortem vita jucunda et beata froi, 


lF. Suttum ex Piurarch. Vit. Thef. c. xx. be 


' Oenopione vide Pau/an, VIT, 4. et inprimis JVeffeling. 


ad Diodor, Sic, T: I. p. 394. 49. 


—- 








b 
^ 


/ 


l.x563.- EMPEDGGLIS EPIGRAMMN, 317 


SEMPEDOCLIS AGRI GRYUDEINR: 
EPIGRAMMATA. 





—- 


- 


. 4. 163] 1. - Ragur in | Append, Planud. P. $39. $t, 
* 14. W, ex Diogene Laertio L. VIL, p. 533. "Axpenog 
Mp Tóxeu alTovYTOs mapa Tc fovANq sl; v3» xATgOX Avid 
margyov uvsMavog, 3r màv Pv Toic largojs kvpóryra, vage^ Duy 
á '"EuxeioxMi; dxdAves, TÀ TS DDAAa meg Wwórwroc Viae 
xaí voi xa) ToreUTOy deurseac * «eí briyeádousv laeyszoy, 4 
TOvTO ' " Axgoy ]yrgày Anfoy "Axeayyavrivoc Sg. d. oes TMÓG 
9i rày 3eórigav erísgov cVrn weoQíoovreq" 


itugoTáéT 5 xopuQuic -TÓéuoc dxpoq nuTÁxsé, 
doUTÓ cive XiuaviJov Quad)» eiysu, , Hoc diftichon, quod ew- 
Saerixiv appellat, $sidas protulit v. «S axpus "Tom. l. p. 96. 
ita ut ap. Brunckium legitur, Euflatb. ad Odyff. P. 362. 
saAmào uév vig Bxíygaupx ruaevinby alc Teva. lavely ". dup 
&yeaUsy erac" . 
"Axewv largely &xgoy lxeayriymy 

deívads; obru yphpac ixeivet ual odx ix (TOU TueuTVYDvro;. 
Scopticum hoc Epigramma non putavit Plinivs, qui id 
refpexiffe videtur, fcribens in H. N. XXIX. 4. Alia fadlio 
ab experimetzis fe cognominans Empiriteu, coepiz iti Sicilie, 
«b Acrome Agrigensino, Empedoclis auciaritasze. commen- 
deso.  Carmünis auctor, five Empedocles ive Simonides | 
fuerit, urbis Agtigenti, altis impofitae locis, fitum de- 
pingit — xenpiyle &xgoc-erarel3og ksgorár«4o, ut Fi irgil. Aene 
ll. 702. Jirduus uude Acragas ostemias maxima longe 
socia; an vero nominis ety mologiam, Tk dxgu TÀs ydg, 
refpexerit, quae Dorvillii eft opinio in Sicnl. T. I. p. $8. 
non dixetim, 

II. An:ibel. Planud. p. 240. St. 348. W.. &pev; 
ksmpedocli tribuit Diegén. Laérs. VIIL p. 531. re&ius, 
quam Ced, Va& qui id ad Simenidem su&orem refert 


e 





$19 SÓPHOUCLIS ETVIGHAMNMM A. I. 163. 


p. $$. Paufzniaw, in: cjus 1atidem eonfctiptum *eft, 
Empedocli inprimis carum fuiffe,: plures teftantur ap.. 
Diogenem, qui illum tradit fuos de natura libros Pau- 
faniae dedicaffe his verbis: rtaveavía, e? 32 xAv91, $ai$gos 
9&c "Ayxirov vil. -—— Hur Paufaniam Epigtamrna noftrum 
ffi nominis medicum appellat, id eft, qui, qwo4 eff, vere 
tocatur, ut Ovidius aitex Ponto TV. 13. 2.. &là rtv saésW 
?àc &vlac fcilicet, "Acumen eft, ut in Egri?. Phoen. 1500. 
Ytoaévensc, éQut p bru vupos, quod cum fimilibus illuftravit 
* Palken. p. 242. Íqq. — — V. 1. laveaviuy iyrgóv. Disgett. 
lyr etiam Vat. — !Ayxírte Plan. Vat, — V. 2. ràV 
& 'A. Vat. et Plan. In fine verf. f5eeps raa. Diogen. 
&9«ps mna; Vat. - Quod cum Plasudes non intelligeret, 
emendare conates eft 49ajs xéve, — — V. 3. Brunckiut 
dedit, ut ap. Diggenem Wesen In Vat. Cod. et in. 
Planud. legitur: 
dc maslerou; xeusosie« uagamwopávove Dxà voóeoi, 

ec V. 4. TispesQéóvae. Plam.— &seeaqévsc. Diog. et Vat. Cod, 


SOPHOCLIS EPIGRAMMA 
1:84. 





v CEx Hieronymi Rhodii cormentariis Arbenaete narrat 
'L. XIIL p. 604: F. cum Sopbocli à puero, quem in dee 
Mciis habebat, pallium furreptam effet, et Euripider 
dixiffet, fe cam eodem puero rem habuiffe, nullo ta- 
fnen rerum fasrum dettimento, Sophoclem hot Epigtame 
fna Ícripfiffe, in quo E&mripidi adulterium te&e exproe 
braret.  Refpicitur in eo fabula de Solis cum Borea cer 
iamie, quam /foigngs narrat IV. Pocta pueri, quém 
deperibat, amorem et pulcritudinem Solis caloti corti» 
parat. (CE. PAilofirati Epift. LXXIL. p.949.)  Vkdetur 
igitur hoc dicere: Pallium abjeci equidem, ut viator, 
quem Solis calor, ut idem faceret, coégit;: tu "enn 





biéia EURIPAIDIS EPIGRAMMA. 919 


fervafti, quia pner, . Ajgicqm fe rem habuiffe ja&as, tam- 
gum, abet. ut sibi faverit, ut potius, tanquam Boreas 
in Scis fabula, ennem irae. fuae vim etaviolentiam in 
te effuderit, — Caufa illius contemtus fortaffe continetur 
verbis, duvcvvri érágay, Nifi Iorte verba, ea 3a quaco9" $rf- 
(av Seiiée wiuipsner,, 3d unam adulterii exprobmtionem 
fpefant; fed ita, ut hiftoria. quaedam, nobis incognita, 
indigitetur. — lri polteriore difticho verba, v» "Egwra jud 
sStod T MV irá tie, ad puerum referenda funt, pallii Íurem, 
quem Euripides tamen fecum abducere non duhitaverat 
Id.ab eo prudenter factum Sopbode; negat; praecipue 
cum eum xuleris quoque amore flagrare conftet. Per« 
peram latinus interpres.verba, &mvereíay ewsíeuv, vertit! 
^ amorem alienum 38 viigur Jparga:; cum fit de eo di&um, 
: qui koJorelay deoveav, j" e. vYRIXE, arábat ; ;,qua dicendi 
formula. uihil ap. Tragicos vulgatius. Cf. Erarnum Prow, 
Alienum, arare fundum. Chil. III. 1. 42. Intpp. Euripié 
di: * Phoeniff. v. I 8. . Spphoclis Oedip. T. 1210, 


EURIPIDIS EPIGRAMMA. 





! 


ÉxTom. n. o In Append. Anth. PL p. $74.$t. 
*18. Ww. ex rbettato L. 1. p. 6r. B. Senfum et argu- 
mentum Íatis declarant verba 4irbemaei a Brumckio ipüi 
Epigrammati praefixa, Initium eft, ut in Eurip. Phoeniff, 
M TOY i» &eTgois edgavov TÍuywy 690» — "HA, et ap Ibeo- 
delen in Srob. Flor. X. p. r26. Nofter in Belleroph: 
ap. eundem l.c.: 


. xaMuQeyyü Mayer? slew» QAeyg 
*Haus, soSeniy mütiv hy9gohzoiz eéAa€; 
o ABag Ty donox silere! dle ebro. jifyas 
, AMéyr iryliva ;, 


emma punte Pm 


466. «à ulv jotira rav, ips) Thvayris, 


229 EUENI PRAGMENTA. .Lií64 
EUENI PARII 
ALIORUMQUE XJUSDEM NOMINIS 'POETANUM 
Z.R AGMEN T 





E] 164.] Apud Srobaeum Tit. XX. p. 171. Gesn. 
p. 103. Grot. Vulgo xeegóregev legebatur. Noftrum de- 
betur Grorie. Subaudiendum videtur zefux; dra vis 
f*rore gravius; ut ap. Platon. in Conviv. p. 316. G 
waArmüy moi; lvSporre 9) uí94 ieri, Vide de hac generis 


| emllage Dorvill. ad Charit. p. 244. et inprimis Aorefcb, 
' jn Au&ar. Diluc. Thuc. p. 330. Similes feritentias col- - 
. legit Barrb. ad Cleudian. p. 620. 


II. 1n Srobaei Flor. XLIX. p. 354. Gesn. 197.Grot. 
Seníus eft, quem expreílit Cicero de Offic. L. 19. Sed 
en: anii elatio, quae cernirur iu periculis ez. laboribus, fi 

juftiria vacat pughatque fio. pro Jalure commwni, fid 


pro fuis commodis, in virio efl non mii modo id virrte- 
tis non eft, fed porius imnmanitaris omnem. bumanizasem 


wepelleniis; 

'IIl. Integrum exftat ap. didus L. IX; p. 367. E. 
Idem verfum quartum excitat L. X. p. 429. F. Duo 
priora difticha habet Srobaeus Tit. Li. p. 472. Gesn. 
. $45. Grot. — V. f. in antiquis editt, Zrbenaei mutilus 
eft. Eum ex Cod. fic fcriptum profert T2cod. Canrerus 
in Var. Le&t. L. $8.. p. 24. sexi; 2! kvriMysiy xarà TÀy 
sro, bwpoy d'$o; map) mavrio 6. et in fine v. 2. oix dtr, 
vevro i9éAu, — Vitiofam pehtametri fcripturam perperam 
probabat Canzerus, quamvis melioris apud Srobaeums 


le&ionis non ignarus. In édit. Lugd. 1657. eóx dv — 


vovro dy d9& habetur. — — V. 3. veóro«. /dtben, apud. 


. quem in fine verfus recte legitur sj ó waAase;, quod 
q gi ; Qq 


inde affumfit Grorius pro vitioo à; $ saA, — V. 4. eet 
uév. Proverbialis locutio, qua ufus eft Euripides inSuppl. 


IF. 4r i- 











L164« , EPIGRAMMAT A. 321 


IV. 4Ariflotel. Eudem. IL .7. 7à Bias». Auxnedv nal máy, 

à kveysaGéptvo: Soi0U€iy 4 wácxousm" eerie xal EOwvég dent 
. này yhe kvaynaloy my je kvinpiy £o, . 

et iterum in Metaph. IV. 5$. Legitur idem verus id | 
frapm. Tbeogn, 464.  Plurarsbus 'T. Il. p. a1 to2. C. 
'eum Eweno tribuit, Zfrifforelis auGCoritate, ut videtur, 
commotus. Áptd eundem in Eudem. L. VI. to. leguns 
für hi verfus, a Brunckio' praetermiffi : 


eui voAvxpbviey usa tuv djtynl, díAe* xal 03 
tabTWy kv9eattoir: T3Avrü€nv QÜei sive. 


quos etiam profert in Eth, ad-Nicom. L. VII. xo. 


.. F. Ad verba Chbariféi ap. Rurilism Lupum p. 38. 
Nimirum nullo confilio filios. procreamus, — Nam majo- 
rem partem ex. illis deloris ez contumellae capimms, haee 
notavit Rubnkenius: »Charifjus Eueni, poétae vetuftiffi- 
mi, verfum, qui in proverbii confaetudinent abierat, 
expreffit. Is ita legitur apud Plutarchum de Amor. 
prol- p- 497. À: 

"Ide, 36x AÓvw wait wur sávra Scplsov, 
Apud Artemidorum L 16. fuppreffo Eueni nomine fic: 

"De visio $ AÓtw sac tárph rávra mobvov; 
Rurfus alio modo apud Hermiam Cornment. Míc, in Pla 
tonis Phaedrum: JS«awacróc 8à Pyévero Evyvot , xay ligo 
X a)rà» bexivei* * xal vÀy Tangev (revráuergov volebat 
dicere) voUTOV Eva" ; 

: oéfoc 93) Aéxq sai; tarph mávra lov. 

lfaacus Cofaubonus, tefte Rigaltio ad Artemidor. (p. 7.) 
emendabat: Es, 9ey Aózw sai w. *. xp. Omnia miri- 
fice petrertit Defid. Heraldus ad Arnob. I, p. 8. 'H Fic, 
yà Aóxe; wai". w, x. In metri leges peccat conje&tura 
Jac- Tollii Fortuit. c. Xl. p. 84. "nc vlàc $ Aósry x&c wave 
s/ x» Quarum, copjeturarum vanitate quando nibil 








329 — à  -  EUxXNI  - LIÓ4.4.165. 


ad verfus integritatem proficitur, dabimus veram et 

germanam Ícriptaram, quam, ut indicio cel. Abr. Gro- 

. povii cognovimus, Codex Artemidori Mediceus con- 
fervavit: 


*H 3éoc, 94 A64 maio tar) mávra xobvev. 


De cujus le&ionis veritate tanto minus dubitandum; 
quod, eadem ferme in mentem venerat Valckenario no- 
ftro. Nec aliter legit Plutarchus, fi 7 in 5 mutes, et li- 
teras male divulfas conjungas. Ceterum a Menandro 
etiam ap. Stob. p. 45 I. liberi patri dicuntur Aéxw, Qéfoc, 
Qtovríc:.. quem locum Georg. Fabricius comparat cum 
Terentiano Adelph. V. 14. 13. Duxi uxorem: quam 
^ dbi miferiam vidi! mari filii: Alia cura. — Adde Barth. 
Adverf. XXXIV. 19.* —  Optimam hanc le&ionem in 
Plutarchi contextu nuper exhibuit JPyrsenbacbins. 


v. 165.] VI. Cod. Vat. p. 595. Eóvov. In Planud, 
9. 486.St. 630. W. fine au&toris nomine legitur. Vulgo 
ix 3óo 2orróv, In Cod. Vat. ix. 9o Avreiiy, unde Drunckius 
Avyeliy fcribendum putat. Simile eft illud Anacreonti- 
cum Od. XLVL * anAexiy 7à " QuiARem * Mri à) xa 
9e. 

. FIL $Hoc Eueno Afcalonitse tribuit Vat. Cod, 
s (p. 368.) Exftat in Ariftoph. Schol. ad Plutum 1130. 
»ubi videnda funt, quae notavit Hemfterh. p. 429, Illi 
sgenuina et veteris notae le&io eífe videtur, quam e 
Cod. Mfto ibi affert deco bros). — Hoc librarius de : 
s metro male follicitus in brereiee mutare potuit, In 
»compofitis prioris vocis ultima vocalis brevis produci- 
stur vi liquidae, quae pofteriorem vocem inchoat... 
»'Emevsise tamen habet Vat. Cod. hic et in Leonidae 
»Ep. LXI. quod ex hoc expreffum.«* Bruuck. — Exftat in 
Planud. p. 16. St. 18. W. et ap. Suidam in 'Aexic Krw- 
. eipévro; T. 1. p. 354. Apud Sweronium in Vit. Domit, 
c, XIV. Deniütianus edicti de excidendis vineis propefisà — 


Bi165 EPIGRAMMATA, 333 


gratiam feciffe narratur, non ulla alia re magis compu], 
* fus, quam quod fparíi libelli eflent cum his verfibus; 
Kv us qéyyc bn jiQav, Suec in xaemeQopiee, 

Veeov briexiitag Kafceaei 5veufvo, 


ueni diftichon latine vertit Ovid. Faft. I. 357.: 


— Rede, caper, vitem: tomen buic, cum flabis ad eram, 
- Jn tua quod fpargi cornua poffis, eris, 
Ejus non immemor fuit Scbortrus ad. Proverb. kseríews, 
xuee,' rà vyiyagra, p. 369, Non fupervacaneum erit mo» 
nere, Libero parri , vitis repertori, bDircos, vitibus per« 
niciofos, immolatos efJe, proinde wt capire darenz poo- 
. 825, quae Parrosis verba funt'de Re Ruff, L 2. 19, . 
Lafcivum pecus es viridi son wsile Baccbo, Das pornas: 
tocnit jam cener ille deo, 
VIllct IX. Planud. p. 323. St. 463. W. In puis 
mo diíticho Evento obverfatus effe videtur nobilifümus 
locus ap. Homerum. ll y. 156. — In altero Epigram- 
mate acumen e(t in verbis ecràc $ feótac et wavemdeseu» 
49«4x«. Venerem, quam Paris olim /fo/us in Ida viderat, 
Praxiteles nunc omnibus conípiciendam dedit, Summam 
illius ftatuae pulcritudinem ita fignificat, ut illam ab 
ipfa dea nibil diverfam dicat. Sicuti enim Venus olim, 
'jta nunc Praxitelis opus Paridis faffragium aufett. Nu» 
dam fuifle flatuam, ex priore difticho intelligitur, 
Cont. Bruce in Comment. Soc. Reg. Tom. X. p. 106. 
X. et XI. Cod, Vat. p. 476. Riv. Planud. 3036 
$t. 443. W. —2 V. I. eáderixurm jun&im edit. Flor. — 
jn alterius diftichi v. 2. Cod. Vat. kvesaaeápyy habet, 
Seníus eft, ipfum Myronem mox operis fui veritate et 
pulcritudine deceptum, hanc fuam buculam pro vivo et 
fpirante archetypo habiturum effe, ad cujns fimilitudi« 
"netp aeneum fignum finxerit, 
XII, Cod. Vat. p. 459.Íq. Edfvsu 'ASsaov, Reiskits 
hoc carmen in Tirefiae ítatuam conícriptum putabat 
- X2 


e ^ r! 





4 


924 EUENI . 1.165. 4.166. 


Quae conje&ura nititur depravata le&Gione' verf. 7. 
Agitur de Tirefia ex femina in marem mutato, quales 
cafus enarrat Plinius H. N, VII. 3. p. 375. et Astoninust 
Liber. c. XVlI. ubi p. 114. ed. Verbeyk. pro &ri xai và 
dvilguy xal T&v uÁvrsuv cum. Fonreinio evwigoxngerév legen- 
dum eft, fed fic: Tév dytigoxerrüv u&vrsuy — quales verbo- 
rum compofitiones Znzoninus. amat. Ibidem P. 116. 
legendum videtur: xa) abra kvwye byfreto ,| S&H T ipie 
Aéro; waráfae, De hyaena, fexum mutante, agens 
sdelian. Hi. A. L. 25. oixov» àv Kaivéa. xa vày "Tripseíav ho 
waíouc hwéleigs: T Qüov voUTo , oÓ xóp er, kAXÀ Toi; ÉPyoIG 
wéros;. Facete fabulam de Tireüia ridet Menippus ap. 
LLacian. D. Mort. XXVII. xeéve 3& eot 4 usrga sQavis2u, — 
*e)TÀ uóg:ov 7) yuvauxdToy kwspéyu, xa) vi uos20 lraráxs- 

eas, xa) TÀ kvipaioy kvsQón, uo) mevyuvs Mreyxag; 2 nórína 
dx quvauxàg koe kveiéyye; — — V. 2- carminis nóftri.haud 
Ício, an comma ponendum fit poft Kóreda, ut jungatur 
qráuav «3v va/xuig, quandoquidem novis nuptis faces prae- 
ferebantur. — 4I. I166.] V- 3. In Cod. 3s&x£uev, Cum 
puella in thalamum cum fponfo intraffet, depofitis vefti- 
bus, fubitovir apparuit. sovpiovc xiréivac, veftem interio- 
rem, quam gerebat ea, quae mox xoveliss &Aexoc futura 


, €rat — Cf. Henr. Srepban. in Voc. Herod, Kovefores. — 
"W. 4. inlgie Téxov; notum virilem vocant Lufus in Priap. 


JLXVII. — V. 5, Codex Vat. om. 'Aqeosiri«.. A Gothano 


'" Jaltem apogr. abeft. Herculem dicitur venerari, five 


ut fortem deum fimplicitur, fiye ut palaeftrae praefidem., 
Vid. Azben. XIII. p. $61. C. — V. 7. Olim in patria. 
'Tirefia vocabar, ut puella, et mitram gerebam, nunc 
chlamyde utor, ut ephebus. . In Codice non xaazx, fed ' 
ixaAxàe legitur. lllud Brsnckius ex emendatione La 
Croxii arripuit. "Temere, five urbem in Euboea, five, 
quod Brunckius: jubet, puellam "unen, dicas. Mihi 
in mentem venit: 





L 166, . /— EPIGRAMMATA. 225 


(——— yVy 01 Xaeixas : 
viv vágo; lv uírgais qemátaT d) xAnudin c 


Charicle mater eít Tirefiae, cujus mentio ab hoc loca 
non aliena, . Hoc nomen, fyllaba omiífa, in xaxae de- 
pravatum, facile per pravam Ícioli folertiam in zaaxac 
abire potuit, Conf Callimacb. H..in Lav. Pall. 67, 
pollodor. L. 1I. 6. 7. —  uíreat pro zona videtur ipo i« 
tum, qua puellae folae utuntur. 


XIII. Bis legitur i in Vat. Cod. p. 375. fq. &Mexorey 
eft; p. 413. Eofvv. In Planud. p. 86. St. 126, W., 
etiam 444v — Scriptum in hírundinem, quae cicadam, 
quamvis ipfi multis rebus cognatam, ceperat. —4elias.- 
H. A. VIII 6. 4» 5à Zea sixelomza xa) alguv. jgera, vol Üver 
p» Toi; Aóxo, Ta uégoj: 9à al uéArrra:, T&ig «6 pv xA 
36e: of rérrryre. — — Hirundinem poéta puellam Atti- | 
cam vocat ob notam de Philomela fabulam. 44po/lodor. 
IIl.p. 270. Hineríus Orat. III 3. p. 432. kofuus 93 a) 
T&ic qixdési Taie ArTixak TÀy uU9oy dxsivoy rüy Gpdxiov.. Tlaye 
9o; ap. Hefiodum 'H. x. "E. 366. Vide Bocbarr, in Hieroz, 
Tom. lI. p. 63. fd. Qvare autem ysai3errroc vocetur, 
ignoro equidem. JDelicatis nuzritam cibis vertit Brodaeut, 
Íed caufam epitheti non reddit, — Ad vocis fuaviratem 
referendum eíle, non dubito; fed fortaffe depravatum 
vocabulum, et legendum 
uta yurs, 

Hirundinis dulcem cantum laudat /nacreon ap. Hepbae- 
flionem p. 22. j3jvusA4c, xaelteea exl. Qui vocem ad 
mellis inftar dulcem habet, jaíQ9eyxroc vocari potuit, 
ut ueai9eov; ap. Lollium Baff. Ep. Y. usMywewe, usaíQSoyyoc 
et alia, quae perfecutus eft Klorzius ad Tyrsaeum p. 76. 


— V. 2. in Vat. Cod. loco pr. mutilus eft poft zérrrya, 


loco pofteriore vérrry' lerávoc 3. 4. efe. — Hoc ipfum 

Salmoftur reponendum cenfebat, cum in Planudea lega- 

tur, rérrrys sravei;* contra quam emendationem Bren- 
X3 











($326. EKUENI I. 166. 
Ekius monuit, &xryvee graecam vocem non effe. errem 
eft ex acutiffimi editoris conje&ura. — Cf. Homer. ll. ;. 
$23. Oppian. Hal. L. 11; 243. Ceterum in hoc car- 
sine eorundem verborum in v. f.:et 3. repetitio pon 
immerito offendit Gillersum Wakefield, qui in Silv. 'crit. 
T. 1l. p. 145. correxit: xaAàg xaAv desáfaea. — V. 4. 
vàv févew eofeiva, Vat. Cod. loco pr. — Hofpites vocantur 
hirundo et cicada, quoniam utraque per aeftatis tantum 
tempora in Europa verfatur, hieme ingruente in alias 
fegiones commigrat. Mox in Planud. kenóv qeeà, quod 
habetur in Le&ionibus Aldinae pr. "Nam in context9 
jllius editionis et in ed. Flor, Jagvà et kegvx exftat. VAal- 
-ckenar. ad Eurip. Hipp. p. 172. C. corrigit sni» slaeni, 
quod omnium plaufus fetret, nifi Codex veriffimam fer- 
vaffet le&ionem, à» 9epmàv Srpivá. — Plato in. Phaedro 
p. 230. C. S«einby m1 xm Aryogiy Vxguri vo rHy. ryrrl'yav 
xot. — V. 5. xov) v. Cod. Vat. utroque loco. e? yàg 
Siu. Etiam in animalibus fui generis animalia lae- 
dere nefas putatur, Adtbylu ap. Plutarch. T. TL. p. 286. 
' C. MeviSoe Vevic mc &y &yvtóo: $eyavi ;-— Verfu potremo 
Cod. loco pr. aav, pofter. fve32« et in fine eréuaem. 
Aliud agebat Armaldu, cum in Animadv. p. 7. ubi 
bunc verfum profert, verba óuvemóle erógae; de ore 
puellae egregie canentis explicaret. 

XIF. Vat. Cod. pP. 367. Eó4vov SusAwrov* fortaffe 
pro 'Aexa»anírev. Vide Epigr. VII. Planud. p. 97. St. 
343. W. Troja, quamvis evería, Homeri tamen car- 
minibus aeterna eft. — : V. 2. Cod, Vat. *àv — wxwia- 
pfvav, in reliquis tamen vulgares formas non movens.— 
V. 3. alivos rÉQgu xarshiooxev. cineres, quibus per tot fe- 
cula fzpulsa fui, me penitus confumferunt. — nfolentius 
di&um, alévec rétew, nulla tamen corruptelae fufpicio, 
Callimacb. Hymn. in Apoll. 84. in ara eorers x9iQiv sepe 
Réexiron Fv9enxna. 06e. — In fequentibus gloriae aeter- 
Bitatem, quam per JJomerum coníecuta eft Ilium, fatis 


^ 











1.166, " EPIGRAMMATA /— 927 


frigide .fignificavit po&ta, dicens, illam urbem. portas 
habere aeneas, quas nulla vis perrumpere queat. — 
V. 6. pro xsíeoga; iv evépar. Wakefield in Silv. crit. T, I. 
p. 84. xaeloua: pofuit; nimis audacter, — Probe fetuetur 
vulgata le&io exemplo ZBeegmidis v. 234. de gloria, 
quam Cyrno Ííuo cónciliaverit, agentis: — Selva rs xa). 
slaazívge; wapíeey "Ev TÉ€ziQ,  90AMIY xeípsvoc iy eróuae, 
An:ipater Tbeff. Ep. XXX. sexi pss xtíssas by esMen, 
JEuflasb, de H. et H. XI. p. 479. xz d» và ua5* "xeulvny 
xa) Teunyíav. s$u&q kyk w&ezv yMigaay Quyuua xslysvoy, 

XF. Vat. Cod, p. 514. EZivv. In Planudea p. 180. 
St. 264. W. &hpov eft. Veteris Eueni videtur, et for- 


'taffe Elegiae particula, — V. 3. membranae Vatic, fic 


habent; xalegs: xievápusvoc 98 rgiciv vóuQeui 7fracres, quem 
elumbem verfum Brtnckius merito repudiavit. Compa- 


randus Mnefisbeus ap. Zírben. L. Il. p. 36. B.: . 


dv raic evvoveíam Ta xx). xa9* ditefeav 
TOi; lv uárpiov srívoud: um) xeugapévov, 
eó9vulav Qéenri y". dày. X itseBéAge, 2f 
Ve 9 Ieov Ion meocodey, uavinv moni. 
ubi fortaffe corrigendum : 
siSvulav 'y', dàv 3 deegfáAue, Uer, 
&y X ieov ep meociléey, navíav woui. 
— V. 8. d 33 moADc sedesav.. Si Bacchus vehementius fpira- 


. verit, Ut Euenus de Baccho, fic fere Tibullus de Amore 


L. HI. 1. 79. Ab miferi , quos bic gravizer deus urget? - 
er ile Felix, cui placidus em afflas Amor. ubi vide 
deytium. Cf. Burmann. ad Propert. I. 1. 3 1. — wo^$e, 
webemens, illuftrat Abrefcb. in Au&. Diluc. Thuc. p. 327.fq. 
et Valckem. ad Hipp. p. 214. — In verfus exitu Cod. 
Vat. kwéeresusy E. — — V. 6. gawrion 2 )sye.. Haec eft 
genuina Cod. le&io. In Planud. gaszíósra: à' éxvy, quo 
metgyum peffarhdatur. Scaliger conj. Réxvevwis Helioder.,. 
Aeth. IV. Ue I92. hwuM).píem. voxraó Urn. Ti». süNw 





32$ EUENI EPIGRAMM. L166.8. 167. 


Mpésridev.  Clasens Alex. Paed. IL. p. 182. 29. 9518 
pne Bawricóuevoc elc Vxvov. Basrícee3a: enim et ii dicun- 
tur, qoi fe largius invitarunt vino.  PLzro in Conv. 
P.! 76. B. xe? aóvéc du: riv x9ic gegawvisuéven. Unde 
Lucias. T. HU. p. 87. 41. xzeufÜzecuvr: xu) BifexTwMÉvg 
Forse» — Quaedam huc pertinentia de verbo ferrí2se3a, 
vide ap. HWerflen. ad N. T. Matth. XX. 23. p. 457. 


q.167.] XVI. Vat. Cod. p. 397. Edyrov yoagparicos. 
Primus edidit Alberti ad Helychium v. 1edaxepnévo.. Reis- 
, lius in Jenfian. p. 120. nr. 671. Scriptum in blattam 
five tineam, membranas rodentem. Mihi hoc carmen 
nondum fatis videtur emaculatum,  $eaéJa blattam ap- 
pellat, tanquam jn obícuris luftris degentem. De feris 
et reptilibus ufurpatur, $eaé3s; &exro: Tbeotris. Eid. I. 
115. Q«^4d«e Dem Nous. Dion. H. p. 48. Qeaàc keexvafeu 
Eryciws Ep. IX. Hinc quaes, quod illuflrat Selma. 
ad Solin, p. 223. — — V. 2. Brunckius xripzra mallet 
pro x^pgara, — Mihi neutrum fatisfacit. — V. 3. xexas- 
vÉxeec, quo jure hoc epitheton blarsae conveniat, non 
dixerim, Veteres plura et plane divería infe&orum 
genera communi filphae blattaeque nomine appellarunt, 
quae hodie difficulter diftingui exiftimat Schseiderus ad 
Nicand. Alexiph. p. 117. -—— | 4x$ve: de ipfis ícripto- 
rum operibus interpretatur Brysck, — yüQec. Aeysc. Hefych. 
Reiskius, qui hanc. fcripturam vitiofam putavit, reddidit 
in latinis, ac fi. gígaee; legiffet. Si esM2ree: fcripfiflec 
poéta, nemo haereret. — rà» $Sovseàv slx&»a. De forami- 
nibus, pi&uris et veftigiis vermium in libris accipit 
Reiskius. — Verf. 6. in membrana fic fcribitur: gdexa- 
tev b» diíQa J6Eav. bx' elcay&yg. — Quod Br. edidit, Gsíre 
deberi' dicitur, cujus notam exhibuit Alberzg:? Wje, boc 
eft, ore, roftro. G&exaves eorinvy atliva fignificasione pro «d 
dníxovri, 60 dois Sovauifva , Bit brneayéygc. — Pancog 
fore exiftimo, quj huic fententiae calculum adjiciant. 


[ d 








- 


Am "ED 
Li167. .— AXTIMACHI EPIGR. 329 


Hoc video, finceram le&ionem nondum repertam effe; 


$i quid vero legendum fit, non affequor. 


ANTIMACHI EPIGRAMMA 


^ 
D 
i] 





, In Planudea p. 240. St, 480. W. legitur fine au&o- 


.zis nomine, Ad Antimachum refert Vat, Cod. p. 410. 


Quum vero nullum fit Antimachi epigramma in. Antho-- 
legia, Rubnkenim: exiftimavit, ofcitantem librarium 
"Avripásov Ícripfiffe pro Kaxupáyoo, ut alibi paffum, Hanc 
Ob caufam relatum eít inter. Epigrammata Callimachi 
nr. LXXILI. p. 331. Eft in Venerem armis indutam. —— 


. V. 2. 6 Vsóerac. artifex, qui tibi tribuit, quod a natura 


et moribus tuis alieniffimum eft, In íqq. poétse ob- 
veríabantur Homerica Il. s. 4298. OU ve, méxvov dpà», 96- 
Sere, sonspiia dpya*  "AAAx a6 y lutgósvra uerígueo deya 


| eyégei, Tavra D * Agi Sog xa) 'A9gvy mávru pelea —À 


Cum verbis, dria o) yhe "Equrec, coniparaveris Anacr, 
Od. II. 10. íqq.— Venus ipía ap. Celusbum y. 159.: 

deya ué2uv oix olün*. ví yàp axfuv 'AQeeiiry ; 

kyAalg SeAD u&AM» kpurrséouti yvyaixece 
at v. 90.: 

^ uoóry Kómeic divmAnug 8uy Selc* o0. Gaeoojnu 

xotpsivqv , 009. F'yxoc Aeyiov, o BéAoc tAxu* 

&AAR TÍ Psipalvo eeuitioy ; kyr) uà» alxufie 
|077 606 Soy F'yxoc dxevea paMQoova 9eeubv lgebrov, 
e— V. 4. xeoráx». muliernm infítrumentum,. Rufinus a 
puerorum amore ad Veneris ca&ra transiens, vw)», ait, 
9ieuss dp) ueóévuao Ep. XIV. — Pro d vépi«c Planud, 


: : PE 
, el zx Tépbsc. — V. 5. Cod. Vat. vitiofe xzÜsereuvi3, 9Íg, 


| ' feq. verfu «e? 9 sixITA &y slc ir In ed. Flor. etxfíT AV« 





X 5 





3io SIMMIAE ^- L168. 


SIMMIAE THEBANI 
EPIGRAMMATA. 
cn — QA JA AQUA 

1. 168.] I. Sine an&oris nomine i in Planud. p. 275. 
5t.398. W. Simmiae Thbelano vindicat Vat. Cod. p.2 10.f3. 
Elegans carmen in Sophoclem Tragicum, quem ZeQíaev 
Xnon £zeQfasev, ut eft in Vat. Cod: et ap. Clem. Alex. p. 63. 
5.) filium vocat; apud Diedor. Sicul. XIII. p. 6254. 34. 
€sotb4o fil. eft, quod re&e emendavit Meurfsus. Ut 
vitiofam Ícriptaram defenderet, egregie argutatus eft 
Leffingius in Vit. Seph. p. 23. fq. —-  &evéta. Moteuc Qe 
poétis ufarpatum, multis placuit. Cf. Micarum Me. Ep. 
VIL Anriparer Sid. Ep. LXVIII. et quos laudat Palcken. 
ad Hippol. p. 284. E. — Verba, 73v xegei; uéapavra, hoc 
quidem loco fenfü proprio accipienda non. funt, fed re«- 
fpicitur ad prifcorum poétarum morem, qui ipfi chorum 
folebant ducere. Sophocles autem xavéAves àv. ainpiem 
voU mompred Qi civ Dlnv lexveqeniav, tefte Biograpbo Ano- 
&ymo; et praeterquam quod, Períis ad Salaminem fu- 
peratis, circa tropaea faltavit, in una tragoedia tantum, 
in Tbamyride, 334exev aórbc buS5ágie, ut. eít ap. Aibes. 
L. I. p. 20. F. Cf. Lejfingiums in Vita Soph. p. 104. fqq. 
- — V. 2. laudat Suidas in Kéxeot Ton. 1l. p. 292. Idem 
v. 3. et 4. profert in. 'Axagviísue T. I. p. 401. ubi &» 
SvuéAg et'Axapitíry; habetur. Hoc idem legitur in.Baewàe 
T. I. p. 437. Utrumque vitium vitavit in evuéne T. II. 
p. 2I r1. fed aliud commifit, &aaeràc exhibens. Hoc a 
Kaflere vulgatae le&ioni praeferri non debuerat, cujus — 
elegantiam tuetur Meleager I. 17. ubividenot. Hederae; 
quae vario et erratico lapíu ferpit, và me» tribuitur, 
quod proprie pedum vitium fignificst, Expreffius etiam 
Philippus Ep. XLV. Ád9guv, igsweriv, exei» wáia, 
weed, xopedeac "Ayxse Tiv Beouíou Bortubsaia xápm. et 
' £rydus, qui noftrum locum ante oculos babuit, Ep. XIIL 








Liój. .  RPIGRAMMATA, . . 93t 


aleí re Aenea ip) edat, 9i Zépbudig, Zxuvirye paAav 


xe)c xci; &ire s63a«..— His accedat Noxnusin Dion. 
XIl. p. 33$. «lc Qvràv vyerfrypav $$ *563« AoE2v iMeren 
Kuesh; hegerméryroc fjv 3evigdenro uopQsv. — Eleganter Ho* 
daeus a. Stapel 2d 'Theophr. L. III. p. 275. contulit Ovis, 
Metam. X. 99. Vos quoque flexipedes bederae veniflis. — 

i is. WE Axepiruc (Planud, 'Azaevsírwc)., Hinc duxit Antip. 
T»eff. Ep. XXV. de Ariftophanjs comoediis, ale 'Axse* 
ve3c xie€)c 1x) -xAote)v srevA; devies kópyv.. Eupborion Ep. L. 
eic xaevil9ey kr) xeebe kekópevev,/— De Acharnis agens Pau- 
Janiat L. L. 31. p. 78. hujus demi incolae, inquit, éxovee 
Aubvesov  MiAxÉgsvoy xm) Kurse vi» niri. 9a , »viy xueeir, 
v) Qvri», dvrai9a wedrov Quvivee. Myovrig, — — V. 5. Ta 
quidem tumulo et parvo pulveris exigui munere cohi- 


beris; verum immortalia tua carmina aevum tuum 


fupra mortalitatis terminos extendunt. Eadem fenten- 
tia ap. Leonid. Tar. Ep. C. «irá us Vita Kueóeen, Movsüe. 
wévrac ix' sexMove. 

Il. Hoé quoque carmen 23i» eft inPlanud.p. 274. 
St. 396. W. Sed in Vat. Cod. p. 211. Zisuíov GuBatoo 
nomen praefert. Quaedam hinc in fuum ufum con- 
vertit Zinzip. Sidon. LXXII, — V. 2. zAeseooe sAeu&uouc. 
Anuacreog. Od. Vi. 5. xieevis: wwipais infolentius. dixit ; 
quod re&e interpretatur Fifiberus p. 31. Íq..— séyaívuc 
z.ecà; eft ap. Marian. Scbol. Ep. II. —— — V. 3. vulgo 
jó^w legitur; nec aliter membr. Vat. 'Pó3oy una Flor. 
ed. praebet, eanique, ut exquifitiorem, Brssckius mes 
sito adoptavit, €e4xv nonnunquam vi transitiva gaudet, 
ut ap. Zlexandr. Aesol. V. 9. Saxxdiesi ioo ulév, Hefych. 


SéXovee. aiLÁveuea. — — Vitis quéjjak, acinir plewa. jd 


dé acino uvae ufurpare non dobitarunt veteres, quam- 
quam invitis Grammaticis. — Vide Intpp. Tbomae M. 
p.774. Íq. — V. 4. Cod. Vat. salgara. — Ad verf. fq. 


Scholion in Wechel, legitur hoc: sógeweree xa) avec dc 
gen veruni» rti Bigaes Y e sdenius, & 





X 


. 893 xUcrrmD. PROBL. PHILISCI EPIGR. L168. 


iuo vai vestivai i8),  Veriffima Scholiaftae emendatio. 
e. Inf Ípé c $ 
In Cod. Vat. legitur: Roe d In fine verfus usaixpoveo. 


Hoc etiam Planud, habet et Suidas v. Agusyn T. 1. p.139. 
' Sed idem in z»vrà; T. lll. p. 117. «ex xex legit. 


EUCLIDIS PROBLEMA 
GERFUXQIS SU EHETEERSORIUNIU pump tq ] 


Eft in Appendice Planudeae, in quam jam ab Aldo 
^. gelatum eft, p. 493. St. *3. W. Solutio problematis 
, baec eft; | | 

a--I — 2(b—r) 


b -r- 1 a — I. 
à— 2b —3 
a —3 b --2 


2b —3-—b--23 
-- 3 -- 53 
2bzab-d-5 . 
bcm s 
* -R 7 
Dti uoto" eózw ovov, IU ignores và dgdoy 
PHILISCI EPIGRAMMA. 





Ex Tom. I. p. 184.] Hoc Epigramma, quod ferva- . 
vit Pisrerchbus in Vit. Orat. T. II. p. 836. C. hoc loco 
exhibendum effe monuit Brunckiur, qui id poft Theocriti 
Chii Epigramma collocaverat. Pro inextricabili portento 
habuit Teylorus in Lyfiae Vit. p. LIX. quod non deter- 
guit Lenmepiws, quominus emendationem tentaret ad 
Phalar, Epift. p. 273. 25. nec Toupium, cujus leGiones, 
jn Em. ad Suid, p. 394. prolatas, Brunckius adoptavit. 


1.168. PNILISCI EPIGRAMMA. | 333 


Quid praeítitum fit a viris do&iffimis, ut melius intel- 


ligatur, hoc carmen Miren , ut ap. Plutorcóum 
legitur: 


?( KaAMbvwe Jóyarte, meAvwyber, deorrihi MEes, 
$1 7i Qpoviiz xal Ti aspicaüv. Die. 
Ty yàg lc M20 fyiux usDSaguosSévra xoà AAA 
bv xóeuow: lov. esa Aagév9' Érseev. — ^ 
ic kosrfi; x5evxa Texéiv Ti)y& Aveiüaluvoy 
S6vrx x4Ta49Íuevoy xa) vo$jeé kDÁvarov. 
Bc oor! duse vvxilc 3eltou quM riugoy Exodi 
xad T)v ToV QOiuévov mad: Beorcig kgsrsv 


Marklandus, cujus emendationes Tzylorus dedit in Vita 


Lyfiae p. 156. fq. ed. Reisk. v. 1. omiffo 4, quod ver- 


fum onerat, Kaaaizr»c 9vyarse emendavit, quibus verbis 
Pilifcun Mufam faam fignificaffe putabat. Hoc Reirkie 
displicuiffe, not miror; fed quod Rerkio in mentem 
venit, magis etiam improbaturus fuiffet Mark/audus. 
Scr ibendum enim putabat, & KaAMaTXNG TA moMYyópt, id« 
que ad ipfum poóctam referebat, cujus mater fortaffe 


Callippe vocata fuerit. Toupius: Marklandi emeudatio- 


nem adoptans, difficultatem, qua premitur, non attigit.' 
Seq. verfus lacunam Marklatidus ita implendam exifti- 
"mabat, ut sj T; Qgovtic arivuTàv EHDEREES Toupius eodíqug 
interpofuit ex Tbeognuide v. 767. xg Moveüv J1gámovra xat 
&yythov , sloTi T$gi040y Elosín €odít ; " Q9ovegüv riM2wuv, 
Minus feliciter Lennep.: 


KaMAra c SÓyuveo , soAMvwybos ,, Qgovrío. Qil£ee, 
el T) goveig kya90v, xal Ti srsgueiv duc. 


"Quod nemo facile Towpii invento praetulerit. Miror 
'antem, viros do&tiffimos non offendiíle in inepto illo, «f *» 
, Spes Qeorríl;, quod librariis deberi non dubito, qui 
veríum forte mutilatum varia ratione, fed fine fucceífu, 
implere conati funt. Mihi, turpifftmo  emblemate 
ejecto et revocata voce, forte omiffa, legendum videtur: 


* 





$14 PHILISCI EPIGRAMMA. ' LIÓf, 


Zyy)c, KaAxbmy, Suyarse, soAmwyóee, Seife, 
sl ve Qgovéit, €oiíuc xal «i vepeshy éxuc. 
Homeri Hymm. XI. Ac véxec, Mexso, Movena,  KaMuibmpn 
Jd. XVII 2. Gun, Movsa Arytia, Aubc SVyavse ueyáaoto, — 
V. 3. Accufativum in hoc verfu jam Sa/nafrus in rà us- 
«(uor2évr, mutavit, qui nimirum praeclare intellexit, 
v, 5. pro Avedafuvoy Ícribendum effe Aveíg Suyow — Lenne- 
piws tàmen, quamvis et ipfe hujus emendationis ve« 
ritatem agnoícens, 'in noftro verfu vulgatae patroci- 
natur, exiftimans, .poétam, cum haec fcriberet, in 
mente habuiffe rv yàe i; Do exilua us2aguoeSévra. Aveíav: 
ei julie 9i vel fimile quid; deinde vero non hoc fcripfif- 
fe, fed Avefg. — Ejusmodi argumentis nullus facile locus 
tam vitiofus eft, quem non a criticorum emendationi- 
bus vindices, Idem tamen Lennepius praeclare illuftrat 
verba Zaao iy xóeuowi Blov, je. iy &AMuI TáE:ei glov vel i» 
dei glor, Nec Marklandum civ nóeuowi vfov. corrigen- 
tem fugit, ifta verba ad Pythagoricam metempfychufin 
. referri poffe, — — Hymnum, quo Lyfiae virtutem cele- 
braturus eft, &erríc xevxa vocat, virtutis praeconem, 
qui defun&to Lyfiae immortale fepulcrum praebeat. — Sie 
Toupius quidem Hymnum érráquev a Philifco appellatum 
putabat. Per fe váQec k9ávarec fortafíe defendi poflit ; 
certe uvüua k9ávaroy dixit Simonides Ep. CIL. - pysusiov 
&perie k9ávarov Phalaris p. 276. — Sed hymnus, qui 
aeternum fipulcrum tribuat, non eleganter, ut Toupius 
putat, fed inepte di&us, — Reiilius conjecit: 36vra xa- 
vad9uefsa. Ti xAMoc &9ávnroy*. quod languidum eft. Mark- 
dandus: Avr siraQ9Siévov xi. 06Qov^— kSav&rbic Ine vv" 
uit Y. 1sífa, — —' quod obícurum. — Lemuep. dedique: 
rra xavaQSipdyo x3 voQd kSévarey* quod frigidum. Quid — 
:vetat, his doctorum virorum conje&uris et noftram adde- 
te, ceteris vel meliorem, vel certe non multo pejorem: 
— - Éuws, 
éga» hsroQQXuudva ue) €rbéQac k9évavov, : 


Ltég9. THUCYDIDIS EPIGRAMMA.  à$33$ 


Hymnus per appofitionem: Lyfae defuncli gloria et. im- 
wmorzale decus vocatur. evéQoc et evéQavoc pro. ornamento, 
xécue, pafüm obvium. Epigr. kMer. DCXLIL. eóufo» duob 
TOPTOV yauttic Jupjemro Oeobeuc- Agiwv jpetéenc scespiqe evi- 
Qvo, — Alterum altero illuftrat, qui dixit, xéeuoc erysit 
eríQaves kviedc o0 maxov, Emripidts in Antiope Fr. X. 
Apud hunc poéram decies faltem eodem fenfu occurrit. 
Vide Paulcken. ad Phoeniff. 1378. , Ut Philifcus evíqee 
k9ávarov, lic drip. Sidon, Ep. LXX. Tliepl)uv eréQavov kelQuos 
dixit. — — V. 7. 39s£e lervavit Toup. ReGe Brunckius 
$$ dedit, in quod etiam Letnep. incidit, 


THUCYDIDIS EPIGRAMMA. 
* 





Tem. I". p. 236.] InPlanudea p. 273.St. 595. w. 
au&oris noinine catet, quem indicat Cod. Vat. p. 215. 
Tbucydidi vindicat etiam Tbosm. Mag. in Euripidis Vita: 
Brá£Qy niv ovv b Maxsdoyía , xevoráqiov 0à aírn * A9syget d- 
qoviv , lp cv bxéyoays Govxvilzuc 6 €vyygadsic, 4 Té9«oc 0 
pelotolc Tájs* Mun... . Euripidis cenotaphium prope 
Athenas commemosat. Pzuzs. I. .2. p. 6. et de ejus- 
dem in Macedonia fepulcro Bianer Ep. XII — — Magni- 
ficam Thucydidis fententiam, univerfam Graeciam pro 
Euripidis monimento habendam effe dicentis, exprefílit 
ullius Gem. in Themiftoclem Ep. X. kv) ré$ev Aroie 


9i 'Ex4$a. Cf. Philipptim Ep. LXXXI. — — Athenas. 


'RAMjet 'BAAxe hinc excitavit Zizben. V. p. 187. E. vovre 
Jà: sepacoUvréq: leri viv "A9yynius méxv, à Tl; 'EAMdeE 
Meovosiv, Sv 6 uiv Tivómeoc 'EAAéJoe desuua dw" Gouxwe 
$fógc 3)à bv vg alo Edgrw(ülyvy dxwyeéuuaTi) 'EAAÁDoc "RAM" 


à 3). rlóSiog Jeríav ua) wevraviioy rdv "EANvev, Hunc locum. 


exfcripfit Euflarb. ad Homer. Il. &. p. 215.2. Elegan- 


tem, hanc dictionem plures imitati funt, . quos landat 


P d 





. 336  wiPPON. EPIT. PLATONIS , 1168.4. 169, 


Usfaubon. in Theophr. Prooem. p-13.. Dorville ad Charit, 
p. 120. —. V. 2. Flor. éd. 4 yáe. — Reliquae veteres y, 
"Florentina leGio'praeplacuit Srepbaeso; altera Brodaeo, 
— V. 3. Moóeac uplgo. — Sed vera eft Cod. Vat. Ícriptue 
fà: cum Muís, i. e, carminibus fuis, (aepenumero Athe» 
nienfes dele&ayerit, permultos fui laudatores invenit, . . 


* 
P d 


 HIPPONIS EPITAPHIUM. 
cm Mr — x 


Ex Tom. III. p. 350.] Hipponis Epigramma fervae 
vit Clemens Alexandrinus in. Cohort, p. 48. 32.  Murte 
fe diis aeqüatüm dirit, quod omnes deos revera homi» 
nes, bene de mortalibus meritos, fuiffe exiftimabat ; 
quare inter atheos numerari folet. — Vide Zs£en. XIIT, 
p.610. B. etquae de eo disputat Perizonius ad Aelian, , 
V. H. II. 31. Non fatis conftat, quo tempore florue- 
rit; fed fatis antiquus fuit; certe ante Zriflorelem vixit, 
qui eum commemorat, Conf. Faéricii Bibl. Gr. T. II. 
p. 658. ed. Harl. e 


PLATONIS PHILOSOPHI 
EPIGRAMMATA. 





o 


4. 169.] I. 1n Planud. p. 210, St. 365. W. ubi 
male adhaefit Epigrammati XXI. In Vat. Cod. p. 313, 
juxta leguntur, fed íeparata. Sic etiam ap. Diegen, 
Kart. L. HI. p. 182. et Appulejum in Apolog. p. 416, 
ed. Parif, qui hoc diftichon in hunc modum vertit: 

Aflra vides: usitam fiam, mi. fsdut, Olympus ! 
Us muliis fic ze luminibus videam, 
Luíus eft in nomine pueri, qui 'Aerie appellabatur. Hune 
BMatomi in deliciis fuiffe, plures dixerunt; Azriítippus. 
eum 





^ - 








^ 71169. EPIGRAMMATA. — 337. 
eum una cum philofopho .aftronomiae operzm dediffe 
tradidit ap. Diogen. p. 182. ex hoc ipfo difticho, ut 
videtur, — sexi; lpuaei. Stellae tanquam oai coeli et 
wusdi, quibus mortalia contemplarur ; vide Burmens. 
&d Ovid, Metam. IV, 228. Arion, delphino vectus, cam 
coelum, ftellis diftin&um, fufpiceret, fic apud animum 
fuum cogitavit, s sfx devi ele 3 atc Alec 999u^uis, ko 
wg: ToóTe bxieuoxsi xÓxAM 6 Jióc TÀ xearTÜüpava weg) fiv v8 
xa) 9áxaesav, ap. Plutarch. T. II. p. 161. F. 
II. Vat. Cod. p. 99. Tiaéravec elc 'AyáSet, TUv pay» 
vi» aóres,. Ex Diogene Lars. L, IIl. p. 183. venit in Ap» 
pend. Anth. Plan. p. 526. St. *as. W. Gellius in N. A, 
XIX. II. Ceebransur duo ifli graeci. verficuli, mulro- 
vumque bominum memoria dignanrur, quod fi fent Iepidiff- 
ei et venwfli[fimae brevitatis. — Neque. adeo pauci funs 
Sereres fcriptores, qui eos Plazonis effe pbilofopbi affir- 
matt, quibus ille adolefcens Inferis, cum eregoediis quoque 
eodem rempore faciendis praeluderez.— à» exit 4... 
Eodem loco verfio, five potius amplificatio latina hujué 
diftichi, a Gellii, ut ait, amico compofita, quam, cum 
paulo fit long:or, adícribere piget. — V. I. dexov Gell. 
et Cod. Vat. axo» Diog, Quod dicit, fibi Agathonenr 
exofculanti animam fponte in labia venire, plures poftea 
imitati funt. — Pbavorinur ap. Srob. Tit. LXIIL p. 407. 
€9Í ye Exe eoi0Uerv. o] Tu erépari yuódovrsc, (4) evvámTouey 
vkc Vuxác; e yhp fpi, Cxorro 70 elpa Üasefwu? vov 9i 
loíxaei ssp) 70 ellum Xwapeiv dq wipe) 9ópac, — Sic haec verba, 
quae vulgo depravatiffima funt, corrigi poffe videntur, 
Aliam viam tentavit cl. Hsfcbke in' Epift. crit. p. 39. 
4APeriflsener. L. IL. 7. p. 83. de puellae amplexibus, &yyàe 
pl» Tov evóuaTos $ xapha, 9 93 vx) rev Sveiiy, Id. L. IT, 
19. p. 102. Quia Éswtvvéxrovreg TÀo uxác.  TovTe yàg 
QUaua Dévarm ,., , emsódovtiv nl vxn) 3o vüv evouéruv vede 
duos aac xa) wap) tà vaíAq Cuvavrlew xai i ultic ur yavksiur 
frere Tis oxi, Achilles Tas. L. IT, p. $7. at vii eve 
| | Y | 





. 939. , YLATONIS , L169. 


| péren wipes xiquéptyn x9 e] watà Tl erípun. TY 

' jdovyv, Bhkoug: TK Vua se Tà Quulpara. Ad Prepersium ; 

L. I. XilL 17. E: cupere apzatis animam deponere labris, 

Burmannus Platonis diftichon commode admovit. Quae- 

dam ex his exemplis protulit elegantiffimus AMarzingus 
in Vas. Le&t. IV. 7. p. 89. | 


III. Vat. Cod. p. 222. inter Sepulcralia legitur, ut 
etiáni in Planudea p. 289. 5t. 427. W. Idem catmen 
cum infigni varietate protulit Diegem. LaPrz. L. MIL. 
p: 183. ét Appulejus in Apolog. p. 417. ed. Parif, qui 
tn priis diftichon intellexerit, merito dubites. Sic 
enim in latinum convettit: 


Dixeris bic zantum, eum mil nifi pulcher Mlexis 
. Exflitiz, ez vertunt quiliber in te oculos. 
.. Cur, atiime, os canibus mon[Iras, afícisque (five angisqme) 
: dolore 


Po[imode ? non Phaedrum fic prius amifimus? 


Ad hoc carmen Heríus p. 28.(q. notavit haec: »Si baec 
poft Alexis obitum fcripta funt a Platone, ut vifum eft 
concinnateri Anthologiae et Interpretibus, omnino le- 
— eft ede: wse«BAéxero* Jvue, vl wivvec xv6)» odréov; : 

/7 kwdtac wersgov x, 7, A. ut fenfus fit: Nunc poftquam 
obit Alexis, memini me, dum viveret, dixifle id fo- 


lummodo, mihi videri pulcrum, et flatim in eumomnes 


conjeciffe oculos, — Quid canibus os indicabas, o anime, 
uhtde poftea tibi doluit ? — — Sed aliam tamen ineffe : 
lu(ípicor fententiam. — Scripta haec videntur a Platone, 
| eum Alexin ceteris ignotum, perfpesto ejus ingenio at- 
que. forma, fibi delicias et amafium deftinaret. Nunc, 
inquit, cum nulla eft Alexis exiftimatio, nullum nomen, : 
. hoc tantum dixi: Pulcher es, o puer, et jam otanes : 
ad eum adjiciunt oculos. Parum prudenter id fadum : 
eft a me, dum praeconio meo ad ejus amorem omnes - 
*üice, unde vehementer fim dolimuros. — Annon ita, 


L169. - EPIGRAMMATA. 339 


*- 


Pbaedrum amifi? Itaque pro dra, lego 4 sai, Ha&e- 
nus do&iflfimus praeful, qui praeclare intellexit, hoc te» 
traflichon fepulchralium numero eximendum et inter - 
amatoria reponendum effe, Sed ei in hac ipfa fententia 
tenebras objecit vitiofa le&io 5r; in qua omnes confpi- 
rant, etiam /fppulejus et Vat. membranae; fed quam, 
e conjeCtura procnl dubio, nihil énim monuit, Brus- 
ckius feliciffime emendavit. Nov & và py3ir (dv) "Aute, 
lle modo defpecius puer, manc praeconio seo confpicuns 
 eflfatlus, er omnes im emm converzuns oculor..— In dee 
latere & vai, ante Fmetium exiftimaverat Stepbanus ; fed 
froftra, Cf. Callimacb. Ep. XXVIII, — In exitu pentametri 
Planud, et Cod. Vat. habet: se: seeifiAéoreroy.. Noftrum 
eít ap. Diogen. SJoftpb. Scaliger libri margini adfcripfee 
fAt: xal wávr« wei PrigtebQeras — Color in hoc difticho 
idem sc ap. Horatium l1. Epift.19. 10. Hoc femul edixi, 
won. ceffavere poetae NoClurso certare sero, purere diurno. 
— V. 3. Sententia eft, ut ap. Ovidium I. A. A. 741, 
Non rurum eff, qnod ater, leudare fodali: Cum sibi lam- 
danii credidit, ipfe fubis. 1n re fimili &aAà vf usyón xvely 
ésría "dicit Sofiparer Ep. Il]. 7. —— Avoere.  Plonud. 
Diog. dppul. Cod. Vat.  kexey reponendum cenfebat Sree — 
fibenus. Leniori remedio Brunckius kvajew, quae attica ..— 
Íccundae perfonae terminatio efl. —- 2x ejre oaiMor 
kewMesapsv, Sic erepra tyibi paene puella suea Aft, Propere, 
ll. 25. 2.. Haud fcio, an Plaronis epigramma obverfa- 
tum fit Ovidio l1I. Amor, 12. 5. quam corpi folus amare, 
Cym mulris vereor ne fit babenda mibi, — Fallimur, au no 
Jlris innosuiz illa libellis? — Sic erat; ingenio proftiris illa 
wo. — lbid. llI. 1 1. 19. Scilicet ez. populo per we comi 
sala placebas. Caufa fnit multis nofler amoris amor. 

IV. Cod. Vat. p. 99. et Diogen. Laérr. L. II. p. 183. 
Platoni hoc diftichum tribuunt. In Planud. p. 467. St. 
607. W. Pbilodemi eft, Malum loquitur, ab amarito 
Xanthippae ziffum. — Amatoriam mala jaciendi confuev 

^ Ya 








*- 


$49 | PLATONIS L 169.4. 170. 


tudinem, 73 usAofoniiv , illuftravit Cerda ad Virgil. Ecl. 
Jf. 64. et poft hunc plurimi, quorum recenfum dedit 
KElsnerus in Obff. facris T. IL p. 464. — xéyd. Clement 
Alex. Paedag. Il. p. 211. 32. &uQe yàg uaeuívteSoy x2 
7) dv9oc xa) 00 xÁoAog, — Pro gáxun Meric. Cafaub. páxoes 


'. ventabat; fruftra, 





V. Cod. Vat. p. 99. cum Diogene Laert. MT. p. 183. 
Platoni vindicat, cum in Planudea p. 486. St. 63 I.W. 
fne au&oris nomine proftet. Malum puellae mittit, 
quod eam de juventutis brevitate admoneat. — V. 2. 
peráJec, Ad formofum puerum P£iloffraru; Epift. XXXV. 
$. 929. uui» uéo2s, koX, fuc Feseri xa) Cgc, perádoc sipiv, &v 
dne — /— V. 3. ylyvorro, Planud. Cod, Vat. Pro voee 
Cod. Vat. wesc, quod pro gloffemate habendum, et 
va/v aóró. «— Seq. veríus idiotismum plures illuftra- 
sünt; inter eos Srepbanus de Dial p. 51. et Weffeling. 
ad Herodot. I. 78. p. 87. qui noftri loci non immemor 
fait. — c Pryoxpévioc, Tbeognis V. 1014. &AX doryozeévioy 
qlverou, coto Uvno, "Hu riusecea, Galenus in weorgesr. c. VIT. 
dpaiwov o0y leri, byveaxórag T4" ulv usrpaxiuv dex. Tcic venvoiz 
bhh$v» doviav , ' dvyoxgéviov 93. mépboy Uxoveav. — Philofirar. 
' Epift. laud. p. 929. deri dap x) x4Mv; xi ju», $ 92 ux 
dpirápevoc Toi; tagovdiy bybyroc , iv od pÁAAoUt: pá^^ny, xxl i 
ffeaiévey iv kmiosei,.—— ^ | 

q. 170:.] Vk. Cod. Vat. p. 239. tanquam ^clepia- 
di; exhibet, ut etiam Planud, p. 332. St. 337. W. Ut 
Platonis profert .4zbenaeus L. XIII. p. 589. D. et Diogen. 
Lairz, L. IIL p. 183. Hee quoque carmen Anthologise . 
. éoncipnnatores in Sepulcralibus pofuerunt; in quo non, 
minus errarunt, quam in Ep. Il. Re&e Brunckius mo- 
nuit, Platonem hos verfus lufiffe in Archeanaffam adhuc 
viventem, cum qua, fucco jam deficiente, confueverit, 
Quod fi verum eft, ut verum efle apparet ex imitatione 
Rwfsi Ep. VIIL minus re&e legitur verfa fecundo 
WCtre* | praefens enim tempus requiritur. Hoc ipfem 





a 0 


b 179. | |. EPIGRAMMATA 34 


praeftse-rfebenaeur, dvi fic babet: se xm bn fvriduv mixplc 


Ércerir Bjuc. : Quam le&ionet, verbo «eic fortaffe ih 


3eiuóc tnutato, Brunckius reponendam cenfebat, Languet 
famen nonnihil verbura Jxerrs praefertim àm praece- 
dénteé; quare Wakefield. in Silva crit. T, TII. p. 52. iv 
deni corripit. In Planudea, in Cod. Vat. et ap. Suidas 


^T. Yt. p. 272. in jer; legitur: Ác xad £r jvri2w» à phun 


T2 dome. Diogenir leBioni adhaeferunt Dorvillius, qui 
hoc Epigramma tractavit ad Charit. p. 206. (q. et 
"Toüpias in Emend. in Suid. P. ITI. p. 529: qui bené 
fecerunt, quod le&ionem 3eqiàc praetulerunt alteri swxgàc 


ét yvxóc. — Lucian, "T. 1l. p. 344. 3pinóv viva. lperra dgliv- 


dré, xais. Libaniur Orat. Y. P. 6. xal ps elewexero. pius Tie 
, deer Abyen. Paufan. IV. 36. p. 372. Qalvaro 9à wa" Egot 
tórt ày Eran )vvaereóatv, Jpeov ovree éyuy KC TÀc Bove Tk 
Rt 'Edv^sac Peura, ders x2) baáAaees mode viv 'HeaxMa, EX 
dic fortaffe Plarohir loco colorem düxit Afriflaeneras II. 
1: "P. T. 3. kyatu2ei yàp wa leruvDunxéri eduari od ví$vxt xeociÁ- 
vay à TE enc. PBiloflraz. It. Icon. I. p. 8rO. soie vyáe e 
P xe) jvrí2: *esry, yutec piv T Vorbseuvov FAxcvtat, Tere 
9' aU sepayvoea v0 quQbusvoy rijg knulic. Epigr. des. LXIT. 
*$ já ys vaéra:; 9o eviondjea: xa) voMgr» donc. Talem 
fere fententiam fafpicor fuiffe in loco lacero Plurarcbl 
T. 1L. p. 970. C. 602 sexi; (vulgo woxui) kwu&Quv xd 
berien , b Éyp) tépuy al^ ursuáray hvapévii, 08. canis 
ratum ét rugis affiler , mibil derrimenti palfus, fed wr 
que ad fipulcra et cippos durat. -— V. 3. 2p. Arbenacush 
fere fic "legitur, ut Brunckiu: 'edidit, nifi quod ibi eft 
kvavriektre; — mewrodéeov et dixere, Parum abtudit Die. 
' get. ap. quem tamen »pirorióev et ja3er« habetur. hi 
Vatic. Cod. totum loc diftichon a priore avulfüm eft, 
Adfcriptam legitur fuperiori margini, alia, fed antiqua 
manu, fic at eft ap. Diogenem ; deinde iterum fepars 
tim poft. primum diftichon Epigrammatis /fssip. Sidonii 


Y 3 


1 
s 


: LXXXIIL in hune medum : 4; véov dise dv3oc kwo2oéQavrec 





.849 ,/"PLATOWIS : L. 170. 


: "env. . 
Btaefa) Tigaropésov (corre&um ex wporopéao) jurenc 23ero 
evexaide. Ex utraque Codicis le&ione novam conflavit 


., Salmef. ad Achill. Tat, 1. c. 10. p. 37. &c vov sfisc diSac 


dnrodgéiavrsc Speer) IlewrowAbov 3e O€0vQ Wo91Ts vvgsaiác. 
Planudea habet $4» véov sfieaeay — Ileereéao: )weic - 
in reliquis cum Vat. membr. conípirans. àwedc eft in ed, 
Flor. tribus Aldinis et Afcenf, — 3/ 8ex; emendavit Bro- 


. daeu;, idque recepit Srepbanus. — Dorvilliu:, repudiata 


leQione Cod. Vat., cui tantum tribuere folebat, /4rbe- 


matum. fequitur, mewromógov in zeeroxMov mutato; fed 


' ut eft in Vatic, Cod., paucis immutatis: 


Ll 
* 


codicis le&iones, ut longe elegantiores, fine dubio re- 
vocandas exiftimavit Brunckius, a Tovpii Íententig rece- 
dens, cujus emendationes in Analettis repraefentavit, 
Mihi le&ionis in hoc difticho diverfitatem, librariis certe 
nullo modo tribuendam, reputanti proríus videtur jm 
olim duplex ejus recenfio exftitiffe, five ab ipfo Platone, 
five à duobus auCtoribus, fimili modo in eodem argu- 
mento ludentibus, profecta. Horum uaus fcripferat, 
& ví suc do; kwodofyavrso lgnered z 

sgarefóAou, ài jeac Vere suexaidq, 

Sg« wtwroDésa; eleganter didum, metaphora a plantis 


" derivata, quae novo vere turgefcunt, — Comparat Tos 


piu: Epigr. Philodemi XV. obzo en waxMéxam youydy. Ságoc, 
«0!» ua^alvti Bórguc V saeQevíoug weurogoM» xápirae, — Ber- 
sardu; in Epift. ad.Reiskium p. 342. steroBésey tentabat, 


, rofam primulam vertens. Scripfi autem & vís pro &e, 


ne ab eadem vocula bini verfus inciperent. Altera et 


|. fartafie antiquior fcriptura .haec foit: 


4 juAQ wbruros vaavri&eavrgo lxelyuc 
seeroxaéov, dí Veuc NASera sroqxaific, 
Hoc. procul dubio expreflit Rwffaur Ep. VIL z 
| é sóeesve xarééAeda 7h opis Soselxsnou. ioc, 
brmére mqorcbehoey drpuom dianbto ES 


4 











. . dibrio habüiffe, in hac re fere folemnis eft. P/uzarcb, 


' . 4w Cod. Vat. eamque firmat imitatio Ep. inter àMrs. 


a 


i s T " 
. Y 170; XPIGRAMMAT A. . 0543 


' ' 

-CInoreurórhso; cógitandum. dé-rule fécens inftrn&há, nec , — 
dum imbuta pelago. Ut vita faepenumero cumrmard —— 
comparatur, et, qui vitam transleufit, Jussit vod tov di- 
cuntur, (vide ad Leonid. Tar. Kp; XI.) fic puella, cum 

in primo juventutis flore eft, vitgg curfum ingrefla five 
geerrósoov; efle dicitur, Hoc notandum putavi, ne cum 
Dorvilliede obícoeno ufu .Vecabuli saéew cogites, quod 
. 3b hoc loco alienut eft. — .3uk evexpide texee2on paroe- 
amiae [fpeciem habet. — Laudat Dofvillius Epiftol. Cbien, 
-XVIL 3$. 3ix sveic ào2siv. Similia funt 3x Qévov, 9 eipa- 
.s06 06 byxfay dexsa9a«, quae illu(travit Paicken. ad Phoen. 
p. 127. Platoueui refpexit. Póilodemus Ep. XV. de puella. 
formofa, viro nondum matura: 


qe&yhiitr, 9vcfqursco; duc Qioeg oix iv) vevpg.— ^. . 
E pávmic lys pyásue nadvina wuexaiific, ; 
Vix memoratu dignum, quod J7;flouss in Hermef. p. 47. 
vitiofae ledjonis vgarowépov, quam unus Zízbenaews ha- 
bet, patrocinium fuscepit. Quis, frugibus i iiventit, uta | 
tur glandibus? 


V1I. Cod.Vat. p. 141. Planud. p. 421. $t.556.W. 
Lais anus facta Veneri fpeculum dedicat. Imitando hoe : 
€armen expreffit Julian, Aczypt. Ep. IM. 1IV. V. Hyper- 
'bole, qua Plazo utitur, Laidem eniverfam Graeciam lu- 


T. II. p. 767. F. ?ere híxovSr9 kxoy. Aaa — s; bxéQUrys 
T4 móÜw Tv 'EAMA , LBAAcy dà Taie Óeeiy Xv mepiuáxw TOR 
Saxkeean. Propert. 1I. $. 1. Non ita eomplebanz Epbyreae 
ALaidos aedes, Ad cujus jacsir Graoetia 10ta. fores... Gellius 
N. A. 1. $- de eadem: Consvenrusque ad. eam. diriorum 
' DHhowninum ex omni Graecia eclebrer erant, Cf. Epigr. àMes. 
"DCXXVIIH. — in exitu hexametri veteres editt. legunt 
, 9 r&v irdvres. In Cod. Gud. igérw». Brusckii le&io eft | 


OCCOXNKXVIL 9$ 8 qfqeven méceuc leri estare ded» dgaevils 
* X 4 s 


Pd 





344. — .— . PLATDUIS . 379. 


"so snl wgotégos, —  Pofterius di(tichon vertit Aufoninr 
. Ep. LV. 
Ae vnibi nullus in boc ufus, quia cernere ralew, 
Qualis fum, ttolo:- qualis eram, nequeo... 

Haec de Laidis fpeculo, fortaffe hoc ipfum Plarostir cat- 
men, in animo hàbifit .Cleudian, in Eutrop. L, I. 90. 
Haud alirer. juvenum. flammis Epbyreia Lais. Er gemino 
dotata mari, eum feria vefundis Canizies: — — Seque re- 
formidas fpeculo damnare fenetiut.. Ovid. Medic. Fac. 45. 
fermam populabirur aetas; Et placidus rugis bulrus arorut. 
erit. Tempus erit, quo vos fpeculum vidiffe pigebis, Es 
. veniet "nugis. elena. cafa dolor. Ceterum in bis verbis 
idem color eft, qui in di&o TAeocriri, quod refert Sro- 
baeus Tit, XXI. p . 176. 38. Otóxproc leury9eie, Ux Tí 0d 
evyytápu, "Ori, dn, eie udv Qobaeuas, eà Sévauon" ek, 98 i» 
.' wee, o0 QabAopat 


VIL Cod. Vat. p. 148. Platoni hoc Epigr. afferit, 
quod in Planud. p. 437. St. $71. W. au&oris nomine. 
caret, Viator, quem, cum fiti laboraret, vox ranae 6 
longinquo audita ad fontem deduxerat, Nymphis aeneam 
ranae imaginem dedicat, — — V. 2. »In tribus Codd. 
sPlanudeae ícriptum si» xoóQar, omiífo fubítantivo. 
»Horum in uno, qui fuit Jani Lascaris, margini ad- 
pícriptum, s» Vexáaiy xoóQauc (quc. E conje&ura eft, quod 
plegitur in editis Planudeae sàv-erayéem, — Le&ionem 
»dedi Vat. Cod,* Brunck, erayéew, quod deeft in Flor, 
et tribus Aldinis, primum reperio in Afcenfiana, Verum 
nec hoc, ncc fortaffe Vat. Cod. le&io poétae manum 
praeftat, qui ranam aqua gaudere jam fatis indicaverat - 
in primo verfu. Nec omnino commodum epitheton 
sw6Qai6 !fei, quod hoc loco non de aqua ex alto ca- 
dente, ut lis; lympha ap. Horas. in Eped. XVL 48. 
fed de aqua fimpliciter di&um eft, Mihi fatis proba- 
bile eft, in AIBAXIN latete AAMAEZIN, cujns vocabeli 


* v 
; 1 . 
L 170. EPIGRAMMATA, 34$ 


| prima litera fi forte omiffa fuit, nemo. nen intelligit, 


, quam facile in alterum MEME peruerit. Puto igitus | 
: Platonem. Ícripfiffe: 


Aouass viv uaóQre caenipvos Bérpao,— 

Hoc quam accommodatum fit ad ranae naturam, mohe- 
X6 nihil attinet, — Re&e etiam xoóqórc duae, — Oppian. 
Hal. HI. 101. exefiuy Vreov e54voc Douavi sias éeutienh 
Longs: L. 1. p. 58. 3X3uro xevja , Bell&uv derie dei. 
Heliodor. L. 1V. p. &9 T. eri uiv nobqoie Spas slc opos 
eleépsvoe, — — V. eR In Planud. erywesc. . 1n. Cod. Vat. 
in contextu legitur evrdeac, et fupra fcriptum ye por- 
«leac. Hoc verum. Clemens Alexandr, Strom. VI. p. 76*. 
9. uoppetavrec £ó^a xa Aí9eve, xaAxàv wm) eiugov.. Id. VIR 
P. 886. 4. &9pwrroc yit — nosdoóprvoc vj o9 Kuelou &i-.— 
JasxaMa, — — Alteram lef£ionem -vx4ea; metrum non 
patitur, Zirecbias Ep. XII. 5 sa&evac Juzvovv 999a tuzoueé- 
. ptvoc.. Ep. in Stat. Athler. XVI. Tom. III. p. 21. 3ixx5à 
9à xaixi; cóx bxóDw, duxAv etio TvxatágvoQ, -— In fine 
veríus fcribe cum Cod. Vat. dw. — V. 4. hxeteáusvoc. 
Cod. Vat. Vulgata elegantior. — NX. 7. dorb (Mim. 
Cod. Vat. qui etiam fequentem verfum, in Planudez dé 
fderaram, praebuit in margine fcriptum : i 


1 


yt. i 
- sügs sráem yAuxsquy v. bui9u vapárem, » 


Ultümam vocem Drusckius, metro jubente, mutavit ià 
iugátev. "Dubitare licet, an genuinam ícripturam tenes 
fius. — Ceterum hoc carmen eleganti(fimis Antholo- 
giae Epigrammatis accenfendum judico. 


IX. ln. primis Vat, Cod. foliis legitur, Planud, 
p. 323. St. 463. W. In celeberrimum illud Veneris 
fimulacrum, quod a pluribus laudatam, defcribit Cre; 
«NN p. 322. idque CPoli in Laufi Palatio ftetiffe ai 
Cf. Con(lausin, Porph. de 'Them. c. XIV.. et Banduri de 
Anügg. CPol T. 1L p. "C QU Biftichon an 








t - 
ig46 TE PLATORIS'"' T. 150 


recte duobus praecedentibus jungatur, dubito. Senfa& - 
in quarto verfu perfe&us eft; diftichon adje&um aca- 
men prorfus retundit, et ipfum languet. . Nec profefto 
*sintiquiffimis temporibus hoc loco le&unr eft, | Schedae 
Krahnienae, quamvis in reliquis non magnam auctoritt 
" tem habent, re&e hoc diftichon a: noftro carmine íe- 
iun&um, Epigrammati àer. CCXLVL anne&nunt: ^ , 
*A Kóspic rky. Kvldov i. Kvíler aimsv l2evtan"— ^, E 

QeU, quU, treU eyvuydv 1f: ud Tien£iiane j- 
TleaXeréAsc oiu «Be, 4 uà 9édic* AAA 8 eihreec idi 
&Ptesy, oity " Apyc 99424 viv Tradbyp, T 


jam cum fchedis Krobnianis cohfpirat Aufonius y eujus 
Baud paulo major au&oritas, Ep. LVII.: ) 


Vera Venus Chidiam quum vidit Cyprida, dixit: 
Vidifli nudam se, puto, Praxitele, 

. Nen vidi, nec fai: fed ftrro opus omne polimus,- | 

VFerrum. Gradivi Martis in arbitrio, | 
Qualem igitur domino fcieranr placuiffe Gysberen, 
Talem fecerune. ferrea cacla deam. 

Haec cum ita fint, verfus 5. 6. Plazeni, cojus ingenie 
. vix digni videntur, abjudicandos puto. Recentioris poé& 
tae venam produnt, qui Platonis dvwomv arripuit, eam- . 
que, ut imitatores folent, amplificare conatus eft. Qui 
£onatus quam feliciter cefferit, ipfe vides. — Nihil lan- 
guidius refponío ad deae interrogationem; nihil frigidiog 
acumine, quo ferrum, quod Martis eft, Venerem fie 
fotmaffe dicitur, ut Mars eam et viderit et femper vie 
dere voluerit. Neque tamen hic loci fübftitit Gramma- 
ticorum — nam Grammatici ingenio unice dignus eff . 
ejusmodi lufus —  ludendi pruritus, fed alius extlitii, 
qui novàm procuderet diftichon, 'quo negaret, quod 
jllius diftichi auctor dixerat, ferrum Venerem formaffe* 

GiTs es ieakrrbosc vexvásare, ov9" $ etiagec, 

&AN. eruc Veruc, Bc mero s qrouémy,. t. 





Lií70.$3,1712. EPIGRAMMATA, 047 


Mam: nec hoc diftichon, Pisreni vulgo tributum, ex 
ejus ingenio profe&unt exiftimo. — In editione Flor. non. 
poft Platonis Epigr. legitur, fed poft Ep. &ew, CCXEVI. 
fopta laudatum.; qéo ipío conje&ura noflra nonnibil 
BSrmator. Qui andis lufus, «quales in Antho« 
logià latina permulti occurrunt, non ignorant, conjecu» 
rae nofisse calculum. adje&uros ípero. — V. 3. 
iripeubrta xere, in con/epro, duod vulgo eft iv T eipilon, 
" Nide. Saíma/. ad Solin. p. 8. D. — . V. 4. 98 ysuviv» | 
fioc vel. ipía Venus fugiebat. Ovidis: Faft. IV. 14T.- 
diseré fccabor. rorances, nuda. capillos, — Viderune Gasyri, 
surba :prezerva, deam; Senf, et appofita sexi. fua cor- 
pora myrio. — q. 171.] V. 5. 4 pà 34jic,. Tirefias ap. 
Callimacb. in Lav. Pall. 7. sov? jóev 3Ave. xpkvae, Zxfriuec 
eig i9 Oe, và "n 3éute, — Quantum Artemis poffit, 
Duty "Axraíav, 13d», d u3 9éu, ap. Liban. Or. V. 'Toóm. I. 
p. 234- ed. Reisk. Vide notata ad Parmenionis Ep. V.— 
Verf ult. Brunckius: repraefentavit le&ionem Srepbani, 
In Flor. Aldinis et, Afcenf. fee! ofay Ég«c,. Idem habent 
fchedae Kreobnianae. In Vat. Cod. ££sesv ofa dex. 


X. Planud. p. 233; St. 463. W. Vide, quae ad 
graecedens Epigramma notavi, ad cujus ultimum difti- 
€hon haec referenda videntur. Non ftatuam, fed ipfam 
 Nenerem effe ait; nón marmor Praxitelis manu ferro- 
«ue expolitum, fed deam Paridis judicium exfpeGantem. 


XI. Brwmckiss edidit ex emendatione Menagii ad 
Olympiedori Vitam Platonis, in calce Diogen. Lair 
. p. 484. ubl vé sip oPri esecires Zqoen, legitur. . Since- 
rior le&io habetur etiam ap. 7bomem Mas. in Vita 
Ariftoph, p. XIV. Pire, quem magnum ingenii Arifto- 
phanei admiratotem fuifle conftat, (vide Fabrigi Bibl. 
(Gr. T. M. p. 356. ed. Has.) Gratias templam fibi in. 
-Airiflepbsnir pe&ore inveniffe ait. vípsvec, ut conf/eprum, 
pro fselle ponitur. — Hefjak. víuess* más 6 pnauspepbvot 








349 - sS COPLATOWIS (0 TLOI7A 


wévec "mh de Tiié 5x fep? ua) (uubc. Idem: viptev seek 
Conf, Kubn. ad Pollgc. p. 5:39. Lentep. ad Phalar.p.7i 
Mumipa et-Virtutes templa. in. hominum anima habose 
dicuntur. Theono£, fan&iflima mulier, in Esrip.Helena. 
43008. hwen 3' legiv vfi; Aiewc: ik uóyn "Es vij ies, ubl 
Gimilis quaedam notavit Mawgrasius.  LaGansziwr de Falía 
Relig, 1. 80. .Firmius er. incorraprius semplase' (eíuevec, 
Kevg odo seeiiren) ef peius. busannm:. boc porius ornetur y 
doc verus. illig. tfüminibus implessur.— — At longe. alitcr, 
quam. apud Zbamem Magiflrum et Olympiedorum, hok 
fiftichon legitor I& Vita Plabonis, nuper ex Cod) Vimdde 
bonenfi edita in Bibl Liter. etcArt. Fafc. V. p. &I.: -: 


e 


kl Yáerrie vfpuavéc 7": My, "Éree 41907 spei», EE 
^ &etuntuy pvxiv eUpov "AgitrroQávve. ^7 diu 
Quae vulgatis longe elegantiora judicat do&iffimus Hee- 
Yen, modo «éesiv in &eàs mutaveris,— Sic igitur Gratiae ; 
fibi non templum, fed agrum, quem colerent, : quaer 
fiviffe dicerentur. Huc fortaffe advocaveris Pindarica 
. An Pyth. Vf. gj. 2. j yàe £uxaiides 'AQpébirag * Agoveay - 
Xngivav. kvanoMCousy. Hortos Gratiarum Xapiruv xwx sj a Te 
habemus etizm ih atriflopk. Avibus 1101. —— : dele 
elegans eít acutifimi editoris inventum. Hoc verbum 
ab iis, quae plantas irrigant aluntque (vide Eichflüdr ad 
fragm. Lytierfae p. 144:). translatum eft ad. aliment 
animi; quam metaphoram illutrat JPyezembacb, ad Pie 

sarcb. de S. N. V. p. 117. fq. . 


XII. Cod. Vat, p. 444. Planud. p. 92. $135 W- 
— V. 2. 4n àà Plan. Hujus carminis fententiam me 
vario modo repetiverunt. 


XIII. Planud. p. a7. St. 4r. W. Pan ocultar. in 
arboris umbra, ad rivum collocatus. Imiratus eft auctgr 
Ep. inter kMes. CCLIX. — . Ad ver. fecondum, obi 
wvuweic legitur inPlanud. Schalieffes notavic hsec: 9r(veve- 
Cu» muar) ehe) wenéQevemo Qeiecovems M siro- bo 











E171. y e EPÍGRAMMATA. $49 B 


qiiae. Brunckius fe haec verba, quatnvis ab Interpp. 
expófita, nen intelligere fatetur, et fcribendum propo- 
fit ov, — In interpretatione vehementer flo&uat, Sive 
enim de arboris cacumine, vg &xew vov 3&gev, feu, fin- 
gula pro plurali, x8ve» pro xs/vov pofite, de pini fro&ie 
bus, live denique de arbore ipfa accipiendum pütat, 
al»ey jam Huwetius invenit in marg. libri Steligerasi, id 
veto pre pinu pofitum non temere probari poffe judicae. 
vit. Eleganter JVakefield in Silv. crit. Tom. I. p. 68. 
atviiyole xMivac corrigit, five Qeleeoveny msóxw» uMivac 9. Z, 
Hoc magis probaverim. Nam arboris difertam mentio- 

pem aegte deífideramus. Epigr. &er, CCLIX.: 

dgxio xa) xas^ lys IQso gírev, d 0à user. 

sreüc pxAxxoUe sas xexMubsa ZsQóeoue, ' 

V. 3. 4. Cum haec [criberet poéta, ei fortaffe obverfa- 
batur lecus Sappbus, quem [ervavit Hermog. ma V, - 
L. ll. 4. p. 400. &Q' (Qug jvxglv xsAada? 90 V09uv uaMvyuy, 
* al9veeouévey (74) QéAXuv Káua xarajjei, Ovidius lI. Faft. 1 9. 
Umbrofae falices volucresque canorae  Fecerutus. fomnos es 
leve murmur aquae. Ejusmodi locis regionem circa An- 
tiochiam abundare, narrat Libanius Orat. XL Tom. I, 
p. 2 84. ed. Reisk. xa buaofeni edliy r&y sogevepéver ixelsag — 
ve édoic , Vg, mwyaig exupa xa) TÓTUK kvusavruglow ls" 
&pxlíc slo víloe QJusgupévtu , pev. edDuulac 7o); éd)enrógeuc. 

eapsmíuxevei;, Pro ipo fortaíle du3 legendum, 


XIV. Vat. Cod. p. 488. Planud p. 335.St. 474.W. 
Imitatus eft 4iceeus Meff. Ep. XIT. — — V. 2. Planud. 
fonxá. — V. x. Rubnkes, Epift. crit. I, p. 63. yep» —- 
xsiAee legendum fufpicatur, hunc Platonis verfum a Le- 
cretio expreffum putans [^ 1V. 592. Unco faepe labro 
eslamos percurris biantes , Fiflula fylocftrem s ce(fes futs 
dere Mafatn. Similiter Heinricb. in Obff. p. 97. xveri» — 
sec legit. Epigr. Ine. CCXXX. xverày vuig govebuv x6 
Abe I)e Sevígus. — Specioía font haec; emendandi tamen 





859 ^ ^. PLATONIS Lr71. 4.172. 


acd ton video. Certe et' óyeiv xsiieo diti potuit, 
 utfive burmida intelligenda fint Jsbis, five labia leviter 

satumefcentia; quam verbi-vye» fignificationem diferte 
et enucleate tradidit cl. Beck in Gomm. de Interpr. Vet, 
Scr. p. 18. íqq. 

4. 172.] XF. Planud. p.339. St. 479. W. Platoni. 

alferit, In Vat. Cod. p. 488. au&oris nomen deeft, ' 
In eadem Satyri et Amoris figna verías funt /Jmmosis 
IL T.1l. p.448. — V. I. rexvásaro et2ndaMéa Planud. — 
Seq. verl, uoóvy Ssevseiu; in Planud. et in Vat. Cod. ba-. 
berur. Brunckius auda&er «eQ« in contextu pofuit, abo- 
lita omnium Codd. Ícriptura. Eleganter hoc didum, 
eífe de lapide fenfu carente, (vide Palcken. ad Ammon. 
P. 133. fq.) nemo facile negabit; fed hinc non fequitur, 
poétam hoc ipfum dediífe aut debuiffe dare. Nondum 
mihi perfuafum eft, vulgatam oorre&ione indigere, cum 
póvc, ut Latinorum usicus, faepenumero excellentiam 
quandam fignificare fciam. Exempla (i quis defiderat, 
reperiet ap. JPer/lenium ad N. T. L. p. 942. — «wis 
Baasvea eít pro iygaxvez, quod ipfum in hàc re ufurpa- 
vit S'oanm, Barbuc. VI, Qu» oix Ipfa x»en, et Ep. VII. 
di9' bà xyed Ka) yvxkv iáye Zuxgarixky Baséty, — — V. 2. 
Vulgatum éópésric ex Vat. Cod. egregie emendavit 
Rubnken. Epift. crit. p. 215. ubi verbum fa cum deti-- 
vatis illuftrat. Cf. Soanbem. ad Callim. H.in Dian. p.162.— 
V. 6. pro xeweyc etiam vocfeyc, fed perperam, legi, notavit 
Srepbanus. Comparandus PAilofirarus Icon. 1. 22.. 796. 
xaJ«éie 32 8 Zérugoe, xal vQuufry vg Quvg Abymusv wp) 
mérO, u3 Sirysiprros ua) Qeg vk Besura, — Quae cum 
fcyiberet Philoffratu: , in mente fortaffe habuit Epigr, 
XVL.. quod legitur in Planud, p. 340.St. 480: W. ubi 
de Satyro, argenteo cuidam vafi infcalpto, agitur, De - 
Diodoro Ícalptore vid. Harduin. ad Plis, 'T. M. p. 677. 
Noítrum diftichoa haud ício an obverfíatum fit Plinio, 
cam de Stratocle fcriberet L. XXXIII. 12, eum Sotyrme '' 





L.172. PRECES ATA 25h ^ 


; dn phiala fomio graverum colloca ffe ócbins: quam caeleffed — 
Eleganter AuGor Epigr. in Anthol. Lat. L. p. 62.: 


co 0g. Hujus Nympha loci, facri cuftodia fowsis, 


i Dorimio, dum blaudae ftnsio murmur aquae, 
Parce meum, quisquis zangis cave murmura, fOmnus 
Rumpere: [sve bibas, fsve lavere, zace.: 


: XVII. Vat. Cod, p. 478. Planud. p. 350. St.489.W; 
fa jafpidem; quinque boum imagines infculptas haben4 
tem et anreo annulo circumdátam. Paucis verbis muta- 
tis hoc tetraftichon fuum: fecit Polemo Rex III. T. II. 
p. I84.— V. 3. et editi et Cod. Vat. xa) váys. Fore 
mam folo cum fimilibus attigit Pier/ós .ad Moer. 
P 276. — ypáylep, i. €, vp eqevióévy.. Longus L, IV. p. 1 14. 
I9. xa9&xte. iv xeveg eqeviósg Vwolc. Verbum uévien prae» 
clare reftituit. Bürrigerus Scbol. Theocriti Eid, IIL 43. 
dxrfuvorri mort Tu tTuTE) ÓvAÁxA uévàpyv , ubi vulgo 06v0go? 
legitut. Senfum perfpexeram in Spec. Emend, c. IX: 
p.41. genuinam autem le&ionem reperire mihi non 
datum erat. | 


: XVIII. »Ut in Planudea p. f68. fic in Vat. Cod; 
»permutata funt auctorum nomina praefixa duobus in: 
»hoc argumentum diftichis. Quod Platonis eft, Statyl- 
»lio Flacco tributum , quod hujos eít, alteri, his ver- 
wbis: DArzwvog Tov utyá2ocw, nulla Antipatri mentione, 
sFidem Salmafianae eollationis fequor, a qua diverfam . . 
y hahuiffe neceffe eft cl. Dorville, quem vide in Charit. 
»p. 7901.* Brunck. Planud. p^ 116. St. 168. W. zea-— 
vvAMov oAuxov. Cf. ad Srar. FJ. Ep. VII. Tom. 1I. p. 263. 
«eujus in Planudea lemma: Irevec o! 3à 'Avziséroov. Ir 
- Var. Cod. in extrema p. 364. legitur veríus:; Xewei» 
lyig Ut» Qgéxov aíràp 6 xgveó» et in margine SrarvAMow — 
eAéxxov. Sequens aurem pag. incipit lemmate I1aéreveg 
vei usyáxv, cui noftrum diftichon fubje&um, et deinde. 
alterum , quod Brunckius inter Srasyllii carmina exhi« 


.* 
9 





353 | : PLATONIS. I 172. 1.173. 


Wet, fine lemmate, Priori autem in margine adícripta 
funt verba: zrarvAMOv AÁxxev* coUro slo &yQ9ewzxc? X 
sevíay uéAwvra kwóeytacDss x, T, A. Jam vides, unde ortus 
inter Salmaftum et Dorvillium diffenfus, qui nnllo modo 
folvi poterat, nifi ipfis membranis infpe&is, five apo- 
graphi omnium, quae unquam fant fa&a, fideliffimi ope. 
Platoni noftrum diftichon tribuit Diogen. Lar; 1l. 
p. 184. Latine vertit /ufonius Ep XXII. : 


^. €. e. — $€ 


Liquit ovans laqueum, quo perizurüs erat, 
- Mz qui, quod terrae abdideratz, non repperit aurum, 
Quem laqueum invenit, nexuit ez periir. 


. XIX. po eft - Cod. Vat. p. 365. et ae 8. Planud, 


S. 1j xx. Vat. Cod. p. 3598. 'Arrmrérgoo, el 3h 
TI rwv. Sic quoque in Planudea p. 25. St. 38. W. ubi 
tamen antiquiffimae editt. Zrgéravoc legant. Nux arbor, 
prope viam pofita, de praetereuntium injuriis conque- 
ritur Idem argumentum per amplificationem tracta- 
vit Ovidius in Elegia, quae Nux inícribitur; ubi primus 
verfus fic redditur v. $9. Sponze ma facilis contemto 
nafcor i& agro, Parsque loci, qua flo, publica paene via 
efl. — vabywsv. pueri me per ludibrium lapidibus pe- 
" sunt. — V. 3. laudat' Scbol. Theocr. VII. 138. — 
V. 5. Ovidius l.c. v. 39. Nos odium facir boc, fed fpey 
iBdulta rapinae. — Sustincenr aliae poma, querensur. idem, 
et v. 107. Frucdiu: obef, peperi(e nocet: nocet effe fera» 
cem, Quaeque fuis mulris, er mibi. praeda malo cfl... Pro 
3 yàe Cod. Vat. «à yàe, e Íq. verf. & iiiv , quod etiam 
16din: in Codd. reperit, unde in duas Aldinas venit; et 
€od. Gadiss. —  vigós pro damna, ut pallim. Vide 
Alberti Obfi, philol. p. 219. 
' — XXI. Vat, Cod. p. 313. Planud. p. 210.8t. 305. W. 
Vide ad Ep. L— Ad verbum fere Plezonis £vveiy. fibi 
aITO« 


L 173»  ERIGORARMATA, | 94$ 


arrógavit audor Ep. intet Snc DOCHEXHE I d 
in Apolog. p. 417. fic vertit: ^ -— 
Lucifer ante meus rutilans mormalibur iM 
. Hefperus a fato Manibus icte nite. 


Vertit etiam /ufonius Ep. CXLIV.: 


Srella priu; fuperit filgebos Lucifer; at — 
. AExflindus, calis bymine.Vefper eris, 

Acumen eíl in eo, quod pueri puleritudine confpicul 
ftelliscumpafantur; cujus eorhparstionis fons sp. Howe 
yum eít ll VI. 401. "Exrogl/ny kyamrrb», hbyiuey, kevíos : 
MAA. . Euripides ap. Plutarch. T. 1L, p. 1090. C. iv &grà 
S4xuy sapi, Duoreric 9vuc korye.. Minyae per ürbem in. 
cedentes apud 7ipollos. Rboil: I. 440. kerigse y wideee) 
utrésprtóv, — Tieodorid. Ep. VL. smi leo berige. Miemen 
Qui fimilia cupit e Latinis, adeat Burmann. ad Anthol 
Lat. T, L p. 669. De viris eximiis ct in fdo genere 
praeftantibos ufurpatam oni pAréHidnecm iliftrat Fe 
ad Hippol p. a$4.íq. «— ^ - | 

XXII Vat, Cod. p. 222.  Planud. p.. a 6 Se 
423. W.: Diohis Syracu(ani elppo infculptum fuiffe hoe 
cermen, tradit Diogen. Lair. L. Ill. p. 182. Ántithe» 
fis in prioribus duobus diftichis non fatis perfpicus:eft, 
Hecubae quidem, sit, et Trojanis mulieribos fatam jam 
inde ab earum natalibus lacrymas et mala defünaverat; 
Dionis attem poít egregie faCa conceptas. fpes.deorum 
quaedam tnaleyolentia ptaecidit, —- Hic ergo ancithe&s 
in verbis eft magis quam in rebus, Nonne etiam Tro. 
janae miulieres ante belli initium otnni felicitatis genere 
floruerunt? ^ nonne illas quoque multa :defignaffe et 
longas fpes animo eoncepiífe dicamus?- Et quid.eft.quod — 
potta illis tantum nafcentibus nmla et labores deéftinatos 
fuiffe dicat ; quafi, eum Dioni fatale fuiffet ad fperatam 
finem pervenire, invida quaedam fortuna, ipfo fato in 
gite, la eum irruperit? — — V. I, 2, laudas $uidsr. v. 

A 


54 C. PRATRNLS S. ESL 


—— ssonpíun: T0. I. poq 29v qui 3 ret lagi tih Nt. 
, Cod. Vulgo «ers — — Meses Epigr. &em, DCXDOU. 
* Apyatec 3a vaexó3u, Magliv óc brxuuet uiros. — dM6xsav 
Kxilas. fpes praeciderune, Hoc fenfu Macedonius Ép. IV. 
curb fibi per quietem vifus eílet puellam ample&i,. "Efec 
xark vóxra Aoyitae "E£Egés Quay, -Uzy0v. leroexiídáe ao. "Ésripi- 
des ap. Dion. Goryfof.'p. 57 5. B. éxv 30 uéx Sw» Sy wplv 
luxe: xheiv. - SopboclessPhilo&, : £3. a3 xa) wá$g. eideeua 
 wjuxhe ) wá» Xóqurka, —-7 V, 5. 6. Hos. vefus.-Jaudat 
w— im: Apolog. p. 4.18. eosque fic picea 


 Civitur itigenti 1n parria laudáte jaces Sunc, ij 
.Qui infanum, me animi reddis amore Dion 
v 


v — XXIIL Vaticanus God. 'p. 245. 'Xié P "Lori 
vods lv "Engarévor xsuifvtvc,: , land. p. a0T; St.,893. W. 
Sine.auGoris nomine profert Pbiloflratrus. in Vit, , App. 
1924. p.31. In primobello Per(ico Datis, cum Euboeam 
cepiflét, multos captivos in Perfiam ad regem mifit, qui- 
bus Darius vitae fedes aílignavit in regione.Ciflia. Vide 
Heródot. Vl. 1 19. et Pb/fofiraz, 1. c. In hos fifcriptum 
eft Epigramma noftrum, non fatis apparet, quomodo in 
medio Ecbatanae agro fepulti effe dicantur, eum Ecba- 
Tana a .regipne Cifhia Sufisque (vide Ep,fequ.) fatis longo 
intervallo fit diflita, — Nifi igitur alii Eretrienfium prope : 
Suía, alii in agro Ecbatano collocati funr, Xzbatana 
: pro. Media, baec pro upiverfo Perfarum, imperio dicta 
. videri debet. — Ceterum de Perfarom more, totis popu- 
Jis, infularum praecipue inaolis , novas eds in remo- 
tifümis regionibus affignandi, praeclere disputavit /Jee-.— 
ven.in libro infcripto: Jdeen über die Polisik —— der altem — 
Volker T. I. p. 364. —. V; 2. Vat. Cod, »ps3a iv tw. 
"Ires Aldinae pseséra, — — Pbiloflratus, qui hoc tetrafli- 
€hon nautarum Eretrienfium fepulcto: infcriptum fuiile 
. 8t, primum verfum fic Pins ede xor" Adyaíe faSdpjeco 
eioum vMbvrM. : - 8025 dà d 








1,173.8. 174. EPIGRAMMATA. | 355 


XXIF. In Planud. p.201. St. 293. W. 6ne ancoris 
nomine profiat, Platoni alerit Diogenes Laer. III; 
p.184. sl; veio "Egercfac voc enyavsv3évrao. (Cf. Faloken, 
ad Herodot. IL p. 273. 71.) Suidas in "Ieowínc "E. 1L 
p. 142 8t Cod, Vat. p. 245. — Pro Eflfgc unus Stij« 


das .Eigebuv legis ; idque. -—- xxm an 


Brunckius... , 

4. 174.] XX». Vat; Cod, P. 246. Planud. $344. 
" $t. 355. W. Elegans diftichon, cui comparandus praecla- 
rus ap. Perronium locus p, 404. ed. Hadriet. — Sed noms 


fla morralibut maria bettc fidem. praeflans.— Illum bellan- — 


un arma decipiuma : iiim diit vora reddenzem ptnarums 


fuérum ruina fipelit ; ille vehiculo lapfus properaueem 
fpirizum excuffit. Cibus avidum firangulavit: absrinentem 


frugeliras. Si bene calculum ponas, ubique naufragium cff — 
XXPT. Planud. p. 245. St. 355. W. In Vat. Cod. — 


p. 246. lemma eff: e vaviyb, dv sjpév vic Mif)vrs cüw 
lyariev. — Praedo, naufragos in litore excipieris (ut ap. 


: Phaedrum V. 21. tunc pauci ehasane. —! Praedones ad-; 


Junt, rapiunr, quod quisque extulix; Nudos relingunnz. ) 
cadaveri — de defun&o enim verba accipierida viden: 
tur — . veflem exuerat. «vwárov Qépe«. quando ex 
omnibus bonis fuis undarum furor nihil ipfi praeter 
hanc unam veftem reliquerat. In hunc modum acceptis 
. verbis, non opus eft cum JF'akefíeldio in Silva crit. T. I. 
p. 53. corrigat, fwragoU esos. Nec càm eodem intet« 
rogandi notam in fine prioris diftichi poluerit, "Re&ius 
idem r, 3. párticulam 3? excidiffe ratus, corrigit: &, sa- 
Myuyges P kraepítoi kxlives, Quamquam fic verba non pró 
gravitate foa collocata effe facile fentias, Si jultam 
antíthelin efficere voluiffet poéta, fcripfiffét: | 


dy9pozot V rt)vek n! lerapfirou maMgyem, 
a V, 4. Téerov níelsos, ram pouflli lucri caufa. -— V. s. 
2e xtv, Vulgo. Sic quoque Vat, Ced, In Flor. ed. et in 
| | 212- 


P 


336 (€ PLATONAV 0 0 Lay. 


tulit, optativum d ine verticula ih locum babe judicans, 
ut in hoc Homerico: «íeuav Asvact igà. 0áxovrz, —— — Pro: 
Qégorro . Wakefield corrigit Qogeiro,: cómparans fjemer. 
Il. & 137. uivenc X, d» itéeu. Mairb, Evang. XT. 8. o) rà 
paAuak Qepoivrsc, — In fine carminis vulgo Qdree legi- 
tur, quod metrum jugulat. jéxs eít in Vat. Cod. et in- 
marg. yo, $6etc, — Paene monere neglexetam, primum 
quoque veríum ex Vat. Cod. emendatum effe, : Vulgo, 
d» 4 xralvaen S&xarre. Perperam in ed. Flor. 54aaeca, 
quod Br. in Anale&tis exbhibuia , Atticam formam re- 
füituendam. monet in LeGt, p..31. 

XXVIL .Cod. Vat. p.246. Planud. p. 245. $t. 
256. W. ,Acumen veríus fecundi Og/opeess nen affe. . 
cutus ef, Naufragus, dum praeternavigantibus oninia 
bona et fauíta precatur, eosdem de periculis, in quibus 
verlantur, monet, — V. 2. vae ápxépevo. Vat. Cod, 

XXVIII. Bis exftat in Codice Vat. Priore loco p. 213. 
Leomidae; altero p. 289. Plaroni tribuitur.. (Anüpasro 
autem Sidomio, ut Brusckiw: zit, nusquam.) In Planud. 
p. 272.581.393. W. ad Leonidam refertur. — V. 1. Cod. 

* Vat. loco pr. zio; 3v, loco fec, &guavo; habet, — Prius eft 
in Flor. Aldina pr. et Afcenf. Alterum in Ald. fec. et 
tertia. — Le&ioni Aeusvoc favet Plurorcb. T. lI, p. 1030. A. 
kvaegriovs 9à Toe A aLiiu xa) SAMBA 6e bvaguoerios 7Tü" 
diapoty esVav, 6 9i va TLyláen wonjeac TÀ bxixiDssoy* &gut* 
ye .. p ORE MAée leri cy. kgeriv Syoópesvoe, 

XXIX. |n Vat. poft titulum in pag. verfa. »In 

. plemmate Planudea p. 332. St. 471. W. addit .baec 
Yerba: sseé9s 32 Juà 9I&Tav. Scribendum eft, ut in Vat. 
»Cod. v4.4» e visreribus, quod primum hujus 
pfragmenti verfum fpe&at, ex quo intelligitur, viatores 
»narrare, quid fibi in itinere contigerit. Hanc lemmatis 
»partem, ut jheptam, et ad carminis intelligentiam in- 

-utileib omifi. t Br. In Vat. Cod, nullum oxuio leny 








T 
; t 


LI24: . .i EPIGS'AMNATA) 1:1 357 
ma: Adftriptem. In edit. Flor. defiderantur verbs; 
espí9y 3i 9. ).. quae primum accefferunt in Aldin. pr. — 
V. 2. uxaeiet, Rofis pulchrum puerum coniparat Zriftan, 


ne. I. 19. p. $0. revdsciórepsv xx) Tdv. j02nt,' cicirsg dome ei 


vàiv:xeeás, — — Pro KoS4eye edit. Flor. et tres Aldinag 
Kv9siguc. — V. 3- leilto Cod. Vat. —.: V..5.' Sirailiteg 
ap. Mode(inum in. Anthol. Lat. L XXXL. p. $6. Forte. 
jacbee Amor, viflus puer alite famno, Myrzi inter fiui 
eices, pallemzit roris in- berba. dv xaMóxeeac fó2wv. i5 rof/do 


tum flrato, at delicatum decebat puerum.. Vide Aelian | 


V. H. IX. 24. — Verf, 7. pro Aseei; et Planüd. et Cod. 


Vat. ^eyapéz; legant. — Comparantibus Chriffodorum in * 


Ecphr. 385. ubi hunc verfum expreffit: Titoubsou "yit 
"EObpvey Aryvgoisio. lx eveuóreae: louem, Kov kves^ácoaw 
vo, verifimile fortaffe: videbitur, hoc quaque loco pro 
4eyseois legendum effe anyvess. Os catorum tribuere 
- eebat Amori, cujus. d» Adouua laudat Mo/fchbs: 1. & 
canendi facaitatem Bios HI. — — Nequid tamen diffi 
mmlem , »"yopiv evóps poétae, Azgh» puero (naviter ofcuz 
lanti'melius convenit. At quis in hoc verfu tulerit tau» 
tolopiam in xgeoyóee et Axgo?. quis dvrkc, . proríus aliev 


o ioeexpofitum? |. Vefi(imilem emendationem faggerit . 


comparatio /inrip. Sidom. Ep. XLVIIL de Pridaro: oódà 
sittu deni; fovDNt wepi zsíosei deuic "Exaaes x«yeódavoys, 
Jiísdues, eso uiae. - Pro dvràg igitur ieu Ícribendum 
videtur ; five.minima mutatione:  : Ui 


x«péxurog leuc Aagoiz bx xelases flalvoy, 
quod, in tanta locorum, in quibus brevis fyllaba vi 
caefurae ptoducitur, multitudine, ferri poffe ,' nemo 
dubitabit; five verbis transpofiti itis: 3 


iege uyqéxuToc- Aagoic in  xuslasei Baivox, 
quod etiam gratius ad isfós accidit, Comparandus 
Aelianus Var. Hift. X. 21. xa9eidovr; legio usiueativ "rure 


Tlev Mure jy voi; xeiNeerr-nóvov- na9(eaen: vxgdov, vi» 1 TU) 
Z3 


- bI * 


351 PLATO x:s sriGx— L174.4.175. 


TIEerNvec tüArrrlay uavrivépasves  byrevSev.. AÁnsbol. Latin. 
T. L. p. 365. 29. La:z8 cobors apium fubito per rura ja- 
cesis Labra favis texir, dulces fufura loquelas. 

W.175.] XXX. Ut incerti au&oris exftat ap. Stob. 


— *fit. LXI. p. $88. 29. Gesn. 251. Grot. In Planud. 


. IX. St. 20. W. lemma eft: Moveixlov, c! 3à IAMerwvec. 
i Vat, Cod. p. 364. Mewrixlov, Platonis nominé amiffo, 


.Fortaffe olim Ma:xíov fuit fcriptum. ' Exhibet Bogen. 


KLairt. in Vita Plat, IIL p. 184. — V. 1. Mefenn vulgo 


. et in Cod. Vat. Ad Themam M. confutandum, qui 


* wocem xogáew» tanquam niinus atticám damnat, non fa- 


N 


tis confidetate hoc verfu abufi furit Intpp. Utitur tamen 
ea Lucianus T. II. p. 116. eqQé3ea who 3» irauy nal xyaeiray — 


| pueriy và xopásiv. — Ex locis & WFetffenio colle&is ad N. 


T. I. p. 363. apparet, huic vocabulo fere contemtus 
notionem adháefiffe, —— V. 2. fger' Diogen. ieu». Vat. 
Cod. Utrumque eft a librario metro perperam timenti, 
Paíflim in hoc opere notabimus pentarnetros, in quibus 
poétae eadem licentia ufi funt. — — Ut hic "Eegay Sjquyv 
MperMeeuec, fic Bion Fr. XVII. 6. fcripliffe videtur: "£e 
e 3á viv wrvayày nal ixaBéAoy Queue &puv, ubi vulgo érasuc. 
legitur. Cf. Meleagr. Ep. LXXXIX. 5. — V. 3. d Maven. 
dog. Moia: habet Ald. pr. et Junt Xérgi Cod, Vat. -— 
Verba "Agu và erwuéla vaürs perperam accepit Intrp, 
JDiegenis, Verum fenfum aperuit Menag. p. 151. Gre- 
pius vertit: f Veneri Mufae:. Marsi joclere sementoc 
Talia: nam nobis non volar ifle puer. Color, ut in Tbeo- 
dori Cyrenaei verbis ap. Ciceron. Tufc. .Quaett. L 43. 
fiis, quaefo, inquit, iffa barribilia sistare, purpuratis 
guis, — V. 4. suiv Y o0 Planud. et cod. Gud. . uiv «à 
Vat. Apud Laciag, D. D. XIX. 2. Amor fibi nihil in 
Mufas juris effe ait: algas aíráe eia vyáe sie: xal 
Kel. 0; Qeovrldourc ue wee). didi